Skip to main content
Internet Archive's 25th Anniversary Logo

Full text of "Platonis Opera omnia"

See other formats


Οοϋ^Ι^ 



Ήιίκ ίκ Ά (3ί§ίΐ3ΐ οορ^ οΓ ά Ιχ>οΚ ιΐι^ι \ν3κ ρΓθκοΓνθ(3 Γογ §οηοΓ3ΐίοηκ οη ΗΙ^γ^γ^ κΐιοΐνοκ ΙίοΓοΓΟ ίι \ν3κ οω-οΓιιΠ^ κο3ηηο(3 Ιί^ Οοο§1ο 3Κ ρω-ι οΓ ά ρΓοροι 

Ιο ιη3ΐ:6 ϋιε \νοΓΐ»1'5 Ιχ>οΙ:5 ϋϊκοϊνεΓΒΐιΙο οηΐϊηο. 

Ιι 1ΐ35 κιίΓνϊνβϋ 1οη§ βηοιι^ ίοΓ Λε ςορ>τϊ§1ιΙ Ιο οχρϊτο 3ΐΐ(3 ΐΗο Ιχ)ο1; Ιο οηΙΟΓ ΐΗο ριιΒΠς »1οπΐ3Ϊη. Α ριιΙιΗς »1οπΐ3Ϊη Ιχ>οΙ: ϊκ οηε (]ΐ3ΐ \ν35 ηενβΓ 5ΐιΒ]οοι 

(ο ςοργΓΪ§1ιΙ ΟΓ \ν1ΐ056 16§31 ςορ>τϊ§1ιΙ Ιεηη Ιιβκ εχρϊταί. \νΗοΙ1ιθΓ 3 Ιχ)ο1; ϊκ ϊη ΐΗο ριιΐιΐϊς »1οπΐ3Ϊη πΐΒγ νΒτγ ςοιιηΐτγ Ιο ςοιιηΐτ^. ΡιιΒΗο (3οπΐ3Ϊιι Ιχ»οΚκ 

3Γ6 οιΐΓ §3ΐ6\ν3γ5 Ιο (1ΐ6 ρ35ΐ, Γ6ρΓ656ηΙϊη§ 3 \ν63ΐ(1ι οΓ ΙιϊκΙΟΓγ, ςιιΐΐιικ ίοιύ ΐ3ΐο\νΐ6»1§6 (ΙΐΒΐ'κ οΓίδο (Ιϊίϊϊςιιΐΐ Ιο ϋϊκοονοΓ. 

Μ3γΙ:5, ηοΐΒΐϊοηκ ίΐηύ ο(1ι6γ ιηω^ϊηΒΐΪΒ ρτεκεηΐ ϊη (Ιιε 0ΓΪ§ϊη3ΐ νοίιιιηε \νϊ11 3ρρε3Γ ϊη (Ιιϊκ ήΐε - 3 Γ6ΐηϊη»ΐ6Γ οΓ Ιΐιϊκ Ιχ)οΚ'κ Ιοη§ ιουΓηο^ Γγοιώ ιΗο 

ρΐΐΒΙΪκΗΟΓ Ιο 3 1ΪΒΓ3ΓΥ 311(3 Γιιΐ3ΐ1γ Ιο γοιι. 

υ83§6 §ΙΐΜ6ΐίη68 

(Ιΐοο§1ο 15 ρτοιιά Ιο ρ^τΙηοΓ \νϊΙΙι 1ϊΙΐΓ3ηβΒ Ιο άϊ$ϊύ2β ριιΙιΗς »1οπΐ3Ϊη πΐΒίεΓΪΒΐκ ίΐηύ π\ίΛ:& Λέπι \νϊ»ΐ6ΐγ Βςςεκκϊΐιίε. ΡιιΙιΗς »1οπΐ3Ϊη Ιχ)οΙ:κ 1>ε1οη§ ιο ιΗο 
ρυΐίΐίο 311(3 \νο 3γο πιογοΙ^ ΙΗοϊγ οιΐ5(θ(3Ϊ3ηΒ. ΝβνβΠΐιβΙεκκ, Οιϊκ λνοΓΐ: ϊκ «χρεηκϊνε, κο ϊη ογ(36γ (ο Ιιεερ ρΓονϊ(1ϊη§ Ιΐιϊκ τεκοιιτί^, \ν6 Ιΐβνε Ι2ΐ:εη κίορκ ιο 
ρΓονοηι 3Βιικο Β)- 0Ο1Ϊ11Ϊ1ΟΓ0Ϊ31 Ρ3ΓΙΪ0Κ, ϊιιο1α(3ϊιι§ ρΐ3θϊιι§ Ιθ£;Ιιιιϊθ3ΐ ΓοκίΓΪοΙϊοηκ οη 3ΐιΙοΐϊΐ3ΐα3 ςιιοΓ^ϊιΐξ. 
\νο 3ΐκο 3κ1^ Ιΐΐ3ΐ )Όυ: 

+ Μαίβ ποη-ϋοηιηΐβΓϋϊαΙ ιΐ5β ο/ίΠεβΙεί \νο (3οκί§ηθ(3 Οοο§1ο Βοοΐ^ 5θ3ΓθΙι Γογ ιικο Β^ ίιΐ(3ίνί(3ιΐ3ΐ5, 3ΐΐ(3 \νο Γθ(}ΐιθ5ΐ Ιΐΐ3ΐ ^οιι ιικο ΐΗοκο Γιΐοκ Γογ 
ρεΓΚοηΒΐ, ηοη-(Χ)ΐηιη6Γςϊ3ΐ ριιτροκεκ. 

+ Κε/ΓαϊηβΌηι ακίοιηαίεά ^κεΓγϊη§ Όο ηοΐ 56η(3 3ΐι1οιη3ΐθ(3 (^ιιογιοϊ οΓ 3η^ κοΠ Ιο Οοο§1ο'5 κ^κίοπι: ΙΓ ^οιι 3γο οοιΐ(3ιιοΙϊιι§ γοϊο^γοΙι οη ηΐ3θ1ιίηο 
ΐΓΒΠκΐΒΰοη, ορΙΚ3ΐ ς1ΐ3Γ3ς(6Γ Γ6(Χ)§πϊ(ϊοη ΟΓ ο(1ΐ6Γ 3Γ635 \ν1ΐ6Γ6 3(Χ^55 (Ο 3 ΐ3ΐ§ο 3πιοιιηΙ οΓ ΙοχΙ 15 ΗοΙρΓιιΙ, ρ1θ35θ οοηΐ3θΙ 115. \νο οηοοιΐΓ3§ο ιΗο 
1156 οΓ ριιΙιΗς (3οπΐ3ϊπ πΐΒίεΓΪΒΐκ Γογ Λεκέ ριίΓροκεκ 3η(3 πΐ3γ 1>ε Βΐιΐε Ιο Ιιείρ. 

+ Μαϊπίαϊη αίίηΙ>κίϊοηΎΙ\& Οοο§,\& "\ν3ΐ6ηη3Γΐ:"γοιι κεε οη 63ς1ι ήΐε ϊκ εκκεηΙϊ^Ι ΓθΓίηΓθΓηιίη§ροορΙθ3ΐίουΐ ιΐιίκ ρΓοίιχιΐ 3η(3 ΙιοΙρίη§ ώοηι ί]ηά 
3(3(3ϊΙϊοη3ΐ πΐ3ΐ6ΓΪ3ΐ5 (]ΐΓ0ΐι§1ι Οοο^ΐε ΒοοΙ: 863Γς1ι. ΡΙβΒκε ύο ηοΐ Γβπιονε ϊ(. 

+ Κεερ ίί Ιβ^αΙ \νΐΐ3ΐονοΓ ^οιΐΓ ιΐ50, ΓοηιεπιΙιεΓ (]ΐ3ΐ γοιι 3Γ6 Γεκροηκϊΐιΐε Γογ εηκιΐΓϊη^ Ιΐΐ3ΐ \ν1ΐ3ΐ ^οιι 3Γ6 (3οϊη§ ϊκ 16§31. ϋο ηοΐ Βκκιιπιε (]ΐ3ΐ ]ιΐ5ΐ 
Β(χ;3ΐΐ50 \νο ΙκΗονο 3 Ιχ>ο1; Ϊ5 ϊη ΐΗο ριιΐιΐϊς (3οπΐ3Ϊη Γογ ιικβΓΚ ϊη Οίε υηϊΐ6(3 8θ(65, (1ΐ3ΐ (Ιιε \νοΓΐ: ϊκ βΙβο ϊη Λβ ριιΐίΐϊς (3οπΐ3Ϊη Γογ ιΐΒβΓΒ ϊη ο(1ι6γ 
οοιιηίποϊ. \νΐιοΙΙιθΓ 3 Βοολ ϊκ κΐϊΐΐ ϊη (Χ)ργΓΪ§1ιΙ νΒΓΪεκ Γγοπι (Χ)ΐιη(Γγ Ιο (Χ)ΐιη(Γγ, ίΐηά \νο 03ηΊ οΓΓβΓ §υϊ(33ης6 οη \ν1ΐ6(]ΐ6Γ 3ηγ κρεςϊίΐς ιικο οΓ 
3ηγ κρεςΐής 13(Χ)1: ϊκ 3ΐ1ο\ν6(3. ΡΙεΒκε ύο ηοΐ Βκκιιηιε (]ΐ3ΐ 3 ΙιοοΙ:'5 3ρρε3Γ3ηοο ίη Οοο§1ο ΒοοΚ 5ο3γοΙι ηιο^ηκ ίι 03η Βο ιικο(3 ίη ^η^ ηι^ηηοΓ 
αηγ\ν1ΐ6Γ6 ϊη (Ιιε \νοΓΐ(3. €ορ>τϊ§1ιΙ ϊηΓΓϊη^εηιεηΐ ΗβΙιϊΗ^ ς3η 1>ε ς|ΐιϊΐ6 κενεΓε. 

ΑΙ)ου( 0οο^6 ΒοοΙί ^^γοΗ 

(Ιΐοο§Ιο'κ ηιίκκίοη ίκ ιο θΓ§3ηίζο ΐΗο \νθΓΐ(3'κ ίηΓοΓηι^ϋοη 3η(3 ιο ηι^Ι^ο ίι υπίνοΓΚ^ΙΙ^ ^οοοκκίΐίΐο 3η(3 υκοΓυΙ. Οοο§1ο Βοοΐ^ 3θ3ΓθΙι ΗοΙρκ [ΰ3(3θΓΚ 
(3ίκοονθΓ Ιΐιο \νθΓΐ(3'5 ΙχιοΚκ \νΙιί1ο Ιιο1ρίη§ 3ΐιΐΗθΓΚ ύηά ριιΜίκΙιΟΓΚ γοβοΗ ηο\ν 3υ(3ίοηοοκ. Υου ο^η κοβγοΗ ΐΙΐΓθυ§Ιι ΐΗο ΓυΙΙ ΐοχΐ οΓ ΐΐιίκ ίχ)θ1^ οη ΐΗο \νοΙί 

^| ||11I1Iρ://130ο]ΐΒ■^ίοο^ί16■^οτα/| 



φ^; 



*'-:ν; 



■' .-"•'ϊ', ('[■ •'% . . 



ρ-.: 



'■■<? 









! Α !'■ 



-..•ν\.. 



'»•-!'. ,*, 



1/ ..-• 



ίνΤ-.-» ' 



'ϋ' 



■«ίί;! 



^>«^; 



^-ί■ 



.".^•ί. 



"•*,' *Γ 






■' ''-'^;Λ. 













ί'* '■*• . 









1% . ί . 




^ 



^. 



4 ΙΗ ΚΚ\ 



ΡΙ,ΑΤΟΐνΐδ 



ΟΡΕΒΛ ΟΜΝΙΑ. 







ΕΕ€θαΝθνΕΚΟΝΤ 



10. ΟΕ0Β6Ι18 ΒΑ1ΤΕΒΙΙ8 10. ΰλδΡΑΒ ΟΒΕΙΙΙΟδ 
λϋΟ. 61ΙΙΙ. ΐνΐΝεΚΕΙΜΑΜΙΙ8. 



νοί. VII. 



τυκίΰΐ 

1ΜΡΕΝ515 ΜΕΥΕΚΙ δι ΖΕ£Ι.ΕΚ1, 
$υε£Ε550ΗυΜ ΖίΕβίΕΚΙ ΕΤ ριι,ιοκυΜ. 

1839. 



ΡΙίΛΤΟΐνΐδ 



ο ο Β β Ι Α 8 



ΙΤΕΜ 



ΙΝΟΕΚΤΙ ΑϋΟΤΟΚΙδ 

Ι Λ. 

^^^•^ -τ*** --^-ί..^ 
/^ V- ' »'' κ 4 /^"'^Λ, 

ΗΕεΟβΝΟνΕΒΟΝΤ 



10. £Α8ΡΑΒ ΟΒΕΙΙΐυβ Α 10. 6Ε0ΒΘ11]8 ΒΑΙΤΕΒΙΙδ 



ΡΕΟΡΕ850ΑΚ8 ΤϋΗΚΕΝ8Ε8. 



^.^^ ^;^;.-..λ:. 



τυκΐ€ΐ 

ΙΜΡΕΝδΙδ Μ£ΥΕΚΙ 6ί ΖΕΙ.£ΕΗΙ, .<. 

3υ££Β880ΗυΗ ΖΙΕβΙ,ΕΑΙ ΕΤ ΡΙΙ,ΙΟΙΙϋΜ. ^^ί^Λ^ *^λ 

1839. ^#άΐί - ' 





ίίΧ'^ 



χ 30 3 



^ Ρ"η» Γ• 



"ΗΑΙ 



ΙΟ. €Α8ΡΑΒ ΟΚΕΙΙΐυ» 



8. Ο. 



ΐι£ετοκι• 

Ηίδ ςυοςυβ <1ί&1ο§^ί5, ΟοΓ^αβ βΐ Ιοηί, ορίίιηυβ οοΐ- 
16§^& ηοδΙβΓ Λνίηοΐ^βΐηιαιιηαδ , άοιηβδϋοίβ ηβ^οΐϋβ ίιηρβ- 
(ΙίΙαδ, βΐυάίυιη βυυηι άίαιτβ ηοο ροΐυίΐ; ςυοοίΓοα ίη 
οιηηί1>ιΐ8 ϋβ, φΐ&6 α ιηβ βΐ & ΒαίΙβΓο ηιβο ιηίηαβ Γ6θΐ6 

Α<]ΐΙΐίηί8ΐΓ&1& 6886 0611861)18, ίϋυΐΙΙ €6Γΐ6 φΙΑΥίδ ΟΟΐρβ 

ΥΑοαΓβ ηυηςυαιη ο1)1ίνί8€ί(θΓ. €οη(Γ& οοηΙί^Η ιιο1)ί8, ιι(, 
ευιη &Ηυ8 οο1ΐ6^α ρ6Γ€2ΐΓυ8, δ. Υο6§6ΐίηα8, ίη ΑοΙίδ 

§001613(18 6Γα6€&6 Ι,^ρδίθΟδίδ 00ΐηρ1υΓ68 6θΓ^ί&6 Ιοοοδ 

8υ1)Ιί1ίΐ6Γ (γ&ο(&886(, Ιιαίυδ &ογ6 ίικίίοίυηι ίη ν6Γΐ)ί8 Γ6θ(ίαδ 
(118(111^60(118 ρΐ6Γυιηςιΐ6 86ςιιί ροΐαβηιηυδ. 

ν6ηιιη Ιοη^ίοΗδ ρΓ&6Γ&11οηί8 Ιοοο βαΐίαδ άαχίιηυδ 
8υ1>ίιιη§;6Γ6 ΟθΓ§^ί&6 νίίαιη α ΡΙιίΙοδίΓαΙο 8οηρ(3ΐη (Ε<1. 



VIII 

Κπγββη ρ. 13 8φ) 60 ροΙίδβίαιαίΒ οοηβίΐίο, υΐ &Ιί<]ΐΐ3- 
Ιβηαβ ρβΓβρίοίβηΙ αιΐοΐβδοβηΐβδ , ςαοιηοάο ρο8(6ηοΓ68 
δορΙιίβίΑβ (16 &η(ίφΐί8 ί11ί8, δοοΓ2ΐΙί8 Η6ςυ&1ί1)υ8, ίοάί- 
οΆτιηί 8686φΐ6 οαιη 1118, 6(81 ίΓΟδίΓ», 6οη8θ€ί&Γβ οοηαΐί 
8ίη(. ΟιιΜ, ςαοά Γογ(&886 υηιΐ8 6( &1(6γ 6(ί&ιη ιώ ίρδίιιη 
ΟοΓ^αιη 1)6η6νοΐ6η(ίθΓ ίΐ6( ςααιιι ροδΙ ΐ6€(υιη (1υιη(&χ3( 
ΡΙβΙοαίδ άίβίο^^υιη, Γ6δ(ίνίδ8ίιιΐ36 δ3η6 ειρωνείας ρίβηυιη, 
δ6<1 (3ΐη6η ίη(6Γ<]ιιιη ίη 89ρί6η(ίΗ6 86ΐηιι1οδ δ6Υ6ηοΓ6ΐη. 
νβΐ6. 

Τυποί, 1(]ίΙ)υ$ Ιυΐίίβ Η. ο. £€£. χχχιχ. 



Γ ο ρ Γ Ι Α 2. 



Σικελία Γοο^ίαν έν Λεοντίνοΐζ ηνεγκεν , ές ον άναφέ- 
ρειν ηγούμεθα την των ϋοφιϋτών τέχνην ωαπερ §ς πατέρα. 
Κι γάρ τον Αίαχνλον έν^μη&εέημεν, ώς πολλά τ^ τραγφδία 
ξρνεβάλενο, έαΟ^τΙ τε αυτήν χαταβκ^άαας -χαϊ όχρ/^οίντ^ 
νψηλφ χαϊ ηρώων εί^δεαιν, άγγέλοις τε χα< έξαγγέλοις και 
οίς ^πΐ αχηνης τε παΐ νπό ακηνης χρή πράττειν, τούτο αν 
εϊη %αϊ 6 Γοργίας τοΪ£ ομοτέχνοις. 'Ορμής τε γάρ τοϊς 
ύοφιαταϊς ηρξε τιαΐ παραδοξολογίαζ καϊ πνεύματος χαϊ 
τον τα μεγάλα μεγάλως ^ρμη^νεύειν , άπο<ίτάαεών τε χαϊ 
προσβολών, νφ' ων ο λόγος ηδέων εαυτόν γίγνεται ηαϊ 
οοβαρώτερος. Περιεβάλλετο δε %αϊ ποιητικά ονόματα νπίρ 
κόΰμου %άί αεμνότητος* Πώς μεν ουν και ^αατα άπεαχε- 
δίαζεν, είρηταί μοι κατά αρχάς τον λόγου, ^ιαλεχ&είς 
δΐ Ά^νηοιν ηδη γηράΰκων ει μεν νπο των πολλών έ^ϋρο- 
μάα^η, ονπω ^ανμα, 6 δε, οϊμαι, καΪΎ0^}ς ^λλογιμωτά- 
τονς άνηρτηΰατο, Κριτίαν μίν καϊ Άλκιβιάδην νέω οντε, 
Θονκνδίδην δε καϊ Περικλέα ηδη γηράακοντε. Και Άγα- 
μων δε, 6 της τραγωδίας ποιητής, ον ή κωμωδία αοφόν 
τε καϊ καλλιεπή οΐδεν, πολλαχον τών ίαμβων γοργίαζει. 

Έμπρέπων δε καΐ ταΐς τών ^Ελλήνων πανηγνρεαι τον 



'Τ" 



μεν λόγον τον Πν^ηιον άτώ τον βωμον ηχ'ηι^Βν, έφ* ον 
καϊ χρνβοϋς άνετες ίν τω του Πυ^ίον Ιερφ. Ό ίΙ 
'Ολνμπαιος λόγος νπίρ του μΒγίΰτου ίχυτω ίπολιτεύϋ'η. 
Σταΰίάξουβαν γαρ την *Ελλά$α ορών ομονοίας ξύμβονίος 
αντοΐς §γένετο τρέχων έηΐ τους βαρβάρους, και πείϋ'ων 
α^λα ποίεΐΰΰ•αί των οηλων μη τάς αλλήλων πόλεις , άλλα 
την των βαρβάρων χώραν. Ό ^£ επιτάφιος, ον διήλϋ'εν 
Άΰ•ήνηαιν, εΐ^ρηται μεν ίπΐ τοις ^χ των πολέμων πεαονΰιν, 
ους Αθηναίοι δημοαίί^ ξυν ίπαίνοις ^^αιραν, αοφία δε 
νπερβϋίλλονβ'η ξυγαειται. Παροξύνων τε γαρ τους Ά^- 
ναίους έπϊ Μήδους τε τίαΐ Πέρΰας χαΐ τον αυτόν νουν 
τφ Όλυμπιαω αγωνιζόμενος υπ\ρ ομονοίας μ^ν της ττρδς 
τους "Ελληνας ονδίν διήλ^εν, επειδή προς Ά&ηναίους ην 
αρχής έρώντας, ην ούτι ην 'κτήαααΟ'αι μή το δραΰτήριον 
αίρουμένους, ένδιέτρί'ψε δΐ τοις των Μηδ ιτιών τροπαίων 
ίπαίνοις, ίνδειανυμενος αντοϊς, οτι τά μεν κατο; των 
βαρβάρων τρόπαια ύμνους απαιτεί, τά δΐ Η(ηά των ^Ελ- 
λήνων ΰ•ρηνους. 

Λέγεται δϊ ό Γοργίας ές οκτώ και ^ατόν έλάΰας ^τη 
μή ΊΜχταλυ^ήναι το βώμα υπό του γήρως, άλλ' άρτιος 
ηαταβιωναι τιαϊ τάς αίαϋι^ΰεις ηβών. 



Γ ο ρ Γ Ι Α 3. 



τ§4τττ" 



ί*ίΑΤΟ VII. 



Λ 



ΤΑ ΤΟΤ ^ΙΑΛΟΓΟΤ ΠΡΟΣΆΠΑ 

ΚΑΛΛΙΚΛΗ2, 20ΚΡΑΤΗ2, ΧΑΙ- 
ΡΕΦΩΝ, Γ0ΡΓΙΑ3, ΠΩΛ02. 



81. ρ. 

Λ21Λ. Ι* Πολέμου χαΐ μάχης φααΐ Χ9ήναι, ω ΣϋοκριιτΒς, ^μΑ*»^^"^/ 
οντω μ^αλαγχάνην, 

ΣίΙ, Άλλ* η, τό Χ^γόμενον, %(χτόηιν αορτής ηαομΒν 
καΐ νστεροϋμεν; 

ΚΑΛ, Καϊ μάλα γβ άΰτείας ^ρτης, πολλά γάρ τίαϊ 
καλά Γοργίας ήμΐν ολίγον πρότερον ^πεδείξ^^το, 

ΣίΙ, Τούτων μέντοι, ω ΚαλλΙκλεις^ αΡαος Χαιρεφών 
οδε, έν αγορά άναγκάαας ημάς διατρΐψαι, 

ΧΑΙ, Ούδεν πράγμα, ω Σωτιρατες' ή'Οίί^Ι^α^^ιαΙ^^-ΛΑηΓ^^/^ 
αομαί . φίλος γαρ μοι Γοργίας , ωατ ίπιδείξεται ημΐν, ει 
μ^ δοκεϊ, νυν, έάν δΐ βούλΐ], είααϋ^ις, 
^ ΚΑΑ. Τί δαί^ ω Χαιρεφών; έηι^μεΐ Σωκράτης 
άκοϋααι Γοργίον; 

ΧΑΙ. Έπ' άύτό γε τοι τοΰτο πάρεαμεν. 

ΚΑΑ. Ούϋοϋν όταν βούληα&ε παρ' έμε ητιειν οί^ιαδε' ^ 
παρ" εμοϊ γαρ Γοργίας καταλύει καϊ έπιδέίξεται ύμΐν. 

ΣίΙ. Ευ λέγεις, ω Καλλίτιλεις. άλλ* αρα έΟ•εληΰειεν 
αν ημϊν διαλεχ&ήναι; βούλομαι γαρ πυ&έαΟ'αι παρ' αυτού 
τις ή δύναμις της τέχνης του ανδρός, καΐ τί έατιν ο 
επαγγέλλεται τε καϊ διδάσκει, -την δΐ άλλην έπίδειξιν εία- ' 
αν%ις, ωΰπερ αύ λέγεις, ποιηαάαΰ'ω. 

ΚΑΑ. Ουδ Ιν οίο ν το αυτόν έρωτάν, ω Σώκρατες. ^ 91. 
καϊ γάρ αύτφ %ν τουτ ην της επιδείξεως* . έκέλευε γοϋν 
ννν δη έρωτάν ο τι τις βούλοιτο τών ϊνδον όντων, καϊ 
προς άπαντα ϊφη άποτιρινεΐο&αι. 



4 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 4148* 

ΣΩι. '/Γ ηαΐώς λέγεις, 'ίβ Χαιρεφών, §ροϋ ίχυτόν. χ 

ΧΑΙ, τι ϊρωμαι; 

Σ£1. "Οατις εστίν. 

ΧΑΙ. Πώς λέγεις; 

ΣΩ,. "ίΐβπερ αν ει έτυγχανεν ων νηοδημάνων δημι- 
ουργός, άπεχρίνατο αν δη ηού ΰοι οτι αχυτοτόμος. η ον 
μαν&άνεις ώς λέγω; 

ΙΙ« ΧΑΙ. Μαν^άνω χαϊ έρήΰομαι. Έίηέ μοι, ω 
Γοργία, άλη&η λέγει Καλλιηλής οδε, οτι έπαγγέλλει άπο- 
τιρίνεαϋ'αι ο τι αν τις ΰε έρωτα; 

ΓΟΡ. Άλη^, Ι ώ Χαιρεφών ιίαΐ γαρ νυν δη αυτά 
ταντα έπηγγεΙΧάμηγ , χαϊ λέγω οτι ονδείς μέ ηω ηρώτηκε 
%αινον ονδεν ηολλών ετών. 

ΧΑΙ. ^Η ηου αρα ^αδίως οΛΟΥ,ρίνει, ω Γοργία. 

ΓΟΡ. Πάρεατι τούτον πεΐραν , ω Χαιρεφών , λαμβάνειν. 

ΠίΙΛ. Νη ^ία' αν δέ γε βουλτ}, ω Χαιρεφών, έμον. 
Γοργίας μίν γίχρ %άί άηειρηκέναί μοι δοκεϊ' πολλά γαρ 
άρτι διελήλυ&Βν, 

ΧΑΙ. Τι δ αϊ, ω Πώλε; οϋέι αύ χάλλιον αν Γοργίου'9 
άποκρίναα&αι; 

ΠΩ,Α. τι δϊ τοϋτο, έάν αοί γε Ικανώς; 

ΧΑΙ. Ουδέν ' άλλ' επειδή αν βονλει, ά'ηο%ρίνου. 

Π£ΙΑ. Έροίτα. 

ΧΑΙ. Ερωτώ δη. «/ ετύγχανε Γοργίας έπιατημων ων 
/^^.Μ.^^^Ατης τέχνης ηαπερ 6 αδελφός αύτοϋ ^Ηρ όδιτω ς , τι αν αυτόν 
ώνομάξομεν ^ικα/ω$; ουχ όπερ έκεΐνον; 

ΠΛΛ, Πάνυ γε. 

ΧΑΙ. 'Ιατρόν αρα φάοτίοντες αυτόν εϊννα ααλώς αν 
έΐέγομεν. 

ΠΆΛ. Ναι. 
Ή ?/Λ, 5^,ί^- ^^ Χ^^' ^^ ί^ γε ηαπερ Άριατοφών 6 Άγλαοφώντος η ο 
Λη^. '^'^^' αδελφός αύτοϋ έμπειρος ην τέχνης, τίνα αν ίχύτόν όρ^ώς 



4Μ9« ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 5 

ΠΆΛ, ^ηλον οτι ξωγράφον, 

ΧΑΙ, Νυν δ* επειδή τίνος τέχνης έπιΰτήμων ίΰτί, 
τίνα αν χαλονντες αντόΐ' όρ^ώς τίαλοΐμεν; 
_5Γ ΊΊΟ,Λ. Λ Χαιρεφών, πολλαΐ τέχναι έν άν&ρώποις είαΐν /ίίι^Ά»/. λ^• 
§Η των εμπειριών έμπείρως ενρημέναΐ' εμπειρία μϊν γαρ "άί^/^^ί'^* ^ 
ποιεϊ τον αιώνα ημών πορενεβϋ'αι χατα τέτν^ην, ά'αειρία^ι^>*γ^-^'^^ 
δ\ κατά τνριν. ^άοτων δΐ τούτων μεταλαμβάνονϋιν αΧλοι •3*γ•^ ; 

άλλων άλλως, των δΐ άρίβτων οΐ αρνβτοΐ' ών ααϊ Γοργίας 
έατίν οδε, χαϊ μετέχει της χαλλίΰτης τών τεχνών, 

III• ΣΛ, Καλώς γε, ω Γοργία, φαίνεται Πώλος 
παρεοηευάβ&αι εις λόγους* αλλά γαρ ο ύπέαχετο Χαιρε- 
φώντι ον ηοιεϊ. 

ΓΟΡ. Τι μάλιΰτα, ω Σώτιρατες; 

ΣΩι. Το έρωτώμενον ου ηάνυ μοι φαίνεται άηο- 
χρίνεο^αι. 
6. ΓΟΡ. ^ΑϊΧά αν, ει βονλει, έρου αυτόν. 

ΣΛ, Οντί, ει αύτώ γε αοΐ βουλομένω έΰτίν άηοχρίνε- 
ΰϋ'αι, αλλά πολύ αν ηδιον αέ. δήλος γαρ μοι Πώλος χαϊ 
ίξ ών εί'ρηκεν, οτι την χαλονμένην ^ητορνκην μάλλον 
μεμελέτητιεν η διαλέγεβ^αι, 

ΠΛΛ. Τι δη, ω Σώκρατες; 

ΣΟι, "Οτι, ω Πώλε, έρομένου Χαιρεφώντος τίνος Γορ- 
γίας έπιΰτήμων τέχνης , εγκωμιάζεις μΙν αύτοϋ την τέχνην 
ωαπερ τινός "ψέγοντος, ήτις δέ έατιν ουκ άπεηρίνω, 

ΠείΛ, Ου γάρ άπεχρινάμην οτι εϊη η ααλλίατη; 

ΣίΙ, Καϊ μάλα γε, αλλ* ουδείς ήρώτα ποία' τις εϋη 
ή Γοργίου τέχνη, αλλά τίς^ τιαϊ οντινα δέοι χαλεΐν τόν. ? ^ , '. ^^ 
Γοργίαν' ώαπερ τα ϊμπροΰΟ'έν ΰοι ύπετείνατο Χαιρεφών ^^^^^ 9^• 
καϊ αύτώ χαλώς καϊ \ διά βραχέων άπεχρίνω ' χαϊ νυν ουν 
όντως εΙπ\ τις η τέχνη χαϊ τίνα Γοργίαν χαλεϊν χρη 
ημάς. μάλλον δέ, ω Γοργία, αυτός ήμίν είπΐ τίνα οε χρη 
χοίΧει^ΐ' ώς τίνος επιστήμονα τέχνης. 

ΓΟΡ. Της ^ητοριχής, ω Σώχρατες. 



6 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 4149; 

Σ£ί. 'Ρητορα αρα χρη αε καλέΐν; / 

ΓΟΡ. Άγαϋ'όν γε, ω Σώκρατες, ει δη ο γε εύχομαι 
εΐνοίΐ , ω$ Εφη "Ομηρος , βούλει με τίαλεϊν. 

ΣΛ, 'Αλλα βούλομαι. 

ΓΟΡ. ΚάΧει δή. 

ΣΛ, Ουκονν χαΐ αλΧονς οε φώμεν δννατόν είναι ποιεΐν; 

ΓΟΡ. ΈηαγγέΧΧομαΙ γε δή ταντα ου μόνον έν^άδε 
αλλά ιιαϊ αλλοΟΊ. 

ΣίΙ, ^Αρ ουν έ^εληααις αν, ω Γοργία, ωαηερ νυν 
διαλεγόμεΟ'α , διατελέοαι το μ\ν ερωτών, τό δ' άτΰοτιρινό- 
μενος, το δϊ μήκος των λόγων τοντο, οίον καϊ Πώλος 
ηρξατο, εΐΰαν^ις άποϋ'έα&αι; άλλ' όπερ νπίβχγεΐ, μή 
•φεόΰΐ], άλλίί έϋ'έληβον κατά βραχύ το έρωτώμενον άπο- 
%ρένεαϋ•αι, 

ΓΟΡ, ΕίαΙ μεν, ω Σώκρατες, ϊνιαι των άποκρίβεων 

\ άναγκαΐαι δια μαιιρών τους λόγους ποιεΐβΟ'αι * ου μην 

αλλά πειράΰομαί γε ώς δια βραχυτάτων, ααϊ γαρ αυ χαΐ 

4λ4^•τ. ^^ι^' τοϋτο εν έατιν ων ψημι , μηδένα αν έν βραχρτέροις έμοϋ 

τα αυτοί είπεϊν. 

Σ£1. Τούτου μην δει, ω Γοργία' και μοι έπίδειξιν ^. 
αντοϋ τούτου ηοίηΰαι, της βραχυλογίας, μακρολογιας δε 
εΙααν%Ίς. 

ΓΟΡ. 'ΑΧλά ποιήβω, καϊ ούδενος φήαεις βραχυλογω- 
τέρου άκούΰαι. 

IV• ΣΛ. Φέρε δή' Ρητορικής γαρ φτΙς έπιοτημων 
τέχνης είναι καϊ ποιήβαί αν κ^αϊ αλλοΐ' ^ήτορα' ή ^το- 
ρική ηερϊ τί των όντων τυγχάνει ουΰα; ώαπερ ή υφαν- 
τική περϊ την των Ιματίων έργαβίαν' η γαρ; 

ΓΟΡ. Ναι. 

ΣΛ. Ουκοϋν καϊ ή μουβικη περϊ την των μελών ποίηαιν; 

ΓΟΡ. Ναι. 

ΣΛ. Νή την "Ηραν , ω Γοργία , αγαμαί γε τάς άπο- 
κρίαεις, οτι άποκρίνει ώς οΙόν τε δια βραχυτάτων. 



450« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΪ:. 7 

ΓΟΡ. Πάνη γάρ οΐμαι, ω .^χ^ατ€9, ίηίει%ώς τούτο 
ποιεΐν. 
α ΣΛ» Ευ λέγεις, Ι&ι δή μοι άπότί^ιναί οντω ΐιαϊ «ΒρΙ 
της Ρητορικής, πεφϊ τι τών οντ<ον έστϊν ^νβττιιιη ; 

ΓΟΡ. Περί λόγους. 

Σ£1, Ποίους τούτους, ω Γοργία; αρα οΐ δηλονβι 
τους "κάμνοντας, ως αν διαιτώμενοι ύγιαίνοιεν; 

ΓΟΡ, Ου. 

ΣΛ, Ονχ αρα περϊ πάντας γε τους λόγους ή ^το- 
ρι%ή έΰτιν, 

ΓΟΡ. Ου δψα. 

ΣίΙ. Άλλα μην λέγειν γε ποιεί δυνατούς. 

ΓΟΡ. Ναί. 

ΣΩι. Ουτίουν ηερί ώνπερ λέγειν, καΐ φρονεΐν; 

ΓΟΡ. Πώς γαρ ου; 

ΣΛ. Αρ ουν, ην νυν δη έλέγομεν, ή ιατρική \ περϊ 
τών καμνόντων δυνατούς είναι φρονεΐν καϊ λέγειν; 

ΓΟΡ. Ανάγκη. 

ΣΩ,. Καϊ ή ιατρική αρα, ώς Εοικε, περϊ λόγους έΰτίν. 

ΓΟΡ. Ναί. 

ΣΟ,. Τονς γε περϊ τα νοαήματα; 

ΓΟΡ. Μάλΐΰτα. 

ΣίΙ. Ουκουν καϊ ή γυμΛ^αατική τίερϊ λόγους έατϊ τους 
περϊ εύεξίαν τε τών ΰωμάτων καϊ χα;|^£|/αι;; 

ΓΟΡ. Πάνυ γε. 
10. Σίί. Καϊ μην καϊ αϊ αλλαι τέχναι, ω Γοργία, ούτως 
^χουϋΐν ^άύτη αυτών περϊ λόγους έΰτϊ τούτους, οϊ τυγ- 
χάνουϋιν οντες περϊ το τϋραγμα ου ^άατη έύτϊν η τέχνη, 

ΓΟΡ. Φαίνεται. 

ΣίΙ. Τι ουν δη ποτέ τας όίλλα$ τέχνας ου ^ητορικάς 
καλείς, οϋΰας περϊ λόγ ους , εί^περ ταύτην ^ητορικήν καλείς, 
η αν η περϊ λόγους; 

ΓΟΡ. "Οτι, ω Σώκρατες, τών μϊν άλλων τεχνών περϊ 



ν 1^ 



8 ΠΛΑΤίΙΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 450. 

χειρουργίας τε χαΐ τοιαντας ηράξεις, ως ίπος είπεΐν, 
π&αά έατιν η έπιΰτήμη, της δΐ Ρητορικής ουδέν ^οτι τοί- 
ι/'^Λ^- οντον χει ρον^γη μα, άλλα ηάβα τ/ ηράξις καΐ η κνοωα ις 
διαλόγων έατί. δια νανν ίιγώ την ^ητοριιιην τέχνην άξιώ 
είναι περϊ λόγονς , όρ^ώς λέγων, ως έγώ φημι, 

V. ΣίΙ. Αρ* ουν μαν&άνω οϊαν (χντήν βονλει -καλεΐν; 
τάχα δΐ εϊβομαι ααφέβτερον, άλλ' άπόηριναι. είΰϊν ημΐν 
τέχναι. η γάρ; 
ΓΟΡ. Ναι. 

ΣίΙ' Παθών δέ , οϊμάι , των τεχνών των μεν έ&^ααία //. 
το πολύ έβτι καϊ λόγου βραχέος δέονται, ίνιαι δε ούδενός, 
Α^ν«'^• αλλά το της τέχνης ηεραΐνοιτο αν καΐ δια βιγης, οΐον 
γραφική ηαΐ άνδριαντοηοιία καϊ άλλαι πολλαί. τας τοι- 
αύτας μοι δοκεΐς λέγειν, τίερί ας ου φτ^ς την ^ητορναήν ' 
είναι, η ου; 

ΓΟΡ. Πάνυ μ^ν ουν ηαλώς ύπολαμβάνεις, ω Σω- 
γ,ρατες. 

ΣΩι. "Ετεραι δέ γέ εΐύι των τεχγών αϊ δια λόγου πάν 

περαίνουΰι, και ^ργου , (ος ^«ος είίηεϊν, η ούδενος προα- 

Λ/^ 7 <^• '•*** δέονται η βραχέος πάνυ , οίον αριθμητική καϊ λογιΟτική 

/.%/ψ• ^'.Ψ7.καΙ γεωμετρική καϊ πεττεντική χ£ καϊ αλλαι πολλαϊ τέχναι, 

ων ϊνιαι αχεδόν τι ίόους τους λόγους ^χουϋι ταΐς πράξεαιν, 

αΐ δε πολλαϊ πλείους τιαϊ τό παράπαν πάαα η πράξις καϊ 

ψ<' ύ3φ^ ΐ^• ^^ "κύρος αύταΐς άιά λόγοαν έΰτί, των τοιούτων τινά μοι 

ί.ξΠσ δοκεΐς λέγειν την ^ορικήν. 

ΓΟΡ. Άλη^ λέγεις. 

ΣΟ,. Άλϊ! ουτοί τούτων γε ούδεμίαν οϊμαί αε βούλε- /^ 
^ Μ• ^-97 β9•αι ^ηρορικήν καλεΐν, ούχ^τι τφ ^ηματι ούτως είπες, \ 
οτι η δια λόγο υ το κύρος ϊχονβα Ρητορική έατι, καϊ νπο- 
'ίττη.Ιν- λά^ο* αν τις, ει βούλοιτο δυβχεραίνειν ίν τοις λόγοις. Την 

άριθμητικήν αρα ^ητορικήν, ω Γοργία, λέγεις; άλλ' ουκ 
οΙμαί βε ούτε τήν άρι&μητικήν ούτε τήν γεωμετρίαν ^ητο- 
ριχι^ν λέγειν. 



4Λ1^ ΠΑΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 9 

Ι ΓΟΡ. Ό^^ώς γά(( ό&ί, ω ΣωκρατΒς^ καΐ δικαίως 
νπολαμβάνεις, 

VI* Σ£1, ^1%•ι νυν καΐ αν την άηόκριαιν ην ηρόμην 
διαπέρανον, έπεί γάρ η Ρητορική τυγχάνει μίν ουΰα τού- 
των τις των τεχνών των το ποίυ λόγω χρωμένων , τυγχά- 
Ί^συαι δΐ καϊ αΧΧαι τοιαϋτοιι ουααι, πειρώ είηεΐν, ^/ περί 
;3. γ/ Ιν Χογοι^ το 'Μ)ρο^ ^χουαα δντοριτιή ίστιν ωβπερ αν 
εϊ τις με ϊροιτο ών νυν δή Φλέγον ηερι ήβτινοαουν των 
τεχνών , £1 Σώχρατες^ τις έβτιν η άριϋ^μητική τέχνη ; 
εϊποιμ αν αύτφ, ωβπερ βυ άρτι, οτι των δια λόγου τις 
το "κυρος Ιχουύών, καΐ εϊ με ^πανύροιτο Των περί τι; 
εΓποιμ' αν οτι τών περϊ το αρτιόν τε τιαΐ περιττον [γνώαις] , 
οϋα αν Πάτερα τυγχάνη οντά, εί δ* αυ ^ροιτο, Την δϊ 
λογίύτικην τίνα τιαλεΐς τεχνην ; εΐποιμ οίν οτι και αυτή 
ίατϊ τών λόγω το πάν %υρουμενων, χαΐ εί έπανέροιτο 
ΪΓ περϊ τι; εϊποιμ αν ωβπερ οΐ ίν τω δήμω ανγγρα^ρο' ^Ι4φ^α^^•^- 
μενοι, οτι τ α μ^ άλλα ηα&ά πεο η αρι&μητιτιή η λογι- 
ΰτιτίη εχεί' περί τ6 αντο γάρ έΰτι, τό τε αρτιον τιαϊ τό 
περιττον ' διαφέρει δΐ τοΰοντον^ οτι τιαΐ προς (χυτά καΐ 
προς άλληλα πώς ϊχει πλήθους έπκπιοπεΐ τ6 περιττον καϊ 
ιή_ τό αρτιον η λογιΰτιτιή . παϊ εϊ τις την άοτρονομίαν άνέ- 
ροίΓΟ, έμοϋ λέγοντος οτι %αϊ αυτή λόγω %υρουται τα 
πάντα , Οϊ δ\ λόγοι οϊ της άύτρονομίας, είψαίη^ περϊ τι 
είΰιν, ω Σώτίροιτες; εϊποιμ αν οτι πίρϊ την τών αοτρων 
φοράν τιαϊ ηλίου χαΐ βελήνης, πώς προς άλληλα τά- 
χους ^χει, 

ΓΟΡ, Όρ&ώς γε λέγων ΰύ, ω Σώ%ρατες, 

ΣίΙ. ^1%Ί δη %αϊ βν, ω Γοργία, τυγχάνει μίν γάρ 
δή η ^ητορηιή ουΰα τών λόγφ τα πάντα διαπραττομένων 
τε ααϊ %υρουμένων τις, η γάρ; 

ΓΟΡ. "Εΰτι ταύτα, 

ΣΩι. Λέγε δή τών περϊ τι; τι έατι τοντο τών όντων, 
περϊ ου ούτοι οΐ λόγοι είβίν, οίς ή ^ητοριπή ;ι;97{ταί; 






10 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 4β«« 

ΓΟΡ, Τα μέγιατα των άν&ρωπείων πραγμάτων, ω 
Σώκρατες, τίάί αριβτα, 

VII. ΣΆ,. Άλλ\ ω Γοργία, άμφιββητηαιμον παΐ 
τοϋτο λέ/εΐζ χαΐ ουδέν «ω ααφές, οίόμαι γάρ αε άκη- 
χοέναι ίν τοις ύνμποάίοις αδόντων ανθρώπων τοντο τδ 
^/Γ/ΐ'ί'^^' α^οΐιόν, ίν ω Ηοταρι&μοϋνταί ζδοντες οτι νγιαίνειν μ^ 
αρίΰτόν έΰτί, το δΐ δεύτερον %αΧον γενέβϋ'αι, τρίτον δε, 
ως φηβιν ο ηοιτ/τής τον ΰΐίολιου, τδ ηλοντείν άδόλως. 
' ΓΟΡ, 'Ατιήτιοα γάρ' άλλα ηρδς τι τοντο λέ/εις; 

ΣΛ: '*Οτι 601 αντί% αν | πα^αΰταιεί' οϊ δημιουργοί/^, 
τούτων ων έτίτ^νεβεν 6 το ΰτίολιόν ποιήΰας, ιατρός τε καΐ 
παιδοτρίβης και χρημοιτίύτής , χαΐ εϊηοί -ηρώτον μ^ν 6 
ιατρός οτι ίΐ Σωχροετες, έξαηατα αε Γοργίας' ου γαρ 
έΰτιν ή τούτου τέχνη ηερί τδ μέγιβτον άγαΟ'δν τοις άν- 
^•ρώτίοις, αλλ* ή έμή, ει ονν αντον έγώ έροίμην Συ δΐ 
τις ων ταύτα λέγεις; εϊηοι αν ίαως οτι Ιατρός. Τί ουν 
λέγεις; η τό της αης τέχνης ϊργον μέγιατόν έΰτιν α^αΌ'όΐ'; 
Πώς γαρ ου, φαίη αν ίΰως, ω Σώτιρίχτες, νγίεια; τί δ^ 
έατϊ μείζον α^αΌ'όΐ' άν&ρώποις ύγνείας; Εί δ^ αυ μετά 
τούτον ο ηαιδοτρίβης εΐποι οτι Θανμάξοιμί γ' αν, ω Σώ- 
κρατες, και αυτός, εϊ αοι ^χει Γοργίας μείζον άγα&ον 
έπιδειξαι της αυτού τέχνης η έγώ της έμης' εΐηοιμ οίν 
αυ %αϊ προς τούτον Σύ δΐ δη τίς ει, ω ανΟ'ρωπε; %αϊ 
τί τδ ΰδν ϊργον; Παιδοτρψης, φαίη αν, τό δ' §ργον 
μου έατι καλούς τε παϊ ίαχνρους ποιεΐν τους ανθρώπους 
τοί ΰώματα. Μετά δϊ τον ηαιδοτρίβην εϊηοι αν ο χρη-/ό. 
ματιύτής, ως έγφμαι, πάνυ καταφρονών απάντων, Σαόπει 
δήτα, ω Σώτιρατες, έάν αοι πλούτου φαν^ τι /[^ε^^ον 
αγαθόν ον η παρά Γοργία η παρ αΙΧφ ότφούν. φαΐμεν 
αν ουν προς αυτόν Τί δΐ δη; η αύ τούτου δημιουργός; 
Φαίη αν, Τίς ων; Χρηματιΰτης, Τί ονν; κρίνεις αύ 
μέγιοτον άνΟ^ρώποις άγαΟ'όν είναι πλοϋτον; φήαομεν. 
Πώς γάρ ουκ; έρεϊ, Καϊ μην άμφιαβητεϊ γε Γοργίας οδε 



ΠΛΑΤεΐΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 11 

την ηαρ' αύτω τέχνην μείζονος άγα%Όν αΐτίαν είναι η 
την αήν^ φαΐμεν αν ημείς» δήλον ονν οτι το μετά τοϋτο 
^ροιτ αν ΚαΙ τι έατι τοϋτο το άγα&όν; άποΐίρινάαϋ'ω 
Γονέας, "ΐϋΊ ονν νομίΰας, ω Γοργία, έρωτάΰ^αι %αΙ 
υπ έπείνων τιαϊ νπ έμοϋ, άπότιριναι τ Ι έΰτι τοντο δ φτ^ς 
ον μέγΐΰτον αγαθόν εϊναι τοις άν&ρώποις καϊ βΐ δημι- 
ονργόν εϊναι αντου, „ — - 

ΓΟΡ, '^Οπερ ίοτίν, ω Σωκρατες, τ^ άλη^είοί μεγιΰτον \ΡΜ€/.^8.^ 
άγα&ον %αϊ αϊτιον αμα μεν έλευϋ•ερίας αντοΐς τοις αν- ί 
Ο'ρώηοις , αμα δϊ του αΙΧων αρχειν ίν τ^ αυτού πόλει Ι 
ίκάατφ, 

ΣίΙ, Τι ουν δη τούτο λέγεις; 

/7. ΓΟΡ,. Τό ηεί&ειν ϊγωγ* οΙόν τ εϊναι τοΖ'δ λόγοις καΐ 
έν διτίαΰτηρίφ δικαατας τιαί ίν βουλευτηρίω βουλευτάς καΙ 
ίν ίτίΉληΰία ίκηληΰιαΰτας τιαϊ ίν αλλφ ξυλλόγφ ηαντί, 
οΰτις αν ΛοΧιτιιώς ξύλΧογος γίγνηται. χαίτοι ίν ταύτη τ^ 
δυνάμει δοϋλον μίν ^ξεις τον Ιατρον, δοϋλον δΐ τον ηαι- 
δοτρίβην 6 δΐ χρηματιβτής ^ ούτος αλΧω άναφανήβεται ^ //^. 
χρηματιζόμενος % αϊ ούχ αυ τω , άΧλαϋοΙ τφ δυναμένφ 
Ιεγειν χαΐ ηείϋ'ειν τά πλή&η, 

νΐΙΙ. ΣΩ,, Νυν μοι δοτιεΐς δηλώααι, ω Γοργία, 
ίγγυτατα την ^ητοριπήν Ι ηντινα τέχνην ήγεϊ εϊναι, καϊ εϊ 
τι ίγώ ΰυνίημι, λέγεις οτι π ει^ουα δνίΛίονον όζ ίϋτιν η ^^<ίφ***^^* 
^τορι-κη, καϊ η πραγματεία αυτής απααα %αϊ το "^^ψ^' 4μ^/^\ .' 
λαιον εις τούτο τελευτ^, η ^χεις τι λέγειν ίπϊ ηλέον την , " 
^τμορικην δύναϋ%'αι η πει&ώ τοις άκούουΰιν ίν τη ψυχή 
ηοιείν ; 

ΓΟΡ, Ουδαμώς, ω Σωιιρατες, άλλα μοι δοτιεΐς Ιτια- 
νώς όρίζεο^αΐ' ϊβτι γαρ τοϋτο το %έφάλαιον αύτης, 

/ί. ΣΆ, "Ακουβον δη, ω Γοργία, ίγώ γαρ ευ ΓσΟ•' οτι, 
ώς ίμαντον πείϋ'ω, εΡπερ τις άλλος αλλω διαλέγεται βου- 
λόμενος ε/^ενοίΐ αϋτο τοϋτο «ερί ότου 6 λόγος ίΰτί, καϊ 
ίμΐ εΓΐ'ο» τουτωΡ Μνα' άξιώ δΐ ιιαΐ οέ. 






12 ΠΑΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 

ΓΟΡ, τι ονν δη, ω Σώ}ι^^^τες; 

ΣΆ. '^ώ έ^ώ ννν . ίγώ την από της ^ητορί'κής ηζί&ω, 
η τίς ποτ έατίν ην αύ λέγεις ηαϊ περί ωντι,νων προεγμά- 
των ίΰτΐ πει^ώ, οαφώς μ^ ευ ϊΰΟ^ οτι ονκ οίΒα, ον μην 
άΐλ' νποπτενω γε ην οΐμαί αε λέγειν ν,αϊ ηερϊ ων ονδεν 
μέντοι ήττον έρήαομαί αε τίνα ποτέ λέγεις την πει&ώ την 
άπό της Ρητορικής χοτί περϊ τίνων αντην εΐναι, τον ονν 
ενετία δη αιντος νποπτεύων αε έρήαομαι, άλλ' οντί αυτός 
λέγω; ου αον ^νεηα, άλλα του λόγου, ΐνα ούτω ηροΐη, 
ως μάλιατ αν ημΐν καταφανίς ποιοι περϊ οτον λέγεται. 
α%6πει γαρ εϊ αοι δοκώ δικαίως ανέρωτων αε . ωαπερ αν/^. 
εί. ετύγχαναν αε ερωτών τις έατι των ζωγράφων Ζεύξις, 
εϊ μοι είπες οτι 6 τα ζώα γράφων, αρ ονκ αν δικαίως 
!^ί/]/ '^^ ήρόμην 6 τα ποια τών ζώων γράφων Ηαϊ που; 
, ^^ί!α^^ΙΌΡ. ^ Πάνυ γι. ^ ^ ^ 

ψ€κψ>/0ί./ί€^»^*^'ΣΆ. ^Αρα δια τούτο οτι %αί άλλοι εΐαϊ ζωγράφοι γρά- 
'./ί'^^τ φοντες άλλα πολλά ζώα; 

ΓΟΡ. Ναι. 

ΣίΙ. Εί δέ γε μηδείς άλλος η Ζεύξις ϊγραφε, 'καλώς 
αν αοι άπεπέκριτο; 

ΓΟΡ. Πώς γάρ ου; 

ΣίΙ. *Ι^ι δη %αΙ περϊ της ^ορική^ είπέ' πότερόν 
αοι δοτιεΐ πει&ώ ποιείν η ^ητοριτιη μόνη η παΐ αλλαι 
τέχραι; λέγω δε τό τοιονδε' οατις διδάααει οτιουν πράγμει, 
πότερον ο διδάααει πείθει ^ ου; 
/Χ^.^'^^'^' ΓΟΡ. Ου δή τα, ω Σώκρατες, άλλα πάντων μάλιατα 
πείθει. • "/ν^;,^ 

ΣΛ. Πάλιν ^ εί έπϊ τών αυτών τεχνών λέγομεν ώνπερ 
νυν δη, ή αριθμητική ον διδάακει ήμας οαα έατί τα τον 
αριθμού, %αϊ 6 αριθμητικός άνθρωπος; 

ΓΟΡ. Πάνυ γε. ζο. 

ΣΛ. Ονκονν καϊ πείθει; 

ΓΟΡ. Ναι. 



454« ΠΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 13 

ΣίΙ, ΠειΟΌνς αρα δημιουργός έΰτι και η αριθμητική, 

ΓΟΡ. Φαίνεται. 

ΣΟ,. Οναουν ίάν τις έρωτα ημάς ποίας πει^ον ς καϊ 
περί τ /, _ άποκρινονμεϋ'ά που αυτω οτι της διδαβκαληιης 
της περί το αρτιόν τε %αΙ το περιττον οβον έατί . | τιαϊ τάς 
αλλάς ας νυν δη έλέγομεν τεχνας άπάοας ^ξομεν άπρδεϊξαι 
πει&ους δημιουργούς ονΰας καΙ ηατινος καΙ περί ο τι. 
ί} ον ; 

ΓΟΡ. Ναί. 

ΣΛ. Ούα αρα Ρητορική μόνη πειθούς έΰτϊ δημιουργός. 

ΓΟΡ. Άληθη λέγεις. 

IX• ΣΩι. Έπειδη τοίννν ου μόνη άτίεργάξεται τούτο 
το ^ογον, άλΧά %αΙ αλλαι, δικαίως ωαπερ περί του ζω- 
γράφου μετά τοϋτο ίπανεροίμεθ* αν τον λέγοντα, ποίας 
δη πει&οϋς καϊ της περϊ τί πειθούς ή Ρητορική έΰτϊ τέχνη ; 
η ού δοκεΐ σοι δίκαιον εΐναι έπανερέβθαι; 

ΓΟΡ. "Εμοιγε. 

ΣΟ,. Άπόκριναι δη, ω Γοργία, επειδή γε καΐ βοι 

δοκεΐ ούτως, 

21, ΓΟΡ, Ταύτης τοίννν της πειθούς λή^ω , ω Σώκρατες, 

της ίν δικαστηρίοις καί έν τοις άλλοις οχλοις, ωβπερ καΐ 

αρνί Βλ^ον, καΐ περί τούτων α έατι δίκαια τε καΐ άδικα, 

ΣΛ, Καϊ έγώ τον ύπώιηεοον ταύτην αε λέγειν την 
πειθώ καϊ περί τούτων, ω Γοργία* αλλ* ΐνα μη θ αυμά- 
ξ'ης, ίαν ολίγον νοτερον τοιούτον τί αε άνέρωμαι, ο δοκεΐ 
μ^ δήλον είναι, έγώ δ* έπανεραοτώ' όπερ γαρ λέγω, τον 
^ξής ^νεκα περαίνεοθαι τον λόγον έρωτω, ού ΰοϋ ^νεκα, 
άλλ' ΐνα μη έθιζώμεθα νπονοονντες προαρπάξειν αλλήλων 
τα λυόμενα, άλλα αν τα οαντού κατά την νπόθεΰιν δπως 
αν βούλη περαίνης, 

ΓΟΡ. Καϊ ορθώς γέ μοι δοκεΐς ποιεΐν, ω Σώκρατες. 

ΣΛ. "Ιθι δη καϊ τάδε έπιΰκε^ώμεθα, καλείς τι με- 
μαθηκέναι ; 



:*»* 



, ν- 



;.^ί- .■ 



1- ■>■ ■ 




>■ .■' Λ, 

' "'•'ί 



, ;? 4.• /■ •'■. ' 

■ ίΤί . . •• ■ 






«■:,■' - ** ■■ ■' 






Ε,-* 












Γ^'ί' 



ι*.^^ 







• ,«' '*■ , ....■-- 






/■■•' ^-, 



ΡΙ.ΑΤΟΐνΐ8 



ΟΡΕΚΑ ΟΜΝΙΑ. 





Λ ρ Α 'ί ν 
■^ οί τνιε 






κ χ•* 



*να»ί:^'- 



ΒΕεΟβΝΟνΕΒϋΝΤ 



ΙΟ. 6Ε0Β6ΐυ8 ΒΑΙΤΕΒΟδ 10. ΰΑδΡΑΒ ΟΒΕΙΙΙΟδ 
ΑυΟ. 61ΙΙΙ. ΜΝ€ΚΕΙΜΑΜΙΙ8. 



νΟΙ. VII. 



τυκίΰΐ 

1ΜΡ£Νδ1δ Μ£Υ£ΚΙ & ΖΕΙ.Ι.ΕΚΙ, 
$υε£Ε550ΒυΜ ΖΙΕ6Ι.ΕΗ1 ετ Ρΐι,ιοκυΜ. 

1839. 



ΡΙ,ΛΤ01\Ι8 



Λ 



& Ο Β 6 Ι Α 8 



1ΤΕΜ 



ΙΝΟΕΚΤΙ Αϋ€ΤΟΚΙδ 



/ ^^ ΓΜΙΓ ^ 



ΜΕ 

ο/ 



4^/. 



ί^Μ\^. 



|« 



ΒΕεΟβΝΟνεΒϋΝΤ 



10. εΑδΡΑΒ ΟΒΕΙΙΙΟδ & 10. «ΕΟΗβΙΟδ ΒΑΙΤΕΒΙΙδ 



ΡλΟΡΕ350λΚ8 ΤϋηιεΒΝβΕβ. 



^.^^ ^;;ί..^. 



τυκίΰΐ 

ΙΜΡΕΝδΙδ ΜΕΥΕΚ1 όί ΖΕ1.Ι.ΕΚΙ, 

5υ££Β880ΗυΜ ΖΙΒΟίΕΒΙ ΒΤ ΡΙ1.10ΒΓΜ. ^ 

1830. 




ίΜΧ-^^^ 



22 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 401* 

λαννΗν ίκ της πόλεως, άλλα τφ άδΐ'κονντι καΙ ονχ ό^ώς 
Ι^Ιί'ί'ψ'Μ*^- χ^ωμένω τ^ ^ηνο^αι^; έφ^η&η ταύτα η ον; 

ΣΆ, Ννν δέ γε 6 αντος ούτος φαίνεται, 6 ^ιγτορι- 
ΗΟς, ονχ αν ποτέ ^διτιήβας.η ον; 

ΓΟΡ. Φαίνεται. 

ΣΆ. Καϊ έν τοις πρώτοις γε, ω Γο^ία, Λο}τθ£$ ^λέ- 
γετο, οτι ή Ρητορική περί λόγους εΓη ον τονς του ά^έου 
ηαΐ περιττού, άλλα τονς του δικαίου καΐ άδίτιου. η γαρ; 

ΓΟΡ. Ναί, 

ΣΆ. 'Έΐ/ώ τοίνυν βου τότε ταύτα λέγοντος νπέλαβον^/ 
ώς ονδέποτ αν εϊη ή Ρητορική άδναον πράγμα, ο γ' άεΙ 
περί δικαιοβννης τονς λόγους ποιείται ' έπειδη δΐ ολίγον 
νβτερον ^λ^ες οτι ο ^ήτωρ ττ} ^ητορΐΉ:η καν αδίκως χρφτο, 
Ι οΰτω &αυμάβας καϊ ηγηΰάμενος ου αυνφδειν τα λεγόμενα 
εκείνους είπον τους Τυόγους , οτι εί μεν κέρδος ήγοΐο είναι 
^'Λ*^^•'^τό Ιλέγχεΰ%'αι ωβπερ έγώ , ά ξιον εΡ η διαλέγεα&αι, ει δε 
' α3 /ι / ^^^ » "*' Χ^^9^^'^ υΰτερον οε ημών επιΰκοπουμενων οράς 
δη καϊ αυτός οτι αν ομολογείται τόν ^ητορικον αδύνατον 
είναι αδίκως χρήα&αι τ^ ^ητορικ^ καϊ έ&έλειν άδικεΐν . 
ταντα ουν οπτ} ποτΐ ^χει, μά τον κύνα, ω Γοργία, ουκ 
όλίγης βυνουαίας έατιν ωΰτε Ικανώς διαΰκέψαΰ&αι. 
— XVI. ΠΆΛ. Τί δαί, ω Σώκρατες; οντω καϊ ου ^$, 

περϊ της Ρητορικής δοξάζεις ωάπερ νυν λέγεις; η οίει οτι 
Γοργίας ^αχύν^η 6οι μτι προΰομολογήΰαι τόν ^ητορικόν 
άνδρα μη ουχί καϊ τα δίκαια εΐδέναι καϊ τα καλά καϊ τά 
άγα^ά, καϊ Ιάν μη ϊλ^ ταύτα είδώς παρ' αυτόν, αυτός 
διδάξειν; έπειτα εκ ταύτης ΐβως τ\ς ομολογίας εναντίον 
τι αυνέβη έν τοις λόγοις, τοϋ&' ο δη άγαπας, αυτός άγα- 
γ ων έπϊ τοιαύτα ερωτήματα, έπεϊ τίνα ο^ει άπαρνήβεα&αι 
μη ούχϊ καϊ αύτον έπίαταα^αι τά δίκαια καϊ άλλους διδά- 
ξειν; άλλ' εις τά τοιαύτα άγειν πολλή αγροικία έοτϊ τους 
λόγους. 



ηΑ^Η. 



4β•• ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 23 

ΣΆ, ίΐ Ηάλλί&ζΒ ΠώλΒ, άλλα τοι έξεπίτηδες τιτώμε^'α 
ΗίχΙρονς χαϊ υΐεΐς, ΐνα έπειδάν αντοί πρεββντεροί γιγνό- 
μενοι βφαλλώμε^α^ παρόντες νμεϊς οΐ νεώτεροι έπανορ- 
&ώτε ημών τον βίον χαΐ έν ^ργοις κα2 έν λόγοις, χαϊ νυν 
εϊ τι έγώ καΐ Γοργίας έν τοις λόγοις αφαλλόμεϋ'α, αν 
παρών ίπανόρ^ον ' δίκαιος δ^ εϊ. καΙ έγώ έ&έλω των ώμο- 
λογημένων εν τΐ αοι δοκεΐ μη καλώς ώμολογήβϋ'αι ^ άνα-^^^/ψ'^'^^^ 
9'εα^αι ο τι αν αν βούλη, έάν μοι ^ν μόνον φυλάττης.^**^*^ ^^^τ^*^^ ^• 

ΠΛΑ. Τί τοντο λέγεις ; ^ττ}^- 

^^. ΣΆ. Την μααρολογίαν, ω Πώλε^ ην χαϋ'ειρξγις, η το 
πρώτον έπεχείρηαας χρήα&αι. 

' ΠίΙΛ. τι δ αϊ; ονα έξέαται μοι λέγειν όπόαα αν 
βονλωμαι ; 

ΣΛ. ^εινα μέντ αν πά&οις, ω βέλτιατε, ^^'Α^τ^αζε^^^^^^ι^^^ ^ 
άφιχόμενος^ ον της ^Ελλάδος πλείατη έατϊν έξουαία τον εί ^^β^^^^^ 
λέγειν^ Επειτα αν έντανΟ'α τούτον μόνος άτνχήααις. άλλα γ^^Χί^ <2»τ/ι 
αντίκες τοι ' αον μαχρα λέγοντος χαϊ μη έ^'έλοντος το τλ^ ^ 
έρωτώμενον άποχρένεα&αι , ον δεινά αν αυ έγώ πά^οιμι, 
€ί μη έξέαται μοι άπιέναι χαϊ μη άχονειν αον ; Ι άλλ' εϊ τι 
χηδει τον λόγον τον είρημένον χαϊ έπανορ^ώααα^αι αντόν 
βουλει, ώαπερ νυν δη Ελ^ον, αναδεμένος ο τι αοι δοχεΐ, 
έν τώ μέρει έρο9τών τε χαϊ ερωτώμενος , ώαπερ έγώ τε χαϊ 
Γοργίας, Ελεγχε τε χαϊ έλεγχου, φηξ γαρ δήπον χαϊ αν 
έπίαταα^αι απερ Γοργίας, η ου; 

ΠΟ,Λ. "Εγωγε. 

ΣίΙ. Οΰχουν χαϊ α\) χελ^εις ααντον έρωταν ^άατοτε 
ο τι αν τις βούληται, ως έπιατάμενος άποχρίνεα%αι; 

ΠίΙΛ. Πάνυ μίν ουν. 

ΣίΙ. Καϊ νυν δή τούτων όπότερον βούλει ποίει. 
έρωτα η άποχρίνου. 
^. XVII• ΠϋΛ. Άλλα ποιήαω ταύτα, χαϊ μοι από- 
χριναι, ω Σώχρατες' επειδή Γοργίας άπορεΐν αοι δοχΒΪ 
περϊ της ^τοριχής, αυ αύτην τίνα φ^ς εϊναι; 



24 ΠΛΑΤίΙΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 4β•* 

ΣΛ. *Α^α έραηας ηντινα τέχινην φημϊ εϊναι; 

ΊΙΛΛί *Έ/ω7ί• 

ΣίΙ. Ονδίμία ^μοιγΒ ^οχεΓ, ω ΠώλΒ, ως γε ηροζ 6β 

ΠΛΛ. 'Αλλά τι ΰοι δοχεΐ ή ^ητορηιη είναι; 

ΣίΙ, Πράγμα ο ψης αν ηοίήϋαι τέχνην ί ν τφ αν γ- 
Γΐ• ί^-^•^-^^ γς^μμα τι δ ^ώ §ναγχος άνέγνων. 

ΠΆΛ, Τι τοντο λ^εΐζ; 
^ ΣΛ. Έμηειρί αν ϊγωγέ τίνα, 
" ΊΙίΙΛ, 'Εμπείρία αρα ΰοι δοκεϊ ή ^ητοριτίή εϊναι; 

ΣίΙ. *Έμοιγε, εΐ μη τι αϋ αλΧο λέγεις, 

ΠίΙΛ, Τίνος εμπειρία; 

ΣΛ. Χάριτος τίνος Ηαϊ ηδονής άπεργαύίας. 

ΠίΙΑ, Οντίονν Ηαλόν αοι δοκεΐ ή Ρητορική είναι, 
^^αοίζεα&αι οίον τ εϊναι άν&ρώποις; 

ΣίΙ. Τί δέ, ω Πώλε; ηδη πέτΐυααι ηαρ' έμον ο τι 
φημϊ (χντην εϊναι, ωατε το μετά τοντο έρωτας ει ον ααλή 
μοι δοκεΐ εϊναι; 

ΠΆΛ, Ον γαρ ηεηνϋμαι οτι έμηειρίαν τινά αντην 
φγίς εϊναι; 

ΣίΙ, Βονλει ονν , επειδή τιμάς τδ χαρίζεσαι, αμι- 
τιρόν τί μοι χαρίβαΰ^αα; 

ΠΛΑ. "ΐ^ωγε. 

ΣίΙ. 'Ερον ννν με, όψοποιία ήτις μοι δοκεΖ τέχρη ^/. 
εϊναι. 

ΠΛΑ. *Έρωτώ δη, τίς τέχνη^οιροποιία; 

ΣίΙ. Ουδεμία, ω Πώλε, 

ΠΛΑ. Άλλα τί; φά^ι. 

ΣΟ,, Φημϊ δη, εμπειρία τις. 

ΠίΙΑ, Τίνος; φά^ι. 

ΣίΙ, Φημϊ δη, χάριτος %αί ηδονής άπεργαβίας, ω 
Πώλε, 

ΠίΐΑ, Τερυτον αρ' έβτίν οψοποιία παϊ ^ητοριχή; 



) 

ι 
46•^ ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 25 / 

^^«$2. Ον9αμώς γε^ άλλα της αντής μ^ ίπιτηδεύαεως 
μόρίον. 

ΠΛΑ, Τίνος λέγεις τοεντης; 

ΣΛ, Μη άγροίτίότε^ον γι το άλτ^ΟΊς εΐηεΐν ' όανώ γάρ 
Γοργίου &£χα λέγειν, μη οΓηταΙ με δΐϋΟίωμφδεϊν το Χάν- 
νου έηιτηδενμα. ίγώ δε, εΐ μεν τοντό έΰτιν ή ^ητορνκή 
ην Ι Γο^^ίας ίπιτηδεύει, ουκ οΐδα' χαΐ γαρ άρτι έα του 
λόγον ονδίν ημΐν Ηοταφοα/Ις έγένετο τι ποτέ οντος ήγεΐτεα, * 
δ ^ ^ώ ιίΛχλω την ^ητορικήν, ηράγματός τινός έατι μό- 
ρισν ουδενός των καλών, 

ΓΟΡ. Τίνος, ω Σοίχρατες; είπε, μηδέν έμ^ αίΰχρνϋ'είς. 

XVIII• ΣΛ, ^οκεΐ τοίννν μοι, ω Γοργία, είναί 
τί επιτήδευμα τεχνιαόν μ\ν ου, "ψυχής δΐ ϋτοχαστιΐίής χαΐ 
ανδρείας χο;1 φύαει δεινής ηροϋομιλεϊν τοις άνϋ'ρώποις' 
^χ,%αλώ δ\ αυτοϋ έγώ το κεφάλαιον κολακείαν, ταύτης μοι 
δοηεΐ τής έπιτηδεύύεως «ολλα μ^ χαΐ αΛΛα μόρια είναι, 
%ν δΐ χα2 ή όψοηοιιτίή' ο δοπεΐ μεν εΐναι τέχνη, ώς δΐί^.β^^/τνί^τ 
ο ίμ6ς λόγος, ούτι ^ατι τέχνη, άλλ' ίμ πεφία ααϊ τρ φή,4/^ί/'^'^^'^^' 
ταύτης μόριον ααϊ την ^τοριχην ίγώ καλώ τιαϊ την γε^ Μλ^,-^ρ:, 
ηομ μωτ ιτιήν καΐ την αοφιοτικήν, τέττάρα ταύτα μόρια έηΐ'^ί^^^ ^€0. ^ 
τέτταρύι πράγμααιν, εΐ ουν βούλεται Πώλος πυν&άνεα&αι, «^7.^ γ. 
ηυνϋΌνέύ^ω' ού γαρ πω ηέπυαται όποΐόν φημι έγώ τής 
κολακείας μόριον είναι την ^ητορικήν, άλλ' αυτόν λέλη^α 
ουπω άηοκεκριμένος , 6 δΐ έπανεραοτ^ ει ού καλ6ν ηγούμαι 
είναι, ίγώ δΐ αντφ ού% άποκρινουμαι πρότερον είτε τιαλον 
είτε αΐϋχρόν ηγούμαι εΐναι την ^ητορικήν, πρϊν άν πρώ- 
τον άποκρίνωμαι ο τι έατίν. ού -γαρ δίκαιον, ω ΙΙ^λε' 
άλλ' εΙ^περ βούλει πυΟ'έαΟ'αι, έρωτα όποιον μόριον τής 
κολακείας ψημϊ είναι την ^ητορικήν. 

ΠΛΑ, 'Ερωτώ δη, καΐ άπόκριναι, όποιον μόριον. 

2ϋ$ί. Αρ' ουν αν μά^οις άποκριναμένου ; ϊβτι γαρ ή 
^ητορικίι κατά τον έμον λόγον πολιτικής μορίου εϊδωλον, 

ΠΛΑ, Τί ουν; καλόν η αίΰχρ^ λέγεις αυτήν εΐναι; 



/ 



/ 

/ 



26 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 4β4« 

Σίί. Αίαχρον ^γ<ογξ * τά γαρ χαηα αίβχροζ χαλώ * ίηειδη 



^ , ^££ αοι άπ(ηιρίναβϋ•αί ως ηδη είδότι α ίγώ λέγω. 

^^^^^^ψ ^^^• Μ'^^οι^ία, ω Σωχρατξς, άλλ' ^γώ ονάΐ4^3 
^^^^ αντος ΰυνίημι ο τι λέγεις, 

ΣίΙ. Είτιότως γε, ω Γο^Ια' ούδΐν γάρ πω ααφες 
λέγω, Πώλος δε οδε νέος έατϊ καϊ οξύς. 

ΓΟΡ. 'Αλλά τούτον μίν Ια, έμοϊ 5* είπε πώς λέγεις 
πολιτικής μορίου ε^δωλον «Γΐ'αί την ^ηαορι%ήν. 

ΣίΙ. Άλλ' έγώ πειράύομαι φράΰαι ο γέ μοι φαίνεται 
είναι η Ρητορική* εΐ δ\ μη τυγχάνει ον τούτο, Πώλος 
οδε ^λέγξει. βώμά που χαλεΐς τι %αΙ ψνχήν; 
Ι ΓΟΡ. Πώς γαρ ου; 

ΣίΙ. Ούκουν χαΐ τούτων ο^ τινά εϊναι Ποτέρου 
εύεξίαν ; 

ΓΟΡ. "Εγωγε. 

ΣίΙ. Τί δέ; δοχούοαν μίν εύεξίαν, ονααν ^ ου; οίον 
τοιόνδε λέγω' πολλοί δοκοναιν ευ Εχειν τά βώματα, ους 
ονκ αν ^αδίως αϊβ^οιτό τις, οτι ούα ευ εχουαιν, άλλος 
η Ιατρός τε %αί τών γυμναϋτιαών τις. 
ΓΟΡ. 'Αλη^ή λέγεις. 

ΣίΙ. Τδ τοιούτον λέγω χαΐ έν σώματι είναι καϊ έν 
Ψ^Χν^ ^ ^^ ^οιεΐ μίν δοτιεΐν ευ ^χειν το αώμα και τήν 
'ψυχήν, ^χει δΐ ουδίν μάλλον. 
ΓΟΡ, "Εατι ταύτα. 

XIX• ΣΛ. Φέρε δη βοι, έάν δύνωμαι, βαφέατερον^. 

επιδείξω ο λέγω. ^νοϊν οντοιν τοϊν πραγμάτοιν δύο λέγω 

τέχνας' τήν μεν έπΙ τή 'ψνχή πολιτικήν καλώ, τήν δΐ έπϊ 

^^^.!ΡΑοι£^.x^. τφ αώματι μίαν μ^ν ούτως όνομάΰαι ουκ ϊχω οοι, μιας 

δε ουΰης τής του ΰώματος θεραπείας δύο μόρια λ^ω, 

τήν μΙν γυμναΰτικήν, τήν δε Ιατρικήν. τής δΐ πολιτικής 

^ άντϊ μεν τής γυμναΰτικής τήν νομοΰ'ετικήν , άντίατροφον 

^.Ζί>Λα^^^ό•ή^\ τή ιατρική τήν δικαι οούνην . έπικοινωνούβι μ\ν δή 

"^τ^^^/^^αλλήλαις, ατε περϊ το αύτο ουααι, ^κάτεραι τούτων, ή τε 



4ΙΙ5« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 27 

ιατρική ττ} γνμναατιν^^ καϊ ή δνκαιοαύνη τ'η νομο^ί'ετιτίτ}• 
όμως δΐ διαφέροναί τι αλλήλων, τεττάρων δη τούτων 
οναών, καΐ άεΐ προς το βέλτιατον ϋ•εραπευοναών των μεν 
το αώμα, των δε την 'ψνχήν^ η τιολακευτιηη αία&ομένη, 
ον γνονβα λέγω αλλά ατοχαααμένη, τ^τρα;);» ^αυτην δια- 
νείμαβα, ύποδνβα νπό ίτααϋτον των μορίων ^ ηροοποιεΐται 
είναι τοντο όπερ νπέδν, καϊ του μίν βελτίοτου ονδεν 
φροντίζει, τω δΐ άεϊ ήδίΰτω Ο'ηρεύεται την ανοια ν -αοΙ^^^^^^^/^-^^' 

-^^ Ηαπατα, ωατε δοκεΐ πλείατου αξία είναι, νπο μ\ν ονν^^'-^' ' 
την ίατριτίην η ό'ψοποαχή νποδέδντιε, κο;ί προϋποιεΐται τα 
βέλτκίτα αιτία τφ βώματι είδέναι, ωατ ει δέοι έν παιαΐ 
διαγωνίζεα^'αι όιροποιόν τε καϊ ίατρόν η ίν άνδράύιν 
όντως άνοήτοις ωβπερ οΐ 9ταΓ^£9, πότερος έηαΐει περϊ 
των χρηατών αιτίων καϊ πονηρών , ο ίατρος η ο ό-ψοποιός, 
λιμω αν άπο^ανεΐν τον ίατρόν. τιολακείαν μεν ονν αυτό 
χαλώ, παϊ αίαχρόν φημι είναι τό τοιούτον, Ι ω Πώλ ε — «^5•^• ^^^'*^ί 
τ οντο γαρ προς αϊ λ έγω — , οτι τον ήδεος ατοχάξεται η^ ^ ^ 
ανεν τον βελτίατον τέχνην δΐ αυτήν ου φημι είναι, άλλ'^ 
έμπειρίαν, οτι ονκ ^χει λόγον ονδένα ων προαφέρει, όποϊ* Ι 
αΓτα την φναιν έατίν, ωατε τήν αίτίαν ^άατου μή ^χειν 
εΙπεΐν . ίγώ δε τέχνην ον καίΐω ο αν γι αλογον πράγμα . ' 
τούτων δε πέρι ει άμφιαβητεΐς, έΟ'έλω νποαχεΐν λόγον. 

XX• Τ^ μ^ ονν ίατρίΗ'η, ωαπερ λέγω, ή ό'ψοποιική 
κολακεία νπόκειταΐ' τ^ δε γνμναβτικγι κατά τον αυτόν 
τρόπον τούτον ή κομμωτική , κακούργος τε οναα καΐ απα- 
τηλή καϊ άγεννής καΐ άνελεν&ερος, αχήμααι καϊ χρώμααι 
καΐ λειότητι καϊ έα^αει άΐιατώαα , ωατε ποιεϊν άλλότριον 
κάλίος έφελκομένονς τον οίκείον τον δια της γνμναατικής 

**ί. άμείειν. ΐν ονν μή μακρολογώ, έ&έλω αοι ειπείν ωαπερ 
οΐ γεωμέτραι — ήδη γάρ αν ίαως άκολον^ααις — οτι ο 
κομμωτική προς γνμναστικήν, τοντο ό'ψοποακή προς ίατρι- 
κήν. μόίλλον δε ωδε, οτι ο κομμωτική προς γνμναατικήν, 
τοντο αοφιατική προς νομο&ετικήν, και οτι ο ό'ψοποακή 



η-^οί- 



28 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 4ββ« 

^^;τρό$ ίατριηήν, τούτο ^τορικη η{^ς διααιούννην . όπερ 
/-Λ^ίΑ μ^ντοι λέγω, διέφτητιε μ^ οντω φναει* ατε ά* ίγγνς όντων 
^ φνρονται ^ν τω αντφ τιαΐ περϊ τίχντά ^αοφιοταϊ χαΐ ^το- 

.V ^χ ^'ρίδ, καΐ ονη ^χονβιν ο τι χρήοωνται ούτε (χύτοΙ ^οευτοΐς 
ν ,^^ Α^ί^^οντδ οί αΛΛΟί αν^ρωτίοι τούτοις, τιαΐ γαρ αν, « μη η 
^ ^οΜ^ρ /ί^9ρ^ί'*>^^%'^ 7φ ^ωμ^χτι έπεατάτει, άλλ* αυτ6 αντω, τιαΐ μη νηό 
ταύτης πατεΟ'εωρΒΐτο ααϊ διεκρίνετο η τε όιροΐΜΐιχη %άί 
η ιατρική , άΙΧ* αυτό τό βώμα ϊ%ρινε ατα&μώμενον ταΐς 
τ^^η^ ρ/>*^ΆΛ^ χάρναι ταΧς ηρος (χντό, τό τον Άναξαγόρου αν ηοΐυ η ν, 
^^,ό^$.6. ^ φΐχ^ Πώλε — ου γαρ τούτων ^μηειρος —, όμον αν πάντα 

χρήματα έφύρετο έν τφ αυτω, άκριτων όντων των τε 
^{'Ολ^' ιατρικών καί υγιεινών καΙ ό'ψοηοιιΐίών . δ μ^ν ον ν ^ώ^• 
ψημι την ^ητοριηήν είναι, άκήκοας' αντίοτροφον οινο- 
ποιίας ίν "ψνχη , ώς ίκεΐνο ίν οώμΛίτι, *Ίθ ως μεν ονν άτο- 
πον π§ποΙηκα, οτι ύε ουκ έών μάκρους λόγους λέγειν 
αντος αυχνόν λόγον άποτέτακα. άξιον μίν ουν έμοί ουγ- 
γνώμιγν ^χειν έατί' λέγοντος γαρ μου βραχέα ονκ έμάν- 
ϋ'ανες, ούδΐ ;|Τ917<^'0ό;£ τη αποκριθεί ην βοι άπεκρινάμην 
ονδίν οΙός τ η^^α, άλλ' έδέου διηγήβεως, έάν μΙν ουν 
τίαι έγώ οοϋ άποκρινομένου μη Ιχω δ τι χρήοωμαι, | απο- 
τείνε καϊ Ου λόγον, έάν δΐ ^χω, ϊα με χρήο&αΐ' δίκαιον 
γάρ , και νυν ταύτη τη αποκριθεί εϊ τι ϊχεις χρηβΟ'αι , χρώ."^ 
XXI• ΤΙΟ,Α. Τι ουν ψής; κολακεία άοχ£<^ οοι είναι 
ή Ρητορική; 

ΣΟ,. Κολακείας μ^ν ουν Εγωγε εϊπον μόριον. άΧΧ ον 
μνημονεύεις τηλικοντος ων, ω Πώλε; τι τάχα δράοεις; 

. ΠίΙΑ. Αρ' ουν δοκοϋαί αοι ώς κόλίχκες έν ταϊς πόλεαι 
φαύλοι νομίξεύ&αι οΐ άγαϋ•οϊ Ρήτορες; 

ΣίΙ. Ερώτημα τοντ έρωτας η λόγον τινός αρχήν λέγεις; 
ΠίΙΑ. Ερωτώ Εγωγε. 

ΣΛ. ΟνδΙ νομίξεα^αι ϊμοιγε δοκονβιν. Η 

ΠΆΑ. Πώς ου νομίζεύΟ'αι; ον μέγιοτον δύνανται έν 
ταΐς πόλεοιν; 



ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 29 

Σεΐ. Ουη, Βί τό δνναϋ&αί γε λέγεις άγαϋ'όν τι ίϊναι 
τφ δνναμένφ. 

ΠΩ,Α. 'Αλλα μίν 8ή λέγω γΒ, 

ΣίΙ, *Ελάχιατον τοίννν μο£ Βογ,ονύΐ των ίν τ^ ηόλει 
Βνναύ%'αι οί Ρήτορες. 

ΠΛΑ, τι δέ; ονχ, ωϋηε^ οΐ τύραννοι, άηοΗτιννναύί 
ΤΒ ον αν βούλωνται^ χαΐ αφαιρούνται χρήματα καϊ έκ- 
βάλλοΌΰΐν Ικ τόίν πόλεων ον αν δοχ'η οεύτοΐς; 

ΣΛ, Νη τον τιννα άμφιγνοώ μέντοι, ω Πώλε, έφ' 
ίκάϋτον (ον λέγεις, πότεροκ αυτός ταντα λέγεις καϊ γνώμιγν 
βαντοΌ άηοφαίνει, η έμΐ έρωτας. 

ΠΛΑ. 'Αλλ' ί/ωγε αε ερωτώ. 

ΣΛ. Εΐεν, ω φίλε' ϊπειτα δύο αμα με έρωτας; 

ΓΰΐΑ. Πώς δυο; 

ΣΆ. Ονχ άρτι ούτω πως ^λεγες, οτι άποατινννααιν 
οΐ ^τορες ους αν βούλωνται, ωβπερ οΐ τύραννοι, καϊ 
χρι/μοη:» αφαιρούνται τιαϊ έξελαύνοναιν έκ τών πόλεοαν ον 
οίν δοχ^ αύτοΐς; 

ΠΛΑ. *Έγ<ογε. 
ν^• XXII• ΣίΙ. Αέγω τοίννν ύοι οτι δύο ταντ έύτϊ τά 
ερωτήματα, %αϊ άποκρινοϋμαέ γέ ϋοι προς αμφότερα, 
φημί γαρ, ω Πώλε, έγώ καϊ τους Ρήτορας τιαΐ τους 
τυράννους δύναβ^αι μ\ν έν ταΐς πόλεαι αμιπρότατον, ώα- 
περ νυν δη Φλέγον ουδίν γαρ ποιεΐν ών βούλονται, ως 
^πος ειπείν ποιεΐν μέντοι ο τι αν αύτοΐς δόξιι βέλτι- . 
6τον είναι. 

ΠίΙΑ. Ούϋονν τοντό έβτι το μέγα δύναα^'αι; 

ΣΛ. Ουχ, ως γέ φηβι Πώλος. 

Π£ΙΑ. 'Εγώ ου φημι; φημΧ μίν ουν ^γωγε. 

ΣΛ. Μα το ν ου αύ γε, έπεϊ τό μέγα δύναΰ&αι ίφης ύ^>ί^'^\ 
άγαΐ&όν είναι τφ δυναμένφ. ,^^!^!^*^ 

Π£ΙΑ. Φημί γάρ ουν. ^^ 

ΣΛ. 'Αγαϋ'όν ονν οίει είναι, έάν τις Λοι^ ταντα α 



« ( 



30 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. ΦΜ, 

Ι αν δο'Λ'η αντω βέλτιατα ΒΪνοίΐ, νουν μη ^χων; καϊ τοντο 
, 1 ααλεΐς μέγα δνναα^αι; 
ΠίΙΑ, Ον% ϊγωγΒ. 
γ{4•Α^*ψ•Ρ'ΐΟ• ΣΆ. Ονκονν α ποδείξε ις τους Ρήτορας νουν ϊχονταςίο. 
%αϊ τέχγην την ^ητοριτίήν αλλά | μη κολακείαν, ίμΐ έξε- 
λεγξας. ει δε με έάαεις άνέλεγιιτον, οΐ Ρήτορες οΐ ηοιονντες 
ίν ταϊζ πόλεΰιν α δοκεΐ αντοΐς τιαϊ οΐ τύραννοι ούδΐν άγα- 
Ο'ον τούτο κετιτήαονται, ει δη δύναμίς έΰτιν, ώς αν φι}&, 
άγαΟ'όν, το δε ποιεΐν ανεν νου α δοηεΐ ^αΐ αν ομολογείς 
τίακον είναι, η ον; 
Π£ΙΑ. "Εγωγε. 

Σίί. Πώς αν ουν οϊ Ρήτορες μέγα δύναιντο η οΐ 
τύραννοι ίν ταΐς ηόλεΰιν, έάν μη Σω'κράτης εξέλεγχα 
ύτίο Πώλου οτι ποιοϋϋιν α βονλονται; 
ί/.^ίΑΜ. ΠίΐΑ. Ούτος άνηρ — 

ΣίΙ. Ου φημι ποιεΐν αυτούς α βονλονταΐ' αλλά μ 

Π£ΙΑ. Ουκ άρτι ώμολόγεις ποιεΐν α δοτιεΐ αύτοΐς βέλ- 
τιστα είναι, τούτου πρόα&εν; 

ΣίΙ. Καϊ γαρ νυν ομολογώ. 

ΠΆΛ. Ονκοϋν ποιουαιν α βονλονται. 

Σ£1. Ου φημι. 

ΠείΛ. Ποιούντες δΐ α δοκεΐ αύτοϊς; 

ΣΩ,. Φημι. 
' ^ /^. 6χ^τίΙίΛγι^είΑ. Σχέτλια λέγεις ηαΐ ύπερφνη, ω Σώτιρατες. 

. -/ ν ΣΩ,. Μη κατηγορεί, ^ί λώατε Πώλε, ΐνα προοείπω οε /}. 
/: ' ^ κατα_§ί' αλλ εί μεν έχεις έμε έρωταν, έπίδειξον οτι ψεύ- 
δομαι, ει δΐ μη, αντός άποκρινου. 

ΠίΙΑ. 'Αλλ' έϋ•έλω άποκρίνεοΟ'αι, ΐνα κα\ είδώ ο τι λέγεις. 

XXIII. Σβ>. Πότερον ουν αοι δοκοϋαιν οΐ άνθρωποι 
τοντο βούλεαϋ'αι.ο αν πράττωΰΐν ^άατοτε, η εκείνο ου^ 
ένεκα πράττονβι τοϋ^' ο πράττουΰιν; οίον οΐ τα φάρμακα 
πίνοντΒς παρά τών ιατρών πότερόν αοι δοκοϋαι τοντο 



468* ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 31 

βούλΒϋ&αι οπβρ ηοιονϋι, πίνειν το φάρμαπον κα* άλγεΐν, 
η ίϋίΐνο, τό νγιαίνΒΐν^ ου ^νεκα πίνοναιν; 

ΠίΙΑ. ^ηΧον οτί το νγιαένειν, ου ^νεαοι ηίνονβιν. 

Σίί. Ονΐίουν %αΙ οϊ πλέοντες τε καΙ τον ανΙΛοΐ' χρψ 
ματιβμον χρηματιζόμενοι ου τοϋτό έστιν ο βούλονταί, ο 
ποιοϋαιν ^άατοτε• τις γάρ βούλεται πλεΐν τε καΐ κινδυ- 
νενειν %αϊ πράγματ ^χειν; άλλ' έτιεΐνο, οϊμαι, ου ^νεκα 
ηλέουΰΐ, ηλοντεϊν ηλουτου γάρ ^νετια πλεουΰιν. ^β^ Α^τ^τ^ν ιμ^ 7ί 

ΠίΐΑ, Πάνυ γε, 

ΣΛ, "Αλλο τι ουν ούτω τιαϊ περί πάντων; ίάν τις τι 
πράτττι ^νετίά τον, ου τοντο βοΰλΒται ο πράττει, άλλ* 
έτιεϊνο ου ^νε-κα πράττει; 

ΠΛΑ. ιΝοίί. 
^Ζ- 2/β. Αρ ουν ^βτι τι των όντων, ο ουχί ήτοι άγαϋ'όν 
γ* έατιν η αορκον η μεταξύ τούτων , οϋτε άγα&όν ούτε "κακόν ; 

ΠΏ,Α. Πολλή ανάγκη, ω Σώτιρατες. 

ΣΛ, Ουκουν λέγεις είναι άγα&ον μϊν αοφίαν τε καϊ 
ύγίειαν καϊ πλοϋτον καϊ τάλλα τα τοιαύτα, κ^^κά δε τα- 
ναντία τούτων; 

ΠΛΑ. "Ε^ωγε. 

ΣΆ. Τα δε μήτε άγα%•ά μήτε κίχκά αρα τοιάδε λέ/εις, 
α ενίοτε μ^ μετέχει του άγα&οϋ, Ι ενίοτε δε του κααου, 
ενίοτε δΐ ουδετέρου, οίον κεε&ήα&αι καϊ βαδίζειν καϊ τρέ- 
χειν χαΐ πλεΐν, καϊ οίον αυ λί&ους καϊ ξύλα καϊ ταλλα 
τα τοιαύτα; ου ταϋτα λέγεις; η α)Χ αττα καλείς τά μήτε 
άγα^ά μήτε κ<χκά; 

ΠΛΑ. Ουκ, άλλα ταϋτα. 

ΣΛ. Πότερον ουν τα μεταξύ ταϋτα ένεκεν των άγοί- 
^ων πράττονϋιν , όταν πράττωαιν, η τάγαΟΊί των μεταξύ; 

ΠΩ.Α. Τά μεταξύ δήπου των αγαθών. 

Σ£1. Τό αγαθόν αρα διωκοντες καϊ βαδίζομεν , όταν 
βαδίξωμεν, οίόμενοι βέλτιον είναι, καϊ το εναντίον ^ΰτα- 
μεν, όταν ^βτώμεν, τοϋ αύτον ?νεκα, του άγαμου, η ον; 



32 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 4β». 

ΠΟΑ. Ναι. 

ΣίΙ. Ον%ονν χαΐ οΛοχτίνννμΒν ^ είτινα άηακτίνννμΈν,/% 
%άϊ έκβάλλομεν καΐ άφ(Χίρονμεϋ•α χρήμίχνα^ οίόμενοι αμει- 
νον εΐναί ημΐν ταύτα ποιεϊν η μ'ή; 

ΠίΙΑ. Πάνυ γε. 

Σίί. ^Έλ/^ α^α του ογαϋΌν άπαντα ταντα ποίοϋαν 
οϊ τζοίοϋντες. 

Π^Α. Φημί, 

XXIV• ΣίΙ, Οντιοΰν ώμολογήΰαμεν ^ α ^νεκά τον 
ποιονμεν, μή ίτιεΐνα βονλεα&αι, άλλ' εκείνο ον ^νε%α ταύτα 
ποιοϋμεν; 

ΠΩ,Α, Μάλιατα. 

ΣίΙ, Ουκ αρα αφάττειν βουΧόμε&α ου^ ίπβάλλειν ίτί 
των πόλεων ου8\ χ^^ηματα άφαιρεϊΰΟ'αί απλώς οδτω$, 
άΤύί έάν μίν ωφέλιμα ^ ταντα , βονλόμε&α πράττειν ίχυτά, 
βλΰφερά δΐ οντά ου βουλόμεϋ'α, τα γαρ άγα^ά βουλό- 
μεϋ'α, ως φτις ΰύ^ τα δ^ μήτε άγα%'α μήτε %α%α ον βον- 
λόμεϋ'α, ουδί τα κακά. η γαρ; άλη9^ί Οοι δοπώ λ^ειν, 
ω Πώλε, η ου; Τι ουκ άποπρίνει; 

ΠΟΑ, 'Αλη^. 

ΣΛ, Ουαουν εϊπερ ταύτα όμολογουμεν, εϊ τις άπο- 
ητεΐνει τινά τ} έτιβάλλει εκ πόλεως ή αφαιρείται χρήματα, 
εϊτε τύραννος ων είτε ^τωρ, οΐόμενος α/αε^νον εΐναι 
αύτω, τυγχάνει δΐ ον τίάκιον, ούτος δήπου ποιεί ^ δοκεϊ 
αντω. η γαρ; 

ΠΩ,Α. Ναι. 

ΣίΙ. ^Αρ ουν %αϊ α βουλεται, είπερ τυγχάνει ταύτα 
κακά οντά; Τι ουκ άποκρίνει; 

ΠΛΑ. 'Αλλ' ου μοι δοκεϊ ποιεΐν α βούλεναι. 

Σϋ. ^Εΰτιν ουν όπως 6 τοιούτος μέγα δύναται έν τ^ ^'ί. 
πάλει ταννα, εϊπερ έατϊ το μέγα δύναΦαι άγα&όν τι καιτά 
την α-ήν όμολογίαν; 

Π£ΙΑ. Ουκ ϊατιν. 



4β9« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 33 

ΣΛ. *Αλη9•ή αρα ίγώ Φλέγον , λίγων οτι ϊοτιν αν^ρω- 
πον ηοιονντα ίν ηόίει α δοαεΐ αντω μη μέγα δνναϋϋ'αι 
μηδΐ ποιεΐν α βούλεται. 

ΠΩιΛ. ^^ς δη ού, ω Σώκρίχτες, ουπ αν δέξαιο έζεΐναί 
001 ποιεΐν ο τι δοτιεΐ ΰοι έν ττ} ηολεί μάλλον η μη, ονδ^ 
ζηλοΐς όταν ίδ'ης τίνα η άποτίτεΐναντα ον ^δοξεν αντω η 
άφελόμενον ;|^94/'^<^^^ V δήααντα, 

Σ£1. δικαίως λέγεις η αδίτιως; 

ΠΩιΑ. ^Οπότερ' | αν ποι^, ονκ άμφοτέρως ξηλωτόν έΰτιν; 

ΣίΙ. Ενφήμει, ω Πώλε. 

πα Α. τι δη; 

ΣίΙ, "Οτι ού χρη οντε τους άξηλώτους ξηλονν οντε Ι 
τονς άΟ'λίονς, άλΧ έλεεΐν. ' 

ΠξίΑ. Τι δ αϊ; οντω ΰοι δοηεϊ ^χειν τνερί ων έγώ 
λέγω των άνϋ'ρώηων; 

Σίϋ. Πώς γαρ ον; 
Χ^ ΠίΐΑ. "Οβτις ουν άποχτίνννΰΐν ον αν δόξ'η αντψ, 
δι%αΙως άποκτινννς, α&λιος δοκεΐ αοι εϊναι %αΙ ελεεινός; 

ΣίΙ. Ονα ϊμοιγε, (ϊύδϊ μέντοι ζηλωτός. 

ΠΆΑ, Ονκ άρτι αϋ'λιον ^φηα&α εϊναι; 

ΣΛ. Τ6ν άδίηως γε, ω έταΓρε, άηον,τείναντα , γ,αΐ 
έλεεϊν όν γε η ρός' τον δε διτιαίως άζήλωτον. '^/'Τί^. 

ΠΆΑ. ^Η πον ο γε άπο^ψηΦίων άδίηως ελεεινός τε 
%αϊ α^λιός έΰτιν. 

ΣίΙ. ^Ηττον η 6 άηοΜ,τινννς , ω Πώλε, %αϊ ήττον η \ 
6 διηαίως άποϋνήΰηων. 

ΠΛΑ. Πώς δήτα, ω Σιάτιρατες; 

ΣίΙ. Οντως , ως μέγιΰτον τών χαπών τυγχάνει ον το 
άδιπεΐν. 

ΠΩ,Α. ^Ηγάρ τοϋτο μέγιΰτον; ον τδ άδιαειϋ^'αι μείζον; 

Σ£1. "Ηαυΰτά γε. 

ΠΟΑ. Σν αρα βονλοιο αν άδικεΐΰ^αι μάλλον η 
άδΐ'χεϊν; 

νυίΊΟ VII. ^ 



34 ΠΑΑΤίΙΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. «β. 

ι ΣίΙ. Βουλοίμην ιάν αν ϊγωγΒ ουδέτερα ' ει δ' άναγ- 
I ααϊοΐβ εί^η άδίτιεϊν η άδιίίΒΐα^αί , ^λοίμην αν μάλλον άδι- 
! ιιεΐβ&αί η άδικεΐν. 

ΠίΙΛ. Σν αρα τυραννεϊν ονχ αν δέξαιο; 
Σίί. Ονχ, εΐ τ6 τνραννείν γε λέγεις όπερ ίγώ. 
Π£ΙΑ. 'Αλλ' ^γωγε τοντο λέγω οηερ αρτι^ έξεΐναί έν 
τγι πόλει, ο αν άοκ^ αντω, ποιεΐν τοϋτο , τιαΐ άποιιτιν- 
νύντι χαϊ έκβάλλοντι χαΐ ηάρτα ηράττοντι κατά την αυ- 
τόν δόξαν. 
. ^^^^ -5^ XXV. Σ£1. 'β μακάριε, ίμοϋ δη λέγοντος τφ λόγω /6ί 
^γ έπιλαβοϋ. εί γαρ έγώ έν 6?^ορό? πλη& ουατι λαβών νπο μά- 

^τ^•^^^ ^ λης ίγχειρίδιον λέγοιμι πρ6ς αϊ οτι^Λ Πώλε, έμοϊ δνναμίς 
τις γ,αι τυραννις ναυμαοία άρτι ηροβγ&^ονην' έαν γαρ 
αρα έμοϊ δόξ'η τινά τουτωνϊ των άν&ρώπων ων ΰ^) όροίς 
ί^^^ίίτύα- αύτίτια μάλα δεΐν τε&νάναι, τε&νη^ει οντος ον &ν δόξ;η' 
(Τ^ίτ€η,.η.ί^^. ^οίν τίνα δόξ'η μοι τ ης κεφα λής αυτών αατε ορ^έν αι δεΐν, 
^ΎίΛγή^ν^• κατεατ^ώς ϊαται αντίκα μάλα, καν &οιμάτιον διεϋχία%•αι, 
διεΰχΐϋμένον ϊβταΐ' ούτω μέγα έγώ δύναμαι έν ττ^δε τ^ 
ηόλει. εί ουν άηιβτοϋντί αοι δείξαιμι το ίγχειρίδιον , ΐβως 
αν εί^τίοις ίδών οτι ίί Σωκρατες, ούτω μίν ηάντες αν 
μέγα δνναιντο, έηεΐ καν έμηρηΰϋ'είη οικία τοντφ τω 
τρόπφ ηντιν' αν ΰοι ^οχ^, και τά γε ΆΟη^ναίων νεώρια 
και αΐ τριήρεις καϊ τα πλοία πάντα καΐ τά δημόοια καϊ 
Ι τά ^ά^α . άλλ' ονκ αρα τοντ ϊβτι το μέγα δύναΰ^αι, το 
Ι ποιεΐν α δοκεΐ αυτφ. η δοκεΐ ΰοι; 
ΠΩιΑ. Ου δήτα οντω γε. 

Ι ΣίΙ. "Εχεις ουν είπεΐν δι ο τι μέμφει την τοιαύτην 
δύναμιν ; 

ΠίΙΑ. "Εγεογε. 
ΣίΙ. Τί δη; λέγε. 

ΠΟ,Α. "Οτι άναγκαΐον τ6ν οντω πράττοντα ξημιον- 
αϋ'αί έατιν. ' 

ΣίΙ. Το δε ξημιοϋα^αι ου κακόν; 



χ 



4ϊβ* ΠΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 35 

ΠίΙΑ. Πάνν γε. 
^'7. ΣίΙ. Ουτιονν, ω ^ανμάΰΐΒ, το μ^α δύναο^αι πάλιν 
αν ΰοι φαίνεται ) έάν μίν πράττοντι α δοκεϊ επηται το 
ωφελίμως πράττειν, άγα^ν τε εϊναι, τιαϊ τοντο, ώς ϊοι- 
κεν , έΰτϊ το μέγα δύναα&αι * εΐ δΐ μη , κατιόν και αμικρόν 
δνναα^αί. Στιεψώμε^α δε καϊ τόδε. αλΧο τι όμολογονμεν '" 
ενίοτε μεν αμεινον εϊναι ταύτα ποιεΐν α νυν δη έλέγομεν, 
άηοκτινννναι τε καϊ έζελΰΡένειν άνϋ•ρώπονς καΙ άφαιρεϊ- 
β%•αι χρήματα^ ενίοτε δϊ ον ; 

ΠίΙΛ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ. Τούτο μ^ δη^ ώς ^οικε, και ηαρά ΰοϋ καϊ παρ 
έμον ομολογείται. 

ΠΛΛ. Ναι. 

ΣίΙ. Πότε ουν ΰυ φ^ς αμεινον εϊναι ταύτα ποιεΐν ; 
είπϊ τίνα ορον ορίζει. 

ΠίΙΛ. Συ μίν ουν, ω^ Σωκρατες, άπόκριναι ταντό 
τούτο. 

ΣΙΛ. Έγώ μ^ν τοίνυν φημί, ω Πώλε, εϊ ΰοι παρ , 
έμον ηδιόν έϋτιν άκούειν, όταν μεν δικαίως τις ταϋτα ί 
ποιγ, αμεινον εϊναι, όταν ^6 αδίκως, κάκιον. ' ^_ - 

XXVI. ΠΩΛ. Χαλεπόν γέ ΰε έλεγξαι, αϊ Σώκρα- /Η#»ι. 0^.^6^ 
τες . άΐλ' ούχϊ καν παις οβ έλέγξειεν ότι ού}ΐ άληΟ"η λέγεις ; 

ΣΛ. Πολλην αρα έγώ τφ παιδί χάριν ί|ω, Ι^ΰην δε 
και ϋοί, έάν με έλέγξης καϊ άπαλλάξτ/ς φλυαρίας, άλλα 
μη κάμτ^ς φίΧον άνδρα ευεργετών, αλλ* έλεγχε. 
^ ΠΛΑ. Άλλα μην, ω Σώκρατες , ουδέν γέ αε δει πα- 
λαιοΐς πράγμααιν έλέγχειν τα γαρ έχ&ες καϊ πρώην γε- 
γονότα ταύτα Ικανά αε έξελέγξαι έβτϊ καϊ άποδεΐξαι ώς 
πολλοϊ άδικουντες άνθρωποι ευδαίμονές είβιν. 

ΣΛ. Τα ποια ταύτα; 

Π£ΙΑ. Άρχέλαον δήπου τούτον τον Περδίκκου οράς β^ ^^α> ^^> 
. άρχοντα Μακεδονίας; ;^.Λ4ψ.γΜ/-/ 

ΣΆ. £/ ί£ μη , αλλ" ακούω γε. (ΠΤ 



36 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. «1• 

Π^Α. Ευδαίμων ουν ΰοι δο^ΒΪ ίϊναι η α&λιυς ; 
ΣίΙ. Ονπ οΐδα , ω Πώλε * ου γαρ τίω ανγγέγονα τφ 
άνδρί. 

ΠΩ,Α. Τί δαί ; ΰνγγενόμίνος αν γνοίης, άλλως δΐ 
/./;?. ι. ^'^'8^.ανν^^ ον γιγνώβ'αεις οτι ενδαιμονεΐ; 

Σ£1. Μα Αι ον δητα. 

Π^Λ. Αηλον δη , ω Σώκρατες , οτι ον&Ι τον μέγαν 
βαΰιλέα γιγνώΰΗειν φήαεις ενΦαίμονα οντά. 

ΣίΙ, Καϊ άλη^ή γε έρώ * ου γαρ οϊδα παιδείας όπως 
έχει ηαΐ δικαιοΰννης. 

ΠίίΛ. Τί δαί ; ίν τούτω η πάαα ευδαιμονία έΰτίν ; 
ΣίΙ. "ίΐς γε έγώ λέγω , ω Πώλε ' τον μεν γαρ χαλον 
\ κάγαϋ'όν αν^ρα παϊ γυναΐαα ενδαίμονα είναι φημι , ΐ*όν 
, βΙ αδίΆον καϊ πονηρόν α^λιον. 

, Ι Π^Λ. ^Α^λιος αρα οντός έατιν ό Αρχέλαος %ατα τον 
ΰον λογον; 

ΣΩ.. Είπερ γε, ω φίλε, άδικος. 

ΠίΙΑ. Άλλα μεν δη πώς ονκ αδιχος; ω γε προΰήτιε^^ 

44^.^ί^^^)/'Ή^ μ^ν της αρχής ούδΐν ην νυν Εχει, οντι Ικ γνναιαος η ^ν 

93. δονλη 'Αλκέτον τον Περδίκκον άδελφον , τιαϊ τιατα μίν τδ 

δίκαιον δονλος ην Άλαέτον , χαΐ εΐ έβονλετο τα δίκαια 

ΙΜ 2ίι/6ί¥ ύ<ι^ ποιεΐν , έδονλευεν αν 'Αλκέτγι καϊ ην ενδαίμων κατά τδν 

οόν λόγον ννν δ\ %•ανμαβίως ώς α%λιος γέγονεν , έπεϊ 

τά μέγΐΰτα ηδίκηκεν ος γε πρώτον μεν τοντον αντδν 

τον δεαπότην καϊ &εΐον μεταπεμτράμενος ως άποδώαων 

την άρχην ην Περδίκκας αντον άφείλετο , ξενίαας καϊ κα- 

ταμε^νΰας αντόν τε καϊ τόν νΐον αυτόν 'Αλέξανδρον, άνε- 

χριόν αντον , αχεδόν ήλικιώτην , έμβαλών εΐς αμαξαν , νν- 

κγωρ έξαγαγών άπέβφαξέ τε καϊ ηφάνιαεν αμφότερους. 

καϊ ταντα άδικήΰας Ελα&εν εαυτόν άϋ'λεωτατος γενόμενος 

καϊ ου μετεμέληοεν αντφ , αλλ* ολίγον νΰτερον τον άδελ- 

Τ ίΖ/.9.ίΤΓτ(Ύν5φ6ν , τον γνήαιον τον Περδίκκου νΐον, παΐδα ω^ Ιπτα- 

ί^^5**τ^.χ^^. ^^^^ ον η άρχη έγίγνετο κατά το δίκαιον, ονκ έβουλή^ 






«•* ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 37 

ευδαίμων γΒνέο&αί δικαίως ^7ίϋ'^^^α^ καϊ άποδους την 
άρχην έϋ^ίνω , αλλ* βίς φ^έαρ έμβαλών άποπνίξας 'ηρος 
την μητέρα αντοϋ Κλεοπάτραν χήνα ϊφη διώκοντα έμπε- 
6θ. οεΐν τιαΐ άποϋ'ανέΐν. τοιγάρτοι νυν, ατε μεγιβτα ηδίκητιώς 
των ίν Μακεδονία , άϋΊιώτατός έΰτι πάντων Μακεδόνων, 
άλλ' ονχ, ενδαιμονέΰτατος , %αϊ ίόως ϊΰτιν οατις 'ΑΟ'ηναίων 
άπ6 ύοϋ ά^ξάμενος^ δέξαιτ αν αλΧος οβτιαονν Μακεδόνων 
γενεαϋ'αι μάλλον η Αρχέλαος, 

XXVII. Σ£1, Καϊ κατ άρχμς των λόγων , ω Πώλε, 
ϊγωγέ ΰε έηχινεβα οτι μοι δοκεΐς εν προς την ^ητορικήν 
πετίαιδεϋα^αι , του δε διαλέγεβ%•αι ημεληκέναι * καϊ νυν 
αίλο τι ουτός έατιν ο λόγος ω με καϊ αν παις έξελέγξειε , 
κίύ έγώ υπό ΰοϋ νυν , ως αυ οΐει , έξελήλεγμαι τούτω τω 
λόγφ, φάΰκων τον άδικοϋντα ουκ ενδαίμονα είναι; τεό&εν, 
ω *γαϋ'έ; καϊ μην ουδέν γέ αοι τούτων ομολογώ ων αυ φής. 
ΠίΙΛ. Ου γαρ έ^έλεις , έπεϊ δοκεΐ γέ αοι ως έγώ λέγω, 
Σίί. ^Ά μακάριε , ^ητορικώς γάρ με επιχειρείς έλέγχειν, ] 
ωαπερ όΙ έν τοις δικαατηρίοις ηγούμενοι έλέγχειν . καϊ γάρ ι 
έκεΐ οΐ έτεροι τους βέρους δοκοναιν έλέγχειν , έπειδάν των 
λόγων ων αν λέγωαι μάρτυρας πολλούς παρέχωνται καϊ 
ευδοκίμους, 6 δ^ τάναντία λέγων ενα τινά παρέχηται η 
ζΐ. μηδένα. ούτος δ\ 6 έλεγχος ουδενός αξιός έατι προς την 
Ι άλή9'ειαν' ενίοτε γάρ αν καϊ κατα^^δομαρτυρηϋ'είη τις 
υπό πολλών κο;^ δοκούντων εϊναί τι. χαΐ νυν περϊ ων αύ 
λέγεις ολίγου αοι πάντες αυμφήαουαι ταντα ^^ηναΐοι καΙ 
οΐ ξένοι ^ έάν βούλη κατ εμού μάρτυρας παρααχέα&αι ως 
ουκ άληϋ"η λέγω. μαρτυρήαουαί αοι, έάν μίν βούλΐ], Νι- 
κίας ο Νικηρά^ον καϊ οΐ άδελφοϊ μετ' αυτού, ών οΐ τρίπ θ'Α4ίΑ. ^^.^Λ»*^. / 
δββ οΐ εφεξής εατώτές είαιν έν τφ ^ιονυαίω, έάν δΐ βούλΐ], γι^^'Ζ^.β^. 
Άριατοκρ άττ^ς ο Σ κελλίον, ον αυ Εατιν έν Πυ%ΌΪ τούτο το -^'^•*^^• ^ 
καλδν άνά&ημα, έάν δϊ βούλτ^^ ή Περικλέους ολη οικία ν^^^^^Γ^^ 
άλλη αυγγένεια ηντινα άν βούλη τ ών έν^ένδε έκΐΜξαα^αι.(:^^ίο€*βίί Μ.γΙ 
άϊΧ ^ώ 001 εΙς Λν ούχ ομολογώ * ου γάρ με αύ αναγκάζεις , 



38 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 4178. 

όΧΚα. 'ψευΒομάρτνρας πολλούς %ατ §μου παραΰχόμενος έπι- 
χίίφεΐς ^7ίβάλλε^ν με ίΐί της οΰβίας καϊ τον άλη^ονς, ίγώ δε 
α4τ绣*4Λ'Χ^.αν μη β\ αντον ^να οντά μάρτυρα ηαράβχωμαι όμολο- 
γονντα ηερϊ ών λέγω ^ ουδ^ οΐμοα άξων λάγου μοι πετκράν- 
%αι ηερϊ ών αν ημΖν 6 λόγος η' οΐμαι δΐ ουδϊ αοί, ^αν 
μη ίγώ αοί μαρτυρώ εΙς ών μόνος, τους δ* αλλονς πάντας 
τοντονς χαίρειν έ^ς. Ιβτι μ^ ονν οντάς τις τράκος έλεγχου,^, 
ώς αν τε οΓεί κάί άλλοι ηολλοί' ^ατι δΐ καΐ αΧΑος, ον ^ω 
αν οϊμαι. παραβαλόντε^ ονν παρ άλλήΐονς οκΒψώμε^α, 
εϊ τι διοίΰονΰιν αλλήλων . %αϊ γαρ τυγχάνει περϊ ών άμ- 
φιαβητονμεν ον πάνν βμνκρά οντά, άλλα ΰχεδόν τι τοιντα 
περϊ ών εΐδίναι τε %άλλιβτον μη εΐδέναι τε αίαχιστον' το 
γαρ τιεφάλαιον αντών έατίν η γιγνώβιιειν η άγνο&ίν οοτις 
τ ε ενδαίμων έβτϊ καϊ οΰτις μη. αντίκα πρώτον, περϊ ου 
ννν 6 λόγος έατί, α^> ήγεΐ οΙόν τε είναι ματιάριον άνδρα 
άδΐ'κονντά τε "καϊ αδιν,ον οντά , εΐ^περ Άρχέλαον αδι%ον 
μ\ν ήγεϊ εΓι/αι, ^δαίμονα δε. άλλο τι ώς οντω αου νομί- 
ζοντος διανοώμε&α; 

ΠΩιΑ. Πάνυ γε. 

XXVIII. ΣίΙ. 'Έ^ώ δέ φημι αδύνατον. %ν μ^ 
τουτϊ άμφιαβητονμεν. εϊεν' άδιιιων δε δη ευδαίμοαν ϊοται 
αρ\ αν τυγχάνη δίχης τε καΐ τιμωρίας; 

ΤΙίίΛ. "Ην,ιΰτά γε, έπεί ούτω γ* αν ά^λιώτοιτος εΐη. 

Σ£1. *Αλλ' έάν αρα μη τνγχάνη δίκης 6 αδικών , κατά 
τον αόν λόγσΡ ευδαίμων Εΰται ; 

ΠΟ.Λ. Φημέ. 

Σα. Κατά δέ γε την έμ^ δόξαν , ω Πώλε , ο άδι- 03. 
τίών τε καϊ ο άδικος πάντως μεν άθλιος , ά&λιώτερος μεν- 
τοι, έάν μη διδφ δίκην μηδϊ τνγχάνη τιμωρίας αδικών, 
ήττον δε αϋ'λιος, έάν δίδω δίκην καϊ τνγχάνη δίκης νπό 
ϋ'εών τε καϊ άν&ρώπων. 

Ι ΠείΛ. "Ατοπα γε, ω Σώκρατες, επιχειρείς λέγειν. 

Σίί. Πειράζομαι δέ γε κ,αϊ ΰ\ ποιήααι, ώ ίταϊρε, 



49β« ΠΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 39 

ταντά ^μο2 λέγειν * φίΧον γάρ ΰε ηγονμαι . νυν μ^ ουν α 
διαφερόμε^α ταυτ έατί * ακόπει 6ε χαϊ αύ . είπον ^ώ που 
ίν τοις ϊμπροο^εν το άδιαειν του άδοίεϊοϋ'αι αά-κιον εϊναι. 

ΠΟ,Λ. Πάνυ γε, 

ΣΛ, Συ δε το άδιτίΒΪβϋ'αι. 

ΠΛΛ. Ναί, 

ΣίΙ. Μάϊ τους άδιτιουντας αθλίους ϊφτγ» είναι έγώ , 
καΐ έξηλέγχ9Ύ]ν ύπο αου, 

ΠΛΑ. ΝαΙ μα Μα. 

ΣΛ. ^ίΐς αυ γε οίει^ ω Πώλε. 

ΠΛΑ, Άληϋ"η γε οίόμενος ιΰως. 

ΣίΙ. Συ δε γε ευδαίμονας αυ τους άδί%οϋντας ^ ίαν 
μη δίδώαι δίκην• 

ΠΛΑ, Πάνυ μ^ ονν. 

ΣίΙ, 'Εγώ δΐ ερυτους άΟΊιωτάτους ψημί, τους δΐ δί- 
δοντας δίϋτι» ήττον, βούλει καϊ τοϋτο έλέγχειν; 
6η. Π£ΙΑ. 'Αλλ' ^τι τουτ ίαείνον χαλεποατε^όν έατιν, ω ^^'^^'7. 
Σώηρατες, έξελέγξαι. 

ΣίΙ, Ου δήτα, ω Πώλε, άλλ^ αδύνατον το γαρ άλη- 
9\ς ουδέποτε έλέγχεταί, 

ΠΛΑ. Πώς λέγεις; έαν αδικών ανΟ'ρωηος ληφϋ"^ 
τνραννίδι έπιβονλενίον , καϊ ληφ&εϊς στρεβλώται και έκτέ- 
μνηται %αϊ τοί)ς οφθαλμούς ίκκάηται, καϊ αλλάς πολλάς 
καϊ μεγάλας καϊ παντοδϋοιάς λώβας αυτός τε λωβηΟ-εϊς 
καϊ τους αντοϋ ίπιδών ηαϊδάς τε καϊ γυναίκα το ^οχα- 
τον άναοτανρωΟ^ η κατ απιττ ω&^Ι , ούτος εύδαιμονέΰτερος ^"(ίίτ.νονι. ^€ 
^βταί η έαν διαφυγών τύραννος καταοτ^ καϊ άρχων έν ^ ^'*' 
τ^ πόλεί διαβιφ ποιών ο τι αν βούληται, ζηλωτος ων 
καϊ ευδαιμονιξόμενος ύπο τών πολιτών καϊ τών ά λλων ξ έ- ξ$^ 
νων; ταύτα λέγεις αδύνατον εϊναι έξελέγχειν ; 

XXIX. Σ£1, Μορμολύττει αυ , ω γενναίε Πώλε , Α*Φλ*^•!^ϊ 
κχά ονχ ελέγχεις ' άρτι δί έμαρτύρου. όμως δε ύπόμνη- 
ΰόν με ομιτιρόν έάν αδίκως ίταβουλεύων τνραννίδι , είπες ; */*Λ/^. ί/ 2^»- 



40 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. «4» 

ΠίΙΑ, "^ωγΒ. 

Σ£1. Ενδαιμονέΰτεροξ μίν τοίνυν ουδέποτε ^ΰτοα ου- 
δέτερος (χυτών , ούτε 6 τιοετειργαΰμένος την τυραννίδα άδί- 
κως οντε 6 δίτιην διδους ' δυοΐν γαρ ά^λίοιν ευδαιμονέ- 
ΰτερος μεν ουκ αν εϊη * άΟ'λιωτεροζ μέντοι ο διαφυγών και 
,. . /η,^τυραννεΰΰας. Τί τούτο ^ ω Πώλε; γ^λξίς; άλλο αν τούτο ό^. 
^ .7- ύδος έλεγχου έοτίν , έπειδάν τίζ τι εϊπτι , γ,αταγελαν^ έλέγ- 

χειν δε μη; 

ΤΊΟιΑ. Ούη ο^ει έξεληλέγχϋ'αι , ω Σώκρατες , όταν 
τοιαύτα λέγγις α ουδείς αν φήϋειεν άν&ρώποίν; έπεϊ έρου 
τινά τουτωνί. 
^^ Σ^. Λ Πώλε, ουκ είμϊ των πολιτικών, κ αϊ πέρυϋ ΐ 
*^ν . - ' βουλενειν λαχων , επειδή ή φυ^ έπρυτάνευε και ^δει με 
Υ-,'ίτρΜ έπ ιψηφίξ ειν , γέλωτα παρεΐχον \ καΙ ουκ ηπιΰτάμην έπιψη- 

>^.^^.νι'η7% ^-φΙξΒΐ,Ί;, μ/η ουν μηδΐ νυν με κέλευε ίπιψηφίζειν τους πα- 
* ' ' ' ράντας , άλλ' ει μη ^χεις τούτων βελτίω ^λεγχον , όπερ ννν 
ξ(ίίΙ. δη έγώ Φλέγον ^ έαοί ίν τω μέρει παράδος, καϊ πείραΰαι 
του έλεγχου οϊον έγώ οϊμαι δεΐν εϊναι. έγώ γαρ ων αν 
λέγω ίνα μ\ν παρααχέα&αι μάρτυρα έπίαταμαι, αυτόν 
προς ον αν μοι ο λόγος ^, τους δε πολλούς έώ χαίρειν , 
καϊ ίνα έπιψηφίξειν έπίαταμαι , τοις δε πολλοίς ούδΐ δια- 
λέγομαι, ορα ουν εί έ&ελήαεις έν τψ μέρει διδόναι ίλεγ- 
χον άποκρινόμενος τά ερωτώμενα, έγώ γάρ δη οϊμαι και 
έμ^ καϊ 6ε καϊ τους άλλους άν&ρώπους το άδικεΐν του 
άδικεΐΰ^αι κάκιον ήγεΐΰ^αι καϊ το μη διδόναι δίκην τοϋ 
διδόναι^ 

ΠΆΑ. 'Εγώ δέ γε ουτ έμε ουτ άλλον άν&ρώπων ου- ^^• 
δένα. έπεϊ αυ δέξαι αν μάλλον άδικεϊα^αι η άδικεΐν; 
Σ^. Καϊ ου γ αν καϊ οϊ άϊΧοι πάντες. 
ΠΩ,Α. Πολλού γε δει, άλλ' ουτ έγώ οντε βύ ουτ 
άλλος ουδείς. 

ΣΛ. Ουκοϋν άποκρινεΐ; 



«4• ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 41 

ΠίΙΑ. Πάνυ ιάν ονν * χαΐ γαρ έτίΐ&νμώ είΒέναι ο 
τι ηστ έρΒΪς, 

ΣίΙ, Α&γΒ δη μοι, ΐν' είδγς^ ωαπερ αν εΐ έξ άρχήϋ 
αε ηρώτων πότερον ^οκεΐ αοι, ω Πώλε, τιάκίον εΐναι 
το άδιηεϊν η το άδικεΐοϋ•αι; 

ΠΆΛ. Το άδί'ϋεϊαΟ'αί ^μοιγε. 

ΣΛ. τι δΐ δη αϊΰχιον ; πότερον το άδιν,εϊν η το άδι- 
τιεΙαΟ'αι ; Άΐίον,ρίνον, 

ΠίΙΑ, Το άδικεΐν, 

XXX. ΣΛ, Ουηουν χαΐ χάκ^ον^ είπερ αΐβχιον. 

ΠίΙΑ, ^Ηϋΐύτά γε, 

Σ£1, Μανϋ'άνω' ου ταντον ήγεϊ αν, ώς ^οιαας, κα- 
ιόν τε καΐ άγαΟ'ον %αΙ τΛαιών ν,άί αΐβχρόν. 

Π£ΙΑ, Ου δητα, 

ΣίΙ. Τι δΐ τόδε; τα ϋαλά πάντα, οίον %α\ α ώμ,ατ α 
καϊ χρω^ιατα τιαΐ οχι^^ί^οί ν,αϊ φωνάς τιαϊ επιτηδεύματα, 
εις ουδίν αποβλέπων 'καλεΐς ^άϋτοτε τιαλά; οίον πρώτον 
τα βώματα τά καλά ουχί ήτοι χατα τνν τοείαν λέγεις 
χαίΐά είναι, προς ο αν ^ιιαατον χρήΰιμον γ^ , προς τοϋτο, 
η %οετα ηδοντίν τίνα , έάν έν τφ ^εωρεϊαϋ-αι χαίρειν ποιη 
τους Ο'εωροϋντας; ^χεις τι έχτός τούτων λέγειν περϊ αώ- 
ματος ΐίάΐλους; 

ΠίΙΑ. Ούτι ^χω, 
ότ. Σ£1. Οΰΐίουν παϊ ταλλα πάντα ούτω καϊ αχ ηματα χα* 
χρ ώματ α η δια ηδονην τίνα η δια χοφέλεια ν η δι αμφό - 
τερα ααλα προΰαγορεύεις ; 

ΠΆΑ, "Ε/ω/ε. 

Σεΐ. Ου τιαϊ τάς φ<ονάς χαΐ τά κατά τήν μουαιηήν 
πάντα ώΰαύτως; 

Π£ΙΑ. Ναι. 

ΣίΙ. Καϊ μην τά γε χατά τους νόμους τιαϊ τά έπιτη- ^ί^- Μαυ\ ^ 
δενματα ου δήπου έατός τούτων έατί τά καλά , τον η 
ωφέλιμα εΐναι η ηδέα η αμφότερα. 



Λ 



42 ΠΑΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. ΦΛ^. 

ΠείΛ. Ον% ϊμοιγΒ δσκΒΪ. 

ΣίΙ, Ονιιονν καϊ Ι το των μα^μάτων ϋάλίοζ ώα- 
αντως ; 

ΠΛΑ. Πάνυ γΒ * τιαΐ καλώς γε ννν ορίζει , ώ Σώκρα- 
τες, ηδον^ τε καϊ άγα^φ ό^ιξόμει^ος το καλόν. 

ΣΆ. Ουκονν το αίΰχί^Ιίν τω έναντίω , λνπΎΐ τε %αι 
κακω ; 

ΠΛΑ. Ανάγκη. 

Σ£1. "Οταν α^α δνοΐν καλοϊν 9'άτερον κάλλιον τι , η 
τω έτερω τοντοιν η άμφοτέροις ύηερβάλλον κάλΐιόν έβτιν, 
ητοί ηδον^ η ωφελεία η άμφοτέροις. 

ΠίΙΑ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ. Καϊ όταν δΐ δή δνοΐν αίσχροΐν το έτερον αϊ- 
αχιον 1^, ήτοι λνπτι η κακφ υπερβάλλον αϊβχιον ^ΰται. 
η ουκ ανάγκη ; 

ΠίΙΑ. Ναι. 

Σίί. Φέρε δη, ηώς ίλέγετο νυν δη ηερϊ του άδικεΐνά^. 
καϊ άδικεΐβ%αι; ουκ έλεγες το μ^ν άδίκεϊΰ&αι κάηιον εί- 
ναι, το δΐ άδικεΐν αϊΰχιον; 

ΠίΙΑ. "Ελεγον. 

ΣίΙ. Ουκουν είπερ αίαχιον το άδικεΐν του αδικεί- 
α&•αι, ήτοι λυΐίηρότερόν έστι καϊ λύπη υπερβάλλον αϊ- 
ΰχιον αν εϊη η κακω η άμφοτέροις; ου κοτΐ τούτο 
ανάγκη ; 

ΠΛΑ. Πώς γαρ ου; 

XXXI. ΣΩι. Πρώτον μίν δη ϋκ^ώμε&'α, αρα 
λύπη υπερβάλλει το άδικεΐν του άδικεΐΰ&αι, καϊ άλγούΰι 
μάλλον οΐ άδικούντες ύ} οϊ αδικούμενοι; 

ΠΟιΑ. Ουδαμώς , ω Σώκρατες, τούτο γε. 

Σίί. Ουκ αρα λύπη γε υπερέχει. 

ΠίίΑ. Ου δήτα. 

ΣΟ.. Ουκουν ει μη λύπη, άμφοτέροις μεν ουκ αν 
ϊτι ύπερβάλλοι. 



4Μ« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 43 

ΠίΙΑ. Ου φαΐνευαι, 

ΣίΙ, Ονκοϋν τφ έτερω λςίπεται. 

ΠΟΑ, Ναι. 

ΣίΙ. Τω κακω. 

ΠίΐΑ. ^ΕοικΒν. 

Σ£1. Ονκοϋν ηακφ υπερβάλλον το ο^^ίΧίΜ' κάκιον αν 
εΙ^η του άδικΒΪύ^αι. 

ΠίΙΑ. ^ήλον δη οτι. 
όα. ΣΟι. Αλλο τι ουν ύηό μ^ν των πολλών ανθρώπων 
ηαϊ υπό αου ώμολογΐΐτο ημΐν ίν τφ ^μπ ροΰϋ•εν χρό νφ αϊ- ^α'^^ι ν. €/. ^ 
οχιον είναι το άδΐ'κεΐν του άδιτίΒΐαϋ'αι; ^.//7•^• 

Π£ΙΑ. Ναι. 

ΣίΙ. Νυν δέ γε ηάκιον έφάνη. 

ΠίΙΑ. "Εοικεν. 

ΣΩ.. ^έξαιο αν ονν 6ν μάλλον το Ή,άγ,ιον χαΐ το αϊ- 
ΰχιον άντϊ του ήττον; Μη οκνει άποταρίναΰΟ'αι, ω Πώλε 
— ουδ\ν γαρ βλαβήΰει ~ , άλλα γενναίως τφ λόγφ ωβ- 
περ ίατρφ παρέχων άποτιρίνου, καΐ η φάϋ•ι η μη α 
ίρωτώ. 

ΠίΙΑ. Άλλ' ούτί αν δεξαίμην^ ω Σωηρατες. 

Σίί. ^ Αλλος δέ τις ανθρώπων; 

ΠίΙΑ. Ου μοι δοιιεΐ πατά γε τούτον τον λόγον. 

ΣίΙ, Άληϋ"η αρα έγώ Φλέγον ^ οτι οϋτ' αν έγώ ουτ > 
αν Ου ουτ* άλλος ουδείς άν&ρώπων δέξαιτ' οίν μάλλον άδι- 
ιιεΐν η άδιηεϊαϋ'αΐ' αάν,ιον γαρ τυγχάνει δν. 

ΠΛΑ. Φαίνεται. 

ΣίΙ. 'Ορας ουν, ω Πώλε, ο έλεγχος πάρα τον Ελεγ- 
χον παραβαλλόμενος οτι ουδ ϊν ίο ιτιεν , άλλα αοι μίν οΙ^^^Ύ/^•^*^^ 
άλλοι πάντες όμολογοϋΰι πλην §μοϋ, ίμοί δΐ ΰυ έξαρκεϊς 
εις ων μόνος καΐ ομολόγων καΐ μαρτύρων, \ %αϊ έγώ σε 
7^- μόνον ίπΐ'ψηφίξαίν τους άλλους έώ χαίρειν. Καϊ τοϋτο 
μ^ ημΐν ούτως έχέϋω' μετά τοϋτο δΐ περί ου το δεύτε- 
ρον ήμφεΰβητήααμεν , Οκε'ψώμε&α' τό άδιχούντα διδόναι 



> Ρ'ΰίΓΟν 



44 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 4^β• 

8ί•κ7ΐν αρα μέγΐΰτον των χαχών έΰτίν, ως αν φου, η μεί- 
ζον το μη διδόναι, ώς αν έγώ φμην, ΟΉοπώμεϋ'α δε τ^δε' 
το διδόναι δίκην ααΐ το τίολάξεα^αι δί%αίίύς άδιαονντα 
αρα το αντο καλείς; 

ΠΩ,Λ. *^Εγωγε, 

ΣΆ. "Έχεις ονν λέγειν ώς ονχΐ τα γε δίκαια ηάντα 
καλά έΰτι, κα&' οΰον δίκαια; καϊ δια(ίκειΙ>άμ8νος είπε. 

ΠίΙΛ. 'Αλλά μοι δοκεΐ , ω Σώκρατες, 

XXXII• ΣίΙ. Σκόπει δη καϊ τόδε; αρα εϊ τις τι 
ποιεί, ανάγκη τι είναι καϊ ηάΰχον νπο τούτον τον ποι- 
Λ ονντος; 
η^^α ΠΛΛ. "Εμοιγε δοκεΐ. 

ΣίΙ. Αρα τοντο πάαχον ο το ποιονν ποιεί, καϊ τοι- 
ούτον οίον ποιεί το ποιονν ; λέγω δε το τοιόνδε ' εϊ τις 
τνπτει, ανάγκη τι τνπτεο^αι; 

ΠΩιΛ. Ανάγκη. 

ΣΛ. Καϊ ει ΰφόδρα τνπτει η ταχν 6 τνπτων, οντω 
κα2 το τνπτόμ&νον τνπτεΰ^αι; 

Π£ΙΑ. Ναι. 

ΣΛ. Τοιούτον άρα πά&ος τφ τνπτομένφ έατίν, οίον 
αν το τνπτον ποι^; 

Πβ,Λ. ΙΊάνν γε. 

ΣίΙ. Ούκονν καϊ εΐ κάει τις, ανάγκη τι κάεΰΟ'αι; 7/ 

ΠίΙΑ. Πώς γαρ ον; 

ΣΛ. Καϊ ει αφόδρα γε κάει η άλγεινώς, οντω κάε- 
βϋ'αι το καόμενον ώς αν το κάον κάτι; 

ΠΩιΑ. Πάνυ γε. 

ΣΛ. Ονκονν καϊ ει τέμνει τις, 6 (χυτος λόγος; τέ- 
μνεται γαρ τι, 

ΠίΙΑ. Ναι. 

Σ£1. Καϊ ει μέγα γε η βα&ν το τμήμα η άλγεινόν, 
τοιούτον τμήμα τέμνεται το τεμνόμενον , οίον το τέμνον 



«!♦ ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 45 

ΠείΛ. ΦαΙνηαι, 

ΣΆ, Συλλήβδην δη ο^α ίί ομόλογης ο άρτι ελεγον 
περί ηάντοον οίον αν ηοΐΊ} το ηοιονν, τοιούτον τό πά- Ι 
βχον ηάΰχειν. ' 

ΠΩιΑ, Άλλ' ομολογώ. 

ΣίΙ. Τούτων άή ομολογονμένων ^ τό ^ίαην διδόναι 
ηότερον τίάΰχειν τΐ Ιβτιν η ποιεϊν; 

ΠΛΑ. Άνάγηη, ω Σώιιρατες, πάαχειν. 

ΣίΙ. Ονκονν υπό τίνος ποιοϋντος; 

ΠΆΑ. Πώς γαρ ου; υπό γε του Ηολάξοντος. 

ΣίΙ. Ό ά^ όρ&ώς τίολάζων δικαίως αολάξει; 

ΠΆΑ. Ναι. 

ΣΩι. ^/χα^α ποιών η ου; 

ΠΩιΑ. δίκαια. 

Σ£1. Ουίΐοΰν 6 κολαξόμενος δί%ην διδους δίν,αια 
πάβχει ; 

ΠίΙΑ. Φαίνεται. 

ΣίΙ. Τα δε δί%αια που τιαλα ώμολόγηται; 

ΠΛΑ. Πάνυ γε. 

Σ£1. Τούτων αρα 6 μίν ποιεΐ καλά, 6 δΐ πάβχει, 
6 κολαξόμενος. 

ΠΛΑ. Ναι. 

XXXIII• ΣΛ, ΟϋΗουν ε^ερ τιαλά , άγα^ά ; Ι η γαρ 
ηδέα η ωφέλιμα. 

ΠίΙΑ. Ανάγκη. 

Σ£1. Άγα^ά αρα αάαχει 6 δίκτγ» διδούς; 

ΠΩ,Α, "Εοικεν. 
7 Ζ* ΣίΙ. 'ίίφελειται αρα; 

ΠαΑ. Ναι. 

ΣίΙ. ^Αρα ηνπερ έγώ ύπολαμβώνω την ώφέλειαν; ^/^ττ^'^-^Μ^α 
βελτίων την ιρυχην γίγνεται, ειπερ δικαίως κολάξευαι; ^• 

ΠΆΑ. Εικός γε, 

Σ£1. Κακίας αρα ψνχής άπαλλάττηαι 6 δίκην διδούς Ι 



46 ΤΙΑΑΤίΙΉΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 411* 

Π9.Λ. Ναι. 

Σ£1. '^ίρ' ονν του μεγίΰτον άηάλλάττεται κοοιον; ^ίίδε 
δε οκόηει . ^ν χρημάτων κοιταα'κεν'η άνϋ'ρώηου κακίαν 
αλλην τίνα ίνορας η ηενίαν; 

ΠΩ. Α. Ουκ, αλλά ηενίαν. 

ΣΩι. Τι 8' ίν ΰώματος κατααηευ^; ααν,ίαν αν φηϋαις 
άΰϋ'ένειαν εϊναι "καϊ νόϋον και αΐοχος %αϊ τα τοιαντα; 

Πβ,Λ. "Εγωγε. 

ΣίΙ. Ουτιονν 'καϊ έν 'ψνχ'^ πονηρίαν ήγεΐ τινά εϊναι; 

ΠΩ. Α. Πώς γαρ ου; 

ΣΩ». Ταύτιγν ουν ονχ άδιχίαν τιαλεΐς ηαϊ αμ.Ο'θ'/ο;!; 
και δειλίαν καΐ τοί τοιαντα; 

ΠΩΑ. Πάνυ μίν ουν. 

ΣΩ. Ούτίονν χρημάτων και ΰώματος καΐ ψυχής, τριών 
όντων, τριττάς εϊ^ρηκας πονηρίας, ηενίαν, νόΰον, άδικίαν; 

ΠΩΑ. Ναι, 

ΣΩ. Τις ουν τούτων τών ηονηριών αίϋχίΰτη; ουχ η 
αδικία καϊ αυλλήβδην ή της ψυχής ηονηρία; 

ΠΩΛ. Πολύ γε. 

ΣΩ. Εί δή αίΰχίατη, καϊ κακίΰτη; 

ΠΩΛ. Πώς, ω Σώκρατες, λέγεις; «,^. 

ΣΩ. Ώδί' άεϊ το αϊβχιβτον ήτοι λύηην μ&γίατην πα- 
ρέχον ή βλάβην ή αμφότερα αϊβχΐΰτάν έατιν έκ τών ώμο- 
λογημένων ίν τω ^μηροΰ^εν. 

ΠΩΑ. Μάλιβτα. 

ΣΩ. Αϊΰχιοτον δ\ αδικία καϊ αύμηαΰα ψυχής ηονηρία 
νυν δή ώμολόγηται ήμΐν; 

ΠΩΑ. ^Ωμολόγηται γαρ. 

ΣΩ. Ούκοϋν ή άνιαρότατόν έΰτιν καϊ ανία ύπερβάλ- 
^€2Κ. το ντο. ^*' ^^Η^^"^^ τούτων ίατϊν ή βλάβη ή αμφότερα; 

ΠΩΑ. Ανάγκη. 

ΣΩ. Αρ' ουν άλγεινότερόν ίατι του ηένεβ&αι και 
κάμνειρ το αδικον εϊναι καϊ άκόλαΰτον καϊ δειλόν καϊ άμαϋ'ή ; 



«β. ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 47 

Πβ,Α. Ούη ^μοιγε δοτιεΐ, ω Σωτιρατες, ά%6 τούτων γε. 

ΣίΙ. 'Τπερφυεΐ τινϊ αρα ώ^ (''^7(ί^ν β^ο^βν ^<^^ χοίχω 
9'ϋα)μαΰίφ ύπειφάλλονΰα ταΗα η της 'ψνχης πονηρία αΐ- 
ΰχιατόν Ιϋτι πάντων^ έπειδη ονκ άλγηδόνί γε, ώς 6 ο6ς 
λόγος, 

ΠίΙΑ. Φαίνεται. 

ΣίΙ. 'Αλλά μην που τό γε μεγίαττ^ βΧάβι^ υπερβάλλον 
μέγιατον αν χοηιόΐ' εΙ^η των όντων. 

ΠίΙΑ. Ναί. 

Σ£1. *Η άδιτίία αρα χαΐ ή άαολαβία ΐΐίαϊ η άλλη ψυχής 
πονηρία μέγιατον των όντων κακόν έατιν; 

ΠίΙΑ. Φαίνεται. 
74. XXXIV• ΣίΙ. Τίς ουν τεχρη πενίας άπαΧλάττει; 
ου χρηματιστική; 

ΠίΙΑ. Ναί. 

ΣίΙ. Τίς δε νόοου; ουκ ιατρική; 

ΠίΙΑ. Ανάγκη. 

ΣίΙ. Τίς δϊ πονηρίας καϊ Ι αδικίας; Ει μη ούτως 
εΰπορεΐς, ώδε ϋκόπεί' ποϊ α^ο/ί^δΐ» κάί παρά τίνας τους 
κάμνοντας τα σώματα; 

Π£ΙΛ. Παρά τους ιατρούς, ω Σώκρατες. 

ΣΛ. Ποϊ 6^ τους άδικονντας καϊ τους άκολααταί- 
νοντας ; 

ΠίΙΑ. Παρά τους δικαΰτάς λέγεις; 

ΣίΙ. Ουκουν δίκην δώαοντας; 

ΠίΙΑ. Φημί. 

ΣίΙ. ^Αρ ουν ου δικαιοαύνγι τινϊ δρώμενοι κολάζουαιν 
οΐ όρ&ώς κολάζοντες ; 

ΠίΙΑ. ^ήλον δη. 

ΣίΙ. Χρηματιατικη μίν αρα πενίας άπαλλάττει, ια- 
τρική δΐ νόαου, δίκη δ^ άκολααίας και αδικίας. 

ΠίΙΑ. Φαίνεται, 

Σίί. Τί ουν τούτων κάλλιΰτόν ίατιν ; 



4« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. «8• 

ΠΩ,Α. Τίνων λέγεις; 

ΣίΙ. Χρηματιατίκης , Ιοίτρικης , δίκης. 

ΠΩ,Α. Πολν διαφέρει ^ ω Σώτίροΐες, ή δίπη. 

Σ£1. Οντίονν αν ήτοι ηδονήν πλείΰτην ποιεί η ώφέ- 
λειαν η αμφότερα, εΐηερ αάλλιΰτόν έατιν; 

ΠΆΑ. Ναι. 

ΣίΙ. ^Αρ' ονν το ίατρευεα^αι ηδύ έβτι , και χαίρουαιν 7Χ 
οϊ ίατρευόμενοι; 

ΠίΙΑ. Ον% ίμοιγε δόκεϊ. 

ΣίΙ. ^Αλίί ωφέλιμόν γε. η γαρ; 

ΠΩΑ. Ναι. 

ΣΆ. Μεγάλου γαρ τκχηον άηαλλάττεται , ωβτε λνΰι- 
τελεΐ ντίομεΐναι την άλγηδόνα ααϊ ύγιεΐ είναι. 

ΠίΐΑ. Πώς γαρ ου) 
/. σχ/τ&^. Σβ,. Αρ ονν ούτως αν περϊ ΰώμα ενδαιμονέατατος 

ανΟ-ρωηος εϊη, ίατρενόμενος , η μηδϊ κάμνων άρχην; 

ΠίΙΑ. ^ήλον οτι μηδέ κάμνων» 

ΣίΙ. Ου γαρ τοντ' ην ευδαιμονία, ως εοικε, -κακόν 
απαλλαγή, άλλα την αρχήν μηδΐ κτήβις. 

Πβ,Α. "Εατι ταντα. 

ΣίΙ, Τι δέ ; άϋ•λιώτερος πότερος δνοΐν έχόντοιν κακόν 
εϊτ έν ϋώματι εϊτ έν ψνχγί; 6 Ιατρενόμενος και άπαλλατ- 
τόμενος τον κακόν, η ό μη ίατρευό μένος , ^χων δέ; 

ΠίΙΑ. Φαίνεται μοι ο μη ίοίτρενόμενος. 

ΣΟί, Ούκοϋν το δίκην διδόναι μεγίοτον κακόν απαλ- 
λαγή ην, πονηρίας; 

ΠΛΑ. ^Ην γάρ. 

ΣίΙ. Σωφρονίζει γάρ πον καΐ δικαιότερους ποιεϊ καϊ 
ιατρική γίγνεται πονηρίας ή δίκη. 

ΠΛΑ, Ναι. 

ΣίΙ, Έίοδαιμονέατοιτος μεν αρα 6 μή ϊχων κακίαν έν Ιο- 
'ψυχή, επειδή τοντο μέγιΰτον των κακών έφάνη. 

ΠίΙΑ. ^ήλον δη. 



«9• ΏΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 49 

ΣΟ,, δεύτερος δήηου ο άηαλλοεττόμΒνος. 

ΠΩ,Α, "Εοικεν. 

ΣίΙ. Οντος δ* ην 6 νονϋ•ετονμΒνός τε καϊ §πίπληττό' 
μένος καΐ δίτιην διδονς.. 

ΠΩ,Α. Ναι. 

ΣίΙ. Κά-κιοτα αρα ζ^ ο ^χων άδιτιίαν καΙ μη άπαλ- 
Ιοίττόμενος. 

ΠΩ,Α. Φαίνεταί. 

Σίί. ΟνΗονν οντος τυγχάνει ων ος αν τα μέγιΰτα 
άδιτίών -και χρωμενος μεγίοττ} άδιτίία διαπράξηται ωΰτε 
μήτε νον^ετεϊβϋ'αι | μήτε 'κολάξεβϋ'αί μήτε δί'κην διδόναι, 
ωαπερ αν ψης Άρχέλαον ηαρεα7ΐευάαϋ•αι τιαΐ τονς αλλονς 
τνράννονς καΐ Ρήτορας καΙ δννάατας; 

ΠΩ,Α. "Εοικεν. 

ΐΟίΧν» Σεί. Σχεδόν γάρ ηον οντοι, ω αριατε, 
το αντο διαπεπραγμένοι είΰΐ ωβπερ.αν εΐ τις τοις μεγί- 
ΰτοις νοΰήμαΰΐ αννιαχόμίνος διαπράξαιτο μη διδόναι δίτιην 
των περί το ΰώμα αμαρτημάτων τοις ίατροϊς μηδέ ίατρενε- 
αϋ'αι, φοβούμενος , ώαηερανεΐ ηαΐς, το 7ΐάεβϋ•αι και το 
τέμνεΰϋ'αι, οτι άλγεινόν. η ον δοκεΐ και αοι όντως; 

ΠΩ,Α. "Εμοιγε. 

ΣίΙ. Άγνοών γε, ως ^οικεν, οΙόν ίβτιν ή νγίεια καΐ 
77 άρετη ΰώματος. κινδννενονΰΐ γάρ ^ των νυν ήμΐν (ομο- 
λογημένων τοιοντόν τι ποιεΐν καΐ οΐ την δίκην φενγοντες, 
ω Πώλε, το άλγεινόν αντον κα^οραν, προς δε το ωφέλι- 
μον τνφλώς %χειν καί άγνοεϊν οΰω άϋ'λιώτερόν έΰτι μή 
νγιονς αώματος μή νγιεΐ 'ψνχ'η αυνοικεΐν, άλλα ααϋ•ρα και 
άδίκω καϊ άνοβίω. ο&εν κάί πάν ποιονΰιν ωΰτε δίκην μή 
διδόναι μηδ' άπαλλάττεοϋ'αι τον μεγίΰτον κακοϋ , καϊ χρή- 
ματα παραβκεναξόμενοι καϊ φίλονς και όπως άν ωΰιν ως 
πι%•ανώτατοι λέγειν, εΐ δΐ ημείς άλη^ή ωμολογήκαμεν , ω 
Πώλε, αρ' αίΰ&άνει τα ανμβαίνοντα έκ τον λόγου; ή 
βονλει αυΧλογιΰώμε^α αντά; 

ΡΙ.ΛΤΟ ν/7, 4 



52 ΠΛΑΤΟ,ΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 4181* 

8ί•Μγν μηδέ ^λ^ παρά τον δικαοτήν έάν δΐ έ'λ^ι/, μηχα- 
νητέον οηως αν διαφνγΐ] καΐ μή δω δίτιην ο ^χ^ρός , άλλ' 
έάν τε χρυαίον ι^^^'^οίκώς τ^ πολύ ^ μη άποδιδφ τοντο άλλ' 
ϊχων άναλίβ'ΛΎξται καΐ εΙς εαυτόν %αΙ είς τους δαύτου αδί- 
κως καϊ ά&έως, έάν τε αν θανάτου άξια ηδίχην,ώς ^, 
όπως μη άπο^ανεΐται μάλκίτα μεν μηδεποτε, αλλ* άϋ'ά- 
νατος ϊβται πονηρός ων, εΐ δε μή, όπως ώς πλεΐατον 
χρόνον ^ιώβεται τοιούτος ων. §πΙ τα τοιαύτα ϊμοιγε δοκεΐ,^/• 
ω Πώλε, ή Ρητορική χρήύιμος εϊναι, έπεί τφ γε μη μέλ- 
λοντι άδικεΐν ου μεγάλη τις μοι δοκεΐ ή χρεία αυτής είναι, 
εί δη καΐ ϊβτι τις χρεία, ως Εν γε τοις πρόΰ&εν οΰδαμτ} 
έφάνη ονΰα. 

XXXVII. ΚΑΑ. Είπε μοι , ω Χαιρεφών , απουδά- 
ξει Γαντα Σωκράτης η παίξει; 

ΧΑΙ. '^μοί μεν δοκεΐ, ω Καλλίκλεις , νπερψυώς βπου- 
δάξειν • ονδεν μέντοι οίον τό αυτόν §ρωταν. 

ΚΑΑ. Νη τους ^εους άλλ' ίπι^μώ. Είπε μοι , ω 
Σώκρατες, πότερόν ΰε φώμεν νυνϊ απουδάξοντα η παί- 
ζοντα ; εΐ μίν γαρ απουδάξεις τε καϊ τυγχάνει ταντα άλη^ 
οντά α λέγεις, αλΧο τι η ημών ο βίος άνατετραμμένος 
αν εϊ^η τών άν%•ρώπων καί πάντα τα Ιι^ο^ιτ/ιχ πράττομεν, 
ώς Εοικεν, η α δει; 

ΣΩ,. ^Ω> ΚαλλίτΛλεις , εί μή τι ην τοις άν&ρώποις πά- 

9Ός, τοις μίν άλλο τι, τοις δε άλλο τι, τό αυτό, άΐλά 

τις ημών ΐδιον τι ϊπαΰχε πά^ος η οΐ άλλοι, ουκ αν ην 

^άδιον ένδείξαΰϋ'αί τω ^έρω τό δαύτου πάθημα. λεγωΛ^- 

δ' έννοήΰας οτι §γώ τε καϊ ΰυ νυν τυγχάνομεν ταύτόν 

τι πεπονϋ'ότε, έρώντε δύο οντε δυοϊν Πατέρος, §γώ μεν 

Άλκφιάδου τε του Κλεινίου και φιλοαοφίας , βυ δΐ τον 

*τννΐ6 &' *^ί*Ρ• ^^ Αθηναίων δήμου καϊ τ ου Πυ ριλάβπους . χίίΰ&άνομαι 

ίί^•^^^. 4/<ί^. ^» ουν ΰου ^άατοτε, καίπερ. οντος δεινού, οτι όπόΰ* αν φ^ 

^■^^7' ^^^ γ^ παιδικά καϊ όπως αν φη Εχειν, ο υ δυναμένο υ άν- 

^^^ β;^. ^^£γεΐ9^ί β^^λ' άνω καϊ κάτω μεταβαλλόμενου . έ'ν τε [γάρ] 



489* ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 53 

ττι ΙαγΧηοία ^ έάν τι βον λέγοντος ο δήμος ο Ά&ηναίων 
μη φ^ όντως ^χειν , μίταβαΧλόμενος λέγεις α έτιεΐνος βον- 
λεταίΐ , χαΐ προς τον Πυριλάμπονς νεανέαν τον κα^όΐ' τού- 
τον τοιαντοί ^τερα πέηον&ας ' τοις γαρ των παιδιηών βον- 
λενμαΰί τε τΛοά λόγοις ούχ οΐός τ εϊ έναντιονα^οιι , ωϋτε, 
εϊ τις βον λέγοντος ^άβτοτε α δια τοντονς λέγεις &•ανμά- 
ξοι ως ατοηά έΰτιν , ϋαως εΙ^ηοις αν αντφ , εί βονλοιο 
τάλη^ή λέγειν , οτι, εί μη τις ηανύει | τά βά παιδιτια τού- 
των των λόγων , ονάΙ αν πανΰει ποτέ ταντα λέγ(ον . νόμιζε 
τοίνυν κο;1 ηαρ ίμον ;ι;ρ^ΐ'ο;ι ^ερα τοιαντα άκονειν , %αΙ 
μη θαύμαζε οτι έγώ ταντα λέγω, άλλα τήν φιλοαοφίαν , 
τά ίμά ηαιδι%ά , πανβον ταντα λέγονααν . λ&γει γαρ , ω 
φίλε ^αΐρε, άεϊ α ννν έμοϋ άτιονεις, καί μοί έατι των 

$3, ^έρων παιδικών πολν ητταν ^μ πληκ τος • ο μίν γαρ Κλει- ^^ ^ >υ7 ^&^. 
νίειος οντος άλλοτε άλλων έατί λόγων , ή δΐ φιλοαοφια άεϊ ί^^' 
των αυτών, λέγει δΐ α ΰν ννν &ανμάξεις, παρήβ^α δε 
ηαϊ αντος λεγομένοις . η ονν έκεΐνην έξέλ&^ξον , όπερ αρτ* 
Φλέγον, ως ον τό άδιτιεΐν έΰτϊ καϊ άδικονντα δίαην μη 
διδόναι απάντων ϊϋχατον τιατιών η εί τοντο έάαεις άνέ- 
λεγτιτον , μ α τ6ν ηννα^ τον Αίγνπτίω ν ^εόν , ον αοι 6μο- ^^ ^'^^^^/'" 
λογηΰει Καλλιτάής , ω Καλλίκλεις, άλλα διαφωνηαει έν'^^^^\, '^ 
απαντι τφ βίφ . "καίτοι ^γωγε οϊμαι , ω βελτιατε, καΐ την , 
λύραν μοι κρεΐττον εΐναι άναρμοβτεϊν τε καΐ διαφωνεϊν, ^'•^-^^ 
και χορον φ χορηγοίην , καΐ πλεΐατονς άνϋ'ρώπονς μη όμο- 
λογεΐν μοι άλλ' εναντία λέγειν μάλλον η ^να οντά έμ\ 
έμαντφ άΰνμφωνον εϊναι %αϊ ^ι^αι^/οί λέγειν. 

XXXVIII. ΚΑΛ. ^ίί Σώτιρατες, δοκεΐς νεανιεύ- 
ΒΟ&αι ίν τοις ϊ^γοις ως αληθώς δημηγόρος ων καΐ ννν 
ταντα δη μηγορ εΐς ταντον παθόντος Πώλον πά^ος, οπίρ ^«^'^','^'/ 

^. Γοργίον κατηγορεί προς αΐ παϋ'εϊν. ϊφηγάρπον Γοργίαν^^"^^^ 
έρωτώμενον νπο ΰον , έάν άφίκηται παρ' αντόν μη έπι-^ 
οτάμενος τά δίκαια ο την ^ητορικήν βονλόμενος μα&εΐν , 
εί διδάξοί αντον ο Γοργίας, αίαχννϋ'ήναι αντόν καΐ <ρά- 






'ίνίίΚ 



54 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 483, 

ναι διδάξειν διά το ^^Ός των ανθρώπων, οτι άγανα- 

%τοΪΒν αν £Γ τις μή φαίη ' διά δη ταύτην την ομολογίαν 

άνοιγτιαο&ηναι ίνκντία αντ6ν αντω ειπείν , αε δΐ (χυτ^ 

**^^*^ Καίτοί/ί-τοντο άγαπαν, %αί ΰον ηατεγέλα, ως γέ μοι δοκεΐν^ όρ- 

*'* 0'ώς τότε . ννν δε πάλιν αυτός τούτον τοντο ^παϋ•ε , χαΐ 

^ωγε χαν' (χυτ6 τοντο ον% αγαμαι Πώλον ^ οτι βοι βνν- 

εχώρηύε το άδιχεΐν αϊβχιον είναι τον άδΐ'κεϊΰϋ'αΐ' ίκ τοεύ- 

της γαρ αν της ομολογίας (χντός νπο ΰον σνμποδισ^ϊς 

έν τοις λόγοις ίπεστομία&η^ αίύρη/^είς α ίνόει είπεϊν, 

αν γαρ τφ δντι, ω Σώ%ρατες^ εις τοιαύτα άγεις φ ορτικ ά 

*{>^.^!1'Λλ ί ΐαί_δ7ΐμ7^ ορΐ7ΐά , φάοχων τήν άλή^ειαν διωκειν, α ψυβει 

ί€Λ4ξ.χ.$$4.€- ν^**^ ^"^ ^*^' κοίλά, νομω δε, ως τα πολλά δε ταντα έναν- 

τία άλλήλοις έύτίν, η τε φνβις ηαϊ ο νόμος, έάν ονν τις 65 
αίαχννηται ααΐ μ'ή τολμά \ λέγειν απερ νοεί, άναγτίάξεται 
/^. /η ^^ή^χ•^'\ εναντία λέγειν, ο^η χαϊ αν τοντο το α οφον χατανενοηχώς 
•/^• χεαιονργεΐς έν τοις λόγοις, έάν μέν τις ηατά νόμον λέγτ}, 

%ατά φύαιν νπερωτών, έάν δΐ τά της φναεως, τα τον 
νόμον. ωαπερ αντίκα έν τούτοις, τφ άδικεΐν τε καΐ τφ 
4 ^6- άδικεϊαΟ'αι, Πώλον τό καηά νόμον αϊαχιο ν λέγοντος αν 
^./σρΜΐ5'*ι^^τ^ν νόμον έδ^ωκα&ες κατά φύαιν. φύαει μ^ν γάρ παν 
τΐ'Ά^ Ύύ Α^' αδ?;ΐ:4(5ι/ έατιν όπερ καϊ κάκιον, το άδικεΐ α^αι, νόμφ δΐ 
το άδικεΐν. ονδΐ γάρ άνδρ6ς τοντό γ έιατΧ το πά%ημα, 
τό άδικεΧβ^αι, άλλ' άνδραπόδον τινός, φ κρεϊττόν έατι 
τε^άναι ^ ζην, οατις αδικούμενος χαΐ προπηλακιζόμενος 
μη οΐόοτε έατΙν αντόβ αντω βοη^εϊν μηδϊ άλλφ ον αν 
ΐίρ'ΐί ίδΐί.ίύΛ.κήδηται . άλλ* , οϊμαι, οΐ τιθέμενοι τονς νόμονς οί άαΟ'ε- 
νεΐς ανϋ'ρωποί εΐαι καϊ οϊ πολλοί, προς αντονς ονν καϊ 
τό αντοΐς ανμφέρον τους τε νόμονς τίθενται καϊ τους έπαί- 
νονς έπαινοναι καϊ τονς χρόγονς 'ψέγοναιν, έκφοβονντές 
τε τους έ^^ωμενεατέρονς των άν%'ρώπων καϊ άνι^ο^ονς ον- 
τάς πλέον ^χειν , ΐνα μη αντών πλέον ^χωαι, λέγουαιν, 
ως αίαχρον καϊ αδικον το πλεονεκτεΐν, καϊ τοντο ϊατι τό 



484* ΠΑΑΤΟ,ΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 55 

Κ 4. άδιτίΒΐν^ το πλέον των αλΙων ξητεΐν ^χειν άγαηώοι γάρ , 
οϊμαί , αύτοϊ οίν τ6 ϊβον ϊχωβι φαυλότεροι οντες. 

XXXIX. ^ίά τοίϋτα δη νόμφ (άν τοντο αδικον 
%άί αίΰχρ6ν λέγεται, το πλέον ξητεΐν Μχειν των πολλών, 
ΐίάί άδαιεΐν αυτό καλοϋοιν * ή δέ γε, οϊμαι , φνοις αντή 
άποφαίνει αν οτι δίκαιον έΰτι τον άμείνω τον χείρονος 
πλέον §χειν καΐ τ6ν δυνατωτερον τον άδννατωτέρον . δή- 
λοι δΐ ταντα πολλαχον οτι όντως ^χει , χαϊ έν τοις άλλοις 
ξώοις τίαΐ των άν%•ρώπων έν ολαις ταϊς πόλεοι %αϊ τοις 
γένεΰιν, οτι οντω τό διτιαιον τιέτιριται, τόν κρείττω του 
ηττονος αρχειν χαι πλέον Ιίχειν, έπεί ποίω δικαίω χρωμε- 
νος ^έρζης έπϊ την ^Ελλάδα έατράτεναεν η 6 πατήρ αντον 
έπϊ ~^ξίκν&ας; η αλΛα μνρία αν τις ϊχοι τοιαντα λέγειν. 
άΙΧ* , οϊμαι, οντοι κατά φναιν [την τον δίκαιον] ταύτα 
πράττονβι, χαϊ ναΙ μα ^ια ιιατά νόβον ^ε τ6ν τ^ς^νΰ εως^ 
ον μέντοι ΐίίως κατά τοντον ον ημεΐς τι%έμε%'α πλάττοντες ά€ '^ίρ. ^./τ.^7 
τονί βελτίατονς και έ^^ωμενεατάτονς ημών αντών, έκ νέων ^^,^"*^^ ^ 
λαμβάνοντες, ωαπερ λέοντας κατεπάδοντές τε και γοητεν-^,^^ ' ^' '^ 
(ήττες καταδονλονμε9'α Ι λέγοντες ώς τό ίόον χρη ^χειν καΐ 

$ψ^ τοντο έατι τό καλόν καϊ τό δίκαιον, έάν δέ γε, οϊμαι, 

φναιν Ικ(χνην γένηται ^χων άνήρ , πάντα ταντα άποΰειβά- ^ ^ 
μένος καϊ δια^^ήξας καϊ διαφυγών, καταπατήαας τα ήμέ- !^^^^„5„ίϊ^, 
τερα γράι^ιματα καϊ μαγγ ανενμ ατα χαΐ ΙπωδάςκαΙ νόμους α ρ.3ί^$.€' 
τους παρά φνΰιν απαντάς, ίπαναατάς άνεφάνη δεαπότης^^α^-^•^^**^• 
ημέτερος 6 δούλος , χα! ^ανθ•α έξέλαμιρε το της φνοεω^ 
δίκοίο χ. δοκει δέ μοι καϊ Πίνδαρος απερ έγώ λέγω ένδεί-/¥•./^4'^6^ύ 
κνναΟ'αι έντφ αϋματι έν ω λέγει οτι Νόμος ο πάντων 
βααιλε^ς ένατων τ£ χαί ά^'ανάτων ούτος δ\ δη, (^€440^- η.ϋνη 
φηοέν, &γει δίκαιων το β ιαιότ ατον νπερτάτοι^'7'Γ7^•<^^'^^ 
χΒρΙ' τεκμαίρομαι ϊργοιοιν ^Ηρακλέος, έπεϊ " 
άπριάτας — λέγει οντω πως' τό γαρ α<τμα ονκ έπί- 
αταμαι. λέγει ί* οτι οντε πριάμενος οντε δόντος τον Γη- 
ρνόνον 97^<^<'<^ο ^^9 βονς, ώς τοντον δντος τοό ^ιχαίοτυ 



56 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 485* 

φύΰει , καϊ βονς τιαϊ ταλλα γ,τήματα έΐνοα τζάντα του βελ- 

τίονός τε ηαΐ κρείττονος τά των χειρόνων τε %αϊ ήττόνων. 

ΧΙ^. Το μίν ονν άλη&Ις όντως ^χε^, γνώβει δε, αν 

^πϊ τά μείξω ^λ^7]ς ^άΰας ηδτι φιλοαοφίαν. φιΧοβοφία γάρ 33. 

<Α^ΐί¥.ά'^^•Μ^• χοί έΰτίν , ω Σώκροίτες, ιοίρίεν , αν τις αντοϋ μετρίως 

'^^' αχρηται ίν τ^ ήλιτίία' έαν δε περαιτέρω τον δέοντος έν- 

διατρίιΙ/Τ}, διαφϋΌρά των άν&ρωπων, έάν γαρ ηαΐ πάνυ 

ευφυής τ} καΐ πό^^ω της ηλικίας φιλοοοφ"^, άνάγ%η πάν- 

ί^/ίί ^ΐε^.6.Η$Ί3 τ(ορ άπειρον γεγονέναι έΰτίν , ων χρή ϊμπειρον είναι τον 

μέλλοντα "καλον γ.άγαΟ'ον χαΐ ενδοαιμον ϊοεο%'αι άνδρα, 

ααϊ γαρ των νόμων άπειροι γίγνονται των χατά την πόλιν, 

τιαι των λόγων οΐς δη χρωμενον όμιλεΐν έν τοις ΰνμβο- 

/ζ4ι^'Κΰΐν*<>νή-λαίοις τοις άνϋ'ρώποις και ίδια καΙ δημοΰία, καΐ των 

Τίί-^'^^^'^^^'η^ονών τε καΐ έπι^νμιών των άνΟ'ρωπείων, χαΐ Ούλληβδην 

των ή&ών παντάπαΰιν άπειροι γίγνονται, έπειδάν ονν 

^λϋ'ωΰιν εΐ^ς τίνα ιδίαν η πολιτικην πράξιν, καταγέλαατοι 

γίγνονται, ωαπερ γε, οΐμαι^ οϊ πολιτικοί, έπειδάν αν 

εις τάς υμετέρας διατριβάς ϊλ%'ωβι χαΐ τους λόγους, κατα- 

Α4ίτί'/».^' ,Αί^γέλαοτοί είοι. ΰυμβαίνει γαρ το του Εύριπίδου' λαμπρός 

^,Ζί7^''^' νί^^' έατϊν εκαοτος έν τοντφ, 

"^7* κάπϊ τοντ επείγεται, 

νέμων το πλεΐΰτον ημέρας τούτω μέρος, 
IV αυτός οτντον τυγχάνει βέλτιατος ων. 
Ι Ι οπού δ' αν φαύλος . ι/ , έντεϋ9'εν φεύγει καΐ λοιδορεί τούτο, 
\ το δ' έτερον επαινεί , εύνοια τγι ϊαυτού , ηγούμενος ούτως 
\ αυτός εαυτόν έπαινεΐν. άλλ', οΐμαι, το όρ&ότατόν έατιν 
αμφοτέρων μεταοχεΐν . φιλοαοφίας μέν , οαον παιδείας χα- βή- 
ριν , καλόν μετέχειν , καΐ ούκ αΐβχρόν μειρακίω οντι φίλο- 
οοφεϊν έπειδάν δ\ ηδη πρεΰβύτερος ων άνθρωπος ^τι 
φιλοαοφ^, καταγέλαατον , ω Σώκρατες, το χρήμοι γίγνε- 
ται, και ^γωγε όμοιότατον πάαχω προς τους φιλοΰοφοϋν- 
ί^ρ.ΗδΟ. τας ωΰπερ προς τους 'ψελλι ζομένους καΐ παίζοντα ς, όταν 
μ^ν γαρ παιδίον ϊδω ω Ιτι προαήκει διαλέγεαϋ'αι ούτω 



48β• ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 57 

'ψελίίξόμίνον ηαϊ ΐίαϊζον^ χαίρω τβ τιαΐ χαρί&^ μοι φαίνε- 
ται τιαϊ έλευϋ^έριον καϊ τίρέπον τ^ του παιδίου ηλικίο^• 
Οταν δε ααφώς διαλεγομένον παιδαρίου άκονΰω^ πικρόν 
τί μοι δοτιεΐ χρήμα είναι ααΐ ανιοΐ μου τά ωτα καί μοι 
^οχ£Γ δουλοπρεπές τι είναι ' δταν άέ ανδρός άτιονατί τις 
'φεΙΙιζομένον η παίζοντα ορα, τιαταγέλαΰτον φαίνεται %αϊ 
οίνανδρον κα* πληγών άξιον, ταύτόν ονν Εγωγε τοντο 
πάΰχω τιαϊ προς τονς φιλοαοφονντας , παρά νέφ μεν γαρ 
μειρααίφ ορών φιλοοοφίαν αγαμαι, καϊ πρέπειν μοι δο- 
κ6?, καΙ ηγούμαι ελεύθερον τίνα εΐναι τούτον τον αν&ρω- 
πον, τον δε μη φιλοβοφονντα άνελεν^ερον καΐ ουδέποτε 
ονδενός άξιώοοντα εαυτόν ούτε •ααλου οϋτε γενναίου πράγ- 
ματος" όταν δε δη πρεαβύτερον Ι'δω ^τι φιλοβοφονντα 
καΐ μη άπαλλαττόμενον , πληγών μοι δοκεΐ ηδη δεΐΰϋ'αι, 

(^. ω Σώ-αρατες , οντος 6 άνηρ . δ γαρ νυν δη ϊλεγον , υπάρ- 
χει τούτω τω άνϋ'ρώπφ, %οίν πάνυ ευφυής ΐ] , άνανδρα» 
γενέα^αι φεύγοντι τά μέβα της πόλεως καΐ τάς αγοράς,^ ηηι ^^ο^ 
έν αίς ίφη 6 ποιητής τους αι^^ρ(;ι;$ άριπρεπεΐς γίγνεα&αι , *ο*; /'»«' ι-'^ίι^^ 
ιιαταδεδυπότι δε τον λοιπόν βίον βιώναι μετά μειρακίων^^^^^' 
έν γωνία τριών η τεττάρων ιριϋνρίξοντα, ελεύθερον δΐ 
χαΐ μέγα κο;« Ηανόν μηδέποτε φ&έγξαα&αι, 

ΧΙ^Ι. 'Εγώ δέ, ω Σώκρατες , προς βΐ επιεικώς ^χω γ(χα;{ ^,Λλμ) 
φιλικώς, κινδυνεύω ουν πεπον&έναι νυν όπερ ο ΖήϋΌς ^_ ^^ ^.^^ . 
προς τον Άμφίονα ο Ενριπίδου ^ ουπερ έμνήΰ&ην . καΐ ^^, Ι^ί*>^^Λα 
γαρ έμοϊ τοιαύτ αττα επέρχεται προς οε λ^ειν οϊάπερ /*- 7^'^/*^4λ&(6 
έ%εϊνος προς τον άδελφόν , οτι αμελείς , ω Σώκρατες ^ ων 
δει οε έπιμελεΐα&αι^ καΐ φύοιν 'ψυχής ωδε γενναίαν μει- 
ρααιώδει τινϊ δι αηρ^ εις μορφώματι, Ι καϊ οϋτ' αν δίκης^^/'/*^^*^•'^*^^ 
βουλαΐΰι προ&εΐ' αν όρϋ•ώς λόγον, οντ εΐκός^αν καϊ ^^-^^ ^ ν^*^ 
%ανον λάβοις , ον^' νπίρ άλλου νεανιτιόν βούλευμα βου- 

^Λ Ιεύααιο, καίτοι, ω φίλε Σώκρατες — και μοι μηδίν^^^'^^'^'^ 
άχ^εβ^ης * ευνοία γαρ έρώ τ^ αη — ονκ αίαχρόν δοκεϊ οοι 
είναι ούτως ^χειν ως ίγώ ΰε οίμαι ϊχειν καϊ τους άλλους 



58 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 487. 

τους πόφ^ άεΙ φίΧο0οφ£ας §λαντστνας; ννν γαρ βΪ τις 

βΟΌ λαβόμενος η αΙΙοΌ οτονονν των τοίοντων ίίς το 9ε- 

βμωτήρίον άπαγάγοι, φάβτιωψ άδιτιεΐν μη6ΐν ά9αίονντ(Χ^ 

οΊα^τ' οτι ονχ αρ ^χοις ο τι χρήβαιο 6αντώ^ άΧλ' ΰίιγγίφης 

αν ΐίάί χαομωο ονχ Ιχην ο τι ίίπο^ς^ χα2 Βίς τΙ> διχα- 

βτηριον ανΰφάς^ χατηγόροϋ τνχων πάνυ φαύλου χίά 

μοχ9τ]ροΰ, άκο^άνοις αν , ε/ βουλοιτο θανάτου αοι τιμά- 

69αι. χαίτοί πώς βοφον τοΰτό Ιβτη^ ω Σωκρεττες, εΤ τις 

ευφυή λαβουβα τέχνη φώτα Ι^τριε χείρονα, μ'ήτε αυτόν 

αυτώ δυ νάμε νον βοη9^ΐν μηδ* ίχΰώόίζι ίχ των μεγίϋτων 

χινδύνων μήτε ^ίτυτον μήτε άλλον μηδένα, νπο δΐ των 

ίχ^ρών περ ισυλά α^αι πάβαν τήν ουϋίαν , άτεχνως δΐ οτι- 

αον ζτίν ίν τ^ πόλει; τον δΐ τοιούτον , εϊ τι χυά αγροι- 

^ ΐ^Μβ^^ «ότίρον είρηα9αι, Εξείίτιν έ πΙ χό^^ς ινπκ ον τα μη διδόναι 

ρ^ν»^^/. δίχην. άΐΧ ω 'γα^, §μοϊ ηείϋΌυ, Χϋε υβαι β* έλ εγχοτν , ^χ, 

,/^/Ι^. ^ ^< Ίί^./.ηραγμάτων β* ενμουΰίαν άστίει^ χαΐ αοχει οηόΟ'εν δόξεις 

β 3/.^. φρονεΐν^ άλλοις τα χομ^ά ταυτ άφείς, είτε ληρήμεηα 

χρη φόνοι εϊναι είτε φλυαρίας, έξ ων τιενοΐύιν Αγχαετοι- 

χήαεις δόμοις' ξηλών ούχ ελέγχοντας άνδρας τα μτχρα 

ταύτα, άλλ' οίς ίοτι χαϊ βίος χαϊ δό^α χαΐ άλλα τΝίλλά άγα&ά. 

ΧΕ<1Ι• Σ51. Εί χρυϋήν ^χί^ν ίτυγχανον την 'ψυχήν, 

ω Καλλίτίλεις, ουχ αν οϋει με άαμενον ευρεΐν τούτων τινά 

των λί^ων ^ βαβ€£νΙξουϋΐ τον χρυοόν, την άρίΰτην, ηρός 

ηντινα ^μέλλον ηροβαγαγών αυτήν, ^ μοι ομολογήβειεν 

ίχείνη χίχλώς τε9'εραπευ<ί9'αι την ψοχήν, ευ εϋίεοϋ'ία οτι 

ιχανώς ίχω χαι ουδέν μο£ δει άλλης βαύάνου; 

ΚΑΑ, Προς τί δη τοΰτ' έρωτας, ω Σωχροετες; 

ΣίΙ, Έγώ αοι έρώ νυν. οϊμαι έγώ αοϊ έντετυχητιώς 

τοιουτφ Ιρμαίω έντετυχητιέναι, 

ΚΑΑ. Τι δη; 

ΣΛ, Ευ οΐδ' οτι αν μοι ου 6μολογή<της περϊ ων ή 
έμή ψοχη δοξάζει, ταυτ ηδη έατϊν αντα τάληϋ^ . εννοώ 
νάρ οτι τόν μέλλοντα | βαΰ€α^ιεϊν Ιχοα^ώς ψνχης ηέρι όρ^ώς 



4β1• ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 59 

• Γ£ ξώοης χα2 μη τρία αρα δει ^χπν, α αν πάντα ^χεις, 
^Λ ίηιατήμην τε τιαϊ ευνοιαν ααϊ πα^^αίαν . έγώ γάρ πολλοίς 
έντνγχάνω οϊ έμΐ ούχ οΐοί τε είοϊ βααανίξειν δι,ά το μή 
αοφοί είναι ωαπερ αν' έτεροι δΐ αοφοϊ μέν είαιν^ οντι 
ί^έλονΰι δέ μοι λέγειν την άλή^ειαν δια τ6 μη %ήδεβΟ'αί 
μον ωϋπερ βύ' τώ δΐ ξένω τώδε, Γοργίας τε τιαϊ Πώλος^ 
αοφώ μ^ καϊ φίλω έανον έμω, ίνδεεατέρω δΐ πα^^ηϋίας 
%(ύ αίαχνντηροτέρω μάλλον τον δέοντος ' πώς γαρ ου; ω 
γε εις τοαουτον αΐβχυνης ίληλν^ατον, ωατε δ ια τδ αίαχ ύ- /^. 
ν&ίϋ•αι τολμοί Πότερος ορντών αντος αντφ εναντία λέγειν 
ίναντίο ν πολλών άν^ρώπατν, Ή,αΙ ταντα περϊ των μεγί- 
Φείον. αύ δΐ τάντα πάντα ^χεις α οί άλλοι ονκ ^χονύΐ' 
πεηαίδενααί τε γαρ Ιχανώς, ώς πολλοί αν φήϋαιεν Αθη- 
ναίων , τιαϊ έμοί εΐ εννους. τίνι τεαμηρίω χρώμαι; έγώ 
αοι έρώ. οϊδα υμάς έγώ, ω Καλλίκλεις, τέτταρας ονταβ 
χοινωνονς γεγονότας αοφίας, αέ τε %αί Τίαανδρον τόν Ολί^/^^. 
Άφ ιδναΐ ον καΐ "Ανδρωνα τόν Άνδροτίωνος χαϊ Νϋίναιτιύδην ΜΟτύ-ηλ* τηβ^ 
τόν Χο λαργ έα . %αί ποτέ νμών έγώ ί πητιουα α βονλΒυομένοον ^ν^'^^'^^ί 
μέχρι οποί τήν ΰοφίαν άαιιητέον είη , ηαϊ οϊδα οτι ένίτια χάν^ \^ 
ίν νμΐν τοιάδε τις δόξα, μη προ^νμεΐοθαι εις την άκρί- //<ί7ϊ''^*«^^ 
βεκχν φιλοαοφεϊν, αλλά ευλαβεΐοθαι παρεκελενεαθε άλλή-^' ν* 
λοις όπως μη πέρα τον δέοντος οοφώτεροι γενόμενοι λήοετε 
^^^ διαφΟ'αρέντες , επειδή ουν σον άϋονω ταντοζ έμοϊ αυμβου- 
λΒυοντος, απερ τοις βεαντου ίταιροτάτοις , ϊαανόν μοι 
τεκμήριόν έύτιν οτι ώς άληθ'ώς μοι ευνους εϊ, %αΙ μήν 
οτι γε οίος παφ^αιάζεΰθ'αι χαϊ μή αίΰχννεΰθ'αι, αντός τε 
φτ^ς χαϊ 6 λόγος ον ολίγον πρότερον Οεγες ομολογεί αοι. 
^χει δη οντωοΐ δήλον οτι τοντων πέρι νννί* έάν τι 0ν έν 
τοις λόγοις όμολογηατ^ς μοι, βεβαβανιαμένον τοντ ήδη 
^αται Ιχανώς νπ έμον τε χαϊ αον, χαϊ ονχέτι αντό δεήΰει 
^ αΙΧη;» βάαανον άναφέρειν, ον γαρ αν ποτέ οτντό βυν- 
εχώρηβας ΰυ οντε ΰοφίας ένδεια οντ αΐΰχννης περιονβίί^ * 
ον^ αν άπατων έμΐ ΰνγχωρήααις αν φίλος γάρ μοι εΐ. 



60 ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 4Μ• 

{»ς χ<π {χντος ψ^ζ• τφ οττι 09ρ η έμη %άί βη ομολογία 
τέλος ηάη Εζει της αλτι&είας, πάντων δε χαλλίατη έστϊν 
η α7ιέφ^ς^ ω Καλλίχλεις^ ιεερί τοντωιν ών σν 6ή μοι έηε- 
τίμηύας^ ποίον τανα χ(^ είνβα τον άνδρα %αϊ τι έπιτη- 
δενειν χαϊ \ μέχρι τοΌ^ πιά πρείψντερον τιαΐ νεωτερον οντά. 
^γώ γαρ εϊ τι μη όρ^-ώς πράττω τκχτά τον βιον τον έμαυ- 
τον, εν ίο^ι τ ούτο οτι ο νχ έχων ίξμμζίρτάνω άλλ^ άμα9'ία 
τ^ έμ^ . ΟΌ οντ, ωΐίπερ ηρζω νονΟ'ετεΙν με, μη άποοτζς,ψ^. 
άλΧ ϊχανώς μοι ίνδειξαι τι Ιύτι τοντο ο ίπιτι^δευτεον μοι, 
%€ά τίνα τρόπον χτηοαιμην αν ίχντό. χαϊ έάν με λάβί^ς 
ννν μεν ύοι 6μολογη6€Ρντα, ίν δε τω νβτερφ χρόνφ μη 
ίρ900ΐ'.Χ^/^ ταύτα τιράττοντα απερ ωμολογηβα^ πάνυ με ήγου βλάχα 
είναι χαϊ μηχετι ποτέ με νοΌ^ετη«ηις νύτερον, ως μηδενός 
άξιον οντά. ^£ άρχης δέ μοι επανάλαβε , πώς φ'^ς το 
δίχαιον ^χειν χαϊ ον χαϊ Πίνδαρος το χατά φύαιν; αγειν 
βία τον χρείττω τά των ήττάνίον χα< άρχειν τον βελτίω 
των χειράνων χαϊ πλέον ^χειν τον άμείνω του φαυλότερου ; 
μη τι άλλο λέγεις το δίκαιον £&«&, η όρϋ'ώς μέμνημαι; 

ΧΙ^ΙΙΙ. ΚΑΛ. 'Αλλά ταύτα Φλέγον χαί τότε, χαί 
νυν λέγω. 

ΣΛ. Πότερον δε τον αυτόν β^^ίω τΜλεϊς αύ χαϊ 
χρείττω; ουδϊ γάρ τοι τότε οΙός τ η μαΟ'ειν βου τί ηοτε 
λέγεις . πότερον τους ισχυρότερους χρείττους χίχλεΐς χαϊ δει 
άχροάβ^αι του ίαχοροτέρου τους άα^ενεοτέρους , οΙόν μοι 
δοχεΐς χαϊ τότε ένδείχνυο&αι ως αΐ μεγάλοι πόλεις έπϊ 
τάς ύμιχράς χατά το φύαει δίχαιον ^ρχονται^ οτι χρείττους 
είύϊ χίά Ιύχορότεραι, ώς το χρπττον χαϊ ίσχυρότερον χαϊ 
βέλτιον τούτον 6ν, η Ιοτι βελτίω μεν είναι, ηττω δε χίά 
άβϋ'ενέατερον , χαί χρείττω μίν εϊνιιι, μοχ&ηρότερον δέ' 
η ο ^ντος ορός έανϊ του βελτίονος χαϊ του χρείττονος; 
) τουτό μοι αύτο ΰαφως διόρΐύον, τούτον η έτερον έϋτι το 
χρεϊττον χαϊ το βέλτιον χαϊ το ίΰχυρότερον; 

ΚΑΛ. ^ΑλΧ έγώ οοι οαφώς λέγω οτι ταντόν έοτιν. ^ά 



489. ΠΑΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 61 

ΣΆ. Ον-Λονν Οι πολλοί τον ϊνος τιρείττονς είαΐ κατά 
φνΰιν; οϊ δη %αϊ τονς νόμους τίθενται έηΐ τω ^νί, ωαπερ ^• ^^-^ 
καϊ αν άρτι έλεγες. 

ΚΑ Α, Πώς γαρ ον; 

ΣίΙ, Τά των πολλών αρα νόμιμα τα των γ,ρειττό- 
νων έΰτίν. 

ΚΑΛ. Πάνν γε. 

ΣίΙ. Ονηονν τα τών βελτιόνων; οΐ γίίρ κρείττους 
βελτίονς πολν κατά τον ύόν λόγον. 

ΚΑΛ. Ναι: 

ΣΆ. Οναονν τα τούτων νόμιμα κατά φνΰιν καΛά, 
κρειττόνων γε όντων; 

ΚΑΛ. Φημι. 

ΣΆ. Αρ ονν οϊ πολλοί νομίξοναιν όντως, ως άρτι 
αν ΰυ έλεγες , Βίααιον είναι το ϊοον ϊχειν κα* αΐβχιον το 
άδιίίεΐν τον άδικεΐαϋ'αι; \ ^ΰτι ταύτα η ον; και όπως μη 
άλωαει έντανϋ'α αν αίαχννό μένος, νομίξονΰιν, ^ ον, οΐ 
πολλοί τό ϊαον ϊχειν άλ)! ου το πλέον δίκαιον είναι, καΐ 
αίαχιον τ6 άδικεϊν τον άδιτι^ϊαΟ'αι; Μη φϋ'όνει μοι άπο- 
αρίνααϋ'αι τοντο, Καλλίκλεις, 7ν, έάν μοι όμολογήατις, 
βεβ αιώαωμ αι ηδη πα^αοον, ατε 1%ανον άνδρί)ς διαγνώναι /'/^' /* '^' 
«Ιΐίολοτίϊχοτοβ. . ^ ^.^^.49. 

^7. ΚΑΛ. 'Αλ)^ ο? γε πολλοί νομίξοναιν όντως. 

ΣΆ. Ον νόμω α^α μόνον έατϊν αΐαχιον το άδικεΐν Ι 
τον άδΐ'κεΐαϋ'αι, ονδΐ δίκαιον το Ι^αον ^χειν, άλλα και, 
φναει ' ωΰτε κινδυνεύεις ονκ άληϋ^ λέγειν έν τοις πρόαϋ'εν 
ούδΐ ορ&ώς έμον κατηγορεΐν λέγων οτι εναντίον έατιν ο 
νόμος κάί ή φύαις , α δη καί έγώ γνονς κοΛίονργώ έν τοις Λΐ-ίη^^/ί*^^ *^ 
λόγοις, Ιαν μεν τις κατά ψΰαιν λέγτι, έπϊ τον νόμον αγων,']^^^"^ ^ 
έαν δε τις κατά τον νόμον, έπΙ την φύαιν. 

Χ1«ΐν•^ ΚΑΛ. Οντοαί άνηρ ον παναεται φλναρών. ^/.^ί4»^' 
Είπε μοι, ω Σώκρατες, ονκ αίαχννει, τηλικοντος ων, 
ονόμ ατα ^ ρεύων, καΐ έάν τις ^ήματι άμάρττ}, ^ρμαιον ^/^ί^ ^ ' 



62 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. ^&90. 

τοντο ποιούμενος; ίμε γάρ οίει οίλλο τι λέγειν το τιρείττονς 
είναι η το βελτίονς; ον πάλαι βοι λέγω οτι ταντόν φημι 
είναι τ^ βέλτιον ϋαϊ το κρεΐττον; η ο^ει με λέγειν, έάν 

Λ, ^. 7(^7' Λ/. αυρφετός αυλλ^ δούλων •ααΙ π αντοδαπών άν &οωπων 

,1^^ ^ν^'Α^^ί', μηδενός αξίων πλην ίΰως τφ αώματι Ιΰχ νρίαα ΰ&αι, καΐ 

^^ί/•^ (^^61^ οντοι φωΰιν, αντα ταντα εΐναι νόμιμα; 

τΛ^Ύ<ΛνΎ^. ΖΛ. Ε?6ν, ω αοφώτατε Καλλίτιλεις* ούτω λέγεις; 

ΚΑΛ, Πάνυ μαν ουν. 

ΣΛ. Άλλ' έγώ μέν, ω δαιμόνιε, Χ£κ1 αυτός πάλαι ^9- 
τοΗάζω τοιοντόν τι οε λέγειν το αρεϊττον, %αΙ άνερωτώ 
γλιχόμενος ααφώς εΐδέναι ο τι λέγεις, ον γαρ δήπον αύ 
γε τονς δύο βελτίους ηγεΐ του ^ός, ουδί τους οονς δού- 
λους βελτίονς ΰοϋ , οτι ίΰχυρότεροί είβιν η βν . αλλά πάλιν 
έξ αρχής εΙπέ, τι ποτέ λέγεις τους βελτίους, επειδή ον 

^ρα^^^ν.^ Ριχτούς ίβχνροτέρονς ; ααι ω ^αυμάαιε πραάτερόν με προδί- 

*ίΐί,^' ^Ί^ψ^δαβ-Μ, ΐί>α μη ά ποφοιτι ^αω παρά ΰου, 

"^/Ζ^^^^^'- ^^• ^^^νει, ώ Σώ^ρο^ες. 
^^Ι^αι^*κ:^^69Η. ΣΩ,, Μά τον Ζή^ον, ω Καλλίκλεις, ω αν χρώμενος 
Λ» ί/44.' ^^*^*^' ποϊΧά ννν δή είρωνεύον πρό^^ιε^ αλλ' ϊ^ι εΙπέ, τίνας 
ί^^ά^• βο^. ι^ξΐς χους βελτίονς εΐναι; 

ΚΑΛ. Τονς άμείνονς ίγωγε. 

ΣίΙ. *Ορ^ς αρα οτι αν αντός όνόμαγα λέγεις, δηλοΐς 
δΐ ουδέν, ονκ έρεΐς, το^^ς βελτίονς καϊ χρείττονς πότερον 
τονς φρονιμωτέρονς λέγεις η αλλονς τινάς; 

ΚΑΛ. 'Αλλά ναϋ μά ^ία τούτονς λέγω , ααϊ αφόδρα γε. 
ΣίΙ. Πολλάχις αρα εΙς φρονόόν μνρίων \ μή φρονούν- ()^. 
των ιαρείττων έατϊ κατά τον αόν λόγον, παϊ τούτον άρχειν 
δει, τονς δ' αρχεαϋ'αι, καΐ πλέον ^χειν τον άρχοντα των 
άρχομένα>ν . τοντο γαρ μοι δοαεΐς βούλεαϋ'αι λέγειν — καΐ 
ον βήματα ^ρενω —,είο εΙς των μνρίων κρείττων. 

ΚΑΛ. 'Αλλά ταντ ϊατιν α λέγω . τοντο γάρ οΐμαι έγώ 
το δίτιαιον «Γι^α^ φύαει, το βελτίω οντά καΐ φρονιμώτερον 
και α^Βΐν καΐ πΧέοη^ Ιχειν των φανλοτέρων. 



49θ4 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 63 



ΧΙ^ν. ΣΆ, "Εχε δη αντον. τΐ ηοτε αν νυν λέγεις; 
έάν έν τφ αντφ ωμεν, ωαπερ ννν, ηολλοϊ αΟ'ρόοι αν- 
9'ρωποι, κοίΐ ημίν τ} έν ν,οινω ποίλά ΰΐτία καΙ ποτά, 
ωμεν δε παντοδατίοΐ, οΐ μ^ ίαχνροί, οΐ δε άαΰ'ενεΐς, εΙς 
δε ημών γι φρονιμώτερος περϊ ται/τα ίατρος ων, ^ δε, 
οίον είτίός, των μεν ίβχνρότερος, των δε άαΟ'ενέύτερος , 
άλλο τι η ούτος φρονιμώτερος'ήμών ων βελτίων %αϊ ηρείτ- 
των ϊϋται εις ταντα; 

ΚΑΛ, Πάνυ γε, 

ΣίΙ. ^Η ονν τούτων των ΰιτίων ηλεον ημών ίκτέον 
αντω, οτι βελτίων §6τΙν, ^ τφ μεν αρχειν πάντα ίκεΐνον 
δει νέμειν , ίν δε τω άναλίΰγ,ειν τε αυτά χαΐ ν,αταχρηϋΟ'αι 
εΙς το ίαντον οώμα ον πλεονεητητέον , ει μη μέλλει ζημι- 
οϋοϋ'αι, άλλα τών μεν πλέον, των δ* ^λαττον ^κτέον ' έάν 
δε τνχιυ πάντων άΰϋ'ενέύτατος ων, πάντων έλάχιΰτον τφ 
βελτίΰτφ, ω Καλλίτύ,εις; ούχ οΰτως, ω 'γα9•έ; 
100, ΚΑΑ. Πε ρϊ αιτ ία λέγεις %α ϊ πρτ ά χ αϊ ιατρ ούς και ^>1ΓΧ 
φλυαρ ίας ' έγώ δε ου ταίΐτα λέγω, 

ΣίΙ, Πότερον ουν τον φρονιμώτερον βελτίω λέγεις; 
Φά&ι η μη. 

ΚΑΑ. "Έ^ωγε. 

ΣΛ. 'Α)Χ ου τον βελτίω πλέον δεΐν ^χειν; 

ΚΑΑ. Ου ΰιτίων γε ούδε ποτών, 

Σίί. Μανϋ'άνω, άλλ* ί^βως Ιματίων, καΙ δει τον ύφαν- 
τιτίώτατον μέγιΰτον Ιμάτιον ϊχειν %αϊ πλεΐΰτα καΐ ^άλλιβτα 
άμπεχόμενον περιιέναι. 

ΚΑΑ. Ποίίοιι^αίίηίων; ^ί/.ήία/ι^.47. 

ΣΆ. Άλλ* εις υποδήματα δηλον οτι δει πλεονεητεΐν 
τον φρονιμώτατον εις ταϋτα τίαϊ βέλτιατον. τον ακντστό- 
μον Ι^ΰως μέγιΰτα δει υποδήματα καΐ πλεϊατα χποδεδε- 
μένον περιπατειν. 

ΚΑΑ. Ποια υποδήματα; φλυαρείς ξτων. -^*^''^^^ ^^• ^**^*^'^ 

ΣΆ. Αλλ ειμή τα τοιαύτα λέγεις, ιοως τα τοιαδε- 



64 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 491. 

οίον γεωργιτιόν αι/άρα ηερί γήν φρόνψόν τε καϊ τιαλον κα* 
άγαϋ'όν, τοντον βή ϊίαως βεϊ πλεονε^τεϊν των απερμάτων 
χαΐ ως ηΧείβτω ΰΛε^ματι χρηΰϋ'αι εις την αντοϋ γήν. 
Χε^'Ρΐ^^,^^,^ι ΚΑΛ. 'βδ άε\ ταντά λέγεις, ω Σωκρατες. . ,^/ 

Ι ΣΩ,. Ον μόνον γε, ω ΚαλΧέκλεις, άλλα •καΙ περί των 
αυτών. 

•.#Μ>^^'^'^»*<Α// ΚΑΑ. Νή Ι τονς 9'εονς, άτεχνώς γε άεϊ ακντεας τε καϊ 
χναφέας τιαΐ μαγείρους λέγων ιιαϊ ιατρούς ούβεν παύει, 
ώς περί τούτων ήμΐν οντά τον λόγον. 

ΣΩ,. Ουτίοϋν ϋυ έρεΐς ηερϊ τίνω ν 6 "κρείττων τε καΙ 
φρονιμότερος ηλέον ϊχων δικαίως πλεονετιτεΐ; η οντε ^μοΰ 
υποβάλλοντος άνέξει ουτ αύτος έρεΐς; 

ΚΑΑ. Άλλ' ίγωγε κοίΐ ττοίΧοτί λέγω. πρώτον μεν το^ς 
αρείττους οΐ^^^ίν^ ου ακυτοτόμους λέγω ούδΐ μαγείρους, 
άλλ' 0^ αν εις τα της πόλεως πράγματα φρόνιμοι ωαιν, 
οντινα αν τρόπον ευ οίκοΐτο, καϊ μη μόνον φρόνιμοι, 
αλλά ααΐ ανδρείοι, Ικανοί οντες α αν νοήΰωαιν έπιτελεΐν, 
%αϊ μη άποκάμνωΰι ί^ά μαλακίαν της ψνχής. 

Χ£<νΐ• ΣΩ,. ^Ορας, ω βέλτιστε Καλλίκλεις, ώς ου 
ταύτα ΰύ τ έμου κατηγορείς καΐ έγώ αού; ΰύ μεν γαρ 
έμε φης άεϊ ταύτα λέγειν, και μέμφει μοί' έγώ δΐ αοϋ 
τουναντίον οτι ουδέποτε ταύτα λέγεις περί τών αυτών, 

τατί άλλα τοτ\ μεν τους βελτίους τε καϊ κρείττους τους ίΰχυρο- 

τέρους ώρίξου, αυϋΊς δε τους φρονιμωτέρους, νυν δ' αυ 
έτερον τι ηκεις ^χων ' ανδρειότεροι τίνες ύπο ΰοϋ λέγονται 
οΐ κρείττους καϊ οΐ βελτίους. άλλ', ω 'γαϋ•έ, ειπών άπαλ- 
λάγη%Ί τίνας ποτ% λέγεις τους βελτίους τε καϊ κρείττους 
καϊ εις ο τι. 

ΚΑΛ. Αλλ' είρηκά γε ^γωγε τους φρόνιμους εις τάΐΦΧ. 
της πόλεως πράγματα καϊ ανδρείους, τούτους γαρ προο- 
ήκει τών πόλεων αρχειν, καϊ το δίκαιον τούτ έΰτί, πλέον 
^χειν τούτους τών άλλων, τους άρχοντας τών αρχομένων. 

^**^#*« *^.- ^* ^>^ ^Εβ. τι δέ; αυτών, ω εταίρε; 



4ΙΙ^« ΠΑΑΤίΙΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 65 

ΚΑΑ, Πώς λέγεις; 

ΣΛ, Ενα ^"καατον λ^ω αύτον εαυτού άρχοντα, η 
τοντο (άν ονδίν δει, αντον Παντού αρ;ι;είΐ', των δε 
αίλων ; 

ΚΑΑ. Πώς Παντού άρχοντα λέγεις; 

ΣίΙ. Ον δΙν πο ίγ,ΙΧον, αλλ* ωαηερ οΙηολΧοί, αώφρονα :^Μ.αύ ^Ί- ^'^ 
οντά ηαΐ εγκρατή αντον εαυτόν , των ηδονών και έπιϋ^- ^^• 
μιών άρχοντα τών έν ^αυτφ. 

ΚΑΑ. 'Λί ήδνς ει! τους ήλιϋΊονς λέγεις τους αώ- 
φρονας. 

ΣίΙ, Πώς_;^ ρ ; ουδείς οοτις ονκ αν γνοίη οτι ον )ί'7ϊ*^ /'^ζ ^ 
τούτο λέγω. 

ΚΑΑ. Πάνυ γε αφόδρα, ω Σώκρατες. έπεί πώς αν 

ευδαίμων γένοιτο ανΟ'ρωηος δονλεύων ότφοϋν; άλλα τοΰτ ί/-4^ίρ*ι• 

ίατι το κατά φύΰιν καλόν καϊ δίκαιον, ο έγώ αοι νυν 

πα^^ηΰίαζό μένος λέγω, οτι δει τον όρ&ώς βιωαόμενον τας 

μίν έηι^υμίας τας δαύτου έ^ν ως μεγίΰτας εϊναι καϊ μη 

κολάξειν, τανταις δΐ ως μεγίΰταις ουβαις Ικανόν Ι εϊναι 

υηηρετεϊν δι άνδρείαν %αί φρόνηβιν χα* άποπιμηλάναι 

03. ων αν άεΐ η επιθυμία γίγνηται. αλλά τοϋτ, οΐμαι, τοΙς 

πολλοίς ου δυνατόν. οΟ'ην ιρέγουύΐ τους τοιούτους δι αί- 

^ οχννην , άποκρυπτόμενοι την αυτών άδυν αμίαν , καϊ αϊ- 

^ύχρδν δη φαΰιν εϊναι την άκο λαΰίαν , όπερ έν τοις πρόαϋ'εν φ^^ 

ίγώ Φλέγον, δουλουμενοι τους βελτίους την φύΰιν άνϋ'ρώ- 

πους, καϊ αύτοϊ ου δυνάμενοι έκπορίξεΰθαι ταΐς ήδοναΐς 

πλήρωύΐΛ^ έπαινουαι την αωφροΰύνην καϊ την δικαιοαύνην 

^διά την αυτών άν ανδρίαν • έπεί γε οΐς έξ αρχής ύπήρξίν 

η βαΰ ιλέων υΐέΰιν εϊναι η αυτούς τή φύαει Ικανούς έκπο- 

ρίσαα&αι αρχήν τίνα η τυραννίδα η δυναύτείαν , τί τή 

άλη&εία αιΰχιον καϊ κάκιον εϊη αωφροΰύνης τούτοις τοις 

άν&ρώποις; οίς έξον άπολαύειν τών αγαθών καϊ μηδ&νος 

έμποδών οντος, αύτοϊ ϊαυτοϊς δεαπότην έπαγάγοιντο τον 

τών πολλών ανθρώπων νό}ΐον τε καϊ λόγον καϊ 'ψ όγον ; η ττ^ί^* ^»λ^ι9'^^ 

ΡίΑΤΟ νυ. ^ 



66 ΤίΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 49<* 

ηώς ονκ αν αΟΊιοι γΒγονότΒζ εί^ηΰαν ύηό του καλόν του 
της δίκαΐΌΟύνης κα< της αωφροούνης , μηδίν πλέον νέμοντίς 
τοις φίλοίς τοις αυτών η τοις ^χ9'ροϊς, κα2 ταύτα άρχοντας 
£ν τ^ εαυτών πόΙει; αλλά τ^ άλη&εία, ω Σώχρατες, ην 
φ7]ς ΰυ διωκειν, ωΒ* ^χει• τρυφή καΙ άηολααία καΐ ελευ- 
θερία, ίαν έπιτιουρίαν ϊχη, τοϋτ' έβτϊν αρετή τε καΐ εύ- 
.οΛ^,τ^ ^*ί'ί»^'δαιμον^α' τά δε αΗα ταυτ ίατϊ τα χαλλ ωπίβματα , τοι 
πάρα φύΰιν ΰυ νθήματα , ανθρώπων φλυαρία τιαΐ ούδε- 
νός άξια, 

Χ£<νΐΙ• ΣΛ. Ουν. άγεννώς γε, ω Καλλίτιλεις, ίπεξ-/0^ 
.. , ',, ν',γ^ έρχει τω λόγω παφ^ηβιαξό μένος ' ΰαφώς γαρ αϋ νυν λέγεις 
α οΐ αΏ,οι διανοούνται μεν, λέγειν δε ου% έθέλουαι. δέομαι 
ουν έγώ οου μηδενΐ τρόηφ άνειναι, ΐνα τφ οντι τιατάδηλον 
γένηται πώς βιωτέον, ηαί μοι λέγε' τάς μεν επιθυμίας 
φ^9 ου κολαΰτέον, εΐ μέλ^ι τις οίον δει είναι, έώντα δε 
αύτάς ώς μεγίϋτας πλήρωΰιν ανταΓς άμόθεν γέ πόθεν 
ετοιμάξειν, και τούτο ^ϊναι την άρετήν; 
ΚΑΛ, ΦημΙ τανΓοτ έγώ, 
7. ΤΠό^τη. /, ό, /ο. ^ΣΆ, Ουκ αρα ορθώς λέγονται οΐ μηδενός δεόμενοι 
εΰδαίμονες εϊναι. 

ΚΑΛ, Οι λίθοι γαρ αν ούτω γε και οί νεκροί εύδαι- 
μονέοτατοι εϊεν. 

ΣΩ,. Άλλα μεν δη καΐ ώς γε ΰύ λέγεις δεινός 6 βίος . 
'^^ ^.7' €<^^Ιίηί»ου γαρ τοι θαυμάξοιμ' αν, εί Ευριπίδης αληθή έν τοϊαδε 
^44 λέγει, λ^ων 

τις δ* οϊδεν , εί το ζήν μέν έατι κατθανεΐν , 
το κατθανεΐν δε ζήν; 
α2 Α'/, β^' ^'καϊ ήμεις τφ οντι ΐαως τέθναμεν • ό περ ήδη του Ι ^γω γε καΐ 
^""^^ ή κουαα τών ύ οφών, ώς νυν ημείς τέθναμεν, καΐ τό μ\ν 

;^^37, τ^,Μαώμά έοτιν ήμΐν σήμα, τής δΐ ^υχής τούτο έν φ έπιθυ- 
Λ-Ϋ'/^^^^^^^'^^ίαι είΰϊ τυγχάνει ον οίον άναπείθεαθαι και μεταπίτηειν 
'*^'Ρ' α' . α νω κ άτω, και τούτο αρα τις μυθολογών κομ'ψός άνήρ, 
?^ /6ΓΛ?^ Σικελός τις η Ιταλικός, παράγων τφ ονόματι οια το 



ι ■ 



>Μ 



494» ΠΑΑΤεΐΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, β7 

ηί^ανόν τί κα2 ηιαναι6ν ωνόμαοε πί^ον, τονς δί άνοητ&νζηι^ ν-οίμ.^Ί'&τ*;^ 
ά/ ινήνον ζ ' των ί* άμυητααν τούτο της ψνχης ου αΐ έηι- ν,^νί^ ^ ^^φ**" 
^μίαι Βίοι, το άκόλαστον αύτ ον καΐ ον ΰτεγανόν, ωδ^*ν •*9^/^' 

#/: τΒτρημενος εΐη ηι&Ός, δια την απληδτίαν αηΒίκαΰας . '^0'*'~^^4^,τ#, ί^■^4V^/ 
νοιντίον δη οντος ΰοί, ω Καλλέκλεις, ένδείκννται ως τώνι^^,/τ, ^^ τα «ίΚ". 
ίν'^ΑιδοΌ — το άειδίς δη λέγων — ου τοί ά^λιώτοετοι α ν ^Ηβφ^ο^Ο'^•^"^ 
ύ&ν ο\ αμύη τοι^ τιαϊ φοροΐεν Βίς τον τετρημένον ^^^ον^^^^^.^,„,/ 
νδωρ Ιτ£ραι τοιοντφ τΒτρημένφ Τίοΰκίνω . το δΙ τιόΰκινον ^ϋ^.^/ί^ΛΧ^• 
αρα λ^Βΐ, ώς ϊφη 6 ηρός έμ^ λέγων, την ψυχην Βίναΐ'/^'^^^' 
την δ\ 'ψνχην χοΰκίνω άτίΒίκοΟΒ την των ανόητων ώς τε- 
τ(^μένην^ ατΒ ου δυναμένην ατέγειν δι άπιΰτίαν τε τιαΐ 
λήϋ'ην, ταντ έπιειτίώς μέν έΰτιν υ πό τ ι άτοπα, δηλοΐ μην.β6Λ£?τ. §^3. 
ο ίγώ βούλομαί αοι ένδ ειξάμε νος , έάν πως οίος τε ω , Κ'/κ^' ^^ί^&ύί 
πεΐϋαι μετα&έβ^αι, άντϊ του άπλήατως και άκολάβτως 
Εχοντος βίου τον κοβμέως καϊ τ οϊς^εΐ παροϋ ΰίν ^'^^'^'^'» ^.^ γ^') 
χαί έ^αρ^ουντως Εχοντα βίον ^λέϋ^αι . άλλα πότερον ηεί&ω 
τι ϋε καί μετ ατί^εβαι εύδαιμονεατέοους είνα ι τους τιοββίους ^Ί^/Λ-^'^" 
των άαολάατων, η ουδέν, αλλ' αν τιαϊ πολλά τοίορΰτα μυ-^^^' 
9Όλογώ, ουδέν τι μάλλον μετα&ηοει; 

ΚΑΛ, Τουτ άλη^έύτερον εϊφμας, ω Σώ%ρατες. 

10 $' ΧΕ«νΐ1Ι• Σ9,. Φέρε δή, αλλην αοι εικόνα λέγω έκ 
του ιχυτοϋ γυμνααΐου τ'η νυν . ϋκόπει γαρ εΐ τοιόνδε λέγεις 
περϊ του βίου ^κατέρου του τε αώφρονος και του άκολά- 
ατου, οίον εΐ δυοίν άνδροϊν ^ατέρω πίϋΌΐ πολλοί εΐ^, 
καΐ τω μϊν Μρφ ύγιεϊς καΐ πλήρεις, ο μίν οΙ^νου, ό δε 
μέλιτος, ο 9ε γάλακτος και άλλοι πολλοί πολλών, νάματα 
9ε απάνια και χαλεπά ίκάατου τούτων εΐη καί μετά πολ- 
λών πόνων καΐ χαλεπών έκποριξόμενα • 6 μ^ν όυν έτερος 
πληρωαάμενος μητ έποχετεύοι μήτε τι φροντίζοι, αλλ' 
Ενεκα τοΰτααν ήύνχίαν Εχοΐ' τφ 9* ίτέρω τά μΙν νάματα, 
ωαπερ καί έκείνφ, δυνατά μεν πορίζεα&αι, χαλεπά δέ, τά Λ^ν. β^^^Λ•^ ^ 
9* αγγεία τετρημένα καί ΰα&ρά , καί άναγκάξοιτο αεί καί/^ ^Κ ?' 
ννκτα καΐ τ^^^^αν πιμπλάναι \ αυτά, τι τάς ^(Τχάτας λυποΐχ^ 



68 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 494. 

λύηας' αρα τοιούτου ^κίχτέρου οντος τον βίου, λέγεις τον 
τον άκολάϋτου ευδαιμονέατερον εϊναι η τον του τιοαμίον; 
ΛΒΐ&ω τι 68 ταύτα Ιέγαον ανγχωρήααι τον τιόΰμιον βίον 
τον άκολάατου άμείνω εϊναι, η ου ηεΟ&ω; 

ΚΑΛ. Ου ηεί&εις, ω Σωαρατες. τω μεν γαρ τίΐηρω- 
ααμένω §κείνφ ουκέτ ίατιν ή^ύν^ ουδεμία, άλλα τοϋτ 
^ΰτιν ο νυν δη ίγώ Φλέγον, τό ωαπερ λΟ&ον ξ^ν, έπειδαν 
πληρώ&υ, μήτε χαίροντα ετι (ίήτε λυηονμενον. άλλ' έν 
τούτω ^οτι το ηδέως ζ'ην, ίν τφ ως πλεϊατον έηιφ^εΐν. 

ΣΩ,. Ούτιουν ανάγκη γ% &ν πολύ ίηιζ^εΎΐ , ηολυ χαΐ /07 
το άπιδν είναι χα! μεγάλ' αττα τα τρήματα είναι ταϊς 
^οαϊς ; 

ΚΑΛ, Πάνυ μίν ουν. 
'^^^^ί'^ Χ€ί9αδ^ίου τινά αυ α^ βίον λέγεις, άλλ' ου νε- 

\^ία^Ι ^ *^'ί*^^9^^ οΰά^ λίΟΌυ, καί μοι λέγε, το τοιόνδε λέγεις οΐον 
'^^ /,Α(, πειν^ν χαΐ ηεινώντα έαϋ'ίειν ; 

ΚΑΛ, "Έ^γωγε, 

ΣίΙ, Καϊ διψην γε χαΐ δΐ'ψώντα πίνειν; 
ΚΑΛ. Λέγω , ιιαϊ τάς αλλάς έτίΐ^μίας άπάοας έχοντα 
(^.^^ι>Μντ''Αν/^χ(χ1 δυνάξί^Ενον η ληρού ντα , χαί ροντα εύδαιμονώς £§ν. 
1£^^' Χ£«ΙΧ« ΣΟ,, ίϋυγε, ω βέλτιατε' διατελεί γαρ ωύπερ 

ηρξω, %αϊ οΛως μη άπαιβχυνεϊ. δεΙ δέ, ως Εοιιιε, μηδ* 
'ιίζίβντ^. ^ί^. έμε άπαιΰχρν^ναι . και ηρώτον μ^ είπε εί τιαϊ 'ψ ωρων τα 
%^'Ρ'$0' χαΐ τινηΰΐώντα, άφ^όνως έχοντα του τινηΰϋ'αι, ανώμενον 
ψ: ρί,ΐψ{;. διατελούντα τον βίον εύδαιμόνως Ι<γγ* ξψ^, 

ψ/η^^, ΚΑΛ. ^Ως ατοηος εΐ, ω Σωκρατες, καϊ άτεχνώς δη- 

μτίγόρος. 

Σ£1. Τοιγάρτοι, ω Καλλίηλεις, Πώλον μ^ καϊ Γορ- 
γίαν καΐ εξέπληξα χαΐ αίΰχύνεο^αι έποίηβα, ΰύ δ\ ου μη 
έκπλαγ-^ς ούδΐ μη αίαχυν&'ης' ανδρείος γαρ εΐ. άλλ' άπο- 
κρίνου μόνον. 

ΚΑΛ. Φημϊ τοιννν καϊ τον κνώμενον ήδέως αν βιώναι. ί09 
2^Λ. Ονχονν είπερ ηδέως, καϊ ενδαιμόνως; 



Ι 



495. ΠΑΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 69 

ΚΑΑ, Πάνυ γΒ. 

ΣίΙ. Πότερον εί την αεφαλήν μόνον τινηοιω , η Ετι τί ^ τα ^ «5^/ 
<ϊε ερωτώ; ορα, ω Καλλίκλεις, τί άποτιρινεΐ, έάν τις αε/'^-'^^^^ 
τά έχόμενα τοντοίς ^φεξής οίπαντα έρωτα, καΐ τοιίτουν <^^^* ■^ν' ^ 
τοιούτων όντων ηεφάλαιον^ ο των ΗΐναΙάων βίος, οντος'^^'^^*"^^ 
ου δεινός καΐ αίΰχρος ΐίοιΐ α&λιος; τ] τούτους τολμ'ήΰεις/»^^/^''^η^*^• 
λέγειν ενδαίμονας είναι ^ έάν άφ^όνως Εχωΰιν ων δέονται; • "/ 

ΚΑΑ, Ούτι αίΰχννει εΙς τοιαύτα άγων, ω Σώκρατες, 
τους λόγους; 

2^. Η γάρ ^ώ αγω ένταϋ^α, ω γενναίε, η έιιεΐνος 
ος αν φ^ άνέδτιν ούτω τους χαίροντας, οηως αν χαίρω- 
αιν, εύδαίμονας εΐναι, Ι χαΐ μή διορίζηται των ηδονών 
οποΐαι (Χ7<^^^^ ^^^ αακαί; άλλ' Ετι τιαϊ νυν λέγε, πότερον 
φτ^ς είναι το αντό ηδύ %α\ άγα%'όν, η εϊναί τι τών ηδέων 
ο ονχ ϊβτιν άγα&όν; 

ΚΑ Α, ^Ινα δη μοι μή άνομολοχουμενος τ] ο λόγος, ρα^• φΤ^'Ι 
έάν Ετερον ψι^βω ^^να ι, το αυτό φημι εΐναι , 
ιθ9• ΣίΙ, διαφθείρεις, ω Καλλίκλεις, τους ηρώτους λό- /γ. Μά- 
γους, καϊ ουτί αν ίτι μετ έμου Ηανώς τά οι^κ έ^ετάζοις, 
εϊπερ ηαρά τά δοΗοϋντ α ααυτώ έρεϊς, 

ΚΑΛ. Καϊ γάρ ΰύ, ω Σώ%ρατες. 

ΣΛ, Ου τοίνυν ορθώς ηοιώ ουτ έγώ, ε^περ ποιώ 
τοϋτο, ούτε ΰύ, άλλ', ω μαΐίάριε, άθρει μή ου τούτο η 
το αγαθόν, το ηάντως 3^α/ρ«ν• ταϋτά τε γάρ τά νυν δή 
αίνιχθέντα ηολλά καϊ αίβχρά φαίνεται ϋυμβαίνοντα, εί 
τοϋτο ούτως Εχει, χαΐ άλλα ηολλά, 

ΚΑ Α, ^Λς αύ γε οΙ!ει, ω Σώαρατες. 

ΣΟ,, Συ δΐ τω οντι, ω Καλλίκλεις, ταύτα ίΰχυρίζει; 

ΚΑΑ, 'Έγωγε, 

ΕέΦ ΣΛ, Έπιχειρώμεν άρα τφ λόγφ ως ύου αηου- 
δάζοντος; 

ΚΑΑ, Πάνυ γε οφόδρα,• 



70 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 49β« 

,'^η^ Αοτ^ £οιρ^ίί»^ί ΣίΙ. "ΙΟί δη μοί, επειδή ούτω δοταϊ, δαίοϋ τάδί. 
ι,.^Α^./1'^^^ύ: ^πίϋτήμην πον καΐεΐς τι; 

ΚΑΑ, "Ε/ω/*. 

ΣίΙ. Ου χαϊ άνδρείαν νυν δη ελεγές τίνα εΐναι μετά 
έπιβτήμης; 

ΚΑΛ. *Έΐ;^ον γάρ. 
^ ΐΟί. ΣΛ. "ΑΧΚο τι ονν ως έτερον την άνδρείαν της έπι- 
βτήμης δυο ταντα έλεγες; 

ΚΑΛ. Σφόδρα γε. 

21β. Τί δε; ηδονην πίύ έπιατήμ7}ν ταύτον η ?τερον; 

ΚΑΛ. "^Ετερον δήηον, ω αοφώνατε βν. 

ΣίΙ. Η χαΐ άνδρείαν Μραν ηδονής; 

ΚΑΛ. Πώς γαρ ου ; 

ΣίΙ. Φέρε δη οηως μεμνηαόμε&α ταντα, οτι Καλλι- /ι ο 
-ΛΧής Ι'φη 6 Άχαρνευς ηδύ μεν καί ά^ο^'β'όν ταύτον βίι^α^, 
έπιατήμην δε καΐ άνδρείαν καί αλλήλων καΐ του άγαμου 

/\^ / *». 2* ^^Αό-' Σωκράτης δε γε ήμϊν ό Άλωπετιή^εν ονχ όμο- 
Γ^*/;^*».75ιτΓηί.^°1'" ταΐ;τα. η ομολογεί; 

^^Ια^. ΚΑΛ-0^ ΣΩ,. Ούχ ομολογεί ' οίμαι δε γε ούδε Καλλιπλής, όταν 
Λα^. ΣΛ.ΰ^^ αύτος αυτόν ^εάΰηται όρ&ώς. είπε γάρ μοι, το^}ς εν πράτ- 
^ί — τοντας τοις κααώς πράττουΰιν ου τουναντίον ήγεϊ πάϋΌς 

πεπον^έναι ; 

ΚΑΛ. 'Έγωγε. 

ΣΛ, Αρ' ουν, εΐ^περ ^ι^αντ^α εατϊ ταντα άλλήλοις, 
ανάγκη περί αυτών ϊχειν ωαπερ περί υγιείας Εχει και νό- 
ϋου ; ου γάρ α/^^α δήπου υγιαίνει τε χαϊ νοΰεΐ 6 αν%•ρωπος , 
ονδε αμα άπαλλάττεται υγιείας τε καΐ νοοου. 
ΚΑΛ. Πώς λέγεις; 
>ταντ^ν^.^£^^^ΣίΙ, Οίον περϊ οαου βούλει του αώματος άπολα- 
ιψο^ βττρ^τ^ ' ρων σκοπεί . νοϋει Ι που άνθρωπος όφϋ'αλμούς , φ όνομα 
6φ%'αλμία ; 

Λ Α Α. Πώς γάρ ου; 



ι 



4Μ• ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 71 

Σίί. Ου 5?}7Τον καί υγιαίνει γΒ αμα τους αυτούς; 

ΚΑΛ. Ουδ' οπωατίοϋν. 

Σ£1. τι δέ; όταν της οφΟ'αλμίας άπαΧλάττητηι , αρα 
τότε και της ύγιείας απαλίάττεται των οφθαλμών τιαϊ 
τείεντών αμα αμφοτέρων απήΐλατιται; 

ΚΑΛ. '^Ηκιύτά γε. 

ΣΛ. Θαυμάαιον γάρ, οϊμαι, κα\ αλογον γίγνεται. 
η γάρ; 

ΚΑΛ. Σφόδρα γε. 
///. ΣίΙ. Άλλ* ίν μέρει, οϊμαι, εκάτερον και λαμβάνει χαΐ 
αποΐλύει; 

ΚΑΛ. Φημί. 

ΣίΙ. Ούκουν καϊ ίαχυν καΐ άβ&ένειαν ωϋαύτως; 

ΚΑΛ. Ναι, 

ΣΩ,. Και τάχος καϊ βραδύτητα ; 

ΚΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ, Η καϊ τα/'^'^ο; καΐ την εύδαιμονίαν καϊ ται^οη^τία 
τούτων^ κακά τε καϊ αθλιότητα, έν μέρει λαμβάνει καϊ 
ίν μέρει άπαλλάττεται Πάτερου; 

ΚΑΛ. Πάντως δήπου. 

ΣίΙ. *Εάν εΰρωμεν αρ(Χ αττα ων αμα τε άπαλλάττεται ι 
αν&'ρωπος καϊ οΙμα ^χει, δήλον οτι ταϋτά γε ουκ αν εΐη Ι 
το τε άγαΟ'ον καϊ το κακόν, όμολογοϋμεν ταύτα; Καϊ ευ '\ 
μάλα ακειράμενος άποκρίνου, 

ΚΑΛ, 'ΑΤΧ ύηερφυώς ως ομολογώ. ν.ίί$ ατη* 

\Λ• Σεί, 'Ί9ί δη έπϊ τα ίμηροβ^εν ώμολογημένα. 
το Λεινην έλεγες πότερον ηδύ η άνιαρδν εϊναι; αυτό λέγω 
τοηεινην, 

ΚΑΛ, Άνιαρδν ίγωγε • το μέντοι πεινώντα έβϋΊειν ηδύ. 

ΣίΙ, ΜανΟ^άνω' άλλ' ουν τό γε πειντ^ν αύτο άνιαρόν. 
η ουχί; 

ΚΑΛ. Φημί. 

ΣΛ. Ούκονν κάϊ τό διιρ^ν; 



72 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 4Μ* 

ΚΑΛ, Σφόδρα γ8, 

ΣΩ>, ΠότΒρον ονν ϊτιπλείω έρεατώ, τΙ ομολογείς απα-/^^ 
ί^νίΐ^ ^αν ^νδειαν και έπι^νμίαν άνιαρόν βίνα^; 

ΚΑΑ, *Ομολογώ, άλλα μη έρωτα, 

ΣίΙ, Εΐεν. δΐ'φώντα δί δη πίνειν άλλο τι η ηδύ φ^}ς 
εϊναί ; 

ΚΑΛ. *Έγωγε. 

ΣΆ, Οΰκονν τούτου ον λέγεις τ ο μ^ δνφ ώντα λνπού- 
μ^ον δηΛον έατίν; 

ΚΑΛ. Ναι. 

ΣΛ. Το δΐ ηί νειν πλήρωαίς τε της ένδειας χαΐ ηδονή ; 

ΚΑΛ. Ναι. 

ΣΛ. Οναονν κατά το ηίνειν χαίρειν λέγεις; 

ΚΑΛ. Μάλιΰτα. 

ΣίΙ. ^ι-^ώντά γε; 

ΚΑΛ. Φημί. 

ΣίΙ. ΛνπονμΒΡον ; 

ΚΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. Αίαϋ'ανει ονν τό αυμβαΐνον , οτι λυπούμενον χαί- 
ρειν λέγεις αμα, όταν ^ιι^ώι/το; ηίνειν λέγψ]ς; η ονχ αμ>α 
τούτο γίγνεται κατά τον αυτόν τόηον χαϊ χράνον εϊ^τε ιρυ- 
χής εϊτε βώματος βούλει ; ουδ^ γαρ , οϊμαι , διαφέρει . 
Εϋτι ταύτα η ου; 

ΚΑΛ. "Έατιν. 

ΣΆ. ^ΑΧλά μην ευ γε πράττοντα κατιώς ηράττειν ε^μο; 
αδύνατον ϊφης εϊναι. 

ΚΑΛ. Φημϊ γαρ. 

Ι ΣΛ. 'Ανιώμενον δέ γε χαίρειν δυνατόν ώμολόγηκας. 

ΚΑΛ. Φαίνεται. 

ΣΛ. Ουκ. αρα τό χαίρειν έστΙν εν ηράττειν ουδί το 
άνιάΰϋ'αι κακώς, ωατε έτερον ^ή'^^^αί τό ήδν τού άγαϋΌυ. 
^ξί<^¥ η^αίιτ0α?6^Α4.ΚΑΛ. Ουκ οίδ* αττα αοφίξει, ω Σώκρατες. ϋ^ 

^^^^«5^-^.^*^^^. Ο/ίΤ^α, άλλα άκκΛΖει, ω Καλλίκλεις. καΐ πρόϊϋ^ί 






491* ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 73 

γε ϊτί εις το ^μηρρβ^Βν, [ οτι ϊχων Ιη^^ ^ς,] ίνα Βίδ^ς ώς ^,^^/' 
οοφος ων με νου&ετεΐς. ουχ άμα διψών τε Επαατος ημών ^^^ιη, 
π έηαυ τοίί χαΐ οίμα ήδόμε νος δια τον ηίνειν ; 

ΚΑΛ. Ονκ οίδα ο τι λέγεις, 

ΓΟΡ. Μηδαμως, ω Καλλίκλεις, άλλ' άηοτιρίνον χαϊ 
ημών ^νεκα, ΐνα περανϋ'ώΰιν οΐ λόγοι, 

ΚΑΛ. Άλλ' άεΐ τοιούτος ^οτι Σωκράτης, ω Γοργία ' 
ΰμιτιρά καϊ ολίγου άξια ανέρωτα χαΐ εξελέγχει, 

ΓΟΡ, 'ΑΙλα τι αοι διαφέρει; πάντως ου αη αντη η ^^'/^^^^^^/Σ^ 
τΐ[ΐή , ω Καλλίκλεις ' άλλ' ύττόοχες Σωηράνει έξελέγξαι ^^ Ή9ίί. η£ ί 
όπως αν βουληται. '*^^•^***^ 

ΚΑΑ, 'Έρώτα δη αν τ α ββίκρά τε παΐ βτενά ταντα^ρΖ, .Μμ.α 
έπείπερ Γοργία δοκεΐ όντως. ^γ■ 

£<ΙΙ. ΣΛ, Ευδαίμων εϊ, ω Καλλίχλεις, οτι τα ^Ι,^Αι^, 
μεγάλα μεμνηύαι πριν τα ΰμικρά • έγώ δ* ονκ ωμην %•εμι- ::τ*0'^ 

τον είναι, ο^εν ονν άπέλιπες , άποτιρίνον, εΐ ουχ αμα Παύ- 
εται δΐ'ψών ^καΰτος ημών χαΐ ήδόμενος. 

ΚΑΑ. Φημί. 

ΣίΙ. Ουτιοϋν καϊ πεινών χαϊ τών αλλίον έπιΰνμιών 
ηαϊ ηδονών αμα παύεται; 

ΚΑΑ. "Εατι ταίτα. 

ΣίΙ. Ούν,ουν %αϊ των λυπών χαΐ τών ηδονών αμα Ι 
παύεται ; 

ΚΑΛ. Ναι, 
111. ΣΛ. 'ΑΧλα μην τών άγα&ών τιαΐ κακών ουχ α/Ε^α Ι 
παύεται, ώς αύ ώμολόγεις' νυν δε ονχ ομολογείς; ' 

ΚΑΛ, 'Έγωγε, τι ουν δη; 

ΣΛ. "Οτι ού ταντά γίγνεται, ω φίλε, τάγα&ά τοις 
ήδέΰιν ούδε τα κακά τοις άνιαροΐς , τών μ^ν γάρ αμα 
παύεται , τών δε ου , ώς ετέρων όντων . πώς ουν ταντά 
ύίν εΐη τα ηδέα τοις άγα%ΌΪς η τα ανιαρά τοις •ααΐίοϊς; Ι^Κίλοη^ίν.^ 
Έάν δ\ βούλη , καΐ τ'^δ' έπίαπε^αΐ' οΐμαι γάρ αοι ούδΙ^ΛΛ/'-^^^ 
ταύτη ομολογεΙαΟ'αι , α&ρει δέ' τους άγα&ονς ονχϊ άγα- 



72 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 4Μ* 

ΚΑΛ, Σφόδρα γΒ, 

ΣΛ, ΠότΒ(^ον ονν ϊτιηλΒίω έραηώ, 7}6μολογΒΪς απα-/^^ 
ίναϋ^ ααν ^νδειαν καΐ έπι^νμίαν άνιαρόν είναι; 

ΚΑΛ, ^Ομολογώ, αλλά μη έρωτα, 

ΣΛ. Εΐεν. διιΙ>ώντα δΐ δη πίνειν άλλο τι η ήδυ φ^^ς 
ΒΪναι ; 

ΚΑΛ, "ΕγίογΒ. 

ΣίΙ. Ονχοϋν τούτου ου λέγεις τ ο μίν δνφ ώντα λυπού- 
μενον δήπου έΰτίν; 

ΚΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. Το δε ηί νειν πληρωαίξ τε της ένδειας καΐ ηδονή ; 

ΚΑΛ, Ναέ, 

ΣίΙ, Ουκοϋν ηϋρτα το ηίνειν χαίρειν λέγεις; 

ΚΑΛ, Μάλιβτα, 

ΣΛ, ^ιχρώντά γε; 

ΚΑΛ, Φημί. 

ΣΛ. Λυτίούμενον ; 

ΚΑΛ, Ναι. 

ΣίΙ. Αίΰ^'άνει ουν τό αυμβαΐνον , οτι λυπούμενον χαί- 
ρειν λέγεις αμα , όταν διχρώντα ηίνειν λέγι^ς ; η ούχ αμα 
τοΰτο γίγνεται ιιατά τον αυτόν τόπον γ,αϊ χρόνον ίίτ6 ψν- 
χής εί^τε ΰώματος βούλει ; ούδ^ γαρ , οΐμαι , διαφέρει . 
Ιστ* τοίντα η ου ι 

ΚΑΛ. 'Έατιν. 

ΣΛ, *Α}Χά μην ευ γε ηράττοντα καχω^ ηράττειν ε^μα 
αδύνατον ^φης εΐναι, 

ΚΑΛ. Φημϊ γαρ. 

Ι ΣΛ, Άνιώμενον δέ γε ;ι;α/ρ€ίν δυνατόν ώμολόγηηας, 

ΚΑΛ. Φαίνεται. 

ΣΛ. Ούχ αρα τό χαίρειν έβτίν ευ ηράττειν ούδ\ το 
άνιάαϋ'αι κακώς, ωΰτε έτερον γίγνεται τό ηδύ του άγα^Όυ. 
*ξ,'<^¥ η^α$/ινα^ί^Αιι.ΚΑΛ. Ουκ οΓά' αττα αοφίζει, ω Σώαρατες. ΐιί 

^^^^•^-^'^*^*β. Οΐύ^α, άλλα ακκ/ίΜ, ω Καλλίκλεις. χαϊ πρόϊϋ^ί 






4»1• ΠΑΑΤίΙΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 73 

γί ϊτι 8ίς το ^μηρρα^εν, [οτι^χων^ηρέΐς,] ΐνα Βίδ'ης ως ^,^^/- 
ΰοφος ών με νουθετείς, ονχ α μα διχρών τε ίκαβτος ημών ^ί4ν^, 
ηέηανταί τίοΑ α μα ηδόμε νος δίοί του ηίνειν ; 

ΚΑΛ. Οντί οϊδα ο τι, λέγεις, 

ΓΟΡ. Μηδαμώς, ω ΚαΙλίπλεις^ άλλ' αποκλίνον χ(χΙ 
ημών Ινεκα, ΐνα περαν&ώαιν οί λόγοι. 

ΚΑΑ. ^Αλλ' άεΐ τοιούτος έατι Σωαράτης, ω Γοργία ' 
αμιχρά χαΐ ολίγου άξια ανέρωτα καϊ εξελέγχει. 

ΓΟΡ. Άλλα τι ΰοΐ διαφέρει; ηάντως ου ΰη αυττι 'η \Α/^„^^^ 
τι^η , ω Καλλικλεις ' άλλ' ύττόΰχες Σωηράτει έξελέγξαι #νι^ ^'$ίί.^^ 

όπως αν βονλψαι. '^^^/Μ*"" 

ΚΑΑ. ^Έρωτα δη αν τ α ΰβίκρά τε καΐ ΰτενά ταντα^ρΖ, ,μ^, 
έπείηερ Γοργία δο'κεΐ όντως. ^'^-^ 

£<ΙΙ. 2^. Ενδαίμων εΐ, ω Καλλίηλεις, οτι τα ^Ι.^Λ^^. 
μεγάλα μεμνηΰαι πρΙν τα ύμναρά * έγώ δ* οντι ω μην Ο'εμι- ζ,^^Ο*^ 

τον είναι, ο^εν ονν άπέλιπες, άποκρίνον, ει ονχ αμα ϋαύ- 
εται δΐ'ψών ^καβτος ημών καΐ ήδόμενος. 

ΚΑΑ. Φημί. 

ΣίΙ. Οντιονν %αι ηεινών ιαύ τών αΙΧων έπι&νμιών 
%αϊ ηδονών αμα παύεται; 

ΚΑΑ. "Εατι ταντα. 

ΣΛ. Οντιοΰν καϊ τών λυπών καϊ τών ηδονών αμα Ι 

ΚΑΑ. Ναι. 
η% Σ9>. *ΜΧα μην τών αγαθών καϊ αεοιών ονχ α/αα Ι 
πανεται^ ως αν ώμολόγεις' ννν δε ονχ ομολογείς; ' 

Κ^ΙΑ. "Εγωγε^ τί ονν δη; 

ΣΩ,. ^'Οτι ου ταντά γίγνεται^ ω φίλε, τάγα&ά τοις 
ηδέαιν ονδε τα χακά τοΓ^ άνιαροΐς , τών μ^ν γαρ α|(^α 
πανεται , τών δε ον , ώς ετέρων όντων . πώς ονν ταντά 
αν εϊη τα ηδέα τοις άγα%ΌΪς η τά ανιαρά τοις χαχοΓς; ^Λν<>ί3ίτΓ(Γ/ν.ί 
Έάν ίί βούλίΐ, καΐ τ^δ' έπίατιει^αΐ' οΐμαι γαρ αοι ούδε^^/'•^^^• 
ταυττι όμολογεΐα&αι . α^ρει δέ' τους α/α^ονβ ονχΐ αγα- 



74 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 4ββ. 

9ών παρο ναία άγα&ονς ιιαΧεΐς , ωαπΒ^ τονς τιαλονς οίς 
αν τίάλλος παρ^; 

ΚΑΛ. 'Έγωγε, 

ΣίΙ, Τι δέ; άγαϋΌυς άνδρας πάλεις τους άφρονας 
Ηαϊ δειλούς; ου γαρ αρυι γε, άλλα τονς ανδρείους χοίΐ 
φρόνιμους έλεγες . τ} ου τούτους άγαμους καλείς ; 

ΚΑΛ, Πάνυ μεν ουν, 

ΣΛ. Τί δέ; παϊδα άνόητον χαίροντα ηδη είδες; 

ΚΑΛ, "Εγωγε. 

ΣΛ. "Ανδρα δε ουπω εΐδες άνόητον χαίροντα; 

ΚΑΛ, Οΐμαι ϊγωγε , άλλα τί τοντο ; 

ΣΛ,. Ουδέν άλλ' άηοαρίνου, 

ΚΑΛ, Εϊδον, 

Ι ΣΛ, Τί δέ; νουν Ι;ι;ονΓ(χ λυτιουμενον καΙ χαίροντα ; 

ΚΑΛ, Φημί, 

ΣίΙ, Πότεροι δί μάλλον χαίρουαι χα Ι λυπούνται, οΐ //^ 
φρόνιμοΐί η οΐ άφρονες; 

ΚΑΛ, Οΐμαι ϊγωγε ου ηολύ τι διαφέρειν. 

ΣίΙ, Άλλ' άριιεϊ ιιαϊ τούτο, έν πολέμω δε ηδη είδες 
Γ^ι/^ρα δειλόν; 

ΚΑΛ, Πώς γαρ ου ; 

ΣΛ, Τί ουν; άπιόντων των πολεμίων πότεροι αοι 
έδότίουν μάλλον χαίρειν, οΐ δειλοί η οΐ ανδρείοι; 

ΚΑΛ. Αμφότεροι ϊμοιγε μάλλον * εΐ δε μη , παραπλη- 
αίως γε. 

ΣίΙ, Ονδεν διαφέρει, χαίρουαι δ* ουν και οΐ δειλοί; 

ΚΑΛ, Σφόδρα γε, 

ΣΆ, Καϊ οΐ άφρονες, ας ^ιχεν. 

ΚΑΛ, Ναι, 

ΣΛ, Προαιόντων δΐ οϊ δειλοί μόνον λυπούνται η παΐ 
οϊ ανδρείοι; 

ΚΑΛ, Αμφότεροι. 

ΣίΙ, *Αρα ομοίως; 



498* ΠΛΑΤίίΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 75 

ΚΑΛ. Μάλλον ΐαωξ οΐ δειλοί. 

ΣίΙ Άπιόντων δ' ου μάλλον χαίρονΰιν; 

ΚΑΛ. "ΐαως. 

Σϋ. Ονκονν λυπούνται μ^ν χαί χαίρουΰΐ παϊ οΐ άφρο- 
νες και οΐ φρόνιμοι τιαΐ οΐ δειλοί 'τιαι οΐ ανδρείοι ηαρα- 
πληαίως, ως αυ φ'ής, μάλλον δε οΐ δειλοί των ανδρείων; 

ΚΑΛ. Φημέ. 

2^. Άλλα μην οΐ γε φρόνιμοι %αΙ ανδρείοι αγαθοί, 
οΐ δε δειλοί κο^Ι άφρονες χακο/; 

ΚΑΛ. Ναι. 

ΣΛ. ΠαραηληαΙως αρα χαί^υαι χαι λυηουνται οΐ 
άγαϋΌΪ χαΐ οϊ κακοί; 

ΚΑΛ. Φημί. 
αί. ΣΩ,. Αρ ουν παραηληΰίως είαΐν άγαϋΌΪ τιαϊ κακοϊ οΐ 
άγαΟΌί τε καΐ οΐ κατίοί; η καϊ ^τι μάλλον άγα^οϊ τιαΙ κα- 
κοί είαιν οΐ κίχκοί; 

Ι^ΙΙΙ. ΚΑΛ. *Αλλά μα ζ//' ουκ οϊδ' ο τι λέγεις. 

ΣΩι. Ουκ οϊο&' οτι τους άγαμους άγα&ών φτις πα- 
ρουαία εϊναι αγαθούς, κακούς δε κακών; τα δε άγα&ά 
είναι τάς ήδονάς, κακά δΐ τάς είν/ας; 

ΚΑΛ. "β/ωγε. 

ΣΛ. Ουκουν τοις χαίρουαι ηάρεβτι τάγαϋ'ά , αΐ ήδο- 
ναί, εί^περ χαίρουοιν; 

ΚΑΛ. Πώς γαρ ου; 

2!Λ. Ουκουν αγαθών ηαροντων άγαμοι είΰΐν οΐ χαί- 
ροντες; 

ΚΑΛ. Ναί. 

ΣΛ. Τί δέ; τοις άνιωμένοις ου πάρεΰτι τα κακά, 
αϊ λυηαι; 

ΚΑΛ. Πάρεΰτιν. 

ΣΛ. Κακών δέ γΒ ηαρονΰία φ-ης ϋυ είναι κακούς 
τους κ(χκους. ^ ούκέτι φτ^ς; 

ΚΑΛ. "Ε/ωγε. 



76 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 499. 

ΣΛ. ΆγαϋΌΪ αρα ο^ αν χαίρωΟί, τίοηίοι δΐ οϊ αν άνι- 
ώνται; 

ΚΑΑ. Πάνυ γι, 

ΣίΙ, οι μύν γΒ μάΙΙον μ&ΧΧον, ο? ^ ήττον ήττον, 
οϊ δϊ παραπίηαίως ηαραπληαίως ; 

ΚΑΛ. Ναι. 

Σ£1. Ουτίονν φτ^ς παραπληαίως χαίρειν τιαϊ λνηεΐα&οίΐ 
τους φρόνιμους ιιάί τους άφρονας χαϊ τοί>ς δειλούς χαΐ 
τους ανδρείους, η χο;1 μάλλον ^τί τους δειλούς; 

ΚΑΑ. "Έ^οογε, 
ν/ Λ / ^β^^. ΣίΙ. Συλλόγιααι δη κοιν^ μΒτ ίμον, τι ημΐν αυμ-//7. 

( ΙίΜΛ Ιί'^^^'^• ^^^'^^^ ^ ^**^ (ομολογημένων ' "καϊ δις γαρ τοι ααϊ τρις φαϋΐ 
ρ , ^ β κα^ον είναι τα %αλά λέγειν τε %αϊ Ι έηΐΰΐΜπείοΟ'αι, Άγα- 

' %ον μεν είναι τον φρόνιμον χαϊ άνδρεϊόν φαμεν, η γαρ; 

ΚΑΑ. Ναι. 

ΣΛ. Καχον δε τον άφρονα χαΐ δειλόν; 
ΚΑΑ, Πάνυ γε. 

ΣΛ. Άγαϋ-όν δ^ αυ τον χαίροντα ; 
ΚΑΑ. Ναι. 

ΣΩ,. Καχον δΐ τον άνκόμενον ; 
ΚΑΑ. Άνάγχη, 

ΣίΙ. Άνιααϋ'αί δΐ χαΙ χαίρειν τον άγα&6ν χαϊ χα:χ6ν 
ομοίως, ϊβως δ\ χαϊ μάλλον τον χαηόν; 
ΚΑΑ. Ναι. 

ΣίΙ. Ουχοϋν ομοίως γίγνεται χακος χαϊ άγαΟ'^ς τω 
άγα^ώ η χαϊ μάλλον άγαϋ'ος 6 χα^ός; ου ταντα ουμβαί- 
4^^$- νει χαϊ τ α πρότερα έχ εΐνα^ έάν τις ταύτα φ'η ηδέα τε 
χαϊ άγαΟ'ά είναι; ού ταντα άνάγχη, ω Καλλίχλεις; 

£<ΐν. ΚΑΑ. Πάλαιτοί σου άχροώμαι, ω Σώχρατες, 

χαϋΌμολογών , έν^μούμενος οτι , χαν παίζων τις αοι ένδφ 

οτιοϋν , τούτου άαμενος ^χει ωαπερ τοι μειράχια . ως δη 

' ύυ οΓει έμί η χαϊ άλλον οντινούν άν9'ρώπων ούχ ηγεί- 

I σ&αι τας μεν βελτίους ηδονάς, τάς δε χείρους. 



400. ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 77 

//^. ΣίΙ, *Ι ον Μ , ω Καλλίτίλεις, ώς ηανονργος «Γ, καί Η.^ιΜ- ηι^'^ 
μοι ωΰηερ ηαιδϊ χ^'^, τοτΐ μίν αν φάακων όντως ϊχπν, ^^^ "^^^^, 
τοτ\ β\ Ιτέρως, έξαηατών με. καίτοι ονη ωμην γε ^^ ^"^ 
αρχάς νπο οοϋ ετιόντος εϊναι έξαπατη^ήΰεα^αι , ως οντος 
φίλου ' νυν Βε ^'\^εύο9ιηγ^ χαΐ ως ϊοναεν άνάγτιη μοι χατά 
τον παλαών Χόγον το ηα^ν βν ηοι ειν %αϊ τ ούτο δέχεα^ αι ^/-^^ίίι^' ^0^ 
το διδόμενο ν παρά αον . ϊατι δ\ 8ή, ως ^οιηεν, ο νυν χέ^^^'^^'-^ 
γεις, οτι ήδοναί τινές είαιν αϊ μϊν άγα&αί, αΐ δΐ αοϋαιΛ μ^^ ^ \ 

ΚΑΑ. Ναί. 

ΣίΙ. Αρ ουν α^^^^^^ /^^^ ^^ ώφέΐιμοι , -καπαϊ δΐ αΐ 
βλϋφεραί ; 

ΚΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣΛ. 'ίΐφέλιμοι δε γε αΐ άγα&ον τι ποιονΰαι, χαααΐ 
δΐ αΐ χαχόΐ' τι; 

ΚΑΛ. Φημί. 

ΣίΙ. ^Αρ ουν τάς τοιάαδε λέγεις , οΐώ^ %ατά το αώμα 
ας νυν δη έλέγομεν έν τφ έύ^Ιειν καΐ πίνειν ηδονάς' ει 
αρα τούτων αΐ μΙν ύγίειαν ηοιουαιν έν τφ αώματι η 
ίύχυν η αλλην τινά άρετήν τον ΰώματος, αύται μ^ άγα- 
•Οίχ/, αΐ $£ τάναντία τούτων ηαηαί; 

ΚΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣΆ. Ου%ουν καΐ λυπαι ώύαντως αϊ μ\ν χρηαταί εΐ- 
αιν , αΐ δί πονηραί; 

ΚΑΛ. Πώς γαρ ου; 

ΣΛ. Ουχοϋν τάς μ\ν χρηΰτάς κίά ήδονάς παϊ λύπας 
τιαϊ αϊρετέον έϋτϊ χαΐ ηρακτέον; 

ΚΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣΛ. Τάς δΐ πονηράς ον; 

ΚΑΛ. άηλον δη. 
11^, ΣΆ. "Ενεπα γάρ που των άγαμων άπαντα ήμϊν ϊδο^ε | 
πρα:Λτέον είναι, εΐ μΛ/ημονενεις, έμοί τε χα2 Πώλφ. άρα \ξ^'3. 
%α\ 0ΟΪ αυνδοαεΐ ούτω, τέλος εϊναι άηα€ών των πράξεων 



78 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 500• 

το αγαθόν, χαϊ ίηείνου ένεκεν (ίεΐν πάντα ταλλα πράτ- 
- <, . τεα&αι , άλλ' ονκ εκείνο Ι των άλλων ; ανμτρηφος ήμΐν βΪ 

'. &τ. Ι/ΒΟ. ΚΑΑ. "Εγίογε» 

ΣίΙ. Των άγαμων αρα ^νετια 6εΐ %αϊ ταλλα και τα 
ηδέα πράττΒΐν, άλλ' ον τάγαϋ'ά των ηδέων, 
ΚΑΛ. Πάνυ γε, 

Σίί. Αρ' ονν παντός ανδρός έατιν έίίλέξαα^αι ποια 
άγα^ά των ηδέων έϋτϊ κα* οποία χαχά, η τεχνικο ύ δει 
εις ^αΰτον; 

ΚΑΛ. Τεχνικού. 

Ε<ν. Σ£1. Άναμνηα&ώμεν δη ων αν έγώ προς Πω- 
4^'^ίΛγ. λον καϊ Γοργέαν έτνγχανον λέγων . Φλέγον γαρ , ε/ μνη- 
μονεύεις, οτι εϊεν παρασκεναϊ αΐ μεν μέχρι ηδονής , αυτό 
τοΰτο μόνον παραακευάζονΰαι , άγνοονΰαι δΐ το βέλτιον 
καϊ τό χείρον, αΐ ^^ γιγνώακονααι ο τι τε αγαθόν καϊ 
^ ο τι κακόν καϊ ίτίΟ^ των μ^ περϊ τάς ήδονας την μα- 
7^ " ^^ γειρικην έμπειρίαν , άλλ' ου τέχνην , των δ^ περϊ το αγα- 
θόν τ^ν ίατρακην τέχνην . καϊ προς φιλίον , ω Καλλίκλεις, /ΖΟ 
μήτε αντός οίον δεΐν προς έμΐ ^τα/^ε^ΐ' μηδ* ο τι αν. τνχ;τις 
παρά τοί δοκονντα άποκρίνον, μήτ (χν τά παρ* ίμοϋ ον- 
«*5Α τως άποδ έχον ως π αίζοντος ' όρας γαρ οτι περϊ τούτου 

^λ 7^)1. ^^"^"^ νΡ^'^'^ ^^ λόγοι , ου τι αν μάλλον απουδάαειέ τις και 

βμικρόν νουν Εχων αν&ρωπος , η το ϋτο , οντινα χρή τρό- 
πον ζην, πότερον έπϊ ον βύ παρακαλείς έμέ, τα του άν- 
άΜ δρος ^ ταντα πράττοντα, λέγοντα τε έν τω δήμω καϊ 

^ητορικην άακοϋντα χαΐ πολιτευόμενον τούτον τον τρό- 
πον ον ύμεϊς νυν πολιτενεΰ^ε , η ίπϊ τόνδε τόν βίον τον 
έν φιλοοοφία, καϊ τι ποτ έΰτϊν ούτος εκείνου διαφέρων . 
ί^αως ουν βέλτιϋτόν ίατιν , ως άρτι έγώ έπεχείρηβα, διαι- 
ρηα^^αι, διελομένονς δΐ καϊ όμολογήααντας άλλήλοις, εΐ 
ϊβτι τούτω διττώ τω βίω , οκέιραΰ&αι τι τε διαφέρετον 



501• ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 79 

άλΧηΧοιν καΐ οπότΒρον βιωτέον αντοΐν, ίϋως ουν ουηω 
οϊα^α τι λέγω. 

ΚΑΑ. Ου δητα. 
§21. ΣίΙ. Άλλ' έγώ ΰοί ααφέϋτε^ον έρώ. έπειδη ώμοΐογή- 
τιαμεν έγώ τε τιαϊ ΰν είναι μεν τι άγαΟ'όν , είναι δε τι ηδύ , 
έτερον δε τό ήδυ του άγα^Όυ, Σατύρου δΐ αύτοΐν μελέττιν 
τίνα είναι ααι τιαραατιευην της χτήαεως, την μίν του 
ηδέος ^ραν, την δε του άγαϋΌυ — αύτο δε μοι τούτο 
πρώτον η ΰνμφαϋΊ η μή' ούμψης; 

ΚΑΑ. Ούτω φημί. 

Ε<νΐ. ΣίΙ. "ΐϋΊ δη, α κοά ηρός τούαδε. ^ώ Ελεγον 
διομολόγηααί μοι, ει αρα αοι ^δοξα τότε άλη^ή λέγειν, 
ελεγον δέ που οτι ή μεν ό'ψοποιικη ου μοι δοαεΐ τέχνη 
είναι άλλ' εμπειρία, ή δ' Ιατριιιυη, λέγων οτι | η μΙν τούτου 
ου Ο'εριχπεύει και την φύαιν ^βκεπ ται και την αίτίαν ών 
πράττει, καΐ λόγον ^χει τούτων ίκάατου δούναι, ή Ια- 
τρική ' ^ δι* ^έρα της ηδονή ς , προς ην ή θεραπεία αύτη 
έατϊν αττασα, χομιδ^ άτέχνως έ π' αύτην άρχετα ι, ούτε τι 
την φύαιν ΰτιειραμένη της ηδονής ούτε την αίτίαν, άλόγως 
τε παντάπαβιν, ως ^πος είπεΐν, ουδέν διαρι^μηααμένη, η(^&^' 4^^- 
τρι^η %αϊ εμπειρία, μνήμην μόνον αωζομένη του είωΟ-ό- 
III. τος γίγνεβ&αι, ω δη %αΙ πορίξεται τ ας ηδονάς. ταύτ ουν 
πρώτον ακόπει εί δο-αει αοι ϊιιανώς λέγεαϋ'αι, καΙ εϊναί τί- 
νες και περϊ ψνχην τοιαϋται αλλαι πραγματεΐαι," αϊ μεν 
τεχνικαί, προμήΟ'ειάν τίνα ϊχουααι του βελτίατου περϊ την 
ψνχήν, αί δε τούτου μϊν όλιγωρουααι, έακεμμέναι δ' αυ, 
ωαπερ έ^εΐ, τήν ήδονην μόνον της "ψυχής, τίνα αν αύτη 
τρόπον γίγνοιτο , ήτις δε η βελτίων η χείρων των ηδονών, 
ούτε ακοπούμεναι , ούτε μέλον αύταΐς άλλο η χαρίζεαϋ'αι 
μόνον , ε?τδ βέλτιον εΙ^τε χείρον . έμοί μεν γαρ , ω Καλλί- 
τιλεις , δο'ϋοϋαί τε είναι , καΐ ίγααγέ φημι το τοιούτον χολα- 
%είαν είναι καΙ περϊ αώμα καΐ περϊ 'ψυχην καΐ περϊ αΧλο 
ότου αν τις την ήδονην ϋ'εραπεύη άακέτηως ^χων τον άμ,ζί- 



80 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 50«« 

νονός τΒ και τον χείρονος' αν 61 δη πότερον ΰνγΜχτατί- 
&εΰαι ημϊν περϊ τούτων την αντήν δόξαν η άντίψης; 

ΚΑΑ. Ουκ ^γωγε^ άλλα ανγχωρώ, ΐνα ύΟί •καϊ πε- 
ραν^^ 6 λόγος και Γοργία τωδε χαρίβωμαι. 

ΣίΙ. Πότερον δϊ περί μίν μίαν "ψνχην ϊΰτί τοντο , περϊ 
δε δύο χαϊ πολλάς ουκ ^ατιν; 

ΚΑΑ. Ουκ , αλλά και περϊ δυο καί περϊ πολλάς. 

ΣίΙ. Ονκονν καϊ ά^ρόαις «/[^α χαρίζεΰ^αι ϊύτι μηδέν 
ακοπούμενον το βέλτιΰτον; 

ΚΑΑ. Οϊμαί ϊγωγε. 

Ε<νΐΙ. ΣΛ* "Ι^ε^ς ονν εΙπεΐν αΐτννές είβιν αΐ έπιτη-/^^• 
δεναεις αΐ τοντο ποίουααι; Μάλλον δέ^ ει βονλει, έμον 
έρωτώντος^ η μ^ν αν ΰοι δοκ•^ τούτων είναι, φά^ι^ η δ* 
αν μη, μη φά^ι. πρώτον δί ΰκεψώμεΟ'α την ανλητικην. 
ον δοκεΐ αοι τοιαύτη τις εϊναι, ω ΚοίλλΙκλεις, την ηδονην 
ημών μόνον διωκειν , αλΧο δ^ ονδ\ν φροντίξειν ; 

ΚΑΑ. "Εμοιγε δοκεΐ 
^/^λ'ί. ^/'«/ί•^• ^•^• Ονκονν καϊ αΐ τοιαίδε απαβαι, οίον ή κι^αρ ι- 
ϋ'^' ή' ^'^' ^"^ν V ^^ τοϊ ς^ά^αιν ; 
ΐΰ^/ΐ^>^'^' ΚΑΑ. Ναι. 

ΣΛ. τι δΐ ή τών χορών ^&^α(ηίαΧ/α καϊ η των δι^- 
ράμβων ποίηοις ον τοιαύτη τις αοι καταφαίνεται; η ήγεΖ 
η.^<η^.Χ^2$ίητι φροντίζειν Κινηΰίαν τ6ν Μέλητος , όπως έρεϊ τι τοι- 
ούτον ο&εν αν οΐ άκονοντες βελτίονς γίγνοιντο, \ η ο τι 
μέλλει χαριεϊβ^αι τω οχλφ τών θεατών; 

ΚΑΑ. ^ήλον δη τοντό γε, ω Σωκρατες, Κινηβίον 

γε περί. 

ΣΛ. Τι δε ο πατ^ρ αντον Μέλης; η προς το βέλτι- 
ατον βλέπων έδόκει οοι κι^αρφδεΐν; η εκείνος μ^ ονδΐ 
προς το ηδιύτον; ηνία γαρ ζδων το^ίς ^εατάς. αλλά δη 
ακόπεί' ουχϊ η τε κΰ&αρφδικη δοκεϊ ύοι πάσα καΐ ή τών 
δι^&νράμβων ποίηΰις ηδονής χάριν ενρήα^αι; 
ΚΑΑ. "Έΐίοιγε. 



&0«• ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 81 



^2^. ΣΟί, Τί 6ϊ δη ή βεμνη αυτή χ,αϊ θΌνμοιατή ^ ή της 
τραγωδίας ποίηΰις , ίφ' φ έΰηονδατιε; ηότερόν §ατι.ν αυτής 
το επιχείρημα και ή απουδή, ώς ΰοϊ δοκεΐ, χαρίξεα^αι 
τοις ^εαταΐς μόνον, η ααϊ διαμάχεΰϋ'αι , ίάν τι αντοίς 
ήδυ μεν -η και κεχαριβμένον, πονηρον δέ, όπως τοντο 
μίν μη έρεΐ, εΐ δέ τι τυγχάνει αηδίς και ώφέλιμον, τοντο 
δε καϊ λέξει καϊ αβεται, έάν τε χαίρωαιν έάν τε μη; πο- 
τέρως οοι δοκεΐ παρεακευάα^αι η των τραγφδιών ποίηαις; 

ΚΑΛ. /Ιήλον δη τουτό γε, ω Σ(6κρατες, οτι προς 
την ήδονήν μάλλον ωρμηται κϋά το χαρίζεϋ&αι τοις ^εαταϊς. 

ΣίΙ. Ούκοϋν το τοιούτον, ω Καλλίκλεις, ϊφαμεν νυν 
δη κολααείαν είναι, 

ΚΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ. Φέρε δη, £Γ τις περιέλοιτο της ποιήαεως πάβης 
τό τε μέλος καϊ τον ^υ&μον καϊ το μέτρον, άλλο τι η 
λόγοι γίγνονται το λειπόμενον; 

ΚΑΛ. Ανάγκη. 

ΣίΙ. Ουκοϋν προς πολύν οχλον καϊ δήμον οντοι λέ- 
γονται οΐ λόγοι. 

ΚΑΛ. Φημί. 

ΣίΙ. ^ημηγορια αρα τις έοτιν ή ποιητική. - 

ΚΑΛ. Φαίνεται. 

Σ£1. Ουκοϋν ^βορική δημηγορία αν εϊη. ή ου ^ητο- 
ρεΰειν δοκοϋοί οοι οΐ ποιηταϊ ίν τοις Ο'εάτροις; 

ΚΑΛ. "Εμοιγε. 
/^^ ΣΛ. Νυν αρα ημείς εύρήκαμεν ^ητορικήν τίνα προς 

δήμον τοιούτον οίον παίδων τε ομού καϊ γυναικών καϊΟ ^^η^-^•* 
ανδρών, καϊ δούλων καϊ ελευθέρων, ην ου πάνυ άγά-^'Λ/^^; ,,. 
μεϋ-α' κολακικην γαρ αυτήν φαμεν είναι. / 

ΚΑΛ. Πάνυ γε. 

Ε<νΐΙΙ• ΣΛ. Εϊεν. τί δε ή προς τον Αθηναίων 
δήμον Ρητορική καΙ τους άλλους τους έν ταΐς πόλεΰι δή- 
μους τους τών ελευθέρων ανδρών, τί ποτέ ήμιν αύτη 

ΡίΑΤΟ VII. ^ 



ί 



82 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 503« 

έβτί; πότερόν αοι δοιιοναι ηρος τό βέλτίβτον άεϊ λέγαν οΙ 
^ήτορΒς^ τούτου ατοχαξόμενοι όπως οΐ πολιται ως βέλτιστοι 
^βονται δια τους αυτών λόγους ^ η τιαΐ ούτοι προς το χα- 
ρίζεο^αι τοις ηολίταις ώρμημένοι, %αι ενεχα του ίδιου 
του αυτών όλιγωρουντες του τιοινοϋ^ ώβπερ παιαϊ ηροβ- 
ομιλοϋαι γοΓΙ^ δήμοις , χαρίζεο^αι αύτοίς πειρώμενοι μονον^ 
εΐ δε γε βελτίους ^αονται η χείρους δια ταϋτα, ουδίν 
φροντίξουβιν ; 

Ι ΚΑ Α. Ούχ απλούν ϊτι τούτο ίρωτας' είαϊ μίν γαρ ο2 
τιηδόμενοι τών πολιτών λέγονΰΐν α λέγουαιν, είαί δε χεά 
οίους ου λέγεις. 

ΣίΙ, Έξαρχεΐ. ει γαρ καΐ τοϋτό έΰτι διπλούν, το μίν/^^ 
έτερον που τούτου ν,ολαχεία αν εϊη ν,αϊ αίΰχρά δημηγορία, 
το δ* έτερον καλόν, το παραΰ'κενάζειν όπως, ώς βέλτιβται 
λύονται τών πολιτών αΐ ιρνχαί, και διαμάχεα&αι λέγοντα 
τα βέλτίΰτα, εϊτε ηδΐω £?τε άηδέΰτερα ϊϋται τοις άκον- 
ουϋιν, άλλ' ον πώποτε ου ταύτην εϊδες την ^ητορι%ήν' τ} 
εϊ τίνα ^χεις τών Ρητόρων τοιούτον ειπείν , τΐ ου^Ι χα ΐ 
κε/%αη^*ξ^• έμοϊ αυτόν Εφραΰας τις έατιν; 

ΚΑΑ. 'Αλλα μα ^Ι' ούτι Εχω Εγοογέ αοι ειπείν τών γε 
νυν Ρητόρων ούδένα, 

Σϋ. τι δέ; τών παλαιών Εχεις τινά είπείν δι οντινα 
νηα/τη γΐΛ^β^η>\/ α ίτίαν ϊχου ΰιν Ά&ηναΐοι βελτιους γεγονέναι, επειδή ^Γνο^ 
^^^^^"^^^^'ηρξατο δημηγορεΐν, έν τω πρόο&εν χρόνω χείρους οντες; 

ιλΙ^γ'^^ ^ ^"^ ^"^^ ^^^ ίίϊΓίν ούτος. 

7 ί^^^ ι ^^' ^^ ^^'' ®^^^^^^<"'^'« ^'^'^ οίχούεις ανίρα άγα- 

^' ^όν γεγονότα καΐ Κίμωνα καΐ ΜιΧτιάδην %αι ΠερινΧέα 

^^2^. τοντονϊ τον νεωοτΐ τ^ελενττμότα , ου %αϊ ϋυ άν.ψίο αςι 

ί^%ρ.Μ./',<'^9' Σ£1. Ει Εβτι γε, ω Καλλίκλεις, ην πρότερον αν ΕλεγΒς 

/'^^'ί^• άρετήν, αλήτης, το τάς έπι^μίας άποπιμπλάναι καϊ τας 

αύτου χαΐ τάς τών άλλων ει δΐ μή τοϋτο, αλλ' όπερ έν 

τω ύοτέρω λόγω ηναγκάβϋ-ημεν ημείς όμολογεΐν, οτι αϊ 

μίν τών επιθυμιών πληρούμεναι βελτίω ποιούαι τον αν- ' 



«04. ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 83 

ϋ•ρωηον, ταύτας μεν άποτελεΐν, αϊ δϊ ζ^^^9 Ι^ν' ' Όντον Η^^- ί^^ΑΤ «^•^ 
^^ τέχνη τις ΒΪνα ι ' τοιούτον άνδρα τούτων τίνα γεγονέναι ^^' 
Μχεις ξίπεΐν; 

ΚΑΑ, Ούα ^χω ^γωγε πώς εΓηω. 
/%7. Ι^ΙΧ» Σ£1. Άΐλ' ίαν ζητγ^ς καλώ^ , ενρήαεις * ΐδωμ^ν δ^ 

ού τωοΐ άτ ρεμ,α ααοπονμ,ενοι εϊ τις τούτων τοιούτος γέγονε . ^• ^^• 
φέρε γαρ, 6 άγαϋ'ος άντ^ρ τιαΐ έπϊ το βέΐτιβτον λέγων α 
αν λέγγί, άλλο τι ονκ είαγι έρεί, άλλ' αποβλέπων π ρος τι; 
ωβπερ και οΐ άλλοι πάντες δημιουργοί βλέποντες προς τό 
αυτών Εργον ^χαβτος ονχ ε/κ^ εκλεγόμενος προΰφέρει α 
προαφέρει προς το Εργον το αυτού ^ αλλ* όπως αν εΐδός ιΐί^ό^ 
τι αΰτφ βχ'η τοϋτο ο εργάζεται, οίον εί βουλει Ιδεϊν τονς 
ζωγράφους ^ τους οικοδόμους, τους ναυπηγούς , τους άλ- 
λους πάντας δημιουργούς, οντινα βουλει αυτών, ώς είς 
τάζιν τίνα Εκαΰτος ^καατον τί&ηΰΐν ο αν τΦ^ , καϊ προα- 
αναγκάζει το Ετερον τω ετέρφ πρέπον τε είναι χοκί άρμότ- 
τειν , Εως Ι αν το άπαν ΰυΰτήαηται τεταγμένον τε καί 
κεκοομημένον πράγμα , καϊ οΐ τε δη άλλοι δημιουργοί καϊ 
ους νυν δη έλέγομεν, οΐ περί το αώμα παιδοτρίβαι τε 
τιαΐ ιατροί, κοαμούοί που το ΰώμα χαΐ αυντάττουαιν , 
ομολογούμεν οΰτω τούτ Εχειν η ον; 

ΚΑΛ, "Εβτω τούτο ούτως, 
ίΙ$, ΣίΙ. Τάξεως άρα καϊ κόαμου τυχούαα οικία χρηοτη 
αν εϊη, αταξίας δΐ μοχ^ρά; 

ΚΑΑ. Φημί, 

ΣίΙ, Ονκούν καϊ πλοΐον ώΰαύτως; 

ΚΑΑ. Ναι. 

ΣΆ. Καϊ μην καϊ τα αώματά φαμεν τα ημέτερα; 

ΚΑΑ, Πάνυ γε. 

ΣξΙ, Τι δ' ή ψυχή ; αταξίας τυχούΰα Εαται χρηΰτή , 
η τάξεως τε καϊ χόαμου τινός; 

ΚΑΑ. *Ανάγκη έκ τών πρόύϋ'εν καϊ τούτο αννομο- 
λογείν. 

1 



84 



ΠΛΑΤΙΩΝ Ο Σ ΓΟΡΓΙΑΣ. 



504* 



:^ Λ^^ 



ΣΛ. Τι ονν ονομά έατιν έν τώ αώματι τώ Ικ της 
τάξεως τε καΐ του %6βμου γιγνομένω; 

ΚΑΛ. 'Τγίειαν καΐ ίΰχυν ι^αως λέγεις. 

ΣίΙ. "Εγωγε. τι δΐ αν τω ίν ττ} ψνχγ} έγγιγνομένω 
ία της τάξεως τιάΐ τον τιόαμου; πει^ώ εύρεΐν ίίοίΐ είπεϊν 
ωΰπερ έτιείνω το όνομα. 

ΚΑΛ. Τι 8ε ονκ αντος λέγεις, ω Σώκρατες; 

ΣίΙ. Άλλ' εΐ ϋοι ηδιόν έατιν, έγώ έρώ. αν δέ, αν 
μεν 001 δοτιώ ίγώ καλώς λέγειν, φάϋ•ΐ' ει δε μη, έλεγχε 
καϊ μη έηίτρεηε. έμοϊ γαρ δοκεΐ ταΐς μεν τον ΰωματος 
τάξεαιν όνομα είναι νγιεινόν, έξ ον έν (χντω η νγιεια 
γίγνεται καΐ η άλλη αρετή τον αώματος. έ'στ* ταντα η 
ουκ ϊατιν; 

ΚΑΛ. "Εατιν. 

ΣΩ,. Ταΐς δΐ της ψυχής τάξεΰι καϊ κοαμήβεαι νόμιμόν 
τε καϊ νόμος, ο&εν καϊ νόμιμοι γίγνονται κάί κόΰμιοΐ' 
ταντα δ* ϊΰτι δικαιοΰννη τε καΐ βωφροβννη. φής ή ον; 

ΚΑΛ. "Εατω. 

Ε<Χ• Σ£1. Ονκονν προς ταντο; βλέπων ο ^ήτωρ^'^^ 
έκεϊνος, ο τεχνικός τε καϊ αγαθός, καϊ τους λόγους προα- 
οίαει ταϊς ψυχαΐς ονς αν λέγη καϊ τάς πράξεις άπάΰας, 
καϊ δώρον έάν τι δίδω, δώΰει, καϊ έάν τι άφαιρήται, 
άφαιρήαεται, προς τοντο άεϊ τον νονν ^χων, όπως άν 
αντον τοις πολίταις δικαιοαννη μίν έν ταΐς \1}νχαΐς γίγνη- 
ται, αδικία δε άπαλλάττηται , καϊ Οωφροΰύνη μεν έγγί- 
γνηται, άκολαΰία δΐ άπαλλάττηται, καϊ ή άλλη αρετή 
έγγίγνηται, κακία δΐ άπίτ]. αυγχωρεΐς ή ον; 

ΚΑΛ. Συγχωρώ. 

ΣίΙ. Τι γαρ όφελος, ω Καλλίκλεις, αώματι γε κά- 
μνοντι καϊ μοχ&ηρώς διακειμένω αιτία πολλά διδόναι καϊ 
τα ηδιατα η ποτά ή αλΙ* ότιοϋν, ο μη όνήαει αυτό έσΟ•* 
οτε πλέον ή τουναντίον κατά γε τ6ν δίκαιον λόγον καϊ 
α^αζ-τον; Εατι ταντα; 



505« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 85 

Ι ΚΑΛ. "Εστω. 

ΣΛ. Ου 7^9» οϊμαι, λναιτεΧεΐ μετά μοχΰτιρίας α<ό^ 
ματος ξτίν άν^^ώπω' ανάγκη γά^ οντω καΐ ζτ^ν μοχ^ρώς. 
η ούχ όντως; 

ΚΑΛ, Ναί. 

ΣίΙ. Ουχονν καϊ τάς ΙκιΟνμΙας αΛοπιμπλάναι, οίον 
πεινώντα φαγεΐν οβον βονλεταί η διιρώντα πιεΐν, νγ βαί- 
νοντα μίν ίώ'ΰίν οΐ ιατροί ως τα πολλά, κάμνοντα δε, 
ως ^Ίτος είπεϊν, ουδέποτ ίώαιν ^μηίπλαβΟ'αι ών ίπιΟνμεϊ; 
συγχωρείς τοντό γε ηαϊ αν; 

ΚΑΛ. "Εγωγε. 
/^Ο, ΣΩι. Περί δΐ ψοχην , ω αριΰτε, ονχ 6 αντός τρόπος; 
^ως μεν οίν πονηρά η, ανόητος τε ονβα κοίΐ άκόλαοτος 
χαΐ άδικος καϊ άνόοιος, είργειν αυτήν δεΐ των έπιΰ^μιών 
%αΙ μη έπιτρέπειν αλλ' αττα ποιεΐν ί} άφ' ών βελτίων 
Ματαί; φγ/ς η ον; 

ΚΑΛ. Φημέ. 

ΣίΙ. Οντω γαρ που αντ^ αμεινον γ^ '^νχη; 

ΚΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣΛ. Ονκουν το εϊργειν ίατίν άφ* ων έπιϋνμεϊ 
ίίολάζειν; 

ΚΑΛ. Ναί. 

ΣΛ. Τ6 κολάξεα^αι £ρο; ττ/ ^χζ αμεινον έατιν η η 
άκολααία, ωβπερ αν ννν δη ωον. 

ΚΑΛ. Ουκ οΐδ* αττα λέγεις, ω Σώκρατες, αλλ* αίλον 
τινά έρωτα. 

ΣίΙ. Οντος άνηρ ονχ νττο/^βν^^ ωφελούμενος καΐ αυ- 
τός τούτο πάαχων περϊ ου 6 λόγος έΰτί, κολαζόμενος. 

' ΚΑΛ. Ουδέ γέ μοι μέλει ονδεν ων ου λέγεις, καΐ 
ταντά αοι Γοργίου χάριν άπεκρινάμην. 
/$/. ΣίΙ. Εϊεν. τι ουν δη ποιήαομεν; μεταζυ τον λόγον 
καταλύομεν ; ΚΛβ ^/ίί»ν#/<*#^. ^π^η*^ /^ί/. βΤ'^τ^ β/ζηΛ^ί ^. 

ΚΑΛ. Αυτ ός γνώ ύει. ίί.Μ^-^ 9ΜΙ/Χ.^ ^'^^-^'^^^^- 



^ι^/ταί£τ^ ι 



86 



ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 



50β« 



^4α< ^η^άτηί^. ΣΩ,, Άλλ' ονδε τους μνϋ•ονς φααΐ μεταξύ ^εμις ΒΪναι 
^1^^^^^^ ^^Ί^αλείπΒΐν, αλλ* ίπι^έντας κεφαλήν^ ίνα μη ανεν τιεφα-ί^έα* 
ρ Ορ.ΊΧΧ. Λ. χ^^ ηεριί'η . άηοΆ^ιναί ονν καΐ τα λόιηά , ίνα ήμΐν 6 
λόγος αεφαλην λάβγι. 

Ε<ΧΙ• ΚΑΛ. ^£1ς βίαιος εϊ, ω Σώτιρατες* ίαν δϊ 
ίμοϊ πεί%'νι, Ιάβεις χαίρειν τούτον τον λόγον ^ καΐ αλλω 
τω διαλέξει. 

ΣίΙ. Τις ονν αΙΧος ί&έλει; ιιή γαρ τοι ατελή γε τον 
λόγον ηαταλίπωμεν. 

Κ Α Α. Αντός δΐ ονκ αν δύναιο διελ^εΐν τον λόγον , 

^ ,> -τ^/ . V λέγων τιατά ααυτον η άποτιρινόμενος ΰοντω; 

Ί%τΛ /^ τ^-• ^^' Ιν^__[^*' ^ο '^^ον Άπιχαρμον γενηται, α προ τον 

^/τ^^^^^^δνο άνδρες Φλέγον ^ εΙς ων Ιτιανός γένωμαι. άταρ κινδυ- 

'^,ίΙί^*^Ρ^'νενει άναγ%αιότατον είναι όντως, ει μέντοι ηοιήβομεν, 

*^^^^ οϊμαι Ιγωγε χρήναι πάντας ημάς φιλονείαως ϊχειν ηρδς 

το είδέναι το άληϋΊς τΐ έβτι περϊ ών λέγομεν καϊ τΐ ιρεν' 

δος' τίΟΐνον γαρ αγαθόν απαοι φανερον γενέΰ^αι αντό. 

ψτίγ^Ιόγΐ9Ίί. δίειμι μίν ονν τω λόγω ίγώ ως αν μοι δο'κη ^χειν Ι έάν^^^ 

δέ τω νμων μή τα οντά δοκώ ομολογεΐν έμαυτω , χρή 

άντιλαμβάνεα^αι καΐ έλέγχειν, ονδΐ γάρ τοι ϊγωγε είδώς 

λέγω α λέγω, άλλα ζητώ κοινή με^' νμών, ωΰτε, αν τι 

φαίνηται λέγων 6 άμφιαβητών έμοί, έγώ πρώτος ανγχω- 

ρήΰομαι. λέγω μέντοι ταντα, εί δοτιεΐ χρήναι διαπεραν- 

ϋ^ναι τ6ν λόγον εί δ\ μη βονλεα^ε, έώμεν δη χαίρειν 

•ααϊ άπίωμεν. 

ΓΟΡ. Άλλ' έμοι μ\ν ου δοκεΐ, ω Σώηρατες, χρήναι 
πω άπιέναι, άλλα διεξελϋ'εΐν αε τον λόγον φαίνεται δέ 
μοί καΙ τοις άλλοις δοτιεΐν, βονλομαι γάρ ϊγωγε καΐ αντίίς 
άχονΰαί οον αντου διιόντος τα επίλοιπα. 

ΣίΙ. Άλλα μΙν δή, ω Γοργία , κοίΐ αντος ήδέως μΙν 
αν Καλλι'^ίλεΐ τούτω ϊτι διελεγόμην, ?ως αντώ την τον 
*^^•^^';/'^^Λμφίονος απ^ίωκα ^ηύιν άντϊ της τον Ζή&ον ' έπειδη 

σύ, ώ Χαλλί^ιλεις, ονϋ έ&έλεις αννδιαπεράναι τον λό- 



Α 



ΜΙ7« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 87 

701^, άλλ' ονν §μοϋ γε άκουίύν ίπιλαμβάνον^ ^ά,ν τι βοι 

δοχω μη χαΧω^ λέγειν, και με ίά,ν εξέλεγξης, ονη άχ^ε- ^α^Ρί^έη .^Λ 

ίί^αομαΐ αοι ωαπερ αν έμοί^ αλλά μέγιατος ενεονέτης ^*^• ^Ζ*- ^•^• 

ΚΑΛ. Λέγε, ω 'γα&έ, αντος χαΐ πέ(ίαινε,.^Μ^ -^/Ζ^^.^^^'^^^^/*-^. 
ί35. Ε«Χ1Ι• ΣΆ, 'Άτίουε δη έξ αρχής έμοϋ άναλαβόντος 
τον λόγον. ^Αρα το ηδύ ααϊ το άγα&όν τό οντά έατιν; 
Ου ταύτόν, ως έγώ %αΙ Καλλαιλής ώμολογήβαμεν, Πό- 
τερον δΐ το ηδύ Ενετια τον άγα&ον πραατέον, η το αγα- 
θόν ενετΜ τον ηδέος; Το ηδύ ^νεκα του άγαϋΌν, ^Ηδν 
δέ έατι τοντο ον παραγενομένον ήδόμεΟ'α, αγαθόν δε ον 
παρόντος άγα&οί έΰμεν; Πάνν γε. Άλλα μην άγα&οί γέ 
έαμεν παϊ ημεΐς και τοίΗοί πάντα οΰα άγα^ά έβτιν, αρε- 
τής τίνος παραγενομένης ; "Εμοιγε δοκεΐ άναγτιαΐον εΐναι, 
ω Κΰίλλίκλεις. 'Αλλά μεν δη η γε άρετη Μαστού, χαΐ 
ακευονς καΐ αωματος καΐ 'ψνχής αν καΐ ξωον ηαντός, 
ον τω εΐαη αάΚλιΰτα ηαραγίγνεται , άλλα τάξει %αϊ ορ&ό- 
τητι ααΐ τέχνη, ήτις ^κάατφ άποδέδοται αντών. αρα ϊατι 
ταντα; Έγώ μεν γάρ φημι. Τάξει αρα τεταγμένον %αϊ 
%&ιοομημένον έατίν η αρετή εηάΰτον; ΦαΙην αν ϊγωγε. 
Κόαμος τις αρα έγγενόμενος έν εγ,άατφ 6 ^τίάατου οικείος | 
άγαϋ'ον παρέχει ^αατον των όντων; ^Εμοιγε δοκεί. Και ) 
ψυχή άρα κόβμον ^χονοα τον εαυτής άμείνων της άκο- 
αμήτον; Ανάγκη, 'Αλλά μην η γε κόαμον ϊχονΰα κοαμία; 
Πώς γάρ ον μέλλπ; *Η δέ γε ηοΰμία αώφρων; \ Πολλή 
α Η. ανάγκη. Ή αρα αώφρων 'ίΙ>νχή άγα^ή. Έ/ώ μ\ν ονκ 
ϊχω παρά νοτννα άλλα φάναι, ω φίλε Καλλίκλεις' αύ δ* ει 
^χεις, δίδαακε. 

ΚΑ Α. Λέγ', ω 'γαΰ•έ. 

ΣΆ, Λέγω δη οτι, εί ή αώφρων άγα^ή έατιν, ή 
τουναντίον τη αώφρονι πεπον&νΐα κακή έατιν . ην δΐ αντη 
ή άφρων τε καϊ άκόλαατος; Πάνν γε, Καϊ μην ο γε 
αώφρων τά προαήκοντα ηράττοι αν και περϊ 9•εους και 



88 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. Β07. 

περί άν&ρίόχους; ον γαρ οη^ ΰωφρονοΐ τά μη προΰητιοντα 
πράττων; Ανάγκη ταυτ εϊναι όντως. Και μην ηΒρΙ μ^ν 
ανθρώπους τα προατγκοντα πράττων δίκαι αν πράττοι, 
περί δΙ ^εονς οΰια' τ6ν 61 τα δίκαια καΙ οΰΐα ηράττοντα 
ανάγκη δίκαιον καϊ οΰιον εΐναι; *Έθτι ταύτα. Καϊ μεν 
δη τιαϊ άνδρεΐόν γε ανάγκη; ον γαρ δη ΰώφρονος ανδρός 
ίατιν οντε διώκειν οντε φ&ύγειν α μη προΰήκει^ άλλ' α 
δει και πράγματα καϊ άν^'ρώπονς καϊ ηδονάς καϊ λνπας 
φενγειν καϊ διώκειν, καϊ υπομένοντα καρτερεΐν οπον δεΐ. 
ωατε πολλή ανάγκη, ω Κ(χΙλ£κλεις, τον ΰώφρονα, ωβπερ/^^ 
διήλ^Όμεν , δίκαιον οντά καϊ άνδρεϊον καϊ οαιον άγοο&ον 
άνδρα εΐναι τελέως, τον δΐ άγαϋ'όν εν τε καϊ καλώς πράτ- 
»<ί'ττ//,'?6/'^^^*^ α αν πράττη, τον δ' ευ πρά ττοντα μα%άριόν τε καϊ 
γ^4^αί.. 7τ9/- ενδαίμονα είναι , τον δΐ πονηρον καϊ κακ,ώς πράττοντα 
ν,τη'^Χ. α%'λιον . ούτος ^ αν εϊη 6 ίνοίντιως Εχων τφ αώφρονι, 

ο άκόλαΰτος, ον αύ ίπτινεις. 

Ε«ΧΙΙΙ• 'Έ/γώ μεν ονν ταντα ούτω τίθεμαι και φημι 
/.β^Λ^'/Χί. ταντα άληϋ^} εϊναι. ει δϊ ϊΰτιν άλη^ή, τ ον βονλ ό/ιενον^ 
ί^/2^>Χ^^ (ος Εοικεν, ενδαίμονα είναι αωφροβννην μίν διωκτ έον καϊ 
τ/:ΐ4ΐί^'7^ά/^'άοκητέον , άκολααίαν δε φενκτέον ως Ε^ει ποδών ^καβ τος • 
'.βα)!^ ί^ντ^^ ^/^ι*€5^, καϊ παρ αβκεναΰ τέον μάλιοτα μ\ν μη&εν δεΐα^αι 
τον κολάζεαϋ•αι, έαν δΐ δεη^^ η αντός η άλλος τις τών 
οικείων, η ιδιώτης η πόλις, ίπι&ετέον δίκην καϊ τίολα- 
ατέον, ει μέλλει ευδαίμων εΐναι. οντος ϊμοιγε δοκει 6 
άκοπος εϊναι, προς ον βλέποντα δει ζην, καϊ πάντα εί ς 
^•^'•^Ι^'•'' ^^ τοντο καί τά αντον ϋν ντείνον τα κχά τά της πόλεως, όπως 
ήσ^'ΰ. δικαιοΰννη παρέϋται καϊ ΰωφροαύνη τφ μακαρίω μέλλοντι 

Εαεο^αι, οντω πράττειν, ονκ επιθυμίας έώντα ακόλαστους 
'ΤΟ^' εΓνα* καϊ ταιίτα^ έπιχειρονντα πληρούν, άνη νυτον κακ όν, 

Α ? Ι ληοτοϋ βίον ξώντα . ούτε γαρ αν αίλω άνθρώπφ προα- 

■ φίλης αν εϊη ο τοιούτος οζτε ϋ'εφ' τί οινωνε ΐν γαρ αδύνα- 
τος* οτω δε μη ϊνι κοινωνία, φιλία ουκ &ν είη . φααϊ ^ ί$6. 
^ /ί/-^ταρη,7'' οί σοφοί, ω Καλλίκλεις, καϊ ουρανόν καϊ γήν καϊ θεούς 



508* ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 89 

χαϊ άν^ρΰότίονς την κοινωνίαν \ οννέχΗν %(ά φιλίαν γ,αϊ \ 
χοαμιάτητα χαϊ ΰωφροοννην καϊ δίκαιότητα, τιαϊ το όλον 
τοντο διά ταντα π όαμο ν καλοϋΰιν . ω ^ταΐρε, ονα «κο- Α**.ί&ϋΝ >*ίβτΜ 
αμίαν ούδϊ άϋολαοίαν . αν δέ μοι δοτίίΐς ον ηροαέχΒΐν τον 
νουν τούτοις, τιαϊ ταντα αοφος ων, άλλα λέλη&έ βΒ οτι ^'^^/^, 
η ίαότης η γεωμε τρίκη τιαΙ ίν &εοΐς ααϊ ίν άν^^ώηοις Μ*^**^^•^- ^^ 
μέγα δύναται, αύ δε πλεονεξίαν οιει δεΐν άοκεΐν γεωμε- ^^Γ'^'. ^ψ 
τρέας γάρ <^μ£ΧεΓ$. Εΐεν. η έξελ εγκτέ ος δη οντος 6 λόγος ^)^ι^^^^^^/^ 
ημϊν έΰτέν , ώς ο υ δΐκαιοαύνης και ΰωφροαύνης κτϊ]^!* ^Λ'• 
ενδαίμονες οΐ ενδαίμονες, κακίας δε άθλιοι οΐ άθλιοι ' 
η ει οντος άλη&ής έΰτι, ακεπτέον τι τα αυμβαινοντα. τά^&^^^•'^''^*'* 
πρόα^εν έκεΐνα, ω Καλλέκλεις, ανμβαίνει πάντα, έφ' οις 
αύ με ηρου ει ΰπουδάζων λέγοιμι , λέγοντα οτι κατηγορη- 
τέον εΐη και αντον καϊ νϊεος κα\ εταίρου , έάν τι άδικτ, , 
Χ£χ1 τη Ρητορική ίηϊ τοντο χρηβτέον. καϊ α Πώλον αίαχννη 
ωον ανγχωρεΐν, άληΟ^ αρα ην, το εΧναι το άδικεϊν τον 
άδικεϊα^αι, οαωπερ αϊοχιον, τοαούτφ κάκιον' καϊ τον μέλ- 
λοντα όρ^ώς ^ητορικόν ϊαεΰ&αι δίκαιον αρα δπ εϊναι καϊ 2^^'/' ^/Ι/ - 
Ιη υβτημονα των δικαίων, ο αν Γοργίαν ϊφη Πώλος δι ^^χ^'/, 
αίΰχννην όμολογήβαι, 
/37. Ε<Χΐν• Τούτων δΐ ούτως εχόντων, ακε^ώμε^α τι 

τίοτ' ίβτϊν α αυ ^μοϊ όνειδίζεις, α^α καλώς λέγεται η ον, ί.ΗΊ- 
ώς αρα έγώ ούχ οΙός τ' είμΙ βοτ^^^ΰαι οντε έμαντφ οντε 
των φίλων ονδενϊ ονδΐ των οικείων, ονδ* έκαώααι έκ 

των μεγίΰτων κινδύνων, ειμί δΐ έπϊ τω βονλομένω ώαπερ 

οΐ άτιμοι τον έ^έλοντος, αν τε τύπτειν βονληται, τό 
νεανικόν δη τοντο τον οον λόγον, έηι κόφ^ς, έάν τε 
;ΐ;ρΐ7μο;τοί άφαιρεΐύ%•αι, ίάν τε ίκβάλλειν έκ της πόλεως, 
έάν τε, το ^ΰχατον, άποκτεΐναΐ' καΐ οντω διακεία^αι πάν- 
των δη αΐβχιατόν ^ατιν, ώς 6 ΰος λόγος, 6 δ\ δη έμός, 
οοτις πολλάκις {Λν ηδη ε^ρηται, ονδεν δΐ κωλύει καϊ ετι 
λέγεβ^αΐ' ον φημι, ω Καλλίκλεις, τό τύπτεαϋ'αι έπΙ κό^- 
^ης αδίκως αϊύχιοτον είναι, ονδέ γε το τέμνεο^αι όχτε Α«/ν»*Λ^«^ 



90 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 5Ο0« 

Ί.ΑόΛ^^^Τ' ^ίΛ^ "^^^ σώ^α τό Ιμ^ν οντε τ6 βαλΧάντων, άλλα το τνπνειν 
>α.^.^^• |Χα1 ^(ύ και τα έμα ά^ίκωβ ηαΐ τεμηιν κοίΐ αΐΰχιον καΐ 
η7η€^ίί1,Η. χάχ^ον, καΐ κλέπτειν γ ε αμα τιαϊ ά νβοαπο8ί^εα %αί καΐ 
^ ^ .' ^^^^^ τοι>χωφ)χεΙν καΐ ανλλήβδην ότιοϋν άδίκεΐν καΐ έμ^ και τά 
ί^'09ΡΗτη/^ΗΤτ»η» ^μ^ τϋ3 α^ιχονΐΎ£ καΐ κάκ^οΐ' καΐ αϊαχων εΧναί η έμοϊ τψ 
Λψη4Γα^^>***^άδι%ονμΒνω. ταύτα ημΐν ανω έηεΐ ίν τοΐς η^όο^εν λ^γοις /^^ 
*^^*^*^^^| ^^ φανίντα, ως ίγώ λέγω, χαηέχεται καΐ δέδεται, | καΐ 
ι^ττ. ί' ^^ΐτΓΤϊ* ^^ ^'^ΤΡΟ^χό^ Ιροϋ, Η ειπείν ίατί, αίδη^οΐς καΐ άδαμαντίνοις 
Μ<^. Χό^οι^) <ος γονν αν δόξείεν οντωαί, ους ον ει μη λναεις 

ί. ^•Λΐ^•2,3^/.^ ^^- ^^^ νίανικωΓερος , ον;ι; οΙόν τε άλλως λέγοντα η ως 
τιη-^Χ' . ^γ^ ^^ λέγω χαλως λέγειν έπεί Ιμοιγε 6 αντος λόγος 

έΰτίν αεί, οτι ίγώ τιχντα ον% οϊδα οηως ^χει, οτι μέντοι 
αν ίγώ ίντετνχητια, ωαηερ νυν, ουδείς οΙός τ ίατιν άλ- 
λως λέγων μη ον καταγέλαατος είναι, ίγώ μεν ονν αν 
τί^μι ταντα όντως ϊχειν . εί δε όντως ^χει καΐ μέγιατον 
των Ηοκών ίοτίν ή αδικία τφ άδίτίονντι καΐ ^τί τοντου 
μεϊξον μιγίΰτον οντος, εΐοΐον τε, το άδίκονντα μη διδόναί 
δίαην, τίνα αν βοή^ειαν μη δννάμενος αν&ρωπος βοη&εϊν 
^αντφ ηαταίγέλαοτος αν τη άλη&εία εί^η; αρ ον ταντην 
~ ήτις άποτ(}έφει την μ^ίατην ημών βλάβην; αλλά τεολλή 

ρηο η^^Ύγ η άνάγγ,η τ<χντην είναι την αίοχίατην βοή^ειαν μ^ δνναϋ^αι 
-νν '^^'^*^ βοη&εΐν μήτε αντφ μήτε τοΐς αντον φίλοις τ ε καΐ οίκείοις, 
^ γ^!Ζγ Λ4η^>η.^^'^έραν δϊ τήν τον δεντέρον ηατιον %αϊ τρίτην την τον 
^ίΛίΦ<^^ Ιίζ} αν τρίτον καΐ ταλλα όντως, ώς ίκάατον κεκκον μέγεθος πέ- 
•ην,τΐ'Τ'ί^ φνκεν, οντω %αί %ά}1ος τον δννατον είναι ίφ' ^καατα 
βοη^εϊν κοτΐ αίαχρνη τον μή . αρα άλλως η όντως ^χει , 
ω Καλλίκλεις; 

ΚΑΛ. Ονκ οίΧλως. 

νΧ\* ΣΆ. /ίνοϊν ονν οντοιν , τον άδιαεΐν τε χαΐ/^^. 
αδίΗείβ^'αι, μείζον μέν φαμεν τίατιον τό άδικεΐν, ^λαττον 
δΐ τό άδικεΐο^αι . τί ονν αν παραΰκενααάμενος αν&ρωηος 
βοηϋ'ήαπεν αντφ, ωατε άμφοτέρας τάς ωφελείας ταύτας 
ίΖ^ιν, τήν τε άηο τον μη άδιπεΐν χα< την άπο τον μή 



5ΙΟ• ΠΛΑΎΆΉΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 9ί 

άδν^ΈΪΰ&οίί; πότερα δνναμιν η βονλτιβιν; ώδε δε λέγω' 
πότερον έάν μη βονληται άδικεΐβϋ'αί) ονκ άδιτ ιήαετα ι , η 
ίαν δνναμιν τιαραϋτιενάΰηταί του μή άδιίίεϊβ&αι, ονχ 
άδιτίήαεται ; 

ΚΑΛ. ^ηλον δη τοϋτό γε^ οτι έαν δνναμιν. 

ΣίΙ. Τι δε δη τον άδικεΐν; τυότίρον έάν μή βονληταί 
άδίτιεϊν^ Ιτιανόν τοντ ^ϋτίν — ον γαρ άδΐ'ϋ'ήβει — , η ηαϊ 
Ιπϊ τοντο δει δνναμιν τίνα καΐ τέχνην ηαρα^αενάβα^^αι, 
ώς^ ίαν μή μάΟ^ αντά καΐ άακήβψ]^ άδικήοει; Τί ονΆΤί^Ι-ηα**^,^ 
αντό γί μοι τοντο άπειιρίνω, ω Καλλίκλεις, ποτερόν αοι 
δοηονμεν όρϋ'ώς άναγκαα&ήναι όμολογεΐν ίν τοις ϊμπρο- 
α&εν λόγοις ^γώ τε γ,αΐ Πώλος η ον, ηνί%α ώμολογήααμεν 
μηδένα βονλόμενον άδικεΐν, αλλ* ατίοντας τους άδΐκονντας 
ηάντας άδικεΐν; 

ΚΑΛ. "Εατω αοι τοντο, ω Σώαρατες, όντως, \ ΐνα 
διαπεράννις τον λόγον. 

ΣΆ. Καϊ έπϊ τοντο α^α, ως ^οιτιε, τναραατιευαΰτεον 
ΙστΙ δνναμιν τίνα καΐ τέχνην, όπως μή άδιπήβομεν. 

ΚΑΛ. Πάνν γε. 
140. Σεΐ. Τις ονν ποτ ΙοτΧ τέχνη της παρασκενής του 
μηδίν άδιτιεΐβϋ'αι η ως όλίγΐΰτα ; ΰΐίέιραι εί αοΙ δοχεΐ ηπερ 
^μοέ. ^μοϊ μ\ν γαρ δοκεΐ ^ε' η αντον αρχειν δεϊν έν τη "Ϋ•^^^- 
ηολει η χ« 1 τνραννείν, η της νπαρχονΰης πολιτείας ΙταΓ- Κ*^• >&/ι•^* 
ρον εϊναι, 

ΚΑΛ. *Ορας, ω Σωτιρατες, ως έγώ έτοιμος εΙμι έπαι- 
νεΤν, αν τ< παλώς λέγης; τοντο μοι δοκεΐς πάνν καλώς 
είρητιέναι. 

Ε<Χνΐ. ΣΆ. Σκοπεί δή %αΙ τάδε έάν αοι δοκώ εν 
λέγειν . φίλος μοι δοκεϊ ^καατος ^κάατω είναι ως οΐόν τε 
μάλιατα,' ονπερ οΐ παλαιοί τε τιαϊ αοφοϊ λέγοναιν, 6 Ήί^ ^/μμ)^• 
όμοιος τω όμοίφ. ον καϊ αοί; 

ΚΑΛ. "Εμοιγε. 

ΣΛ. Ονκονν οπον τύραννος ίατιν άρχων άγριος καϊ 



\ 



92 ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 511 « 

άηαίδευτος, ί-ί τις τούτον ^ ττ} πόλει πολν βελτίων είη, 
φοβοϊτο δήπον αν αυτόν 6 τύραννος παϊ τούτφ έξ άπαν- 
ίΑντ^,^ /^/Ιτ^'-τος του νου ούχ αν ποτέ δ ύναιτ ο φίλος γενέΰ^αι; 

^ί'ί^'^^^^^ττιΛίίί^ ^^' ^^«' 7* *^ ^*? ^ολν φαηΧοτερος εΪ7\^ ού^ αν 
οντος' καταφρονοί γαρ αν αύτοϋ 6 τύραννος τιαΐ ονκ αν 
ποτέ ώς προς φίλον απουδάαειεν. 

ΚΑΑ, ΚάΙ ταύτ άλη^. 

ΣίΙ. Αείπεται δη έπεΐνος μόνος άξιος λόγου φίλος τφ /^/ 
τοιούτω, ος αν όμοή^ης ων, ταντά ψέγων καΙ έπαινών, 
ε&έλ'η αρχεα&αι και ύπο'κεΐα^'αι τω αρχοντι. οντος μέγα 
έν ταύττι τη πόλει δυνηΰεται, τούτον ουδείς χ αίρων άδ ι- 
Γν.Λ^ΛΛ '/'•^/. χ?}σ8ί. ούχ όντως ^χει; 

ΚΑΑ. Ναί. 

ΣίΙ. Ει αρα τις §ννοήαειεν ίν ταύττι τη πόλει των 
νέων , Τίνα αν τρόπον έγώ μέγα δυναίμην ιιαι μηδείς με 
{^,^^^<η'γ^υ' άδιιιοΐ, ή αύτ η, ώς εοιτιεν, αύτω οδός έβτιν, ενϋ"νς έα νέου 
έ^ίζειν αυτόν τοις αντοΐς χαίρειν καΐ αχϋ'εαϋ'αι τω δε- 
απότη , κα2 παραβτίευάξειν όπως ο τι μάλΐϋτα όμοιος ϊβται 
ί-Άείνψ, ούχ ούτως; 

ΚΑΑ. Ναί. 

ΣΛ. Ούκοϋν τούτω το μεν μη άδίΛίεϊαϋ'αι τιαϊ μέγα 
δύναβϋ'αι, ώς ο υμέτερος λόγος, έν τη πόλειδιαπεπράξεται. 
^ ΚΑΑ. Πάνυ γε. 

ΣΩι. Αρ' ουν καΙ το μη άδιτιεΐν; τ] πολλού δει, εϊ- 

περ όμοιος ϊβται τω αρχοντι οιτ& άδί%φ %αϊ παρά τούτφ 

μέγα δυνηβεται; άλλ' οΐμαι ϊγωγε, πάν τουναντίον ούτωοΐ 

.\ιτ* γι* νίνΎί. ή παραΰΐιευη ϊοται αύτφ έπϊ το ο7ω τε είναι ώς πλεΐοτα 

άδνκείν %αϊ άδιτιούντα μη διδόναι δνκην . η γάρ ; 

ΚΑΑ. Φαίνεται. 

Ι ΣίΙ. Ούγ,ουν το μέγιατον αύτω τιακον υπάρξει, μο- 
χΟ^ρω οντι την 'ψυχην κα* λελωβημένφ δια την μίμηΰιν 
τον δεαπότον ν,αί ^ννα/ι^&ν. 



\ 



511« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 93 

//{Ζ. ΚΑΛ. Ού% οϊ8* οητ} ατ ρεφεις ίκάβτοτε τους λόγο υς νχτι.ο/ται 
ανω καΐ κάτω , ω Σώ%οατΒς . ί ονν, οΧα^α οτι ούτος 6 ^ 5^'!ί ίΖ 
μιμούμενος τον μη μιμονμενον εκείνον αττοτιτενει , εαν *^ 
βοΰλητοίΐ, %άϊ άφαιρήαετοίί τα οντά; 

Σίί. ΟΪ6α, ω 'γαΟ'\ ΚαΧλίαΙεις, εί μη τιωφός / ειμί, 
καΐ ΰοϋ ά'Λονων παι Πώλου άρτι πολλάκις καϊ των άλλων 
ολίγου πάντων των ίν ττ} πόλει . αλλά τιαΐ αυ ^μοϋ άκουε, 
οτι άποκτενεΤ μεν, άν βούληται, άλλα πονηρός ων καλόν 
γ.άγαΟ'ον οντά. 

ΚΑΛ. Ονκονν τοϋτο δ^ καΙ το άγανακτητόν ; 

ΣΩι. Ου νουν γε εχοντι, ώς ο λόγος αημαίνει. η οϊει 
δεΐν τοντο παραβ'Κ^άξεαϋ'αί άνϋ'ρωπον, ώς πλεΐβτον χρό- 
νον ζ^ιν, και μελεταν τάς τέχνας ταύτας αϊ ημάς άεϊ ί% 
των κινδύνων αώξουοιν , ώΰπερ καΙ ην αυ κελεύεις έμΐ 
μελεταν την ρητορικην την §ν τοις δικαατηρίοις διαΰώ^ 
ξονααν; 

ΚΑΛ. Ναϊ μά άι όρ%'ώς γε αοι αυμβουλεύων. 
/^I^ Ι^ΧνίΙ. Σεΐ. Τί δε, ω βέλτιΰτε; η καΐ ή του νεΐν 
^πιΰτημη αεμνή τις ΰοι δοκεϊ είναι; 

ΚΑΛ. Μά άι ουκ ^μοιγε. 

ΣΩ,. Καϊ μην οώξει γε καΐ αυτή έκ θανάτου τους 
άνΟ'ρώπους , όταν είς τοιούτον έμπέΰωΰιν ου δει ταύτης 
της ίπιΰτήμης. εΐ δ' αυτή ΰοι δοκεϊ ΰμικρά είναι, έγώ 
αοι μείζονα ταύτης ^ρώ, την κυβερνητικην , η ου μόνον 
τάς 'ψυχάς σώζει άλλα καϊ τα ΰώματα καϊ τά χρήματα 
έκ, των έΰχάτων κινδύνων, ώβπερ η Ρητορική, καϊ αυτή 
μεν προαεΰταλμένη έατϊ καϊ κοομία , καϊ ου αεμνύνεταιίίτη*ί^Ύ^βρμ 
ίαχηματισμένη ώς ύπερήφανόν τι διαπραττομένη , άλλάΤ^^'^^'^^^' 
ταύτα διαπραξαμένη τη δικανική , έάν μίν έξ Αίγίνης δεϋρο ^ ^' 

αώβη, οΐμαι δύ' όβολούς έπράξατο, έάν δΐ ^| Αιγύπτου 
η Ικ του Πόντου, έ άν πάιι πολυ ταύτης της μεγάλης εν- 
εργεαίας, ΰώααό' α ννν δη Φλέγον, καϊ αυτόν καϊ παΓάα$ 
καϊ χρήματα καϊ γυναίκας , ]άποβίβάΰα<^ είς τ6ν λιμένα 



94 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, ^19. 

δύο δραχμάς Ιπ£ώ|ο:το, καΐ αντος 6 ίχονν την τέχνην 

χαϊ ταϋτα διαηραξάμενοζ ίτιβάς παρά την ϋ•άλοίτταν ααΐ 

την νανν περιπατεί έν μετρίφ αχήματι . λογίζεΰ^αι γάρ , 

οΐμαι^ ^πίΰταται οτι αδηλόν έΰτιν ονβτινάς τε ώφέλιγκε 

των ΰνμπλεόντων ονκ έάβας τιαταποντω&ηναι καΐ ονοτινας 

^βλαιρεν, είδώς οτι ονδεν αντονς βελτίονς έξεβίβααεν η 

οίοι Ι ^νεβηβαν, οντε τα αώματα οντε τάς 'ψνχάς , λογίζε^/^* 

'η.^βί.€.^ίΜΜΐί^*' ονν οτι ον χ, εΐ μέν τΐζ μεγάλοις και άνιάτοις νοοή- 

Ιίί^.Ι;4'Ιρ'ί7^ μαϋι %ατά το αώμα αννεχόμενος μη άπεπνίγη, ούτος μ^ν 

'/^' •'Τ•* < /^^. α&Χιός ^βτιν οτι ονκ απέθανε , καΐ ονδεν νπ αντον ωφέ- 

ληταΐ' εί δε τι ς αρα ίν τφ του βωματος τιμιοοτερω , τ^ 

'ψνχ'η , πολλά νοβήματα ^χει και ανίατα , τοντψ δε βιωτέον 

^η^» ^ν»2^ίκ^^^^;1 ^ς^ι τούτον όνηβειεν , αν τε ^κ ^αλάττης αν τε έκ 

"^ διηαατηρίον αν τε αλλο&εν όποϋ'ενοϋν βώοτ^, άλλ' οίδεν 

ί^/'Λκ-Λ^^Κ 2^^ ο^^ α/ΐ*ίΐνόν ^οτι ζ'ην τω μοχϋ'ηρφ άν^ρώπφ- κακώς 

γάρ ανάγκη ^βτϊ ζην, 

Ι^ΧνίΙΙ. ζ/ια ταντα ον νόμος έϋτϊ αεμνύνεο&αι τον 

κνβερνητην , καιπερ αώζοντα ημάς. ονδέγε, ω Ο'ανμάΰιε, 

τον μηχανοποιόν, ος οντε ατρατηγον, μη οτι κνβερνήτου^ 

οντε άλλον ονδενός έλάττω ενίοτε δύναται αώζειν * πόλεις 

^■^^ν• ν^^ ^οτιν οτε ολας οώζει . μη αοι δοκεΐ κατά τον δικα- 

νικον βΓι^α^; καίτοι εΐ βούλοιτο λέγειν , ω Καλλίκλεις^ άπερ 

νμεις, αεμνύνων το πράγμα, καταχωαειεν αν νμάς τοις 

λόγοις, λέγων καϊ παρακαλών ίπϊ τό δεϊν γίγνεα%•αι μη- 

.ίΐΛ ΐ^-πν χ*Μ Χ^χνοποιούς, ώς ονδεν ταλλά έατιν' Ικανός γάρ αντφ 6 

%ν€4}'ν%Αρ^ λόγος. άΐΧά αν ονδεν ήττον αντον καταφρονείς καϊ της /^^ 

γιΛοίίΧ. τέχνης της εκείνον, κάί ώς έν όνείδει άποκαλέΰαις άν μη- 

^^ΙΛί^αχ. χοίνοποιόν, και τφ νΐεΐ αντον οντ άν δονναι ^/^^^'Ρ^ 

βέλους, οντ άν αντος τφ ααντον λαβείν την εκείνον. 

καίτοι έ^ ων τά ΰοευτοϋ επαινείς, τίνι δικαίφ λόγφ τον 

μηχανοποιου καταφρονείς καϊ των αλΧων ων ννν δη ΙΧ€- 

Λ^.^^^ί*^^*'^ον; οϊδ* οτι φαίης άν β ελτίω ν εϊναι καϊ έκ βελτι όνων, 

^'^βΡ' τό ίΙ βέλτιον εί μ'ή ίϋτιν δ έγώ λέγω, αλλ* αυτό τοντ 



ΜΒ. ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 95 

έατϊρ άρενη, το αώζειν αυτόν ιιαΐ τά εαυτόν ον τά όποϊός 

τις ^τυχε, Ηαταγέλαατός οοι 6 ιρόγος γίγνεταί κοά /ιηζ*^" 

νοποιον κοά ίατροΰ τιαΐ των άλλων τεχνών , οσα^ τον ΰώ- 

ξειν ^νεκα πεηοίηντάί . άλλ*^ ω ματιάριε , ορα μη άλλο τι 

το γενναϊον τιαϊ το άγα&ον τ τον ΰώζειν τε καΐ αώζ&' 

αΟ'αί. μη γάρ τοντο μεν το ζ'ην^ όπόαον δε χρόνον\τ6ν'^'^'^^^'^- 

γε ως άλη&ώς άνδρα ίατεον έατϊ καΐ ον φιλοχρνχψέον , ^',^ ^\^^ 

αλλά έηιτρέιραντα περί τούτων τω 9•εω καΐ πι βτενααντ α ^^(^Ι,/ζο.^. ^ι 

τ αΐς γνναιξ ϊν οτι την είμαρμένην ονδ' αν εΙς έκφνγοι, το^.^/^^' 

έπι τον τφ ΰκεητέον τίν αν τρόπον τοντον ον μέλλοι χρό- Γ'^ν' 

νον βιώναί ως αρίΰτα βιωη, αρα έξομοκον αντόν τ^ πο- 

Ι¥ά, λιτεία ταντίβ \ ίν ^ αν οίτΐ'^, καϊ νυν δε αρα δεΐ αε ως 
όμοίότατον γίγνεαΟ'αι τφ δήμφ τφ ΆΟι^ναίων , ει μέλλεις 
τοντω προβφιλης εϊναι καΐ μέγα δνναϋΟ'αι έν ττΙ πόλεί; 
τον9'' ορα εΐ ΰοΐ λνβιτελεΐ καΐ ^μοί, όπως μη, ω ^«*ί*ό-^^^^.ρ^^ 
νιε , πειαόμε^α όπερ φααϊ τάς την οελήνην τ ιαΟ'αιροναα β,^^ί^' Ιιλ^λ^^^ 
τάς ΘενταλΙδας' σνν τοις φιλτάτοις ή αΐρεαις ημΐν ^(ΤΓαί'*^*^*^™,^ 
ταύτης της δννάμεως της έν τ^ πόλει, ει δε 6οι ο&ί ^^'^λ!^ £^ 
τινονν άν%'ρώπων παραδοίαειν τεχνην.τινά τοιαντην, ήτις 
6ε ποιηθεί μέγα δνναα^αι έν τ^ πόλει τηδε άνόμοιον οντά 
τη πολιτεία εϊτ ίπϊ τό βέλτιον εϊτ έπΙ το χείρον, ως §μοΙ 
δοχεΐ, ονα όρ^ώς βονλενει, ω ΚαλλΜεις' ον γαρ (^]2: ^ζ/ί^/.' ^ί^τ^ 
την δεΙ εϊναι άλλ' αντοφνώ ς ομοιον τούτοις , ει μέλλεις ]^Υ^ί^^?\ 
τι γνηβιον_ άπεργάξεα^αι εις φιλίαν τφ Αθηναίων δήμφ 
παϊ ναϊ μα ^ία τ φ Πνριλ άμπονς γε προς. οατις ονν ΰε ^€*ηο.^.ζ^^ 
τούτοις όμοίότατον άπεργάσεται, οντός αε ποιήΰει, ώς 
ίπιΟνμεϊς πολιτιιιός εϊναι , πολιτικόν τιαΙ ^ητορικόν * τφ 
αντών γάρ η%ει λεγομένων των λόγων ^ααοτοι χαίρονβι, 
τφ δΐ άλλοτρίφ αχ^ονται. εί μη τι αν άλλο λέγεις, ω 

ΙΗΤ φίλη 'Λεφαλη. Αέγωμέν τι προς ταντα, ω Καλλίπλεις; 

Ι^ΧΙΧ. ΚΑΑ. Ονχ οϊδ* οντινά μοι τρόπον δοαεΐς 
εν λέγειν, ω Σώκρατες. π^ττοι^^α ^£ το των πολλών πά- 
•0ό$ ' ον πάνυ αοι πύ^ομαι. 

1 



96 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 514. 

ΣΆ. *0 δήμου γαρ ^ρως , ω ΚαΧλΜεις , ίνών έν ττ] 

/.//. /%^ ΛΡ ^^ ^υχτ] τϊ} 6^ άντίΰτατΒΪ μοί ' άλλ' έαν ηολλάιιις ίαωζ χαΐ βέλ- 

Υύ^^'£ /ι^ ^/*^*^τιον ταύτα ταντα διαβτιοπωμε^α, πειαϋ'ήβει. άναμνήΰΟ-ηνι 

1 κ^Λ" ^Λί ^^^ »^^ ^^^ ϊφαμεν εΐναι τας παραακενάς έπΙ το εκαατον 

^εραπενειν καΐ σώμα καΐ ψνχήν , μίαν μεν προς ήδονην 

όμιλεϊν, την ετέραν δε ηρος το βέλτιβτον , μη Ηαταχαριζό- 

μενον άλλα διαμαχόμενον . ου ταύτα ην α τότε ώριξόμε^α; 

ΚΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣΩ,. Οντιοϋν ή μ^ ^έρα/ η προς ήδονήν, άγεννής 
ααΐ ουδίν άλλο η ηολατιεία τυγχάνει ουαα, η γάρ; 
{^^^* Κ Α Α. "Εστω, ζΐ βούλει, ΰοΐ ούτ ως. 

ΣίΙ. Ή δε γε Ηέρα , οηως ώς βέλτίΰτον ϊοται τούτο , 
είτε αώμα τυγχάνει ον είτε 'ψνχή^ δ ^εραπεύομεν; 
ΚΑΛ. Πάνυ γε. 

Σ£1. ^Αρ ουν οΰτως έπιχειρητέον ημϊν έΰτΐ ττ} πόλει 
και Γ0*5 ηολίταις Ο'ερατιεύειν , ώς βελτιβτους αυτούς τους 
πολίτας ποιούντας; άνευ γάρ δή τούτου^ ώς έν τοις ίμ- 
προα&εν ευρίΰιιομεν , ουδΙν όφελος αλλην εύεργεΰίαν ου- 
δεμίαν προΰφέρειν , έάν | μη τιαλη κάγα&ή η διάνοια τι 
των μελλόντων η χρήματα πολλά λαμβάνειν η αρχήν τί- 
νων η αλλην δυναμιν ήντινοϋν . ^ώμεν ούτως ϊχειν ; 
ΚΑΛ. Πάνυ γε , «Γ ΰοι ηδιον. 
^ρ^ίφψτ^^14, Σβι. Ει ουν παρεααλοϋμεν αλλήλους, ώ Καλλίκλεις,/^^' 
ό^φ/.€.Β}^ι% δημοΰία π ρά^αντες των πολιτικών πραγμ άτων έπϊ τα οί- 
Ηί^ι^ίΒ^Λ0ί. ^ο$ομικά^ η τειχών η νεωρίων η ιερών έπΙ τα μέγιΰτα 
/**• οί^ο^ομήματα, πότερον ^δει αν ημάς ατιέ'φαΰΟ'αι ημάς αυ- 
τούς καΐ έξετάΰαι, πρώτον μίν εί έπιατάμεϋ'α την τέχνην 
η ούτι §πιθτάμε&α^ την οίτιοδομικήν , παΐ παρά του έμά- 
&ομεν; ^δει αν η ου; 
ΚΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣΩ,. Ούκούν δεύτερον αυ τάδε , ε* τι πώποτε οικοδό- 
μημα ωκοδομήκαμεν ιδία η τών φίλων τινί η ήμέτερον 
αυτών , γ.αϊ τούτο το οικοδόμημα καλόν η αίΰχρόν έΰτι . 



515» ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 97 

και ει μεν ενρΐΰ-κομεν α-κοηούμενοι διδαΰ-κάλονς τε ημών 
άγα&ονς κοτΐ έλλογίμους γεγονότας τιαΐ οικοδομήματα ηολλα 
μ\ν καΐ καλά μετά. των διδααιιάΚων φκοδομημένα ήμΐν^ 
πολλά δε καΙ Ιδια ημών, έπειδη τών διδασκάλων άπηλ- 
λάγημεν, οντω μεν διακειμένων νουν ίχοντων ην αν ίέναι 
έπΙ τα δημόαια ϊ^}γα * εΐ δ\ μήτε διδάβκαλον εϊχομεν ημών 
αντών ίπιδεΐξαι οικοδομήματα τε η μηδέν η ηολλά και 
μηδενός άξια, οντω δη άνόητον ην δήπον §ηιχειρεϊν τοϊς 
δημοβίοις ^ργοις καϊ ηαρακαλεΐν αλλήλους έπ αντά. φώ- 
μεν ταντα όρϋ'ώς λέγεο&'αι ή ου; 
ΚΑΛ. Πάνυ γε, 
/^^ Ι^ΧΧ. ΣΛ, Ονκοϋν οντω ηάντα, τά τε αΗη;, καν 

ει έπιχει οήΰαν τες δημοοιεύειν παρεκαλονμεν 'άλλήλους ως •^'/^'^'/*Ό 
Ικανοϊ Ιατροί οντες, §πεακε^άμεϋ'α δήπον αν ^γώ τε <^^ ;^ ^^,ν^η*^^ 
καϊ αν έμέ, Φέρε προς &'εών, αντός δΐ ό Σωκράτης πώς ^^ι^ρν^^ί^-^^^- 
^χει το βώμα προς νγιειαν; η ηδη τις άλλος δια Σωκρά' 
την απηλλάγη νόβον , η δονλος η έλενϋ'ερος ; Καν έγώ , 
οϊμαι, περί 6θϋ ^τερα τοιαντα έβκόπονν. καϊ εΐ μη ηνρί- 
ΰκομεν δι ημάς μηδένα βελτίω γεγονότα το αώμα, μήτε τών 
ξένων μήτε τών άβτών, μήτε αι^^ρο^ μήτε γνναΐκα, προς ^ιός, 
ω Καλλίκλεις , ον καταγέλαατον αν ην τ^ άληϋ'εΐα εις το- 
σούτον άνοιας έλϋ'εΐν αν θρώπο υς , ώατε, πρϊν Ιδιωτενοντ^Ύ\^'^'^/*^ 

τας πολλά μ\ν όπως έτνχομεν ποιήβαι , πολλά δε '^'^^ο('~λ<τ,,,η//>μτ^^' 

ϋ'ώβαι καϊ γνμνάααα&αι Ικανώς την τέχνην , τδ λεγόμενον 

δη τοΰτο, έν τω πί^ω την κεραμείαν έπιχειρειν μαν%'ά-Χ«^ρ*^'^^'^ιό 

νειν , καϊ αυτούς τε δημοαιενειν έπιχειρειν καϊ αλλονς τοι-/'^' *" ^*^'*^/ 

ούτονς παροτκαΧεπ' ; ονκ άνόητόν αοι δοκεΐ αν εϊναι οντω 

πράττειν ; 

ΚΑΛ. 'Έμοιγε. 
ίίΤο. Σ^, Ννν δέ, \ ω βέλτιατε ανδρών, επειδή αν μεν αυ- 
τός άρτι άρχει πράττειν τά της πόλεως πράγματα, έμε 
δΐ παρακαλάς και όνειδίζεις οτι ον πράττω, ουκ έπι- 
ακε^όμε&α αλλήλους, Φέρε, Καλλικλής ήδη τινά βελτίω 

ΡίΑΤΟ VII. 7 



1 



^ ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 515« 

η^οΙτμΒ των ηοΧιτών; ϊοτιν Ο0τις πρότερον ηονηρίίς 
ών, αδίπός τε κοΛ άτιόλαατος και άφρων ^ δια Καλλΐκλέα 
χοί/Ιό^ τε κάγα^ός γεγονεν , η ξένος η άΰτός , η δονλος ^ 
^λευ&ερος; Λέγε μοι, ίάν τις αε ταύτα έξετάξτ] , ω ΚαλλΙ- 
ϋλεις^ τί ίρεΐς; τίνα φήαεις βελτίω ηεποιην,έναι αν%•ρω^ 
ηον ττ} αννονΟία τ^ ατ}; 'Οκνεΐς άποκρίναβϋ'αί, είπερ 
?<ΓΓ& τι ϊργον οον Ετι ίδιαοτευοντος , πριν δημοαιενειν έπι- 
χειρεΐν; 

ΚΑΑ. Φιλόνεικος εϊ, ω Σώκρατες. 

Ι4ΧΧΙ. ΣίΙ, 'ΑΚλ' ον φιλονεικία γε ερωτώ ^ άλλ' 
ως άληϋ'ως βονλόμενος είδέναι οντινά ποτέ τρόπον οίέι 
δειν πολιτενεα9•αι έν ήμΐν , ει άλλου τον αρα έπιμελήαει 
ημΐν έλ^ών ίπΐ τα της πόλεως πράγματα η όπως ο τι 
βέλτιατοι οΐ πολΤται ωμεν. η ον πολλάκις ηδη ωμολογή- 
καμεν τοντο δειν πράττειν τον πολιτικον άνδρα; *£Ιμο- 
λογήκαμεν η ον; άποκρίνον, 'ίΐμολογηκαμεν ' έγώ ύπίρ 
αον άποκρινονμαι. Ει τοίννν τοντο δει τον άγα%'ον αν-Ζ^^' 
δρα παραακενάξειν ττ} ^αντον πόλει , νυν μοι άναμνηβ^είς 
είτα περϊ εκείνων των ανδρών ών όλίγφ πρότερον Ελεγες^ 
ει Ετι ΰοι δοκοναιν άγα^ΌΪ πολΐται γεγονέναι, Περικλής 
χαλ Κίμων καϊ Μιλτιάδης καΐ Θεμιϋτοκλης, 

ΚΑΑ, 'Έμοιγε. 

ΣίΙ, Ονκοϋν εϊπερ αγαθοί, δήλον οτι ^καατος αυτών 
βελτίουζ ίποίει τονς πολίτας άντΙ χειρόνων . έποίει 



ή ον; 

ΚΑΑ. Έποίει. 

Σ£1. Ονκοϋν οτε Περικλής ηρχετο λέγειν έν τω δήμφ, 
χείρους ηααν οΐ Ά&ηναΐοι η οτε τα τελΒνταΐα Ελεγεν; 

ΚΑΑ, "Ιαως, 
^./Ζ^6'•<^• ΣΛ, Ουκ ΐΰως δη ^ ω βέλτιοτε, αλλ* ανάγκη έκ των 
{ομολογημένων , εί^περ άγαϋ'ός γ' ην εκείνος πολίτης. 

ΚΑΑ. Τί ονν δη; 

Σ£1. Ουδέν . αλλά τόδε μοι είπΐ έπϊ τούτω , εΐ λέ- 



ηβ. ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 99 

• 

γονται ΆϋΊ]ναΐοι δία ΠΒ^ι-αλία βελτίονς γ^ονέναι , η ηάν 
τουναντίον διαφ^'αρηναι νπ ίαείνου. ταντϊ γάρ ^γωγε ^Λ*/*^.*./^ 
άτίονω^ Περιτιλέα πετίοιητιέναι ΆΟτιναίονς αργοί ς καΐ δει- 
λούς καΙ λάλονς τιαϊ φιλάργυρους, εις μιβΟΌφορίαν πρώ-Λ^η^^- ^/" 
τον τιαταοτήααντα . γνζ^ν. 

ΚΑΛ. Των τά ωτα %ατεαγ6των άτιούεις ταϋτα , ω ΧΛΧ»α^'Ιά^τί 

Σώ%ρατες. ^Μ^^^ί^ 

Ι^χ^ ΣΛ. *Αλλά τάδε ούκέτι άτιούω, άλλα οϊδα ααφώς τιαΙΥ^^. 
ίγώ 'καΐ ου, οη το μ\ν ηρώτον ηυδοτίίμει Περιτιλης καϊ 
ούδεμίαν αίαχράν δίγ.ην κατε'ψηφίΰαντο αύτοϋ Ά^^αΐοι, 
ήνίτία χείρους ηβαν επειδή δε ϋαλοϊ κάγα^ΌΪ ίγεγόνεΰαν 
[υπ αυτόν, ίπΐ τελευτ^ του βίου του ΠερίΉλέους, κλοπήν 
αντοϋ κατε^ηφίααντο , ολίγου δΐ τιαϊ %•ανάτου έτίμηοαν, 
δήλον υτι ώς πονηρού οντος. 

Ι^ΧΧΙΙ. ΚΑΑ, Τι ου ν; τούτου ^νετια τιαιιος ην 
Περιτίλής ; 

ΣίΙ. "Ονων γουν αν επιμελητής καΐ Τππων καΐ βοών Χ^^- Ιτίβ/ηυ.Ι,^ 
τοιούτος ων ν,ατώς αν Ιδ&Λει είναι , εΐ παραλαβών μή λα- 
κτίζοντας εαυτόν μηδΐ κυρίττοντας μηδΐ δάκνοντας άπε- ^^ ^^• ^-^^ 
δείξε ταϋτα άπαντα ποιουντας δι αγριότητα, η ου δοκεϊ^'^'^' 
αοι τιατίός είναι επιμελητής όοτιβοϋν οτουουν ζώου, ος αν 
παραλαβών ήμερώτερα άποδείξτ] άγριώτερα η παρέλαβε; 
^οκεΐ η ου ; 

ΚΑΛ. Πάνυ γε, ίνα αοι χαρίΰωμαι, 

Σεΐ. Κα\ τάδε τοίνυν μοι χάριααι άποκρινάμενος, πό- 
τερον γ,αΐ 6 ανϋ'ρωπος ^ των ζώων έΰτίν η ου ; 

ΚΑΛ. Πώς γαρ ου; 

Σεΐ. Ουκουν ανθρώπων Περικλής έπεμέλετο; 

ΚΑΛ. Ναι. 
/Γ3. Σ£1. Τι ουν; ουκ Εδει αυτούς, ώς άρτι ώμολογοϋμεν, 
δικαιότερους γεγονέναι άντϊ άδικωτέρων υπ εκείνου, εϊ- 
περ εκείνος §πεμελεΐτο αυτών άγα&ός ών τα πολντικά; 

ΚΑΛ. Πάνυ γε. ^^. 



100 ΠΛΑΤΩ,ΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. «Μ. 

ΣίΙ, ΟντΛονν οΐ γε δίκαιοι ημε^ι ως ?φΐ7 '^Ομηρος, 
συ Βε τι φΐβς; (τνχ Ο'^ωςι^^ΓΑ.Οφ.,^ί^,η^γ^β^ρ.α^ν^ 

ΣύΙ, Αλλα μην αγριωτερους γε αντους απεφηνεν ή 
οίους 9Γαρ£Χο;|?ε , καΐ ταντ' εις αυτόν , ον ητιιβτ αν ^βονλετο, 

ΚΑΑ, Βουλει 6οι όμοΧογήαω; 

ΣίΙ. Ει δοκώ γέ ΰοι άλη&η λέγειν. 

ΚΑΑ. 'Έατω δη τανΓα. 

ΣΩ,. Ουκουν εΓπερ άγριοατέρους , άδιτιωτέρους τε %αϊ 
χείρους; 

ΚΑΑ. ■'Έΰτω. 

Σ£1. Ουκ αρ' άγα^'ος τα πολιτικοί Περικλής ην ίκ 
τούτου του λόγου. 

ΚΑΑ. Ου ου γε φ'ής. 

ΣίΙ, Μα ^ί* ουδέ γε αύ έξ ων ώμολόγεις. Πάλιν δΐ 
λέγε μοι 'ηερϊ Κίμωνος * ουκ έξωοτράκιααν αυτόν ούτοι 
ους έ&εράπευεν, ίνα αυτοϋ δέκα ετών μη άκουαειαν της 
ϊρΗ άΛΛΛ/Α^^^.φωνής; καϊ Θεμίΰτοκλέα ταντά ταντα έποίηααν καΙ φυγ'^ 
^**^ΐ',6η^»**^ροϋείημίωΰαν; Μιλτιάδην δε τον έν Μαρα&ώνι είς το 
^τ- -γ^τ'-β ^^βάρα^ρον έμβαλεΐν έ'ψηφίΰαντο , καϊ ει μη διά τον πρύ- 
^/ί^Λί^/Μιί.^*^*"*^» ένέπεαεν αν; Καίτοι ούτοι, είηααν άνδρες αγαθοί, 

ως ΰυ φ^/δ, ουκ αν ποτέ ταύτα ^πααχον. ονκουν οΐ γείί»"^. 
άγα%^οϊ ηνίοχοι κατ αρχάς μ\ν ουκ έκπίπτονΰιν έκ των 
ζευγών , έπειδαν δΐ 9'εραπεύοωΰι τους ΐππους καϊ αύτοϊ 
άμείνους γένωνται ηνίοχοι, τότ έκπίπτουΰΐν. ουκ Ι'ΰτι 
ταϋτ ουτ έν ήνιοχείί^ ουτ έν αλλω ϊργφ ούδενί. η 
δοκΐΐ ΰοι; 

ΚΑΑ. Ουκ ϊμοιγε. 

Σ£1. Άληϋ'ίΐς αροτ, ώς ^οικεν, οΐ ϊμπροα^εν λόγοι 
ηΰαν , οτι ούδένα ημεϊς | ίΰμεν άνδρα αγαθόν γεγονότα τα 
πολιτικά έν τ^δε τ^ πόλει. αύ δε ώμολόγεις των γε νυν 
ούδένα, των μέντοι ϊμπροοΟ'εν , καϊ προείλου τούτους τους 
^ί'δρας. ούτοι δϊ άνεφάνηααν έξ Ιαου τοις νυν οντες, 



β1ϊ• ΠΛΑΤεΐΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 101 

ώίΤΓε, £/ οντοί ^ήτορίς ηααν, οντΒ ττ] άΧη^Ίν^ ^ητοριη^ 

έχρώντο - οι; γαρ αν έξέπεβον - οντε τ^ ^ολατιιη'η.^'/^ ^^^^;^ 

Ε4ΧΧΙΙΙ• ΚΑΛ, ΆλΧά μέντοι ηολλονγε.δεϊ, ω Σώ- 
τιρατες, μη ποτέ τις των ννν ^ργα τόιαντα ίργάαψαι οΤα 
τοντων ος βονΧε ι εϊργαβται, ΛΛ^^#>».Λ<-*»Μ;^.^.>ίί^^. 

ΣΛ. Λ δαιμόνιε, ον$* έγώ 'ψεγω τούτους ως γε δια- 
κόνους είναι πόλεως, αλλά μοι δοκονΰι των γε ννν δια- 
αονιτιώτεροι γεγονέναι καΐ μάλλον οΐοί τε ίτιπορίζειν τγι 
ηόλει ων Ιπε&ύμει, άλλα γαρ μετα§ι§άζειν τας έπι%νμίας 2€. "νρ- ^• Η^^ 
καΐ μΎ\ ίπιτρεπειν, πείΟΌντες καΐ βιαζόμενοι ^πΐ τοΰτο ο-^^^^^^'^' 
9'εν ^μέλλον άμείνους ίΰΒΰΟ'αι οΐ ^πολΐται , ω^ ^^ος είπεΐν , 
ουδίν τοντων δ ιέφερ ον ίπίΐνοΐ' οπε^ μόνον ϊργον ίΰτίν 
άγαμου πολίτου, νανς δε ν,αϊ τείχη %αϊ νεώρια ν,αϊ άλλα 
πολλά τοιαύτα καΐ ίγώ 6οι ομολογώ δεινότερους εΓ^ΐγι 
//Χ εκείνους τοντων έκπορίξειν. Πράγμα ονν γελοιον ποιου- 
μεν §γώ τε καλ αύ έν τοις λόγοις. ίν παντϊ γαρ τω χρόνω 
ον διαλεγόμεϋ'α ούδΐν πανόμε^α εΙς το αυτό αεί περιφε- 
ρόμενοι καΐ άγνοοϋντες αλλήλων ο τι λέγομεν. έγώ γονν 
ΰε πολλάηις οϊμαι ώμολογηηέναι καΐ έγνωκέναι ώς αρα 
διττή αυτή τις ή ττ^α^/^αΓί/α ^ΰτι καΐ περί το αώμα τιαΐ 
περί την ι^υχήν , %αί ή μ\ν Μρα ^ιακον^κτ} έατιν, ^ δυ- 
νατόν είναι έηπορίξειν , ίάν μ\ν πεινη τα αώματα ημών, 
αιτία, έαν δΐ δΐ'ψη , ποτά, ^άν δε ^ιγώ, Ιμάτια, ατρώ- /^λμ^-•^^^^-^ 
ματα, νΛ0^ι}^αΓηί, αλλ' ων άρχεται <τώμο(τ(χ εις ίπιϋυμίαν.^^^"^^'/''^ 
%αί έξεπίτηδες βοι δια των αυτών εικόνων λέγω , ΐνα 
^αον Ίίοταμά^ς. τούτων γαρ πορί ΰτιιιον εΐν αι η κάπηλον ^£^ι€/. ^ 
οντά η ίμπορον η δημιουργόν του αυτών τούτων, βιτο- 
ποών η όχροποιον ή νφάντην ή βχ,υτοτόμον ή ακυτοδε- 
^όν , ούδϊν 9'αυμαατόν έβτιν , ο ντά τοιο ύτον δό^αι καϊ 
αντώ χαϊ τοις άλλοις Ο'εραπευτήν είναι αώματος, παντί 
τω μή είδότι οτι ϊοτι τις παρά ταύτας άηάύας τέχνη γυ- 
μναΰτική τε καϊ Ιατρική, η δη τω οντι έβτΐ αώματος ϋ'ε- 
ραηεία, ηνπερ κοτΐ προαήκει τούτων άρχειν πααών τών 



102 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 51^4 

τεχνών παΐ χ^ήβΟ'αί τοις τούτων ^ργοίς δια. το είδβναι ο 
τι χ^ατόν καΐ ηονηρόν των αιτίων η ποτών §ατϊν εις 
άρετην | ϋώματος , τά^ 5' οίΙΧας πάαας ταύτας άγνοεΤν δώ 
δη καΐ ταύτας μεν δονλοηρεπεΐς τε καΙ δια^ιονιτιάς χ(Μ 
άνελεν^βρονς εϊναι ^ηερϊ αωματος πραγματείαν , τάς αλΧας 
τέχνας' την δε γνμνααταιήν ιιαϊ ίατριπην κατο; το δί-καιον 
δεαποίνας εϊναι τούτων, τα ντά ονν τα ντα οτι ^βτι και /Λ 
ηερί 'ψυχήν^ τοτΐ μεν μοι δοτιεΐς μανΟ'άνειν, οτι λέγ ω^ 
ηαϊ ομολογείς ως είδώς ο τι ίγώ Χέγω' ηκεις δϊ ολίγον 
νατερον λέγων οτι αν&ρωποι καλοί τιάγαϋΌΐ γεγόνααι πο' 
λίται έν τ^ πάλει, ιιαΐ έπειδάν έγώ ^ρωτώ οΐτίνες, δο%εΐς 
μοι ομοιότατους προτείνεα&αι ανθρώπους περί τα πολίτ 
τιτίά, ωβπερ αν ει περί τα γνμναατιηα έμον ^ρωτώντος 
οΤτινες άγα&οΐ γεγόναΰιν η είαϊ αωμάτων &εραΛ^Όται, 

γ'-^'***^*^^^ έλεγες μοι πάνυ απουδάζων, Θεαρίω ν 6 άρτοτιόπος και 
1 ;^^* ^ Μί&αι τίος 6 την ό'ψοποιίαν αυγγεγραφώς την ^^χκελ^κ^ιτ 

:^^ ΙτϋαΙ Σ άραμ βος 6 τιάπηλος, οτι ούτοι θαυμάσιοι γεγόναΰί 
αωμάτων ^εραπευταί, 6 μίν άρτους ^αυμαατους πάρα-* 
ακευάξων, ο ά£ ο'ψον, ο άΙ οίνον. 

Ι^ΧΧΐν* 'Ίαως αν ουν ηγανάκτεις, εϊ αοι Φλέγον 

§γώ οτι "Αν^'ρωπε , έπαΐεις ούδΐν περί γυμναατιπης' δια- 

^^^ν, πόνους μοι λέγεις καΐ έπιΟνμιών παραακ&υαατάς ά ν&ρώ ^ 

. πους 9 ούτι έπαΐοντας καΐον τιάγαϋ'όν ούδεν περί αυτών, 

ο7, αν ούτω τύχωαιν, έμπλήααντες καΐ παχύναντες τα 
αώματα τών άνϋ'ρώπων, έπαινούμενοι υπ αυτών, προα- 
απολοϋαιν αυτών και τάς αρχαίας αάρτιας. οΐ δ* (χυ δι 

^Μ- Χ :^.3 ./^η/Μ'^'^'^^^ν ον τους ^ατιώντας αί τιάαοντα ι τών νόαων αΐτίον α 

4 1, είναι καΐ της αποβολής τών ά^;|^α/α>ι/ ααρ%ών, άλλ' οϊ οίν 

αύτοΐς τύχωαι τότε παρόντες %αΙ βυμβονλεύοντές τι, δταν 
δη αύτοΐς τγκτ] ή τότε πληαμονή νόαον φέρουαα αυχνφ 
ύατερον χρόνω, ατε άνευ του υγιεινού γεγονυΐα, τούτους 
αίτιάαονται παϊ ι^έξουαι καΐ κακόν τΐ' ποιήαουαιν , αν οίοί 
Γ ωοι, τους δ\ προτέρους έτιείνους καΐ αιτίους τών κα- 



■ / ί / . / 



510« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 103 

ί^γ, %ών Ιγκωμιάαοναι, καΐ αύ νυν, ω ΚαΙλίτιλΒίς^ όμοιότατον 
τοντφ έργάξεί' έγτίωμίάξεις άν9•^ώπονς οί τούτους ύ&ϋΐ" 
άκαΰιν ευωχοϋντες ων έπεϋ'ύμουν. %αί φααι μεγάλην την 
πάλιν πεποιηηεναι αυτούς ' οτί 8ϊ οίδεϊ %άί νηουλός έατι 
δι εκείνους τους πιχλαιούς^ ονα αία^άνονται. Ι άνευ γάρ 
αωφροβύνης χαΐ διπαιοαύνης λιμένων τιάί νεωρίίον ηαϊ 
τειχών χαί φόρων καϊ τοιούτων φλυαριών ^μΜ^κλψιαίίι 
ητν ηοΧιν όταν ουν ΙΧ^ ή καταβολή αυτή της ά<ϊθ•£-'^"^•/'•'{^ ^•^ 
νείας, τους τότε παροντας αίτιααονται συμβούλους, ®ίν//?κ>ί»ι^τ-3^^ 
μιατοκλέα δΐ καϊ Κίμωνα καΐ Περικλέα ίγτιωμιάαουαι,/^'^ψ' 
τους αιτίους τών χο^κών* αοΰ δΐ ΐόως ^πιΧήιρονται , ίάν 
μη εύλαβτί, καϊ του έμου Καίρου Άλκιβιάδου, όταν %αϊ 
τά αρχαία προΰαπολλύωαι προς οΐς ίατήααντο , ου% αίτίων 

^ όντων τών κακών αλλ* ΐαως ανναιτίων . καίτοι ϊγωγε ανά- 
ητον πράγμα καΐ νυν ορώ γιγνόμενον καΐ ακούω τών 
παλαιών ανδρών πέρι, αίΰϋ'άνομαι γαρ, όταν η πόλις 
τίνα τών πολιτικών ανδρών μεταχειρίζηται ώς άδικοΰντα, 
άγανακτούντων καϊ αχετλιαξόντων οίς δεινά πάαχουαί' 
πολλά χ(χΙ άγαϋ'ά την πόλιν πεποιηκότες αρα αδίκως νπ' 
αύτης άπόλλυνται, ώς 6 τούτων λόγος, το δϊ όλον ^£ν- 
δός έΰτι» προστάτης γάρ πόλεως ουδ' αν εΙς ποτΐ αδίκως 
άπόλοιτο υπ αύτης της πόλεως ης προύτατεΐ, κινδυνεύει 
γάρ ταύτΙ>ν είναι, οαοι τε πολιτικοί προσποιούνται εϊναι 
καϊ όσοι σοφισταί, καϊ γάρ οΐ σοφισταί, ταλλα σοφοϊ 
οντες, τούτο άτοπον ίργάζονται πράγμα- φάσκοντες γάρ ^ί^-»• /»/■'■> γ; 
αρετής διδάσκαλοι εϊναι πολλάκις κατηγοροϋσι τών μα^η- {(ί(ί/^) 
τών ώς άδικοϋσι σφάς αυτούς, τους τε μισ&ους άποστε- 
ροϋντες καϊ αλλην χάριν ουκ αποδίδοντες, ευ παΟ'όντες 
υπ* αυτών . κοά τούτου του λόγου τί άν άλογώτερον είη 7ί^ Κ^'ται . 
πράγμα, άν9'ρώπους ά^α^σι^β χαί δικαίους γενομένους, 
ίξαιρεΟ'έντας μ^ άδικίαν ύπδ του διδασκάλου, σχόντας 
δΐ δικαιοσύνην, άδικεϊν τοντφ φ ουκ ^χουσιν; ου δοκεΐ 
σοι τούτο άτοπον «Γι^α», ω ^ταϊρε; ^Λ ς^άλη&ώς δηβπνο ^ ($3. 



ίΟ% 



ΠΑΑΤαΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 



β90* 



(ίύν με ηνάγ'ίΐααας, ω ΚαλλίτιλΒίς^ ονκ έ&έλων άποκρί- 
νεβ^Όίΐ. 
Α^«^•//Λ• *»Λνϊ. Ι^ΧΧν. ΚΑΑ, Συ ί* ονκ αν οΙός τ εΐης λέγειν/^- 

ει μη τΙς αοί άτΐοκρίνοιτο ; 
-^. :>^?^•Λ- Σ£1. "Εοιτίά γε' νυν γονν ΰνχ νούς τείνω των λόγω ν, 

ίτϋείδή μοι ουκ έ&έλεις άηοιίζίίνεβΟΌίΐ . άΧΚ\ ω 'γα^'έ, είηϊ 
ηρος φιλίον, ον δοκεΐ οοι αλογόν εϊνοΐί άγα%•6ν φάατιοντα 
πέηοιγγκέναι τινά μέμφεαϋ'αι τοντφ οτί νφ' ^οευτον άγοί^ος 
γ&^ονώς τε τιαϊ ων έπειτα πονηρός ίοτι,ν ; 
ΚΑΑ. "Εμοιγε δοτιεΐ. 

ΣίΙ. Οντίοϋν άτίονεις τοιαύτα λεγόντων των φαοπόν- 
των παιδενειν άνϋ'ρώπους εις άρετήν; 
ί5ι^.Α^ί>•- ^€ Ι ]ΟΑΑ, 'Έ^ωγε. άλλα τΐ αν λεγοις ανθρώπων πέρι ου- 
^ ^/' /^. ^^. ^. βεν6ς άξΙων ; 

ΣΛ. τι δ* αν περϊ ί%είνων λέγοις ο^ φάΰποντες ηροε- 
βτάναι της πόλεως %αΙ ίπιμελεΐα^αι όπως ως βελτίατη 
ϊοται πάλιν αυτής ιιατηγοροϋαιν ^ όταν τύχωαιν, ως πονη- 
ρότατης; οί^ει τι διαφέρειν τούτους εκείνων; ταύτόν, ω 
μακάρι, §οτϊ αοφιατης καϊ ^ήτωρ, η ίγγύς τι καϊ πάρα- 
ξ *ΐί. πλήϋΐον, ωαπερ έγώ Φλέγον προς Πώλον. ου δε δι άγνοιαν 
τί) μεν πάγκαλόν τι οΐει είναι, την ^ητοριηήν, του δί 
ι καταφρονείς, τη δΐ άλη%'εία κάλλιόν έατι οοφιατική Ρητο- 
ρικής οαφπερ νομο&ετική δικαατικής καΐ γυμναατική ια- 
τρικής, μόνοις δ* ϊγωγε καϊ ωμην τοις δημηγόροις τε καΐ/άο- 
αοφίΰταΐς ουκ ίγχωρεϊν μέμφεο&αι τούτω τω πράγματι ο 
αύτοΙ παιδεύουαιν , ως πονηρόν έβτιν εις βφάς, η τω αύτω 
λόγω τούτω αμα χαΐ εαυτών κατηγορεϊρ οτι ούδϊν ώφελή- 
καΰιν ους φαοιν ωφελεΐν. ούχ ούτως ^χει; 
ΚΑΑ. Πάνυ γε. 

ΣΆ. ΚαΙ προέα%•αι γε δήπου την εΰεργεΰίαν άνευ 
μια^Όυ, ως τ6 εικός, μόνοις τούτοις ίνεχώρει, εϊπερ 
άλη^Τ] Μλεγον. άίλην μεν γαρ εΰεργεΰίαν τις εύεργετη^'είς, 
οίον ταχύς γενόμενος δια παιδοτρίβην, ίίοως αν άποΰτερή- 



5•1« ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 105 

ΟΗΒ τήν χάριν, βΙ ηροοΐτο αντω 6 παίδοτρίβης καΐ μη 
αννϋ'εμενος αντω μια9'6ν ο τι μάλιατα αμα μεταδιδονς 
τον τάχους λαμβάνοι το άργνριον' ον γαρ τ^ βραδυτήτι, 
οϊμαι, άδίΗονβιν οΐ αν9•ρωποι, άΧΤ! αδικία, η γαρ; 

ΚΑΛ. Ναί. 

ΣίΙ. Ουκοϋν βΪ τις αντο τοντο αφαιρεί, την άδι- 
%1αν, ουδ\ν δεινον αντω μήηοτε άδΐϋηϋ'^, άλλα μόνω 
άΰφαύς ταντην την ενεργεβέαν προέΰ^αι, εΐ^περ τω οντι 
δνναιτο τΐζ άγαϋΌνς ποιεΐν, ονχ οΰτως; 

ΚΑΛ. ΦημΙ. 
/6ι. Ι^ΧΧνί• ΣΊΩ. /ίιά ταντ αρα, ως Εοιτιε, τάς μίν 
αλλάς ανμβονλάς αυμβονλενειν λαμβάνοντα άργύριον, οίον 
οίαοδομίας περί η των αΧλων τεχνών, ονδ\ν αίοχρόν. 

ΚΑΛ. Εοναε γε. 

ΣΛ. Περϊ δέ γε ταύτης της πράξεως, οντιν αν τις 
τρόπον ως βέλτιοτος εϊη καΐ αριατα την αντον οίτιίαν δίΛΐ- ^^^λζ/ΙφΊΚ^Ιη^ 
χοΓ η πόλιν, αίΰχρον νενόμιβται μη φάναι ονμβονλενειν , 
ίάν μη τις αντω άργνριον διδφ. η γάρ; 

ΚΑΛ. Ναι. 

ΣΟ,, ^ήλον γαρ οτι τοντο αίτιον έοτιν, ΰτι μόνη 
αυτή των εύεργεαιών τον εν ποτ'θ'όντα έπι%νμεΙν ποιεί 
άντ εν ποιεΐν , ωοτε καλ^ν δο'ΚΒΪ το σημεΐον εΐναι , εΐ εν /Μ-ή. ίΛ ο ^^ 
ποιήαας ταντην την ενεργεοίαν άντ εν πείΰεται ' εΐ δ\ μη , 
ον, ϊβτι ταντα (Λτως έχοντα; 

Ι ΚΑΛ. "Εβτιν. 

ΣίΙ. ΈπΙ ποτεροτι/ ονν με παρακαλείς την ϋ'Βραηείιχν 
της πόλεως; διόριοόν μοί' την του διαμάχεο&αι Άϋτΐ' 
ναίοις όπως ώς βέλτίίίτοι ίϋονται, ως Ιοηρόν, η ως δια- 
Μονηοοντα κοτί προς χάριν όμίληΰοντα; Τάλη^τ} μοι είπε, 
ΚαλλίτίλΒίς' δίκαιος γαρ εϊ, ωαπερ ηρξω πα^^ηαιάζεο&αι 
προς έμε, διατελεΧν α νοεϊς λέγων, %α\ ννν εν %αΙ γεν- 
ναίως είπε. 

ΚΑΛ. Λέγω τοίννν οτι ως διακονή^οντα. 



106 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 5•1; 

_ ] ΣΛ» ΚοΧααεναοντα αρα με, ω γενναιόταη, ηαρα-/^^• 

'*^^/ο ^/Λ Λί/Α-'^• ^^ ^^^^ Μνβόν γε ηδίον παΐεΐν, ω Σωχροετες' 
£3*^4 /,Μ^,Ί^' "^δ ^^ /^'ϊ ταίίΓά 7δ ηοίήαεις — ' ί^ΐ4/Ύ.7ό(' * 
^ι3ι^ /2»«'(^• '^'^* -^"^ £Γπΐ79 δ ττοΧ^Ιάκ^β εΓιρτ/χοτς, οτι άηοΊΛ,τενεϊ με 

\ή.Κ<ΑΜ€3Λ^. ο βουΐόμενος^ 7να μη ου καΐ έγώ εϊπω, οη πονηρός γε 
ων άγαϋ'ον οντα' μηδ' οτι άφαιρήαεταί έάν τι ^χω, ΐνα 
μη αν ^7^ ^^^^ ο^' '-^^' άφελομενος ονχ ^|ίΐ ο τι χρψ ' 
ΰεται αντοΐς., άλλ' ωΰπερ με αδίκως άφείλετο^ ούτω τιαΐ 
λαβών αδίκως χρήαεναΐ' εί δ\ αδίκως ^ αίαχρώς* εΐ δ\ 
αίΰχρώς, χακώς. 
α ^υ-ί «Λ»ΛΪ^ΧΧνΐΙ• ΚΑΛ, "Ο,ς μοι δοκείς, ω Σωκρατες, πι- 
ϋτενε ιν μηδ αν εν τοντων πανειν, ως οίκων εκποοων 
καϊ ονκ αν είααχϋ'είς είς δικαΰτήριον νπο πάνυ ϋαως μο- 
χ&ηρον άνϋ'ρώηου και φαύλου ί 

ΣΟι. Ανόητος αρα βίμί^ ω Καλλίκλεις^ ώς άλη&ώς^ 
^'^' ΰη ΛΥ-η^εί μη οΐομαι έν τ-ηδε τη πόλει όντινοϋν αν, ο τι τνχοι, 
τοϋτο πα^εΐν, τόδε μέντοι £ν οίδ' οτι, έάνηερ είΰίω εις 
δικαβτηριον ηερί τοντων τίνος κινδννευων ών αν λέγεις, 
«ονηρός τις με ϊϋται 6 εΐαάγων ονδεϊς γαρ αν χρηοτος 
μη άδικουντ αν^ρωηον εΐΰαγάγοι. καϊ ονδέν γε άτοπον 
εί άποϋ'άνοιμι. βουλει αοι είπω δι ο τι ταϋτα προΰδοκώ ; 
ΚΑΛ, Πάνυ γε. 

ΣΛ. Οΐμαι μετ ολίγων Άϋτ^ναίων, ΐνα μη εϊπω μο•/^^. 
νος, έπιχειρεΐν τ^ ώς άλη&ώς πολιτική τέχνη καΐ πράττειν 
τα πολιτικά μόνος των ννν, ατε ονν ον προς χάριν λέγων 
τονς λόγους ονς λέγω ^κάοτοτε, άλλα προς το βέλτιβτον, 
ου προς το ηδιατον, χαΐ ουκ έ&έλων ποιεΐν α ον παραΐ' 
νείς, τα κομψά ταντα, ονχ ί|ω δ τι λέγω έν τφ δικά- 
ατηρίφ, 6 αντδς δέ μοι ηκει λόγος ονπερ προς Πώλον 
Φλέγον ' κρινονμαι γαρ ώς έν παιδίοις ιατρός αν κρίνοιτο 
κατηγορονντος ό'ψοποιον. ακόπει γαρ, τι αν άπολογοϊτο 
ό τοιούτος ανϋ'ρωηος έν τούτοις ληφϋ'είς, εί (χντον κατή- 



5Μ* ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 107 

7οροΓ τις λέγων οτι ίΐ ηάΐόες, πολλά υμάς κοά καχά δ^€ 
ίΐ^ργαΰται άνηρ κάί αυτούς, χαΐ τους νεωτάεονς υμών 
δ^αφ^είρει τέμν(οντε καΐ κάων, τιάΐ ίβχναίνων \ καΙ πνιγών ^βάήχ 2^Χί. 
άπορείν ποιεί, πικρότατα πόματα διδούς τιαΐ πειν^ν ν,αϊ 
δΐ'ψζν άναγκάζων, ούχ ωΰπερ έγώ πολλά χαϊ ηδέα χαΐ 
παντοδαπά εύώχουν υμάς, τι αν οίει έν τοντφ τω τιατιφ 
άποληφ^έντα Ιατρον ϊχειν είπεΐν; η εΐ εϊποι την άλη- 
^ειαν, οτι Ταΰτα πάντα έγώ έποίουν, ω παίδες, ύγιει- 
νώς, οποΰον οί^ει αν άναβοήΰαι τους τοιούτους δικαΰτάς; 
ου μέγα; 

ΚΑΛ, "ΐαως' οΐ,εα^αΐ γε χρή, 
Ι 6η ΣΣί, Ουχοϋν οί^ει έν πά αη απορία αν αυτόν ^χεΰϋ'αι ^< 'ϊ^• ^' ^9^• 

ΚΛΑ, Πάνυ γε. 

Ε<ΧΧνΐΙΙ• Σ£1, Τοιούτον μέντοι και έγώ οΓάα οτι 
πά&ος πάϋΌίμι άν είΰελ^ών εις διν,αατήριον , ούτε γαρ 
ηδονάς ας έκπεπόριτια ^ξω (χΰτοΐς λέγειν, ας ούτοι εύερ- 
γεΰίας καϊ ωφελείας νομίζουϋιν, έγώ δε οντε τονς πορί- 
ζοντας ζηλώ ούτε οΐς πορίζεταΐ' έάν τέ τις με η νεωτέ- 
ρους φτ} διαφ&ειρειν α πορειν ποιουντ α, η τονς πρεΰρυτε-'^^'^^ 
ρους καηηγορεΐν λέγοντα πικρούς λόγους η ίδια η δημοβία, 
οντε το άλη^Ίς ^ξω είπεΐν, οτι δικαίως πάντα ταΰτα 
έγώ λέγω, κ αι πράττω τό ύμέτεοον δη τοϋτΟ η ω άνδρες ./^ν^•^/. Λ/• 
δικααταί, ούτε άλλο ουδέν, ώατε ί^αως, ο τι άν τύχω, 
τούτο πείαομαι. 

ΚΑ Α, ^οκεΐ ουν αοι, ω Σώκρατες, καλώς ^χειν άν- 
θρωπος έν πόλει ούτω διακείμενος καΐ αδύνατος ων 
^υτω βοηθεΐν ; 
/^ ΣίΙ. Εί έκεΐνό γε έν αύτφ ύπαρχοι, ω Καλλίκλεις, 7/^/.%α/^•^^ 
ο ϋύ ποΙΧάκις ώμολόγηΰας' εί βεβθΊ]97]κώς εϊη αντώ, μήτί 
περί άν&ρώπους μήτε περί θεούς άδικον μηδϊν μήτΒ 
είρηκώς μήτε είργαΰμένος, αυτή γάρ τις βοήθεια Ιοηητφ 
πολλάκις ήμίν ωμοίΙό)^αΑ κρατίστη ΒΪναι, εί μεν ουν έμέ 



108 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, 593. 

τις έξελέγχοιταντην τήν βοήϋ'Βίίΐίν αδύνατον οντά ^μιχντφ 
τΛΟίί αΧΚω βοηϋ'εΐν, αίαχννοίμην αν ιιαϊ έν πολλοίς καϊ έν 
ολίγοις έξελεγχόμενος τιαΐ μόνος νηό μόνον, χαΐ βΙ διά 
ταντην την άδυναμίαν άποϋνηΰτίοιμι , άγανακτοίην αν. 
βΙ 8\ χολοίΧέχ^ς Ρητορικής ίνδεία τελεντωην ^γωγε, εν 
οίδα οτί ^αδίως ί^δοις αν με φέροντα τον θάνατον, αντό 

ι^.3/.^' μ(ν γαρ το άποϋ'νήακειν ονδείς φοβείται, οΰτις μη παν- 

?(/?<'/^4ίν. τάπααιν άλόγιΰτ ός τε τιαΐ άνανδρος ίΰτι, τ6 δΐ άδιιιεΐν 
φοβείται " πολλών γαρ αδικημάτων γεμοντα την ψοχήν εις 
"Αιδον άφιηέΰϋ'αι πάντων Εΰχατον κακών έατίν, ει δε 
βονλει , ΰοΐ §γώ , ώς τοντο όντως ^χει , έ^έλω λόγον λέξαι. 
ΚΑΛ. Άλλ' έπείπερ γε καΐ ταλλα έπερανας, %αΙ τοΰτο 
πέρανον, 

1 ^ηι/• χα. 9• Ε<ΧΧΙΧ• Ι Σίί, "Ακο νε^δη^ φαοί^ μάλα καλόν λόγο ν, //^. 

^ 25έ/)ΐΧ/ι\ ^ν ΰν μ^ ηγήοει μν%Όν, ώς §γώ οϊμαι, ίγώ δΐ λόγον 
Ι ώς άλη^ή γαρ οντά ΰοι λέξω α μέλλω λέγειν, '^ίΐβπερ γαρ 

\^97•^^'\ "Ομηρος λέγει, διενείμαντο την άρχην 6 Ζενς και 6 Πο- 
οειδών καΐ 6 Πλούτων, επειδή παρά τον πατρός παρέ- 
λαβον. ην ονν νόμος οδε περϊ άνΟ'ρώπων έπϊ Κρόνον, 
καϊ άει καϊ ννν Ετι Εβτιν έν &εοΐς, τών άνΟ'ρώπων τον 
μίν δικαίως τον βίον διελϋ'όντα καϊ όαίως, έπειδάν τε- 
λεντήΰη, εΙς μακάρων νηΰονς άπιόντα οίκεϊν έν πάθη 
ενδαιμονίίχ έκτος κακών, τον δΐ αδίκως καϊ άϋ'έως είς 
το της τίαεώς τε καϊ δίκης δεβμωτήριον , ο δη τάρταρον 
καλονϋιν, Ιέναι. τούτων δε δικααταϊ έπϊ Κρόνον καϊ Ετι 
νεωατϊ τον ^άιός τ^ν οίρχί^ν Εχοντος ζώντες ηααν ζώντων, 
εκείνη τη ημέρα δικάζοντες η μέλλοιεν τελευταν. κακώς 
ονν αΐ δίκαι έκρίνοντο. ο τε ονν Πλούτων καϊ οΐ έπιμε- 
ληταϊ οΐ έκ μακάρων νηΰων Ιόντες Ελεγον προς τον ^ία 
οτι φοιτώέν ΰφιν αν&ρωποι ίκατέρωΰε ανάξιοι, εϊπεν ονν Ζ^"^» 
ο Ζευς, *Αλλ' έγώ, Εφη, παύαω τοντο γιγνόμενον. ννν 
μίν γαρ χοτκώ^ αϊ δίκαι δικάζονται. άμπεχόμΒνοι γάρ, 
^φτρ, οϊ κρινόμενοι κρίνονται* ζώντες γάρ κρίνονται, πολ- 



5Φ4« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 109 

λοί ονν, η ί' 05, 'ψνχάς πονηράς έχοντες ήμφιεΰμένοι 
είΰϊ ΰώματά τε ηαλα καΐ γένη τιαΐ πλούτους ,'ααί, έπειδάν 
η %ρίβΐζ 'η, άρχονται αΰτοΐς πολλοί μάρτυρες, μαρτυρή- 
βοντες ώς δΐ'καέως βεβιώΉ,αΰΐν. οί ονν δικαΰταΐ υπό τε 
τούτων έ^ιπλήττονται , καΙ αμα γ,οίϊ αύτοϊ άμπεχόμενοι 
δΐΉ,άξουΰι, προ της 'ψνχής της αυτών οφθαλμούς τιαΐ ωτα 
παΐ όλον το αώμα προκετιαλυμμένοι . ταντα δη αντοΐς 
πάντα ίπί προβ^εν γίγν εται, τιαΐ τά αυτών άμψιεϋμαχα (^Ί^'Λ^Ή^/-^ 
γ.α\ τα τών κρινόμενων, πρώτον μίν ουν, ^φη, ηαυΰτεον 
έότϊ προειδότας αυτούς τον ^άι^ατον* νυν γαρ προΐΰααι. 
τούτο μεν ουν καΙ δη εΐρηταί τφ Προμη^εΐ όπως αν 
πανΰη αυτών, έπειτα γυμνούς κριτέον απάντων τούτων 
τε^νεώτας γαρ δεΐ κρίνεα^αι. ηαϊ τον κριτην δει γυμνόν 
εϊναι, τεϋ^εώτα, αύτη τη "ψνχη αύτην την ψυχη ν ^εω- 
ρούντα εξαίφνης άποϋ'α νόντος εκάΰ του, ϊρημο ν πάντων 
τών αυγγενών καϊ κ αταλιπόν τα έπϊ της γης πάντα έκεΐνον ^- ^^' ίΨ 
ι6^. τον κόαμον, ΐνα διν,αία η γ.ρίΰίς η. έγώ μεν ουν ταύτα 

^Τνωκώ^ πρότερος η ύμεϊς έποιηΰάμην διχαΰτάς υΐεϊς^^^^*"*^ ^^^ 
έμαυτού, δύο μ^ν έχ της *ΑΰΙας , Μίνω τε καΐ ^Ραδά-τ^πί/^τί»^***^- 
μαν&υν, Ι Ενα δϊ ^Η της Ευρώπης , Αίοηιόν' ούτοι ^^'^Ύ^^^ΙΙζ^^Ι^ί 
^πειδαν τελευτήΰωαι, διιιάΰουΰίν έ ν τφ λειμώ νι, έν τη 2€ ι^• Μ <^ 
τρ^ό^ω Ι| ης φερετον τώ οδώ, η μεν εις μαπάρων νήΰους,-^^'^^'^'^' 
η δ' εις τάρταρον. τιαΐ τους μεν ^κ της ΆσΙας Ψαδάμαν- Γ'ν^' ^ *^ 
&υς ϋρινεΐ, τους δε έκ της Ευρώπης Α£α%ός' Μίνω ίέΐγ•^^»•*^•^ 
πρεσβεία δα^αω , έπιδιακρίνειν, έάν ά πορητ όν τι τώ Μρω) }/!'Λ/ταΛ»τΛ^ 
ΐνα ώς διτιαιοτάτη ή τιρίΰις η περί της πορείας τοις άν- 
Ο•ρώποις. 

Ε<ΧΧΧ. Ταύτ ϊοτιν, ω Καλλίτίλεις, α έγώ άκη- 
ϋοώς πιΰτεύω άληΟ'η είναΐ' καΙ ^κ τούτων τών λόγων 
τοιόνδε τι λογίζομαι βυμβαίνειν. *0 &άνοίτος τυγχάνει ΡΗΛΛί^η-ΌΗ.^ 
ων, ώς ^μοι δοκεΐ, ούδεν άλλο η δυοΐν πραγμάτοιν διά- 
λυύΐς, της ψνχης καΐ του ΰώματος, άπ' άλλήλοιν. ίπειδάν 
δε διαλυ^ήτον αρα άπ' άλλήλοιν, ου πολύ ηττον^^άτερον 



110 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ, β«3• 

αντοΧν ΙχΗ τ^ ^ξιν την οιντοϋ ηνηερ καΐ οτ« ^ξη ο &ν- 
&^ωηος, το τε ΰώμα την φνΰΐν την αντοϋ τίάΐ τά ^€ρα- 
ηενμοετα ιιαΐ τα πα&ηματα , Ενδηλα πάντα , οίον εϊ τίνος /ά\ 
μέγα ην το ΰώμα φνβει Τ] τροφ^ η ο^μφότε^ο; ζώντος, 
τούτον καϊ έηειδαν άπο&άνη ο νετιρος μέγας ' καΐ εί παχύς, 
παχνς καΙ αποθανόντος, καϊ ταΛλο; όντως, παϊ εί αν ίπε- 
τηδευε αομαν , κομήτης τούτον και ο νεκρός, μαΰτιγίας 
ί/ι-ν. Λ Λ^αιΛ^ (XV εϊ τις ην καΙ ΐχνη είχε των πληγών ονλάς §ν τω θώ- 
'*^^^ψί*ρ^Α^ ' μοί^ί η νπο μαΰτίγων η αΧλων τρανμάτων ξών , καΐ τεϋ'νε- 
ώτος το βώμα ϊϋτίν ΙΒεϊν ταντα Εχον, κατεαγότα τε βί 
τον ην μέλη η διεβτραμμένα ζώντος , καϊ τεθνεώτος ταντά 
ταντα Ενδηλα. Μ δΐ λόγω, οΐος εϊναι παρεατιεύαατο το 
ΰώμα ζών, Ενδηλα ταντα καΐ τελεντήααντος η πάντα η 
τά πολλά έπί τίνα χρόνον. ταντον δη μοι δοκεΐ τοντ' αρα 
%αϊ περϊ την ψυχην εϊναι, ω Καλλίκλεις' ϊνδηλα πάντα 
ίβτϊν έν τη "φνχ^, έπειδάν γνμνωϋ'η τον ΰώματος, τά τε 
της φύοεως %αϊ τά παθήματα α δια την ίπιτήδενΰιν εα- 
υτόν πράγματος Εαχεν ίν ττ) ψν;υ^ ο άνθρωπος. Έπειδάν /7< 
ονν άφίαωνται παρά τον δικαϋτήν, οϊ μεν έ% της Άαίας 
παροι τον ^Ραδάμανθνν, 6 ^Ραδάμανθνς έκείνονς έπιΰτήαας 
θεαται ίκάΰτον την 'ψνχήν, ονκ είδώς οτον έΰτίν, αλλά 
πολλάκις τον μεγάλον βααιλέως έπιλαβόμενος ή άλλον 
ότονονν βαβιλέως η δννάατον κατεΐδεν ονδίν νγιΐς ον της 
^.ί*Ιήβί^ι^1ί'ν• ψυχής, άλλα διαμεμαατιγωμένην καΐ ονλών μεατήν νπο 
//^'^Λ^*^ι^^^β^' §ηιορκίών και αδικίας, α \ ^άατω ή πράξις αντον έ^ω - 

»Λ••<ΓίΓ»ι./'•^'^- '*^?£έ*'^'' ^^^ ^^ Ψ^Ζν'^9 ^^^ Λαντα ακολιά νπο 'ψεύδονς 
καΐ αλαζονείας καϊ ονδίν ενθν διά το ανεν α/Ιτ/Ό'ε/α^ 
τεθράφθαί' καϊ νπο έξονβίας και τρνφής καϊ νβρεως καΐ 
άκρατίας τών πράξεων άανμμετρίας τε καΐ αίΰχρότήτος 
γέμονΰαν την ψοχην εϊδεν, ίδών δΐ άτίμω$ ταύτην απέ- 
πεμ'ψεν ευ θν της φρονρας^ οΐ μέλλει ^ΛΌΌνσα άνατλήναι 
τα προΰήκοντα πάθη, 

Μ^Χ\ΧΈ• Προύήκει δΐ παντϊ τφ ίν τιμωρία οντι, 



5Μ• ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 111 

νπ άλλον όρϋ'ώς ημωρουμενω, η βελτίονι γίγνεΰΟ'αι καΐ /μβ^. ^-^^^««^ 
ονίνααΟ'αι η πα ραδείγμ ατι τοΐς άλλοις γίγνεα^αι, Τνα αλλοι^^'^^Ρί' * 
όρώντες πάαχοντα α αν ηάΰχτ} φοβούμενοι βελτίους γί'/ταίΟΰίΛινίίιαίταί. 

7/. γνωνται. είαϊ δε οΐ μ\ν ωφελούμενοι τε %αϊ δίτιην δίδοντες 
νηο ^εών τε ιιαΐ άνϋ^ώπων ούτοι οι αν Ιάαιμα άμαρτή- 
ματα άμάρτωβιν όμως δΐ δι άλγηδόνων ααΐ οδυνών 
γίγνεται αύτοΐς ή ωφέλεια καΙ έν&άδε καϊ έν"Αιδου' ον 
γαρ οΐόν τε άλλως άδιτιίας άπαλλάττεαϋ'αι. οϊ δ' οίν τα 
ϊοχατα άδιιιήαωΰΐ τιαϊ δια τοιαύτα άδιτιηματα άνίίχτοι 
γένωνται, έ% τούτων τα παραδείγματα γίγνεται, κα» 
ούτοι αύτοϊ μίν ούτιέτι ονίναντα ι ουδέν, ατε ανίατοι ον-£^.ίΗ. 
τες , άλλοι δ\ ο νίναντα ι οϊ τούτους ορώντες δια τάς 
αμο^ρν/α^ τα μέγιΰτα ϋαΐ οδυνηρότατα και φοβερώτατα 
ηά9•η ηάΰχοντας τον άεϊ χρονον, άτεχνώς παραδείγματα 
ανηρτημένους έαεϊ έν "Αιδου Ιν τφ δεομωτηρίφ , τοΐς άεϊ 
των αδίκων άφικνονμένοις θεάματα καΐ νουϋ'ετήματα . 
ων έγώ φημι ενα καϊ *Αρχέλαον ϊΰεΰΟ'αι, ει άληϋ^ λέγει ΐπί^ιν^^ ^τη 
Πώλος, %αϊ άλλον οΰτις αν τοιούτος τύραννος 17. οΐμαιΨ'^^^- 
δΐ %αΙ τους πολλούς εΐναι τούτων των παραδειγμάτων 
Ιχ τυράννων καϊ βαΰιλέων καΙ δυναΰτών χαΐ τά των 
πόλεων πραξάντων γεγονότας' οντοι γαρ δια τήν έξου- 
αίαν μέγιΰτα καϊ άνοΰιωτατα αμαρτήματα άμαρτάνουΰι. 

7 Χ μαρτυρεί δε τούτοις καΙ "Ομηρος ' βαΰΐλέας γαρ καϊ δυ- 

νάατας εκείνος πεποίηκε τους έν "Αιδου τον άεϊ χρόνον 03ΐ!Ι^ΙΑψ "^ 

τιμωρούμενους, Τάνταλον καϊ Σίΰνφον καΐ Τιτυόν, ^^9' Λ^'-^^^/τ/- 

αίτην δέ, και εϊ^ τις άλλος πονηρός ην ιδιώτης, ουδείς 

πεποίηκε μεγάλαις τιμωρίαις ΰυνεχόμενον ως άνίατον 

ου γαρ, οΐμαι, έξην αύτφ' διό και ενδαιμονέατερος ην 

^ οίς έζην. άλλα γάρ, ω Καλλίκλεις, έκ των δυναμένων 

είΰϊ και οϊ αφόδρα πονηροί | γιγνόμενοι ανΟ-ρωποι* ούδ\ν 

μην κωλύει και έν τούτοις άγα&ούς είι/^ρα^ έγγίγνεα^αι, 

χαΐ αφόδρα γε άξιον αγααΟ•αι των γιγνομένων χαλεπόν 

γάρ, ω Καλλίκλεις', χαΐ πολλού επαίνου άξιον έν μεγάλτ^ 



1 



112 



ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 



5«βι 



έξουΰία τον άδιτίΒΐν γενόμενον δικαίως διαβιώναι. ολίγοι 

61 γίγνονται οΐ τοιοντοΐ' έπεϊ καΐ έν&άδε καΐ αλλοΰΊ 

• γεγόναΰιν^ οΐμαι δε ηαϊ ^αονται τιαλοί ηάγα&οΐ ταντην 

την άρετην την τον δικαίως διαχειρίξειν α αν τις ίπι- 

^^ττγΐ.^Λ.2.3, τρέπτ^' εΐς δΐ ν,αί πάνυ έλλόγιμος γέγονε καΐ εις τονς 

'/^-Λ ^'^'^^^'αλλονς'^Έίληνας^ Άριΰτείδης ά Λυαιμάχον. οΐ δε ηολλοί, 

' ω αριϋτε, κακοί γίγνονται των δνναΰτών. 

Ε<ΧΧΧ1Ι• "Οπερ ονν ελεγον, ίπειδάν ο 'Ραδάμαν-/73. 
Ο'νς έτιεϊνος τοιούτον τίνα λάβΐ] , άλλο μεν περί αντον ονκ 
οϊδεν ονδέν, ον&' οατις ουΌ•* ωντινων, οτι δΐ πονηρός 
τις' καί τοϋτο ηατιδών άπέπεμ'φεν είς τάρταρον , έπιση - 
ρ. ίΟ. ^ίΗζί'. μηνάμενο ς , Ιάν τε ίάαιμος έάν τε ανίατος άοκ ^ εΐναι ' . ό 
^£ έκεΐαε άφιτιόμενος τα προοήν,οντα πάΰχει. ενίοτε δ* 
αλλην είαιδών όΰίως βεβιωτινϊαν και μετ' αληθείας , άν- 
χίί^.^ 3θ^^ρος ίδιώτου η άλλον τινός ^ μάλιΰτα μεν, ϊγωγέ φημι, 
%νσΐψυτ^^) ω Καλλίτιλεις, φιλοΰόφου τα αντοΰ πράξαντος τιαϊ ου 
ΊίΜΜ^. /^.ίίί/ί£π ολνπρανβοντί(!α ντος Ιν τω βίφ, ηγάα&η τε καΐ ές μα%ά- 
Ρ'ΖΗγ. ρων νήΰονς άπέπεμ'ψε, ταιίτά ταυΓα καΐ ο Αίατιός. Πα- 

τέρος δΐ τούτων ^άβδον ϊχων δικάζει, 6 δΐ Μίνως ίπι- 
ΰκοπών κά&ηται μόνος ϊχων χρυαονν ΰκήπτρον , ως φηβιν 
'Οδν ααενς 6 ^Ομηρ ον ίδεϊν αντον 

χρύαεον ΰκήπτρον ^'χοντα, ΰ'εμιοτενοντα νύκναβιν. 
Έγώ μεν ονν, ω Καλλίκλεις, ύπο τούτων των λόγων 
πέπειϋμαι, καϊ ΰκοπώ όπως άποφανονμαι τω κριττ} ώς 
νγιεβτάτην την 'ψυχήν, χαίρειν ονν έάΰας τάς τιμάς τάς 
των πολλών ανθρώπων, την άλή&ειαν ΰκοπών πειρά- 
ζομαι τφ οντι ώς αν δύνωμαι βέλτιοτος ων καΐ ξ'^ν και 
έπειδάν άπο^νήΰκω άπο^νήακειν. παρακαλώ δε και τούς/74. 
αλλονς πάντας άνϋ'ρώπονς, κα^' οβον δνναμαι, και δη 
καΐ ΰε άντιπαρακαλώ ίπϊ τούτον τον βίον κα\ τον οί/ώι^ο; 
^.Λ^.3.€') τούτον, ον ίγώ φημι αντί πάντων των ^ν&άδε αγώνων 
είναι, καΐ ονειδίξω αοι οτι ούχ οΐός τ ^οει ΰαντω βοη- 
^ΐ7<^^^> όταν ή δίκη ΰοι ^ καΐ ή κρίαις ην νύν δη έγώ 






β•». ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 113 

ϊΧ^ον^ άΧΚΐί §ΙΘ'ών ηαρΰί τον διηαατ^ν τ ον της Αίγίν ης Γ^»^- ίτή^^]!/^ 
νίόν, ίηειδάν αου | έπιλαβόμενος α/ί/ > χαύμηβΒΐ καΐ Ιλιγγιά- ^^^^ζί^^χη 
αεις ουδέν ήττον η §γώ ένϋ'άδε αν ^7ιεΐ, %(χί ΰε Ϊ6ωζ ^-^-^ 4^'^:ΐ.Μι^'^ 
τηρά ει τις καϊ §πϊ κό^^ης άτίμως κάΙ πάντως προηηΙα^ιιεϊ.^.ΐΓ, /^, 

Τάχα ^ ουν ταντα μνΟ'ός αοί δοηεί λέγεα&ίχι, <?£«^9^^)^^*''** 7^ 
Υξαό ς, κάί ιΐΰίταφρονεΐς ίχυτών, καΐ ουδέν γ' αν ην ^^'*^''7%β^^0^ί,%Λ^ 
μαΰτον καταφρονεΐν τούτων, εϊ λύι ξητοϋντες είχομεν αν-οψτ^/^^ν ν^Α 
των βελτίω %αΙ άλη&έΰτερα ευρεΐν νυν δΐ οράς οτι τρεϊς 
οντες ύμεϊς, οΐπερ αοφώτατοί έΰτε των νυν ^Ελλήνων, 
αύ τε καΐ Πώλος καί Γοργίας, ουκ ^χετε άηοδείξαί ώς 
δει άλλον τινά βίον ζην η τούτον οβπερ καΙ έχειοε φαί- 
νεται ανμφέρων, άλλ' έν τοαοντοις λόγοις των άλλων ελεγ- 
χομένων μόνος ούτος ηρεμεί ο λόγος, ως εύλαβητέον 
έατί το άδναεΐν μάλλον ^ το άδιαεΐΰ^αι, καΐ παντός μάλ- 
λον άνδρΐ μελεττιτέον ου τ6 δοαεΐν εϊναι άγα^ον άλΪΜ *^^Λ%Ά^ ^^• 
το είναι, καΐ ίδια καΐ δημοΰία' έάν δέ τις κατά τιτιακος^^'^^^'^^^^^^' 
γίγνηται, κολαβτέος έΰτί , καΐ τοντο δεύτερον άγαϋ'ον 
μετά το εϊναι δίκαιον, το γίγνεα&αι τιαΐ κολαξόμενον δι- 
δόναι δίκην %αΙ πάβαν ηολατιείαν καΙ την περί εαυτόν 
και την περί τονς άλλους, καϊ περϊ ολίγους •καϊ περϊ πολ- 
λούς, φεντίτέον παΐ τ^ ^ητορικ^ ούτω χρηατέον, ίπϊ τό 
δίκαιον άεί, καΙ τ^ άλλλτ} πάοτ} πράξει. 
Π 5". Ε<ΧΧΧΙΙΙ. *Έ,μο\ ουν πει^όμενος άτιολού&ηβον εν- 
ταύθα, οΐ άφιχόμενος εύδαιμονήαεις ααϊ ξών τιαΐ τελευ- 
τήύας, ως ο λόγος αημαίνει. και ϊαβόν τινά αου %ατα- 
φρονηααι ώς άνοήτον τιαΐ προπηλααίΰαι, έάν βούληται, 
τιαϊ ναϊ μά ^ία αύ γε 0•α^^ών π ατάξα ι την ατιμον ταύ- 
την πληγήν ούδΐν γάρ 'δεινον πείαει, έάν τω οντι ^ς 
•καΏ)ς κάγαΟ'ός , άακών άρετήν . καπ£&το; οντω κοιν^ 
άατίήααντες, τότε ηδη, έάν δοκζ χρήναι, έηι^βόμε&α 
τοις πολιτιαοΐς, η όποιον αν τι ημΐν ίοκ^, τότε βον- 
λίναόμε^'α, βελτίους οντες βουλενεα&αι η νυν. αΐβχρίίν • 
γάρ Εχοντας γε ώς νυν φαινόμεϋ'α Ιχειν, Επειτα νεανιευ- 

ΡΙ.ΑΤΟ ΥΠ. % 



114 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΓΟΡΓΙΑΣ. 5Μ• 

^ϋ^-αι ως τι οντάς, οίς ουδέποτε ταύτα δοταϊ περϊ των 
αυτών , και ταντα περϊ των μεγίατων * εις τοβοντον ^χο- 
μεν άπαίδεναίας' ωβπε(ί ^^^ ήγεμόνι τφ λόγφ χρηΰώμε^α 
τφ νυν Λαραφανέντί, ος ήμΐν <ίΐ7/^ο;6/£& οτι ούτος 6 τρό- 
πος άριστος του βίου, ααϊ την διχαιοούντιν ααϊ την αλλην 
άρετην άβτιοϋντας τιαΐ ζην %αϊ τε^άναι, τουτφ ουν ίηώ- 
με^α, καϊ τους άλλους παρακιχλωμεν , μη ί%είνφ ω 
αϋ πιβτεύων έμ^ παραιιαλεΐς' ^ΰτι γαρ ονδεν6ς άξιος ^ 
ω ΚαλλίαΙεις, 



Ι ο IV. 



—Η^ί^— 



ΤΑ ΤΟΤ ΜΑΛΟΓΟΤ ΠΡΟΣΛΠΑ 



2ΩΚΡΑΤΗ2, ΙΟΝ. 



8(. ρ. 

530• 

Ι. 27β. Τόν "Ίωνα χαίρειν . πό^Βν τά ννν ήμΐν ίηι- 
δΒδήμτμας; η οΓχοθεν ίξ 'Εφέΰον ; 

Ιβ,Ν. Ουδαμώς , ώ Σώτιρατες^ άΐλ' έξ Επιδαύρου 
ίκ των ΆατιληπιεΙων. 

ΣίΙ. Μών τίαΐ ^αψφδών αγώνα τι^έαΰΐ τω &εω οΐ 
Έπιδαυριοι; * 

ΐΩιΝ, Πάνυ γε, ΐίαϊ της αΧλης γε μουαιίίής. 

ΣίΙ, Τέ ονν; ήγωνίξου τι ήμΐν; ιιαΐ πώς τι ήγωνίβω ; 

ΐΟιΝ, Τά πρώτα τών α^λων ήνε/τιάμε^α , ω Σώ- 
κρατες, 

ΣίΙ. Ευ λέγεις, αγε δη όπως τιάί τα Παναθήναια 
ναιήΰομεν. 

Ιβ,Ν, ΆλΧ' ϊύται ταϋτα, έάν &ε6ς έθέλγ}. 

ΣΟι, Κα\ μην πολλάκις γε έξήλωΰα υμάς τϋυς ^α'ψω- 
δούς, ω "ίων, της τέχνης ' το γαρ αμα μίν το ΰώμα κ£- 
ίΐοαμήαϋ•αι άεϊ πρέπον υμών εϊναι τη τέχνη ηαΐ ώς ηαλ- 
λίΰτοις φαίνεοθαι, αμα δΐ άναγααΐον είναι ϊν τε άλλοις 
ποιηταις διατρίβειν πολλοίς και άγαϋΌΐς τιαΐ δη καϊ μα- 
λιοτα έν Όμήρφ, τφ άρίατφ %αϊ &ειοτάτφ τών ποιητών, 
και την τούτου διανοιαν έ%μαν&άνειν, μη μόνον τά ^πη, 
ζηλωτόν ίΰτιν. ου γαρ αν γένοιτο ποτέ ^α'ψφδός , εί μη 
αυνείη τά λεγόμενα υπό του ποιητοϋ. τον γαρ ^αιρφδον 
^ρμηνέα δεΐ του ποιητοϋ της διανοίας γίγνεα9•αι τοις 
άκούουΰι ^ τούτο δΐ τιαλώς ποιεϊν μη γιγνώύκοντα ο τι λέ- 
γει ο ποιψης άδύνατον>\ ταντα ουν πάντα άξια ζη- 
λσΰαθαί, / 



118 ΙίΙΝ. 331. 

II. ΙΛΝ. 'Αληϋτ} λέγεις , ω Σώκ(^(χτες * ίμοϊ γονν 
τούτο πλεΐϋτον ^ργον πα^^έΰχε της τέχνης, χαΐ οϊμαι κάΐ- 
Ί,γΛ^^4/α.ρ'ίό%.Ι.νβτα άν^ρώηων λέγειν πε(^ϊ *Ομήρον, ώς ούτε Μψρό- 
^ί^ι^'Ρ'^'/^' ^^^ος ο Ααμ\Ι>€θΐην6ς οντε Στηϋίμβροτος 6 Θάβιος ούτε 
Γλαυκών οντε αΗο^ ονδείς των ηωποτε γενομένων ^αχει^ 
ειπείν οντω ηολλάς καϊ ιιαΧάς διανοίας περί ^Ομήρου, 
οΰας έγώ, 

ΣΩι, Εν λέγεις, ω "ίων δήλον γαρ οΐι ον φ&ονήαεις 
μοι έπιδεΐξαι. Γ \ / ^ 

ΙΛΝ, Κ(ά μην αξιόν\γε\α%ονθαι^ ω Σώκρατες, ως 
ευ τιεκόΰμηκα τον κΟμηρον ωατε οϊμαι νπό *Ομηριδών 
άξιος εΓι^αι χρυΰφ ΰτεφάνφ στεφανω6^^ναι. 

ΣΟι, ΚαΙ μην έγώ ^τι ποιήοομα^ αχοΧήν άχροάύα- 
αϋ•αί Ι ΰου . νυν δέ μοι τοϋόνδε άπόκριναι ' πότερον ηερϊ 
Όμηρου μόνον δεινός ξϊ η χαϊ περί *Ηαιόδου καΐ Αρχι- 
λόχου ; 

ΙΩ,Ν. Ουδαμώς , αλλά περϊ Όμηρου μόνον * Ιχανόν 
γάρ μοι δοτι^ΐ εϊραι, 

Σ£1.{, *Εότί , άί ηερί ότου "Ομηρος τε ααϊ ^^ώ^05 
ταυτά λέγετον^ 

ΙΆΝ. Οΐμαι ^γωγε χαΐ ηολλά, 

ΣίΙ, Πότερον ουν περϊ τούτων χάλλιον οίν έξηγήΰαιο 
α '^Ομηρος λέγει η α 'Ηΰίοδος ; 

ΙίΙΝ, Όμοίως αν περί γε τούτων , ω 2!ωκρατε?, περϊ 
ων ταύτα λέγουΰιν. 

ΣΆ. Τί δέ, ων πέρι μη ταύτα λέγουΰιν; οίον περϊ 
μαντικής λέγει τι "Ομηρος τε χαΐ ^Ηΰίοδος. 

ΙΛΝ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ, τι ουν Ιοΰα τε ομοίως καϊ ούα ^ιαφόρως περϊ 
μαντικής λέγετον τω ποιητά τούτω, \ πότερον ου χάλλιον 
αν έξτ]γήααιο ηψών μάντεων τις των άγα9•ώνι\ 

ΙΩ,Ν, Των μάντεων, ^ 

ΣΆ, Ει δΐ αύ ηα9'α μάντις, ονκ, εϋπερ περϊ των 



531« ΙΛΝ, 119 

ομοίως λ&/ομένων οΙός τ^ ηΰϋ•α έξηγήΰαΰ^αι , τκχϊ περϊ 
των διαφό^ως λΒγομέναΐίν ηπίατω&ν έξηγεΐβϋ'αι; 

ΐΩιΝ, ^ηΧον οτι, ] 

ΣΟ,. Τί ονν τίοτΐ περϊ μίν Ομήρου δεινός εϊ, περϊ 
δΐ ^Ηβιόδον ου , ον^£ των άλλων ποιητώνϊ η "Ομηρος ηερί 
άλλων τινών λέγει η ωνπερ ού μπάντες οΐ άλλοι ποιηταΐ; 
ου περί πολέμου τε τα πολλά διελήλυ^ε καϊ περϊ ομιλιών 
προς αλλήλους άν&ρώπων άγαμων τε '^αΐ %αηών ηαΐ ιδιω- 
τών τιαΐ δημιουργών ^ ϋαϊ περϊ &εών ^^τρόβ αλλήλους και 
πρ6ς άνϋ'ρώπους ομιλούντων , ώς όμιλονΰΐ, ιιαϊ περϊ τών 
ουρανίων πα&ημάτων %αϊ περϊ τών έν "Αιδου, 'καϊ γενέ- 
οεις ν,αϊ ^εών %αϊ ηρώων; ου ταυτά ίΰτι περϊ ων "Ομη- 
ρος ττ^ν ποιηΰιν πεποίητιεν; 

ΙΩ,Ν. Άληϋ'ή λέγεις^ ω Σώτιρατες. 

III. Σ^, Τί δε; οΐ άλλοι ποιηταϊ ου περϊ τών αυ- 
τών τούτων; 

ΙίΙΝ, Ναί^ άλλ\ ω Σώτιρατες, ούχ ομοίως πεποιή- 
%α6ΐ χα2 "Ομηρος. 

ΣΟ,, Τιμήν; ηάκιον; 

ΙΛΝ. Καϊ πολύ γε. 

ΣΟ,. "Ομηρος δε αμεινον; 

ΙΛΝ. "Αμεινον μέντοι νη ^ία. 

ΣίΙ. Ουχούν, ω φίλη^εφαλτ] "ίων, όταν περϊ άρι- 
%'μοϋ πολλών λεγόντων εΐς τις αριατα λέγ'ξ}, γνώαεναι δή- 
που τις τ6ν εν λέγοντα; 

ΙΟΝ, Φημί. 

ΣΟ. Πότερον ονν ο αύτος οαπερ ηαϊ τους καχω^ ^^- 
γοντας^ ^ άλλος; 

ΙΟΝ. Ό αύτος δήπου. 

ΣΟ. ΟύίΜυν 6 την αριθμητικών τέχνην ^χαον ουτός 
έατιν ; 

ΙΟΝ. Ναι. 

ΣΟ. Τί ^ ; δταν πολλών λεγόντων περϊ υγιεινών οι- 



118 ΙΛΝ, 531. 

II. ΙΆΝ, Άλη9^ λέγΒίς , ω Σώτιρατες * έμοϊ γοϋν 
τοϋτο ηλεΤΰτον ϊ^γον ηαρέΰχΒ της τέχνης, τίαϊ οϊμαι %άΙ- 
Ί,νΛ^^^αψ-ΐόχ.Χνβτα άνϋ'ρώπων λέγειν πε^ϊ ^Ομήρου , ώς οϋτε Μητρό- 
^ΐ^*'^'Ρ'^'/'^' ^ω^ος ο Ααμτροηιηνός οντε Στηϋίμβροτος 6 Θάΰίος οντε 
Γλαύτιων οϋτε αλΧος ονδεϊς των ηώποτε γενομέι^ων ^<ίχει> 
ειπείν ούτω πολλάς %αϊ τιαλάς διανοίας περί ^Ομήρου, 
οαας ίγώ, 

ΣΆ. Ευ λ&/εις, ω "ίων δήΧον γαρ οτι ον φ&ονήΰεις 
μοι έπιδεϊξαι, Γ \ / ^ 

ΙΛΝ. Καϊ μην αξιόν)γε(άκονααι Δ ω Σώχρατες, ως 
ευ τίετιόαμηκα τδν κΟμηρον ωατε οΐμαι νπό *Ομηριδών 
άξιος είναι χρνΰφ ΰτεφάνφ ατεφανωΟηναι. 

ΣΆ. Καϊ μην έγώ ^τι ποιήβομαέ^ αχολήν ά^ιροάύα- 
οΟ'αί Ι ϋοΌ . νυν δέ μοι τοαόνδε άπόκριναι * ηότερον ηερϊ 
^Ομήρου μόνον δεινός ξι η καϊ περί *Ηύιόδου ααΐ Αρχι- 
λόχου ; 

ΙΆΝ. Ουδαμώς , άλλα ηερϊ ^Ομήρου μόνον * Ιτιανον 
γάρ μοι δοη^ΐ εϊραι. 

ΣΆ.{, *Ε^ι δε περί ότου "Ομηρος τε καϊ [Ηβίοδος 
ταύτα λέγετον^ 

ΙΩ,Ν. Οϊμαι ^γωγε καϊ πολλά. 

2^. Πότερον ονν περϊ τούτων αάλλιον αν έξηγήααιο 
α "Ομηρος λέγει τ} α *Ηΰίοδος ; 

ΙίΙΝ. ^Ομοίως αν περί γε τούτων , ω Σώτιρατες, περϊ 
ων ταύτα λέγουοιν. 

ΣΛ. Τι δέ , ων πέρι μη ταύτα λέγουβιν ; οίον περϊ 
μαντικής λΦγει τι "Ομηρος τε καϊ ^Ηβίοδος. 

ΙΆΝ. Πάνυ γε, 

ΣΆ. τι ούν ίοΰα τε ομοίως καϊ οΰα ^ιαφόρω^ περϊ 
μαντικής λέγευον τώ ποιητα τούτω ,\ πότερον ύύ κάλλιον 
αν έξηγήΰαιο ηχνόίν μάντεων τι$ των άγαβ•ώνι\ 

ΙΆΝ. Των μάντεων. ' '' 

ΣΆ. ΕΙ δε αύ ηΰ&α μάντις, ουκ, εϋπερ περϊ των 



531« ΙΛΝ. 119 

ομοίως λυομένων οΐός τ^ ηΰ9•οί, ί^'ηγηΰαΰΟ'αι , %α\ περί 
των διαφόρως ΐΒγομέναφν. ήπίϋτω^ν ίξηγεΐα9•αι; 

ΙΩ,Ν, ^ηλον οτί, ] 

ΣίΙ. Τι ονν ποτΐ περί μ\ν *Ομήρου βείνός εϊ, περί 
δε ^Ηΰίόδον ου, ονδΐ των άλλων ηοιητώνί η "Ομηρος περί 
ϋίλλων τινών λέγει η ωνπερ ουμπαντες οϊ αλΧοι ποιηται; 
ου ηερί πολέμου τε τα ποΗοί διεληλυϋ'ε παϊ περϊ ομιλιών 
προς αλλήλους ανθρώπων αγα&ών τε τιαϊ τιαηών %αΙ Ιδιω- 
τών τιαϊ δημιουργών, παϊ περϊ &εών ,^τ^ρ^ αλλήλους %αι 
προς άνϋ•ρώπους ομιλούντων, ως όμάονΰΐ^ παΐ περϊ τών 
ουρανίων πα&ημάτων τιαϊ περϊ τών έν "Αιδου, καΐ γενέ- 
αεις τιαΙ %•εών %αϊ ηρώων; ου ταϋτά ίατι περϊ ων "Ομη- 
ρος ττ^ν ποίηΰιν πεποίηκεν; 

ΙΩ,Ν. ΆληΟ'ή λέγεις, ω Σώπρατες, 

III. ΣίΙ» Τι δέ; οΐ άλλοι ποιψαϊ ου περϊ τών αυ- 
τών τούτων; 

ΙΩ.Ν, Ναι, αλλ*, ω Σώτιρατες, ούχ ομοίως πεποιή- 
%α6ι ίΐαϊ "Ομηρος. 

ΣΆ. Τιμήν; ηάτιιον; 

ΙΩ,Ν. Καϊ πολύ γε. 

ΣΟι. "Ομηρος δε αμεινον; 

ΙίΙΝ. "Αμεινον μέντοι νή ^ία. 

ΣΟι. Ουτίοϋν, ω φίλη_κεφ^αλη "ίων, όταν περϊ άρι- 
9'μοϋ πολλών λεγόντων εΙς τις αριΰτα λέγ'β, γνώΰεται δή- 
που τις τδν ευ λέγοντα; 

ΙΛΝ. Φημί. 

ΣΛ, Πότερον ουν 6 αυτός οαπερ καϊ τους ααηώς λέ- 
γοντας, ^ άλλος; 

ΙΛΝ. Ό αυτός δήπου. 

ΣΛ. Ούτίουν 6 την άρι&μητιτιήν τέχνην ϊχων ούτος 
έατιν; 

ΙΩ,Ν. Ναι. 

Σ£1. Τι ^ ; δταν πολλών λεγόντων περϊ υγιεινών βι- 



120 



ιαΝ. 



«»«. 



/;,■•. ,, /-»Ί η- 



τΐων, όηοϊά ^ατιν, εΤς ης α^ίοτα. Ιέγτί, ηότζ^ον ίτερος 
μεν τις τον αριατα λέγοντα γνώαετεα οτι αριΰτα λέγεί, 
έτερος δΐ τον %ά]αον οτι αάκιον^ η ο αυτός ξ- 

ΙίΙΝ. ΖΙηλον δήηου, ο αυτός, 

ΣΆ. Τις ούτος; τι όνομα αύτω; 

ΙίΙΝ. Ιατρός. 

ΣίΙ. Ου%οϋν ίν γ,εφαΧαίφ λέγωμεν ως ο αυτός γνώ- 
αεται άεϊ ηερϊ των αυτών πολλών λεόντων ^ οΰτις τε εν 
λέγει τιαϊ Ι οατις τίατιώς ' η εΐ μη γνώβεται τόν %οίκώς λέ- 
γοντα, δηλον οτι ούδΐ τον «ν, περί γε τον αύτοϋ. 

Ιβ,Ν. Ούτως. 

ΣίΙ. Ουκονν 6 αυτός γίγν^ται δεινός περί αμφοτέρων ; 

ΙΩ,Ν. Ναι. 

ΣίΙ. Ούπονν ύυ φτ^ς καϊ "Ομηρον καϊ τους άλλους 
ποιητάς, ^ν οίς %αΙ ^Ησίοδος καΙ Αρχίλοχος έατι, περί 
γε των αυτών λέγειν^ άλλ' ονχ ομοίως , αλλά τόν μίν ευ , 
τους δε χείρον; 

ΙίΙΝ. ΚαΙ άληϋ•ή λέγω. 

Σ£1. Ούκοϋν, εϊπερ τόν ευ λέγοντα γιγνόΰκεις, τιαϊ 
τους χείρον λέγοντας γιγνώακοις αν οτι χείρον λέγουαιν. 

Ιβ,Ν. "Εοιτιέ γε. 

ΣίΙ. Ουτίοϋν , ω βέλτιύτε, ομοίως τόν ^Ιωνα λέγον- 
τες περϊ Όμηρου ,τε δεινόν είναι καϊ περί τών αϊΧων 
ποιητών ουχ αμαρτηαόμε&α , επειδή γε αυτός ομολογεί 
τόν αυτόν ϊοεβ^αι κριτήν Ικανόν πάντων οΰοι αν περί 
τών αντών λέγωαι, τους δΐ ποιητάς ΰχεδόν απαντάς τα 
αυτά ποιεΐν. 

IV. ΙΛΝ. Τι ουν ποτέ τό αϊτιον, ω Σώκρατες, 
οτι έγώ , όταν μέν τις περί άλλου του ποιητοϋ διαλέγηται 
ούτε προαέχω τόν νουν αδυνατώ τε καΐ ότιοϋν αυμβαλέ- 
αΟ'αι λόγου άξιον , αλλ* άτεχνώς νυατάξω ' έπειδάν δέ τις 
περί *Ομήρου μνηο^τ), εύ&ύς τε έγρήγορα καϊ τορούέχω 
τόν νουν ιιαι εύπορώ ο τι λέγω; 



ΙΛΝ. 121 

ΣίΙ, Ον χαΐεπόν τοντό γε Βίηάύαι, ω ίταΐ^Β^ άλλα 
ηαντϊ δήλον οτι τΒχν^ >ίαλ έπιστήμτι η^ρϊ *Ομήρου λέγειν 
αδύνατος εΐ' ει γαρ '^χντι οΙός τε ηοΟ'α^ καΐ περϊ των 
αΧλίον ηοίητών απάντων λέγειν οΐός τ αν ηβϋ'α. ηοιη- 
τοίή γάρ πού έύτι το όλον. η ου; 

ΙίΙΝ. Ναι. 

ΣΟ,, Ονκονν ίπειδάν λάβι^ τις καϊ αΧλην τέχαην ήν- 
τινονν ολψίν, ο αντνς τρόπος της ακε'ψεώς έβτι περί άπα- 
αών των τεχνών; πώς τούτο λέγω, δέει τι μου άκονβαι, 
ω "/ων ,• \ίΜ 

ΙίΙΝ, Ναϊ μα τον ζ/Γ, ω Σώκρατες, ϊγωγε' χαίρω 
γαρ άκονων ν^Αών τών ΰοφών. 

ΣίΙ, ΒουλοΙμην αν αε άληϋ'ή λέγειν, ω *Ίων. άλλα 
ΰοφοϊ μέν που έΰτε ύμεΐς οΐ ^αψωδοϊ καΙ ύποκριταϊ τιαϊ 
ων ύμεΐς άδετε τα ποιήματα • ^7*^^ ^^ ούδΐν άλλο η τάληϋ'ή 
λέγω , οίον είτιος ίδιώνην αν%•ρωπον . έπεί ααΐ περϊ τούτου 
ον νυν ηρόμην ΰε, %'έαοαι ώς φαϋλον ζαΐ ίδιωτικόν έύτι 
%α\ παντός άνδρος γνώναι ο Φλέγον, την αυτήν εϊνικ ατίέ- 
'ψιν, έπειδάν τις ολην τέχνην λάβη. λάβωμεν γαρ τφ λόγφ. 
γραφιτιή γαρ τις έατι τέχνη το όλον ; 

ΙΆΝ, Ναι, 

ΣίΙ. Ουρούν 'καϊ γράφεις πολλοί καϊ είαΐ καϊ γεγόνα- 
ύιν άγα&οϊ ν,αΐ φαύλοι; 

ΙίΙΝ. Πάνυ γε, 

ΣίΙ, "Ηδη ούν τινά εΐδες, οατις περϊ μεν Πολυγνώ- 
του του Άγλαοφώντος δεινός έΰτιν άποφαίνειν α ευ τε 
γράφει καΐ α μη, περϊ δΐ τών άλλων γραφέων αδύνα- 
τος ; 1 τιαϊ έπειδάν μέν τις τά τών άλλων ξωγράφίον Εργα 
έπιδειχνύτί, νυατάξει τε καϊ απορεί τιαϊ ονκ Εχει ο τι,αυμ- 
βάληται, έπειδάν δΐ περϊ Πολυγνώτου η άλλον οτουγού- 
λει τών γραφέων ^6ς μόνου δέτ] άποφήναο&αΓ γνώμην , 
έγρηγορέ τε χαΐ προΰέχειτον νουν 'Λαϊ ενπορεΐ ο τι εϊπια; 

ΙΛΝ. Ου μά τόν ^ία, ού δητα. 



122 /ΛΙΝΓ. 

ΣίΙ. Τι δέ;\^ν άνδριοεντοποιία )'ηδη τιν' εϊδες, οβτις 
πε^ϊ μίν δαίδαλου του Μητίονος η 'Επειον του Πανοπέίος. 
η Θεοδώρου τον Σαμίου η άλλου (^τινος άνδριαντοποιοΰ/ 
^6ς πέρι δεινός έβτιν έξηγεΐΰϋ•(χι α ευ πεηοίτριεν, ίν δί 
τοις των άλλων άνδριαντοηοιών Εργοίς άπορεϊ τε καϊ νυ- 
οτάξει, ούτι Εχων ο τι εΤητι; 

ΙίΙΝ. Ου μα τον ΖΙία^ ονδ\ τούτον Ιωροίχα. 
ΣίΙ. Άλλα μην, ως γ' ίγώ οΐμαι, ούδ* έν αυλήαεί 
γε ο^δ^ ίν %ιΟ•αρίΰει ίούδΐ ίν κι&αρφδία ούδ^ ίν ^αψφ- 
/ ^ δια ϋύδεπώποτ είδες άνδρα, οατις περϊ μεν 'Ολύμπου δει- 
νός έΰτιν έξηγεΐαΟ'αι η περϊ Θαμΰρον η ηερϊ Όρφέως η 
περϊ ΦημΙου του ΊϋΌκηβίου ^α'ψωδου, ηερϊ δϊ'Ίωνος του 
'Εφεβίου απορεί %αϊ ονκ ϊχει ύυμβαλέα^αι α τε ευ ^α'ψω- 
δει τΐαϊ α μη. 

ΙΛΝ. Ονχ Μχω βοι περϊ τούτου άντιλέ/ειν, ω Σωτίρα- 

τες, άλλ' ίιιιεΐνο ίμαυτφ αύνοιδα , οτι ηερϊ ^Ομήρου κάλ- 

λιοτ άν&ρώπων λέγω ηοΐ εΰπορώ καΐ οΐ άλλοι 'πάντες μέ 

φααιν ευ λέγειν , ηερϊ δε των άλλων ου . τιαίτοι ορα τοϋτο 

; τΐ ϊύτιν, 

ν. ΣΆ. Καϊ ορώ, ω "ίων, •καϊ Ερχομαι γέ ύοι απο- 
φαινόμενος ο μοι δοτίεϊ τοντο εΐναι . ί^ γαρ τοϋτο τέχνη 
μίν ούτι 8ν παρά ΰοϊ περί ^Ομηρου ευ λέγειν, δ νυν δη 
Ελεγον, %'εία δε δύναμις η βε κινεί, ωάπερίν τ^ λίΟ•φ 
ην Ευριπψης μ\ν Μαγνήτιν ώνόμαοεν, οΐ δί πολλοί ^Ηρα- 
%λείαν . ααΐ γαρ αυτή ή λί&ος ου μόνον αυτούς τους δα- 
κτυλίους άγει τους βιδηροϋς, άλλα καϊ δυναμιν έντίΟ^ύι 
5 τοις δακτυλίοις ωατ' αυ δύναβ^αι ταυτον τούτο ποιείν 
-^^ . ' οττερ ή λί&ος, άλλους αγειν δακτυλίους, ωατ έ,νίοτε 6ρ- 
Λ μα^ός μααρδς πάνυ αιδηρφν δακτυλίων έξ αλλήλων ηρ- 

^ τηταΐ' πάσι δΐ τούτοις έξ εκείνης της λΙϋ•ον ή δύναμις 

αν^ρτηται, ούτω δε καΐ ή Μούΰα έν&έουςμ^ ποιεί αύτιή, 
^διά δΐ των ένΟ'έων έούτων άλλων ίν&ουϋιαζόντων) ορμα- 
(^ ;,/^ ^ος εξαρτάται, πάντες γαρ οΐ τε τών έπων ποιητοΛ ρί 









Α 






Λ»Λ», ' ΐαΝ. \ 123 




V -.ν 



ηαντα ταύτα τα τιαλα λεγονΰι ποιήματα /> %αΙ οΐ μελοποιοί 

οι^αγί)ί$^^ι^ύσ^^ως^ ωαπερ οΐ τιοουβαντιω^^τΒς Ι ονκ ^μφρο- ^,^οκί :/} \ 

νες οντες όρχοννται, ούτω καΐ οΐ μελοπμιοί ου^^μφρονεζ '(τ^ 

οντες τα καλά μέλη τανΓο; ηοιοναιν, άΐΐ ^ επ είδαν έμβώ" 

ύιν είς την α<^/[^^^^^ο^|>χ«<^ί ? τον ^ ν&μον^ καΐ ρί^ενοναι 

%αϊ κατείΛμενοί, ωαιιίερ αΐ β4^χί>ίί άρύτίνται έκ των ηο-^'-^^^^-^^- 

ταμων μέλι και γάλα τιατεχομεναι, εμφρονεα ο ε ονΰαι ου, ' ^ ^γα,λ^ 

καΐ τ^νμ^ο^Οΐί^οίί^ η^ψοχη τούτο εργάζεται όπερ αντοί ι ^-ί»^ ^^ 

λεγονΰΐ, λέγουΰι γαρ δ)^πουϋ'εν πο6$ ημάς οΐ ποιηταΐ οτ* 

από κρηγών, μελι^^ύτων έκ Μουρών ."κήπων τινών καϊ να- 

πών 8ρεπ6)]ίενοι τά μέλη ήμΐν ψέρουβιν ωβπερ αΐ μέλιτ- 

τα#, καϊ αύτοΙ ούτω πετάμενοι, τιοά^άλη&ή λέγουΰι ' κοϋ'^^^^ό 

φον γαρ χρήμα ποιητής έατι και πτιτ^νόν καΐ Ιερόν, και ' 

ου πρότξ^ον οΙός τε ποιεΐν π]ρϊν αν ^ν&ε^$ τε γένηται και 0Ιβ^Η^<τ* Οίτη, 

^κφρων καΐ ο νους μηκετι έν αυτφ εν^'^ εως δ' αν το•υτϊ ^^^' "ίΓ^^ 

Ην ^0 κτήμα, αδύνατος πάς ποιεΐν^0τ1ν~ οίΐ&ρωπος και 

χρηαμφδεΐν, ατε ουν ου τέχνη ποιον^τεες και πολλά Χέ- 

γουαικαϊκαλά περϊτών πραγμάτων, ωαπερ^ΰυ^περΧ^Όμή- Ί-^..^^ 

ρου , άλλα ^εΐ^ μοίρα τοϋτο μόνον οΐός τε εκαοτος ποιεΐν 

χοί/Ιώ^ έφ ο ή Μοΰαα αυτόν ωρμηοεν , ο μ^ διϋνράμ- 

βους, οοε^έγκώμια, 6 δΐ τ^όρχιήμα^, \6 δ' ϊπη, ο ά* 

ίαμβους ' τά 0* άλλα φαίυλοζαυτων εκαατός έβτιν . ου γαρ 

τέχντι ταυτά- λέγουαιν άλλα ^εία δυνάμει, έπεί, εΐ περί 

^ός τέχνη καλώς ήπίοταντο λέγειν, καν περί τών άλλων 

μάντεβι τοις ^είοις, ΐνοΓημεΐς οΐ άκούοντες είδώίμενΖτΓούχ , 
ουτοί είΰιν οΐ ταϋτα λέγοντες ούτω πολλού άξια , οΐς νους 
μή πάρεοτιν, άλλ' 6 ϋ'εός αυτός έατιν 6 λέγων, δια τού- 
των δΐ φ&έγγεται προς ημάς/ μέγιβτον δϊ τεκμήριον^τω . 
λΛνφ Τύ ννιτος 6 Χαλκιδεύς,/ δς άλλο μίν ουδέν ηώποτ ^,^^^^α, 
ίηοίηαε ποίημα ότου τις άν^Αζίίάΰξ^^ε μνηαΟ'ήναι , τόν δΐ "^ 










'-'ί^ 



ηαΐί^να ον «άντες αδονΰι, αχεδόν τι «άντων μελών ηάλ- 
λιατον, άτεχνώς, όπερ αυτός λέγει ^ ευρημά τι Μοιαάν . 
ίν τίοντφ γάρ δη μάλιβτά μοί_δοΐίεΧ 6^^§^εοζ ^^^ί^ί^,β^αι 



ήμΐν, ΐνκ μη διοτάζωμεν^ οτι ονκ ανϋ'ρωπινά^ έβτι τα 
καλά ταντα ποιήματα ονδ\ ανθρώπων, αλλά &εΐα τιαΐ 
Ο'εών, οΐ δε ποιηταΐ ονδίνάΐλ' η ^ξ/^ηνεΐς εΐβΐ των «9•βών, 
κοετεχόμενοι ί| οτο/υ αν εχαοτος τιατέτηται . ταντα ένδει- 
%νυ μένος ο νεός έξεπιτηοες οια τον φαυλότατου ποιητου 
\το ΐίάλλιΰτον μέλος '^αεν , η ου δοκω ΰοι άΧηΟ'ή λέγειν, 

ά'Ίων; ' „ , ^^^ 

ΙβιΝ. Ναϊ μά τον ^ία, ίμοιγε' αητει γάρ ττως μου 
τοις λόγοις της 'ψνχης , ω Σίότιρατες , χαί μο/ΐΌΟκουΟΐ 
9•εία^ίοί§α ημιν ηαρά των &εών ταϋτα οΐ αγαϋΌΐ ηοιη- 

ται έ^ι^£^22ί^£αΐ• 

VI. ΣίΙ. Ουκοϋν νμεΐς αυ οΐ 6α'ψφδοϊ τά των ποι- 
ητων ερμηνεύετε; 

ΙΆΝ. Καϊ τοϋτο άληϋΊς λέγεις. 
ί Σβ,. Ουκοϋν ϊρμηνέων ϊρμηνεΧς γίγνεο&ε; 
' ΙίΙΝ. ΠαντάπαΰΙ γε. 

ΣίΙ. ^Εχε δη μοι τόδε είπε, ω "ίων, ηαϊ μη άηο- 
τιρντρη ο τι αν. ΰε ϊοωμαι, όταν £ν .είπνις Επη καϊ έτιπλή- 
ξ;ης αμλιΰτα, τους 9'εωμενους^ η τον Οδυβοεα όταν έπι 
τόν ουδόν έψαλλόμενον αδγις, έηφανη γιγνόμενον τοις 
μνηΰτήραι καϊ έκχέοντα τους όϊΰτοϋς προ των ποδών, η 
Αχιλλέα ίπϊ τόν^Εκτορα όρμώντα, η καΐ τών περί Άνδρο- 
μάχην ελεεινών τι η περί ^Ετιάβην η περϊ Πρίαμον, τότε 
πότερόν ίμφρων εΙ η Εξω ΰαυτοϋ γίχνει γ,άί παρά τοις 
πράγμαΰιν οιεταί ΰου είναι η 'ψυχή \οΙς λέγεις έν^ουύιά- 
ζοναα^ η έν 'Ι&άατι ουαιν η έν Τροία η όπως άν καϊ τά 

ΙίΙΝ, ^ίΐς εναργές μοι τοϋτο, ω Σώηρατες, τετιμήριον 
είπες ' ου γάρ αε άποκρυ^ύμενος έρώ, ίγω γάρ οταΐ' ^^ε- 
£ΐνόν τι λέγω, δακρύων έμπίπλανταί μου οΐ όφΟ'αλμοί' 



ΒΛβ. 



ΙΛΝ. 



125 



οτοίν τ8 φοβερον η δεινόν^ ορΌΌίί αϊ τρίχες ΐβτανται νπο 

φόβου καΐ η χαρδία τίτι^α. ^. 

ΣΆ. Τι ονν φώμεν, ω^Ιων; ^μφρονα εϊναι τοϋτοΐβ 2^5^; Ι»- 
τ6ν αν^ρωηον, ος αν κετιοαμημένος ίαϋ^τι ποιτίίλτ^ τιαϊ 
χρναοϊαι ατεφάνοις γΧαίτι τ έν ϋναίαίς ααϊ ^ορταΐς , μηδίν 
άπολωλεκώς τούτων, η φοβηται, πλέον η έν δίΰμυρίοις 
άνϋ•ρώποις ^ΰτηκώς φιλίοις, μηδενός άποδνοντος η άδι- <^έ' ν^ ί^Ι' ^ 
κονντος; 

ΙίΙΝ. Ου μα τδν ζ/Ζα, ου πάνυ, ω Σώκροηες, ως 
γε τάληΟΊς είρήο^'αι• \^^ γ-^ •» 

ΣίΙ. Οϊα&α ουν ότι καΙ των θεατών το^>ς ποιΚο^>ς 
ταντά ταύτα ύμεις έργάξεαΟ'ε; 

Ι^ΙΝ. ΚαΙ μάλα τιαλώς οϊδα' ιιαΟΌρώ γαρ ^κάατοτε 
(χυτους ανω&εν άπο του βήματος τιλαίοντάς τε καΐ δεινον ■ 
έμβλέποντας καΐ ΰυνΟ'αμβουντας τοις λεγομένοις. δει γαρ \ 
με τίαϊ αφόδρ' αύτοΐς τΌν νουν προοέχειν * ώς ίάν μεν 
τίλαΐοντας αυτούς τιαΟΊΰω , αυτός γελάοομαί άργύρίον λαμ- 
βάνων, έάν δε γελώντας, αυτός ηλαύΰομαι άργυριον 

άποΐλύς. .^ "ί^^^ ^ ο^^ί-^ 

VII.- ^β. Οΐαϋ'α ουν οτι ουτός ίατιν 6 ϋ'εατης, των. 





(ί δακτυλίων- Ο εαχατος , ων ^[ ^^ 
τιδος λ/9ίν ^άτ^ αλλήλων τίμί,.Μ1ί{ψ^Λ^^^Μψανε^3ιγ 6 όΙ 
μέαος βύ 6 ραψωδός %αϊ υποκριτής, ό^ε | πρώτος αυτός 




\λ> 



Λ ^^ί-1 



¥ 



•^ 



ν: 



|\ 



λων^ήν δύναμίτΛ. καΐ ωοπεο^ της λί^ρυ , εκείνης οραα§νς 
πάμπολυς έξήρτητ αυ χοοΐψ ω ν τε κα ΐ δ ι δα ^" ^^^^^"^"^^^ ■ — 



^-ν-1- ■•-■■ 



δίδηακάλων, έκ ^πλ 

^κρεμάμενων ^^κτυλίω4^καΙό μεν τώ^ ποιητών έ^ άλλης 

Μούαης , 6 δ¥ΐξ α^ης (έξήρτηται . ^νομάζομεν 4^ ^τδ "^ 



Λ 



\^'' 




. κατέχεται^ τό[ οε^τι πα^ιραπλήΰιον • ^χεταί γάρ . ^κ ί ^ 
^'^'^-τουτωντων 7ΐ^ώτωνοο^^ο)λίων , \^1^^ ^^*Ρ£Τί'^ών , ^}Χοι έξ 



άλλου αυ ήρζημέψοί είαΐ/τίαϊ ίν^ονΰιάζουα^ , οΐμ^^ί 



Λ 



$^Τ-Γ- .<^•^ 



-,-^' 



- -Λ- 



.κ ι 





Ιβ,Ν, 



\ 





«89< 



ηολλοί έ| *Ομήρον 
ο /ι 



^ 



εΓς εί χαΐ 




/ν> 



ο 



(ί ,ί^" 



ίΑ^ 



ΐΜ 



'Ορφέως, οΐ δί ί% Μον<5αίου' οϊ 8\ 
Ηατέχονταί τε 7 αϊ ^χονταί. ων σν, 

(χτέχει έξ ^Ομήίον, ίλοιΙ έπειδαν μεν '^ις αΗον τον ηοιη- 
τον α8Ύΐ , καϋ'εύδεις τε καΙ άηορεΐς ο τι λεγγις , ίπειδάψ 
δΐ τούτον του ηοίητον φΟ'έγξηταί τις μείος, εν^'νς ίγρή- 
γο^ας καϊ ό^χεΐταί οου ή 'ψνχη καΐ ίνηο^εϊς δ τι λέγ'ης' 
ον γάρ τέχνη ονδ* §πίατήμψι περί ^ΟμΙήρον λέγεις α λέγεις, 
αλλά Ο'εία μοίρα 'Λαϊ τιατοτιωχη, ωΰηερ οΐ τιορνβαντιώντες 

νου μόνον αίαό'άνονται του^^^^Λνς οξέως, α-αα^^5 
του ϋ'εον ^| οτον €ψ τιατέχωνται, ^οάείς έ%εΐνο το μέλος 
καΐ αχηματων καιρημάτωί^ εύηορου<ίι , των δΐ άλλων ου 
φροντίξουβιν ' ούτω τιαι οΰ, ω'Ίων, ηερϊ μ^ ^Ομήρου 
όταν τις μνηοϋ"η , εύηορεΐς , ηερϊ δε των άλλων άηορεΐς . 
τούτου δ* έοτϊ το αϊτιον, ο μ έρωτας, δι ο τι βν ηερι 
μ\ν ^Ομηρου εύηορεΐς, τίερϊ δΐ των άλλων 'ου , 8ι 
τέχν^ι αλλά Ο'εία μοίρα ^Ομηρου δεινός εΐ επαινετής. 

νΐΐΐ. Ι£ΙΝ. Σν μεν ευ λέγεις, ω Σώκρατες, ϋΌυ- 
μάξοιμι μέντ αν όντως εΐ ευ είποις , ωατε με άναπεϊϋαι 
ώς έγώ κατεχόμενος καΐ μαινόμενος "Ομηρον επαινώ, 
οϊμαι δΐ ούδ* αν αοΐ δόξαψι, ε^ μου άκούααις λέγοντος 
περί Όμηρου. 

ΣΟ». Και μην έ^έλω γε άτιονααι, ου μέντοι πρότερο/ν 
πρϊν αν μοι άποκρίντι τόδε . ων "Ομηρος λέγει περϊ τίνος 
ευ λέγεις; ον γάρ δήπου περϊ απάντων γε. 

ΙίΙΝ. Ευ ϋβ^Ί, ω Σώκρατες, περϊ ούδενος ότου ου. 

Σ£1. Ου δήπον ααϊ περϊ τούτων ων αϋ μίν τυγχάνεις 
ούτι είδώς , "Ομηρος δε λέγει. 

ΙίΙΝ. Καϊ ταύτα ποια έατιν , α "Ομηρος μίν λέγει , 
έγώ δε ουκ οΐδα; 

ΣΆ. Ου καϊ περϊ τεχνών μέντοι λέγει | πολλαχοϋ "Ομη- 
ρος καϊ πολλά; οίον καϊ περϊ ήνιοχείας. έάν μνηο^'ώ τα* 
Ιπη, έγώ ΰοι φράαω, 

ΙίΙΝ. Άλλ* έγώ έρώ' έγώ γάρ μέμνημαι. 



,^ 



/.ΛΜ 



«8λ / ^χΝ^3 Ιβίν. 127 

ΣΛ. /ε/ττΙ δη μοί α λέγΒί Νέστωρ Άντιλόχφ τφ νίΒΪ^ 
ηαραινών ενΙαβη^Ύΐναί περϊ την %αμηην ίν τ^ Ιπποδρομία 
τζ έπϊ ίΐατρότιλω, 

ΐΆμ. 

ΚΧίν^ψαί ^£, φηϋί, τίοί αυτός ίϋ^έατφ ίνϊ δίφρφ ^ί-ψ 5^^•^• 
Ιη•^ Ιττ' αρίΟτερά το αν άτάρ τον δεξιον ΐππον 
'^Λ πένΰαι όμοκλήΰας, είξαί τέ οΐ ηνία χεραίν. * 

^^7 ίν νυοατα δε τοι ΐππος άριατερός ίγχριμφ&Ίγτω , 
ά^\ ι ω& μ η τοι πλήμνη γε δοάαύεται άκρον ΙκέαΟ'αι ^^ αίν. ^/>*». 
(ν^ χΰιοΐον πονητοίο ' λί&ΟΌ ^ άλέαΰ&αι ^ανρεΐν. 

Σ£1, Άρτιεϊ, ταντα δη, ω "ίων, τά ϊπη εΐτε όρ&ώς 
λέγει "Ομηρος εί^τε μη, πότερος αν γνοίη αμεινον, ίατρος 
η ηνίοχος; , , 

^ ΙΩ,Ν. "Ηνίοχος δήηίϊυ. ^^ ^^ 

^ ΣΛ, Πότερον οτι ^%χνην ταντηγ ϊχει η κατ* αλλρ τι; 
^ ^^Ν, Ουκ, άλλ' οτι τέχνην. ^^Οτ^ί^^ ^^ ' 

^' 21^. Οντιονν ϊ%ά4νη των τεχνώνάχΐίόέόοτίί^^ νπ6 
του ϋ'εον ϊρνον οί/α τε ύ3ίαί.^Η?0ωΰ}ΐψιν ιον γάο πόν α χ^^ 
ιινβερνητΜη γιγνωσΤομεν , γνωΰόμεϋ'α χαΐ ίατριτί'^, \ ^ 
ΙΛΝ. Ον δήτα. ' ^ 

ΣίΙ. Ουδέ γε α ίατριν.^, τανΓο; τίάί τετιτονιτιτ}, 
ΙΆΝ, Ον δητα, 

ΣίΙ. Ον^οϋρ ούτω και κατά παθών των τεχνών α 
τ^ ^έρα τέχντ} γιγνώατιομεν , ον γνωαόμε&α τ^ ^έρα. 
τόδε δέ μοι πρότερον τούτου άπόκριναι. την μ^ ^έραν 
€ρ7]ς εΐναί τίνα τέχνην, την δ* Μραν; 
ΙΛΝ, Ναί, 

ΣΟ,, ^Αρα ωαπερ έγώ τεκμαιρόμενος, όταν ή μϊν ^έ- 
ρων πραγμάτων τβ έπιΰτήμη, ή δ* ^έρων, οντω τιαλώ 
την μ^ν αλλην, την δέ αλλην τέχνην, οντω καΙ βν; 
Ιβ,Ν. Ναί. 

ΣίΙ. Εί γάρ που τών αντών πραγμάτων επιστήμη 
εΐη τις^ τί αν την μϊν ^τέραν φαϊμεν είναι, την ^ Ιτέ- 



128 ΙίΙΝ, «»8« 

^^^ν^ όηότΒ γε ταντα είη εΐδέναί απ αμφοτέρων; ωαπερ 
έγώ τε γιγνωοτιω οτι ηεντε εΐΰϊν οντοι οΐ Βάγ,τνλοι^ ααϊ 
ΰν,^ωαηερ έγω, ηερί τούτων ταντά γιγνώακεις• και εΙ^ αε 
ίγώ ίροΐμτιν ει τ^ αντ^ '^Η'^ν Υ^γνώακομεν ττ} άριϋ'μητΜ'η 
τα αντα ίγώ τε τιαΐ ϋν , η αλλγι , φαίης αν δήπου ττ) αντ^. 

ΙίΙΝ, ΝαΙ, 

ΣίΙ, "Ο τοίννν άρτι Ι ^μέλλον έρήαεαΟ'αί βε, νυνϊ εΙπέ, 
ει κατά «αοών των τεχνών ούτω ΰοι 8οκεΤ, ττ} μεν αντ-η 
τέχνη τα αυτά άναγκαΐον είναι γιγνώΰκειν, τ^ δ' ^τέρα 
μη τά αυτά, άΐλ' εΓττερ άλλη έΰτίν, άναγϋοΐον καΐ ^ερα 
γιγνώακειν. 

ΙίΙΝ, Ούτω μοι δοαεΐ, ω Σωαρατες. 

IX. ΣίΙ. Ούτιοϋν οΰτις αν μη ^χγι τινά τέχνην, 
ταύτης της τέχνης τά λεγόμενα η ηραττομενα γ,αλώς γιγνώ- 
ϋ%ειν ούχ οΙός τ ϊοται. 

ΙίΙΝ. Άληϋτί λέγεις. 

ΣίΙ. Πότερον ονν περϊ των έπων ων εΧπες , εί?εε 
καλώς λέγει "Ομηρος ε^τε μη, αν ν,άλλιον γνώΰει η ηνίοχος; 

Ιβ,Ν. Ηνίοχος, 

ΣίΙ. *Ρα7ΐ)φδ6ς γαρ που εΐ, αλλ* ονχ ηνίοχος, 

ΙΆΝ, Ναί, 

ΣΛ, *Η δΐ ^α'ψφδική τέχνη ^έρα έατί της ηνιοχιτιής ; 

ΙίΙΝ, Ναί, 

ΣΆ, Εί αρα ίτέρα, περϊ ^έρ<ον χο;2 πραγμάτων επι- 
στήμη έατίν, 

Ι£ΙΝ, Ναί, 

ΣΛ, Τί δ\ δη, οτ αν "Ομηρος λέγτβ, ώς τενρωμ^ω 
τω Μαχάονι ^Επαμήδη η Νέστορος παΧΖακ^ ίΐυκεώνα πίνειν 
^. /ί,^^^' δίδωΰΐ; καΐ λέγει πως ούτως, 

οϊνφ πραμνείφ, φηϋίν, έπΙ δ* αΐ!'γειον %νη τνρόν 
ηνήατι χαλκείη' παρά δΐ ν,ρόμυον ποτώ ο'ψον. 
ταύτα εΓτε ό^ώ^ λέγει "Ομηρος εί^τε μη , πότερον ίοηριιιής 
έστΙ διαγνώναι παλώς η ^αιρφδιτιής; 



589« ΙίΙΝ. 129 

ΙΩ,Ν. Ιατρικής. 

ΣίΙ. Τι δέ, όταν λέγτ} "Ομηρος, 

ή δε μολνβδαΐνη ίχέλη ές βυΰβον ΐχανεν, ^ λ^,^^' 

η τε κατ άγρειυλοΐΌ βοός κέρας έ μμεμ ανΐα ^^>η• £^/ίζ/^ανΤΛ 

ΐ9;ΐ;ετοίΐ ώμηανηϋι μ^τ ίχ9νΰι πήμα φέρονΰα. 
ταντα ηότερον φώμεν άλιεντικής είναι τέχνης μάλλον 
κρΐναι η ^αιρφδηιής, αττα λέγει καΐ εϊτε καλώς εϊτε μη; 
ΙΛΝ, ^ήλον δη, ω Σίοκρατες, οτι αλιευτικής, 
Σ£1, Σκέ^αι δη , ΰοϋ έρομένου , εί ^ροιό με] Επειδή 
τοίννν, ω Σώκρατες, τούτοαν των τεχνών έν *Ομήρω εν- 
ρίακεις α «ροαήκει ^κάατη διακρίνειν, ΐ^&ι μοι ^ξευρε καϊ 
τα τον μάντεώς τε καϊ μαντικής, ποΐά ίοτιν α προοήκει 
αυτφ οΐφ τ είναι διαγιγνώακειν , εΙ^τε ευ εϊτε κα%ως ηε- 
ποίηται — , σκέψαι ώς ^αδίως τε καϊ άλτ}^ ίγώ βοι άπο- 
κρινουμαι . πολλαχοϋ μίν γαρ και έν 'Οδνΰσεία λέγει, 
οίον καϊ α 6 των Μελαμηοδιδων λέγει μάντις προς τονς 
μνηατήρας, θεοκλύμενος, ζ ο 

Ι δαιμόνιοι, τι καιών τόδε ηάοχετε; ννκτϊ μ^ νμέων ύιί*^^/-^^^^» 

είλναται κεφαλαί τε πρόοωπά τε νέρ^ε τε γνϊα , 

οιμωγή δΐ δέδηε, δεδάκρυνται δΐ παρειαί' 

ειδώλων τε ηλέον ηρ6%νρον, ηλείη δε καϊ ανλή $^5'^^7- 

ϊεμένων ^ρεβόαδε ύπο ξόφον* ήέλιος δέ 

ονρανον έξαηόλωλε, κακή δ* έπιδέδρομί^ν άχλνς. 
πολλαχοϋ δε καΐ έν 'ίλιάδι, οίον καΐ έπ) τειχομαχία' λέγει 
γαρ καϊ έντανϋ'α 

όρνις γαρ αφιν έπήλθ'ε περηΰέμεναι μεμαώαιν , Ί^^-Χ^^^*^- 

αίετος υψιπέτης, έπ άριΰτερα λαον έέργων, 

φοινηεντα δράκοντα φέρων όννχεϋβι πέλωρον, 

ξωόν, Ιτ' άοπαίροντα' καϊ ουπω λή%•ετο χάρμης. 

κόψε γάρ αυτόν έχοντα κατά ϋτή&ος παρά δειρήν 

Ιδνω9•εϊς όπίΰω . ο ^ από ^^εν ηκε χαμαζε 

άλγήϋας οδννηΰι , μέΰω δ* έγκάββαλ' όμίλω . 

αυτός δϊ κλάγξας ^πετο πνοιής άνέμοιο. 

ΡΙ<ΑΤΟ VII. ^ 



130 ΙίΙΝ. 540* 

ταντα φήαω καϊ τά τοιαύτα τω μάντει προαήηΒΐν καΙ 0κο- 
πΒΪν και κρίνΗν. 

ΙΛΝ. Άλη9^ γΒ βύ λέγων , ω ΣωχρατΒς. 

Χ. ΣίΙ. Καϊ αν γε, ω "ίων, άλη^ ταντα λέγΒίς. 
ϊ%•ι 8ή κοά αν ίμοί^ ωαπΒρ ίγώ βοΐ εξέλεξα καϊ έ| 'Οδνβ- 
ΰΒίας χαΐ ^| Ίλιάδος οποία τον μάντΒως ίατι "κάί όηοΐα 
τον ίατρον %αϊ όηοΐα τον άλίέως, οντω τιαΐ ΰν έμοί Ιχλε- 
ξον, ίπΒίδή Ηαϊ εμπειρότερος εΐ ίμον τών^Ομήρον, όποια 
τον ^α'ψωδον έΰτίν, ω *Ίων, %άί της τέχνης της ^αψω- 
διτιης, α τφ ^αψωδω προοήτιει τιαϊ ΰκοπεΐοϋ'αι καϊ δια- 
κρίνειν παρά τονς αλλονς άν^ρώπονς. 

ΙίΙΝ. . Έγώ μέν φημι^ ω Σώκρατες^ άπαντα. 

ΣΛ. Ον αν γε Ιφης , ω "Ιοίν , άπαντα ' η όντως έπι- 
ληαμων εΙ; καίτοι ονκ αν πρέποι γε έπιλήαμονα εϊναι 
^α^ωδόν αι^^ρα. 

Ιβ,Ν, τι δε δη Ι ίπιλαν^άνομαι; 

ΣΆ. Ον μέμνηααι οτι ϊφηα^α την ^αψφδικην τέχνην 
Μραν εϊναι της ηνιοχικής; 

ΙΛΝ. Μέμήηιμαι. 

ΣίΙ. Ονκονν χ<χ1 Μραν ονααν έτερα γνώαεα^αι 
ώμολόγεις ; 

ΐαΝ. Ναι. 

ΣΛ. Ονκ αρα πάντα γε γνοόαεναι ή ^α^φδικη κατά 
τόν αόν λόγον, ονδΐ ο ^αψωδός. 

ΙίΙΝ. Πλην γε ϊαως τά τοιαντα, ω Σ^κρατες. 

ΣίΙ. Τά τοιαύτα δε λέγεις πλην τά των άλλων τεχνών 
αχεδόν τι. αλλά ποια δη γνώαεται, έπειδη ονχ άπαντα; 

ΐεΐΝ. ^Α πρέπει, οΐμαι ϊγωγε, άνδρϊ εΙπεΐν καϊ όποια 
γνναικί, καϊ όποια δονλω χαΐ όποια έλενΟ'έρφ, καϊ όποια 
άρχομένψ καϊ όποια αρχοντι• 

ΣΛ. ^Αρ όποια αρχοντι, λέγεις, έν &αλάττη χειμαξο- 
μένον πλοίου πρέπει ειπείν , ο ^α^Ι^ωδός γναόαεται κάλλιον 
η ό κνβερνήτης; 



5410. ΙΩ,Ν, 131 



ΙΛΝ. Ονα , αλλά ο κυβερνήτης τοϋτό γε. 

ΣίΙ. Άΐλ' όποια αρχοντι ηάμνοντος πρέπει είπεϊν ο 
^α^ρωδος γνώαεταί ΐίάλλιον η 6 ιατρός; 

ΙίΙΝ. ΟνδΙ τοντο. 

ΣΆ. Άλλ' οία δονλφ πρέπει, λ&^εις; 

ΙίΙΝ. Ναι. 

ΣΆ. Οίον βοιηίόλω λέγεις δονίφ α πρέπει ειπείν άγρι- 
αινοναών βοών παραμν&ονμένφ , ο ^αψφδΐίς γνώαεται, 
άλλ' ονχ ο βοντίόλος; 

ΐΆΝ. Ου δητα. 

ΣΆ. Άλλ' οΙα γνναιτά πρέποντα έβτιν ειπείν ταλααι- 
ουργω περϊ έρίων έργαΰΐας; 

ΙΆΝ. Ου. 

ΣΆ. Άλλ' οΙα άνδρϊ πρέπει είηεΐν γνώαεται βτρατηγώ 
ατρατκόταις παραινουντι; 

ΙΆΝ. Ναι , τα: τοιαύτα γνώΰεται ο ^α^ωδός. 

XI• ΣΆ, Τί δαί; η ^αιρωδικη τέχνη ατρατηγική 
έύτιν ; 

ΙΆΝ. Γνοίην γοϋν αν ίγώ οΙα ΰτρίχτηγόν πρέπει 
ειπείν. 

ΣΆ. "ΐΰως γαρ εΐ ηαϊ ατρατηγί'κός , "ίων . κοτΐ γαρ εί 
ετύγχανες Ιππιτώς ων αμα καϊ ηιΟ'αριατιτίός , ϊγνως αν 
ίππους ευ τιαϊ κακώς Ιππαξομένονς' άλλ' εϊ β' έγώ ήρόμην, 
ποτέρα δη τέχνη , ω "ίων , γιγνωοκεις τους ευ Ιππαξομένους 
ίππους; η Ιππευς εϊ η η ηιΟ'αριΰτης; τί αν μοι άπεηρίνω; 

ΙΆΝ. ^Ηι Ιππεύς, ίγωιγ' αν. 

ΣΆ. Ουκοϋν εί παϊ τους ευ τιι&αρίξοντας διεγίγνίοϋκες, 
ωμολόγεις αν , η ιιιϋ•αρΐίίτης εϊ, ταύτη δκχγιγνώοκειν , άλλ' 
ούχ ^ Ιππευς. 

ΙΆΝ. Ναι. 

ΣΆ. Έπειδη δΐ τα ύτρατιωτιηά γιγνώύκεις, πότερον η 
οτρατηγιτιος εϊ γιγνωίΜεις η η ^αψφδδς άγα&ός; 

ΙΆΝ. Οΰδεν ίμοιγε δοτιεΐ διαφέρειν. 



132 ΙΛΝ, 541« 

Σ£1. Πώς ονδϊν Ι λέγΗζ διαφέ^Βΐν; μίαν λέγεις τέχνην 
εϊναί την ^α^φδηιην τίάΐ την οτροιτηγι/κην η δνο ; 

Ιβ,Ν. Μία ίμοίγε δίϊκεϊ. 

ΣίΙ.. '*Οατίς α^α άγαΟ'ος ^α'ψφδός έστιν^ ούτος παϊ 
άγαΟ'ος ατρατηγός τυγχάνει ων; 

ΙίΙΝ, Μάλίΰτα , ω Σωκρατες. 

ΣΆ. Ούκουν κεά οατις άγαϋ'ός ατρατηγος τυγχάνει ων, 
άγα^δς %αί ^οηρφδός ίοτιν, 

ΙίΙΝ.- Ονκ αν μοι δοτιεΐ τούτο. 

ΣΆ. Άΐλ' ίκεΐνο μην δοτιει ΰΟΙ, οΰτις γε άγαμος ^αψφ- 
δός, χαΐ στρατηγός άγα9'6ς είναι; 

ΙΛΝ. Πάνυ γε. 

ΣΆ. Ούκονν ύν των *ΕλΙήνων αριοτος ^α^ψφδος εΐ; 

ΙΆΝ. Πολύ γε, ω Σωχρατες. 

ΣΆ. ^Η καϊ ατρανηγός, ω "Ιων, τόόν ^Ελλήνων άπι- 
στος εϊ; 

ΙΆΝ. Εν Μί, ω Σώκρίχτες' χα! ταντά γε ία των 
^Ομήρου μα^ών. 

XII• ΣΆ. τι δη ποτ' ονν ηρ6ς των «θ'εών, ω'Ίων, 
αμφ()Γ£ρο; αριατος ων των *Ελλήνων, ααϊ ατρατηγ})ς χαΐ 
^αψφδός , ^α•ψωδεΐς μϊν ηεριιών τοις "Ελληοι , ατρατηγεΐς 
δ' ον; η ^αψφδοϋ μίν δοαεΐ ΰοι χρνΰφ ατεφάνφ έΰτεφα- 
νωμενου ηοΧλη χρεία ε&οί« τοις '^Ελληύΐ, ατρατηγον δΐ 
ουδεμία ; 

ΙΆΝ. ^Η μ\ν γαρ ημεεέρα, ω Σωτιρίχτες, «όλις άρ- 
χεται νπο νμών χαΐ ύτρατη^εϊται "καϊ ονδεν δεϊται στρα- 
τηγού , η δΐ υμετέρα ηαϊ ή Λακεδαιμονίων ονκ αν με 
^λοιτο βτρατηγόν αύτοϊ γαρ οίεα&ε Ικανοί είναι. 

ΣΆ. ^Ά βέλτιστε "Ιων, Άηολλόδωρον ου γιγνώσκεις 
τον Κυξικηνόν; 

ΙΆΝ. Ποιον τούτον; 

ΣΆ, **0ν Ά^τ^αΐοι ηολλάκις εαυτών στρατηγορ ηρην- 
ται ξένον Βντα' και ΦανοσΟ'ένη τον "Ανδριον και *Ηρα- 



54«« Ι£ΙΝ, 133 

κΧείδτιν τόν Κλαζομένιον, ους ηδε ή πόλις ζένονς οντάς, 
ένδειξαμένους οτι οίξίοι λόγου είβί, καϊ εις ΰτρατηγίας 
τιαϊ εις τας αλλάς α^χας άγει. ^Ιωνα δ' αρα τον *Εφέΰίον 
οΰχ αίρήΰεται ατρατηγον %αΙ τιμήαεί, ίαν δον,τΐ άξιος 
λόγου είναι; τι δε, ονχ Άϋτρ/αΐοι μεν ίοτε οΐ Έφέΰιοι το 
αρχαϊον, %αϊ ή'Έφεΰος ουδεμιάς έλάττων «όλεως; Άλλα 
γαρ σν, ω "ίων, ει μεν άλη9^ λέγεις, ως τέχνη γ,αϊ έπι- 
βτημτι οΙός τε εΐ "Ομηρον έπαινεΐν, αδικείς, οοτις έμοϊ 
ύποαχόμενος ως ηολλά και χαλοτ ηερϊ Όμηρου έπίΰταοαι, 
καϊ φάακων έηιδείξειν, εξαπατάς με χαΐ πολλού δεις έπι- 
δειξαι, ος γε οΰδε αττα έοτϊ ταύτα ηερί ων δεινός εί 
έϋ'έλεις είηεϊν , πάλαι έμοϋ λιπαροϋντος, άΐλ' άτεχνώς 
ωαπερ 6 Πρωτεύς παντοδαπός γίγνει ΰτρεφόμενος ανω ααϊ 
•κάτω, ^ως τελΒυτών διαφυγών με ΰτρατηγός άνεφάνης, 
ίνα μη ίπιδείξ'ης ώς δεινός εϊ την περί Όμηρου ΰοφίαν. 
εί μ\ν ουν τεχνικός ων, όπερ νυν δη Φλέγον, περί Όμηρου 
ύποαχόμενος έπιδείξειν εξαπατάς με, αδιτιος εΐ. εΐ δί μη 
τεχνικός εΐ, αλλά Ο'εΙα μοίρα τιατεχόμενος έξ Όμηρου μ-τ;- 
δίν είδώς πολλά καΐ χαλά λέγεις περϊ του ποιητοϋ, ωαπερ 
ίγώ είπον περί βοϋ, ούδεν αδικείς, ^λοϋ ουν πότερα βονλει Ι 
νομΙζεαΟ'αι υπό ημών άδικος άνηρ είναι η %•εϊος. ί 

ΙίίΝ, Πολύ διαφέρει, ω Σωκρατες' πολ^} γάρ κάλ- 
λιον το &είον νομίζεβΟ'αι. 

ΣΛ. Τούτο τοίνυν το κάλλιον υπάρχει αοι παρ* ημίν, 
ω ^Ιων, 9'εΐον εϊναι και μη τεχνικόν περϊ Όμηρου έπαινέτην. 



ΤυΚ1£1, ΤΥΡ15 ζϋΒ£ΗΕΒΙ ΕΤ ΡυΒΒΕΒΙ. 



ΡΙ,ΛΤΟΜδ 



ΟΡΕΒΛ ΟΜΝΙΑ. 



ΒΒεοαΝΟνΕΒΟΝΤ 



10. ΘΕΟΒΘΐυβ ΒΑΙΤΕΚηβ 10. (ΙΑδΡΑΒ ΟΚΕΙΙΐυδ 
ΑΟβ. βνΐΐ. ννΐΝ(%ΕΙΗΑΜ(Ι8. 



νΟΙ.. VIII. 



ΤϋΜΟΙ 

1ΜΡΕΝ8Ι8 ΜΕΥΕΚΙ & ΖΕϋΕΚΙ, 

βυεΟΒββΟΗΙΙΜ ΖΙΕβΙ,ΕΚΙ ΒΤ ΡΙΜΟΗτίΜ. 

1839. 



ΡΙίΑΤΟΜδ 



ΡΗΙΙιΕΒν». 



ΒΕΟΟβΝΟΥΕΒϋΝΤ 



10. ΘΕΟΚβΙΟδ ΒΑΙΤΕΚυβ ΙΟ. εΑ8ΡΑΚ ΟΚΕΙΙΙΟδ 
Αυβ. ΘΙΙΙΙ. Ι^ΝΙΚΕΙΜΑΜΙΙδ. 



ΤϋΜΟΙ 

1ΜΡΒΝ8Ι8 ΜΕΥΕΚΙ & ΖΕϋΕΚΙ, 

8υ€εΕ980ΗυΜ ΖΙΕβΙ,ΒΚΙ ΕΤ ΡαΐΟΗϋΜ. 

1839. 



Αυα. ΟυίΜΕΙΜϋδ ΑνΐΝ€ΚΕΙ,ΜΑΝΝ 

. 8. Ο. 

Ι^ΈΟΤΟΗΙ• 

€ο11β§[ΐ8 ορίιιηίδ Γ0^&η1ί1)α8 αΐ αά Ρ1ιίΐ6ΐ)υιη ρΓ&βία- 
Ιίυηουίαιη εοη8οη1)6Γ6ΐη ίαοίΐβ 6ΐ 1υ1)6η8 οοηοββδί. Ν&ιη 
βίδί ηοΜβ γί(1βιηυΓ 1ί1)Γ0Γυιη Ιηυιη ορίίιηοπιιιι , υηίαδ 
Βοάΐβίβηί (^), δβουηάί ΥαΙίοαηί {^) βί άβηίςυβ ΙβΓίίί 
ΥβηβΙί (77), αυχίΐίο ιηαΐΐίδ ίη ραΓϋ1)α8 οοηΐβχΐυιη, φΐβιη 
νοοαηΐ, ΑΐίφίαηΙο Ηηι&ΙίοΓβιη βΐ ροΙίΙίοΓβιη Γβάάίάίδββ , 
(Αΐηβη δαηΐ Ιοοί, ίη ςαϋ)αδ νβΐ ορϋπή ίΐΐί 1ί1)Γί ηοδ άβ- 
βΐίΐυαηΐ βΐ τβδ &<! δοΐαιη εοηίβοΙυΓβιη ΓβάίΙ. ΟυοοίΓοα 
οΐ Ρ. Ο. ΟΓΑδβηΐδ, ςαί ηογ&ιη Ρΐιϋβΐ)! βάίΐίοηβιη ίη 
1>οηα6 ίΓΗ^ίδ ρίβηίδδίηιο δρβείηι. ΑάνβΓδαηοηιηι ίη δβπη. 
ΡΙ&Ιοηίδ 6(1ίΙο Ι.ίρδί&6 α. 1828 ροΐΐίοίΐαδ 6δ(, ρΓοηιίβδαπι 
Ιβηβαΐ Υ6ΐΐ6ηιβη(βΓ βχορίαπιυδ. Ναηο βφΐίάβηι φΐ&β 
ΑοουΓΑΐίυδ άβ αΐίςυοΐ Ιοοίδ (1ίίΙια1ίθΓί1)αδ οοηιηιβηΐΒΐυδ 
δυηι Ιιαο ο1)ΐ2ίΙ& οοοαβίοηβ βχρΓοηιβΓβ οοη^ϋΐαν. 



ν 



VIII 

ΡΙαΙο Ιιοο ίη άίαΐο^ο ρΓθ1)αΓ6 οοηαΐαβ βδΐ, βηιηιηΗΐη 
δοηητη ηβςαβ ίη βοΐα $αρ%€ηΗα ηβςυβ ίη 8θΙα νοίηρίαίβ 
οοηβίβΙβΓβ, 66(1 υηίΰβ βαια νίίαιη βχρβίβηάβιη 6856, ίη φΐ& 
βαρίβηΐί Ιβιηρ6Γ2ίαΐ6ηΙο υΐηυδςυβ ίίαΐ οοπιπιίχΐίο, εητητηχ 
Υ6Γ0 6οηί ίάβαηι (Γί1)υ8 &1)8θ1νί ηοΐίοηίϋυβ, $ί^7ητΜίΗ(ΐ€, 
ρΗΐϋΗίηάίηίβ βί νβήίαΗδ. Αά ίΐΐαηι ςυαηι (Ιίχί οοπιηιίχ- 
(ίοη6πι ίΠυδΙταηάαπι β^Γβ^ία υβαδ 68ΐ ίπΐ2ΐ§;ίη6, 8β<1 αϊ) 
ίηΐ6ΓρΓβΙί1)ΐΐ8 ηοη βαΐίδ ΓβοΙβ ρβΓΟβρΙα. Ρ. 61 Β. χαί μην 
ααϋ'άηε^ ήμΐν οίνοχόοις τΐ0Ϊ ηαρΒΰτάΰι χ^νοίΐ, μέλιτος 
μ^ν αν άπενκάξοι τις την της ηδονής , την δΐ της φ^ονή- 
αεως νηφαντικήν και αοινον ανΰνηροϋ ααϊ ύγΐΒο^ον τι- 

ι 

νος ύδατος* ας τα^οΟνμητέον ώς πάλλιοτα ανμμιγννναι. 
ΟοιηρβΓ&Ι ί^ΙαΓ 86ί6η1ίαηι ουπι αςυβ αυβΙβΓΑ ίΙ1& φΐίάβιη 
6ΐ Λοή ββά 82ί1υ1)ή, νοΙυρΙαΙβίΏ αυίβηι ουπι πιβίΐβ. Ηαυά 
άιώίβ ρΐιίίοδορίιαβ ίη ηιβηΐβ ΙιβώυίΙ δαοηβοία ββγβηβ 
(Ιβδώυβ Έιιπΐ6ηί(1ί1)υ3 αΐϋβφΐβ ηϋηιίη11)υδ, αΐ Μνημοοννη, 
Άφροδίττί^ Ονρανίο^^ Μοδίδ, ΑυΓΟΓββ ο1)ΙβΙβ, νηφάλια, 
απνρα^ φΐαβ βΓοηΙ βίηβ γίηο δ6(1 εοηβίαϋ&ηΐ βοΐα 
αφια ιιΐΗίβα, μελιηράτφ, Υίάβ βηίπι Αβδοΐιγί. Έυηιβηίίΐ. 
ν. 107. 

Ζοά^ άοίνονς^ ι^ν/φαίΐίο; μειλίγματα. 



IX 

δορίιοοί. Οβάίρ. €ο1οη. Υ8. 99. 100. 

νηφων άοένοις. 
Ι1)ί(1. V. 471. 

ύδατος μΒλίϋΰης, μηδΐ προαφέ^ιν μί^ν. 
€οιιί. δοΐιοΐ. &(1 Υ8. 100. ΡΙυΙ. άβ οοΐιίΐ). ίτα 6χΙγ. βΐ 
Μβίβίς^. £η&ΓΓα(. ΒορΗ. 06(1. €ο1. ρ. ΧυΥ. 

Ρ. 14 Α. Ττρτ τοίννν διαφο^ότητα, ω Πρώτα^χε^ του 
άγαΟ•θΌ τον τ ίμου ααϊ τον οον μη άποκρνπτόμΒνοί, χοετα- 
τι0•έντίς δΐ εις τ6 μέΰον, τολμώμεν αν πη ελεγχόμενοι 
μηνναωΰι, ηότερον ήδονην τάγα&ον δεϊ λέγειν η φρό- 
νηαιν η τι τρίτον άλλο είναι. ΟβΓίαΙίιη Ιιυηο Ιοοιιιη οογ- 
Γί§[6Γ6 ΟΓίΙίοί οοηαΐί βυηΐ, ςαοΓαιη ίηιρΓθ1)&1)ίϋ& ΙβηΙα- 
ιηία& ηοΐο ΓβρβΙβΓβ. Τυ νβΐίηι 80Γί1)β8 06γ(α βηιβηάβΐίοηθ: 
ελεγχόμενοι ο Ι λόγοι μηνύαωαι, Υίάβ ϊηΐτα ρ. 50 Α: 
Μηνύει δη ννν 6 λόγος ήμΐν έν ^ρηνοις τε χαϊ έν τρα- 
γωδίαις» ρ. 35 €: οντος ο λόγος — τοις ίπείνον πα&ψ 
μααιν ίναντίαν άε\ παντός ξφου μηνύει την ίπιχείρηαιν, 
ρ. 61 Β: χαϊννν δη τις λόγος έμήννΰεν ημϊν. δορίΐίβΐ. 
ρ. 226 Α: ως ο λόγος αν μεμηνν%ε ννν. Βθ Ι«β^§^. 
VII. ρ. 814 0: τονν ονν τότε αρινοϋμεν, όταν 1<^(ΐ(ΐ λο< 



ι* 

( 



τυΒίει, ΤΥΡΙ8 ζϋΒεΗΕΚΐ ετ νυΒΒΕΒί. 






Ρ1.ΛΤ01\Ιδ 



ΟΡΈΒΛ ΟΜΝΙΑ. 



ΒΒεΟΟΝΟνΒΒυΝΤ 



10. 6Ε0ΒΘ11'8 ΒΑ1ΤΕΚΙΙ8 10. (ΙΑδΡΑΚ ΟΒΕΙΙΐυβ 
ΑΟΘ. 61111. νΠΝεΚΕΙΜΑΜΙΙδ. 



νΟΙ.. VIII. 



ΤϋΜΟΙ 

1ΜΡΕΝ8Ι8 ΜΕΥΕΚΙ & ΖΕϋΕΚΙ, 

8υε€Β880ΗτΐΜ ΖΙΒβΙ,ΕΗΙ ΕΤ ΡΙΜΟΚυΜ. 

4 090 



ΡΙ,ΛΤΟΜδ 



ΡΗΙΙ^ΕΒΙΙΚ. 



ΒΕΟΟβΝΟΥΕΒϋΝΤ 



10. ΘΕΟΚβΙΟδ ΒΑΙΤΕΚυβ ΙΟ. ΰΑ8ΡΑΚ 0ΚΕΙΙΙΙΙ8 
Αυβ. ΘΙΙΙΙ. ΐνίΝΟΙΕΙΙΙΑΝΝΙΙδ. 



ΤϋΜΟΙ 

ΙΜΡΒΝ8Ι8 ΜΕΥΕΚΙ & ΖΕΙ.Ι.ΕΚ1, 

8υ€εΒ980ΗυΜ ΖΙΕβΙ,ΒΚΙ ΕΤ ΡΙΙ,ΙΟΚυΜ. 

1839. 



XIV 

ηβςαβ 1ί1)Γοπιιη δοηρΙυΓΟίη ΙοΙβΓέώίΙβιη 6886 οαη(1ί(ΐ6 
ρΓθί688υ8 68ΐ Κυΐιοΐίβη. &(1 Τίιη. ρ. 21. Νίιηίππη Ιοευδ 
816 6ΓίΙ 6Πΐ6η<ΐ£υ[ΐ(1α8 : όταν άποηναίβτι ^οιντο τάχιστα, 
άτάγτωξ αν ηηδξί ί. β. 8%ηιηΙα€ 8β ίρεητη €οη8ηιηρ$βτ%ί 
νίν€$φΐ€ οίίΗνβηί, ίία πί ΙαιηφΛοτβ οοη/βοίηιη ρνοΰίάαί^ 
ίατη^η πινβΗβ βχίητ^ϋ βί άβ ίηίβρτο (ηηί, 

Ρ. 37 Β. Βο^άζΒΐν ^ όντως ααϊ χαίρειν αμφότερα 
ομοίως ΒΪληψεν; Νοη ΓβοΙβ νίάβΙαΓ δΙ&111)αυιηίυ8 βηιβη- 
άαΐίοηβιη & 86 ίαοίαιη εϋηχΒν ίη Ι6χ(αιη Γ6οβρίδδ6. Ιη 
δορίιίδΐ. ρ. 227 Ο. 80Γί1)6 6 ρΙβη8ςυ6 1ί1)η8 τί προαεροϋ- 
μεν όνομα ξυμπάαας δυνάμεις, οοαι αώμα εϊ^τε ^μψυχον 
είτε αψυχον είλήφααι τια&αίρειν ρΓο νυΐ^αίο είΐήχααι. 

Ρ. 41 Ε. τίς τοντων προς άλλήΐας μείζων παϊ τις 
ίΚάττων %αϊ τίς μάλλον %α\ τις ΰφοδροτέρα. Ρυίΐ, 
φιί ρο8ΐ μάλλον 6χά(ϋ88β ΟΓβάβΓβΙ α(1ί6θ(ίνυιη »1ί- 
ςυοά. 8α1ί8 Ιοοί ίη(6§Γί(2ί(6ΐη ΙιιίΙί 8υιηιΐ8 αά £υ(Ηγ- 
άβιη. ρ. 111. 

Ρ. 56 Α. ονκονν μεύτη μεν που μονσαιη πρώτον, τ6 

ξνμφωνον άρμόττοναα ον μετρώ άλλα μελέτης ατοχα- 

αμω, Α^ίΙ ρ1ιί1θ8ορ1ιυ8 <16 αΓ(ί1)υδ ίιηρυπδ βΐ ρυπδ; 6ΐ 

/ιηροΓάβ ςαίάβιη βαβ άίοΐΐ, ςααβ οαΓ» βΐ 1α1)0Γβ Γο1)υΓ 



XV 

6ΐ νίιη φίαιιάΑΐη βάβρίαβ ηοη οβΓίίδ ΓαΙίοιιί1)υ8 ηίΙυηΙυΓ 
86(1 8θ1α £υ[ΐίιη2ί(1γ6Γ8ίοηβ βΐ οοηϋοίβηάί δοΙβΓίία ρβΓ 
βχβΓοίΙαΙίοηβια ραΓία άυοβ αΙυηΙυΓ, ρυΓΑ8 ααΐβιη αήϋΐτ 
ηιβϋοΑίη, ατίβιη πιβίίβικίί βΐ ροηίΙβΓΟίκϋ, ςυί1)υδ 8ΐι]>- 
1&1ί8 6 γίΐα 1ιοπιίη68 οοηίβοΐυηδ (βιηβΓβ Ιιυο ίΐΐυο ίβπιιΐΓ 
ΙυΓ, ιηαχίιηβ γβΓΟ οτοΙιίΙβοΙυΓ&ιη, ςυαβ ςαία αιηυδδί, 
οίΓοίηο, ΙοΓηο Βΐϋδφΐβ ίηδίηιιηβηΐίδ υΙίΙυΓ οβΓίίοΓβιη 6ΐ 
ΑΟουΓαΙίοΓβιη &£ΓβΓΐ βοίβηΐίαιη (γ. ΡοΙίΙίο. ρ. 285 Α.). 
ΙΙΙίδ βάηυιηβΓ&Ι ιηυδίοαιη, φΐίρρβ ςυαβ δοηοηιιη οοητ 
οβηΐυιη ηοη ηιβηδυΓα δβά μελέτη οτοχααμω βί&οίαΐ. Ιαηι 
ίη Υ6Γΐ)ίδ, ςυΑβ δυρΓΑ ροδυί, ίηιηιβηΐο ίΐΐυά μεατη βίο 
ηυ(ΐ6 ροδίΐυηι ο£Γβηδίοηί ίαίΐ δίαΐΐϋαυηιίο. Είβηήη ίαοίΐβ 
ραΐβΐ, βχ Υ6Γΐ)ίδ ρΓ&6^Γ6δδίδ ηιβη(6 δυρρίβηάυηι 6δδ6 
ατοχαΰμον, Υίάβ ίηίΓΒ ρ. 62 Β: η κάΙ μουαικήν, ην ολίγον 
^μπροΦεν Εφαμεν ΰτοχάαεώς τε ααϊ μιμήΰεως μεατην 
ονοαν τια&αρότητος ένδεΐν; 

Ρ. 62 €. ^£1^1^ εις την της ^Ομήρου χαΐ μάλα ηοιητι- 
κης μιαγαγκείας νποδοχήν, \ιάβ 8ο1ιαβί6Γ. Άά Βίοηγδ. 
ΗβΗο. άβ V. €. ρ. 208. 

Ρ. 64 Α. αρ' ονχ έμφρόνως ταντα παΐ έχόντως 
^αντον τον νουν φήαομεν υπέρ τε δαύτου καΐ ^ή- 



XVI 

μης. δίιηίϋ βΰαιηίηβ . άίχίΐ ΕαΗρίάββ Ιρ1ιί§. ίη Ααΐ. 
Υ8. 1139. 6(1. Οίηά. ο νους ο^ αντος νουν ϊχων ον 
τυγχάνει. 

8βά Ιιαβο ηαηο βυίΟοί&ηΙ• ΥαΙβ 6ΐ βΐυάίίβ οοβίΓΐδ 
ΓβΥβΓβ ρβΓ^β. 

Τυηοί, Νοηίβ Αυ§[υ5(ΐ5 8. μ. ο. εεε. χχχιχ. 



φ Ι Α Η Β ο 2 



— 14**§*— 



ΡίΛτο ηιι- 



ΤΑ ΤΟΤ ^ΙΑΛΟΓΟΤ ΠΡΟΣαΠΑ 

20ΚΡΔΤΗ2, ΠΡΟΤΑΡΧ02, 

ΦΙΛΗΒ02. 



\ 



8ϊ. ρ. 
"Ο^α δή, Πρώτίχρχε, τίνα λογον μέλλΒίς πάρα Φιλψ 11• 

βον δΒχΒΰ&αι νννΐ καΐ η^ος τίνα τον ηαρ' ημΐν άμφιββψ «"«^ •Λ'- 3<α/•^ * 

τΒΪν, έαν μη βοι Ηίχτα νουν ^ λεγόμΈνος. βούλει βυγκΒ- 

φαλαιωαώμΒ^'α ^άτερον; 

ΠΡίί. Πάνυ μίν ουν. 

Σεΐ. Φίληβος μΙν τοίνυν άγα&ον ΒΪναί φηοι το χαί- 
ρειν πάΰί ξώοις τιαΐ την ήδονην καϊ τέρχριν, καΐ οβα του 
γένους ίατί τούτου βύμφωνα * τό 51 παρ* ημών άμφιαβή- 
νημά ίοτι μη ταύτα ^ άλλα τό φρονειν %αϊ το νοεϊν τιαϊ 
το μεμνήΰ&αί καΐ τα τούτων αύ ξργγενή, δόξαν τε όρ- 
ϋ'ην καΙ άληϋ'εΐς λογιβμούς, της γε ηδονής άμείνω και 
Χωω γίγνεβϋ'αι ξύμηαΰΐν, οΰαηερ αυτών ^ννο^τα μεναλα- 
βεΐν δυνατοΐς δΐ μετααχεΐν ώφελιμώτατον απάντων είναι 
πάΰΐ τοίς ουβί τε καϊ ίβομένοις. Μών ούχ ούτω πως 
Ιεγομεν, ω Φίληβε, ίπάτεροι; 

ΦΙ. Πάντων μ\ν ουν μάλίβτα^ ω Σώτιρατες. 

ΣΩι, ^έχει δη τούτον τον νυν δίδόμενον , ω Πρώ- ^*Ίί^^{ΐ*\ "^^ ^' 
ταρχε, λογον; /*•^99•^- 

ΠΡΩ,. Άνάγαη δέχεα&αί' Φίληβος γαρ ήμΐν 6 κάλ ος }^η.Η\ψ'η^^ 
άπείρηκεν. 

ΣΆ. /ΙεΊ δη περϊ αυτών τρόπω παντί τάλη&ές π^ 
περαν&ήναί ; 

ΠΡΟι. ^εΐ γαρ ουν. 

Σ£1. ^Ι&ί δη, προς τούτοις διομολογηαώμεϋ•α τιαϊ τόδε. 1Γ. 

ΓΓΡΛ. Τό ποίον; 






4 ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 1«* 

•/. ^. Λιτ.Λ^ ΣίΙ. *£1ς νυν ημών Πατέρος ^ξιν 'ψνχής τιαΐ διά^Β* 
Οιν άποφαίνην τίνα έηιχαρήαεί την βυναμένην άν^ρώ- 
ποις παΟί τ6ν βίον ενδαΐμονα ηαρέχειν . αρ' ονχ όντως ; 

Ι7ΡΛ. Ούτω μίν ονν. 

ΣΩ,. Οντίονν νμεϊς μεν την του χαίρειν , ημεΐς δ* αυ 
την τον φρονεΧν; 

ΠΡίΙ. "Εατί ταντα, 
.../..,- /•- >•Λ,^ 2;,^. Τί ^ αν άλλη τις τιρείττων τούτων φανη; μών 
ονκ , ο?ν μϊν ήδον^ μ&λλον φαίνηται ξνγγενης , ήττώμε^α 
μεν αμφότεροι τον ταντα Εχοντος βεβαίως βίον, κρατεί 
— . /β, Ι ^^ ο της ηδονής τον της φρονηαεως ; 

ΠΡα. Ναι. 

ΣΛ. "^Αν δε γε φρονήαει , νιτια μεν φρόνηαις την ηδο- 
νήν, ή δΐ ηττάται; ταν^' όντως όμολογουμενά φάτε, 
τ} ηώς; 

ΠΡΩ,. Έμοϊ γονν ^οκβΓ. 

ΖΛ. Τί δε Φιλήβω; τί φΐβς; 

ΦΙ. *ΕμοΙ μ^ ηάντως νικαν ηδονή δοτιεΐ τιαι δόξει * 
ον δε, Πρώταρχε, αντός γνώαει. 

ΠΡΛ. Παραδονς, ω Φίληβε, ήμιν τον λόγον ονχ 
αν Ιτ< κύριος εΐης της ηρός Σωκράτη ομολογίας η και 
τουναντίον. 

ΦΙ. Άληϋ'ή λέγεις ' άλλα γαρ άφοαιονμαι και μαρτν- 
ρομαι νυν αυτ^ν την ϋ'εόν. 

ΠΡΛ. Καϊ ημείς ΰοι τούτων γε αυτών ανμμάρτνρες 
αν εϊμεν , ως ταντα Ελεγες α λέγεις. Άλλα δη τά μετά 
τοη;το! Ην^ί ^ Σώκρατες, όμως και μετά Φιληβον εκόν- 
τος η όπως άν έ^έλη πειρώμε^α περαίνειν. 
^, ΣίΙ. Πειρατέον, άπ αντης δε της ^εον , ην οδε 
'Αφροδίτην μεν λέγεβϋ'αί φηύΐ, το δ^ άλη^έύτατον αυτής 
όνομα ήδονήν είναι. 
^ ΠΡίΙ. Όρ^ότατα. 

ΣίΙ. Το δ' έμ6ν δέος, ω Πρώταρχε, άεΐ προς τά 



τ- ■■■- <■ ■ ι« 



1Β* ΠΛΑΤαΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 5 

τών &Βών 6ν6μ>ατα ονχ ^ϋτι %ατ ανϋ'ρωπον^ άλλα πέρα 
τον μεγίατον φόβου, καϊ ννν την μίν Άφροδίτην, οπ]^^^^ *< 

ίαείιη^ φίλον , ταύτη προΰαγορευω * την δε ήδονήν οϊδα /, -^' 
ώς Εβτι ποιτιίλον , τιαϊ όπερ εϊπον , απ ίκεΐνης ημάς αρ- 
χόμενους ίν^μεϊα^αι δει ^ά αΌοπεΐν ηντινα φύΰιν ^χει. 
ϊβτί γαρ, άκον ειν μίν ο ύτως ^ απλώς ^ν τι, μορφάς δεν^^^^-^^^^-η"^ 
δηπου παντοίας εϋηφΒ %αί τίνα τρόπον ανόμοιους άλλη- \ 
λαις. ίδϊ γαρ, ηδεο&αι μεν φαμεν τον άκολααταίνοντα 
αν&ρωπον, ηδεα^αι δϊ κο;} τί»ν ύωφρονουντα αντω τω 
αωφρονεΐν ηδεβϋ'αι δΐ καΐ τον άνοηταίνοντα τιαΐ ανόη- 
των δοξών καΐ ίλπίδων μεοτόν, ηδεοϋ'αι δ' αν τον φρο- 
νοϋντααντω τω φρονεΐν* κοίΙ τούτων τών ηδονών Ικα- 
τέρας πώς αν τις όμοιας άλλήλαις είναι λέγων ουκ ανό- 
ητος φαίνοιτο ένδίαως; 

ΠΡΟ,. ΕΙαΙ μεν γαρ απ εναντίων, ω Σώκρατες, αυ- ,,..^ .'. 

ται πραγμάτων , ου μην αύται γε άλλήλαις έναντίαι. πώς 
γαρ ηδονή γε ήδονη μη ούχ όμοιότατον αν εί^η , τοντο 
αυτό ^αυτώ, πάντων χρημάτων; 

ΣΛ. ΚαΙ γαρ χρώμα, ω δαιμόνιε, χρώματί' %ατά 
γε αντό τουτ ούδ\ν διοίαει, το χρώμα εϊναι πάν, το γε 
μην μέλαν τω λευκφ πάντες γιγνώακομεν ώς προς τω διά- 
φορον είναι καϊ έναντιώτατον ον τυγχάνει ' τιαΐ δη ηαΐ 
6χήμα αχήματι κατά ταύτόν * γένει μέν έατι πάν ^ν , τα ] 
δΐ μέ^ τοΙ<? μέρεαιν αυτού τα μίν έναντιωτατα άλλήλοις, ι 
τα δε Ι διαφορότητα έχοντα μυρίαν που τυγχάνει . τιαϊ πόλλ' ^. ζ^. 
^ερα όντως ^χονϋ"* εύρήαομεν, ώατε τούτω γε τω λόγφ 
μη πίατενε, τω πάντα τα έναντιωτατα ^ν ποιοϋντι, 
φοβούμαι δΐ μή τινας ήδονάς ήδοναΐς εύρήαομεν \ 
εναντίας, 

ΠΡΛ. ^Ιαως' αλλά τί τούϋ'' ημών βλά'ψει τόν λόγον; 

ΣίΙ. "Οτι ηροααγορεύεις αυτά αϊ/όμοια οντά ετέρω, 
φήαομεν, ονόματι, λέγεις γαρ άγα&ά πάντα είναι τά^ ^«β -^ΑΛ^/η. 
ηδέα. τό μΙν ουν μή ούχ ι^δέα είΐ^αι τοί ηδέα λόγος ού- ^ 



•^-ίϋ 



6 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 18* 

9εΙς άμφιΰβψεΐ' πακά δε οντ αυτών τα ΛοΙΧα ααί άγαϋ•α 
ν, . ., δε, ως ήμεΐς φαμέν, όμως [πάντα] ΰύ ηροϋαγορευεις άγα&α 
οντά , ομοΧθ)^ών ανόμοια εΐναι τφ λόγφ , £Γ τίς ϋε πρού- 
αναγκάξοί, τι ουν δη τερυτον έν ταϊς κεαιαΐς ομοίως τιαΐ 
έν α/^'θ'αέί; ίνόν ηάβας ήδονάς αγαθόν είναι προβαγο- 
ρευεις; 

ΠΡίΙ. Πώς λέγεις, ω Σοήιρατες; οΙ^ει γαρ τητα ύυγ- 
ι««^-^/τ/^./»./7ζ;ΐ;ωρ^£σ^οί£ , ^έμενον ήδονήν εϊναι τάγαΟ'όν, εΐτα ανέ- 
ξεαβ•αί αου λέγοντος τάς μ\ν εϊναί τινας άγαΰ'ας ήδονάς, 
τας δε τινας Μρας αυτών ιιακάς; 

Σ£1. *Αλλ' ουν ανόμοιους γε ψήαεις οηίτας άλληλαις 
εϊναι %αί τινας ίναντίας. 

ΠΡΛ. Ούτι χα^' ούον γε ηδοναΐ. 

ΣΛ. Πάλιν εις τον αυτόν φερόμεϋ'α λόγον, ω Πρώ- 
ταρχε. ούδ* αρα ηδονήν ηδονής διάφορον, άλλα πάσας 
όμοιας εϊναι φήαομ&' , τιαΐ τα παραδείγματα ημάς τα νυν 
δη λεχ&έντα ούδεν τιτρώακει, πειραΰόμε^'α δΐ καϊ έροϋ- 
μεν απερ ο2 πάντων φαυλότατοι τε και περί λόγους αμα 
νέοι. 

ΠΡΛ. Τα ποια δη λέγεις; 

Σ£1. "Οτι αε μιμούμενος έγώ κο;! αμυνόμενος έάν 

τολμώ λέγειν ώς το άνομοιότατόν έύτι τώ άνομοιοτάτω 

πάντων όμοιότατον , ?ξω τα αυτά αοΐ λέγειν, ααϊ φανού- 

ϋ•^ %^*^.ί€}}'"^μεΟ'ά γε νεώτεροι του δέοντος, τιαΐ 6 λόγος ήμΐν έχπεοών 

^,,4^'ίί.οίχήοεναι . πάλιν ουν αύτον άνατιρονώμεϋ'α , και τάχ 



<. .ν.ΛΛ. λ^^*"/^ι^ίόντες^ί£_τα£_ΟΙΛθίας ί^ως άν πως άλλήλοις ουγχωρή- 
^Ζ9*.^ Τ ααιμεν. 

^^ ΠΡίΙ. Λέγε πώς; 

/. ΖΓ. 2^* Έμ^ ^ες ύπο ΰοϋ πάλιν έρωτώμενον, ω Πρώ- 
ταρχε. 

ΠΡΛ. Το ποιον δη; 

ΣΛ. Φρόνηαίς τε καΐ έπΐϋτήμη καΙ νους καΙ ηάν%'' 
όπόΰα δή κατ αρχάς έγώ τέμενος εϊπον άγαϋ'όν, διερω- 



144 ΠΛΑΤΑΝΟΣ Φ ΙΑΜΒΟΣ. 7 

τώμενος ο τί ποτέ έστι τάγα^όν, ας>' ου ταύτόν ηείαον- 
ναι τοντο δττερ ο ΰος λόγος; 

ΠΡα, Πώς; 

ΣίΙ, Πολλοίί τε αΐ ξννάπαααι ίπιστημαι δόξουαιν εί- 
ναι τιαϊ ανόμοιοι τίνες αντών άλλήλαις, εί δί ααϊ ίναν- 
τίαι πτ} γίγνονταί τίνες , ο^ρτκ Ι άξιος αν εΡηρ τον διάλεγε- γν. /¥. 
ίΐ^αι νυν, εί φοβηϋ'εϊς τοντο αντό μηδεμίαν άνομοιον 
φαίην ίΐίΐατήμην έπιατημτ] γίγνεα&αι , ηατΰει^' ημΐν οντος 
ο λόγος ωβπε^ μν ϋΌς άποΐόμ^νος οϊ χοιτο^ αι;τοΙ ^^ <ϊοϊ-/••^^^ ^>.. 
ζοί με^α ίπ ί τίνος άλογίας; ^ρ^αΛ^./•^^-^. όΜ.^Ιί^Χχ,ι 

ΠΡΩι. 'ΑΙΧ ον μην δει τοντο γενέα^αι, πλην τον ψίμ^.χα. 
βωΟ'ηναι. τό γε μην μοι ίαον τον αον τε %αΙ έμον λόγου 
άρέΰ'χεί' πολλαΐ μίν ηδοι^ϊ καΐ άν^οι/Μίοι γιγνέΰ&ων , πολ-ί 
λαϊ δΐ έπιΰτημαι χαΐ διάφ οροι. 

ΣΆ. Την τοίννν διαφορότητα, ω Πρώτα^ε^ του 
αγαθόν τον τ έμον ιιαϊ τον αον μή άπο'κρυτΐτόμενοι , χα- 
τατι&έντες δΐ εις το μέβον , τολμωμεν ο^ν ^ΐ7^ ^λεχ^^μενοιΣ:^^ύ:7^^Φ 
μηνναωαι , πότερον ήδονην τάγαϋ'όν δει λέγειν η φρόνη-^^'^ΙΖ'^^.^^ 
6ΐν η [τί] τρίτον άλλο είναι, ννν γαρ ον δήπου προς γε 
ιχντο τοντο φιλονεηιονμεν , όπως άγω τίϋ'εμαι, ταντ ϊΰται 
τα νιγ,ώντα^ η ταν&' α αν, τφ δ* άληϋ'εατάτω δει πον ^ 
ανμμαχεϊν ήμας &μφω. 

ΠΡΟ,, ^εΐ γαρ ονν. 

ΣΆ. Τοντον τοίννν τον λόγον Ετι μάλλον δι' όμολο- »^ 
γίας βεβαιωαώμε&α. 

ΠΡ9,. Τον ποίον δη; 

ΣΆ. Τον πααι 3το;^€;);οντο( άν&ρώποις πράγματα ίκοναί 
τε χαΐ ακουβιν ένίοις καϊ ένΙοτε. 

ΠΡΆ. Λέγε ααφέατερον, 

ΣΆ. Τον ννν δη παραπεαόντα λέγω, φύαει πως τνε- 
φνκοτα ^ανμαατόν. ^ν γαρ δη τα πολλά εϊναι ηαΐ το ^ | 
πολλά ^ανμαατον λεχϋ'έν, %αϊ ^άδιον άμφιαβητηααι τφ Ι^ ^ 
τούτων οποτερονοϋν τι^εμένφ. 4. - 



8 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. Η« 

(ΐΛ^/^τ^^'^^ ΠΡΛ. ^Α^ συν λέγεις , όταν τις έμ^ φ^ Πρίότϋΐρχον , 
'^ί*^^'-^'ξνα γεγονότα φναει, ηολίονς εΐναι πάλιν, το'ΰς ίμΐ και 
εναντίους άλλήλοις μ,έγαν %αΙ αμιιιρόν τιθέμενος, ηαϊ βα- 
^υν %αϊ κουφον τον αυτόν , ιιαϊ αΑ^α μυ(ίία ; 

ΣίΙ, Συ μέν, ω ΠροάταρχΒ, £ί<^κο($ τα δεδημ&^μένα 
των Ο'ίχνμαοτών περί το £^ χαΐ πολλά, αυγκεχωρημένα $1 
ώς ίπος είπεϊν υπο πάντων ηδη, μη δεΐν των τοιούτων 
..ίΥ ^ηα^η^^η4: οίπτεο&αι, παιδαριώδη ηαΐ ^άδια ηαϊ αφόδρα τοις λόγοις 
εμπόδια ύπολαμβανόντων γίγνεα&αι, έπεϊ μηδΐ τάτοιάδε, 
^ όταν τις ^άατου τα μέλη τε %αϊ αμα μέ^^η διελών τφ 

)ί/ιΦη^ί'^^¥ ^νω « πάντα ταϋτα το «ν έχ,εϊνο είναι διομολογηαάμενος , 
^ϋπ Γ (^^. ^^^Χν "Μπογιών οτι τέρεηα διηνάγτιαοται φάναι, το τε 
^ ώς πολλά Ιατι χαΐ άπειρα , κα^ τα πολλά ώς ^ μόνον, 
ΠΡίΙ. Συ δε δη ποια, ω Σώτιρατες, §τερα λέγεις , 
α μήπω ουγτιεχωρημένα δεδήμευται περί τον αυτόν τού- 
τον λόγον; 
^.1^. ι 2Ίβ. ^Οπόταν , ω παΐ, το %ν μη των γιγνομένων τε 
καΐ άπολλυμένων τις τι9•ήται, ηα^άπερ άρτίως ημείς εϊ- 
*4α.4η3Α./. ^ πομεν. έντοηί^οΐ μεν γαρ ααϊ τό τοιούτον ^ν, όπερ εϊπο- 
μεν νυν δη, ονγαεχώρηζαι το μη δεΐν έλέγχειν* όταν 5δ 
τις ?να αν&ρωπον έπιχειρη τί&εαϋ'αι ααΐ βοϋν ^να %αϊ το 
•ααλόν ^ καΐ τό α/αΌ'όν ^ν, περϊ τούτων των ^νάδων 
%αϊ των τοιούτων ή πολλή απουδή μ^ά διαιρέβεως άμ- 
φιββήτηβις^ γίγνεται, 
ΠΡΛ. Πώς; 

^Λ^^./,,/^α-Λλ ^^' Πρώτον μ\ν εΐ τινας δει τοιαύτας είναι μονά- 

^ Ι δας ύπολαμβάνειν άληϋ•ώς οϋαας • εϊτα πώς ου ταύτας , 

^- Ι μίαν ^άΰτην ουβαν άεϊ την αύτην %αΙ μήτε γένεοιν μήτε 

\ ολφρον προαδεχομένην , όμως είναι βεβαιότατα μίαν ταύ- 

^, Ι την* μετά δε τούτ έν τοις γιγνομένοις αυ και άπείροις 

ι «Γγ8 διεΰπαβμένην καί πολλά γεγονυϊαν %Βτέον, ει^* ολην 

ιύίυτ^Ϋ βίΛί^^ «νϊ^ν αντής χωρίς, ο δη πάντων άδυνατώτατον φαίνοιτ 

ίΐ)ί/ΑΛ»Ι»(Μίί αν, ταύτον καϊ^ν αμα ίν ϊνί τε καϊ πολλοίς γίγνεα^αι. 



1β. ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 9 

ταντ ϊοτι τα η^φ. τά τοκίίυτα %ν %αϊ ποίλά , άλλ* ονχ 
ίΐίεΐνα, ω Πρώταρχε, άπάαης άηορίας αίτια μ,^ %αΧώ^ 
όμολογηϋ'έντα καΐ ^ηορίας αν ίχυ καλώς, 

ΠΡΩι. Ονκονν χρη τον&' νΐ^οίβί ^ Σώκρατες, ίν τφ 
ννν πρώτον βίοπονηβααϋ'αι; 

Σίί. 'ίΐζ γονν έγώ φαίτγ» αν. 

ΠΡΛ. ΚαΙ ηάντας τοίννν ημάς νπόλαβε ύυγχωρείν 
αοι τοναδε τά τοιαύτα ' ΦίΧηβον ^ ίβως χράτιατον ίν τώ^^^^^^,^/^ 
ννν επερωτώντα μη %ινειν εν χείμενον, Λ.ν..^^.^ί^-.?2ί5 

ΣΛ. Εΐ^ν . πό&Βν ονν τις ταύτης αρξηται πολλής Ύΐ. 
ονοης χαϊ παντοίας περϊ τα άμφιαβητονμενα μάχης; αρ' 
ένϋ'ένδε; - . 

ΓΓΡβ. Πό^εν; 

ΣΛ. Φαμέν που ταντδν %ν "καϊ ποΛ^α νπΐί λόγων γι- 
γνόμενα περιτρέχειν πάντγ^ %α9'' ^χαστον των λεγοί ^^νω ν 
αεϊ καΐ πάλαι %αΙ ννν . καϊ τοντο οντε μη παύαηταί ποτέ 
οντε ^ρζατο ννν, άλλ' Μύτι τό τοιοντον, ώς έμοί φαίνε- 
ται, τών λόγων αντών ά^άνατόν τι χαΐ άγήρων πά^ος 
έν ημΐν, 6 δ\ πρώτον αντον γευΰάμενος ^άατοτε τών β^'-,^ΐγ^^νηι. ^5 
νέων , η6%•εΙς ως τίνα ϋο^ίας ενρηκώς &ηΰανρ6ν, νφ ηδο- „7 /•.ν/Λ ,• >. 
νης έν&ουαια τε καΐ πάντα κινεΐ λόγον αβμενος , τοΓ^<'?ί;/, /^ν - λ 
μ^ έπϊ πάτερα ανν,λών χαΐ ανμφνρων είς ^ν , τοτΐ δΐ 
πύλιν άνειλίττων "αοίί διαμερίξων , εΙς άπορίαν αντον μϊν 
πρώτον τϋά μάλιοτα καταβάλλων, δεύτερον δ" άεϊ τον 
ίχόμενον, αν τε νεώτερος αν τε πρεββύτερος αν τε ηλιξ. 
ών τνγχάνη , φειδόμενος ο^ε πατρδς Ι οντε μητρός ο^ε ^• 'ί• 
αίλοη τών άκουόντων ονδενός , ολίγον δΐ καϊ τών άλλων ' * 

ζώων , ον μόνον τών άν&ρώπων , έπεί βαρβάρων γε ούδε- 
νός αν φειααιτο, εΓττερ μόνον ^ρμηνέα πο^ϊν ϊχοι, 

ΠΡΛ, *Αρ' , ω ΣωκρνΛς, ούχ όρας ημών το »Ζήΐ'θΌβ,^Λ*^«•/»•β?^•<? 
ΟΤΙ νέοι πάντες έαμέν ; καΐ ον φοβεΐ μη αοι μετά Φιλψ'^' '^ 
βσν ^νεπι^ώμεϋ^, έάν ημάς λοιδορείς; όμως δε, μαν^ά- 
νομεν γαρ ο λέγεις , εΓ τις τρόπος ϊϋτι %αϊ μηχανή την 



10 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 1β. 

μ^ τοίαντην ταραχην ημϊν Ι|ω του λόγου ευμενώς ηω^ 
άηελ&εϊν, όδορ δε τίνα ααΜω ταντηζ ίπϊ τον λόγον 
άνευρεΐν, αύ τε προθύμου τούτο ϋάί ημείς αυναχολου^- 
ΰομεν εις δύναμιν ου γά^ αμιτίρος 6 παρών λόγοζ, ω 
Σωκρατες» 

2]ίΙ. Ου γαρ ουν, ω παίδες ^ ω$ φηβιν υμάς προα- 
αγορεύων Φίληβος. ου μην ϊατι ηαΐλίων όδος ούδ* αν γέ- 
νοιτο, ης 4γώ έραϋτης μεν είμι αεί, 'πολλάτας δε με ηδη 
διαφυγοϋαα ^ρημον ηαϊ απορον τκχτέΰτηαεν. 
ΠΡίΙ. Τις αυτή; λεγέΰ^ω μόνον. 
ΣΛ. ^Ην δηλώβαι μίν ου πάνυ χαλεπόν, χρήο^αί δε 
παγχάλεπον. πάντα γαρ οΰα τέχνης έχόμενα άνευρε^ πώ- 
ποτέ, δια ταύτης φανερά γέγονε. ατίόπεί δΐ ην λέγω. 
ΓΐΡίΙ. Λέγε μόνον. 

ΣΆ. Θεών μεν εις άνϋ'ρώπους δόβις , ως γε καΓο^φα^- 
νεναί έμοί, πο9\ν έ•κ %'εών έζ^ίφη διά τίνος Προμηϋ'έως 
αμα φανοτάτω τινϊ πυρί' καλ οΐ μεν παλαιοί, κρείττονες 
••/**' ημών τιαϊ έγγυτέρω Ο'εών οίκοϋντες , ταύτην φημην πα- 

Τρ.%1^. ρέδοααν, ως έξ ^νος μεν καΐ ^ πολλών όντων τών άεΐ 
λεγομένων εϊναι, πέρας δϊ καϊ άπειρίαν έν αυτοΐς ξύμφυ- 
τον εχόντων, δεΐν ουν ημάς τούτων ούτω δ ιατιεκοβμη μέ- 
νων άεϊ μίαν ίδέαν περί παντός ^κάοτοτε δεμένους ξη- 
τεϊν εύρήβειν γαρ ένουααν. έάν ουν μεταλάβωμεν, μετά 
' - μίαν δύο, εϊ πως είαί, ακοπεΐν, ει δε μη, τρεις η τίνα 
4^•»^ ^*^^'^*^άλλον άοιϋ'μόν, καΐ τών ^ εκείνων ετίαατον πάλιν ώααύ- 
ί(;βί -ρΟ^ ίν Ικ^ώς , μεχριπερ αν το κατ αρ^α^ εν μη οτι εν καϊ ποίλά 
'Μτ^'/ι^ΜκαΙ απειρά έατι μόνον % τις, αλλά καϊ όπόβα. τήν δΐ 
του απείρου ίδέαν προς τ6 πληϋΌς μη προαφέρειν, πρΙν 
αν τις τον αριθμόν αντον πάντα κατίδϊ] τον μεταξύ του 
/'{^ απείρου τε καϊ του Μς' τότ^^^ δεΐ το 1ν ^καίίτον τών 
πάντων εις τ6 ^^πειρον μεϋ'έντα χαίρειν έαν. οΐ μεν ουν 
Ο'εοί, όπερ εϊπον, ούτως ημΐν παρέδοοαν ϋκοπεΐν καϊ μαν- 
^άνειν καί διδάακειν αλλήλους ' οΐ δΐ νυν τών άν&ρώπων 



τ» 11 



Μ. ΠΛΑΤΟ.ΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 11 

ύοφοί ^ μεν, \ όπως αν τύχωΟί, κοτΐ ηολλά 9'άττον χαΐ^ν.ιζ 
βραδντερον ποιονΰι του δέοντος, μεεά δΐ το ^ν απΒίρα 
ευ&Ίίς' τα δε μέ βα αντονς έκφεύγεί' οίς διατιεχώ^ιατοί | 
το τε διαλεχτικώς ηάΚιν χαΐ το έ^ιβτικώς ημάς ποιεΐοϋ'αί Ι 
η^ός αλλήλους τους λόγους. 

ΠΡίΙ. Τα μεν πως, ω Σωπρατες, δοκώ αου μαν- »«^ "'^'/ν' 
^άνειν, τα δε ^τι ααφέΰτερον δέομαι α λέγεις άτιοϋααι. 

ΣίΙ. Σαφές μην, ω Πρώταρχε, έβτίν έν τοις γράμ- 
μααιν ο λέγω, χοίΐ λάμβανε αι;ΓΟ έν τούτοις οίαπερ Ηαϊ 
πεπαίδενΰαι. 

ΠΡΩ,. Πώς; 

ΣΩι, Φωνή μίν [ήμΐν] έοτί που μία δια του ατόματος 
ίοϋαα, ΗαΙ άπειρος αυ πλήϋ•ει, πάντων τε ααΐ ^τίάΰτου. 

ΠΡΟ,. Τι μην; 

ΣΆ. Και ούδϊν ϊτέρφ γε τούτων έαμέν πω ΰοφοΓ, 
ουϋ'' οτι το άπειρον αυτής ΐΰμεν οϊΌ•* οτι το εν ' άλλ' . 

οτι πόΰα τέ έατι καΐ όποια, τοϋτ' ϊοτι το γραμματιτιόν . * 
εηαβτον ποιούν ημών. 

ΠΡΩ,. Άληϋ•έστατα. 

ΣΩ>. ΚαΙ μην ηαΐ το μουαικδν δ τυγχάνει ποιούν, 
τούτ ^ατι ταύτόν. 

ΠΡΟ.. Πώς ; 

ΣίΙ. Φωνή μεν που %ατ έ%είνηγ τήν τέχνην έβτΐ μία^>^.ί^^.^Μί^4 
έν αντη. ^^''"''' '^^' ^ 

ΠΡα. Πώς ^ ου; 

ΣΆ. Μο δΐ Ο'ώμεν , βαρύ καϊ οξύ , κοίΐ τρίτον ομό- 
τονον. η πώς; 

ΠΡΆ. Οϋτως. ^^ 

ΣΆ. Άλλ' οϋπω αοφος οίν εΙ^ης τήν μονΰιτιήν είδώς 
ταύτα μόνα, μη δΐ ε?<Μ|^ω$ γ' ^πος είπεϊν εις το^ντο; 
ονδενός άξιος ϊβει. 

ΠΡΆ. Όύ γαρ ουν. 

ΣΆ. Άλλ', ω φίλε, έπειδάν λάβγις τα διαΰτηματα 



Ι 



12 ΠΑΑΤΩ.ΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 18» 

οηόαα έατί τον άρί^μόν της φωνής όΐνη/τό^ τε πέρι καϊ 
βα^ντητος, κάί οΛοΐα, καϊ τονς ο^ονς των διαονημάτων, 
ηαϊ τα ία τοντων οΰα ανατηματοί γέγονεν, α ηατίδόντες 
οΐ ηρόα&εν ηα^έδούαν ημΐν τοις ^ηομένοις έτιείνοις ΐίαλεΐν 
αύτα αρμονίας^ ^ν τε ταΐς αινήαεΰιν αν τον αώματος 

2/ι./<^/:λ. /». 1 ξζξρα τοιαύτα ίνόντα πάΌ^ γιγνόμενα, α δη δι αριθμών 
Ι μετρηϋ•έντα δεΐν αν φααϊ ^^μονς τιαϊ μέτρα ίηονομάζειν^ 
τίαΐ αμα έννοεΐν ώς οντω δει περϊ ηαντ6ς ^νός καΙ πολλών 
α%οηεϊν • όταν γαρ ταντά τε λάβι^ς οντω , τότε ίγενον βο- 
φός, όταν τε άλλο των όντων εν οτιονν τανττ^ ΰκοπονμενος 
^λτις, όντως ϊμφρων ηερϊ τοντο γ^ονας, τό δ' άπειρον 
σε ^άοτων τιαΐ ίν ϊ-κάβτοις πλη^Ός άπειρον ^άατοτε ποιεί 

^^ϊ^2'ί^Τ^^^^^ον φρονεϊν καΐ ονκ έλλογιμον ον^ ένάρι^μον, ατ ον% 

τίά*τ^:*η^/^ εΙς αριθμόν ονδενα ονδενΐ πώποτε άπιδόντα. 

"^^(Ζ!^^^- ^^^• ^^^^^^> ω Φίληβε, ϊμοιγε τα ννν λεγόμ&;α 

"ί'ιΤΑΨτ• 4^"*^^ είρη^ιέναι φαίνεται Σωκράτης. 

;^'^^'^>^ΦΙ. ΚαΙ ίμοί ταντά γε αντά. αλλά τι δή ποτέ \ πρ6ς 

> 2/. ^λ Ι/$, /$! ήμοίς ο λόγος οντος ννν ε^ρηται καΙ τι ποτέ βονλό- 

^^ ΣίΙ. 'Ορ&ώς μέντοι ταν^' '7^^^?9 ω Πρώταρχε, ήρω- 

τητιε Φίληβος. 

ΠΡΩ,. Πάνν μ\ν ονν , κα< άπον,ρίνον γε αντω, 
ΣΛ. ^ράαω ταντα διελϋ'ών αμιτιρον Ετι περί αντών 
τοντων. ωαπερ γάρ^ οτιονν εϊ τις ποτέ λάβοι, τονζον, 
ως φαμεν , ονκ ίπ* άπειρον φνΰιν δει βλεπειν εν%νς άλλ' 
έπί τίνα αριθμόν , οντ<ο καΙ τουναντίον όταν τις το άπει- 
ρον άναγ%α6%^ πρώτον λαμβάνειν, μη έπϊ το ^εν ενϋ•νς 
ίιο-τ^ψΛίί'/^» ί^λλ' ^ττ' άρι^μ6ν αν τινά πλή&ος ^7ί^^^ΰτοV έχοντα τι κατά- 
νοεϊν, τελευτοίν τε Ικ πάντων έίς *^ν . πάλιν δΐ ίν τοις 
γράμμαβί τό ννν λεγόμενον 1^/βΛμεν. 
ΠΡα. Πώς; 

ΣΟι. *Επειδη φωνην άπειρον %ατενόηοεν εϊτε τις %ε6ς 
^^^^^5^^2/>ί!ρ£ καΙ %^χος άνΟ'ρωπος, ώς λόγος έν Μγνπτφ ,ΘενΟ' 



11^» ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 13 

τΜνα τοντον γενέβϋ'αι Ιέγων , δ$ ηρωτος 'ίά φωνήεντα §ρ 
τφ άπείρω τιατενόηΰεν οΰχ "^ν οντά αλλά πλείω, καλ πά- 
λιν ^τερα φωνής μίν ου, φϋ'όγγον δΐ μετέχοντα τίνος, 
αριθμόν δέ τίνα και τούτων είναι * τρίτον 61 εΐδος γραμ- 
μάτων διεατηααετο τά νυν λ^όμ^α άφωνα ήμΐν το μετά 
τούτο διτ^ρει τά τε €^φ'9Ό7}'£ΐί ^(χΐ άφωνα μέχρι ^νος ^κα- 
υτού, κοίΐ τα φωνήεντα τιαϊ τα μέθα ηατά τον αυτόν 
τρόπον, §ως αριθμόν αυτών λαβών ϊνί τε &Λ,άβτω %αϊ 
ξύμπαοι (ΤΓθ(;ι;ε<οι^ έπωνόμααε . ιια&ορών δΐ ως ουδείς 
ημών ουδ* αν ^ν αυτό ιια^' αυτό άνευ πάντων αυτών 
μά&οι, τούτον τον δεομον αυ λογίύάμενος ώς οντά ^να 
ΗαΙ πάντα ταϋτα ^ν πως ποιοϋντα, μίαν έπ αυτοις ώς 
ουύαν γραμματιγ,ήν τέχνην έπεφ^'έγξατο προαειπών. 

ΦΙ, Ταϋτ Ετι ααφέύτερον εκείνων αυτ ά νε πρ ος αλ- ^. /ν. <• 
ληλα, ω Πρώταρχε, ϊμα^Όν το ^ αυτά μοι του λόγου 
νυν τε 1^αϊ αμνκρόν Εμπροα&εν έλλείπεται. 

ΣΆ, Μών , ω Φίληβε, το τι προς Ιπο$ αυ ταϋτ 
έΰτίν; 

ΦΙ, Ναί, τοντ ϊύτιν δ πάλαι ξητοϋμεν έγώ τε ααϊ 
Πρώταρχος, 

ΣΛ, Η μην έπ ερυτφ γε ηδη γ^ονότες ζητείτε, ώς 
φ^ς, πάλαι; 

ΦΙ, Πώς; ^ 

ΣΩ,. Αρ ου περί φρονήαεως ην ηαϊ ηδονής ήμΙν ^1/2- 
αρχής 6 λόγος, όπότερον αυτοϊν αίρετέον; 

ΦΙ, Πώς ^γάρ ον; ^^' 

ΣίΙ, Και μην_ξ^^Β' ίϋάτερον α^ί^Τν^ΐναί ^φα^ 

ΦΙ, Πάνυ μι 

Σ£1, Τουτ Λτό τοίνΐί^%/>&ζ ο τρρόα^ιν λόγος άπαι-\ 
τεϊ, πώς ϊβτιν %ν^α\ πολλά α4ϋών ετίάτερον , χοα πώς μη \ 
άπειρα εύ^ύς, άΐβ τινά ποτέ αί/ιίϋ'μον ^άτερον \ εμπρο- -τίγπ 
αΟ'εν κέκτηται του άπειρα αντοϊν έκαστα γεγονέναι; /* /^ 

ΤΙΡΛ. Ουκ εις φαΰλόν γε ερώτημα, ω Φίλη§ε^ (ΐύκι ^\ 




14 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 1β. 

οΐΐ* δνιΟΊΐ ΐρόκον κ^χΐ^' '^'''6 πΐρια/ιΐί/ών ήμας Ιμβέ- 
βίηκί Σβιχ^άττίί. %αΙ ακόπιι δη ττότΐ^οι ημών άχοχίινίϊται 
το νΰν Ιρωτήμίνον . ΐαος δή γείοΐον τά Ιμι τον Ιόγαν 
Ιιάίσχον παντιλώί νποατάντα βιΐί το μή δνναβ^αι τίι 
ψνν Ιί/αιτηβίν άιαηΐίΐΐναα^αι αο\ πάλιν τούτο ηςοιηάττΒηι ' 
γΐΐΛΐότΐςον ^ οϊμαι ποί,ύ ι5 μηδίτίρον ημών βνναο&αι ■ 
αχοΐίΐι 9η τι δράαομίν. ΐΐβη γάρ μοί βακίϊ ννν ίρωτάν 
ηδονής ηβας Σιοιι^άτης, ΐΐτ' ίβτιν ιίτι μή, «αΐ άχόβα 
Ιοτι και ιΐποΐοΓ* τηβ τ' αν ψ(/ονήθΐο>ί πέρι κατά τνύΐά 



ΣίΙ, Άΐηβίηατα Ιίγίις, ω παϊ ΚαλΙίοί)• μη γαρ 

>•^ ί δννάμινοι τούτο κατά πηντοΒ ίτν&ς χαΐ άμοΐον χαΐ τα6• 

τον δρί(ν κοτΐ τον ίναντίου, ά^ ό ααριΐ&ών Ιόγοβ Ιμή- 

νοαΐν, ονδύζ ΐίς οΰδΐν ούδινΑς αν ημύν ούδέχοτι γί- 

νοιτο άξιος. 

ΠΡΆ. Σΐΐδ&ν ίοιχεν οντιας, ω Σύκρατες, ΐχαν. άΙΙά 
καλ6ν μϊν το ξύμηαντα γιγνιόβχίιν τφ αώφρονι, ίή^^ος 
*ι-/ι-»»^Λ•ιί/ί- ^ ιΐ,,αι π ΐοίί ίοχίϊ μή λαν^άνίΐν ανιόν ανιόν, τί δή 
.ΛφΛ.^< 7 ■ ^^ χοντο ίϊφμαί τα νυν, ίγά βοι φράαω. αύ τήνϋΐ ήμΐν 
ίήν αννοναίαν, α Σιάχ)/ατίί, Ιπίδαηιαΐ τιάοι καΙ οουΓήι» 
πρόί τό δΐίΐΐΰ&αι τί τον άν^ραηιΐναιν χτημάτιαν αριατον. 
ΦιΛ,ήρον γάρ ι/πόντος ηβονην καΐ τΐρψιν «α» χα^αν ααΐ 
πάνϋ' όηοβίί τοιαντ' Ιβτί, ού κροξ αντά άντιΐπΐς <άί οιί 
ταύτα άΙΙ' ΐχΐϊνά ίιίτιν, α νοίλάχΐί ημάς αντούς άνα- 
μιμνήαχαρίν Μντίί, ύρβΊΟί δρύντίί, Ζν' ίν μνήμΛ] χα• 
ραχΐίμίνα ίτίάτίρα βααανίζηται. φ^ς δ* 4^ ^οικί ο* τό 
ίΐροΒρη9η<ιόμ(νον ορβώς ΐίμι•ινον ηδανήί γι άγα^ον (Ιναι 
νονν, ίπιΟτήμην^αύνίΒιν , τέρηιν μ«1 πύτια αΰ χα τον- 
ΐΐον ξνγγ^η, α ΚΓΚΟ&ιίί διίν, «ΛΛ' ονζί ίχΐϊνα. τούτον 
δη μττ' άμφιϋβητήΰίως ίχατέρβίν ]αχ9ίντων ήμέϊΐ σοι μαίί 
ιιαιβιάί ήπηλήααμίΐί ώβ ονχ άψήοομαι οΊ'ιαδέ β£, ηςίν 
αν τοντην των Ιόγοιν πέρης Ιχι/νόν γίττ/ταί τι διο^ΐ' 
β^ΐντϋον• βύ δη («ηΈΐοίριιίας καΐ ΐδοηίαΐ ίΐς ταν&' ήμϊν 



90« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 15 

βίχυτόν. ημΒίς δΐ δη λεγομεν^ 7ΐα&άηΒ(^ οί παίδες^ οτι^^.β,.^-τ/.Λ'. 
των ό^ϋ'ώς δο&έντων άφαίρεας ονκ ^ατί, ηανϋαι δη τον 
τρόηον ημίν άηαντών τοντον έπϊ τα ννν λεγόμενα. 

ΣΆ, Τίνα Ιεγείξ; 

ΠΡίΙ. Εις άηορίαν §μβάλλων \ ϋάί ανέρωτων ων μη ρ. ζο. 
δυναίμεϋ"^ αν Ικανήν άηότιρίΰΐν έν τω παρόντι διδόναι 
001, μη γαρ οίώμεϋ'α τέλος ημίν εϊναι των ννν την πάν- 
των ημών άπορίαν, άλλ' ει δραν τονϋ"* ημείς αδυνάτου- 
μεν , αοϊ δραΰτέον ' νηέαχον γάρ , βουλενου δη πρ6ς ταϋτα 
αυτός, πότερον ηδονής είδη ύοι τιαΐ επιστήμης διαιρετέον 
η ΐίάί έατέον, εΐπη %α%^ ίτερόν τίνα τρόπον οΐός τ εϊ'Μχϊ 
βονλει δηλώααί πως α^Ιλωςτά νυνάμφίαβητονμενα παρ ημίν, 

ΣΛ, /ίεινδν μίν τοίνυν ^τι προαδοκ^ν ούδεν δεΐ τον 
έμέ, έπείδη του&' ούτως εϊπες' το γάρ ε Ι βονλει ^ϋΊν 
λύει πάντα φόβον εκάβτων περί, προς δ\ αυ τοις μνήμην τ^τ^*^ 
τινά δοΊ^εί τις μοι δεδω%έναι %εών ήμϊν, 

ΠΡίΙ, Πώς δη και τίνων; 

ΣίΙ, Λόγων ποτέ τίνων πάλαι άπονΰας οναρ η καΐ χ:- ^'" 
έγρηγορώς ννν εννοώ περί τε ηδονής καΐ φρονήαεως, ώς 
ο'^δέτερον αντοϊν έύτϊ τάγαϋ'όν, άλλ' αλ^ο τι τρίτον, ?τε- Ι 
ρον μεν τούτων, αμεινον δε άμφοΐν, παϊ τοιοντό γε αν 
έναργώς ήμϊν φαν^ ννν, άπήλλακται μ\ν ηδονή τον νΐΗοίν 
τό γάρ άγαϋ'όν ούτι αν ^τι ταντόν αντ^ γίγνοιτο, ή πώς; 

ΠΡα, Οντως, 

ΣΛ. Τών δε γε είς την διαίρεαιν ειδών ηδονής ον- 
δ\ν ϊτι προαδεηαόμεϋ'α γ,ατ έμήν δόξαν, προϊόν δ* Ιτί 
ϋαφέΰτερον δείξει, 

ΠΡΛ, Κάλλιατα είπών οντω τιαϊ διαπέραινε. 

ΣΩι. Σμίτιρ* αττά τοίννν ϊμπροβ^εν ϊτι διομολογη- 
ΰώμε%α, 

ΠΡΩ,. Τά ποια; 

ΣΟι, Την τάγ α^ον μ οϊραν τίύτερον ανάγκη τέλεον η]^^*-^-^^^ 
μη τέΧεον εϊναι; λτ^-λ. 



1β. ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. «Ι• 

ΠΡίΙ. πάντων δη %ου ζΒίΒώτατον^ ω Σωαρατες. 

ΣΩ,. Τι 8έ; Ηανον τάγα%6ν; 

ΠΡίΙ, Πώς γαρ ου; κάί πάντων γε εις τούτο δια- 
φέρειν των όντων, 

ΣΆ, Τάδε γε μην, ως οΐμαι, ηερί αντοΰ άναγΊΐοαό- 
τ<χτον. είναι λέγειν, ως πάν το γιγνώΰίΐον αυτό ^τ^ρενει 
χαΐ έφίεται βονλόμενον ^λεΐν %αι πε^Ι (χυτο κτήαοία&αι, 
Ίίάί των αλΧων ονδίν φροντίζει πλην των αποτελουμένων 
αμα άγα^ιοϊς, 

ΠΡΟ,. Ουκ ^ατι τοντοις άντειπεϊν, 

2^ Σκοπώμεν δη καΐ ιιρίνωμεν τον τε ηδονής χαΐ 
τον φρονηοεως βίον ίδόντες χωρίς. 

ΠΡΛ. Πώς εϊπες; 

ΣΟ. Μήτε έν τω της ηδονής ένέατω φρόνηΰις μήτε 
έν τω της φρονήοεως ηδονή. δεΧ γάρ, εΙ^περ πότερον 
αυτών έΰτΐ τάγα&όν, μηδίν μηδενός ϊτι προοδεΐαΰ'αΐ' 
δεόμενον δ' αν φανή πότερον, ονκ ^ΰτι Αου τοντ ϊτι 
^Λ/λ το όντως ήμΐν αγαθόν. 

ΠΡΟ. Πώς γαρ αν; 

ΣΟ. Ουκοϋν ίν αοϊ πειρώμε&α βαοανίζοντες ταυτ&; 

ΠΡΟ. Πάνυ μεν ουν. 

ΣΟ. Άποχρίνου δή. 

ΠΡΟ. Λέγε. 
ο/.^ ΣΟ. ^έξαιο &ν, Πρώταρχε, αύ ζτ^ν τον βίον άπαντα 

ήδόμενος ήδονάς τάς μεγίύτας; 

ΠΡΟ. Τι ^ ου; 

ΣΟ. ^Αρ ουν ϊτι τινός αν αοι προσδεΐν ήγοΐο, είτοϋτ' 
^χοις παντελώς; 

ΠΡΟ. Ουδαμώς. 

ΣΟ. "Ορα δή, του φρονεΐν καΐ του νοεΐν καΐ λογίξε- 
^''^'/ίτ4ΐ(/^;ΐ,^'η^^^^ ϊώ δέοντα, κα* οαα ^τούτων άδελφά, μών μηδΐ 

';/»: ^. ΠΡΟ. ΚαΙ τί; πάντα γαρ ϊχοια' αν που τ6 χαίρειν ϊχων. 



ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 17 

ΣίΙ. Ούτίονν ούτω ξών άεϊ μίν διά βίου ταΐς μεγί- 
αταις ηδοναϊς χαίφοίς &ν; 

ΠΡΩ., τι 8' ου; 

ΣΆ. Νουν 8έ γε τιαΐ μνήμην καί έπΐΰτήμην καΐ δό- 
ξαν μη αεατημένος άληΟ'ή, πρώτον μεν τούτο αυτό, εΐ 
η χαίρεις η μη χαίρεις, άνάγ%η δη που ΰε άγνοεΐν, -κενόν 
γε οντά πάαης φρονήοεως. 

ΠΡίΙ. Άνάγτιη. 

Σϋ. Καϊ μην ωααύτως μνήμην μη ηεητημένον ανάγκη 
δήπου μτιΡ* οτι ποτϊ έχαιρες μεμνήαϋ•αι, της τ έν τω /Α»^α.^'•^^* 
3τα^α;ΐ^ρΐ7|»θί ηδονής ηροβπνπτούβης μηδ' ήντινοϋν μνήμην 
ύπομενειν δόξαν δ' αυ μη τιεκτημένον άληϋ'ή μη δοξά- 



ζειν χαίρειν χαίροντα, λογιΰμοϋ δε ατερόμενον μηδ* εις ^^^ 

τόν ^ηειτα χρόνον ως χαιρ^αεις δυνατόν είναι. λογίζεαΟ'αι,^^τ^- ;ί(;ΐ/^»ίί'γ ^^ 
ζην δΐ ούα άν%•ρώπον βίον άΐλά τίνος πλ εύμονο ς ή ι^^ν^^^^!%£\ 
οΰα ϋ'αλάττια μετ όατρείνων έμψυχα ίοτι βωμάτων. εατι^^*^/^**^ -^'Ζ^*^ 
ταντα, η πάρα ταντα Εχομεν άλλως πως δι.ανοη%'ήναι/^^^,^,Ι^<^/α* 

ΤΤΡβ. Κάί πώς; ζ^»- 

ΣίΙ, Αρ ουν άίρετός ημΐν βίος 6 τοΜυτος; 

ΠΡΛ. Εις άφαοίαν παντάπααΐ με, ω Σώκρατες, 
ούτος 6 λόγος έμβεβληκε τα νυν, 

ΣίΙ. Μήπω τοίνυν μαλ&ακιξώμεϋ'α , τόν δε του νου Ικ) 
μεταλαβόντες αυ βίον ϋδωμεν. ^€^^//Μ^<γ 

ΠΡΟ,, Ποιον δη λέγεις ; ^ ί^'- 

ΣίΙ, ΈΧ τις δεξαιτ αν αυ ζψ' ημών φρόνηβιν μεν\^ 
καϊ νουν καϊ έπιβτήμην καϊ μνήμην πάααν πάντων κεκτη- \ 
μένος, ηδονής δΐ μετέχων μήτε μέγα μήτε αμικρόν , μηδ* 
αυ λύπης, άλλα το παράπαν άπαΟ'ής πάντων τών τουούτων, 

ΠΡίί. Ουδέτερος 6 βίος, ω Σώκρατες, ϊμοιγε τού- 
των αίριενός, ούδ* αλλω μή ποτέ, ώς έγωμαι, φανη. 

ΣίΙ. Τί δ' 6 ξνναμφότερος , Ι ω Πρώταρχε, έξ αμ-/^ζ^' γ Λ 
φοΐν ΰυμ^ιιχ^^^'9 κοινός γενόμενος; 

ΠΡίΙ, ^Ηδονής λέγεις κα\ νου καϊ φρονήαεως; 

ΡΙ.ΑΤΟ VIII. ^ 



18 ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 

ΣίΙ. Οντω χαΐ τον τοιούτον λέγω ΕγωγΒ. 
ΠΡΟ,. Πάς δηπον τοϋτόν γε αΙρήοΒταί πρότερον η 
εκείνων οποτερονονν, κάί προς τούτοις γε, ονχ 6 μεν, 

'4.^Α.ί» ^^' Μαν%•ανομεν ονν ο τι νυν ημΐν έϋτΐ το ξυμ- 

βάινον έν τοις παρούΰι λόγοις; 

ΠΡίΙ. Πάνυ μϊν ουν, οτι τρεις μεν βίοι προυτέϋτι- 
βαν, τοΐν δυοΐν δ' ουδέτερος Ικανός ούδε αΙρετός ουτ' 
άνΟ'ρώηων ούτε ζώων ουδενί. 

ΣΛ. Μών ουν ούη ηδη τούτων γε πέρι δήλον ως 
ουδέτερος αυτών εϊχε τάγαϋ'όν; ην γαρ αν Ικανός καϊ 
%^ τΛ^ι^,^Λ ^^'^^ος καΐ πάαι φυτοΐς καϊ ζώοις αϊρετός, οίαηερ δυνατόν 
ην οϋτως άεΐ δια βίου ζτ^ν. εΐ δέ τις άλλα 7]ρεΐ&' ημών, 
παρά φύαιν αν τήν του άληΰ•ώς αίρετοϋ έλάμβανεν άκων 
έξ άγνοιας η τίνος ανάγκης ουκ ευδαίμονος. 

ΠΡ£1, "Εοικε γοϋν ταϋ&'' ούτως ίχειν. 

ΣΛ, ^Οις μεν τοίνυν την γε Φιλήβου &εόν ου δει, ^μχ- 
νοεΐΰ&αι ταύτόν καϊ τάγα&όν, Ικανώς είρήαϋ'αί μοι 4θ7ΐεΐ. 

ΦΙ, ΟυδΙ γαρ 6 αός νους, ω Σωκρατες, ίϋτι τάγα- 
9'όν , άλλ' ^ξει που το^ντά εγκλήματα. 

ΣΟ,. Τάχ αν, ω Φίληβε, ο γ' έμός' ου μέντοι τον 
: γε αλ^ινον άμα καϊ &εΐον οΐμαι νουν, άλλ' άλλως πως 
εχειν , τών μ\ν ουν νικητήριων προς τον κοινόν βίον ουκ 
άμφίΰβητώ πω ύπίρ νου, τών δΐ δη δεντερείων όραν 
καϊ ΰκοπειν χρη πέρι τί δράαομεν . τάχα γαρ αν του κοι- 
νού τούτου βίου αίτιφμε^* αν εκάτερος 6 μϊν τον νουν 
αϊτιον , 6 δ' ηδονήν είναι, καϊ ούτω το μ\ν αγαθόν του- 
των αμφοτέρων ούδέεερον αν εΡη , τάχα ^ αν αίτιον τις 
ύηολάβοι πότερον αυτών εϊναι, τούτου δή πέρι χαΐ μάλ- 
λον ϊτι προς Φίληβον διαμαχοίμην αν, ως έν^φ μικτφ 
τούτω^ βί(^, ο τί ποτ Μάτι τούτο ο λαβών 6 βίος ούτος 
γέγονεν αΙρετός άμα καϊ άγα&ός, ούχ ήδονη αλλά νους 
τούτω ζυγγενέοτερον καϊ όμοιότερόν έοτι. καϊ κατά τούτον 



1 



ΠΛΑΤαΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 19 

7 

τον λόγον ουτ ΰίν των Λ^ωτίΙων ον^ αν των δευτερείων 
ηδονή μετδν άληϋ'ώς αν ποτέ λεγοιτο . πο^^ωτέρω δέ έατι 
των τριτείων, εϊτι τω έμφ νφ δει ηι&εεύειν ημάς τα νυν, 

ΠΡΆ. Άλλα μην, ω Σΰόκρατες, ϊμοιγβ δο%εΧ νυν 
ηδονή ΰοί πεητωκέναι ηαϋ'απερεί ηληγεΧβα νηο των νυν^Μ^^^^^^-^- ^ 
δη λόγων των γαρ νικητήριων πέρι μαχόμενη κείται, τόν^' ^' 
δίνουν, ως \ Ιοικε, λεκτέον ως έμφρόνως ούτι άντεηοιεΐτο^,Λ^. 
των νΐΊίητηρΙων ' τα γαρ αύτα ^ηα^εν αν . των δΐ δη δεν- 
τερείων ΰτερη&εΐβα ηδονή ηαντάηααιν αν τίνα %αΙ άτι- 
μίαν οχοίη προς των αυτής έραατών ουδί γαρ §κείνοις 
ϊτ αν ομοίως φαίνοιτο καλή, 

ΣΛ, τι ουν; ουκ αμεινον αυτήν έ^ν ηδη καϊ μη 
την άκριβεατάτην αύτη προαφεροντα βάβανον καϊ έξελέγ- 
χοντα λυπεϊν; 

ΠΡίΙ. ΟύδΙν λέγεις, ω Σώκρατες, 

ΣίΙ, Άρ' οτι το αδύνατον είπον, λυηεϊν ήδονην; 

ΠΡίΙ. Ού μόνον γε, άλλ' οτι καϊ αγνοείς ως ουδείς 
ηώ 66 ημών με&ήΰει, πρΙν αν εις τέλος έπεξέλ^ς τού- 
των τφ λόγφ, 

Σ£1, ΒαβαΙ «^ο;, ω Πρώταρχε, συχνού μίν λόγου 
του λοιηου^, ΰχεδον δΐ ούδΐ ^άδιον ηάνυ τι νυν, καϊ γαρ 
δη φαίνεται δεΐν άλλης μηχανής έπϊ τα δευτερεϊα ύπίρ 
νου ηορενόμενον οίον βέλη ϊχειν ^τερα των ^μπροα&εν 
λόγων ^ΰτι δε ιΰως ^νια καΐ ταύτα, ούκονν χρή; 

ΠΡίΙ. Πώς γαρ ου; -' 

ΣΛ, Την δέ γε άρχην αύτου διευλαβεΐαϋ^αι ηειρώ-'^- 
με^α τιθέμενοι, 

ΠΡΟ,, Ποίαν δη λέγεις; 

Σ£1, Πάντα τα νυν δντα έν τφ ηαντϊ διχ;η διαλά- 
βαψεν , μάλλον ά* , ει βούλει , τριχη, 

ΠΡΟ,. Κα^' ο τι φράξοις αν, 

ΣΆ, Αάβωμεν αττα τών νυν δη λόγων, Η^*^ /*λ/^»4(α^^ γ^. 7τί^ Α4»4* 

ΠΡΛ. Ποια ; 



20 ΠΛΑΤΟ.ΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. «4. 

. ΣΆ. Τ6ν %'εόν ^Χέγομέν ηου τ6 μίν άπειρον δεΐξαι 
Ι των όντων, το δ^ πέρας; 
ΠΡΟ,, Πάνυ μεν ονν, 

ΣίΙ. Τοντων δη των ειδών τα- δύο τι^ώμεϋ'α , το 
Ι δε τρίτον έξ άμφοΐν τοντοιν ?ν τι ίνμμιχίγομενον . είμΙ 
δ\ ώς ^οίκεν , έγώ γελοΐός τις Ιηανώς κατ είδη διιατάς 
και ΰυναριϋ'μονμενος. 

ΠΡίΙ, τι φϋς, ω 'γα&ε; 
ΣΩι, Τετάρτου μοι γένους αυ προαδεΐν, 
ΠΡίΙ. Λέγε τίνος. 

ΣίΙ. Της ξυμμίξεως τούτων προς άλληλα την αΐτίαν 
δρα, καΐ τί^ει μοι προς τριβϊν έκείνοις τέταρτον τούτο. 
ΠΡΟ,. Μών ουν 6οι καϊ πέμπτου προαδεήσει διάκρι- 
ΰίν τίνος δυναμένου; 

ΣΆ. Τάχ αν * ου μην οΐμαί γε έν τφ νυν . έαν δύ 
Ϋ ΓΡί3. ^ηβψΦ^ ίίιχι δέγ] /* ϋυγγνώαει πού μοι αυ μεταδιώκοντι πέμπτον [βίον"]. 
'^' ΠΡΆ. Τί μην; 

ΣΆ, Πρώτον μΙν δη τών τεττάρών τά τρία διελόμε- 

νοι^ τα δύο τούτων πειρώμεΟ'α πολλά, ^άτερον έαχυΰμέ- 

. νον καϊ διεαπαβμένον ίδόντες, εις ^ πάλιν ^κάτερον συν- 

\ αγαγοντες, νοήύαι πη ποτέ ην ίχύτών %ν καϊ πολλά Ικά- 

^ τερον. 

ΠΡΆ. ΈΧ μοι ΰαφέατερον ϊτι περί αυτών εΙ^ποις , 
τάχ* αν ^ποίμην. 
η.χΗ. ΣΆ. Λέγω τοίνυν τά δύο, α προτίϋ•εμαι, | ταϋτ είναι 
απερ νυν δη, το μ\ν άπειρον, τό ίέ πέρας ϊχον . οτι δ\ 
/ τρόπον τινά τό άπειρον πολλά έατι, πειράΰομαι φράξειν 
το δΐ πέρας ^χον ημάς περιμενέτω, 
ΠΡΆ, Μένει. 

ΣΆ. Σκέ^αι δη. χαλεπόν μΙν γαρ καϊ άμφιαβητήοι- 

μον ο κελεύω οε ακοπεΐν, όμως δΐ ΰκόπει, θερμότερου 

; καϊ ιρνχρονέρου πέρι πρώτον ορα πέρας εϊ ποτέ τι νοή- 

^Λ-^^,^τί. ! οαις Αν, η τό |α«λλ6ν τβ καΙ ή^ορ έν αντοϊς οΙκουν 



•^* ΠΑΑΤΩ,ΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 21 

τοις γένεβιν, ^ωΰπίρ αν ένσικητον, τέΧοζ ^Λίτ^Β'ΐ^αίτ'ην 4^»^ ^ι^ *'^^η 
γίγνεΰϋ'αί* γΐνομ&της γαρ τελευτής καΐ αντώ τετελευ-^ Λ^-^/ν^ν 

ΠΡΆ, ΆΧη&εΰταζα λέγεις. 

ΣίΙ, ΆεΙ δε γε^ φαμέν, ϊν τε τφ ϋ'ερμοτέρφ %αϊ τω 
ψυχροτέρω το μάλλον τε χαΐ ήττον ϊνι. 

ΠΡΆ. Καϊ μάλα. 

ΣΆ, Άεϊ τοίννν 6 λόγος ΰημαΐνει τοντω μη τέλος 
^χειν ' ατελή δ' οντε δήπου παντάπαύιν άπείρω γίγνεβ%•ον, 
, ΠΡΆ. Καϊ ϋφόδρα γε, ω 27ώχρ£ΐίτ£$. 

ΣΆ. Άλλ' ευ γε, ω φίλε Πρώταρχε, νπέλαβες, %αΙ 
άνέμνηΰας οτι καϊ το Οψόδρα τοντο ο ύύ νυν έφ&έγξω 
%αϊ τό γε η^^μ^χ την αντην δνναμι/ν ^χετον τω μάλλον 
τε χαΐ ήττον, οηον γαρ αν ένήτον, ονκ έάτον εϊναίποΰον 
$7ίαατον, αλλ* άεϊ αφοδρότερον ήανχαιτέρου ααϊ τουναν- 
τίον ^ηόΰταις πράξεβιν έμηοιοϋντε τό πλέον -καϊ τό ΙΖατ- 
τον άπεργάξεαΟΌν , τό δε ποαόν άφανίξετον . ο γαρ έλέχ^ 
νυν δή^ μη άφανίααντε τό ποβόν, αλλ* έάααντε αυτό τε 
•μΛ τό μέτριον ίν τγι του μάλλον %αϊ 'ηττον καϊ αφόδρα 
καϊ ήρεμα ^δρα ίγγενέα&αί , αυτά ^^^ει ταί^τα έκ τής αυ- 
τών χωράς έν ^ ένήν. ου γαρ ϊτι &ερμότερον ούδΐ ιρυ- 
χρότερον εϊτην αν λαβόντε τό ηοαόν * προχωρεί γάρ καΐ 
ου μένει τό τε &ερμότερον άεϊ ηαΐ τό ψυχρότερον ώβαύ- 
τως, τό δΐ ποαόν ίοτη ααϊ προϊόν ίπαύβατο. τιατά δη 
τούτον τόν λόγον άπειρον γίγνοιτ αν τό ^ερμότερον καϊ 
τουναντίον οΙ/^οί. 

ΠΡβ,. Φαίνεται γουν, ω Σώτιρατες' ϊβτι ά* , όπερ 
είπες , ον ^άδια το;νΓθί ξυνεπεοΟ'αι . τό άΙ είααυϋ'ίς τε καϊ 
ουϋΊς Γσω$ λεχ&έντα τόν τε ερωτώντα %αϊ τόν έρωτώμε- 
νον 1%ανώς άν ξυμφωνοϋντας άποφήνειεν, 

ΣΆ. Άλλ' ευ μεν λέγεις, καϊ πειρατέον ούτω ποιεΐν. 
ννν μέντοι αϋ'ρει της του απείρου φναεως εί τοντο δεξό- 
μΒ9•α ^ημεΐον , ΐνα μη πάντ' έπεξιόντες μηκύνωμεν . 



1 



ο 



^. 



22 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 

ΠΡ£1. Το ποίον 6ή λέγείζ; 

ΣΛ, ^Οηο^ αν ήμΐν φαίνηται μάλλον τε καΐ ήττον 
γιγνόμενα %αϊ τό αφόδρα καΐ ήρεμα δεχόμενα χαϊ το λίαν 
ζ^'καϊ οβα τοιαύτα ηάντα, Ι εις το του άηείρου γένοζ ω$ 
εις ^ν δει ηάντα ταντα τι^εναι, •αατα τον ^μπροΰ^εν λό- 
γον, ον ϊφαμεν^ οϋα διέΰπαΰται καϊ διέαχιαταί ανναγα- 
γόντας χρήναί ΐίοτα δνναμιν μίαν έπιύημαίνεα&αί τίνα 
φύΰιν, ει μεμνηΰαί, 

ΠΡίΙ. Μέμνημαι, 

ΣίΙ, Ούΐίονν τα μη δεχόμενα ταύτα, τούτων δε τ^ί 
ίναντία ηάντα δεχόμενα, πρώτον μεν το ϊβον %αϊ ίβότητα, 
μετά δΐ το ΐοον το διπλάαιον χαϊ πάν ο_τί περ οίν προς 
ά^ι^μον^ άρι^μόξ η Ρ^'^^ον^τι πρό$ μετρον , ταντα Σύμ- 
παντα εις το πέρας άπολογιξόμενοι- καλώς αν ^οκοΓμ^ν 
δράν τοϋτο, η πώς αν φΐ^ς; 

ΠΡΛ. Κάλλιΰτά γε, ω Σώτιρατες. 

ΣΆ. Εϊεν ' το δε τρίτον τ6_μίΜτόν ίπ τοντοιν άμφοΐν 
τίνα Ιδέαν φήσομεν ^χειν ; 

ΠΡίΙ, Συ ααΐ έμοϊ φράΰεις, ώς οϊμαι, 

ΣίΙ. Θεδς μ\ν ουν, αν περ γε έμαϊς ευχαΐς έπήχοος 
γίγνηταί τις &εών. 

ΠΡίΙ. Ευχου δη χαϊ ακόπει. 

ΣίΙ. Σχοπώ, χαί μοι δοχεϊ τις, ω Πρώταρχε, αυ- 
τών φίλος ήμΖν νυν δη γεγονέναι. 

ΠΡΛ. Πώς λέγεις τούτο; χαϊ τίνι τεχμηρίφ χρ^; 

ΣΟι, Φράαω δήλον οτι . ΰυ δέ μοι ανναίκολου^ηϋον 
τψ λόγφ. 

ΠΡΛ. Λέγε μόνον, 

ΣΛ. Θερμότερον έφ^εγγόμε^α νυν δη πού τ« χαϊ 
ιρυχρότερον . η γαρ ; 

ΠΡΛ. Ναι. 

ΣΟ,. Πρόϋ^ες δ'ή ξηρότερον χαϊ ύγρότερον αύτοϊς χαϊ 
πλέον χαϊ Ελαττον, χαΐ %άττον χαϊ βραδύτερον, χαϊ μεΐ- 



ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 23 

ζον χοίΐ αμικρότερον , τιαΐ οπόαα έν τω πρόα^εν της τ6 
μάλλον τε καΐ ήττον δεχόμενης έτί&εμεν εις ^ φύβεως, 

ΠΡίΙ, Της τον άπειρου λέγεις; 

ΣΛ, Ναι. αυμμίγνν δε γε εις αυτήν τό μετά ταϋτα 
την αυ τον ηέρατος γένναν. 

ΠΡίί, ΠοΙαν; '^ 

ΣίΙ. ^Ην ηαΐ νυν δη δέον ημάς , %α^άηερ τ^ν του 
άπειρου σννηγάγομεν εις ?ν, ούτω καϊ την του περατοε ι- 
δοϋς αυναγαγεϊν, ου σννηγάγομεν. άλλ' ίσως χαΐ νυν τ(χυ- 
τόν δράσεί' τούτων αμφοτέρων συναγομένων τιαταφανής 
κάκεΐνη γενησεται, τρ ^^*^ ι^ι 

ΠΡίΙ. Ποίαν ϋαϊ πώς λέγεις ; την -ν'^ Γ,ί;.,^Γ/'- ^ > κίλ^η/ 

Σεΐ. Την του Γσον ηαΐ διπλασίου, καϊ όπόση παύει 
προς αίληλα το^κΌίΐ/τ/α διαφόρως Εχοντα, σύμμετρα δ^ και 
σύμφωνα ένϋ'εΐσα άριϋ'μόν απεργάζεται, 

ΠΡΟ,, ΜανΟ'άνω * φαίνει γάρ μοι λέγειν , μιγνύς 
ταύτα, γενέσεις τινάς άφ' ^ηάστων συμβαίνειν. 

ΣΛ, Όρ^ώς γάρ φαίνομαι, 

ΠΡΛ, Λέγε τοίννν, 

ΣΆ. ^Αρ ονκ έν μ\ν νόσοις ή τούτων όρ^ χοινω- />^./ι.5^ «^ 
νια την ύγιείας φύσιν έγέννησεν; ^-///.γ,/. 

Ι ΠΡΛ. Παντάπασι μεν οίν/ ζ"*-^^- 

ΣίΙ. *Εν δΐ όξεΐ καλ βαρεϊ καΐ τ αχεί καϊ βραδεϊ ,/^^ητ^^^-^^Τ. 
άπείροις ουσιν, αρ' ου ταύτα έγγιγνόμενα ταϋτα αμα πέ- 
ρας τε άπειργάσατο τκύ μονσιτιην ^νμπασαι/ τελεώτατα 
ξννεστησατο ; 

ΠΡΆ. Κάλλιατά γε. 

ΣΆ, Καϊ μην Εν γε χειμώσι καΐ πνίγεσιν έγγεν6μεναή^^/^'/9Β•Λ 
τό μϊν τίολυ λίαν %αϊ άπειρον άφείλετο , το δΐ Εμμετρον 
%αϊ αμα σύμμετρον άπειργάσατο, 

ΠΡΛ, Τι μην ; 

ΣίΙ, ΟνΛουν έα τούτων ωραί τε ααϊ οσα ααλά πάντα /ί»/^'Φ ^'/ι- 



24 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 

ημΐν γέγονε, των τε άηείρων παϊ των πέρας §χ6ντων 
ανμμιχ'Ο'έντων ; 

πρβ.. Πώς ^ ου ; 

Σεΐ, Καϊ αϋΛα δη μνρία έπιλβίπω λέγων, οίον μ&9>' 

♦ι Λ ^ΑΛ^^*ΐ'/*•νγΐΒίας τίάΧΧος καΐ ίΰχνν, κάί έν 'ψΌχαΐς αν πάμπολλα 

'^' ^τερα ηαϊ πάγκαλα, νβρνν γάρ που και ξνμΐίαααν πάν- 

., των πονηρίειν αντη κατίδονΰα η &εός , ω χαύ Φίληβε , 

πέρας οντε ηδονών ονδεν ούτε πληΰμονών ένον έν αν- 

τοις, νομον %άί τάξιν πέρας εχόντων ^&ετο' %αί ου μεν 

Γ»Λν49^ ί^Ϋ^,^^άποτιναϊααι φγις αυτήν, έγώ δε τουναντίον άποαώΰαι 

(^.^ψΜ^/'/^-^Ι^ λέγω. Σοϊ δέ, ω Πρώταρχε, πώς φαίνεται; 

ΠΡίΙ. ΚαΙ μάλα, ω Σωκρατες, ϊμοιγε αατά νουν, 
ΣίΙ, Ονηονν τα μ^ν δη τρία ταύτα εϊρη%α, εΐ ζυννοεΐς, 
ΠΡΟ,, 'ΑΧλ' οΐμαί αατανοεϊν * %ν μ^ γαρ μοί δοκεϊς 
τυ άπειρον λέγειν, ^ δ\ ϋαΐ δεύτερον το πέρας έν τοις 
ουΰι, τρίτον δΐ ου ΰφόδρα κατέχω τί βουλει φράξειν, 

ΣΛ. Το γαρ πλη&ός αε, ω &ανμάαιε, εξέπληξε της 
του τρίτου γενέβεως, και τοι πολλά γε καϊ το άπειρον 
παρέοχετο γένη, όμως δ" έπιαφραγιβ^έντα τω του μάΐλον 
καϊ εναντίου γένει %ν έφάνη, 
* ' ΠΡΩ.. Άλη9•ή, 

ΣίΙ. Καϊ μην το γε πέρας ούτε πολλά εϊχεν, οϋτ' 
. . έδυακολαίνομεν ώς ουκ ην %ν φύβει, 

ΠΡβι, Πώς γαρ αν; 

ΣΛ, Ουδαμώς, αλλά τρίτον φά&Ί με λέγειν, ^ν τοντο 
τι^έντα τό τούτων ϊκγονον άπαν, γένεΰΐν εις ούαίαν ίκ 
τών μετά του πέρατος άπειργααμένων μέτρων, 
πρβ., "Εμα^ον, 
]^^ ταζ ΣΛ, 'Μλά δη προς τρίΰϊ τΰταρτόι/ τι τότε ^φαμεν 
εϊναι γένος ΰκεπτέον, κοινή ί* ή ακέιρις' ορα γαρ εΐ ΰοι 
Ι δοκεΐ άναγκαϊον είναι πάντα τα γιγνόμενα διά τίνα αΐτίαν 
■ ^ ••. - ι γίγνεϋΟ'αι. 

• • • ΠΡΛ. *Έμοιγε ' πώς γαρ αν χωρϊς τούτου γίγνοιτο ; 



ι 



«»♦ ΠΛΑΤαΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 25 

2^1^. Οναονν η του ποιονντος φνοις ονδίν πλην ονό- 
ματι της αιτίας διαφέρει., τ6 δε ποιούν και το αΡειον 
όο&ώς αν εϊη λεγόμενον ^ν; 

ΠΡΛ. Όρ&'ώς, 

ΣίΙ. Καϊ μην το γε ποιονμενον \ αν Τίάί το γιγνόμενον /*. λύ, 
ουδέν πλην ονόματι, καΰ'άπερ τ6 νυν δη, διαφερον εύρή- 
αομεν. η πώς; 

ΠΡΆ. Οντως. 

ΣΩ,. Αρ' ονν ηγείται μ\ν το ποιούν άεΐ κατά φνΰιν , 
το δΐ ποιονμενον άχολον&εΐ γιγνόμενον ίχείνφ; 

ΠΡεί. Πάνυ γε, 

ΣΛ. "Αλλο αρα καϊ ου ταύτόν αίτια τ έατϊ καϊ τό 
δουλεϋον είς γένεαιν ^ίτία. 

ΠΡΟ.. Τι μην; ** Ο 

ΣΆ. Οντίουν τα μίν γιγνόμΒνα καϊ έξ ων γίγνεται 
τι^ντα τά τρία παρέαχετο ήμΐν γένη; 

ΠΡΟ,, Καϊ μάλα. 

ΣΟ,, Γ6 5έ δη πάντα ταύτα δημιουργούν λέγομεν 
τέταρτον, την αίτίαν, (ος Ικανώς έτερον εκείνων δεδη- 
λωμ^ον; 

ΠΡβ,. "Ετερον γαρ ονν. 

ΣίΙ. Όρϋ•ώς μην ^χει, διωριϋμένων των τεττάρων, 
ίνος ^άατου μνήμης ένεκα εφεξής ίχυτα καταρι&'μήΰαα&αι. 

ΠΡΆ. Τι μην; 

ΣίΙ, Πρώτον μΙν τοίννν άπειρον λέγω, δεύτερον δΐ , . 

πέρας, ϊπειτ ^κ '^ρνίωΐ' τρίτον μ^ κτην καϊ γεγενημέ νην \ ■ * ^ 

Ουαίαν την δΐ της μίξεως α^τ/αι/ καϊ γενέαεως τετάρτην \ 
λέγων αρα πλημμελοίην αν τι;ίΜ/^ Μ-Λη^/^ιΧ^* η^ Άνη$ Ρ0^%^λ *ύ 6 

ΠΡίΙ. Καϊ πώς ; '^' ^ ^• ^^Α^' 

Σ£1. Φέρε δη, το μετά τοϋ^' ήμΐν τις 6 λόγος; καϊ -^ 
τι ποτέ βουλη&έντες εΙς ταύτα άφικόμε^α; αρ' ου τόδε 
ιγν; δευτερεΐα έξητοϋμεν πότερον ηδονής γίγνοιτ αν ή 
φρονήαεως. οΰχ ούτως ην; 



ΓνΛ' ί'^νίν* 5?^ 



26 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 

ΠΡΆ, Οντω μ^ν ουν, 

ΣΛ, Αρ ονν ννν, έηείδη τοεντα οντω $ΐ6ΐΧόμ^α, 
τιάλΧιον αν καΐ την τιρίΰΐν έπιτελΒααίμΦα πρώτον πέρ* 
καϊ δεντέρον, περϊ ών δη το ηρώτον ημφιαβητήααμεν ; 
ΠΡΛ. "Ιΰως. 

ΣίΙ. ^Ι%Ί δή, ννκώντα μ^ν 1%'εμέν ηον τόν μίχτον 
βίον ηδονής τε καϊ φρονήβεως. ην όντως; 
ΠΡα. "Ην, 

ΣΛ. Ον%ονν τοντον μίν τον βίον ορώμέν πον τις τέ 
έατί τίαΐ όηοίον γενονς; 
ΊΊΡίΙ. Πώς γαρ ον; 

Σβι. ΚαΙ μέρος γ' αντον φήαομεν είναι τον τρίτον, 

οϊμαι, γένονς. ον γαρ δνοΐν τιν&ίν έΰτΧ μίλ τος έπ εΐνος, 

^.^ΐΜα-Μ^^' *αλλά ξνμπάντων των απείρων ύπο τον πέρατος δεδεμέ- 

'^^'"^ νων, ωατε όρΟ'ώς ο νίχηφόρος οντος βίος μέρος έιιείνον 

γίγνοιτ αν, 

ΠΡίΙ. Όρ^οτατα μεν ονν. 
α.) ΧΓ ΣΛ. Εΐεν, Τί δε ο ΰός, ω Φίληβε, ήδνς καϊ αμίΜ,τος 
ών έν τίνι γένει τών είρημένων λεγόμ&νος όρ&ώς αν ποτέ 
λέγοιτο; ωδε δ* άπότίριναί μοι πρϊν άποφήναβ&αι, 
ΦΙ. Λέγε μόνον. 

ΣΛ. ^Ηδονή και λνπη πέρας ^χετον, η τών το μάλ- 
λον τε %αϊ ήττον δεχόμενων έβτόν; 

ΦΙ. Ναι, τών το μάλλον, ω Σώκρατες' ον γαρ αν 
^: ;η*κιί;^^Λ^ - ^^ονη πάν α^α-^ον ην, εΐ μη άπειρον ετύγχανε πεφντιός 
ΐΡΛΚ^ν. Ι χαί πλήξει %αί τφ μάλλον. 

ρ χ$, ι ΣΛ. Ονδε αν, ω Φίληβε, λνπη παν τιατιόν ωύτ 

[αΧλο τι ν^'ΐΛίετΐτέόν' η-ψήν τον απείρου φύαιν, ο πα- 

Ϋ,^.Λ^ Α./.^$β»βρέχεταί τι μέρος' ταΐς^ηδοναΐς άγαϋ•ον. τοντο δη ϋοι 

%^./^»»τ.ρ ί0/, γ^ρ απέραντων γεγονός ϊύτω, φρόνηΰιν δΐ καΐ έπιβτημην 

[) ) %α\ νονν εις τί ποτέ τών προειρημένων , ω Πρώταρχέ τε 

χαΐ Φίληβε, ννν τέντες ονχ αν άαεβοΐμεν; ον γαρ μοι 



Μ» ΠΛΑΤΑΝΟΣ Φ ΙΑΜΒΟΣ. 27 

5οχ£Γ ομνα^οζ ημΐν εϊναι 6 κίνδυνος αοιτορ&ώααΰΐ ααι μη 
περί το ννν ίρωτώμενον, 

ΦΙ, Σεμνννεις γάρ, ω Σώκρανες^ τον αεαυτον ^εόν. 

ΣίΙ, Καϊ γαρ αύ, ω ΙταΓρε, την ΰοεντοϋ' το Β' έροα- 
τώμενον όμως ήμΐν λεχτέον. 

ΠΡίΙ. Όρ%'ώς τοι λέγει Σωκράτης, χαϊ αΰτφ ηεκηεον. ς, Ζ ^/ϋηΛ^- < 

ΦΙ, Ουχονν νπίρ έμον σν, Πρώταρχε, ηροτιρηοοίί* ' "^ 
λέγειν ; 

ΠΡΛ, Πάνυ γε' ννν μέντοι ΰχεδόν άηορώ, καϊ δέο- 
μαι γε, ω Σώαρατες, αντόν σε ήμΐν γενέύ^αι προφήτην^ 
ίνα μηδίν ημείς οοι περί τόν ά^ωνίΰτήν έξαμαρτάνοντες {-το^τ ν^^ν) 
παρά μέλος φ^εγξώμεϋ'ά τι, 

ΣΛ, Πειοτέον, ω Πρώταρχε' ουδέ γαρ χαλεπον ου- 
δέν έπιτάττεις. άλλ' όντως βε έγω , κα&άπερ εϊπε ΦΙληβος, 
αεμνννων έν τφ παίξειν έ&ορύβηβα, νουν καΙ έπιατήμην 
έρόμενος οποίου γένους εϊεν ; 

ΠΡίΙ, Παντάπααί γε, ω Σώκρΰΐτες. 

ΣίΙ. *ΑΙΧά μην ^φδιον, πάντες γαρ αυμφωνοναν οΐ γ^'/^0ΐ4Φ6.Λ9Α 
αοφοί, εαυτούς όντως αεμνύνοντες , ωξ^νοϋς έατί βαοιλευς 
ήμΐν ουρανού τε καϊ γ ης, καϊ ίϋως εν λέγουοι, δια μα- 
κροτέρων δ*, ει βούλει, την ΰκέχριν αυτού του γένους 
ποιηοώμε%'α, 

ΠΡΛ, Αέγ' όπως βούλει, μηδΙν μήκος ήμΐν υπολογι- 
ζόμενος, ω Σώΐίρατες, ώς ονκ άπεχ&ηϋόμενος, 

ΣΛ, Καλώς εϊπες, άρξώμε&α δέ πως ώδε έπανε- χν/, 
ρωτωντες, 

ΠΡβ,, Πώς ; 

ΣΛ, Πότερον, ω Πρώταρχε, τα ζνμπαντα καϊ τάδε 
τό καΧουμενον όλον έπιτρστνευειν φώμεν την τον αλόγου 
τιαϊ είκ^δνναμιν καΐ το οπτι Ετνχεν, η τάναντία καϋ'ά- 
ηερ οΐ πρό<ί9'εν ημών Φλέγον νονν χαλ φρόνηΰίν τίνα 
^Όνμαατήν ϋυντάττουΰίχν δκχκυβερν^ν ; Ρ^,ά^^^Αν 

ΠΡΛ, ΟνδΙν των αυτών, ώ θαυμάσιε Σώκρατες,Χχ^^^^Μ^ 



28 ΠΛΑ ΤαΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 

ο μ^ν γαρ ϋν νυν δη λέγεις ^ ονδ* οΰΐον εϊναί μοι φαΐνε- 

ταΐ' το δΐ νουν πάντα δίοηιοαμεΐν αντα φάναί καϊ της 

, / 9'/'^^δ ϊΌίί κόΰμου καΐ ηλίον καϊ ΰεληνης τκχϊ άατέρων 

α/^.3.Α9' ^^"^ ηάαης της περιφοράς άξιον, καΙ ουκ άλλως %γωγ αν 

ποτέ περί αυτών εϊποψι ονά* αν δοξάααιμι. 

ΣΩι, Βούλει δήτά τι %αϊ• ημείς τοΐς ^μπροβ&εν 
' όμολογούμενον ξυμφήβωμεν , ως ταυϋ"* ούτως ^χει , Ι καΐ μ•^ 
^.Ζ^-μονον οίωμεΰ•α δεϊν τάλλότρια άνευ αινδύνον λέγειν, άΧλοί 
χαΐ αυγ'κινδυνεΰωμεν -καϊ μετεχωμεν του ιΙ^όγου , οτίχν άνηρ 
δεινός φγι ταΰτα μη ούτως αλλ* ατάκτως ^χειν ; 
ΠΡεί. Πώς γαρ ονκ αν βουλοίμην; 
ΣΛ, *'ΐ%Ί δη, τον έπιόντα περί τούτων νυν ήμΐν λό- 
γον άϋ•ρει. 

ΠΡβι, Λέγε μόνον. 

ΣίΙ. Τα περί την των οωμάτων φύΰιν απάντων των 

ζώων, πυρ ααί ύδωρ %αϊ πνεύμα, κα&ορώμέν πον, χαι 

[ί/Α••/^ Κα^α-γην , τια&άπερ οΐ χειμαζόμενοι φαΰιν , ενόντα έν τ^ αυστάβει. 

^'^' ΠΡΩ,. ΚαΙ μάλα' χειμαξόμε&α γάρ όντως νπ άπο- 

χ.Λ^. ΣΩ,. Φέρε δη, περί ^κάατον τών παρ* ήμΐν λεφΐ το 

τοιόνδε. 

πρβ.. Ποιον; 

Σ£1. ^Οτι ομιγ,ρόν τε τούτων ^τιαύτον παρ* ήμΐν ίνε- 



'^'Ρ' ' ^ϋτι %αί φαύλον ααί ούδαμη ουδαμώς ειλικρινές ον -και 



\ Μ 



'/ψΨ^ 



την δύναμιν ού% άξίαν της φύβεως ^ον. έν ίνί δΐ λαβών 
περί πάντων νόει ταύτόν, οίον πυρ μ\ν ϊύτι πον παρ* 
ήμΐν, ϊοτι δ* έν τω παντί. 

ΠΡΆ. Τί μην ; 

ΣίΙ. Ούκονν ϋμααρόν μέν τι το παρ* ήμΐν %αϊ άΰΟ'Β' 
νες χαΐ φαϋλον, το δ* έν τφ παντί πλή&ει τε ^αυμαστον 
%αί πάλλει ηαί πάατ] δυνάμει ττ) περί το πυρ ουΰ'η. 

ΠΡίΙ. Καί μάλα άλη&^ς ο λέγεις. 

ΣΩι. τι δέ; τρ£φ£ταί καί γίγνεται έχ τούτου καί 



30* ΠΛΑΤαΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 29 

άρχεται το του παντός πυρ υπό του παρ ημΐν πυρός, 
η τουναντίον υπ εκείνου το τ έμόν %αΙ το ΰον καϊ τό 
των άλλων ζώων ατταντ' ί^βχει ταύτα; 

ΠΡΛ, Τοϋτο μίν ονά* άποτιρίαεως άξιον έρωτας. 

ΣΆ. 'Ορϋ'ώς' ταύτα γαρ έρεΐς, οΐμαι, περί τε της 
ίν τοις ζίοοις γης της §νϋ•άδε κα2 της έν τω παντί, και 
των άλλων δη πάντων οαων ηρώτηαα ολίγον εμπροαΟ'εν , 
ούτως άποκρινεΐ. 

ΠΡΆ, Τις γαρ άποκρινόμενος άλλως ύγιαίνων αν 
ηοτε φανείη; 

ΣίΙ, Σχεδόν ουδ' όΰτιαοΰν. άλλα τό μετά τοϋτο ^ξης 
?9Τον. πάντα γαρ ημείς ταϋτα τα νυν δη λεχ&έντα αρ' 
ουκ εις %^ ΰυγκείμενα ίδόντες έπωνομάααμεν αώμα; 

ΠΡΟ,. Τι μην; 

ΣΛ. Ταύτόν δη λαβί καΐ περί τοϋδε ον κοβμον λέγο- 
μεν. δια τόν αυτόν γαρ τρόπον αν εί^η που ύώμα, αύν-, 
Ο'ετον ον ίκ των αυτών. > . ί . 

ΓΖΡβ. "Ορθότατα λέγεις. 

ΣίΙ. Πότερον ουν §κ τούτου του ΰώματος όλως τό 
παρ ημΐν αώμα η ίκ του παρ' ημΐν τοϋτο τρέφεται τε 
ηαΐ οβα νυν δη περί αυτών είπομεν, είΐηφέ τε καϊ ιΰχει; 

ΠΡβι. Καϊ τοϋΟ^ έτερον ^ ω Σώκρατες, ούκ άξιον 
έραηηαεως. " ' 

Ι Σβ,. Τι δέ; τόδε αρο; άξιον; η πώς έρεΐς; ζ"*^^- 

ΠΡΛ. Λέγε τό ποιον. -■* 

ΣΆ. Τό παρ' ημΐν αώμα αρ' ού ψυχήν φήαομεν εχειν;' ^ 

ΠΡΆ. ^ήλον οτι φήαομεν. 

ΣΆ. Πό&'εν, ω φίλε Πρώταρχε, λαβόν, είπερ μη τό 
γε του παντός αώμα ^μιρυχον ον ετύγχανε, ταύτα γε Εχον 
τούτω καϊ ίη πάντη καλλίονα; 

ΠΡΆ. ^ηλον ώς ούδαμό&εν αλλο^εν, ω Σώκρατες, 

ΣΆ. Ού γάρ που δοκοϋμέν γε, ω Πρώταρχε, τα τέτ- 
ταρα ίκεΐνα, πέρας καϊ άπειρον καϊ κοινόν καϊ τό της 



30 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 80« 

αίτιας γένος, ίρ απαΰΐ τέναρτον ίνόν, τοντο ίν μ^ τοις 
παρ' ήμΐν ψοχήρ τβ ηαρέχον %αϊ σωμαατιίαν έμποιονν χαΐ 
,, τηαίααντος αώματος Ιατρνκην %αΙ ίν αΙΙοις αΧΚα ουντι^'ϊν 
•ΛαΙ άτίονμενον παύαν χαϊ ηαντοίίχν οοφίαν ίπι-καιλεΐο^αι , 
των 8* αυτών τούτων όντων ίν ολφ τε ονρανφ χαϊ κατά 
μεγάλα μέρη, καΐ προΰέτι καλόίν καϊ εΟίΛτιρινών, ίν τού- 
τοις ^ ονχ άρα μΒμηχανηΰ&αί την των παλλίσταίν καΙ 
τιμιωτάτων φνβιν, 

ΠΡΛ. 'ΑΧΧ' ουδαμώς τουτό γ' άν λόγον Εχοί, 

ΣίΙ. Ουαοΰν εΙ μη τούτο μετ ίχείνου του Ιόγου άν 
επόμενοι βέλτιον λέγοψεν, ώς ϊύτιν, α ποίλάκις εΙρή%α- 
μεν, άηειρον τε ίν τφ ηαντϊ ηολυ καΙ ηέρας Ιιιανόν, καί 
τις ίπ αύτοϊς αΙτία ου φαύλη, κοΰμουβά τε και ουντάτ- 
τουβα ίνιαυτούς τε καϊ ώρας ηαΐ μήνας, αοφέα χαι νους 
λεγομένη δικαιότατ άν. 

ΠΡίΙ, δικαιότατα δήτα, 
^ί»•./».^^.! ΣΆ, Σοφία μην καϊ νους άνευ 'ψνχης ούκ άν ηοτε 
γενοίοϋτμ^. 

ΠΡΟ,. Ου γαρ συν. 

ΣΆ. Ούκοϋν ίν μίν τ^ του ^ι6ς ίρεΐς φύαει βαοι- 
λικήν μ^ ψν;ΐ^ν, βαοιλικον δΐ νουν ίγγίγνεο&αι διά την 
της αιτίας άνι^αμ^ι^, ίν δΐ ά^Χοις άλλα καλά, καϋ•* ο 
/^^•^^^'^ Οον ^κά ατοις λέγεα^αι. 

ί.^/$.Λ.Α^^)^' ΣΆ. Τούτον δη τόν λόγον ημάς μη τι μάτην δόξ;υς, 
'•^•/*3^•'*••/^'*ΐί Πρώταρχε, είριριέναι, άλλ' ϊβτι τοίς μϊν πάλαι άπο- 
φηναμένοις ώς άει του παντός νους άρχει Σύμμαχος 
ίκείνοις. 

ΠΡΆ. "Εοτι γαρ ουν. 

ΣΆ. Τη δε γε ίμη ξητηαει πεπορικώς άπόκριαιν, οτι 
ί^'^/έ^ι^^'^^^ ^^ )^6νουβτ22£ του πάντων αιτίου λεχθέντος τών 
ί¥ψ0^^^^*;τνττάρων, ων ην ημΐν %ν τούτο. Εχεις γαρ δήπον νυν 
'*!^^£^.^^/^»^ίίημών ηδη την άπόκρίΛίν. 



31^ ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ, 31 

ΠΡίΙ, "Εχω καϊ μάλα ΐΗΟίνώς' ηαί τοί με άποπρινά- 
μενος ^λαϋ•ες. 

ΣίΙ. *Ανάπανλ(χ γάρ, ω Πρώταρχε, της ΰπονδής γί- 
γνεται ενίοτε ή παιδιά. 

ΠΡΛ, Καλώς είπες. 

ΣίΙ. Νυν δη νους, ω ^αϊρε, ου μίν γένους | έΰτϊ 'ααϊ 3,,^/. 
τίνα ποτέ δύναμιν αέιιτηται, οχεδόν έπιείχώς ημϊν τα νυν 
δεδήίωταί. 

ΤΤΡβ. Πάνυ μεν ουν. 

ΣΆ. Και μην ηδονής γε ώβαύτως πάλαι το γένος 
έφάνη. 

ΠΡα. ΚαΙ μάλα. 

Σ£1. Μεμνώμε&α δη καΙ ταύτα περϊ άμφοίν , οτι 
νους μεν α/τ/α^ ην ξυγγενης %αϊ τούτον αχεδον του γένους, 
ηδονή δε άπειρος τε αύτη και του μήτε άρχην μήτε μέΰα 
μήτε τέλος έν ^αντψ άφ' δαύτου έχοντος μηδΐ ^ξοντός 
ποτέ γένους. 

ΠΡΛ. Μεμνηαόμε&α' ηώς γαρ ου; 

Σ£1. ^εΐ δη το μετά τούτο, έν φ τέ ίατιν ^κάτερον ^ζα[. 
αύτοιν καΐ ίίά τι πά&ος γίγνεαϋΌν^^ οπόταν γίγνηα&ον , 
ίδεϊν ήμ&ς' πρώτον την ήδονήν ωαπερ το γένος αύτης 
πρότερον έβααανίααμεν , ουνω τιαϊ ταντα πρότερα, λύπης 
δ* αυ χωρίς την ήδονί^ν ουκ αν ποτέ δυναίμε&α Ιχανώς 
βααανίααι. 

ΠΡΆ. Άλλ' ει ταντι^ χρή πορεύεα^αι , ταντ'η πορ&ί- 
ώμεΟ'α. 

ΣίΙ. ^Αρ ουν ϋοϊ ιχΜ%'άπερ έμοϊ φαίνεται της γενέαεως 
αυτών πέρι; 

ΠΡΛ. Το ποίον; 

ΣίΙ. Έν τω κοινφ μοι γένει αμα φαίνεα&ον λύπη 
τε ααϊ ήδσνη γίγνεα&αι κατά φύσιν. 

ΠΡΆ. Κοινον δέ γε, ω φίλε Σώκρατες , ύπομί- 
μνηφιε ημάς τι ποτέ των προειρημένων βούλει δηλοϋν. 



32 ΠΑΑΤΩ,ΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. Ζ9. 

' 231Ω. "Εΰταν ταϋτ εις δνναμιν, ω ^αυμάδιε. 
ΠΡΟ.. Καλώς εϊπες. 

ΣΩ,, Κοινών τοίνυν νηοίκονωμεν δ δη των τεττά- 
ρων τρίτον έλέγομεν. 

ΠΡΆ. "Ο μετά το άπειρον ααϊ πέρας έλεγες; ίν ω 
και νγίειαν , οϊμαι 8\ καϊ άρμονίαν , ίτίΟ-εαο ; 

ΣΆ. Κάλλιατ εϊπες. τον νουν δΐ ο τι μάλιατ ηδη 
πρόοεχε. 

ΠΡβ,. Λέγε μόνον, 
^ι^.^,^φ,ί. Σ9ί. Λέγω τοίννν της αρμονίας μίν λυομένης ημϊν 
^η4ι,§1$, ^ '^οϊς ζώοις α/[*α λύβιν της φνοεως καΐ γένεαιν άλγη- 
δόνων έν τφ τότε γίγνεβ^αι χρόνφ. 
ΠΡΆ. Πάνυ λέγεις εικός. 

ΣίΙ. Πάλιν δΐ άρμοττομ&ιτης τε καΐ εις την αντης 
φύβιν άπιούβης ηδονην γίγνεαϋ•αι λεκτέον , εί δει δ£ 
ολίγων περί μεγίϋτων ο τι τάχιΰτα ^η&ηναι. 

ΠΡΟ,. Οϊμαι μέν βε όρϋ•ώς λέγειν, ω Σοάκρατες, 
έμφανέατερον δε ίυι ταυτά το;νΓο; πειρώμε&α λέγειν. 

ΣίΙ. Ουκουν τα δημόβιά που καϊ τιεριφανή ^^ΰτον 
ουννοεϊν ; 

ΠΡΟ.. Ποια; 

ΣΛ. Πείνη μέν που λΰβις καϊ λύπη; 
ΠΡΟ.. Ναί. 
Ζ'^ <ί% >τΧ ^. Αι ΉίΣΆ. Έδωδη δέ, πληρωϋις γιγνομένη πάλιν, ηδονή ; 
?Χ,// ^ ^• ^ 'ΎΠΡΟ.. Ναί. 

ΣΆ. ^ίψος δ* αυ φΟΌρά καϊ λύπη [καϊ λύδις], ή 

,»^.^χδ\ του νγρού πάλιν το ξηραν&εν | πληροϋβα δύναμις 

^ ,^/.^/^*. ι^ίονι}. διάκριΰις δέ γ' αυ καϊ διάλυβις ή παρά φύαιν, 

του πνίγους πά^ , λύπη ; κατά φύϋΐν δ* ή πάλιν άπό- 

δοβίς τε καϊ ψύξις ηδονή. 

ΠΡΛ. Πάνυ μεν ουν. 

ΣΛ. Καϊ ^ίγονς ή μεν παρά φύβιν του ζώου της 
ν/ρότητος πήξις λύπη' πάλιν δ* εις ταύτον άπιάντων 



ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 33 

χαϊ διοηιρινομΒνωρ η τιατα φύϋιν όδος ηδονή, χαΐ ίνΐ 
λόγφ αχόηει Βί•ΰοί μέτριος 6 λόγος, δς οίν φτ) τ6 Ικ 
του άπειρου τιαϊ πέρατος ιιοετά φνύιν ^μψυχον γεγονός 
εϊδος, όπερ Φλέγον έν τφ πρόΰ&εν, όταν μίν τοϋτο 
φ&είρηταί, την μίν φϋ•οραν λύπην εϊναι, την δ* εις 
την αυτών ούύίαν όδόν , ταυτην δ' ου πάλιν την άνα- ι 
χώρηΰιν πάντων ηδονήν, 

ΠΡίΙ, "Εύτω • δοτιεϊ γαρ μοι τύπον γέ τίνα ^χειν, 

ΣΟ,, Τούτο μ^ τοίνυν *εν είδος τι^ώμεΟ'α λύπης 
τε ΊΛΜΪ ηδονής έν τούτοις τοις πάϋ'εΰιν ^ατέροις; 

ΠΡα, ΚεΙα&ω, 

ΣίΙ, Τί^ει τοίνυν αύτης της ψυχής κατά το τού- 
των των παϋ•ημάτωρ προαδόχημα το μ^ προ των ηδέων '^ Λ^^^/β /^ι 
έλπιξόμενον ήδυ ηαΐ ϋ'α^^αλέον, το δΐ προ των λύπη- -^ 
ρών φοβερον καϊ άλγεινόν, 

ΠΡΑ, *Εατι γαρ ουν νουΟ•* ηδονής %αϊ λύπης &«- 
ρον είδος, τό χωρίς του αωματος αυτής τής ψυχής άιά 
προοδοχίας γιγνόμενον, 

ΣίΙ, Όρ&ώς ύπέλαβες, έν γαρ τούτοις οΐμαι, %ατά 
γε την έμήν δόξαν, είλικρινέύΐ τε ίκατέροις γιγνομέ- . . '^ 

νοις, ως δοτιεΐ, καϊ άμίητοις λύπης τε %αϊ ηδονής, 
έμφανίς Εσεαϋ•αι το περϊ την ήδονην , πότερον όλον , 
έατϊ το γένος άοπαοτόν , η τούτο μ^ν Μρφ των προει- | 
ρημένων δοτέον ήμΐν γενών , ηδονή δΐ %αΙ λύπΐβ , κα- \ 
0•άπερ ^ερμώ τιαΐ ψυχρώ %αΙ πάαι τοις τόιούτοις , τοτϊ \ 
(Λν άβπαΰτέον (^ντά^_τοτΙ δΐ ουκ άύπ αβτέον , ως άγα- \ 
^α μ^ ουκ οντά, ενίοτε δε καϊ ίνια δεχόμενα την τών^ί^^,χ^^,^^ι. 
1ίγα&ών είί τιν ο τε φν<Ην, ί^^»1'^ ^^ 

ΠΡίΙ,' Όρ&ότατα λέγεις οτι τανττβ πη δει διαπο- 
ρευ^ναι το νυν μεταδιωκόμενον, 

ΣΆ, Πρώτον μίν τοίνυν τόδε ξρνίδωμεν, <ύς εϊ- 
περ όντως ϊ<ηι το λεγόμενον, διαφ^ειρομένων μ\ν αυ- 
τών άλγηδών, άναΰωζομένων δΐ ηδονή, των μήτε δι^-. 
ΡΙ^ΑΤΟ νιιι. ^ 



34 ΠΑΑΤΟΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 

φ^ειρομένων μήτε άναΰωξομένων ^ννοηϋωμεν πέ^ι^ 

τίνα 7Τ0Γ£ ^ξιν 8ύ τότε έν ^άοτοις είναι τοις ξώοις , 

όταν οντωζ ϊΰχτι . αφ6δ^α 8ε «ροαέχων τον νουν είηέ * 

ί αρ' ον πάΰα άνάγχη πάν έν τω τότε χ^όνφ ξώον μήτε 

Ι τι λυπεϊΰ&•αι μήτε ηδεβ^αι, μήτε μέγα μήτε ΰμαιρόν ; 

ΠΡίΙ, Ανάγκη μεν ονν. 

νη.χ Λ^ ^* ^^' ΟυΗοΰν ϊΰτι τις τρίτη ημών ή τοιαύτη διά- 

^.53.\^εοις παρά τ ε την τον \ χαίροντος ηαΐ παρά την τον 

λνπουμένου ; 

ΠΡίΙ. Τι μήν; 

ΣίΙ. "Αγε δη τοίννν , ταύτης προΟ'νμον μεμνή- 
' β&αι ' προς γαρ την της ηδονής ηρίβιν ου βμιτιρον 
μεμνήΰ&αι ταύτην ϊύΟ^ ήμϊν η μή, βραχύ δ4 τι περί 
αυτής, εί βονλει, διαπεράνωμεν. 
ΠΡίΙ. Λέγε ποιον, 
09^^,^^$% • ΣΆ. Τω τον τον φρονεΐν ^λομένω βίον οϊΰ^' ώς 
[ τούτον τον τρόπον ουδίν απο%ωλύει ξτ^ν, 

ϋΡΛ. Τον του μή χαίρειν μηδέ λνπεΐα&αι λέγεις; 
ΣίΙ. 'Ε^^ή^ γάρ που τότε ίν τ ή παραβολρ τω ν 
*^'/Ψί' βίων μηδέν δεΐν μήτε μέγα μήτε αμΐκρόν χαίρειν τω 

τον του νοεΐν ηαΐ φρονεΐν βίον Ιλομένφ. 
ΠΡΛ. ΚαΙ μόλα. σύτως έ^^ή^, 

ΣΟι. Οντιονν οντος αν έκείνφ γε νπάρχοΐ' χο;1 Ι^ΰως 
ονδίν άτοπον εί πάντων των βίων έοτϊ Ο'ειότατος, 

ΠΡΟ,. Ουτίονν £Α(ό$ γε οννε χαίρειν τους &εους οντε 
το εναντίον. 

ΣΆ. Πάνυ μεν ονν ού% είκός' ααχημον γούν αυ- 
τών ^τίάτερον γιγνόμενόν έβτιν. άλλα δη τούτο μεν ϊτι 
%α\ εΙοαν%Ίς έπιϋκε^ώμεϋ'α , έάν προς λόγον τι ^, καϊ 
τφ νφ προς τα δεντερεΐα, έάν μή πρ6ς τά πρωτεία 
δυνώμεϋ•α προβ&εϊναι, προαΟ•ήαομεν. 
ΠΡίΙ. Όρ9'ότατα λέγεις. 
ΣΆ. ^αί_ί*5?^ ^ρό 7* ε'^^ξον είδος τών ηδονών, ο 



ΠΑΑΤίΙΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 



35 



,'Λι «; ν •/ ρ / 



της ψυχήζ αύτ ης ^φαμΒν εΐναι,^ διά μνή μης παν §ατϊ 
γ&/ονός. 

Ϊ7ΡΛ. Πώς; 

ΣΛ. Μνήμην , ως ^οικεν, ο τι ποτ* Ιαη, η^6τΒ- 
^ον άναληητέον. καΐ τίΐνδυνευει πάλιν ϊτι πρότίρον 
αίο^οιν μνήμης , εί μέλλει τα περϊ ταϋ9•' ήμιν καετά 
τρόπον φανερά πη γενήδεΰΰ'αι. 

ΠΡΆ, Πώς φγ/ς; 

Σ£1. Θίς τών περϊ τό ΰώμα ημών ^κάατοτε πα- 
θημάτων τα μίν ίν τω ΰώματι τιατααβενννμ^α πρΙν 
ίπϊ την ψνχην διεξείϋ'εϊν, άπα&η έ-κεΐνην έάύαντα , τα 
δΐ δι άμφοΐν ιόντα ζαί τίνα ώϋπερ ΰειΰμόν έντιθέντα 
ϊδίον τε ααϊ %οιν6ν ίκατέρφ, 

ΠΡίΙ. Κείϋϋ•ω. 

ΣΟ». Τα μ\ν δη μη δι άμφοΐν ιόντα έάν την ιρν- 
χην ημών φώμεν λιχν&άνειν , τα δΐ δι άμφοΐν μη λαν- 
θάνειν , αρ* όρϋ'ότατα ^ρονμ^; 

ΙΤΡΛ. Πώς γαρ ου; 

ΣίΙ. Τό τοίννν λεληθέναι μηδαμώς νπολάβης ως 
λέγω λή^ς ίντανθ'ά που γένεαιν. ϊοτι γάρ λή%Ύΐ μνή- 
μης ϊ^οδος' ή δ* ίν τφ λ&γομενω νυν ουπω γέγονε' 
του δη μήτε οντος μήτε γεγονότος πως γίγνεΰθαι φά- 
ναι τίνα άποβολην άτοπον, η γάρ; 

ΠΡίΙ. Τιμήν; 

Συ. Τα τοίνυν ονόματα μετάβαλε μόνον. 

ΠΡΟ,. Πώς; 

ΣΛ. ΆντΙ μεν του λελη&έναι τήν ψυχήν , όταν 
άπατης αυτή γίγνη^ϋαι τών βειβμών τών του ϋώματος, 
ην νυν λήθην \ κ£6ΐ£7$ , άναιβ^ύίαν ίπονόμαύον. < 

ΠΡα. "Εμαθον. 

ΣάΙ. Το δ* ίν Μ πάθει τίρ> "ψνχην χαΐ τό ΰώμα\χτ'^^. 
κοινοί γιγνόμενον %οιντί καΐ γ,ινεϊβθαι, ταύτης ο αυ την •'•/'* 
%ίνηύιν όνομάξων αί^ϋθηΰ ιν ονκ άπο τρόπον φθέγγοι αν. 3ίπ^ Ύζ. ^^»4Η 



π > 



36 



ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 



Β^. 



ΣίΙ, Ούκουν ηδη μαν^άνομεν ο βουλόμΒϋ'α κα- 
λΒΪν την αΪ6%Ίίΐ6ΐν; 

ΠΡΛ. τι μην; 
/.>^^//^'/- ΣΛ. Σωτηρέ αν τοίννν αίβ^ΰΒως την μνημ^ην^έ- 

γων όρ&ώς αν τις λέγοι κοιτά γε την έμην δόξαν. 

ΠΡίΙ. 'ΟρΟ'ώς γαρ ουν, 

ΣΛ. Μνήμης δί α νάμ^τηβιν αρ' ον διαφέρουβαν 
λέγομ^ν; 

ΠΡίΙ. 'Ίϋως. 

ΣΟ». Αρ ουν ΟΌ τόδε; 

ΠΡΛ, Το Λοΐον; 

ΣΆ. "Οταν α μετά του αωματος Επαβχε πά^ ή 
ψνχή, ταϋτ άνευ τον βώματος αυτή ίν ϊαντη ο τι 
μάλιοτα αναλαμβάνε , τότε άναμίμνήΰτιεα&αί που λεγομ^ν. 
η γαρ; 

ΠΡίΙ. Πάνυ μίν ουν. 

ΣΟ». Κα\ μην καΐ όταν άηολέααϋα μνήμην είτε 
ίψ*4.^^^>/'^^^^' αίύ&ήαεως εϊτ αν μαΰτ^ματος αυϋ•ις ταντην άναπολήύτι 
.«ο^./• α. ^άΐιρ αντη ίν Ιοτντ^, χαΐ ταντα ζυμπείντα άναμνήΰεις 
καϊ μνήμαζ πον λέγομεν, 

ΠΡΛ. Όρ^ώ9 λέγεις. 

2^. Ου δη χάριν αηαντ εϊρηται ταντα, ϊ(ίτι τάδε, 

ΠΡΆ. Το ποίον; 
"* ^^' ^'^*^^^Ϋ' Σ£1. "ίνα δτι την της ψυχής ήδονην χωρίς βωματος 



■Τΐ' 



"Ρ 



( / 



/ ν ι/^ ι / <' 



ο τι μάλιστα χοίΐ ^ναργεοτατα λάβοιμεν, παϊ αμα έηιΟν- 
μίαν δια γαρ τούτων «ως ταντα αμφότερα ϊοικε 
δηλουΰ^αι. 

ΠΡίΙ, Αέγωμεν τοίννν , ω Σωηραης, ηδη τ6 μένα ταύτα. 

ΣίΙ. Πολλά γε «ερί γένεΰιν ηδονής τιαΐ πάααν την 
μορφήν αντής άναγκαϊον^ ως ¥οι%ε, λέγοντας αχοηεϊν. 
καϊ γαρ νυν πρότερον ^τι φαίνεται ληπτέον έπιθνμίαν 
εϊναι^ τί ττοτ' ί^τι καΐ ποη γίγνϋίαι. 



Ζ^ ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 37 

ΠΡΛ. Σκοηώμβν τοίνυν ουδίν γαρ άπολοϋμεν. 
ΣΛ. ΆηολονμΒν μίν συν, χαΐ ταϋτά γΕ, ω Πρώ- 
τκρχε, ευρσντες ο νυν ξητονμΒν αΛολοϋμεν την ηερί 



αυτά ταντο; άπορίαν. 



ΠΡίΙ, Όρϋ'ώς ημύνω' τ ο β* ^φΒξής το ύτοις πεί-ΜΛ4/.^'^.^ ^ 
ρώμε^&α λέγΒίν. ' ^:^:'^*"^ 

ΣίΙ. Ουτίοϋν νυν δη πείνην τε ηαΐ δίι^ος καϊ ηόλλ* 
^ερα τοιαύτα ϊφαμεν εϊναί τ ίνας έπι^μίας; 

ΠΡίΙ. Σφόδρα γε. 

ΣΛ. Προς τί ποτέ αρα ταντόν βλε^αντες οΰτω πολύ ^^ί»/-^-^^• ^^ 
διαφέροντα ταυν" ενί προααγορευομεν ονόματι; 

ΠΡ^. Μα άϋ ον ^αδιον ιαως είπεΐν, ω Σώ%ρατες' 
άλλ' όμως λ&ίτέον, 

ΣΆ, Έ'κεΐΟ'εν δη έη των αυτών ηάλιν άναλάβωμεν. . ' - 

ΠΡΛ. Πόϋ•εν δη; 

Σίί, ^ί'Ψν 7^ ^^^ λέγομεν ^κάατοτέ τι; 

ΠΡίΙ, Πώς δ' ου; 

ΣΩι. Τούτο δε γ* έ<ΐτΙ κενοϋται; 

ΠΡΟ.. Τί μην; 

ΣΛ. ^Αρ ουν το δίιρος ίστϊν έπι^μία ; 

ΠΡΩ,. Ναι ,' πώματος γε, 

Ι Σ£1, Πώματος, η πληρώβεως πώματος ; ^. ^^'. 

ΠΡΟ,. Οΐμαι μεν πληρώαεως, 

ΣΛ, *0 κ^ούμενος ημών αρα , ώς έοικρν , έπι^υ-) 
μεΐ τών εναντίων ν πά οχει, κενούμε νος γάρ έρα πληΊ^Λ^ι,^.ΛΎ^.α 
Ο θυδϋ•αι . Λ^^7*/ί.ΛΛ 

ΠΡίΙ, Σαφέοτατά γε, ^^ ^^^•* 

ΖΊ$2. Τι ουν; 6 το πρώτον κενούμενος ^ΰτιν οπό- 
Ο'εν εϊτ αΜήαει πΐηρώβεως ίφάπτοιτ αν είτε μνήμη, 
τούτου ο μήτ' έν τω νυν χρόνφ πάΰχει μητ Ιν τφ 
πρόΰϋ'ε πώποτ ^παϋ'εν; 

ΠΡΛ, Καϊ πώς; 

ΣΛ, 'ΑΙΧά μην ο γ* ίηι&υμών τινδς έπιθνμεΐ , φαμέν. 



38 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. ΒΒ^ 



ΠΡΆ. Πώς γαρ ον; 

ΣΟι, Ονχ αρα δ γΒ πάϋχει^ τούτον ίπι&υμέΐ. δΐ'ψ'η 
γάρ, τοντο 8^ χ€ΐ/α)βές* ο ^^ ίπι&νμεΐ ηληρώβΒως, 

ΠΡίΙ. Ναι. 

Σ^. Πληρώβεώς γ* αρα πφ τι των τον δί'ψώντος αν 
έφάτηοιτο» 

ΠΡίΙ, Άν<χγΛαΙον, 

ΣίΙ. Το μίν δή ϋώμα άδννοαον ' ηενονται γάρ αον, 

ΠΡΆ, Ναι, 

ΣΛ, Την ψυχην αρα της πληρώαεως ίφάπτεα^αι 
λοιπόν, τη μνήμη δήλον οτΐ' τφ γαρ αν ϊτ αλΚω §φά- 
ιραιτο ; 

ΠΡΟ.. Σχεδόν ονδενΐ, 

ΣίΙ. ΜανΟ'άνομεν ονν ο ανμβέβηχ' ήμϊν ^χ τούτων 
των λόγων; 

ΠΡίΙ. Το Λοΐον; 

Σ^, Σώματος έπι^μίαν ον φηαιν ημΐν οντος 6 
λόγος γίγνεο&αι, 

ΠΡΟ,. Πώς; 

ΣΛ, "Οτι τοις ίκεΐνον ΛαΟ^μαύιν εναντίον άεΐ 
9ται/τό$ ζώον μηνύει τ'ήν έπιχεί(^αιν. 

ΠΡΟ,, Και μάλα, 

Σ£1, ^Η ά* ό(^μή γε ^πϊ τουναντίον αγουΰα η τα 
παθήματα δηλοϊ πον μνημτ^ν ονααν των τοις πα&ήμαβιν 
εναντίων. 

ΠΡίΙ. Πάνν γε. 

ΣΛ. Την αρα ίπάγονΰαν ίπΐ τα έπι^μούμενα 
άποδείξας μνήμην 6 λόγος ψυχής ξ;ϋμπαθαν τήν τε όρ- 
μήν τιαΐ έπι&νμίαν ηαΐ την αρχήν τον ζώου παντός 
άπέφηνεν. 

ΠΡΟ.. 'Ορ&ότατα. 

ΣΟ., ^ιψήν αρα ημών τό αώμα η πεινην ή τι των 
τοιούτων πάοχειν ονδαμ^ ά λόγος αΙρεΐ. 



ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 39 

ίΤΡβ. 'Αλη&έοτατα, 

ΣΛ. ^Ενι δη τιαϊ τ69ε «ερϊ τοιντά ταντα αατοινοή- 
όωμεν. βίον γάρ ΒΪδός τι μοί φαίνεται βούλεΰ&αι δηίοϋν 
ο λόγος ήμΐν ίν τούτοις αντοΐς, 

ΠΡΛ. *Εν τίαι παϊ ποίου ηερί βίου φράξεις; 

ΖΆ. Έν τφ πληροϋα9•αι %αΙ αενονβ^αι ααϊ πάαιν 
οαα περί ΰωτηρίαν τ Ι^τϊ των ζώων χαΐ την φ^οράν, 
ααϊ εΐ τις τοντων έν ^ατερφ γιγνόμενος ημών άλγεΐ, 
τϋτΐ δΐ χαίρει χο^τ ά τάς μεταβολάς, 

ΠΡΆ. *Έατι ταύτα, 

'ΣίΙ. Τι δ* όταν έν μέύφ τουτοΐ}ν _^1γνηται; 

ΠΡΛ. Πώς έν μέβφ ; 

ΣΛ. ^ιά μίν τ6 ηά^ος άλγη ^ μεμνηται δε των 
ηδέων ών γενομένων πανοιτ' αν της άλγηδόνος, ηλη- 
ρώται δΐ μήηω' τ Ι τότε; φώμεν η μή φώμεν αντον] 
έν μέαω των \ παθημάτων είναι; ^.3/. 

ΠΡ£1. Φώμεν μ^ν ονν, 

ΣΩ,. Πότερον άλγουν^' όλως η χαίροντα; 

ΠΡΛ. Μά άϋ ^ άλλα διπλή τινϊ λύτιη λυπούμε- σ<. 
νον, ηεηα μεν το ϋώμα έν τφ πα'θι^ματι, χατα δΐ την 
ψυχην προαδοκίας τινϊ πό&φ. 

ΣίΙ. Πώς, ω Πρώταρχε, το διπλούν της λύπης .. 
είπες; αρ* ούα ^δτι μίν οτε τις ημών κενούμενος έν έλ- 
ηίδι φανερά του πληρω%•ηαεα&αι τία&έοτηηε, τοτΐ δε 
τουναντίον άνελπίατως ^χει; 

ΠΡΛ, Καϊ μάλα γε. 

ΣΟ,, Μών ουν ουχϊ έλπίξων μ^ πληρω^^βεαΟ'αι τφί^^^Μ^^^^ 
μεμνηβΰ'αι δοκεΐ αοι χαίρειν, αμα δΐ κενούμενος έν 
τούτοις τοις χρόνοις άλγεΐν; 

ΠΡίΙ. Ανάγκη. 

Σ£ί, Τοτ άρα άνθρωπος και ταλλα ζώα λυπεΐταί ί 
τε αμα καϊ χαίρει. 

ΠΡΛ. Κινδυνεύει. 



40 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 



ΣίΙ. Τι ^ όταν άνελπίατως ^χτι τίΒΡονμενος τ&^ξεα^αι 
«ληρώΰΒως; αρ' ου τότε το 6ιχΙοϋν γίγνοίτ αν περϊ 
τάς λνπας πά^ος, ο αύ νυν δη ΐίοτιδών φή^ς απλώς 
είναι διπλούν; 

ΠΡΛ, 'ΑληΟ'έύτίχτα^ ω Σϋοηρατες. 

ΣΩ,. Ταύτη δη τ^ ΰπέίρει τοντα»ν των πα&ημάτ(ον 
τόδε χρηύώμεΟ'α. 

ΠΡίΙ, Το ποιον; 

ΣΛ. Πότερον άλη&εΐς ταύτας τας λνπας τε χαι ηδο- 
νάς η 'ψευδεΐς είναι λέξόμεν; η τάς μεν τινας άλη^εΐς, 
τας δ ον; 

ΤΤΡεί. Πώς, ω Σώηρατες, αν εΐεν ιρευδεΐς ήδοναϊ η 
λϋπαι ; 

ΣίΙ. Πώς δε, ω Πρώταρχε, φόβοι αν άλη&εΐς η ιρευ- 
δεις, η π(^οοδο%ίαι αληθείς η μή, η δόξαι άλη&εϊς η 
'ψενδεΐς; 

ΠΡίΙ. /ίόξας μ^ §γωγ' αν που συγχωροίην, τα δ* 
^τερα ταϋτ' ούτι αν, 

ΣίΙ, Πώς ψης; λόγον μέντοι τινά αινδννενομεν ον 
πάνυ ομιτιρόν έπεγείρειν. 

ΠΡΟ,, Άλη^ λέγεις. 
[Τ*^^ ' ' '^^' ΣίΙ, Άλλ' ει προς τά παρεληλν&ότα , ω παΐ \εί νοΌ 
^.^.η^Α^ ^'»'^ τάνδρ ός^ προΰήτιοντα, τοντο οτίεπτέον, 
^ ^^£^,ι^/*^^^•^^ΠΡ£ί, "ΐβως τοντο γε, 

Ι^^^^^^^^^^' !ΣΊβ. Χαίρειν τοίννν δει λέγειν τοις άλλοις μητιεαιν η 
Η>αα.α/^'/' καΐ ότωοϋν τών παρά το προβήχον λεγομένων. 
'. ι\ -. ΠΡΛ. 'Ορ&ώς. 

Σ£1, Λέγε δη μοι ' ΟΌνμα γάρ έμέ γ* ϊχει δια τέλους 
άεΐ περϊ τά αυτά α νυν δη προυϋ'έμεΰ'α άπορήματα. 

ΠΡίΙ, Πώς δη φι/β; 

ΣΛ, ΨΒυδέίς, αΐ δ* αληθείς όνοι είαΐν ήδοναί; 

ΠΡίΙ. Πώς γάρ αν; 

ΣίΙ. Ούτε δη οναρ ονθ' νπαρ, ώς ψης, ^οτιν οντ 



η. ΠΛΑΤαΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 41 

έν μοατίαις οντ' έν παραφροαύναις ονδεϊς έσ<0•* ος τίς ηοτε 
δοαεΐ μίν χαίρειν, χαίρει 61 ουδαμώς, ονδ' αν δοκεϊ μεν 
λνπεΐΰ&αι, λνπεϊται 6* ου, 

ΠΡίΙ, Πάν&' ούτω ταντ\ ω Σΰήίρεινες, Εχειν πάντες 
ύπειλήφαμεν, 

ΣίΙ. *Αρ' ουν όρ^ώς, η σπεητεον εϊτ όρ^ώς είτε μή 
ταντα ίΐβνεται; 

ΠΡΟ,. Σκεητέον, ώς έγώ Ι φαίην αν, 2X11-^.3^ 

Σ^, ^ιοριΰώμε&α δη ααφέΰτερορ ^τι τό νυν δή λε-' 
γόμενον ηδονής τε πέρι χαΐ δόξης , εΰτι γάρ που δοξά- 
ζειν ήμϊν; 

ΠΡΛ, Ναι, 

ΣΛ. Καϊ ηδεα^αι; 

ΠΡΟ,. Ναι, 

Σ£1. Καϊ μην χο;1 τό δοξαζόμενόν έΰτί τι; 

ΠΡίΙ, Πώς δ' ου; 

ΣΛ, Καϊ τό γε φ το ήδόμενον ηδεται; 

ΠΡΩ,. Φ Καϊ πάνυ γε, 

ΣίΙ, Ούτιονν το δοξάζον, αν τε όρ^ώς αν τε μη 6ρ-\ 
^9•ώς δοξάΰ-η, τό γε δοξάζειν όντως ουδέποτ άπόΧλυαιν. ' 

ΠΡΆ. Πώς γάρ αν; 

ΣΏ. Οΰΐίοϋν τιαϊ το ήδόμενον, αν τε όρϋ'ώς αν τε 
μή όρϋ•ώς ηδηται, τό γε όντως ηδεα&αι δήλον ώς ουδέ- 
ποτε άπολεΐ, 

ΠΡίΙ. Ναι, καϊ τοϋϋ•' ούτως ^χει. 

ΣΆ. Τω ποτΐ ουν δη τρόπφ δόξα ψευδής τε καϊ 
άληΟ'ης ήμϊν φιλεΐ γίγνεα&αι, τό δΐ της ηδονής μόνον 
άλη&ές, δοξάζειν ^ όντως καϊ χαίρειν αμφότερα ομοίως 

εϊΐηχεν ; Μ «ί^7 ^ '*'3^• '*^7;ΐ' ' *'' 

ΙΙΡΛ. Σπεπτέον. 

ΣΛ. ^Αρα οτι δόξγ} μίν ^πιγίγνεύ^ον 'ψεϋδός τε κα* 
άληϋ'ές, καΐ έγένετο ου μόνον δόξα δια ταΰτα αλλά και 
ποια τις ^χατέρα, αηεπτέον φτ^ς τοντ εΧναι; γ. /μ^ι'* ' 



24 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 

ΠΡΟ,. Ναι. 

2]ίΙ. Προς δέ γε τούτοις, εί καϊ το παράπαν η^μΐν 
τα μέν έατι ποί' «Γτα, ηδονή δΐ καϊ λύηη μόνον απερ 
ίΰτί, ηοιώ τίνε δϊ ον ^[ίγνεα§;ρν, %αϊ ταν&' ημΐν δΐΌ- 
I μολογητεον. 

ΠΡΟ., ^ηλον. 

ΣΩ,. Άλλ' ονδίν τοντό γε χάΐεκδν ΙδεΧν οτι %αϊ ποιώ 
τινε. πάλαι γαρ εϊπομ&ν οτι μεγάλαι τε ϋαι ΰμναραϊ χαΐ 
(ττ.^; ό^ο4^4ίΐί οφόδβα ^άτεραι γίγνονται, λϋπαί τε ηαΐ ήδοναί. 
^τ'^^/ζ^τ^^^'- ΠΡΟ.. Παντάπααι μ^ ονν. 

ΣΟ,. "^Αν δ ε γε πονηρία τούτων, ω Πρωταρχε, προα- 
γίγνηταί τΐΛ^ι, πονηράν μίν φήβομεν οντω γίγνεΰ&αι δο- 
ξαν, πονηράν δε καϊ ήδονήν; 

ΠΡΟ. Άλλα τι μην, ω Σωκρατες; 
ΣΟ. Τί δ*, αν όρ&ότης ^ τουναντίον όρϋ'ότητι τινί 
τούτων προβγίγνηται ; μών ονα όρ&ήν μΙν δόξαν ίρονμεν, 
αν όρϋ'ότητα ί^οχγ/; ταντόν δΐ ήδονήν; 
ΠΡΟ. 'Αναγγ,αϊον. 

ΣΟ. "^Αν δέ γε άμαρτανόμενον το δοξαξόμενον ι/ , 
την δόξαν τότε άμαρτάνοναάν γε ουκ όρ&ήν όμολογητέον 
ούδ* όρ^ώς δοξάξουααν; 
ΠΡΟ. Πώς γάρ αν; 
,-^,^ ι ΣΟ. Τί δ% αν αν λύπην η τίνα ήδονήν περί το έφ' 
\ω λυπεΐται ή τουναντίον άμαρτάνουοαν έφορώμεν, όρθ^ 
^./»./<ί.^. Λς/.^ χρη0τήρ ή γι χφρ παλων^^ομάτων ίχύττ} προβ%^θομεν; 
^.^9^5!Τ.7'Λΐ^>η^'/*.ΠΡΟ. 'ΑλΤ^ ούχ οΙόν τε, εΐπερ άμαρτήβ^αί γε ηδονή. 
7. ^(^.^ 22/. ί. ΣΟ. Κα\ μην Ιοικί γε ηδονή πολλάκις ου μετά δόξης 
όρ^ς αλλά μετά ιρεύδονς ήμΐν γίγνεβ^αι. 
5.} ΠΡΟ. Πώς γάρ ου; %ϋΑ τήν ^ν*δόξαν ^, ω Σώ- 

ψι.^$. κρατες, | Ιν τω τοιούτφ καΐ τότε έλέγομεν χΙίευδή , τήν δ' 
ήδονήν αυτήν ουδείς αν ποτέ προαείποι 'ψευδή. 

ΣΟ. 'Αλλά προΟ'ΰμως άμύνεις τω της ήδονης, ω 
Πρώταρχε, λόγφ τα νυν. 



ΠΛΑΤεΐΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 43 

ΠΡίΙ. Ουδέν γε, άλλ' οίηΒρ ακούω λέγω. 

ΣίΙ, ^ιαφέ^Βί 6' ημΐν ουδέν, ω ^αΐρε, ή μετά δό- 
ξης τε 6^9^^ς καΐ μετ* έπΐύτημης ηδονή της μετά του 
ψεύδους χαΐ αγνοίας ηολλάιΐίς ^άδτοις ημών ίγγιγνομένης; 

ΠΡίΙ, Είκδς γουν μη αμιτί^όν διαφέρειν. 

Σ£1. Της δή διαφοράς αυτοΐν έπϊ ^εωρίαν ^λ&ωμεν. 

ΠΡίΙ. "Αγε δπ^ αοι φαίνεται, 

ΣΛ, Τ^δε δη αγω; 

ΠΡΛ. Πτι ; 

ΣΛ, ^όξα, φαμέν, ημΐν ίύτι μ^ 'ψ^νδής, ^βτι δε 
ηαϊ άληϋτ^ς; 

ΠΡα, "Εβτιν, 

2^. "Επετία μίρ/ ταύταις, ο νυν δη έλέγομεν, ηδονή 
%αϊ λύτνη πολλάκις, άληϋ'έί ηαΐ 'ψ^δεΐ δόξη λέγω, 

ΠΡΛ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ. Ουκοϋν έ% μνήμης τε τιαΐ αίύ^αεως δόξα ημΐν 
%αϊ τό διαδοξάξειν έγχειρεΐν γίγνε&' ^τίάατοτε; 

ΠΡΟ,, Καϊ μάλα. 

Σ£ί, Αρ ουν ημάς ώδε περί ταντα άναγκαΐον ηγού- 
μεθα ΐαχειν; 

ΠΡΛ. Πώς ; 

ΣΛ. Πολλάτιις ίδόντι τινϊ πό^^ωΟ'εν μη πάνυ 6α- 
φώς τα ηαθορωμενα ξιομβαίνειν βούλεα&αι κρίνειν φαίης 
{XV ταυν απερ ορα,; 

ΠΡΛ. Φαίην αν. 

ΣίΙ. Ούαοϋν το μετά τούτο ίχντός αυτόν ούτος άνέ- 
ροιτ αν ωδε, 

ΠΡΛ. Πώς; 

ΣΛ. Τι ποτέ άρα ϊύτι το παρά τήν πένραν τούθ* 
ίύτάναι φίχνταζόμενον υπό τινι δένδρφ; Ταυτ είπεΐν αν 
τις προς Ιαυτον δο%εΐ ϋοι, τοιαυτ αττα ιιατιδών φαντα- 
αθέντα ^ίχυτφ ποτέ; 

ΠΡα, Τι μην; 



44 ΠΛΑΤΩ.ΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 

ΣΟ,. Α^ ονν μένα τοιυτα ό τοιούτος ώς άηοκρίνό' 
μένος αν π^ος αντον είηοι ώς ϊύτιν ανϋ'^οοπος, επιτυχώς 
είηών ; 

ΠΡΟ,. Καϊ πάνυ γε, 

ΣίΙ. Καϊ παρενεχ^Έίς γ' ου τάχ αν ώς Ι'βτι τινίον 
'■ ποιμένων ϊργον το ηα&ορώμενον άγαλμα προΰείποι. 

ΠΡα. Μάλα γε, 
ν Σ£1. Καν τις γ' αύτω παρτ}^ τα τε προς αύτον ^η- 
Ό'εντα έντεΐνας εις φωνήν προς τον «οτ^όι^ο; αυτά ταντ 
η/ί,. ^*•/•/τ.ίί'3^«ί' πάλιν φ&έγξαιτο ^ και λόγος δη γέγονεν ούτως ο τότε 
δόξαν έτιαλονμεν; 

ΠΡΟ,. Τι μην; 

2^. Λν ^ αρα μόνος 1/ τούτο ταύτόν προς αυτόν 
διανοούμενος, ενίοτε καϊ πλείω χρόνον ^χων ίν αύτω 
πορεύεται. 

ΠΡίΙ. Πάνυ μεν ονν. 

Σεΐ. Τι ουν; αρα ΰοϊ φαίνεται τό περί τούτων γι- 
γνόμενον όπερ ίμοί; 

ΠΡΛ. Τό ποιον; 

Σ£1. ^οηεΐ τότε ημών 'ή ψνχη βιβλίφ τινϊ προα- 
εοικέναι. 

ΠΡΛ. Πώς; 
/«ΐΛ^/»•^• ΣίΙ.'*Η μνήμη ταϊς αΐΰ^αεαι | ξ^υμπίπτονϋα εις τον- 
τον, κααεινα α περί ταντα έΰτι τα παθήματα, φαίνονται 
μοι οχεδόν οίον γράφειν ημών ^ν ταϊς 'ψυχαΐς τότε λό- 
γους ' ηαΐ όταν μεν άλη&ή γράψη τοϋτο το πά&ημα, 
δόξα τε αλήτης και λόγοι απ" αύτον ξυμβαίνουϋΐν αλη- 
θείς έν ήμΐν γιγνόμενοΐ' ίρενδη δ' όταν ο τοιούτος παρ' 
ημίν γραμματεύς γράιρη, ται/ο;ντ/θ( τοις άλη&έϋΐν απέβη. 

ηΡΛ. Πάνυ μ^ν ουν δοκεϊ μοι, καϊ αποδέχομαι τα 
^η&έντα ούτως. 

ΣίΙ. Άποδέχου δη καϊ ^ερον δημιουργον ημών έν 
ταΐς ψυχαΐς έν τω τότε χρόνω γιγνόμενον. 



ΠΛΑΤαΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 45 

ίΤΡΛ. Τίνα; 

232. Ζωγράφον, ος μΒτά τον γραμμείτιατην των Ιμτ. ^ ^^^^/• Λ^ 
γομένων Βίκόνας ίν τη ψνχη τούτων γράφει. ^• 

ΠΡίΙ. Πώς Βη τοντον αν τίαϊ πότε λέγομεν; 

ΣίΙ, Οταν άπ ο^εως η τίνος άλλης αίύ^ήοεως τά 
τότε δοξαξόμενα ααϊ λεγόμενα άηαγαγών τις τάς ^ων 
δοξαΰϋ'εντων τιαΐ λεχθέντων εί'κόνας ίν αντω όρα πως, 
η τοντο ονχ ^βτι γιγνόμενον παρ ήμΐν; 

ΠΡΛ. Σφόδρα μίν ονν. \ 

ΣΛ, Ουίίουν αΐ μεν των αληθών δοξών ααϊ λόγων 
εικόνες άληϋ'εΐς, αΐ δΐ των 'ψευδών 'ψευδεϊς; 

ΠΡίΙ, Παντάπαΰιν, 

ΣίΙ. Εί δή ταυτ όρϋ•ώς είρήιιαμεν, ^τι καϊ τόδε έπϊ 
τούτοις απε'φώμεϋ'α, 

ΠΡΟ.. Το ποίον; 

ΣΛ. ΕΙ περί μΙν των όντων και των γεγονότων 
τανϋ"* ήμΐν ούτω πάϋχειν άναγκαίον , περί δϊ των μελλόν- 
των ον; 

ΠΡΛ. Περί απάντων μΙν ονν των χρόνων ώΰαντως. ^ 

Σ£1. Ονκονν αϊ γε δια της ψνχης αντής ήδοναί καΐ 
λνπαι έλέχ&ηβαν ίν τοις πρόαϋ•εν ως προ των δια τον /»- ^-^• ^/γΐ' ^^ 
ύώμαχος ηδονών ηαϊ λυπών προγέγνοιντ' αν, ωβΟ•* ήμΐν 
ξ^μβαίνει το προχαίρειν τε τιαϊ τό προλνπεΐαΰ'αι περί τον 
μέλλοντα χρόνον εϊναι γιγνόμενον; 

ΠΡΟι. Άληϋ•έΰτατα. 

ΣΟι. Πότερον ονν τά γράμματα τε %άί ζωγραφη- ^ 

μ€ίτα, α βμικρω πρότερον ίτί&εμεν ^ν ήμΐν γίγνεοϋ'αι, 
περί φν τόν γεγονότα τιαϊ τόν παρόντα χρόνον ίβτί, περί 
δΐ τον μέλλοντα ονχ ^(ίτιν; 

ΠΡ£1. Σφόδρα γε. 

ΣΛ. ^Αρα όφόδρα λέγεις, οτι πάντ' ίΰτϊ ταντα ελπί- 
δες εις τον έπειτα χρόνον ονβαι, ημείς δ* αν δια παντός 
τον βίου άέί γέμομεν ελπίδων; 



\ 



46 ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 40. 

ΠΡίΙ. Παντάηαΰΐ . μίν ουν. 
Γ ΣίΙ, "Αγε δη, προς τοις ννν εί(^μ&^οις κοεϊ τάδε 
άπόαριναι. 

ΠΡΟ., Το ποιον; 

ΣίΙ. ^ίαανος άνηρ ΗΟίϊ ενβεβης ηάΐ άγα&ος πάντως 
άρ' ού Ο'εοφίλης έατιν; 

ΠΡΟ., Τι μτιν ; 

ΣΟ.. Τι δε; αδι-κός τε %(ά παντάπαΰι ικχκός αρ' ου 
^. 4τ^. τουναντίον Ι έτίεένφ; 

ΠΡΟ. Πώς δ* ον; 

ΣΟ, Πολλών μην ελπίδων, ώς έλ^ομεν άρτι, πάς 
οίν&ρωπος γέμει; 

ΠΡΟ. Τί δ* ον; 

2^. Λόγοι μην είβιν έν ^άατοις ημών, ας ελπίδας 
όνομάξομεν ; 

ΠΡΟ, Ναί. 

ΣΟ. Καϊ δη χαΐ τα φαντάαματα ίζωγραφημ^να , χα/ 
τις ορα πολλάκις ^αντφ χρυΰον γιγνόμενον αφϋΌνον καΐ 
Ιι^Λ »^. 1^.^ έπ' αντώ πολλάς ηδονάς * καΙ δη παΐ ένεξωγρ αψημένον 
7*^β%- ^''7' ^5'αντον έφ* αντφ χαίροντα αφόδρα •Λα9•ορψ 

ΠΡΟ. Τί δ' ου; 

ΣΟ. Τούτων ουν πότερα φώμεν τοις μ^ν άγαΟ•οΐς 
ώς το πολν τα γεγραμμενα παρατί^εύ%'αι άληΟ^Ι δια το 
Γ μΖ ^α^ίν θεοφιλείς εΐναι, τοις δε τίατιοΐς ώς αν το πολύ τουναν- 
τίον, η μη φώμεν; 

ΠΡΟ. Καϊ μάλα φατέον. 

ΣΟ. Ονκούν ζαι τοΓ^ ϋαχοΐς ηδοναί γεονδεν ήττον 
πάρειαιν έξωγραφημεναι, 'ψευδεΐς δΐ οτντο^/ πον. 

ΠΡΟ. Τί μην; 

ΣΟ, Ψ^δέαιν άρα ήδοναΐς τα ποίλά οΐ πονηροί 
χαίρουβιν, οί δ* άγαϋΌΪ των άν&ρώπων άΧηΟ•έθιν,. 

ΠΡΟ. Αναγκαιότατα λέγεις, 
\ ΣΟ. ΕΙβϊ δη %ατά τους ννν λόγονς 'ψευδεΐς ίν ταΐς 



4:1. ΠΛΑΤαΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 47 

των άνϋ'ρωηων ψοχαΐς ηδοναί, μίμψημέναι μέντοι τάς 
άΐηϋ'είς έπΙ τά γελοιότερα' ααΐ λϋπαι δε ώβαντως. 

ΠΡΟ,. Είβίν. 

ΣΟ,. Οντιονν ην δοξάξειν μεν όντως άεΙ τω το πα- 1 
ράπαν δοζάζοντι, μη έπ ουΰι δΐ μηδΐ έπΙ γεγονόβι μηδ'^ 
έπ έαομένοις ενίοτε. « 

ΤΤΡϋ. Πάνν γε. 

ΣΛ. Καϊ ταϋτά γε ην^ οϊμαι^ τα άηεργαζόμενα δόξαν 1 
'ψευδή τότε τιαϊ το 'ψευδώς δοξάξειν, η γάρ; 

ΠΡα. Ναι. 

Σίί. Τι ουν; οντι άνταποδοτέον ταΐς λνπαις τε τιαϊ 
ηδοναΐς την τούτων άντίατροφον ^ξιν έν ίτιείνοίς; 

πρβ.. Πώς; 

ΣΟ,, ^Ο,ς ην μ^ν χαίρειν όντως άεϊ τω το παράπαν 
οΛωαοϋν χαΐ ε/κ^ χαίροντι, μη μέντοι ίη\ τοις ονΰι μηδ' 
ίπϊ τοΧς γεγονόβίν ενίοτε, πολλάτιις δΐ καϊ ί^αως πλευβτάτας 
έτά τοις μηδέ μέλλουΰί ποτέ γενηαεβ^αι, 

ΠΡΟ,, Καϊ ταν%'^ όντως άναγηαΐον , ω Σώτιρατες, 
Εχειν, 

ΣΟ,, Οντίοϋν 6 αυτός λόγος αν εί^η περϊ φόβων τε 
τίάί %Ί)μών %άί πάντων των τοιούτων, ως ^ατι τίαϊ ι^ενδή 
ηάντα τα τοιαύτα ενίοτε; 

ΠΡΟ, Πάνυ μίν ουν. 

ΣΟ, Τι δε; πονηράς δό^ας καϊ χρηύτας αλΚως ή* Λί/.Λτ• ί*<'"*»^ 
-ψευδείς γιγνομένας ϊχομεν ειπείν; "^^^ V τ^^^ "* 

ΠΡΟ. Ουκ άλλως, 

ΣΟ, Ουδ* ήδονάς γ\ οϊμαι, -κατανοούμεν ώς άλλον 
τίνα τρόπον είαϊ πονηραϊ πλην Ι τφ ψευδείς είναι. ν»- Α ι. 

ΠΡΟ, Πάνυ μ^ ουν τουναντίον , ω Σώαρατες, εί^ρη- 
%ας, οχεδον γαρ τω ψεύδει μεν ου πάνυ πονηρας αν τις 
λύπας τε ηαϊ ηδονάς ^είη, μ^γάλτ} δϊ αλλ^ι καϊ πολλ^ 
αυμπιπτούαας πονηρί^. 

ΣΟ. Τάς μίν τοίνυν πονηράς ηδονάς %αϊ διά πονη- 

ί 



4β ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 41• 

ρίοη^ ονοας τοιαύτας ολίγον νατερον έρουμεν , αν ίτι δοκη 
νων' τάς δΐ ιΙ^ενδεΐζ κατ* άλλον τρόπον έν ημΐν πολλας 
καΙ πολλάκις ίνονΰας τε %αϊ ίγγιγνομένας λεκτέον. τούτω 
γαρ ΐβως χρηΰόμε^α προς τάς τιρίοεις. 

ΠΡίΙ. Πώς γαρ ου%; εΐηερ γε είΰΐν, 
^Λ^^Λ./. ιίΗ^^'/*^^- 'Αλλ', ω Πρωταρχε, είΰΐ κατ ά γε την ίμτιν. 
'./ί/Λ/!^^- ^^^*^οντο 8\ το δόγμα Ιως αν τιέηταί παρ ημΐν, αδύνατον 
'^' '/\ ^^^^άνελετ^Άτον δήπου γίγνεα^αι. 
' ^ '^' ' πρβ.. Καλώς. 

"^ ίΧ3Γ• ^^' ΠροΰίϋτώμεΟ'α δη τια&άπερ άΟ-ληταΙ προς τού- 
τον αν τον λογον. 

ΠΡΩ,. "Ιωμεν. 

ΣίΙ. Άλλα μην εϊπομεν, εϊπερ μεμνημε9•α, ολίγον §ν 
η.'^Μ.Ι/γγ. τοΙς προοϋ'εν , ως όταν αΐ λεγόμεναι §πι^μίαι §ν ημΐν 
ωβι, δίχα αρα τότε το αώμα ηαϊ χα^ρϊς της ψνχης τοις 
πα^ημαΰι διείληπται. 

ΠΡ£1. Μεμνήμε^α, καΐ προεφ^η&η ταντα. 

ΣίΙ. Ονκονν το μεν ίπι^μονν ην η ψοχη των τον 
οώματος εναντίων ^ξεων , τό δ^ την άλγηδόνα η τίνα δια 
πά^ος ηδονήν το βώμα ην το παρεχόμενον; 

ΠΡ£1. Ην γαρ ονν. 

ΣίΙ. Σνλλόγίζον δη τό γιγνόμενον ίν τοντοις. 

ΠΡΛ. Λέγε. 

ΣΟι. Γίγνεται τοίννν, οπόταν τ^ ταντα, αμα παρα- 
κεΐΰ^'αι λνπας τε καϊ ηδονάς , τίαϊ τούτων αίΰ&ήαεις αμα 
παρ' άΐλήλας Γαντιών ονβων γίγνεαϋ'αι, ο "καΙ ννν δη 
§φάνη. 

ΠΡίΙ. Φαίνεται γονν. 

ΣΩ,. Ονηονν χαΐ τόδε εϋρηται χαΐ οννωμολογημένον 
ημΐν ϊμπροϋ^ε αεΐται; 

ΠΡίΙ. 1% ποίον; 

ΣίΙ, *ίΙς τ6 μαλλόν τε χαΐ ήττον αμφω τοντω δίχ^ 
ο9Όν, λνηη τε %αϊ ηδονής χοτΐ οτι των άηείριον εΓττιν. 



4Φ« ΠΛΑΤαΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 49 

ΠΡΩι. Εί,ρηταί' τΐ μην; 

ΣίΙ. Τίβ ουν μηχκνη ταϋτ όρΟ'ώς τιρίνεΰΟ'αι ; 1<*-*»^ 

ΠΡΩ.. Πύι 8η τιαϊ πώς; /^€.^ψ Τ^^^^/^Ο. ττ^^/^'^ 

ΣίΙ. Ει το βούλημοί ημΐν της τιρίαεως τούτων ^ν τοι- 
οντοις τιΰΐ δίαγνώναι βονλεται εηάΰτοτε , τίς τούτων προς 
άλλήλας μείζων καΐ τίς έλάττων τκχϊ τίς μάλλον καΐ τίς ^0#»μ^Χ1»4^ « 
αφοδροτέρα, λύπη τε προς ηδονην τιαϊ λύπη προς λύπην 
καΐ ηδονή προς ηδονην. 

ΠΡίΙ. Άλλ' ϊύτι ταντά τε τοιαύτα γ,αϊ η βούληαις της 
τιρίαεως αντη. 

Σ£1. Τί ουν; έν μίν οι^ει το πό^^οί^εν τιαϊ έγγύ^εν ^Λ^^^^'^^' 
οραν τα μεγέθη την άλήΟ'ειαν | αφανίζει και 'ψενδή ποιε ί /§- 'ία. ,^ΐΛ^ η?. 
δο^άζειν^ έν λύπαις δ* αρα τιαϊ ήδοναΐς ουκ ϊβτι ταύτόν ^^2.^.^ 

τοντο γιγνόμενον ; 

ΠΡίΙ. Πολν μίν ουν μάλλον, ω Σωτιρατες. 

Σ£1. Εναντίον δη το νυν τω αμικρόν ^μπροο&ε γέγονεν, 

ΠΡΩ,. Το ποίον λέγεις; 

ΣίΙ, Τότε μεν αΐ δόξαι 'ψευδεΐς τε τιαΙ αληθείς αύται 
γιγνόμεναι τάς λύπας τε καΐ ήδονάς α/ΐ*α του παρ αύταϊς 
παθήματος άνεπίμπλαβαν, 

ΠΡΆ. Άλη^έατατα. 

27ιβ. Νυν δε γε αύται δια το πό^^ωΟ'έν τε τιαϊ έγ- \ 
γνϋ'εν ^"κάΰτοτε μεταβαλλόμεναι ϋ'εωρεΐαϋ'αι, τιαϊ αμα τι- 1 
^έμεναι παρ άλλήλας, αϊ μίν ηδοναϊ παρά το λυπηρον 
μείζονς φαίνονται καΐ αφοδρότεραι, λνπαι δ' ου δια το 
παρ* ηδονάς τουναντίον έκείναις. 

ΠΡΛ. Ανάγκη γίγνεΰ%αι τα τοιαύτα 5ίά ταύτα. 

ΣίΙ. Ούκούν οαφ μείζους των ουδών ^κάτεραι χα Ι 
έλάττους φαίνονται , τοΰτο άποτεμόμενος ^τιατέρων το 
φαινόμενον άΐλ* ούκ ον ούτε αύτο όρ&ώς φαινόμενον 
ίρείς, ύύδ' αυ ποτέ το έπϊ τούτω μέρος της ηδονής τιαΙ 
λύπης γιγνόμενον όρϋ•όν τε τιαϊ άληϋΊς τολμήσεις λέγειν, .. ~ 

ΤΤΡΛ. Ον γαρ ουν. 

ΡΙ.ΑΤΟ VIII. Ζ^ 1 



50 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 43. 

^ύΤί^η,^ <ν»•γι. ν: ΣΛ. Τούτων τοίννν ^ξ^ς ό'ψόμε&α , ίάν τ^δε άηαν- 

^^1α.-Λ •;? 5^Λ 'ί^^^•^ ιί^^νάς κα* λνπας -ψευδείς ϊτί μάλλον η τανταξ 
' φαινομένας τε καϊ ουοας έν τοις ζώοις. 

ΠΡίΙ. Ποίας δη καΐ ηώς λέγεις; 
:^. ^^' Μ. Λ. ΚΧΣΙ' ^^• ί'Γρτ^ταΑ πον πολλά-χις οτι της φνύεως έκά- 
^.ίί'»<Ρ'ίΧ•/*' \ αζων δίοίψΟ'είρομένης μίν ΰνγτιρίαεαι καϊ δίατιρίαεΰι τίάΐ 
^/Τί' Ι -πληρώύεαι καΐ τί^ώΰεβι και τΐΰιν αυξαις και φ^ίαεΰι 

, λνπαέ τε τιαϊ άλγηδόνες τιαΐ όδνναι ηαϊ ηάν^' , οπόβα 
τοιαντ όνόματ ^χει , ζνμβαίνει γιγνόμενα. 
ΠΡίΙ, ΝαΙ, ταντα εΐρηται πολλάκις. 
ΣΛ. Εις δε γε την αυτών φύαιν όταν κα^ιβτηται, 
ταύτην αυ την χατάΰταΰιν ηδονήν άπεδεξάμε&α παρ 
> ημών αυτών. 

ΠΡΩ,. Όρ&ώς, 
^ ΣΩι. τι δ\ όταν πξρϊ το αώμα μηδίν τούτων γι- 
γνόμενον ^^μών τβ; 

ΠΡΩ.. Πότε δε τούτ αν γένοιτο, ω Σώτιρατες; 
ΣίΙ. Ούδεν προς λόγον έατίν , ω Πρώταρχε , ο αν 
νυν ηρον το ερώτημα. 
ΠΡΩ,. τι δη; 

ΣΩί. ^ιοτι την έμην έρώτηΰιν ου κωλύει έμε διε- 
ρέα&αι ΰε πάλιν, 
ΠΡΟ,. ΠοΙαν; 

ΣΛ. ΕΙ ^ ουν μη γίγνοιτο, ω Πρώταρχε, φήσοΛ^ το 

τοιούτον, τι ποτέ άναγκαΐον έξ αυτού ΰυμβαίνειν ημΐν; 

ΠΡΟ,. Μη κινουμένου του αώματος έφ' Ικάτερα φγ/ς; 

ΣΩ,. ούτως. 

<'^•ίλ,ρ'^9^'^^ΤΠΡ9». ^ήλον δη τούτο γε, ω Σώκρατες, ώς ούτε 

/* ^^'/ΐΐ' Ι ηδονή γίγνοιτ αν έν τω τοιούτω ποτϊ ούτ' αν τις λύπη. 

χτ.^3. ' ^^' Κάλλιατ είπες, άλλα γάρ, οΐμαι, τόδε λέγεις, 

ώς άεί^τι τούτων άναγκαιον ημϊν ξυμβαίνειν, ώς οΐ 

αοφοί φαβιν άεϊ γαρ άπαντα ανω τ ε κάί κάτω ^εΐ. 

ΠΡίΙ. Λέγουαι γαρ ουν, καϊ δοκούαί γε ου φαύλως λέγειν. 



43* ΠΑΑΤίΙΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 51 

ζει. Πώς γάρ αν μη φαϋλοί γε οντες; άλλα γαρ 
υπεκατηναί τον λόγον έπιφερόμενον τούτον βονλομαι. 
τ-ηΒ* ουν διανοούμαι φευγειν , καϊ αύ μοι ξνμφευγε. 

ΠΡίΙ. Λέγε οπι/. 

ΣΩι. Ταϋτα μίν τοίννν όντως Ιστω, φώμεν προς 
τούτους, αν δ' άπόαριναί' πότερον αεί πάντα όπόβα 
πάβχει τι των έμ'ψνχων , ταντ αΐύ^άνεται το πάβχον, 
χαϊ οντ αυξανόμενοι λανϋ'άνομεν ημάς αυτούς ούτε τι 
των τοιούτων ούδΐν πάβχοντες , τ} πάν τουναντίον ; ολίγον 
γαρ τα γε τοιαύτα λέλη&ε πάνϋ'^ ημάς; 

ΠΡΩι. "Απαν δήπον τουναντίον, 

ΣΛ, Ου τοίνυν τιαλώς ήμΐν εί'ρτμαι το νυν δη ^η- 
%'εν ^ ως αϊ μεταβολαΐ κάτω τε καϊ ανω γιγνόμεναι λύ- 
πας τε %αΙ ήδονάς απεργάζονται, 

ΠΡα, Τι μην; 

ΣίΙ. *£1^ ^αται %άλλιον "καΙ άνεπιΧηπτοτερον τό 
λεγόμενον, 

ΠΡΛ, Πώς; 

ΣίΙ, *£1ς αΐ μ\ν μεγάλαι μεταβολαΐ λύπας τε τιαϊ ν^ 
ηδονάς ποιοναιν ήμΐν, αΐ δ' αυ μέτριαί τε χαΐ αμικραϊ 
τό παράπαν ον^ετερα τούτων, 

ΠΡΛ, 'Ορ&ότερον ούτως η 'κείνως, ω Σώκροΐες. 

ΣίΙ. Οντίονν ει ταύτα ούτω, πάλιν 6 νυν δη ^^εϊς 
βίος αν ηΐίοι, 

ΠΡΟ.. Ποιος ; 

ΣΛ, ^Ον αλυπόν τε χαϊ άνευ χαρμονών ϊφαμε/ν είναι. 

ΠΡίΙ. 'Αληϋ•έατατα λέγεις, 

ΣΛ, Έκ ^ή τούτων τι^ώμεν τριττονς ήμΐν βίονς, 
Μνα μεν ήδύν, τον δ' αν λνπηρόν, τον δ' Μνα μηδέτερα. 
η πώς αν φαίης βν ηερϊ τούτων; 

ΠΡΛ, Ον% α'Κλως ϊγωγε ή ταύτ'η , τρεΐς «Γνα* τονς βίους. 

ΣΛ, Ούχονν ούκ αν εΐη το μη λνπεΐΰϋ'αί ποτέ 
ταντον τφ χαίρειν ; 



52 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 4Ι4« 

ΠΡίΙ. Πώς γοερ αν; - 
Λ4λ4* ^^»Λ/IΛ- *ί^- ^^' ^Οηοταν ουν αϋουοτίζ ώζ ήδιστον ηάντων ίβύ ν 
ΊψΦ9%7^Λ^ 0*Τ• άλυπως διατ ελεΤν το ν ^ίον^αηαντα, τι τό&* νποΐαμτ- 
βάνεις λέγειν τόν τοιούτον; 

ΉΡΩι, *Ηδυ λέγειν φαίνεται ϊμοιγε ούτος το μη 
λνπεΐβ^ΰα, 

Σ^ Τριών ονν οντοαν ημΐν ^ ώντινων βουλει^ τί^ει, 
χαλλιοόιν ίνα όνόμααι χρώμεΟ'α^ το μεν χρυαόν^ τό ^ 
αςγνρον , τρίτον δΐ μηδέτερα τούτων. 

ΠΡΩ,, Κείται. 

ΣΛ. Το δΐ μηδέτερα τοντα>ν Ιβ^* ημΐν οηως πάτερα 
γένοιτ αν, χρνβός η αργνρος; 

ΠΡΩι. ΚαΙ πώς αν; 

ΣίΙ. Ουδ' αρα 6 μέαος βίος ηδύς η λντνηρος λεγό- 
μενος 6ρ%'ώς αν ποτέ οντ ει δοξάξοι τις , δοζάζοιτο , ουτ 
εί λέγοι, λεχ&είη, κατά γε τόν όρ&όν λόγον. 

ΙΐΡΛ. Πώς γαρ αν; 

ΣίΙ. *ΑΙλά μην, ω ^αΐρε, λεγόντων γε τεήίτα | χαϊ 
Μ.^^.δο^αξόντων αίβ9•ανόμε&α. 

ΠΡΩ,. ΚαΙ μάλα. 

ΣΟ». Πότερον ονν %α\ χαίρειν οΓονται τότε, όταν μη 
λυπώνται ; 

ΠΡίΙ. Φααϊ γονν. 

ΣίΙ. Ουκονν οϊονται τότε χαίρειν ου γαρ αν Ελε- 
γαν πον. 

ΠΡϋ. Κινδυνεύει. 

ΣΟ,. Ψευδή γε μην δοξάξουαι περϊ του χαίρειν, είπερ 
χωρίς του μη λυπεΐΰΟ'αι καϊ του χαίρειν ή φύύις Ποτέρου. 

ΠΡΛ. ΚαΙ μην χωρίς γε ην. 

ΣΩ,. Πότερον ονν αίρώμε^α «αρ' ημΧν ταντ είναι, 
καϋ-άπερ άρτι, τρία, η δύο μόνα, λύπην μεν χοπίόν τοις 
άν^ρώποις , την δ* άπαλλαγην τών λυπών , αυτό τούτο 
αγα&^όν ον, ηδύ προύαγορεύεαϋ•αι ; 



44« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ, 53 

ΠΡΛ, Πώς δη ννν τοντο , ω Σώιι^ατΒς , ίρωτίόμε&α χκΕ7. 
νφ' ημών αντών; ου γαρ μαν&άνω. 

ΣΛ, "Οντως γαρ τους πολεμίους Φιλήβου τουίε , ω 
Πρώταρχε, ου μαν^άνεις. 

ΠΡ£1, Λέγεις 81 αυτούς τ ίνας; 

ΣΛ. ΚαΙ μάλα δεινούς λεγόμενους τα περϊ φύβιν, 
οϊ τ6 παράπαν ηδονάς ον φααιν εϊναι. 

ΠΡί^. Τί μην; 

ΣίΙ, Λυπών ταύτας εϊναι πάοας άποφνγάς ας νυν 
οΐ περϊ Φίληβον ηδονάς έπονομάζουβιν. 

ΠΡ£1, Τούτοις ουν ημάς πότερα πεί&εα&αι Συμ- 
βουλεύεις, η πώς, ω Σών,ρατες; 

ΣΛ, Ουκ, άλλ' ωαπερ μάντεαι προαχρηβ^αί τιβι, 
μαντευομενοις ου τέχνη αλλά τινι δυαχερεία φύβεως ούκ 
άγεννοϋς , λίαν μεμιαη•κότων την της ηδονής δύναμιν 
καΐ νενομιτιότων ούδΐν υγιές, ωατε τιαΐ αυτό τούτο αυ- 
τής το έπαγωγόν γοήτευμα ούχ ηδονην εϊναι. τούτοις 
μίν ουν ταντα αν προαχρήααιο , αχε^άμενος ϊτι %αΙ 
ταλλα αυτών δυβχε^βματα' μετά δ\ ταντα αΐ γέ μοι^β^^^η^Μ,^^^ 
δοκούΰιν ήδοναϊ αληθείς εϊναι, πενβει, ίνα έξ άμφοΐίτ^ '^^^^^^^' ^ 
τοΐν λόγοιν ατιε'ψάμενοι την δύναμιν αύτης παρα^ώμε^α 
ηρος την κρίβιν, 

ΠΡΩ,. Όρ^ώς λέγεις. 

ΣΛ. Μεταδιώτιωμεν δη τούτους ωαπερ Συμμάχους, 
πατά τδ της δυβχερείας αυτών ίχνος. οΓμοΓ£ γάρ τοιόνδε 
τι λέγειν αυτούς, αρχόμενους ποϋ'εν ανω&εν, ώς εΐ 
βουληΟ'έΐμεν ότουούν εί^δους την φύΰΐν ίδεΐν, οίον την 
του ακληρον, πότερον εις τα βκληρότατα αποβλέποντες 
όντως αν μάλλον βυννοήααψεν η πρ6ς τά πολλοβτά ακλη- 
ρότητι; δει δη αε, ω Πρώταρχε, κα&άπερ έμοί, καϊ τού- 
τοις τοις δυΰχεραίνουαιν άποκρίνεα&αι. 

ΠΡίΙ. Πάνυ μϊν ουν, κα\ λέγω γε αύτοΐς οτι προς 
τά πρώ τα μεγέ &ει. ίκ 



1 



5^ ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. Μ(« 

ΣΩι. Ουτίοϋν ει καΐ το της ηδονής γένος ίδεΐν ην- 
τίνά ποτέ ^χεί φύΰΐν βονλη^εΐμεν, ουκ εις τάς πολλοβτάς 
Μ. ♦χ: ηδονας άποβλεητέον | άλλ' εις τας άκροτάτας καί αφοδρο- 
τάτας λεγομένας. 

ΠΡίΙ. Πάς αν ύοι ταντη αυγχωροίη τά νυν, 
2^. Αρ ουν αΐ πρόχειροι αΐπερ κοά μέγιύται των 
ηδονών, ο λέγομεν «ολίάκις, αί περί το αώμά είβιν αντα^; 
ΤΙΡιβ. Πώς γαρ ον; 
Μ ) ΣίΙ. Πότερον ουν μείξους είαΐ καΐ γίγνονται περί τους 
κάμνοντας έν ταΐς νόβοις η περί υγιαίνοντας; εύλαβη^ώ- 
^^^/ιΐδν 5β μή προπετώς άποκρινόμενοί πταίβωμεν πτ^ , τάχα 
; Σί3. Τ'»1;(^' ^/'-γάρ ί^ΰως φαΐμεν αν περί υγιαίνοντας. 
^•'**' ΠΡΩ.. Ε/κον 75. 

ΣίΙ, τι δ* ; ούχ αύται τών ηδονών ύπερβάλλουσιν , 
^»^. η-^ι/^/τν*»^- ών άν καΐ έπιϋνμίαι μέγιΰται ^ρογίγν(ονται;^Γ^^^^^'^ζ^\ 

ΣΛ. '^ίΖλ' ούχ οϊ πυρεττοντες καϊ ίν τοωύτοις νοοή- 

μαΰιν ίχόμενοι μάλλον δΐ'ψώαι καϊ ^ιγονΰι, καϊ πάντα 

■ - όπόΰα δια του αώματος εΐωϋ'ααι πάαχειν , μάλλον τ ένδεια 

^ξυγγίγνονται καϊ άποπληρουμένων μείξους ήδονάς Ιύχουαιν; 

η τοϋτο ου φήαομεν άληΟΊς είναι; 

ΠΡΩι. Πάνυ μεν ουν νυν ^η^εν φαίνεται, 

ΣΩι. Τί ουν; όρ^ώς αν ψαινοίμε%α λέγοντες ως εΐ 
τις τάς μεγίβτας ηδονάς ίδεΐν βούλοιτο, ουκ εις ύγίειαν 
' άλλ* εις νόβον ίόντας δει ακοπεΐν; ορα δε, μή με ήγή 
διανοούμενον έρωταν βε ει πλείω χαίρουΰιν οΐ αφόδρα 
νοαοϋντες τών ύγιαινόντων , άλλ' οί^ου μέγεθος με ξητεΐν 
ηδονές, και το αφόδρα περί του τοιούτου πού ποτέ γίγνε- 
τα4 ^άΰτοτε. νοήΰαι γαρ δεΐν φαμεν ήντινα φύΰΐν έχει 
καϊ τίνα λέγουβιν οΐ φάΰκοντες μηδΐ είναι το παράπαν 
αυτήν. 

ΠΡίΙ. Άλλα αχεδον έπομαι τω λόγω αου. 
.^^/-τ-Α*- ^ορ^»^.'Σ'ϋ. Τάχα, ω Πρώταρχε, ούχ ήττον δείξεις, άπο- 



\ 



4β• ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 55 

κρίνει γάρ' ίν νβρει μείξους ήδονάς, ου πλείονς λέγω, τω ϋ/τ•ν^«•«• <:/• /ί 
αφόδρα δΐ καΐ τω μάλλον νπερεχονβας οράς η ίν τω^^' 
αώφρονί βίω; λέγε δε προβέχων τον νουν, 

ΠΡΩι. 'Αλ}! ίμαΟΌν ο λέγεις, καϊ «ολν το διαφέρον 
ορώ, τους μεν γαρ ΰώφρονάς πον καϊ 6 παροιμιαξό μένος 
έηίαχει λόγος ίτιάΰτοτε, ο το μηδέ ν άγαν παροπιελενό- 
μένος, ω πείθονται* το δε των αφρόνων τε καΙ νβριβτών 
μέχρι μανίας ή ΰφοδρα ηδονή κατέχονΰα περιβόητους 
απεργάζεται. 

Σ£1, Καλώς ' καϊ £? 7* ταϋ&' ούτως ^ει, δήλον ως 
ϊν τινί πονηρία "ψυχής τιαϊ του αώματος, αλλ* ουκ έν • 
άρετ^ μέ^ιοται μεν ηδοναί, μέγιβται δεκαίλυπαι γίγνονται. 

ΠΡίΙ. Πάνυ μεν ουν, 

ΣίΙ. Ούτιοϋν τούτων τινάς προελόμενον δει βΗοπεΐ- 
0%'αι, τίνα ποτ^ '^ρόπον έχουΰα$ έλέγομεν αΐτάς είναι 
μεγίατας. 

ΠΡίΙ, Ι Ανάγκη. ^.>»^. 

ΣΛ. Σκοπεί δη τάς τών τοιώνδε νοϋημάτων ηδονάς, 
τίνα ποτέ ^χουΰΐ τρόπον, 

ΠΡΆ. Ποίων; 

ΣΩ,. Τας τών άαχημόνων, ας ους εϊπομεν δυαχερεΐς 
μιαονΰι παντελώς, 

ΠΡα, Ποίας ; 

ΣΩ,, Οίον τάς της ιΐίώρας ίάαεις τω τρίβειν, καϊ 
οβα τοιαύτα, ουκ άλλης δεόμενα φαρμάξεως, τούτο γαρ 
δη το πάϋ•ος ήμΐν, ω προς %'εών, τίποτε φώμεν έγγίγνε- 
α^αι; πότερον ήδονήν η 'λύπην; 

ΠΡΛ. Σύμμικτ ον τοϋτό γ αρ, ω Σώκρατες, Ιοικε 
γίγνε6%αί τι κακόν , 

Σ9», Ου μεν δη Φιλήβον γε ίνεκα παρε^'έμην τον 
λόγον άλλ' άνευ τούτων, ω Πρώταρχε, τών ηδονών καϊ 
τώρ ταύταις επομένων, αν μη κατοφ^ώβι, αχεδόν ουκ ανί,ι^^ί^^^'^' ^ 
ποτέ δνναίμε&α διακρίναα^αι το νυν ζητούμενον. 



56 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. «♦ 

ΠΡίΙ, Ουκουν ίτέσν ίπϊ τάς τούτων ξνΤϊ^^^ζ' 
ΣΟι, Ταζ έν τ^ βίζει τιονιηονοΌύαξ λέγεις; 
ΠΡίΙ. Πάνυ μεν οίν. 

ΣίΙ. ΕΙόΙ τοίννρ μίξεις οά μεν χιττοί το αώμα ίν 
αντοϊς τοις αώμαΟιν, αΐ ^ (χυτης της 'ψνχης έν τ^ ψνχ^^ 
Ι τας ^ αν της "ψνχης χαΐ τον αώματος άνενρηΰομεν λνχας 
ηδοναΐς μιχϋ•είαας τότε μεν ηΒονάς τά ξρναμφότερα^ τότε 
ΐ δί Χνηας ίπιχαλουμένας. 
ΠΡίΙ. Πώς; 
' ) ΣίΙ, ^Οπόταν ίν τη %αταβτάβει τις η τη διαφθορά 

τάναντία αμα ηά^ ηάαχη, ποτέ ^ιγών ^έρηται τιαι θερ- 
μαινόμενος ενίοτε 'ψύχηται, ζητών, οΐμαι, το μ^ν ^χειν, 
του δ* άηαλλάττεοϋ'αι, το δη λεγόμενον πιτιρω γλνκ'ΰ μΒ- 
.ΡΑαγψι.^'^^^' μιγμένον, μετά δνοαπα^αχτίας παρόν , άγανάτιτηϋΐν χαΐ 
/3^Α 1/^. τύ^Φ,/Πυατερον ξύνταβιν άγρίαν ποιεί, 
Ή^Ι^ί-,^^ι^τ./^. γ2ρ^ Καϊ μάλ' αληθές το ννν λεγόμενον. 

ΣΩι, Ονκονν αΐ τοιανται μίξεις αϊ μ\ν ίξ ίόνον είαϊ 
λυπών τε ηαϊ ηδονών, αΐ δ* έτι τών ^έρων πλειόνΰον. 
ΠΡίΙ. Πώς γαρ ου; 

ΣίΙ. Αεγε δη τάς μεν, όταν πλείους >1'ν9Γ(Χ£ τών ηδο- 
νών γίγνωνται, τάς της ψώρας λεγομένας νυν δη ταντας 
είναι τίάί τάς τών γαργαλιαμών, οπόταν εντός το ξεον η 
κ- ;ίίΜ**λ ^τ*. /«ν^αΐ τό φλεγμαΐνον, τ^ τρίψει δε τιαΙ τη χαη^βει μη έφι- 
^*'*^^' ' τινηταί τις, τά δ* έπιπολης μόνον διαχέη, τότε φέροντες 

<#Μ«ίνΜ. θ /(? π υρ αυτά κ^ είς τουναντίον^ άπορίαις μεταβάλλοντες^ 

ενίοτε αμήχανους ήδονάς, τότε δΐ τουναντίον τοις εντός 
πρ6ς τάς τών Ι'£ω λύπας ήδονάς ξυγαερααϋ'είΰας , είς όπό- 
τερ* αν ^έψη, παρέαχοντο τω τά ύυγιιετιριμένα βία διαχεΐν 
^1. ^7. η τά διατιεκριμένα βυγχεΐν χαΐ όμοϋ \ λύπας ήδοναΐς πα- 
ρατιθέναι. 

ΠΡΩ,. Άληθέατατα. 

ΣΛ. Ούκοϋν οπόταν αυ πλείων ηδονή κατά τά τοι- 
αύτα πάντα ξυμμιχθη', το μεν ύπομεμιγμένον της λύπης 



«♦ ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 57 

γαργαλίζει τε καΐ ηρέμα άγαναχτεϊν ποιεί, το ^ αν της ιξ€,^,'^*ί^Λ 
τ^δονης πολν ηΧειον ίγτιεχνμένον δϋντείνει τε καϊ ίνίοτε^'^^^'^' ^^^'^ 
πηδξίν ποιεί, καΐ παντοία μίν χρώματα, παντοία δε οχή- 
ματα, παντοία δε πνεύματα άπεργαξόμενον πάΰαν ^τιπλη- 
ξιν %αί βοάς μετ άφροβννης ένεργάζεται, 

ΠΡα, Μάλα γε. 

ΣίΙ, Καϊ λέγειν γε, ω ίταΐρε, αυτόν τε περί εαυτόν 
ηοι^ ΜχΙ περί άλλου, ως τανταις ταις ήδοναΐς τερπόμενος 
οίον άπο^ήβκεΐ' καϊ ταύτας γε δη παντάπαΰιν άεΐ με- ^ 
ταδιώχει τοΰοντφ μάλλον, οαω αν άτιολαΰτότερός τε καϊ 
άφρονεΰτερος ων τνγχάνη', καί τιαλεΐ δη μεγίΰτας ταντα^, 
καϊ τον ^ν τανταις ο τι μάλιατ άεΐ ζώντα ενδαιμονέβτατον 
καταριθμείται, 

ΠΡΟ,. Πάντα, ω Σώ%ρατες, τα συμβαίνοντα προς 
των πολλώνΙαν%•ρώπων εις δόξαν διεπέρανας, -^ 

ΣΟ,, Περί γε των ηδονών, ω Πρώταρχε, τών ίν τοις 
Ηοινοΐς παθημααιν αντου τον αώματος τών έπιπολής ^^^3^,Λ*^ι<*.έν τ^, 
καΐ ίντος αερααϋ'έντων' περϊ δΐ τών ίν ψυχτ), αώματι^•*^-^^^»^ Ύ^/β 
τάναντία ξνμβάλλεται, λνπην τε αμα πρ6ς ήδονην καΐτ»^. .^/κ'ΐκ/^ 
ήδονην προς λνπην, ωΰτ είς μίαν αμφότερα χράΰιν ίεναι,'^'^' ^•'^^'^ 
'^^^^ίχντα ϊμπροβθ'ε μ\ν διήλ%Όμεν , ως οπόταν αυ κενώται^^_$^^,^$άζ 
πληρώΰεως έπιϋ^μεΐ, καϊ έλπίζων μΙν χαίρει, γ,ενονμενος^^^\^^ ^' ^ 
δ\ άλγεϊ, ταντα δε τότε μίν ονκ έμαρτνράμεθα , ννν δε** 
λέγομεν, ως ιΙ^υχης πρ6ς βώμα διαφερομένης έν πάΰι τον-. ' 

τοις πληϋ•ει άμηχάνοις ονβι μίξις μία λύπης τε και ηδο-\ 
νης ξ;υμπίπτει γενομένη. 

ΠΡ£1. Κινδννεύεις όρΟ'ότατα λέγειν. 

ΣΛ, "Ετι τοίνυν ημΐν τών μίξεων λύτιης τε καϊ ήδο-ζχοε: /-) 
νής λοιπή μία, 

ΠΡεί, Ποία, φτις; ./$^.^. ΛλΌ»•^ ^^/ 

ΣΩ,. ' ^Ην αντήν την "ψυχήν αντ'η πολλάκις λαμβάνειν 
ανγκραΰΐν ^φαμεν, 

ΠΡίΙ. Πώς ονν δη τοντ' αυτό λέγομεν; 



58 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 48. 

ΣίΙ. Όογην τίαΐ φόβον χαϊ π6ϋ•ον καϊ ^ρήνον καΐ 
Βρωτα κα* ζηλον καΐ φ^όνον καΙ οαα τοιαντα, αρ ονκ 
αύτης της ψυχής τί^εααι ταύτας λύηας τινάς; 

ΠΡΟ,. Έγωγε. 

Σ£1. Ούτίονν αύτάς ηδονών μεβτάς ενρήαομεν αμή- 
χανων; η 8εόμε^α νπομιμνήαγ.εβΟ'αι το ος τ ίφέηηε [τοϊς 
%υμοϊς καΐ τάϊς όργαϊς το] 

πολύφρονά περ χαΧεπηναι^ ^.^, ^07./^. 
^.Η9' ος τε τίολν γλυτιίων μέλιτος τιαταλεψομενοιο ^ 

Ι και τάς έν τοϊς ϋ'ρηνοις καΐ πό^Όΐς ήδονας ίν λνπαις 
οϋΰας άναμεμιγμένας ; 

ΠΡΆ. Οντί, άλλ' οντω ταντά γε τίαΐ ουκ άλλως αν 



!^. Α^Λ^•^• 



^ Μ * ^' ^ 



ξυμβαίνοι γιγνόμενα. 

Σεΐ. Καϊ μην καϊ τάς γε τραγικάς &εωρήΰείς, όταν 
αμα χαίροντες κλάωαι^ μέμνηΰαι; 

ΠΡΩ,. Τι δ' ου; 
ι -^ ΣίΙ. Την δ' έν ταϊς κωμωδίαις διάϋ'εβιν ημών της 

"ψυχής, αρ' οϊΰ^' ας Ϊ6τι καν τούτοις μίζις λύπης τε και 
ηδονής; 

ΤΓΡΩι. Ου πάνυ ν,ατανοώ, 

ΣίΙ. Παντάπααι γαρ ου ^άδιον, ω Πρώταρχε, έν 
τούτω ξυννοεΐν το τοιούτον ^κάΰτοτε πά^ος. 

ΠΡίΙ. Ονκουν ως γ' ^οικεν ίμοί. 

ΣίΙ. Λάβωμέν γε μην αυτό τοαούτω μάλλον, οαω 
ΰκοτεινότερόν έατιν, ίνα καϊ έν άλλοις ^αον κβηταμοίΌ'εΓί' 
τις οΐός τ η μίξιν λύπης τε καΙ ηδονής, 

ΠΡΩι. Λέγοις αν, 

Σ^. Το τοι νυν δη ^ηϋ'εν όνομα φθόνου πότερα 
λύτΐην τίνα ψυχής ϋ'ήαεις, ή πώς; 

ΠΡΩ,, Ούτως. 

ΣΟ», Άλλα μην 6 φ^Όνών γε έπΙ κακοΐς τοις τών 
πέλας ήδόμενος άναφανηβεται. 

ΠΡΟ,. Σφόδρα γε. 



ϊ 



48* ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 59 

ΣΆ. Κατιόν μην άγνοια καΐ ην δη λέγομεν άβελτξ- 
ραν εξίν. 

ΠΡΩ,. Τι μην ; 

ΣίΙ. Έκ 8ή τούτων ίδε το γελοΐ ον ηντινα φύαιν ^χει. 

ΠΡίΙ. Λέγε μόνον, 

ΣΩ, "Εατι δη ηονηρία μεν τις το κεφάλαιον^ ^ζεώς 
τίνος έπίκλην λεγομένη" της δ' αν πάΰης ηονηρίας έατϊ 
τουναντίον πά&ος ϊχον η το λεγόμενον υπό των έν ^ελ- 
φοις γραμμάτων. 

ΠΡΩ,. Το γνώϋ-ι βαυτόν λέγεις, ω Σώκρατες; 

ΣΩ. "Εγωγε. τουναντίον μην έτιείνω δήλον οτι το 
μηδαμη γιγνώακειν αυτόν [λεγόμενον νηό του γράμματος] 
αν εϊη. 

ΠΡΆ. Τι μην; 

ΣίΙ. Ω Πρώταρχε , πειρώ δτ^ αυτό τούτο τριχ-η /^3^.'νΛ/»'ί&^2 
τέμνειν. ' ^-^*ν/-'^ 

ΠΡΩι, Πη φης; ου γαρ μη δυνατός ω. 

ΣΩ. Λέγεις δη δεΐν έμε τοϋτο διελέα^αι τα νυν; 

ΠΡΛ. Λέγω , κα* δέομαι 7* τνρός τω λέγειν, 

ΣΩι. Αρ ουν ου των άγνοοΰντων αυτούς %ατΙι τρία <*. 
ανάγκη τούτο τό ηά^Ός πάβχειν εκαβτον; 

ΠΡΆ. Πώς; 

ΣΩ. Πρώτον μ\ν %ατα χρήματα , δοξάξειν είναι ηλου- 
ύίώτερον η κατά την αυτών ονβίαν, ^-ΰ-τΰψ. /^η^'φ<Α^τ. 

ΠΡίΙ. Πολλοί γουν είΰϊ τό τοιούτον πά%ος ϊχοντες. 

ΣΆ. Ηλείους δέ γε, οΐ μείζους κοτΐ ν,αλλίους αυτούς 
δοξάζουαι, τιαΐ πάντα οΰα κοττα τό ΰώμα είναι διαφερόν- 
τως της ουβης αύτοϊς αληθείας. 

ΠΡΆ. Πάνυ γε. 

ΣΆ. Πολύ δε πλείβτοί γε , οϊμαι , περί τό τρίτον εΐδος 
τούτων έν ταΐς 'ψυχαΐς διημαρτηααΰΐν , άρετην δο^ά- 
ζοντες βελτίους εαυτούς, ούπ δντες. 

ΠΡΆ. Σφόδρα μεν ουν. 



1 



60 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 49« 



Μ.^^. Σβ,. Των αρετών 8* αρ' ον \ ΰοφίας ηίρι το ηλη^ος 
πάντως άντεχόμενον μεβτον ερίδων καϊ δοξοΰοφίας έβτϊ 
'ψενδονς; 

ΠΡΩ.. Πώς δ' ον; 

ΣίΙ. Χακόι/ μεν δη πάν αν τις το τοιούτον εΙπών 
όρ&ώς αν εΐποι πάϋΌς. 
ΠΡΟ,, Σφόδρα γε. 

ΣΛ, Τοϋτο τοίννν ^τι διαιρετέον^ ω Πρώταρχε, δίχα, 
ει μέλλομεν τον παιδιαον ίδόντες φ9•όνον άτοπον ηδονής 
καΐ λύπης οψεα^αί μίξιν. 
ί44.ι^ίά>ί'ί- '^^^' ΠΡίΙ' Πώς ονν τέμνωμεν δίχα, λέγεις; 
ψτ^^^Λ^*^^-^^^• 231β. Πάντες όπόΰοι ταύτην την 'ψενδή δόξαν περί 
εαυτών άνοήτως δοξάζονΰι, %α%'άπερ απάντων άνΟ'ρώ- 
πων, %αϊ τούτων άναγτιαιότατον ^πεβ&αι τοις μεν ^ώμην 
αυτών καϊ δύναμιν, τβϊς δε, οΐμαι, τουναντίον, 
ΠΡίΙ. Ανάγκη. 

ΣΩι, Ταύνη τοίννν δίελε, %αϊ οαοι μίν αυτών είαΐ 

μετ άο^ενείας τοιούτοι χαΐ αδύνατοι ααταγελώμενοι τιμω- 

ρεϊΰ^αι, γελοίους τούτους φάΰτιων είναι τάληϋ'ή φ^έγξεί' 

\ ^/^^ ία^ αί^-'Όνς δε δννατονς τιμωρεΐα^αι φοβερούς καϊ ίβχνρους χαι 

η^ /τξ^^^' ^χ^ρους προΰαγορεύων όρ&ότατον τούτων ΰαυτώ λόγον 

γΛ'^ζζβ-^.^^ι^ποδώοεις, άγνοια γαρ η μεν των ίβχνρών ίχβ'ρά τε καΐ 

'^*^ αΐΰχρά' βλαβερά γαρ καϊ τοις πέλας αύτη τε καΐ οααι 

^ εικόνες αύτης είβίν η δ* άβϋ^ενής ημΐν την τών γελοίων 

εΐληχε τάξιν τε καΐ φύΰιν, 

ΠΡίΙ. Όρ^ότατα λέ/εις. άλλα γαρ ή τών ηδονών 
καΐ λυπών μίξις έν τούτοις ονπω μοι καταφανής, 

Σ£1. Την τοίνυν του φΟ'όνου λαβί δύναμιν πρώτον. 
ΠΡΟ,, Λέγε μόνον, 

ΣΩι, Λύπη τις αδικός έβτί πον καϊ ηδονή; 
ΠΡΟ, Τοντο μεν ανάγκη, 
^ 2φ9.Χρ. 33%''^' ΣΟ, Ονκονν έπΙ μίν τοις τών ίχ9•ρών κα:κοΐς οντ 
^^'Π'^' άδικον οντε φ&ονερόν έατι το χαίρειν ; 



50* ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 61 

ΠΡα. τι μην; 

ΣΟ,. Τα δέ γΒ των φίλων ορώντας Εβτιν οτε χακα 
μη λυπεΐαϋ'αι, χαίρειν δε αρ' ονκ αδιαόν έΰτιν; 

ΠΡΛ. Πώς δ' ον; 

ΣΟ. Ου-αουν την αγνοιαν εΐ^ηομεν οτι κατιόν τίάΰιν; 

ΠΡΟ. Όρϋ-ώς. 

ΣΟ. Την ουν τών φίλων δοζοΰοφίαν %αϊ δοξοτιαλίαν "' 

καΐ οΰα ννν δη διήλ^Όμεν, ίν τριβΐ λέγοντες εί^δεβί γίγνε- 
ο%αι^ γελοία μ\ν 6η6(ί άαϋ•ενη, μιβητα ^ όπόαα έ^^ω- 
μένα; η μη φώμεν όπερ εΐΐίον άρτι, την τών φίλων εξιν 
ταύτην όταν ϊχη τις την άβλαβη τοις άλλοις, γελοίαν είναι; 

ΠΡΟ. Πάνυ γε. 

ΣΟ. Κακόν δ* ονχ όμολογονμεν αυτήν, αγνοιαν ου- 
ααν , εΓναί ; 

ΠΡΟ. Σφόδρα γε. 

ΣΟ. Χαίρομεν δϊ η λυηούμεΟ'α , όταν έπ αύτ-η γελώμεν ; 

Ι ΠΡΟ. ^ήλον οτι χαίρομεν. Μ$ν. 

ΣΟ. Ήδονήν δε ^πι τοις τών φίλων κο»(οΓι? , ον φ&όνον 
ϊφαμεν είναι τον τουτο^ηεργαζόμενον ; 

ΠΡΟ. Ανάγκη. 

ΣΟ. Τελώντας αρα ημάς έπϊ τοις τών φίλων γελοί- 
οις φηβΐν ο λόγος, κεραννυντας ήδονήν φ&όνω, λνΐίη 
την ήδονην ξυγκεραννύναΐ' τον γαρ φΟ'όνον ώμολογηΰ&αι 
λνηην της ^υχής ήμΐν πάλαι, το δ^ γελάν ήδονήν, αμα 
γίγνεΰ&αι δϊ τοντο έν τούτοις τοις χρόνοις. 

ΠΡΟ. Άλη^. ^ ' ' 

ΣΟ. Μηνύει δη νυν 6 λόγος ήμΐν ίν Ο'ρήνοις τε καΙ ^ 

έν^τραγφδίαις , μη τοις δράμαΰι μόνον άλλα ττ} του /^^ον^^^ /-^μ; ^ 
ξυμπάΰτ] τραγωδία καϊ κωμωδία, λύπας ήδοναΐς α/ΐια κβ-Λ^.Αΐχ-^/••^ ^ 
ράννυαϋ'αι, καΐ έν άλλοις δη μυρίοις. 

ΠΡΟ. Αδύνατον μη όμολογείν ταϋτα, ω Σώκρατες, 
ει καί τις φιλονεικοϊ πάνν προς τάναντία. 

ΣΟ. Όργήν μην καΐ πό^ον καϊ ^ρήνον καϊ φό§ον 



62 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. &1. 

καΐ ^ρωτα καΐ ξηλον καΐ φϋ'όνον προνϋ'έμεϋ'α καΐ οπόσα 
τοίαντα, ίν οΐς φκμεν ενρήβειν μιγννμενα τά νυν πολ- 
λάκις λεγόμενα . η γάρ ; 

ΠΡΩ.. Ναι. 

ΣΆ. Μαν%'άνομεν ονν οτι 9'ρήνον πίρι %αί φθόνου 
τίάί όργης πάντα ίατί τά νυν δη διαπεραν&έντα; 

ΠΡΩι. Πώς γαρ ου μαν9'άνομεν; 

ΣΩι. Ούϋοϋν πολλά ^τι τά λοιπά; 

Π ΡΩ.. ΚαΙ πάνυ γ ε. 

ΣίΙ. ^ιά δη τι μάλια9'* υπολαμβάνεις με δεΐξαΐ αοι 
την έν ττ} κωμωδία μί^ιν; αρ* ου πίατεως χάριν οτι την 
γε ίν τοις φόβοις τιαΐ ερωβι %α\ τοις άλλοις ^άδιον κρά- 
οιν ίπιδεΐξαι; Ζα^όι^το; ^^ τοϋτο παρά ΰαυτω άφεΐναί με 
μηκετι Ιπ έχεϊνα ιόντα δεΐν μηαύνειν τους λόγους , άλλ' 
απλώς λαβείν τοϋτο, οτι ηαΐ βώμα άνευ 'ψυχης και 'ψυχη 
άνευ αώματος καΙ κοιντ) μετ' αλλήλων έν τοις παϋ•ήμααι 
- ! μεατά §βτι βυγκεκραμένης ηδονής λύπαις; νυν ου ν λέγε, 
•ύ^.^^η/λ.^Χ/ΐ' ηότερα άψίης με η μεβ α^ πο ιή βείζί νύ κταζ : ειπών δε 
βμικρά οϊμαί ΰου τεύξεβϋ'αι με^εΐναί με' τούτων γάρ 
απάντων ανριον Ι^ελήΰω αοι λόγον δούναι , τά νυν δε 
ίπϊ τά λοιπά βούλομαι ΰτέλλεα^αι προς την κρίβιν ην 
Φίληβος έπιτάττει. 

ΠΡΩ. Καλώς εΐπες, ω Σώκρατες * άλλ' οαα λοιπά 
ημΐν διεξελ^ε οπη βοι φίλον. 

ΣίΙ. Κατά φύαιν τοίνυν μετά τάς μιχϋ'εέβας ή δόνας 
ύπο δή τίνος ανάγκης έπϊ τάς άμίκτους πορευοίμεϋ"* άν 
ίν τφ μέρει. 



^./ ι ΓΓΡιΩ. Κάλλιΰτ είπες. 



\4$ΤφΙ 



>Ητ^./!6«Μ^ ΣίΙ. Έγώ δη πειράΰομαι μεταβολών ΰημαίνειν ύμΐν 
/*55*''^' αύτάς. τοις γάρ φάακουαι λυπών είναι παν^αι; πάαας τάς 
χη-Φ^ι^'ί^'ί^ν-ήδονάς ου πάνυ πως πείθομαι, άλλ' όπερ είπον, μάρ- 
Ι τυΰΐ ν^αταχρώμαι προς το τινάς ηδονάς είναι δοκούΰας, 
ονύας ά' ουδαμώς, καΐ μεγάλας ^έρας τινάς άμα %αϊ 



51. ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 63 

Λολλας φανταΰϋ'είΰας , εϊναι 6* αύτας ΰνμπεφνρμένας όμοϋ 
Χντίίχις τε τιαϊ άναπαύβεΰιν οδυνών των μεγίβτων περί τε 
αώματος καΐ 'ψυχης απορίας. 

ΠΡίΙ, Άληϋ'εΐς ^ αν τίνας, ω Σώαρατες, νπολαμ- _ 
βάνων όρ&ώς τις διανοοϊτ αν; 

Σ^. Τας ηερί τε τα %αλα λεγόμενα ;ι;ρωμο;τα καΐ 
ηερί τα αχηματα, τιαΐ των όομών τας πλείβτας, γ,αϊ τάς 
των φΟ'όγγων, και οβα τάς ένδειας άναια&ητους έχοντα 
καί άλνπους τας πληρωθείς αΙΰΟ^τάς %α\ ηδείας ^^^^9^9^^^^^, ' 
λνηών παραδίδωΰιν. 

ΠΡίΙ. Πώς δη ταντα , ω Σώκρατες, αν λέγομεν 
ούτως ; 

ΣίΙ. Πάνυ μεν ουν ουκ εΰϋΐίς δήλα έΰτιν α λέγω^ 
πειρατέον μην δηλουν . βχημάτων τε γάρ %άλλος ονχ όπερ 
αν νπολάβοιεν οΐ πολλοί πειρώμαι νυν λέγειν, η, ζώων ι^"^- ^^*^ 
η τίνων ζωγραφημάτων , άλλ' εύϋ'ύ τι λέγω, φηΰΐν 6 λό- 
γος, και περιφερές καΙ από τούτων δη τά τε τοις τόρ- 
νοις γιγνόμενα επίπεδα τε τιαΐ ατερεά καΐ τά τοις τιανόοι 
τιαϊ γωνίαις, εΐ μου μαν^άνεις, ταύτα γάρ ουκ, εϊναι προς 
τι γ,αλά λέγω , 7ΐαϋ•άπερ άλλα , άλλ' άεϊ ηαλά τια^' αυτά ι 
πεφυκέναι και τινας ηδονάς οικείας ^χειν , ούδεν ταϊς \ 
των κινηβεων προβφερεΐς * καΐ χρώματα δη τούτον τον ^Λλ*^ ^. /«••'•/* 
τΰπον ϊχοντα καλά καχ ήδονάς. άλλ' άρα μαν&άνομεν ,ν^^^'/*' ^'^νϊ 
η πώς; . 4. . 

ΠΡΩί. Πξίρώμαι μεν, ω Σώκρατες• πειρά^τι δε 
παΐ ου ααφέατερον ϊτι λέγειν, 

ΣΩι. Λέγω δη τάς τών φΟ'όγγων τάς λείας καΐ λαμ'^!^.ίψ^.^^ι9^^ 
ηράς, τάς ^ν τι καϋ•αρ6ν Ιείΰας μέλος, όύ προς ^τερον^'^^/^-^'^•^• 
χαλάς άλλ' αύτάς κα&' αύτάς εϊναι, καϊ τούτων ξυμφύ- * '^'^' 
τους ήδονάς ^ομένας, 

ΠΡΩι. "Εατι γάρ ουν καΐ τοϋτο. 

ΣΩι. Το δε περί τάς όαμάς ήττον μ^ν τούτων 9'ειον ^^τν/*. //- ^- 
γένος ηδονών το δε μη ΰυμμεμίχϋ'αι έν αύταΐς άναγκιαί- 



64 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. βΦ* 

^^τ9./Α.ίΛ^. ονς λνπας, καΐ οπη τοΰτο αοί ίν οτφ τυγχάνει γεγονός 
ημΐν, τοϋτ έαείνοις τί%Ύΐμι άντίατροφον άπαν, άλλ' , ει 
ΛΜ.αχβ^^Α4*ι^7^5^ατανοεϊζ, ταύτα είδη δύο λεγομένων ηδονών* 

? )/•./"«. Σ£1, Ετι δη τοινυν τούτοις η^β^ωμεν \ τας περί τα 
μαΟ"ηματα ηδονάς, ει αρα δοκονΰιν ημϊν αύται πείνας 
μεν μη ϊχειν τον μαν^άνειν μηδέ δια μαθημάτων πεί- 
νην άλγηδόνας έξ ο^ρχής γενομένας. 
ΠΡίΙ. 'Αλλ' ούτω ξννδοκεΐ, 

Ά 3ϊΛ6ίί¥• ΛΓ»•. ^^' ^^ ^^' ΐ^^^ί^'^'^^'^ πληρωϋ•εΐΰΐν έάν νατερον 
'^,ΛΆί^ άποβολαϊ δια της λή&ης γίγνωνται , πα^Όρ^ς τινοις ίν αν- 

ταις άλγηδόνας; 

ΠΡίΙ. Ον τι φύβει γε, άλλ' ϊν τιοι λογιβμοΐς τον 

ηα%Ύΐματος, όταν τις ΰτερη^εϊς λνπη^-^ δια την χρείαν. 

, ΣίΙ, Και μην, ω ματιάριε, ννν γε ημείς αυτά τα 

της φύΰεως μόνον ηα&ηματα χωρϊς τον λογιαμον διαπε- 

ραίνομεν. 

ΠΡ£1. Άληϋ•ή τοίννν λέγεις, οτι χωρίς λύπης ημϊν 
λη^η γίγνεται ^άβτοτε έν τοις μα^ήμαβιν. 

Σίί. Ταύτας τοίννν τάς των μαθημάτων ηδονάς 
άμίτιτονς τε είναι λύπαις ^ητέον %αϊ ουδαμώς τών πολλών 
ανθρώπων αλλά τών ΰφόδρα ολίγων. 
ΠΡΩ,. Πώς γάρ ον ^ητέον ; 

ΣίΙ. Οντιονν οτε μετρίως ηδη διακετιρίμεϋ'α χωρίς 

τάς τε τια^αράς ήδονάς τιαϊ τάς ΰχεδόν άπαϋ^άρτονς 6ρ- 

ϋ'ώς αν λεχ&είύας, προο&ώμεν τω λόγφ ταΐς μίν ΰφοδραΐς 

. * . ήδοναΐς άμετρίαν, ταΐς δΐ μη τουναντίον έμμετρίαν • κα* 

«ίΤΛχα/^^^ ^0 ί^^ν^ ίί"^ ^ο (ίφοδρον αν, καϊ πολλάκις τιαϊ όλιγάκις 

7τ§Μ.. ^ΐ^^^νιγνομένας τοιαύτας, [της\ τον άπειρον γ* εκείνον κα* 

^ ήττον %αΙ μαΛΛοΐ' ο ία τε αωματος παΐ ψοχης φερομενον 
προαϋ'ώμεν ανταΓ^ εϊναι γένονς , τάς δΐ μη τών έμμετρων. 
ΠΡΟ,, Όρΰ•ότατα λέγεις, ώ Ζωκ^ατε^. 



βΙΤ. ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 65 

ΣίΙ. "Ετι τοίνυν ηρος τούτοις μετά ταϋτα τόδε αυ- 
τών δια^εατέον. 

ΠΡΩ,. Τ6 ποιον; 

ΣΩί. Τι ποτέ χ^η φάναι προς άλή9'ειαν είναι το κα- ; 
Ο'αρον τε ν.αϊ ειλικρινές η το ΰφόδρα τε ηαι το πολν τιαΐ \ 
το μέγα καΐ το Ικανόν; 

ΠΡίΙ. Τι ποτ αρα, ω Σωκρατες, ίρατνας βονλόμενσς; *' 

ΣΛ. Μηδέν, ω Πρώταρχε, έπιλείπειν έλεγχων ηδο- 
νής τε 7ΐα\ έπιατήμης, εΐ το μεν αρ' αυτών ^κατέρου κα-, 
&αρόν ίβτι^ τό δ^ ον τιαϋ'αρόν, ΐνα κα^αρον ϊν,άτερον 
Ιδν εις την ηρίβιν έμοϊ τιαϊ οοϊ καΐ ξυνάπαβι τοΐβδε ^άω 
παρέχη την αρίβιν, 

ΠΡίΙ. *Ορϋ•ότατα. 

ΣίΙ. "ΐϋΊ δη , περϊ πάντων , οΰα 'καϋ'αρά γένη λέγο- 
μεν, ούτωαΐ διανοηϋ'ώμεν προελόμενοι πρώτον εν τι Ι δια-^^^- 
ΰκοπώμεν, 

ΠΡβ,, τι ονν προελώμεΰ•α; 

ΣίΙ. Τό λευκόν ίν τοις πρώτον\ εΐ βούλει, ^εαβώ- 
μεΟ'α γένος. 

ηΡίΙ. Πάνυ μίν ουν, 

ΣΟι. Πώς ουν αν λεναοϋ χο;2 τις τιαϋ'αρότης ημΐν 
εί^η; πότερα το μέγιοτόν τε καΐ πλεΐϋτον η το ίζκρα- • 
τέατατον , έν ω χρώματος μηδεμία μοίρα άλλη μηδενός \ 
ίνείη ; Λ* Λ ^ //' •Ϋ! ^ν «/ 7» 

ΠΡεί. ^ήλον οτι το μάλιΰτ' είλικρινίς ον. 

ΣΟ,. 'Ορ&ώς. αρ' ουν ου τοϋτο άλη%'έ<5τατον , ω 
Πρώταρχε, καΐ αμα δη τιάλλιβτον τών λευκών πάντων 
^σομεν, άλλ' ου τό πλεΐβτον ούδε το μέγΐΰτον ; 

ΠΡα. Όρ^ότατά γε. 

ΣΩι. Σμιαρόν £(ρα χαΟ'αρον λ^αόν μεμιγμένου πολ- ί 
Χοϋ λευκού λευγ,ότερον αμα τιαΙ γ,άλλιον καϊ άληϋ'έΰτερον 
έαν φώμεν γίγνεβϋ'αι, παντάπαύιν έρονμεν όρ^ώς. 

ΠΡίΙ. Όρ&ότατα μίν ουν. 

ΡίΑΤΟ 171/. ^ 



66 ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. «4* 

2]£ί, Τι ουν; ον δη που πολλών δεηαόμεΟ'α παρα- 
δειγμάτων τοιούτων έπϊ τόν της ηδονής πέρι λόγον, άλΧ 
άρχει νοεΐν ημΐν αντόϋ'εν^ ώς αρα ιιαΐ ξνμπαΰα ηδονή 
αμιαρα μεγάλης χαΐ όλίγη πολλής χαθαρά λντιης ήδίων 
ηαΐ άλη^εατέρα τιαϊ ααλλίων γίγνοιτ αν. 

ΠΡίΙ. Σφόδρα μίν ονν, %αΙ το γε παράδειγμα Ιχανόν. 

κ^^>^4^^ ^^^''^ ^^' ^^^ ^^ ^ο τοίόνίί,• άρα περί ηδονής ονκ άκη- 

7'/γ^' %Λ^η^- ^Ηοαμεν ώς άεΐ γενεοίς ίοτιν , ονΰία δε ον% Εοτι το παρά" 

'^'^'/η' .χ„παν ηδονής; τιομιροϊ γαρ δη τίνες αν τοντον τον λόγον 

επιχειρουΰι μηνυιιν ημιν , οίς όει χάριν εχειν. 

ΠΡίί, Τι δη; 

ΣΩι. ^ιαπερανονμαί ΰοι τοϋτ' αύτο έπαι^ερωτών^ ω 
Πρώταρχε φίλε, 

ΠΡΟ». Λέγε %αΙ ^ρώτα μόνον, 
Ια^ί^ι^η^^^^'ΐίναΒ. ΣΆ. 'ΈιΟτον δη τινε δύω, το μεν οίυτο 7ΐαϋ'' αυτό, 
/• το δε άει έφιέμενον άλλον. 

ΠΡίΙ, Πώς τούτω τιαΐ τινε λέγεις; 
ΣίΙ. Το μΙν οεμνότατον άεϊ πεφυχός , τό ^ έλλιπϊς 
εκείνον, 

ΠΡΟ,, Αέγ ϊτι ύαφέΰτερον, 

ΣίΙ. Παιδικά που καλά καϊ άγαϋ'ά τεϋ•εωρηχαμεν 
αμα καΐ έραβτάς ανδρείους αυτών, 
ΠΡΟ, Σφόδρα γε, 

ΣίΙ. Τούτοις τοίνυν έοικότα δυοϊν ονοι δυ αΧλα 
ζήτει κατά πάντα οβα λέγομεν είναι τό τρίτον ετέρφ, 
ΠΡ£1. Λέγε ΰαφέατερον, ω Σώκρατες, ο τι λέγεις. 
ΣίΙ, Ουδέν τι ποικίλον^ ω Πρώταρχε ' άλλ' 6 λόγος 
^/^. Μ^€Μβ./^9ε<^Ζ'Πλεϊ νφν , λέγει δ' οτι το μεν ^νεκά του τών όντων 
ί//*^-*-•^• ^ατ αεί, τό δ' ου χάριν ^κάΰτοτε τό τινός ^νεκα γιγνό- 

μενον άεϊ γίγνεται, 

ΠΡίΙ, Μόγις εμαϋΌν δια τό πολλάκις λεχ^ναι, 
ΣΛ, Τάχα δ* ΐβως, ω παΐ, μάλλον μα^ηαόμεΰ'α 
^,^^ίπροελ^όντος Ι του λόγου. 



ΜΙ• ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. &7 

ΠΡΛ, τι γαρ ου; 

ΣΟ,, /ίνο δη τάδε έτερα λάβωμεν, 

ΠΡα, Ποια ; 

ΣίΙ. ^Εν μεν τι γ ένεοιν πάντων^ την δ\ ονβίαν ^ε- 
ρον ^ν, 

ΠΡβ,, Μο αποδέχομαι ΰον ταντα, οναίαν χαΐ γέ' 
νεαιν. 

ΣίΙ. Όρϋ'ότατα, ηότερον ουν τούτων Βνειια πστέτ . 
ρον, την γένεοιν ονΰΐας ένεκα φώμεν η την ούοίαν είναι 
γΒνέβεως ^νεχα; 

ΠΡΟ», Τοντο ο προοαγορενεται οναΐα, εί γενέβεως 
Ενεκα τοΰτ' ϊΰτιν όπερ έατί, νυν πυνϋ'άνει; 

ΣίΙ, Φαίνομαι. -/- 

πρβ.. Προς ΰ-εών αρ' αν έπανερωτ^ς με ; /^^^ν^^ -τ• /τ^Λτ Λ^ 

Σεΐ. Τοιόνδε τι λέγω, ω Πρώταοτέ μ ,οι^ 3Γοτ8ρα^ί^*^^*?^^ 
πλοίω ν νανπηνί αν ενεαα φ^ς γίγνεοϋ'αι μάλλον η πλοϊα ^"λ^ αΓα'Λ* 
ί^&ια νανπηγίας; τιαΐ πάν&' οπόαα τοιαντ έΰτΐ, λέγωρ^/ΜΐΜΙΙ^.<^^ 
τοντ αυτό, ω Πρώταρχε. λ^^^τλ^-»^. 

ΠΡβ,. Τι ουν ουκ αύτος άπετιρίνω ααντω , ω Σώ- 
%ρατες; 

Σίί. ΟνδΙ ν ο τι ο ν ' ύυ μέντοι του λόγου ουμμέτεχε. ^ί»«ίί^•^• ^^^ 

ΠΡίΙ. Πάνυ μίν ουν. 

ΣίΙ. ΦημΙ δη γενέβεως μεν Ενεκα φάρμαηά τε καΐ | 
ηάντα όργανα τιαϊ πάύαν υλην παρατί^εβ&αι πάβιν, Ιχά- | 
ύτην δε γένεοιν αλλην άλλης ονΰίας τινός ^άατης Ενεκα Ι 
γίγνεα9•αι, ξύμπαΰαν δΐ γένεαίν ούαίας Ενεηα γίγνεαϋ'αι \ 
ξνμπάαης. 

ΠΡΛ. Σαφέστατα μεν ορν. 

ΣΛ. Ον-Λονν ηδονή γε , εΓπερ γένεαίς έβτιν, Ενεκα 
τίνος ούαίας έξ ανάγκης γίγνοιτ αν. 

ΠΡα. τι μην ; 

Σ£1. Τό γε μην ου Ενεκα το Ενεκα του γιγνόμενον 
άεϊ 7^7νο*ϊ^' ^^9 ^ΐ^ τ'η τον άγα^Όυ μοίρα έκεΐνό έϋτΐ' 



68 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. β». 

το δΐ τίνοζ ^νΒκα γιγνόμενον εις οίλλην, ω αριατε, μοΐ- 
ραν ϋ'ετέον. 

ΠΡίΙ, ΆναγκαΐΌτατον. 

ΣΆ. ^Αρ' ονν ηδονή γε εϊηερ γενεαίς έβτιν , εις αλ- 
λην η την του άγαϋΌν μοΐραν αντην τί^έντες όρ^ώς Ό^- 
00 μεν ; 

ΠΡίΙ. Όρθότατα μ^ ονν. 
Φ»^Χ3.ΛΣίΙ. Ούκονν, οηερ αρχόμενος εϊπον τοντον του λό- 
γου , τφ μηννΰαντι της ηδονής ηέρι το γένεΰιν μεν , ον- 
βίαν δε μηδ' ήντινονν αυτής είναι, χάριν Εχειν δεϊν. δή- 
Ι Χον γαρ οτι ούτος των φαϋχόντων ήδονην άγα&όν εϊναι 
1 καταγελα. 

ΠΡίΙ. Σφόδρα γε. 
**^/%Γ^/ί^[^^"^'β• -^«^ ]^ν ο αντος οντος ίκάατοτε ααΐ των ίν 
,^>^^^^^^^τα?5 γενέβεβιν απ οτελουμ ένων τιοιταγελάαεταί. 
^ ^ί-0.έ'^^^Τ*'/ί /^ΒΟ'ΠΡίΙ. Πώς δη %αϊ ποίων λέγεις; 

ΣίΙ. Των 0001 έξιώμενοι ή πείνην ή δίιραν ή τιτών 
τοιούτων, ούα γένεβις ίξιάται, χαίρουαι δια την γένεΰΐν 
ατε ηδονής οϋαης αυτής, τιαί φαΰι ξήν ουκ, αν δέξαο^αι 
μη δι^ώντές τε ΜαΙ πεινώντες %αϊ ταλλα, α τις αν εί- 
ποι, πάντα τα ίπόμ^α τοις τοιούτοις πα^μαβι μη πά- 
αχοντες. 
^, ^9-. /ΤΡΛ. Ι Έοίιιαβι γοϋν. 

ΣίΙ. Ούτίοϋν τω γίγνεβ^αί γε τουναντίον άπαντες 
το φϋ'είρεΦαι φαΐμεν' αν. 
/ΤΕβ. Άναγ-ΛαΙον. 

ΣΩί. Την δή φ^οραν καΐ γένεΰιν αίροΐτ αν τις 
τοΰΌ"* αίρον μένος , άλλ' ου τον τρίτον εκείνον βίον, τον 
^ ^έν ω μήτε χαίρειν μήτε λυπεΐαϋ'αι, φρονείν δ^ ην δυνα- 

γ:^λ*ηλ.•^.*«^ !ίΡ^ ^5 ο^όν τε τια&αροάτ ατα, 

τί Λί-ί^^ί^^• ΠΡίΙ. Πολλή τις, ώς ^οι7ιεν, ω Σώκρατες, άλογία 
ξυμβαίνει γίγνεα^αι , έάν τις την ήδονην ώς £^7<^'^<>ΐ' ήμίν 
τι^ται. 



55^ ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 69 

ΣίΙ, Πολλής έτίΒΐ τιαϊ τ^δε ϊτι λέγωμεν. 

ΠΡίΙ, Π'η; 

ΣΟ,, Πώς ονκ αλογόν έστι μηδέν άγαϋ'ον εϊναι μηδέ 
καλόν μήτε έν ΰωμαβι μήτ ίν ηοΐλοΐς άλλοις ηλ^ν έν 
ψνχ'η , καΐ ίντανϋ'α ήδονην μόνον, άνδρίαν δΐ η ΰωφρο- 
ΰννην η νονν η τι των άλλων δ<τα άγαϋ'ά είΧηχε ψνχή , 
μηδ^ν τοιούτον εϊναι; προς τούτοις δΐ ^τι τον μη ;ι;α/- 
ροι^ο; , άλγονντα δΐ άναγκάξεβϋ'αι φάναι κακόν εϊναι τότε ί 
όταν άλγη, καν η αριΰτος πάντων , ηαϊ τον χαίροντα ου, '< 
οοω μάλλον χαίρει, τότε όταν χαίρη, τοβοντω διαφέρειν 
κρ6ς άρετήν. 

ΠΡΟ». Πάντ έατϊ ταΐητα, ω Σώκρατες, ως δυνατόν 
άλογώτατα, 

ΣΟ, Μη τοίννν ηδονής μίν πάντως ίξέταβιν πάβαν -^ίζΧίΤ' ""^ 
έπιχειρώμεν ποιήαααϋ'αι , νον δΐ και έπιατήμης οίον φει- >*ί «*^ 

δομένοι αφόδρα φανώμεν γενναίως δε, εϊ πγ τι <^<Χ'^ 0θ^/'\ν^„/ .'^^«^ 
ϊχει^ πάν περιαρονωμεν , ?ως ο τι καϋ'αρωτατόν ^Οτ αν-'ί^^^*^^•/*- 
των φνΰει, τούτο κατιδόντες εις την κρίΰιν χρώμε%'α ττγιτ^" 
κοινην τοις τε τούτων καϊ τοις της ηδονής μέρεαιν άλη- 
^εβτάτοις, 

ΠΡΟ, Όρϋ^ώς, 

ΣΟ. Ονκοϋν ήμΧν το μεν, οϊμαι, δημιονργικόν ίΰτι 
της περί τα μαΟ'ήματα έπιατήμης, το δΐ περί παιδείαν 
χαϊ τροφήν; η πώς; 

ΠΡΟ. Οντως, 

ΣΟ. 'Εν δή ταΐς χειροτεχνικαΐς διανοη^ώμεν πρώτα 
εί το μεν ίπιατήμης αντών μάλλον ίχό(ΐενον, το δϊ ήτ- 
τον Ι^ί, καΐ δει τα μεν ώς καϋ'αρώτατα νομίξειν, τα ^^ΙΜ. Α/ν*ν. //ι 
ως άκαΟ'αρτότερα. 

ΠΡΟ, Ούκουν χ^ή. 

ΣΟ. Τάς τοίννν ηγεμονικάς διαληπτέον Ηάβτων αυ- 
τών χωρίς; 

ΠΡΟ. Ποίας καϊ πώς; 



/ 



70 ΠΛΑΤίΙΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, Ββ. 

ΣίΙ. Οίον ηαβών ηου τεχνών αν τις άριϋ'μτιτιτιήν 
χωρίξτ} τιαΐ μετρητικην τιαΐ βτοετιτιήν^ ως ^πος είπεϊν, 
φαυλον τ6 Μοταλειπόμενον ^άατης αν γίγνοιτο, 
ΠΡβι. Φανλον μϊν δη, 

Σ£1. Τ6 γονν μετά ταντ' είτιάζει ν λείποιτ αν κα* 

τοίς αίΰϋ'ήΰεις γ,αταμελετψν εμπειρία κα/ τινί τριβ-η, ταΐς 

της ΰτοχοίβτίΛΐ^ προβχρωμένους δννάμεβιν ^ ας ηοΙΧοϊ τε- 

^ ^ά' χρας έπονομάζονα , Ι μελέτη καϊ ηόν<ρ την ^ώμην άπειργα- 

αμένας. 

ΠΡίΙ, Αναγκαιότατα λέγεις, 

ΣΩ,. Οναονν μεΰτη μέν που μοναικη πρώτον, το 

ξνμφωνον άρμόττονΰα ου μέτρω αλλά μελέτης ατοχαΰμφ• 

κ /ή /^Σ.^^* ςν/Είττασα αντης α υλητ ικη , το μετρον ετιαΰτης χορδής 

ύί'^^'βΤ4>Λΐ κ^'Ρ^ι-τφ οτοχάζεα^'αι φερομένης Ο'ηρενονΰα, ώατε πολν μεμιγ- 

Τ/ΛΓ7 "^^ Α^' ^'^'^ μ^νον ϊχειν το μη ϋαφές, αμικρόν δε το βέβαιον, 

ΠΡΛ. Άλη^έβτατα. 

ΣΛ, ΚαΙ μην ίατρικήν τε τιαΐ γεωργίαν τιαϊ κν^ερ- 
νητιτιην καΐ ατρατηγικην ώβαύτως ενρήβομεν Ι;ι;οι;(;ο;$. 
ΠΡΛ, Και πάνν γε. 

ΣΛ, Τετιτονιτιην δέ γε ^ οϊμαι, πλείΰτοις μέτροις τε 
^'Τ^^/'φα^ κα^ οργάνοις χρωμένην, α πολλήν άκρίβειαν αύνη πορί- 
ζοντα τεχνι-αωτέραν των πολλών έπιβτημών παρέχεται. 
ΠΡΩ. Π^; 

Σβ,. Κατά τε νανπηγίαν τιαϊ %ατ οΗοδομίαν καΐ 
έν ποΤΧοΧς άλλοις της %νλονργνκΊ]ς. κανόνι γαρ, οΐμαι, 
'.ΜΑΛη.^^'^ηαΐΰ^ τόρνφ χρήται και δι αβή τη καϊ ατάϋ'μ'η και τινι πρού- 
^^.-./4,.^.α.^/0Μγωγ£ω κεκομ^ευμενω. 
**.^Λ;.Α.ν-/*^'^Α•/.^^ρ^ ^^-αι πάνν γε, ω Σωκρατες, όρϋ^ώς λέγεις. 

ΣΛ, Θώμεν τοίννν διχη τάς λεγομένας τέχνας, τάς 
μεν μονβικη ξυνεπομένας έν τοις ϊργοις ίλάττονος ακρι- 
βείας μετιβχονβας, τάς άΙ τεκτονική πλείονος, 

ΠΡίΙ. Κειβ^ω, 



ι 



9Λφ ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 71 

ΣΩι. Τοντων $1 ταύτας άηριβεΰτάτας εϊναι τέχνας , 
ας ννν δη πρώτας ίί^πομεν. 

ΠΡίΙ, 'Αριϋ'μητί'αην φαίνει μοι λέγειν καΐ οβας μετά 
ταύτης τέχνας έφϋ'έγξω ννν δη. 

Σ£1. Πάνυ μίν ονν, άλλ% ω Πρώταρχε^ αρ* ου διτ- 
τάς αν %αϊ ταύτας λετιτέον; η ηώς; 

ΠΡίΙ. Ποίας δη λέγεις; Α\ 

Σ£1. Άρι&μητιχήν πρώτον αρ' οντι αλλην μέν τινα\ ^,^ '^^ΙΒ^^. 
την των πολλών φατέον, αλλην δ^ αν τ'ήν των ψιλοϋο-ψ'/ί/^• 
φούντων ; 

ΠΡ£1. Πη ποτΐ διοριΰάμενος ονν αλλην, την δΐ αλ- 
λην ϋ•είη τις αν άριϋ'μητιτίήν; .\ 

ΣΩί. Ον αμνκρος ορός, ω Πρώταρχε. 61 μ\ν γαρ πον^'^ΐΛ^•1Μ-/»^' 
μονάδας άνίαονς τιαταριϋ'μούνται τών περί άριΟ^μόν, οΐον\ 
ύτρατόπεδα δύο και βονς δύο %αΙ δύο τά αμιτιρότατα η\ 
κα^ τά πάντων μέγιΰτα' οϊ 8* ουκ αν ποτέ αύτοΐς ϋνν-\ 
ατιολου&ηΰειαν , ει μη μονάδα μονάδος Ηάβτης τών μν- \ 
ρίων μηδεμίαν αλλην άλλης διαφέρονβάν τις %Ύΐΰει, 

ΠΡίΙ. Καϊ μάλα γ εν λέγεις ον ΰμναράν διαφοράν 
τών περί αριθμόν τενταξόντων , ωΰτε λόγον ^χειν δύ'^Α^^^^^'^- ^ 
αύτάς εϊναι. .^ί^.^^./^ ^^^ 

ΣΆ, Τί^δΙ λογιατι•Λή και μετρητική η κατά τεκτονί- ^^. ^αΐ^ι'^^. 
κήν καϊ κατ έμπορικήν της κατά φιλοΰοφίαν γεωμετρίας 
τε καϊ λογιβμών Ι καταμελετωμένων ; πότερον ώς μία Ικα-^ ^>^ 
τερα λεκτέον η δύο τι^ώμεν; 

ΠΡΆ, Τοις πρόΰ^ΒΡ επόμενος ϊγωγ' αν δύο κιχτα^ 
ν^ΐν έμήν 'ψήφον τι^είην ίιιατέραν τούτων, 

ΣίΙ. Όρϋ•ώς. ου δ' ?νεηα τοίί5τα προηνεγκάμεϋ'α εΐζ ^ί^^•/^. ;γ^<«) 
τό μέαον, α^ο^ εννοείς; 

ΠΡεί. "ΐβως, άΐλά αί βονλοίμην αν άποφήναϋ^αι 
το νυν έρωτώμενον. 

ΣίΙ. ^οκει τοίνυν ίμοιγε ούτος ο λόγος οΰχ ήττον 
η οτε λέγειν αυτόν ηρχόμεϋ•α, ταΐς ήδοναϊς ξτ|τ<δν άνχν- 



72 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. βλ 

ΰτροφον ένταυ^α προβίβλητιέναι άκοπων οίρά ^Οζί τις ίτέ- 
ρας αλίη κα^αρωτέρα έπιοτημης έπιΰτήμη , τιαϋ'άπΒρ ηδο- 
νής ηδονή. 

ΠΡΩι. Καϊ μάΧα οαφίς τοντό γΒ, οτι ταΰ^' Βνειια 
τούτων ίπΐϋΒχείρηΉΒν. 

ζ ΣΛ. Τι ονν; αρ' ονκ ίν μίν τοις ϊμηροβ^Βν ίπ αλ- 

άί^ 2**ρν^/' ^°*^ "Πί/ν τέχνην ουβαν άνευ^ίακειν ααφεατέραν καΐ άβα- 
^, φεατεραν αλΧην άλλης; 

ΠΡΩ,, Πάνυ μεν ονν. 

ΣΟ», Έν τούτοις δε αρ' ον τίνα τεχνην ώς ομώνν- 
μον φ^εγξάμενος, εις δόξαν τιαταατήΰας ώς μιας, πάλιν 
ώς δυοΐν επανερωτα τούτοιν αύτοΐν το ααφες χαΐ το κα- 
^αρόΐ' περί ταντο; πότερον ή των φιλο0οφονντων η μη 
φιλοβοφούντων άχριβέατερον ^χει; 

ΓίΡΩι. Καϊ μάλα 3ο%εΐ,μοι τοντο διερωταν. 

ΣΆ. Τίν ονν, ω Πρώταρχε, αντφ διδώμεν άπόκριΰΐν ; 

ΠΡβ,. £1 Σώκρατες, εις ΟΌνμαϋτον διαφοράς μέγε- 
θος εις ΰαφήνειαν προεληλνϋ'αμεν έπιοτημών. 

ΣΆ. Ουτιούν άπο'ϋρινούμεϋ'α ^αον; 

ΤΊΡΩι. Τι μήν ; παϊ είρήφω γε οτι πολύ μεν ανται 
των άλλων τεχνών διαφέρουαι, τούτων δ' αυτών αϊ περί 
την τών όντως φιλοΰοφούντων όρμήν άμήχανον ακρίβεια 
τε και άληϋ'είγ περί μέτρα τε χαΐ αριθμούς διαφέρουΰιν. 

ΣΆ, "Εβτω τοίντα χοττά αέ, καϊ ΰοϊ δή πιβτεύοντες 
'*^^*''^•^^**δ•α^^θ'ί5νΓ€5 άποκρινώμεϋ•α τοις δεινοΐςπερί λόγων όλκ ήν — 
^'^' ΠΡΆ. Το ποιον; 

ΣΆ. ^Άς είαϊ δύο άρι^μητιηαϊ καΙ δυο μετρτμιχαϊ 
%αϊ ταύταις αλλαι τοιανται ξυνεπόμεναι ΰυχναί, την διδυ- 
μότητα ^χονβαι ταύτην , ονόματος δΐ Ινός κεκοινωμένεα, 

ΠΡΆ. διδώμεν τύχ^ι άγα&ή τούτοις, ονς φ^ς δει- 
νούς είναι, ταύτην την άπόκριΰιν, ω Σώηρατες» 

ΣΆ. Ταύτας ονν λεγομεν έπιΰτήμας ακριβείς μάλιατα 
είναι ; 



ΠΛΑΤΩ,ΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 73 

ΠΡίΙ, Πάνυ μ\ν ονν. 

ΣίΙ. Άλλ' ήμάς^ ω ΠρώταρχΒ, άναίνοιτ αν Τ2._Ι9^ ^'^') 
διαλέγεβ^αι δνναμις, βΪ τίνα ια^ο αντής αλλτγν ΐίρΙναψΒν, 

ΠΡίΙ. Τίνα δε ταντην αν δει \ λέγειν; *,.^Λ 

ΣΩι. ^ήλον οτί η πάΰαν την γε νυν λεγομένην γνοίη. 
την γαρ περί το δν ααι το όντως τιαΐ το κατά τανΓΟί' 
άεϊ πεφνκος πάντως ^(ογε οϊμαι ήγεΐβ^αί ξνμπαντας , 
οοοίς νου τιαΐ αμίκρόν προοήρτηται, μακρω άληϋ'εοτάτην 
είναι γνώΰιν. ύύ δΐ τι πώ ς τοΰτο^ ω Πρώταρχε, ^^^'/^^ρϊ^γ-β-^ 
χρίνοις αν ; ^γ^Μ/,^^^/Λ 

ΤΙΡ9». ^Η-Λονον μ^ν ^γωγε, ω Σώπρατες, Ηάΰτοτε β^,^^ -^Λί.^ 
Τοργίαυ πολλάκις^ ώς η_τοϋ πείϋ'ειν πολύ διαφέροι πα- 
θών τεχνών • πάντα γαρ ύφ' αύτ^ δοϋλα δι ετιόντων άλλ' 
ον δια βίας ποιοίτο^ γ.αΙ μαηρφ άρίΰτη παΰών εϊη τών 
τεχνών, νυν ί' ούτε οοϊ ούτε δη έτιείνφ βουλοίμην αν εναν- 
τία τί^εΰΟ'αι, 

Σίί. Τα όπλα μοι δοκεΐς βονλη&είς ειπείν αΐύχυν- 
&είς άπολιπεΐν. 

ΠΡίΙ, "Εβτω ννν ταντα ταντ^, οπγ) βοι δοαεϊ. 

ΣίΙ, Αρ Όυν αίτιος έγώ του μη καλώς ύπολαβεΐν αε; 

ΠΡΟ,, Το ποιον; 

ΣΩι. Ούτι, ω φίλε Πρώταρχε, τοντο Εγωγε έζήνουν 
Λα>, τις τέχνη η '^ίί έπιύτήμη παθών διαφέρει τ^ μεγί- {^φο^'^η^/** 
ατη καΙ άρίατη τιαϊ πλεΐβτα ώφελουΰα ημάς, άλλα "^^5^ τ "^^^ χ 
ποτέ το ααφίς καϊ τάηριβες καΐ το άληϋ'έατατον έπι- 
ακοπεΐ, καν ει ΰμικρά καϊ ομικρά όν^νάΰα. τουτ Εατιν ο /^γ ^. α^• ^• < 
νυν δη ξητουμεν. άλλ' ορα' ούδΐ γαρ άπεχ9'ήΰει Γοργίας, 
τ^ μίν εκείνου ύπάρχειν τέχνη διδβύς προς χρείαν τοις 
άνΟ'ρώποις κρατείν , ^5* εΐπον έγώ νυν πραχιιατεία , κα- 
^άπερ του λευκού πέρι τότε Φλέγον, καν εΐ αμικρόν, κα- 
θαρό ν δί εϊη, του πολλού καϊ μη τοιούτου διαφέρειν 
τούτφ γ' αύτφ τψ άληΟ'εοτάτφ , καϊ νυν δη θφόδρα δια^ 
νοη^έντες καϊ Ικανώς διαλογιοάμενοι, μητ εϊς τινας ωφ€- 



74 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 59. 

Χζίοίς ίηίβτημών βλέίραντες μήτε τινάς Βν^οτίΐμίας, άλλ' 
εΐ τις ηέφιηιε της 'ψνχής ημών δνναμις έραν τε τον άΧη- 
^Όνς καΐ πάντα Ιι^εκο; τούτον πράττείν, ταύτην εΐηωμεν^ 
διερεννηβάμενοί το ιιαϋ'αρόν νον τε καΐ φρονήβεως, εΐ 
η0*').η4ρ.Η^^ί^ΧίΧ,'{}ίγ:ηφ/ μάλιοτα ^κ των εΙ%6των ίτη^βΟ-αί φαΐμεν αν η 
Υ^' τίνα ^εραν ταύτης κνριωτέραν ήμΐν ξητητεον. 

ΤΊΡΛ. Άλλα ΰκοπώ , τιαϊ χαλεπόν^ οΐμαι, βνγχωρηβαί 
τίνα αλλην ίπιΰτήμην η τέχνην της άληϋ'είας άντέχεϋ^αι 
μάλλον η ταύτην. 

Σβ,. ^Αρ' ονν ίννοήβας το τοίόνδε εΙ^ρητιας ο λέγεις 
%^Α. ι, /Η^. ννν , ώς αϊ ηολλαϊ τέχναι κο?1 οβαι περϊ τοξΰτοί πεπόνην- 
^^£!^!^1£ί^ ^α^> πρώτον | μίν δόξαις χρώνται τιαι τα περϊ δόξαν ζη- 
Λ:;γ<ρ^-^'Ρ^ι^τονΰΐ ξνντεταγμένως ; εϊιε και περϊ φύβεως ηγείται τιςί^Α 
\2βΐ€ρ'ΤΙΙ,ρ'^ίψ!^^'^> οίΟν οτι τα περί τον κοαμον τονοε, οπη τε γεγονε 
Ηαϊ οπη πάβχει τι •Λαϊ οπτ/ ποιεί, ταντα ξητει δια βίου; 
φαΐμεν αν ταντα, η πώς; 
ΠΡ9.,. Οντως. 
η*χια^^/γψ•/ί^'^* ΣίΙ. Οντιονν ον περϊ τα οντά αεί, περϊ δ^ τα γιγνό- 
'- 4ό*^. μένα καΐ γενηβόμενα %αϊ γεγονότα ημών 6 τοιοντος άν^- 

ρητα'ι τον πόνον. 

ΠΡίΙ. Αληθέστατα. 

ΣΩι. Τούτων ονν τι οαφες αν φαΐμεν τγί άκριβεΰτάτη 
αλητεία γίγνεαθαι, ων μήτε ^αχε μηδίν πώποτε κατοι 
ταντά μήθ' ?ξει μήτε εις το ννν παρόν ^χει ; 
ΠΡίΙ. Καϊπώς; 

ΣίΙ. Περϊ ονν τα μη κεκτημένα βεβαιότητα μηδ^ 
ήντινονν πώς αν ποτέ βέβαιον γ ίγνοι%•* ήμΐν ααϊ οτιονν ; 
ΠΡίΙ. Οΐμαι μ\ν ουδαμώς. 

ΣίΙ. Ούδ* αρα νονς ονδέ τις έπιατήμη περϊ αντά 
έ&ρι τό άληϋ•έΰτατον ^χονβα. 
ΠΡΟι. Ον-Λονν είτίός γε. 
ΣΛ. Τόν μίν δη ϋΐ καϊ ίμΐ καϊ Γοργίαν τιαϊ Φίληβον 



^'ί^^ί^κ^.χρή ανχνα χαίρειν Ιαν^ τάδε δΐ διαμαρτύραο%•αι, τφ Χόγφ. 



βΟ« ΠΑΑΤΩ,ΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 75 

ΤΤΡβ. Το ποίον; 

Σ£1. *β? η τΓίρΙ έηΒίνα Ισ^' 77/^ίί' γο τβ βέβαιον καΐ 
το χα-θ'αρόΐ' καΐ το αλι^θίς καΐ δ 8η λέγομεν είλιχρινές, 
περί τα άεϊ %ατα τά αντα ώααύτως άμικτοτατα Εχοντα , ^ ^ τ* /• / 
η δΒυτέρως εκείνων ο τι μάΧιατά ίΰτι εγγενές ' τα ^ «λλα^,^^^^.^*,. 
πάντα δεύτερα τε χοτΐ νατερα λεκτέον, 

ΠΡίΙ, Άλη^έατατα λέγεις. 

Σ£1. Τά δη των ονομάτων περϊ τα τοιαύτα 'κάλΧιατα 
αρ* ου τοις καλίίατοις διααιότατον άπονέμειν; 
^ ΠΡίΙ. Εικός γε. 

ΣΟι. Οναονν νους ίΰτϊ %α\ φρόνηβις α γ' αν τις τι- 
μήαειε μάλιατα ονόματα; 

ΠΡΛ. Ναι, 

ΣΆ. Ταντ αρα ίν ταΐς περί το ον όντως έννοίαις 
Εοτιν άπητιριβωμένα όρ&ώς κείμενα %αλεΐΰ&αι. 

ΠΡΟ». Πάνυ μίν ονν. 

ΣίΙ. Καϊ μην α γε εις την κρίβιν έγώ τότε παρεοχό- 
μην, ουκ αλλ' §βτΙν η ταύτα τά ονόματα. 

ΠΡίΙ. τι μην, ω Σώκρατες; 

ΣίΙ. Εΐεν ' το μ\ν δη φρονήαεώς τε καϊ ηδονής πέρι 
προς τήν αλλήλων μίζιν εΐ τις φαίη καϋ'απερεϊ δημιονρ- 
γοΐς ήμΐν, έξ ων η έν οΐς δεΐ δημιονργεΐν τι, παραχεΐ- 
α&αι, καλώς αν τω λόγω άπεικάξοι. 

ΠΡΟ,. Καϊ μάλα. 

ΣίΙ. Το δη μετά τα'Οτο; αρ' ου μιγνυναι έπιχει- 
ρΊγτέον; 

ΠΡΛ. Τι μην ; 

ΣίΙ. ' Ούκοϋν τάδε προειποϋΰι καϊ άναμνήΰααιν ημάς 
αυτούς όρ&ότερον αν Εχοι; 

ΠΡίΙ. Τά ποια; 

ΣίΙ. ^Α καϊ πρότερον ^μνήΰ^μεν ευ 5* ή παροιμία 
δοκεΐ ίχειν, το καϊ δϊς καϊ τρϊς τό γε καλώς \ ϊχον Ιπανα-^-^^- 
ηολεΐρ τφ λόγω δενν. >?> >γ^* -τ^λτ ^ Λ^ιί^Α,/-. ^/Ά-,τ^; ^^^^ -«^ *^' 



7-ίϋ^η 



76 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. βΟ. 

ΠΡΟ,, Τι μην; 

ΣίΙ. Φέρε δη ηρός ^ιός' οΐμαι γαρ οντω πως τα 
τότε λεχΰ•έντα ^η^ναι. 

ΠΡίΙ, Πώς; 

Σ£1. Φίληβός φηαι την ήδονην ΰκοπίίν όρ&'όν πάΰι 
ζώοις γεγονέναι καΐ .δεΐν πάντας τούτον ΰτοχάξεοϋ•αι , 
τιαϊ δη τιαΐ τάγα^'ον τοϋτ αντο εϊναι ξύμπαΰι, χαΐ δνο 
ονόματα, άγα&ον χο;1 ήδν, ^νί τινι %αϊ φύαει μι^ τούτω 
όρϋ'ώς τεϋ'έντ Εχειν, Σωκράτης δΐ. ηρώτον μίν ον φηοι 
τοντ' είναι, δύο δΐ καϋ'άπερ τά ονόματα, ηαϊ τό τε άγα- 
Ο'ον Μοί το ηδν διάφορον αλλήλων φύοίν ^χειν , μάλλον 
δϊ μετοχον εϊναι της του άγαϋΌυ μοίρας την φρόνηαιν η 
την ήδονην. ου ταντ ϊΰτι τε %αί ην τα τότε λεγόμενα, 
ω Πρώταρχε; 

ΠΡΛ, Σφόδρα μεν ουν, 

ΣΩι. Ούτιοϋν παΐ τόδε ααΐ τότε %αϊ νυν ήμϊν αν ζνν- 
ομολογοιτο ; 

ΠΡίί. Τό ηοΧον; 

ΣίΙ. Την τάγα&ου διαφέρειν φύαιν τφδε των αλλ<ον. 

ΠΡΛ. Τίνι; 
ν ΣΩι. Ο,ι ηαρείη τουτ άεΐ των ζώων διοί τέλους πάν- 
τως %αι πάνττί, μηδενός ^έρου ποτ\ ϊτι προΰδεϊβΟ'αι , 
το δε ϊ-αανόν τελεώτατον ϊχειν. ούχ ούτως; 

ΠΡΟ,, Ούτω μεν ουν, 

ΣίΙ, Ού%ούν τφ λόγφ ίπειρά^μεν χωρίς ^ηάτερον 
Ιχοττερον ϋ'έντες εις τον βίον ^άατων, αμικτον μεν ήδο- 
νην φρονήβει, φρόνηαιν δΐ ώβαντως ηδονής μηδϊ το 
αμιαρότατον Εχονααν; 

ΠΡΩι, ^Ην ταύτα» 

ΣΟ,, Μών ουν ήμϊν αντών τότε ηότερον 1%ανΙ>ν ϊδο- 
££ν εϊναι τω; 

ΠΡΟ, Καϊ πώς; 

Σ£1, 'Εί δ» γε παρηνέχ^/ιέν τι τότε, νυν όϋτΐϋονν 



β1* ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 77 

ίηαναλαβών όρϋ'ότερον Βίηάτω, μνήμην τκά φρόνηΰιν 

τίαϊ έπιστήμην καΐ άληϋ"η δόξαν της αυτής ιδέας τι^έμΐ- 

νος, τιαϊ αιοτΐών έΪ τις ανεν τούτων δέξαιτ αν οΐ %αϊ 

ότιονν εϊναι η γίγνεαϋ'αι, μη οτι δη γε ήδονην, εί^' ως 

πλείατην είΟ"* ώς αφοδροτάτην, εΐ μήτε άλη^'ώς δοξάξοί 

χαίρειν , μήτε τό παράπαν γιγνώΰκοι τι ηοτε πέπονϋ'ε ηά- 

&ος, μήτ αν μνήμην τον ηά^ονς μηδ^ όντινοΰν χρόνον 

^χοι, ταυτοί δΐ λεχω καΐ περί φρονήαεως^ εΐ^ τις ανεν πά- κ/Αί^τί. 

αης ηδονής καΐ τής βραχυτάτης δέξαιτ αν φρόνηαιν ^χειν 

μάλλον ή μετά τίνων ηδονών, ή ηάβας ήδονάς χωρίς 

φρονήβεως μάλλον ή μετά φρονήΰεως αν τινός. 

ΠΡΛ, Ουκ ϊΰτιν , ω Σώ^ρατες , αλλ* ονδϊν δει ταντά 
γε πολλάκις έπερωταν, 

ΣίΙ. Ι Οντιονν τό γε τέλεον χαΐ ηάΰιν αίρετόν ηαϊ το ^. //. 
παντάπααιν άγαϋ•ον ονδέτερον αν τούτων εϋη; 

ΠΡΟ,, Πώς γαρ αν ; 

ΣΛ. Το τοίννν άγα^ον ήτοι ααφώς ή κα/ τ^να τύ- 
πον αντον ληπτέον^ ϊν όπερ ίλεγομεν δευτερεια οτω δώ- 
όομεν ^χωμεν, 

ΠΡΛ, -Όρϋ'ότατα λέγεις, 

ΣΆ. Ουτίοϋν οδόν μεν τίνα έπΙ τάγαϋ'όν είλήφαμεν; 

πρβ.. Τίνα; 

ΣΛ. Καϋ'άπερ εί τις τίνα ανϋ'ρωπον ζητών την οϊ- 
κηβιν πρώτον όρϋ'ώς, ΐν* οίτιεΐ, πύ%Όΐτ αντον, μέγα τι 
δή πον προς τήν ενρεΰιν οίν ϊχοι τον ζητουμένου. 

ΠΡα. Πώς δ' ου; 

ΣΩι. Και νυν δή τις λόγος έμήννβεν ήμϊν , ωαπερ 
καΐ κατ' αρχάς, μη ζψεΐν έν τφ άμί%τψ βίφ τάγα^ον 
αλλ* έν τφ μι%τφ. 

ΠΡΛ. Πάνν γί. 

ΣΛ. 'ΕλπΙς μην πλείων ίν τφ μιχ^έντι καλώς τό 
ζητονμενον ^βεα^αι φανερώτερον ή έν τφ μή; 

πρβ. Πολύ γε. 



ι 



78 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. β«• 

Σ£1, Τοις δη ϋ'εοΐς , ω Ώ^ώτα(^%ζ , ευχόμενοί χεραν* 

^«/ΜίΑ* ταννην την τιμήν εί^ληχε της αυγ-κράαεως. 

2)1^. £^α1 /Ε^)7^ κα^άττερ ημΐν οίνοχόοις τιαΐ παρεβτάσι 
κ^ναι, μέλιτος μεν αν άηειτιάζοι τις την της ηδονής, 
την δε της φρονηΰεως νηφαντναην τιαΐ άοινον ίχυΰττ^ον 
%αϊ υγιεινού τίνος νδατος' ας προ&νμητέον ως τιάλλιατα 
ΰνμμιγννναι. 

ΠΡΟ,. Πώς γαρ ον; 

ΣΆ. Φέρε δη πρότερον αρα πάΰαν ηδονην πάύτ^ 
φρονήοει μιγννντες του τιαλώς αν μάλιοτα έηιτνχοιμεν; 

ΠΡΆ. "Ιΰως. 

ΣΛ. Ά}Χ ου% άαφαλές, ΐ] δΐ άτιινδυνότερον αν μι- 
γνύοιμεν^ δόξαν μοι δοχώ τινά άποφήναΰϋ'αι αν, 

ΠΡΛ. Λέγε τίνα. 
ια^ν ^Ί. 3ίΙ3>;.ΣίΙ. ^Ην ημΐν ηδονή τε αληθώς, ώς οΐόμεϋ'α, ^τέ- 
^Λ^Ί^^^ ρας άλ λη καΐ δη καλ τέχνη τέχνης άκριβεατέρα; 

ΠΡΩι. Πώς γαρ ον; 

ΣΟι. Καϊ έπιβτήμη δη έηιατήμης διάφοψος, η μ\ν 
έτά τα γιγνόμενα καΐ άπολλύμενα άποβλέπουαα, ή δΐ έπΙ 
τά μήτε γιγνόμενα μήτε άπολλύμενα, ν,ατά ταύτα δΐ καΐ 
ώααντως οντά αεί. ταντην εις το άλη^Ις έηιατίοπονμενοι 
ήγηΰάμεϋ'α έαείνης άλη&εβτέραν είναι. 

ΠΡίΙ. Πάνυ μίν ονν όρ^ώς. 

ΣίΙ. Ούκοϋν ει τάλη&έατατα τμήματα ίκατέρας ΐδοι- 
μεν πρώτον ξνμμίξαντες, αρα Ικανά ταντα ξνγκετιραμένα 
τον άγαπητότατον βίον άπεργααάμενα παρέχειν ημΐν, η 
τίνος ^τι προαδεόμε&α καϊ των μη τοιούτων; 
Μ. ^ζ. Ι ΠΡ9ί. Έμοϊ γονν δοτιεΐ δραν ούτως. > 

ΣίΙ. *^Εΰτω δή τις ήμΐν φρονόαν ανϋ'ρωπος αυτής πέρι 
διτιαιοΰννης , ο τι ϊβτι, καϊ λόγον ϊχων επόμενον τφ νοεΐν, 



β•« ΠΛΑΤίΙΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 79 

ηαϊ δη χαΐ ΛΒρΙ των άλλων πάντων των όντων ώΰαύτως 
διανοούμενος; 

ΠΡΟ». Εβτω γα^ ονν. 

ΣίΙ. ^Ας( ονν ούτος Ιαανώς έκιβτήμης ^ξει κύκλου μϊν 
κάί αφαί^ας αντής της ϋ'είας τον λόγον ^χων, την δϊ 
άν^ρωπίνην ταύτην οφοίι^αν καϊ τονς %ύκλονς τούτονς 
άγνοών , καΐ χρώμενος έν οίκοδομία αοίϊ τοις άλλοις ομοίως \ 
ϋανόαι τιαι τοις κύπλοις; 

ΠΡεί, Γελοίαν διά&εαιν ημών, ω Σώτιροετες, ^ν ταΐς 
^εί(χις ονααν μόνον έπιατήμαις λέγομεν. 

Σβ,. Πώς φτ^ς ; η τον 'φενδονς κανόνος αμα και τον 
κύκλον την ον βέβαιον ούδΐ καϋ'αράν - τέχνην έμβλητέον 
κοινή και ανγκρατέον; 

ΠΡίΙ, Άναγκαϊον γάρ, ει μέλλει τις ημών καΐ την 1 
όδον ^κάΰτοτε έξενρήαειν οΙ^καδε. 

ΣΆ. ^Η και μονΰικην , ην ολίγον ϊμπροβ^εν ^φαμεν 
ατοχάαεώς τε καϊ μιμήαεως μεοτην ονααν κα&αρότητος 
ένδεϊν; 

ΠΡίΙ, Άναγκαϊον φαίνεται ϊμοιγε^ εΐπερ γε ημών 6 
βίος ^ΰται^Μΐ οπωαονν ηοτε βίος. 

ΣΆ. Βούλει δήτα, ωαπερ ^νρωρός νπ οχλον τις ωθού- 
μενος καϊ βιαζόμενος , ήττη&είς άναπετάΰας τάς ^ρας 
άφώ πάβας τοίς έπιβτήμας είβρεΐν και μίγννοθαι ομον 
καθαρά την ένδεεατέραν ; 

ΠΡΆ. Οϋκονν εγωγε οίδα, ω Σώκροετες, ο τι τις 
αν βλάπτοιτο πάαας λαβών τάς αλλα^ έπιοτήμας, ϊχων 
τάς πρώτας. 

ΣΆ. Μεθιώ δη τάς ξνμ^άΰας ^εΐν εις την τής*Ομή-^^/!^^ίί. 
ρον καϊ μάλα ποιητικής μιΰγαγκείας νποδοχήν ; 

ΠΡΆ. Πάνν μεν ονν. 

ΣΆ. Μεθε^ται. καϊ ηάλιν έπϊ την τών ηδονών ηη- 'ΧΧΧΤΧ:. λ^^ 
γηγ ίτέον. ως γαρ διενοήθημεν αντάς μιγνύναι , τά ''^^'^'^|1^^1^^^^ 
αληθών /^ό^ία ηρώτον ονκ έξεγένεθ' ήμϊν, αλλά διά τ6 .;/• > 



80 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 63. 

πάβαν άγαπ&ν έπιβτήμην εις ταύτ6ν μΒ9•ΒΖμεν αθρόας 
ΗαΙ ηρόα&εν των ηδονών, 
ΠΡΩι, Άλη^έατατα λέγεις. 

ΣΛ. '^β,ρα δη βονΧενεβ&οα νφν κοτΐ ηερί των ηδονών , 
πότερα χαϊ ταύτας πάΰας αθρόας άφετέον η τιαϊ τούτων 
πρώτας μεϋ'ετέον ήμΐν οααι άληϋ•εΐς. 
4. τ^,1^'ίΐ.^Άν πΊΤΡεί, Πο λύ τ ι διαφέρει ηρός γε άαφάλειαν πρώτας 
^^Α4. '^' •♦νάί άλη%είς άφεΐναι. 

'^^/Ύ^^^' Σα. Μεϋ'είαϋ'ων δη. τι δί μετά ταντα; αρ' ονα εΐ 
μέν τίνες άναγτίαΐαι , τια&άπερ ^κεΖ^, ξνμμιτιτέον καΐ ταύτας ; 
ΠΡα. Τι δ* ον; τάς γε αναγκαίας δήπου^εν. 
-. ^χ ΣίΙ. Ει δε γε τιαϊ κοί'θ'άπίρ τάς | τέχνας πάαας αβλα- 
βές τε ααϊ ώφέλιμον ην έπίαταβϋ'αι διά βίον, 4ίαϊ ννν δή 
ταντά λέγομεν περί των ηδονών , είπερ πάδας ηδονά^ 
ηδεαϋ'αι διά βίου συμφέρον τε ήμΐν έβτΐ τιαΐ άβλαβίς 
απαΰι, πάΰας ξυγτιροετέον. 

ΠΡεί. Πώς ονν δη περί αυτών τούτων λέγωμεν; ηαΐ 
πώς ποιώμεν; 

ΣΛ. Ονχ ήμάς^ ω Πρώταρχε, διερωταν χρή , τάς 
ήδονάς δΐ αύτάς καΐ τάς φρονήαεις, διαπνν&ανομένους 
το τοιόνδε αλλήλων πέρι. 
ΠΡΛ. Τ6 ποιον; 
Μ^ /Μ ι^€9^^/»' Σα. ^ α φίλ αι^ δΓτε ήδονάς υμάς χρη προβαγορεύείν 
^. είτε αλλω ότωοϋν ονόματι, μών ού% οίν δέξαίΰ^ε βίτιεϊν 

μετά φρονήαεως πάαης ή χωρίς του φρονεΐν ; Οΐμαι μεν 
προς ταντα τόδ* αντάς άναγκαιότατον είναι λέγειν. 
ΠΡα. Το ποιον; 

Σα. "Οτι τια^άπερ ^μπροβ^εν έ^ή^, το μόνον και 

ϊρημον ε£λί%ριν\ς εΙναί τι γένος ούτε πάνυ τι δυνατόν 

^,^γ^^.^^ια^^οντ ώφέλιμον πάντων γε μην ήγούμε&α γενών άριατον 

».$'7*γϊ^''^>^'' ^ν άνϋ•* Μ ς ΰυνοι%εϊν ήμΐν το του γιγνώακειν τάλλά τε 

Η. ^ι/!^. Λ^πάντα καΐ αυ την αύτην ημών τελέω ς εις δύναμιν ϊαάβτην . 

^^^Ζ^^' *^'ΠΡα. ΚαΙ τίοΧώς γε είρήτιατε τα^νϋν, φήαομεν. 



α4* ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. 81 

ΣΛ. *Ορ&'ώς, πάλιν τοίννν μετά τοϋτο την φ^όντι- 
βιν ΐίαΐ τον νουν άνεροοτητέον. Αρ ήάονών τι ηροοδεΐΰϋΈ 
ίν τ-η ξ;υγκ(ίάβΒΐ ; φάιμΒΡ αν αν τον νουν τε ηαϊ την φρό- 
νηαιν άνερωτώντες. Ποίων ,- φαΐεν αν ίβως , ηδονών ; .γ^ ' 

ΣΛ. *0 ^ί / ημέτερος λόγος μετά τοϋτ ίίΤτίν ο^ε./»/^«-'••^^^*^ 
Προς ταΐς άληϋ'έβιν ^κ£/νο:ι$ ηδοναϊς^ φήΰομεν, άρ* ϊτι^^' '^^ 
προΰ8εϊ6%^ ύμΐν τας μεγίατας ήόονάς ^ννοίκονς είναι γ,αϊ 
τας αφο$ροτάτας; ΚαΙ ηώς, ω Σώκρατες; φαΐεν αν, αΐ 
γ' έμποδίΰματά τε μνρία ημΐν ϊχουΰι, τάς ψνχάς έν αΐς^^^'/*^^ 
οΙΐΛονμεν ταράττονααι δια μάνικας ηδονάς, και γίγνεβ^'αί ^/^*^'^^•^'^*'^Κ 
τε ημάς την άρχ'ήν ον% έώβι τά τε γιγνόμενα ημών τέτίνα 
ως το ηολν, δι άμέλειαν λήϋι^ν ^μηοιονδαί, ηαντάηααι 
διαφ^είρονβιν ; αΧλας ^ ηδονας άλη%•εΐς ν,αΐ αα^'αρας ίί. -τ^ 
ας ύηες, αχεδυν οικείας ημΐν νόμιζε, τιαϊ ηρός τανταις 
τάς με^* νγιείας τίάΐ τον αωφρονεΐν, και δη τιαΐ ξνμπά- 
αης αρετής οπόΰαι κα^άηερ &εον όηαδοί γιγνόμεναι αύτη 
ξννατιολον&ονβι πάντη , ταντοίδ μίγνυ ' τάς δ' άεϊ μετ 
άφροαννης ααϊ της άλλης κοτχ/α^ Ιηομένας ηολλή που 
άλογία τφ νώ μιγννναι τον βονλόμενον ο τι τι αλλίβτην 
ίδόντα και αβταοιαΰτοτάτην μί^ιν καΙ κραΰιν | ίν ταντ'η ^.ό^. 
μαϋ'εϊν πειράα&αι, τί ποτέ ϊν τε άν^ρώπφ κα\ τφ παντϊ 
ηέφνκεν άγα^6ν και τίνα ίδέαν αντην εϊναί ποτέ μαν- -4^^. Λ 
τεντεον. Αρ' ονκ ίμφρόνως ταύτα καϊ έχό ντως ία ντον /^/^ή*^ ν^ 
τόν νονν φήαομεν υπέρ τε αντον καϊ μνήμης καϊ δόξης^/'^^^'^'•^ 
όρ^ής άποκρίναοϋ'αι τά νυν ^9'έντα; 

ΠΡ£1. Παντάπαΰι μίν ουν. 

ΣίΙ. Άλλα μην καϊ τάδε γε άναγκαΐον, χαΐ ουκ αλ" 
λως αν ποτέ γένοιτο ονδ' οίν %ν. 

ΠΡΩ., Το ποιον; 

Σ£1. ^£1ι μή μίξομεν άλή^ειαν, ουκ αν ποτέ τούτο 
άληϋ'ώς γίγνοιτο ούδ* αν γενόμενον εϋη. 

ΠΡΟ,. Πώς γάρ αν; 

ΡίΑΤΟ VIII. ^ 



83 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. β4« 

^^1.. Σ61, Ουδαμώς, άλλ' ζΐ τίνος Ετι η^βδεί τ^ αυγίέ^ά- 
ϋΗ ταντ^^ λέγετΒ αν τε χαϊ Φίληβος, έμοί /ε^ ^^ρ χα#α- 
περεί τίόβμος τις άβώματος αρξων χαλως έμψυχου αώμα- 
τος 6 νυν λόγος άπειργάβ^αι φαίνεται* 

ΠΡ£1, Καϊ ίμοί τοίννν, ω Σώηρατες^ ούτω λέγε 9ε- 
δόχ&αι, 

ΣίΙ. Αρ* ουν έπϊ μ\ν τοις τον άγαμου νυν ηδη ιτ.(^ο- 
ΰ^ροις χαΐ της οίχήβεως έφεύτάναι της του τοιούτου λέ- 
γοντες Ι,αως όρ&'ώς αν τίνα τρόχον φαΐμεν; 
ΠΡίΙ, Έμοί γοϋν δοκεΐ. 

Σ£1. Τί δητα έν τ'η ξυμμίξει τψιωτατον α/[((κ ηαϊ 
μάλιβτ' αϊτιον είναι δόξειεν αν ήμΐν του Λάδι γ^γονέναι 
προαφιλή την τοιαύτην διά^εβιν ; τούτο γαρ ίδοντες μΒΐά 
τουτ έχιβτίΒψόμε&α , είΰ•* ηδον^ εί^τε τφ νφ ηροβφυέατε' 
ρον χαϊ οίκει6τε(μ)ν έν τφ ηαντϊ ξννέοτηκεν. 

ΠΡΛ. Όο&ώς* τοντο γαρ εΙς την χρίαιν ημΐν έβτΐ 
ξρμφοροίτοαον, 

Σ£1. Καϊ μην χοτΐ ξνμηάαης γε μίξεως ου χαλεπδν ίδεΤν 
νήν αίτίαν, δι ην τ} ηαντος αξία γίγνεται ητιαουν η το 
καράηαν ουδενός, 

ΠΡΛ, Πώς λέγεις; 

Σ£1. Ουδείς ηον τούτο άνΟ'ρώπων αγνοεί» 

ΠΡίΙ, Τό ηοΐον; 

^^./ιΐ^^'ί-'/^• ΣΛ, "Οτι μέτρου καϊ της ξρμμ έτρου φναεως μή τν- 

χοϋαα ητιαουν χαΐ οπωαοϋν ξύγ7ΐρΰ[αίς ηάϋα έξ ανάγκης 

άηόλλυΰι τα τε αεραννύμενα %αϊ ηρώτη;» αντην, ούδϊ 

,^ ««Λέ;•;ΐΜΜ4^££ρ ΊΛ,ράαίς^ άίΧά τις ατάραχος ξυμπεζ^0£7ίμένη αληθώς ή 

ίΛ»Γ*^^' τοιαύτη γίγνεται ^ιιάατοτε όντως τοις ηεητημένοις ξνμφορά, 

ΠΡΛ, ^Αλη&έατατα. 

ΣίΙ, Νυν δη ΐίϋΐταπέφευγεν ημϊν ή τάγα^Όυ δύνα- 
. ^Λη.^*^ ^^^ ^^ *^*''*' ^*^^ φύΰιν, μετριότης γάρ χα ΐ ξ;υμ ' 
{τ'^,ί* ''^\ 1^^9^ κάλλος δήηου ηαϊ άρετη πανταχού ξ^υμβαίνει γί- 
ν.'9^ό.^. Ι γνεα^αι. 



β8« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. 83 

77Ρ52. Πάνυ μίν ουν, 

ΣίΙ, ΚαΙ μην άλήϋ'ειάν γε ϊφοίμεν αντοΐς έν τγι γ,^ά- 
ΰΒΐ μεμίχ^αι. 

ΠΡΛ. Πάνυ γε, 

ΣίΙ. Οναονν εί μή μίξί δννάμε&α ίδέ^ το άγα&'ον\ 
Ι ϋι^ρεϋααι^ ανν τ^ιαϊ λαβόντες^ κάΗε^ καΙ |ν/ι^€Τ£<^ ^ι^^ 
άλΐ]%ΊΒΐ^, λέγωμεν ώς το ντο οίον ^εν ο^ότατ αν αίτια-' 
ααΐμε&' αν των ίν τ^ ξρμμίξεν^ καΙ δια τούτο ώς άγα-\ 
&όν ον τοιαύτην αύτην γεγονέναι. 

ΠΡ£1. Ό^ότατα μ^ν ουν» 

ΣίΙ, "ΗΒη τοίνυν, ω Πρώταρχε, Ιηανός ημΐν γενοιτ χι»!, 
3ν οατιαουν κρίτής -ηδονής τε ηερι χα! φρονηοεως^ όηό- 
τερον αυτοΐν του άρίατου ξυγγενέβτερόν τε καΐ τιμιώτε- 
ρον έν άν^ρώηοις τέ ίΰτι τιαΐ &εοΐς. 

ΠΡίΙ. /^ήΧον μέν, όμως δ' ουν τφ λόγφ §π(ξελϋ'εΐν 
βέλτίον, 

ΣΛ. Κα^_^ν_ξοία(ίτον τοίνυν των τριών προς ττ\ν ΛίΛ^^ί^'^ > 
ηδονην καϊ τον νουν κρίνωμεν. δει γαρ ίδεϊν ποτέρφ μαλ-^^^^'β^^^ ^^ 
Ιον ξυγγενίς ^χαΰτον αυτών άηονεμουμεν. 

ΠΡ£1. Κάλλους παϊ άλη^'εΐας ηαϊ μετριότητος πέρι 
λέγεις; 

Σ£1, Ναι, πρώτον δε γε άλη&είας λαβοϋ, ω Πρώ- 
ναρχε' %άί λαβομενος^ βλέ^ας είς τρία, νουν καϊ άλψ 
ϋ'ειαν χα! ηδονην, ηολυν έπιαχών χρόνον, άη6%ριναι 
ύαυτφ πότερον ηδονή ξυγγενέ<ίτερον η νους άλη^είψ. 

ΠΡ£1, Τί δΐ χρόνου δει; ηολ^ γάρ, οΐμαι, διάφερε- 
τον. ηδονή μεν γαρ απάντων άλαξονίατατρν , ώς δΐ λόγος, ^^2^ ^'•Α 
καϊ ίν ταΐς ήδοναΐς ταϊς περί τάφροδίΰια, αϊ δη μεγι-ζ.^ ^^^^,' 
αται δοτιοΰΰιν είναι, τΐίαϊ το έπιοραεϊν αυγγνώμην εϊληφε ^^^^.(,/^.ί•^.^ 
παρά &εών, ώς τιαϋ'άπερ παίδων τών ηδονών νουν ούδΐ 
τόν όλίγιβτον αεπτημενΰον νους δΐ ήτοι ταύτδν καΐ ^^ψ ^^^,^.7^ β^, 
9•ειά έΰτιν η πάντων όμοιότατόν τε καΐ άλη^έατειτον. 

ΣίΙ. Ου-κουν το μετά τοΰτο την μετριότητα «α^αν^υ^^^ - 



/ 



'' 



84 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΦΙΑΗΒΟΣ. ββ« 

ακέ'φαι, πότΒ^ον ηδονή φρονήβεως η φ^όνηβις ηδονής 
/•- /^^^7^.πλείω πέτιτηται; 

ΠΡΟ,. Εϋακεητόν γε τιαΐ ταντην σκέψιν προβέβληκας . 
Μι<^% οϊμαι γάρ ηδονής μίν καΐ περιχαρείας ουδϊν τών όντων 
πεφυτίος άμετρότερον ενρεΐν αν τίνα, νου δΐ τιαΐ ίηιύτημης 
έμμετρότερον ονδ* αν Ιν ηοτε. 

ΣίΙ. Καλώς εί^ρητιας, όμως δ* ^τι λέγε το τρίτον, νους 
ήμΐν κάλλους μετείληφε πλεϊον η τό τής ηδονής γένος ^ 
ωατε εΐναι ααλλίω νουν ηδονής, ή τουναντίον; 

ΠΡ£1. ^Αρ ουν φρόνηαιν μεν καί νουν, ω Σωτιρατες, 
ουδείς ηώηοτε ονΌ** υπαρ ουτ' οναρ αίαχρόν ούτε εΐδεν 
ούτε ίηεροηοεν ουδαμή ουδαμώς ούτε γιγνόμενον ούτε 
οντά ούτε ^οόμενον; 
Σα. Όρ^ώς. 

ΠΡίΙ. ^Ηδονας δε γε που, καΐ ταί;Γα αχεδον τας με- 
γίΰτας, όταν ϊδωμεν ήδόμενον οντινοϋν, η το γελοΐον 
„. ίί. ίπ ανταϊς η το πάντων αϊΰχιοτον ϊπόμενον ορώντες Ι αυτοί 
τε αίαχυνόμε&α και άφανίζοντες ν,ρυπτομεν ο τι μάλυβτα, 
νυητϊ πάντα τα τοιαύτα δίδοντες, ως φως ου δέον οραν 
αυτά. 

ΣίΙ. Πάνττ} δη φήαεις, ω Πρώταρχε, υπό τε αγγέ- 
λων πέμπων παϊ παροϋβι φράξοαν, ώς ήδονη "ατήμα ονκ 
*ί.ί»/Τ'\ ξ^χι πρώτον ου^ αυ δεύτερον, αλλά πρώτον μέν πη περϊ 
Ι μέτρο ν καΐ τό μέτριον %αϊ %αίριον %α\ πάντα όπόοα χρή 
Ι τοιαύτα νομίζειν την άΐδιον 'ηρήβ^αι φύΰΐν. 

ΠΡβι. Φαίνεται γουν έα των νυν λεγομένων. 
, ΣΩ,. δεύτερον μην περϊ τό βύμμετρον καΙ καλόν καΐ 
τό τέλεον κα2 Ιτιανόν και πάν%^ οπόαα. της γενεάς αυ ταύ- 
της έΰτίν. 

ΠΡΛ. *Έοίκδ γουν. 

ΣίΙ. Τό τοίνυν τρίτον, ώς ή ίμη μαντεία, νουν καϊ 
φρόνηαιν τι^είς ουκ οίν μέγα τι τής άλη&είας παρεξέλ^οις. 
~ ΠΡίΙ. "Ιαως. 



βΓ ΠΑΑΤΟ,ΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ, 85 

ΣΟι. Αρ' ουν ον τίτα^τα, α τήίί ψοχής αύτης ΐΌ'δ- 
μίν, έπιατήμας τε καϊ τ ίχνος καΐ δό^ας ό^ϋ'ας λΒχ&είαας, 
ταντ είναι τα προς τοΧ<ί τ^ιαΧ τέταρτα, εΐπερ τον άγαμου 
έατϊ μάλλον της ηδονής ^γενη; 

ΠΡβ,. Τάχ αν. 

Σεΐ, Πέμπεας τοίννν, ας ηδονάς ϊ%'εμεν αΧνηους 
όριΰάμενοι, τια^^ράς έηονομάααντες της άψυχης αυτής έτη- /;τ. ι*η*. λ*^ - 
ατ^ας, ταϊς δΐ αίβΟ'ήβεαιν ^πομένας; 

ΠΡίΙ. "Ιαως. 

ΣΛ, "ΕτΛττι ί* ίν γενεξί, φηαΙν'Ορφ&ΰς, γ,αταηανύατε ΰ^Λ^τη-^τ^'/ 
κόαμον άοιδής, άτάρ κινδυνεύει ααϊ 6 ημέτερος λόγος |ι;^^•^Α^7τ^ 
ετιτυ τίοταηεπαυμένος είναι χρίαει. τό δη μετίχ ταυ^' ημΐν ^-^-^ 
ονδ\ν λοιπόν πλην ωβπερ χεφαΧι}^ άποδρυναι τοις εΙρη-^>^' ίν/'Λ/ν, 
μένοις. 

ΠΡεί. Ονκοϋν χρή. 

ΣΛ. *Ί^ι δη, τ ό τρίτον τψ αοα τήρι τόν αύτον δια- τα:*^ ^9ί*^^^ 
μαρτυράμ^οι λόγον έπεξέ^ωμεν. ^^'^^' ^ ^^^^ί^-/»^^- ^λ Ζί/ι^. 

ΠΡίΙ. Ποιον δη; 

ΣίΙ. Φίληβος τάγαϋ'ον ετίθετο ημΐν ήδονήν εϊναι πά- 
ααν καΙ παντελή. 

ΠΡ£1. Τ6 τρίτον, ω Σωτιρατες, ως Εοικας, Ελεγες 
άρτίως τον έξ (χρχήζ έπαναλαβεΐν δεϊν λό^ον. /ί.φ τ^ — -τ^τ^/η^* 

ΣΛ. Ναί, τό δέ γε μετά τούτο άαούωμεν, έγώ γάρ 
δη κατιδών απερ νυν δη διελήλν&α, ηαϊ δυβχεράνας τόν 
Φιλήβου λόγον ου μόνον αλλά καΐ αλλοαν πολλάκις μυρίων, 
εϊπον ως ηδονής γε νους εϊη μααρφ βέλτιόν τε καΐ άμεινον 
τω των άν&ρώπων βίφ, 

ΠΡίΙ. Ην ταϋτα. 

ΣΆ. ^Τποπτεύων δέ γε καϊ άλλα είναι πολλά είπον, 
ως εί φανείη τι τούτων άμφοΐν βέλτιον, ύπ\ρ των δεύτε- 
ρείων νω προς ηδονήν ξρνδιαμαχοίμην, ηδονή δε και δευ- 
τερείων ατερήαοιτο. 

Ι ΠΡίΙ. Εϊπες γάρ ουν. ^. ^. 



86 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΦΙΛΗΒΟΣ. β». 

ΣίΙ. Καϊ μετά ταντά γβ ηάντων Ιτκχνώτατον τούτοιν 
ονδέτερον Ιτιοινον έφάνη. 

ΠΡ£1. Άλτιΐ&έβτατα, 

ΣΛ. Ονγ,ονν παντάηαβίν ίν τοντφ τω Χόγφ καϊ νους 
\.ρ*$/ΐ. άπήλλακτο καΐ ηδονή (ΐ^ τοί τάγαϋ'όν γΒ αυτό μηδ' έτερον 
αυτοΐν έΐναι ατερόμενον ανταρκείας τιάί της του Ικανού 
τίάΐ τελεου δυνάμεως; 

ΠΡϋ. 'Ο^ότατα. 

ΣίΙ. Φανέντος δε γε άλλου τρίτου κρείττονος τούτοιν 
Πάτερου, μνρίω αυ νους ηδονής οίτίειότερον καΙ προβ- 
φυέΰτερον ηεφανται νυν τ^ του νικώντος ίδέί^. 

ΠΡϋ, Πώς γαρ ου; 

ΣΛ. Ουχοϋν πέμπτον κατά την κρίύιν, ην νυν 6 
λόγος άπεφήνατο, γίγνοιτ αν ή της ηδονής δύναμις. 

^,φΤίζΆ' ΣίΙ. Πρώτον δε γε ού^ αν οί πάντες βόες τε καΐ 
3ν — ίπποι καϊ ταλλα ^ΰμπαντα ^ρία φώαι τφ το χαίρειν 
διώκειν οίς πιβτενοντες, ωαπερ μάντεις ορνίΰιν, οΐ πολ- 
λοί κρίνουοι τας ηδονάς εις το ξψ^ ημϊν ευ κρατίατας 
εϊναι, καΙ τους θηρίων Ερωτας θίγονται χνρ^νς ^Γι^εα 
μάρτυρας μάλλον τ} τους τών έν Μούση φιλοΰόφφ μεμαν- 
^^^. τευμένων ^κάβτοτε λό^ων. 

ΠΡΟ,, 'Αλη^έίίτατα, ω Σώτιρατες, είρήΰ^αί ΰοι νυν 
ηδη φαμ^ν α^ταντες. 

Σ£1. Ούκοϋν καϊ άφίετέ με ; 

ΠΡΟ,, Σμικρόν ϊτι το λοιπόν^ ω Σωκρατες' ου γαρ 
Ρίίί'^Τ'δή που αύ γε άπε§εϊς πρότερος ημών, ύπομνηαω δε αε 
/^*^<^ά λειπόμενα. 

9' 



ΡΙ,ΛΤΟΐνΐδ 



ΟΡΕΒΛ ΟΜΝΙΑ. 



ΚΕΟΟβΝΟνΒΒυΝΤ 



ΙΟ. βΕΟΒΘΐυβ ΒΑ1ΤΕΒΙΙ8 ΙΟ. ΰΑδΡΑΒ 0ΒΕ11108 
Αυβ. βηΐ. ΙΐηΝΟΚΕΙΜΑΜΙΙδ. 



νου. IX. 



ΤϋΜΟΙ 

ΙΜΡΕΝδΙδ ΜΕΥΕΚΙ & ΖΕϋΕΚΙ, 

βϋ£€Β550ΚυΒΙ ΖΙΒ6Ι.ΒΗΙ ΒΤ ΡΙίΙΟΗϋΜ. 

1839. 



ΡΙ,ΛΤΟΐνΐδ 

ΜΕΝΟ 

ΙΤΕΜ 

ΙΝΟΕΚΤΙ ΑϋΟΤΟΚΙδ 

ΑΕΟΙΒΙΑΒΕδ Ι 



ΚΕ€06Ν0νΕΚυΝΤ 



10. ΟΕΟΚβΙΟδ ΒΑΙΤΕΚυβ 10. εΑ8ΡΑΚ 0ΚΕΙΙΙϋ8 
Αυθ. βνΐΐ. 1¥ΙΝ(]ΚΕΙΗΑΝΝυ8. 



τυκιοι 

ΙΜΡΕΝδΙδ ΜΕΥΕΗΙ & ΖΕϋΕΗΙ, 

8ϋ££Β5$ΟΚϋΒΙ ΖΙΒ4Ϊ£ΒΗΙ ΕΤ ΡΙίΙΟΚΟΜ. 

1839. 



Αϋβ. βυΐΜΕΙΜϋδ λνίΝΟΚΕΙΜΑΝΝ 



8. Β. 



ι^Έετοκι. 

ΚβΓοηι ηιίΐιί ορροΓίαηίΙαΙβ ο1)ΐ3ΐα, άβ ςαί1)α5 ίη βάί- 
Ιίοηβ ιηαίοΓβ βχρΙίοβΓβ ηοη ΙίοαίΙ, βα ίη ρΓαβί. βά. πιίη. 
ρβΓίΓ&εΙ&ικΙί , ηυηο ρηιηαιη νοίο α^βΓβ άβ Μβηοηίβ Ιοοο 
ρ. 90 Α, φΐί ρβπηα^ο ιηοηιβηΐο ΓαΙαηιβ 6886 νΐάβΙοΓ 
οοη βοίαιη αά (6ΐηρα8, φΐο δθΓίρ(α8 68( 18 άίαΐο^δ, 
Γ6ο(ία8 οοιΐ8(ί(α6η(1αιη, 86(1 βΐίβιη αά ρΓ8ν&8 βΐ εΐ9η(ΐ6- 
5111138 8γ(68, φΐί1)α8 δοοΓ2ί(ί8 &(1Υ6Γ8&Γϋ Ιιοιηίηβιη ίηηο- 
οβηΐίδδίιηαιη οίΓοαιιιν6η6πιιι(, αοοαΓ&Ιίαδ ρβΓηοβοβηάαβ. 
Υ6Γΐ)2ί ί1)ί ΐ6§[ΐιη(αΓ ]ι&6ο: *Άνντος γαρ οδε ηρώτον 
μέν έοτι ηατρόζ ηλουΰίου τε πάΐ αοφον ΆνΟ'εμΙωνος ος 
ίγένετο πλονβιος συκ άηό του αυτομάτου ούδΐ δόντος 
τινός ^ ωαπερ 6 νυν νεωΰτΐ είληφώς τά Πολνκράτους 
χρήματα^ Ίαμηνίας ο Θηβαίος^ άλλα ττ) αντοϋ 
6οφία τιτηΰάμενος καϊ έταμελεία, Υίχ ιηίΜ ρ6Γ8α2ί(1βΓβ 
ροββαΐΏ, Ρ1&(οη6ΐη ναηαβ οαίυδίίαιιι (ΙοΰΙηηββ 08(βιι- 
Ι&ηά&β ΟΗαβα 1ι. 1. η&ΓΓ3Γβ, ΑηγΙί ρ&Ιτβιη ηοη άοηο, 
φΐ6ΐη&(1ιηο(1αιη ηαρβΓ ΐ8ΐΏ6ηί&8 ΡοΙγοΓ&Ιίβ άίνίΐί&β, ηοη 
οββπ ίοΓίαίΙο η&οίπιη 688β ορββ, ββά Ι)οηίβ αΓ(ΰλνι« ^^% 



VIII 

Ηοςυίδίνίδδβ. Ιιηο ϊΙβ. βφΐίάβιη 8βηΙίο, (ιΐίυβ αΐ ίηου- 
ββΙυΓ, 6ΐ ρ3ΐβΓη3πιιη (ϋνίΙίΑπιιη βΐ ΙβιηβηίΑβ ιηβηΐίοηβιη 
Ωβη. δβά ςαυιη (ίιηβικίαβ ββββΐ Ιιοιηο ίη οίνίΐΑΐβ ρΓο- 
ρΙβΓ βχρυΐδοδ XXX. (γταηηοβ ροΠβηβ ροίβηβςαβ , Ιβοΐ6 
ηοα ρΓοραΙαιη ΡΙαΙο δίδ^ηίΟεανίΙ, ΑηγΙυιη γ6ιιΓ ΓαιηΠία- 
Γβιη άοΐο ιη&Ιο αο ίΓ&υάβ ααχίδδβ. Ουοά ηβ ςαίβ ίη 
ίΠαιη ίηεΙβίΏβηΙίαβ (ΙίοΙυιη 6886 οηιηίηβΙυΓ,' Ά^β βχρβ- 
(Ιίαιηυδ ίάοηβα (βδΐίαιοοία. 

Αο ρΗιηυιη φΐίάβιη ςυί 1ι. 1. ΙετηβηχοΛ ΤΗβΙαηΜ 
οοιηιηβιηοΓ&ΙαΓ Ιιααά (1υ1)ί6 ίαΙβΠί^βικΙυδ βδΐ ίΠβ 3εβΓ- 
πιηαβ ορϋπίΑΐίαιη αάνβΓδΑπυδ, ςυί ρβουηί» ΰοιτυρίαβ 
Οίγιηρ. ΧΟΥΙ. 1. 2. α ΤίιηοεΓ&Ιβ ίΐΐο ΙβιηροΓβ, ςυο 
Α^βδίΐααβ ίη Αδία Γ6ΐ)υδ 1)βα6 ^βδΐίδ ίη βο θγ&Ι, αΐ 
ΡβΓδ&ηιηι ίηαρβηαιη βΥ6ΓΐβΓβ(, δρ3Γΐαηίδ 1)6ΐ1υηι €οηη- 
ϋιίαουηι οοηΟανίΙ (Χβη. ΗίδΙ. ^. III. 5, 1. Ραυδοη. 
III. 9, 4.) δ6(1 ροδίςυαηι Ι.2ίθ6(ΐ3βηιοηίί Οαάιηβαιη οοευ- 
ρ3ΥβηιηΙ ίηΙβΓίβοΙαβ βδΐ Οΐγπιρ. ΧΟΙΧ. 3. (Χβη. 1. ο. V. 
2, 25. 35. 36.). £ίυδ (1ίνί1ί3δ ρΓαβάίοανβΓαηΙ ΡΙαΙο (άβ 
Γβρ. Ι. ρ. 336 Α.) βΐ ΡΙαΐ9Γε1ιαδ (<1β ουρία, άίνίΐ. ο. VIII.). 
Εαηάβιη ηαβ^ηα Ιί1)βΓ2ί1ί(αΙβ ρβουηίαιη οοη(υΙίδδ6 ίη 
ρβΐηαβ 'η60β8δίΐΑΐί1)υδ, η&ΓΓ&Ι ΡΙυΙβΓοΗ. ρΓ3βο. τβίρ. 
^βΓβηά. ο. XXXI. δβά Ιοη^β {^Γανίυδ 6δΙ ίΐΐυά, ςυο<1 
βχδυΐβδ Α11ΐ6ηί6ηδ6δ , φΐοΓοιη άυεβδ βΓοηΙ Ληι^ίη$ 
(ν. δοΙιηβίάβΓ. 3(1 Χβη. ΗίδΙ. ^γ. II, 3, 42.) βΐ ΤΙΐΓβδγ- 
1)υ1υδ, βΪ) ίΐΐο οιηηί1)υδ ηιοάίδ αάίαΐοβ βδδβ ηονίπιυδ. 
^οηί. ΗαρροοΓαΙίοη ρ. 102, 20. Ία μην Ια ς- Αναίας έν 
τω χατοί Θραΰυβονλον ^ Βίγνήβιος' Βίς των παρά Θηβαίοις 
^ πολέμαρχος ίηιφανης, Ιίά ρΓΗβοΙβΓβ οοΓΓβχίΙ ¥»- 



Ι68ία8 ρΓΟ παρ* *Αβ•ηναίοις. ΙαδΙίηαδ V, 9. βταί ίηίβν 
ρχ$ηΐ€8 ΤΗνα8^1ηιΙη8 ^ νίν Βίνβηχιηε €( άοτηί ηοΜΗβ^ ςη% 
αηάβηάηιη αΐίςηίά ρτο ραίνία βί ρτο $αΙηΐ€ ΰοπίΜηηι, 
βϋατη <Μϊη ρβΗοηΙο ταΧηβ^ αάηηαϋδ €Χ8ηΙ%1)Η$ ΰαδίβΙΙητη 
ΡΗι^Ιβη ΑΐΗΰοτητη βηίηίη οοοηραί: ηβο άββταΐ φίατηηάαιη 
οΜίαΧίυΜ ίατη σηιάβΙβΒ €(ΐ$'α8 ιηίδβΓαηίίηιη (ανοτ. Καςηβ 
Ιβτηβηίαε ΤΗϋΙαηοτΗΐη ρήηοβρδ €($% ρηΜίΗί ηοη ρο- 
ΐ€ΤΰΛ^ ρηναϋε (ατηβη ν%ΗΙ)η$ αάίυναίχιί; βΐ Σ^βιαε 8}^- 
ταίΜΒαηοτηιη οταΛοτ βχεηΐ ίηηο ^ηίηρ€ηίο$ πύΙίΙβΒ βΗ- 
-φβηάχο 8\αο ιηβίτηΰίΟΒ ίη ααχίΚητη ραίνίαβ €θίηηιηη%$ 
βίοςηεηίίαβ ιηί8%ί. Ιαιη βχ Μβηοηΐδ Ιοοο εοΐΐί^ο, Ι8ΐη6> 
ηίαιη βϋαιη ροδίβα ΓβουρβΓαΙα 1ί1)6Γΐ3ΐ6 1)6η6Γΐΰϋ8 8ί1)ί 
ΑηγΙυιη βίυδςυβ αδδβοΙ&δ ίΐα άβνίαχίδδβ , υΐ ραίπαβ 
γβΓβ 2ίηη&η1ί1)υ8 βοίωτιάξειρ νίάβΓβηΙυΓ. υΐ 6ηίιη ίη 
ϋΟΓροΓβ αΙο6Γβ ςυββ οίοαίΓίοβιη ο1)(1υχ6ΓαηΙ δα1)ΙβΓ 
Ι3ΐη6ΐι Ι6ΐπ ραΓΪδ βΐ δ&ηίβί δυηΐ ρίβηα, Ίία ίη ΑΙΙιβ- 
ηίβηβίυηι Γ6ρυΙ)1ίβ£ί ηβ Εαοΐίάίδ φΐίάβηι ραχ άίδοΟΓ- 
άίβδ οίνϋβδ βΐ ίηΐβδίίηβδ δορίΓβ ροΙυβΓ&Ι ρπδΐίηαπιςυβ 
γίτίαίβηι ΓβνοεβΓβ. δβά ηιαίοπιπι, ςυαβ ίΠυά ίαΐαΐβ 
1)6ΐ1απι Ρβίοροηηβδίαοαιη οοηδ6ου1α δυηΐ, Ιοη^β ^Γανίδ- 
δίιηαιη βραΐ, ςαοά οηιηία ίαοΐα 6Γαη( νβηαΐία. 

δ6<1 βηίπιυπι αάνβΓίαπιυδ ηαηο αά ίΐΐαά , ςυοά ΡοΙ^- 
οταί%$ άιυίίίαί βοοβρίβδβ άίείΙϋΓ Ι$ηιβη%α8. 8Μβϊβτ- 
πιαοΐιβηΐδ 6ΐ $(3ΐ11)ααηίΐίυδ ΡοΙγοΓ&Ιίβ Ιγτωπή δαπιίοΓυηι 
(Ιίγίΐίαδ ίη ρΓ0Υ6Γΐ)ίππι 3ΐ)ίί8δ6 ταΐί, ΡΙαΙοηίβ Υ6Γΐ)α 3(1 
ρβοαηίαπι ίΐΐαηι, ςααπι βχ Αδίβ ηιίηοΓβ ίη ΟΓββοίαηι 
πιίδβΓ&Ι ΤίΙΙΐΓβυβΙβδ, ΓβίβΓβηάα βδδβ βΓβ()ί(ΐ6ΓυηΙ. Ουί- 
1>υ8 ίαΓβ οΜοοαΙαδ ΒυΙίπι&ηηυδ ηιοηαίΐ^ (\ιι9λϊιν\% χςνλ- 



§ηυιη ΑΓ^βηΙί ροηάαδ φΐίηςυα^Ια (αίβηία Ιαιη Ιβιηροηβ 
ίη ΟΓββοία ίαίβδβ γίάββηΙαΓ, (αιηβη οπιη ίηΙβΓ δβχ Ιιο- 
ιηίηββ ((ο( βηίιη τβοβηββΐ Χβηορίιοη) ρβοπηία 6& άίβΐη- 
1)αΐΑ δίΐ, Ιδίηβηίαβ ροΓίίοηβιη (βηίαιη ηοη Γαί886, π( 
οοιηρ&Γ&Ιίοηί Ιιαίο ίιΐ86ΓΥίΓ6( 6( τά Πολυαράτονς χρήματα 
γοο&ΓβΙυΓ. Ηαο &(1(ΐ6, φΐοά ίαΐδαιη 688β ίΐίαιη ορίηίο- 
ηβιη βνίηοίΐ Ρ1ιο1ίιΐ8 ρ. 378, 19. πάντα λί^ον ιιινεΖν• 
Πολναράτει ν ω θηβαίω χρηαμος έξέπεβεν ηρι,αμένω 
τόηον ϊν%•α Μαρδόνιος ίατίήνωΰΒν, οτε Πέρααι ϊψνγον 
ευρεΐν χρναόν οΐ δΐ είρτίαΰ'αί φααιν από ταΤν τονς καρ-^ 
τιίνονς ^ρενόντΰον. δίιηίΐία ΐΓ&(1ίΙ δείιοΐίαδί. Απδίορίι. 
ΕςυίΙ. ν. 766., ηίβί φΐοά Ιιίο ΡοΙγοΓαΙβιη Αΐΐιβηίβηββιη 
άίήί. Ηαηο ΡοΙγοΓ&Ιβιη Τ1ΐ6ΐ)&ηυιη (&η^6Γ6 ΟΓβάο βΐίαιη 
Ι.υοίαηυιη Μβηίρρ. ο. ΧΥΙΙ. πολλούς δε καϊ αλλονς ην 
ίδεΐν έν ταΐς τριόδοις μεταιτονντας , ΐΞίερξας λέγω καΐ 
^αρείους χαι Πολυχράτείς. 

Ραιηβ ί^ίητ ρ6Γ€Γ6ΐ)α6Γα(, ΡοΙγοΓβΙβιη βοάβιη ΐβτβ 
ιηοάο ςαο €α11ί&8 (γ. ΒδοΚΙι. Οβοοη. ροΗ(. Α(1ΐ6η. II. 
ρ. 15.) ίη ρο88688ίοη6ΐη (Ιιβδ&αη α Γυ^βη(ί1)υ8 ΡβΓδίδ 
Γβΐίοΐί γβηί886. Ουβ Υ6γο Γ&Ιίοηβ Ιδΐηβηί&8 ΡοΙγοΓ&Ιίδ 
ορ6δ ηαοΐυδ δί(, ηβδοίιηυδ, δβά φΐβιη ίβοβη( 6&ηιιιι 
υδαιη, δΠδρίοαΓί ΗοβΙ 6 ΡΙαΙοηίδ Υ6Γΐ)ίδ. δίιηαΐ Υ6Γο 
α Ρ1α(οη6 ορίηοΓ βπιη (αη^ί, ςιιβιη ΑηγΙυδ 1ΐ3ΐ)υίΙ δο- 
οίαιη α(1ιηίηίδ(πιιηφΐ6 οοηδίΐίοηιιη ίη αοοηδ&ηάο δοοΓ&Ιβ. 
Ροίγοταΐβδ βηίπι Αΐΐιβηίβηδίδ τΙιβΙοΓ, ςυί έκ φιλοαοφίας 
έχρηματίζετο (Γ6ί6Γ6η(6 ΙδοοΓ. Βυδίρ. ίηί(.), οταϋοηβτη 
αάνβτ8ίΐ8 8θ€ταί€ΐη, άβ ημο. \ϊάβ Οαίηΐίΐ. II. 17. III. 1. 
ΡβήζοΒ. Βά Αβίίβη. Υ. Η. XI. 10., ρβοηηίβ δΐι1)0Γη&(υδ 



XI 

α1> Αηγίο οοιηροδαίβδβ (ΙίοίΙαΓ. Υί(ΐ6 ΤΙιβιηίβΙ. XXIII. 
ρ. 357. Βίη(1. άλλ' ^κ^ΐνο^ μ\ν οΐ 8ί'νίθίΰταϊ νπ άγνωμο- 
ύννης το παραυτίτία §ξηπαΓήϋΊ]αοιν καΐ ίγοητεν^ααν 
νπό τον λόγον, δν ξυνέγραιρε Πολνχράτης^ 'Άνντος 
δΐ έμιΰΟ•(6ΰατο. ο11. δρβη^βΐ. »γΙ. βοπρί. ρ. 75 βΐ 
ρ. 141. Ββ ΑηγΙί νίΐα 6( ιηοΓί1)υ8 άίχβΓαηΙ ιηυΐΐί, 
φΐβΓβ Ιιοο πηαιη αάϋοβΓβ ιηίΐιί ΙίοβαΙ, βυιη αϊ) Ηβτοτ 
οΐ6θ(ί8 ΡοηΙί 1αρί(1&Ιίοη6 ίαοΐα ίηΙβΓβιηρΙυιη βδδβ, (68(β 
ΤΙιβιηίδΙ. XX. ρ. 293. "Ανντον κατέλενααν δια Σω- 
τίράτην οΐ ^Ηρακλεώτίϋ οϊ §ν τω Πόντω , καΐ ννν δεί- 
τιννται Άνύτου αντό&ι ΰημοί έν τω προαΰτείω ον μοηιραν 
^αλάττης , ουπερ καΐ ^βαλλον τον "Ανντον οΐ Ήρατίλεώτοίΐ. 
ΡοδίΓβιηο (ΙίοβΓβ 1υ1)6( άβ Αΐείΐ). Ι. Ρ. 121 Β. ίπειδάν 
δ\ γέιτηται 6 παις 6 ηρεΰβντατος , ονπερ ή αρχή, πρώτον 
μεν εορτάξοναι πάντες οϊ έν τ^ βαΰιλέως, ων αν αρχτι, 
είτα εις τον άλλον χρόνον τανττ} τ-η ήμερα βααλεως γ ε- 
ν έ ο ία απααα ϋ•νει καϊ ^οί^τάξει ή Άβια. Β6ρθ8αίιηιΐ8 
γενέβια ρΓΟ νυ1§[βΙο γενέΟ^λια βχ ίΆ^Π. Νβιη άβ νβπ- 
(β(β (ΙίδεΓίιηίηίδ , ςαοά νοίαηΐ ^αιηιη&Ιίΰί ίηΙβρεβάβΓβ 
ίηΙβΓ γενέθλια βΐ γενέΰΐα (ν. Ι.ο1)6θ]ί. ΡΙίΓγη. ρ. 104.) 
86(1 ηβ^ΐβοίαιη βδδ6 α δβιΐοΓίδ αβίαϋδ δΰπρ(οη1)υδ, 
γιάβΙυΓ αιηρΗαη(1αιη 6δ86 (γ. ΒβΙϋ^βΓ. ΑηβοάοΙ. ρ. 86.). 
06Γ(6 ηαΐΐυδ άυΜΙο, φΐίη άβ Ιβ^^. ΥΙ. ρ. 784 Β. των 
έξόδΰον γαρ των γυναικείων τιαΐ τιμών τιαΐ των είς τους 
γάμους τιαΐ γενέβεις παίδων φοιτήΰεων μη μετεχέτω 
οοτή^Βηάναη δίΐ : καΙ γενέαια τών παίδων. Οααιη 6ΐηβιι- 
άαΐίοηβιη α ιηβ βηΐβ Ιιοδ οοΐο αηηοδ ίβοίαιη ηυηο νίάβο 
οοοπραίαιη 6886 α δο1ιη6ί(ΐ6Γθ ίη Ι.6χ. δ. ν. ΙλΙ^τυν^» 



XII 

ήΒίύ ίηΙβΓ γενέβεων βΐ γενε^λίοαν. Οοηί. Ρ. Ο. δοΐιοβηϋ 
άβ τβίβηιιη 8θ1βηηί1)α8 η&ίαΐίοϋβ βοηρίίο. Η2^1)βΓδΙ&άΙ. 
1832. Ταια υθγο ιηοηβηάυιη ββΐ, υΐηιιηςπβ Α1ά1)ί&(ΐ6ΐη 
ΑΓ^ιηβηΙίδ Ιιααά εοηΐβιηηβικίίδ ΡΙαΙοηί ββδβ &Ι)ία(ϋο&ΐ]- 
άυιη βΐ οη^ίηίβ ββόοηβ ιηοΐΐα νβδίί^α άβρρβίιβηάί. 
δίο, υ( 8ΐί2ί ιηίΚβιη, ρ. 126 0. ΐ6^]ΐιηΙαΓ Ιιαβο: δια 
τίνα δε τέχνην ^χαατος αυτός αύτφ ομονοεί περϊ α η ιτα- 
μής ααϊ ηήχεως, όπόνερον μείζον; §6(1 οοηί. Μοβηβ 
ρ. 131. ^οχμη Αττιχώς' ΰηι'^αμη *ΕλΙηνιχώς. Υβίβ. 

Ταηοί, Ιάίΐιαβ δβρΙβιηΙΐΓ. β. μ. ο. εοΰ. χχχιχ. 



ΜΕΝΩΝ. 



-§§#*§^- 



ΡΙ.ΑΤΟ IX. 



\ 



ΤΑ ΤΟΤ ^ΙΑΛΟΓΟΤ ΠΡΟΣΩ,ΠΑ 

ΜΕΝΟΝ, 2ΩΚΡΑΤΗ2, ΠΑΙ2 
ΜΕΝΟΝ02, ΑΝΥΤ03. 



8(. ρ. 

"Εχεις μοι είπεΐν, ω Σώκρατες, αρα διδαητον η άρενή; 
η ον δίδαητον άίΧ άα%ητόν; η οντε άατιιγϋόν οντε μα^- 
τόν^ άΧΚά φύΰει ηαραγίγνευαι τοις άν^^ώηοις η αλλω 
τινϊ τ^ό^ίω; 

ΣΛ, Ίί2 Μένων, ηρο του μ\ν θετταλοϊ ευδόκιμοι 
ηααν έν τοις '^Ελληαι χα2 έϋ'ανμάζοντο ίφ' Ιππική τε αάΐ 
ηλοντφ, νυν δε, ως §μοΙ δοκεΐ, καΐ έπΙ αοφία, ααϊ ονχ 
ηίΐιατα οΐ του ΰοϋ Καίρου Άριΰτίηηου ηο λΐται Λαο ί- ^Α^αΑ, ι^ . 
^αιοι, τούτου δΐ ύμΐν αίτιος έΰτι Γοργίας* άφνκόμενος 
γαρ εις την πόλιν ίραΰτάς έηΐ αοφέα είληφεν 'Αλευαδών 
τε τους πρώτους, ων 6 αός ίραατής έατιν Άρίΰτιππος, 
κοίΐ των αλλαον Θετταλών , καΐ δ-ή χαΐ τούτο το ϊ%Ός υμάς 
είθΊ-κ^, άφόβως τε χο;2 μεγαλοπρεπώς άποκρίνεβ&αι έάν 
τίς τι Ερηται, ώαπερ είτιος τους είδότας, ατε τιαϊ αυτός 
παρέχων αυτόν έρωταν των ^Ελλήνων τφ βουλομένω ο τι 
αν τις βούληται, τιαΐ ούδενϊ οτφ ουκ άποκρινό μένος . έν- 
9'άδε δε, ω φΙΙε Μένων, το εναντίον περιέατηκεν. ωαπερ 
αύχμός τις της αοφίας γέγονε, χαΐ | τιινδννεύει έτι τώνδε 
ζ(Βν τόπων παρ* υμάς οί^χεαϋ'αι η αοφία . εί γουν τινά ί&έ- 
λεις όντως έρέαϋ'αι των έν^άδε, ουδείς οατις ου γελά- 
α&εαι καΐ έρέί ^Λ ξένε, κινδυνεύω αοι δοκεΐν μακάριος 
τις είναι, άρευην γουν, εΐ^τε διδαατόν ει^* οτφ τρόπω 
ηαραγίγνηαι είδέναΐ' έγώ δ\ τοαοϋτον δέω, εϊτε διδα- 
%τόν εϊτε μη διδαατόν είδέναι, ως ούδΐ αυτό, ο τι ποτ 
ίΰτΐ τό παράπαν αρετή, τυγχάνω είδώς. *Εγώ ουν και 



\ 



4 ΠΑΑΤΩ,ΝΟΣ ΜΕΝίΙΝ. Μ• 

αυτός, ω Μένων, όντως ϊχω' αυμηένομαι. τοις πολίταις 
τούτον τον πράγμοετος, τιαΐ έμοηττόν τιοεταμέμφομαι ώς 
ονγ, είδώς ηερϊ άδετης το παράηαν ο δΐ μη οίδα τι έατι, 
πώς 3ν οηοιόν γέ τι είδείην; η δοκεΐ αοι οϊόν τε είναι, 
οϋτις Μένωνα μη γιγνώΰτιει το ηα^άηαν οατις έατί, 
τοντον είδέναι είτε χαλος είτε ηλοναιος εΐ^τε "καΙ γενναίος 
Ιΰτιν, είτε καΐ τάναντία τοντων; δογ,εΐ αοι οΐάν τ είναι; 

ΜΕΝ, Ονκ ϊμοιγε. άλΧά ϋύ, ω ΣοτΛ^^ατες, αληϋ'ώς 
ονδ* ο τι αρετή έατιν οϊα&α, αλλά ταντα ηερί ϋον χαΐ 
οίκαδε άηίχγγέΐλωμεν ; 

ΣίΙ. Μη μόνον γε, ω ^αΐρε, άλλα τιαΐ οτι ονδ* αλίω 
πω ένέτνχον είδότι, ώς έμοί δοτιώ. • 

ΜΕΝ. Τι δαί; Γοργία ονπ ένέτνχες οτε έν&άδε ην; 

ΣίΙ. "Έ^ωγε. 

ΜΕΝ, Εϊτα ονκ έδότιει αοι είδέναι; 

ΣΛ. Ον πάνν είμϊ μνήμων, ω Μένων, ωοτε ονη ϊχω 
ειπείν έν τφ παρόντι, πώς μοι τότε ^δοξεν, άλλ' ίαως 
εκείνος τε οϊδε, καϊ ΰν α έκεΐνος ^λεγεν άνάμνηαον ονν 
με, πώς ^λεγεν. ει δΐ βονλει, ίχυτός είπέ' δογ,εΐ γαρ δη 
πον αοι απερ ίαείνφ. 

ΜΕΝ, "Εμοιγε, 

ΣίΙ, Έτιεΐνον μέντρι ννν έώμεν, έπειδη ααϊ απεατιν 
αν δε ίΐιντός, ω προς ϋ•εών, Μένων, τίφτις άρετην εϊναι; 
εΐπον τιαι μή φ&ονηαης, ΐνα εντνχέοτατον ψεναμα έψεν- 
αμένος ω, αν φανης α'ΰ μίν είδώς τιαϊ Γοργίας, έγώ δϊ 
εί^τίώς μηδενΐ πώποτε είδότι ίντετνχηχέναι, 

ΜΕΝ. Άλλ' ον χαλεπόν, ω Σώχρατες, ειπείν, πρώ- 
τον μέν, ει βονλει, ανδρός άρετην, ^άδιον, οτι αντη 
έατίν ανδρός αρετή, Ικανόν εϊναι τα της πόλεως πράττειν, 
«αΐ πράττοντα τονς μΙν φίλονς εν ποιεΐν, τονς δ* έχ^ρονς 
ιιατιώς, και αυτόν ενλαβεΐα&αι μηδ%ν τοιούτον παΰ'εΐν, εί 
δΐ βούλει γνναιτιος άρετήν, ον χαλεπόν διελ&εϊν οτι δει 
ορτ^ρ την οίχίαν εν οίκεϊν, αώζοναάν τε τά ^νδον κ«1 



!•♦ ΤΓΑΛΤΟ.ΝΟΣ ΜΕΝΛΝ. 5 

κατήτίοον ουβαν του άνδρόζ. καΐ αλίη έατϊ παιδος ά^Βτή, 
τιαΐ ϋΊ]λείας κάί α^^ενο$, ζαϊ πρεοβντέ^ον ανδρός, ει μεν 
βούλει, έλευ&έρον, ει δΐ βούλει, δούλου. Ι καΙ αλλαι ηάμ- 
πολλαι άρεταί είαιν, ωατε ουκ απορία ειπείν αρετής πέρι 
ο τι ^ΰτι . κα&' ^άατην γαρ των πράξεων τιαϊ των ηλικιών 
προς ^καατον ϊργον ^κάατω ημών η αρετή έατιν. ώβαύτως 
δε, οΐμαι, ω Σώκρατες, καΐ ή κακία. 

ΣίΙ, Πολλή γέ τινι ευτυχίο^ έ'οικα τιεχρήα&αι, ω Μέ- 
νων, ει μίαν ζητών άρετήν αμήνός τι άνεύρηκα αρετών 
παρά αοΐ κειμένων, άτάρ, ω Μένων, κατά ταύτην την 
εικόνα την περί τα αμήνη , εϊ μου έρομένου μελίττης περϊ 
ούαίας ο τι ποτ ϊοτι, πολλάς καϊ παντοδαπας Ελεγες αύ- 
τάς είναι, τι οίν άπεκρίνω μοι, εϊ ΰε ήρόμην Αρα τούτω 
φής πολλάς καϊ παντοδαπάς είναι καΐ διαφερούοας αλλή- 
λων, τφ μελίττας είναι; ή τούτψ μ\ν ούδ\ν διαφέρουαιν , 
αλλφ δέ τφ, οίον ή κάλλει η μεγέ^ει ή αλλω τω τών τοι- 
ούτων; εΙπ\ τι &ν άπεκρίνω ούτως έρωτη&είς; 

ΜΕΝ. Τούτ Εγωγε, οτι ουδίν διαφέρουαιν, τ] με 
λιτται εΐΰίν, ή Μρα της ^έρας. 

ΣίΙ. ΕΙ ουν είπον μετά το^ίττα, Τούτο τοίνυν μοι 
αύτο εΙπέ, ω Μένων φ ουδίν διαφέρουαιν αλλά ταντόν 
είβιν απαααι, τι τούτο φτ^ς είναι; είχες δήπου αν τι 
μοι εΙπειν^ 

ΜΕΝ. "Εγωγε. 

ΣίΙ. Ούτω δη καΐ περϊ τών αρετών ' καν εΐ ποΧλα\7ί€σ^.1^.τΐ.3 
καϊ παντοδαπαί είαιν, Βν γέ τι εϊδός τούτον απαααι ίχουαι^^^* ί*«./».ί 
9ι ο εΐβϊν άρεταί, εις ο χοίΛω^ που Εχει άποβλέψαντα τόν 
άποκρινάμενον τω έρωτήααντι έκεΐνο δηλώααι ο τυγχάνει 
ούαα αρετή . η ου μαν&άνεις ο τι λέγω ; 

ΜΕΝ ^οκώ γέ μοι μαν^άνειν, ου μέντοι ως βον- 
λομαί γέ πω κατέχω το έρωτώμενον. 

ΣίΙ. Πότερον δε περϊ αρετής μόνον αοι ούτω δοκεΐ, 
ω Μένων, άλλη μίν ανδρός είναι, άλλη δε γυναικός καϊ 



6 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΜΕΝίΙ'Ν. 7Β. 

τών άλλων, η καϊ περί ύγΐίίας καϊ ηερϊ μεγέθους καΙ περί 
ίβχύος ώΰαντως; άλλη μεν ανδρός δοκεΐ αοι εΐναί ύγίεια, 
αλίη 81 γυναικός; η ταντόν πανταχού εΐδός έατιν, έάν 
περ νγίεια ^, έάν τε έν άνδρϊ έάν τε έν αλλω ότωονν ύ^; 

ΜΕΝ. Ή αυτή μοι δοτίεΐ νγίεια τε είναι ααϊ ανδρός 
τιαΐ γνναιτιός. 

ΣΛ. Ονκουν ηαϊ μέγεθος χαϊ ίβχύς; §άν περ ίβχρρά 
γννη 17, τω αντω εΐδει καΐ ττι αντ^ ίαχνϊ ίαχνρά ^αται; 
το γαρ τγί αυνη τοντο λέγω ' ονδεν διαφέρει προς το ίαχνς 
είναι ή ίοχνς, έάν τε έν άνδρι τ] έάν τε έν γνναιτιί, η 
δσκεΐ τι αοι διαφέρειν; 

ΜΕΝ. Ουκ ϊμοιγε. 

Ι ΣΟ.. *Η δε άρετη προς το άρηη εϊναι διοίΰειτι, έάν 
τε έν παιδί τι έάν τε έν πρεΰβύττι, έάν τε έν γυναιιά έάν 
τε έν άνδρί; 

ΜΕΝ. "Εμοιγέ πως δοκεΐ, ω Σώιιρίχτες, τοντο ονχ- 
έτι ομοιον είναι τοις άλλοις τούτοις. 

Σ£1. τι δαί; ονκ ανδρός μ^ άρενην έλεγες πάλιν εν 
διοικεΐν, γυναικός δΐ οΐκίαν; 

ΜΕΝ. "Έ^ωγε. 

ΣΛ. Αρ' ουν οΙόν τε ευ διοιηεΐν η πόλιν η οίκίαν η 
άλλο οτιοϋν, μή αωφρόνως καϊ δικαίως διοικούντα; 

ΜΕΝ. Ου δήτα. 

ΣίΙ, Ουκοϋν αν περ δικαίως καϊ 'αωφρόνως διοικώαι, 
δικαιοϋνντ] καϊ αωφροαύνΐ] διοικήαουαιν ; 

ΜΕΝ. Ανάγκη. 

ΣΛ. Τών αυτών αρα αμφότεροι δέονται, είπερ μέλ- 
λονβιν αγαθοί εΐναι, καϊ η γννη καϊ 6 άνηρ, δικαιούννης 
καϊ ΰωφροαννης. 

ΜΕΝ. Φαίνονται. 

Σ£1. Τι δε ; παϊς καϊ πρεαβντης μών άκόλαϋτοι οντες 
καϊ άδικοι αγα&οϊ αν ποτέ γένοιντο; 

ΜΕΝ. Ον δήτα. 



Ι 



»4• ΠΛΑΤαΝΟΣ ΜΕΝίΙΝ, 7 

ΣΛ. 'ΑΧΚά οωφρονες καΐ δίτιαίΌΐ; 

ΜΕΝ. Ναι. 

ΣίΙ, Πάντες αρ' αν&ρωποι τφ αντφ τρόηφ άγα^οΙ 
Βίαι. των αυτών γάρ τυχόντες άγα&Όΐ γίγνονται. 

ΜΕΝ. "Εοιτιεν. 

ΣίΙ. Ουκ Άν δήηου, βΪ γε μη ή αυτή άρετη ην 
αυτών, τφ αύτφ αν τρόηφ άγαϋΌΪ ηΰαν. 

ΜΕΝ. Ου δήτα. 

Σ£1. 'Επειδη τοίνυν ή αυτή αρετή ηάντων έατί, ηειρώ 
εΐηεϊν ααϊ άναμΛτηβ&ήναι τι αυτό φηαι Γοργίας είναι καϊ 
ΰύ μετ' ίκείνου. 

ΜΕΝ. Τί άλλο γ' η αρχειν οΙόν τ είναι των αν- 
0•ρώηων; εϊηερ 1ν γέ τι ξητείς κατά πάντων. 

Σίί,. 'Αλλά μην ζητώ γε, άλλ' αρα χαΐ παιδος η αυτή 
άρετη, ω Μένων, χαΐ δούλου, αρχειν οΐω τε είναι του 
δεΰπότου; καΐ δοπεΐ αοι ^τι αν δονλος εΓνα^ ο άρχων; 

ΜΕΝ. Ου πάνυ μοι δο'αει, ω Σώαρατες. 

Σ£1. Ου γαρ είτιός, ω αριατε. ϊτι γαρ ηαΐ τόδε ακό- 
πει. αρχειν φής οίον τ είναι, ου προα&ήαομεν αύτόΰε τ6 
δικαίως, αδίκως δΐ μη; 

ΜΕΝ. Οίμαι ^γωγε* ή γαρ δνααιοούνη, ω Σώκρα- 
τες, αρετή ίατιν. 

ΣίΙ. Πότερον άρενή, ω Μένων, ή αρετή τις; 

ΜΕΝ. Πώς τούτο λέγεις; 

ΣίΙ. 'ίΐς περί άλλου ότουουν. οίον, εΐ βούλει, ατρογ- 
γυλότητος πέρι εϊποιμ αν ϊγωγε οτι αχήμά τί έΰτιν, ουχ 
ούτως απλώς οτι οχήμα. δια ταίΐτα ^£ ούτως αν είποιμι, 
οτι καϊ αίλα ϊοτι αχήματα. 

ΜΕΝ. 'Ορ&ώς γε λέγων αύ, ίπεί ηαΐ έγώ λέγω ου 
μόνον δΐίίαιοανντίν άλλα ΜαΙ αλλάς είναι άρετάς. 

ΣΛ. Τίνας ταύτας; είπε, οίον καΐ έγώ \ αοΙ εϊποιμι 
οίν %α\ αΧΧα οχήματα, εϊ με αελ^οις. %αΙ ου οίν έμοί 
είηΐ αλλα^ άρετάς. 



8 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝΛΝ. »4^ 

ΜΕΝ. ^Η άνΒρία τοίνυν ΕμοιγΒ δοτίΒΪ αρετή είναι 
και αωφοοϋυνη ηαΐ ϋοφία χαΐ με/αλοπρέπεια χαΐ αλΧαι 
πάμπολλαι, 

ΣίΙ. Πάλιν, ω Μένων, ναντόν ηΈοιόνϋ'αμΒν' πολλάς 
αν ευρήκαμεν άρετάς μίαν ξητουντες, αΙΧον τρότιον η 
ννν δή' την βΐ μίαν, η δια ηάντων ιόντων έατίν , ον 
δννάμε&α άνενρεΐν. 

ΜΕΝ. Ον γαρ δύναμαι πω, ω Σ<άκρατες, ως βύ. 
ζητείς, μίαν άρετήν λεφεΐν τιατα ηάντων, ωαπερ έν τοΓς 
άλλοις. 

ΣΆ. Είτιότως γε. άλλ' έγώ ηρο&νμήΰομαι ^ ίαν οίος 
τ ω, ήμας προΰβφάΰαι, μαν&άνεις γάρ που οτι οντ<ύϋϊ 
^χει περϊ ηαντός' εϊ τις ΰε άνέροιτο τοντο ο ννν δη ^ώ 
Ελεγον , τι έατι αχημα, ω Μένων; εΐ αντφ εϊηες οτι 
ατρογγνλότης , εϊ ϋοι εϊπεν απερ έγώ, ηότερον όχημα 
η ΰτρογγνλότης έατίν η οχημά τι; εΐηες δήπον αν οτι 
οχημά τι. 

ΜΕΝ. Πάνν γε. 

ΣίΙ. ΟϋΗοϋν δια ταντα, οτι παϊ αλΧα Εατι οχήμοιτα; 

ΜΕΝ. Ναι. 

ΣίΙ. ΚαΙ εϊ γε ηροΰανηρωτα ΰε οποία, ^λ^ες αν; 

ΜΕΝ. "Εγωγε. 

ΣίΙ. Και αν ει περί χρώμεηος ώΰίχύτως άνήρετο ο 
τι ϊύτι, ααΐ είπόντος ΰον οτι τό λευχόν, μετά ταντα 
νπέλαβεν ο ερωτών, πότερον το λενκόν χρώμα έατιν η 
χρώμα τι; εΐπες αν οτι χρώμα τι, διότι χαΐ άλλα τυγχά- 
νει οντά; 

ΜΕΝ. "Εγωγε. 

ΣΟ,. Καϊ εϊ γέ σε ίκέλενε λέγειν αΧΧίκ χρώματα, 
έλεγες αν αΑΛα, α ονδ\ν ήττον τνγχάνει οντά χρώματα 
τον λενκον,• 

ΜΕΝ. Ναι. 

ΣίΙ' ΕΙ ονν ώαπερ ^ώ μετψι τον λάγον, χαΐ Ιλε- 



»5• ΠΛΑΤΛΝΟΣ Μ^ΝΆΝ. 9 

γεν ΟΤΙ 'ΜΙ εΙς πολλά άφικνονμΒ&α, άλλα μη μοι ούτως , 
άλλ' ίπειδη τά πολλά ταντα ενί ηνι π^οααγορενείς ονό- 
ματι^ τίαϊ φγις ονδίν αυτών ο τι ου οχήμα είναι, παϊ 
ταϋτα τιαΐ ^ι^οη^/α οντά άλλήλοις, ο τι ^ατι τοϋτο ο ου- 
δϊν ήττον κατέχει το ΰτρογγύλον η το εν^, ο δη ονο- 
μάζεις Οχημα , ααΐ ουδέν μάλλον φτ/ς το ύτ^^ογγυλον οχήμα 
είναι η το ευ&ύ. η ουχ ούτω λέγεις; 

ΜΕΝ, "Έγίογε. 

ΣΛ. Αρ' ουν^ όταν ούτω λέγι^ς^ τότε ούδΐν μάλλον 
φγίς το ΰτ(}ογγύλον είναι οτ^ογγύλον η εύ&υ , ουδέ το 
εν^ν ευ&υ η ΰτρογγύλον; 

ΜΕΝ, Ου δητωυ, ω Σώΐί^ατες. 

ΣίΙ. Άλλα μην ΰχήμά γε ουδ^ μάλλον φης είναι το 
οτρογγυλον του ευΟ'έος^ ονδ\ το έτερον του έτερον. 

ΜΕΝ 'Μη9•η λέγεις, 

ΣΛ, Τι ποτέ ουν τοϋτο ου τούτο ονομά έατι το 
αχήμα ; πειρώ λέγειν. Ει ουν τφ έρωτώντι ούτως η περϊ 
Ι αχήματος η χρώματος εϊπες οτι 'Αλλ' ούδΐ μαν&άνω ίγωγε 
ο τι βουλει, ω αν%•ρωπε^ ουδϊ οίδα ο τι λέγεις ' ίΰως οίν 
έ&αύμαΰε, χοίΐ εΐπεν Ου μαν%•άνεις οτι ζητώ τ6 έπΙ πάαι 
τούτοις ταντον; η ούδε έπϊ τούτοις, ω Μένων, ^χοις αν 
εΙπεΖν, εΓ τις έρωτφη' τι έατιν έπϊ τώ στρογγύλω χιχΐ 
ευ&εΐ καϊ έπΙ τοί^ άλλοις, α δη ύχήματα ϋαλεϊς, ταντον 
ίπϊ πάαι; πειρώ είπεΐν, ίνα χα2 γένηταί ϋοι μελέτη προς 
την περί της αρετής άπότιριαιν. 

ΜΕΝ, Μη, άλλα αύ , ω Σώιιρατες , είπε. 

ΣίΙ, Βούλει ΰοι χαρίαωμαι; 

ΜΕΝ. Πάνυ γε, 

ΣΛ, 'Ε&ελήβεις ουν και αύ έμοϊ είπεΐν περϊ της 
αρετής; 

ΜΕΝ. "Εγατγε. 

ΣίΙ. ΠροΟνμητέον τοίνυν' άξιον γάρ. 

ΜΕΝ. Πάνυ μεν ουν. 



10 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΜΕΝβ,Ν, 7β, 

ΣίΙ. Φέρε δή, πειρώμεϋ•ά σοι είΛΒΪν τί ίύτι όχημα» 

σχόπει ουν βΙ τόδε άποδέχα αντό ΒΪναι * ^βτω γαρ δη ημΐν 

Ι τοϋτο αχημα^ ο μόνον των όντων τυγχάνει χρώματι άεϊ 

Ι ^ηόμενον, Ικανώς αοι; ^] άλλως ηως ζητείς; έγώ γαρ 'καν 

όντως άγατΜρην εϊ μοι άρενην είηοις, 

ΜΕΝ, 'Αλλά ϋοντό γε ένησες, ω Σοήίρεηες. 

ΣΛ, Πώς λέγεις; 

ΜΕΝ, '^Οτι βχήμά που έατι Ματα τ6ν <ι6ν λόγον, ο 
άεϊ χρόα έπεται, εΐεν ει δΐ δη την χρόαν τις μη φαίη 
είδέναι, άλλα ωΰαντως αΛοροΐ ωαπερ περί τον οχήματος, 
τί άν οϊει οοι άηοτιετιρία^αι ; 

ΣίΙ, Τάλη^ ^ωγε. τιάί εΐ μέν γε των ΰοφών τις 
εΐ^η τιαϊ έριΰτικών τε ααϊ άγωνιοτιαων ο έρόμενος, είποιμ' 
αν αντω οτι Έμοϊ μ^ εΐ^ρηταΐ' εΐ δϊ μη όρ&ώς λέγω, 
ΰόν ϊργον λαμβάνειν λόγον καϊ έλέγχειν, ει δΐ ωβηερ ίγώ 
Ι- τε κάί αν νννΐ φίλοι οντες βονλοιντο άλλήλοις διαλέγεβ&αι, 
δει δη πραότερόν πως τιαϊ διαλετίτιτιοατερον άποαρίνεα^αι, 
ϊύτι δϊ ίόως το διαλεκτιαώτερον μη μόνον τάληϋ'ή άπο- 
τίρίνεα&αι, άλλα καϊ δι έτιείνων ων αν ηροαομολογη είδε- 
ψ9 ίξφ^%ν^ Ρ'^αι 6 ερωτώμενος, πειράζομαι δη 'καϊ έγώ αοι όντως 
ειπείν, λέγε γάρ μοι* τελευτήν χαλ£^$ τι; τοιόνδε λέγω, 
οίον πέρας τιαϊ ^αχατον πάντα ταντα ταυτόν τι λέγω. 
ί^αως δ* αν ήμϊν Πρόδιαος διαφέροιτο. άλλα αν γέ που 
πάλεις πεπεράν^αι τι 'καϊ τετελευττρίέναι; το τοιοντον βού- 
λομαι λέγειν, ονδέν ποιτιίλον. 

ΜΕΝ. Άλλα καλώ, %αϊ οϊμαι μαν&άνειν ο λέγεις. 

ΣίΙ. Τί δ'; έπίπεδον %αλεΐς τι, Ι και έτερον ου ατε- 
ρεόν, οίον ταντα τά έν ταις γεωμετρίαις; 

ΜΕΝ. "Εγωγε καλώ. 

ΣΛ. "Ηδη τοίννν αν μά^Όΐς μον έα τούτων, αχημα 
ο λέγω. κο(Γθ( γαρ παντός αχήματος τοντο λέγω, εις ο το 
ατερεόν περαίνει, τοντ' είναι αχημα ' όπερ άν ανλλαβών 
εΙ^ποιμι ατερεον πέρας αχημα εϊναι. 



7β« 



ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝΩ,Ν. 



11 



ΜΕΝ, Τό/δΙ %9^ί''^ ^^ ΐΒγΒίς, ω Σώ•Λ^οιτΒς; 

Σ£1. 'Τβρίΰτης γ* εϊ, ω Μένων ' άνδρϊ π^Βΰβύττι πρά- 
γματα προδτάττΒίς άποτίί^ΙνΒΰ^αι , αύτος δΐ ονκ ί^έλΒίς 
άνάμνηδΟ'Βΐς ΒίηΒϊν ο τι ποτΒ λέγΒΐ Γοργίας άρΒτην εΐναι. 

ΜΕΝ, 'Αλλ' ίηΒΐδάν μοι αν τοντ' εΒ^ης, ω ΣώχρατΒς, 
§ρώ ΰοί. 

Σ£1, Κοίν καταϋεκαλυμμένος τις γνοίη, ω Μένναν, 
διαλεγομένον βον, οτι κάλος βΪ τιαϊ ίρααταί ΰοι ϊτι Βίαίν, 

ΜΕΝ Τι δη ; 

Σ£1. Οτι ονδεν αλλ' η ίηιτάττΒΐς έν τοις Χόγοίς' 
οΛΒρ ποίοϋΰίν οΐ τρυφώντες, ατε τνραννενοντες , ^ως αν 
ίν ωρα ίοδί, καϊ αμα έμον ί^ϋως τιατέγνω-αας , οτι είμΙ 
ήττων των καλών . χαριονμαι ονν ϋοι και άηοκρινοϋμαι, 

ΜΕΝ Πάνυ μ^ ονν χάριβαι. 

ΣίΙ. Βούλει ονν ΰοι κατά ΓοργΙαν άποτιρίνωμαι, ^ 
αν 6ν μάλιΰτα άκολον&ηΰαις ; 

ΜΕΝ Βονλομαΐ' πώς γαρ ον; 

Ζί$2. Ουκοϋν λέγετε άπο^^οάς τινας των όντων κατά 
Έμπεδοκλέα ; 

ΜΕΝ, Σφόδρα γε, 

ΣίΙ. ΚαΙ πόρονς, είς ους καΐ δι ων αΐ άπο^^οα) 
πορεύονται; 

ΜΕΝ Πάνν γε, 

ΣΟ., Καϊ των άπο^^οών τάς μίν άρμόττειν ένίοις 
των πόρων ^ τάς δΐ έλάττους η μείξους εϊναι; 

ΜΕΝ 'Έβτι ταντα, 

Σ£1, Ουκονν καϊ οιριν καλείς τι; 

ΜΕΝ "Εγωγε. 

Σ£1, *Εκ τούτων δη ξννες ο τοι λέγω , §φη Πίνδαρος. 
Ιέβτι γάρ %ρόα άπο^^οή οχημάτων όψει ϋνμμετρος καϊ 
αίσ&ητός, 

ΜΕΝ "Αριατά μοι δοκεΐς, ω Σωτιρατες^ ταύτην την 
άπόκριαιν είρηκέναι. 



^ χ?. ί^ίί.^/ 



12 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝΆΝ. Μ. 

ΣΛ. "Ιΰως γάρ 6οι κοττα; αννη^ειαν εΐ^ρηται . χαΐ αμα, 
οΐμαι, εννοείς οτι ^χοις αν έξ ίχυτής είπεΐν τιαϊ φωνήν, 
ο ^ύτι, καΙ όύμ^ν τιαϊ άλλα πολλά των τοιοντων. 

ΜΕΝ, Πάνυ μ^ ονν. 
Ι" Σ£1. Τραγιτιη γάρ έατιν, ω Μένων, ή άηόκριαις, 

ωατε άρέύχεί αοί μάλλον η η περϊ τον ΰχήματος. 

ΜΕΝ, "Εμοιγε. 

ΣΆ, 'ΑΙλ' ουκ Εΰτιν, ω ηαΐ Άλεξιδημου, ως ^ώ 
ίμαυτόν πείϋ'ω , άλλ' ίκείνη βελτίων . οΐμαι 8\ ον^ αν ύοϊ 
δόξαι, εΐ μη, ωΰπερ χ^Ίς έλεγες, άναγχαΐόν αοι άηιέναι 
προ των μνονηρίων, αλλ* εΐ περιμείναις τε %αϊ μνη^είης. 

ΜΕΝ, Άλλα περιμένοιμ' \ αν, ω Σοάχρατες, εΐ μοι 
πονίά τοιαύτα λέγοις, 

ΣΛ, *ΑΧλά μην προΟνμίας γε ουδίν άποΐεί'^ω^ ααΧ 
οου £Ί/£χα καΐ ίμαυτου, λέγων τοιαντα' άλλ' όπως μη ονχ 
.^. οΙός τ ϊύομαι ποΙΧά τοιαύτα λέγειν, αλλ* ί9•ι δή πειρώ 
καϊ ϋύ έμοϊ την νπόϋχεΰιν άποδονναι, κατά όλου εΙπών 
αρετής πέρι, ο η ^ΰτι, ηαϊ «οη;<τα» πολλά ποιών έ% τον 
Μς, όπερ φααϊ τονς ϋνντρίβοντάς τι ^άϋτοτε οΐ αχω- 
πτοντες, αλλ* έάΰας ολην ηαϊ νγιή είπΐ τΐ ίατιν αρετή, τα 
δέ γε παραδείγματα παρ* έμοϋ εΟ,ηφας, 

ΜΕΝ, ^οαεϊ τοίννν μοι, ω Σώτιρατες, άρετη είναι, 
_ τιαϋ'άπερ 6 ποιητής λέγει, χαίρειν τε %αλοϊβι γ,αϊ δννα- 
6%'αι, %αϊ έγώ τοντο λέγω άρετήν, ίπιϋνμοϋντα των χα- 
λών δυνατόν είναι πορίξεύ^αι, 

ΣίΙ, ^Αρα λέγεις τόν των καλών έπιϋνμοϋντα άγα^'ών 
έπι^μητήν εϊναι; 

ΜΕΝ, Μάλιατά γε, 

ΣΆ. Αρα ως όντων τινών οϊ τών κοαών έπι/ύνμουϋιν, 
ετέρων δ\ οΐ τών άγα&ών; ου πάντες, ωραατε, δοΉονΰΙ 
001 τών άγαΟ'ών έπΦυμεϊν; 

ΜΕΝ. Ουκ ϊμοιγε. 

ΣίΙ. Άλλα τίνες τών κακών; 



Μ. ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝΟ,Ν, 13 

ΜΕΝ. Ναι, 

ΣίΙ. Οίόμενοι τά κακά; άγα^α ΒΪναι, λέγεις, η καΐ 
γίγνώΰκοντες οτι χακά ίατιν, ομ,ως ίτίΐ^μουϋΐν αντών; 

ΜΕΝ, Αμφότερα ϊμοιγε δο%εΐ. 

ΣΆ. ^Η γαρ δοιιεΐ τις ϋοι,• ω Μένων, γιγνώοχων τά 
κακά οτι αακά ίΰτιν, όμως έηιϋνμεϊν αντών; 

ΜΕΝ, Μάλιατα. 

Σ£1. Τι έηι^ύμεΐν λέγεις; η γενέο^αι αύτφ; 

ΜΕΝ, Γενέα^αι- τι γίίρ άλλο; 

Σ£1. Πότερον ηγούμΒΡος τά κοτκά ώφελεΐν ίχεΐνον φ 
&ν γένηται , η γιγνώαηων τά καχά οτι βλάπτει φ αν Λαρ^ ; 

ΜΕΝ. Είβϊ μ\ν οϊ ηγούμενοι τά κακά ωφελεΐν, είβϊ 
δΐ καϊ οϊ γιγνώβκοντες οτι βλάττνει. 

ΣΛ. ^Η καΐ δοκοϋϋί αοι γιγνωΰκειν τά κακά οτι κακά 
έΰτιν, οΐ ηγούμενοι τά κακά ώφελεΐν; 

ΜΕΝ. Ον πάνυ μοι δοκεΐ τοντό γε. 

ΣΟ». Ονκουν δήλον οτι ούτοι μίν ον των κα^κών έπι- 
Ονμονΰιν, οϊ άγνοονντες αυτά, αλλά εκείνων α φόντο 
άγα^ά είναι, ^ατι δΐ ταύτα γε κακά' ωΰτε οΐ άγνοοϋντες 
αυτά και οΐόμενοι άγα^ά είναι δήλον οτι των άγα&ών 
έηιϋνμοναιν, η ου; 

ΜΕΝ. Κινδυν&οονϋΐν ουτοΙ γε. 

Σ£1. Τι δαί; οϊ των κακών μϊν επιθυμούντες, ως 
φγίς ϋυ , ηγούμενοι δΐ τά κακά βλάπτειν έκεϊνον φ αν 
γίγνηται, γιγνώακουΰι δήπου οτι βλαβήαονται υπ αυτών; 

ΜΕΝ. Ανάγκη. 

Σ£1. Άλλα τους βλαπτομένους ούτοι Ι ουκ οϊονται άθλι- 
ους βΓι^α^ καθ' οΰον βλάπτονται; 

ΜΕΝ. Καϊ τούτο ανάγκη. 

Σ£1. Τους δε αθλίους ου κακοδαίμονας; 

ΜΕΝ. Οΐμαι ϊγωγε. 

ΣΟ,. *Εΰτιν ουν οΰτις βούλεται άθλιος καϊ κοηιοδαί- 
μων είναι; 



14 . ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝΟ,Ν. 1β. 

ΜΕΝ, Ου μοί δοτίέΐ, ω Σωκράτης. 

ΣίΙ, Ούτι αρα βούλεταί, ω Μένων, τά κακοί ουδείς, 
ίϋπερ μή βουλεται τοίοϋτος είναι, τι γάρ άλλο έατϊν 
77. €• α^Ιιον είναι τ^ ίπι ^μεϊν τε των τι ακων καΐ τιταα&αι; 

ΜΕΝ, Κινδυνεύεις άληϋ^ λέγειν, ω Σώκραζες' χαΐ 
ουδεϊς^βούλεββ^αι^ τά κακά. 

ΣΩ>, Ουχουν νυν δη έλεγες οτι ϊβτιν ή άρενή βούλε- 
α^αί τε τάγα^ά τιαϊ δύναα^αι; 

ΜΕΝ, ΕΪΛον γάρ. 
φ ΎΦψγ^ν ΎΦν'ίί. ΣίΙ, Ουαουν τούτου λε^ϋ 'έντος τό μίν βούλεΰϋ'αι πα- 
Γ^ντνν Ικταν^ιν υπάρχει, %αϊ τανττι γε ούδΐν 6 Ηερος του Μρου 
βελτίων; 

ΜΕΝ, Φαίνεται, 

Σ£1, Άλλα δήλον οτι ε^Λερ έατϊ βελτίων άλλος αίλου, 
τίοτοττό δυναΰ^αι αν εΐ^η άμείνων, 

ΜΕΝ, Πάνυ γε, 

Σ£1, Τουτ ^στιν αρα, ώς ^οιαε, κατά τ6ν αόν λόγον 
αρετή, δύναμις τον πορίξεβ^αι τάγα^ά. 

ΜΕΝ, Παντάηαοί μοι δοκει, ω Σωκρατες, όντως 
^χειν ως αν νυν ύηολαμβάνεις, 

Σ£1, "Ιδωμεν δη καΐ τούτο ει αληθές λέγεις, ϊαωςγάρ 
αν ευ λέγοις, τάγα&ά φτΙς οΐόν τ είναι πορίζεϋ^αι άρε- 
τήν είναι; 

ΜΕΝ, "Εγωγε, 

ΣΩ,, Άγα&ά δΐ καλείς ονχϊ οίον ύγίειάν τε και πλοϋ- 
τον ; καϊ χρυϋίον λ^ω και άργύριον κτάα&αι καϊ τιμάς 
έν πολει καϊ αρχάς; μη αλλ' αττα λέγεις τάγα^ά η τά 
τοιαύτα ; 

ΜΕΝ Ουκ, αλλά ηάντα λέγω τά τοιαύτα, 

ΣΟι. Εΐεν χρυΰίον δΐ δη καϊ άργύριον πορίξε6&αι 
αρετή έϋτιν, ως φηαι Μένων 6 του μεγάλου βααιλέως 
πατρικός ξένος, πότερον προατί^ς τι τούτφ τφ πόρφ, 
ω Μένων, τό δικαίως τιαϊ οΰίως; η ουδέν αοι διαφέρει, 



19» ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΜΕΝβ,Ν. 15 

άλλα τιαν αδίκως τις αντά ηορίξηται, ομοίως ΰί> αυτά 
ά^εεην τιαλΒίς; 

ΜΕΝ, Ου δήτίου, ω ΣωτιρατΕς, άλλα τιακίαν. 

ΣΛ. Πάντως δήπου δεΐ αρα, ώς ^οιχε, τοντφ τω 
ηόρφ διηαιοαύνην η ΰωφροαύνην η οοιότητα προβεϊναι, 
η άλλο τι μόριον άδετης * εί δε μη , ονκ ^αται αρετή , καί- 
π£ρ ίτιηορίζουΰα τάγα^ά, 

ΜΕΝ. Πώς γαρ άνευ τούτων άρετη γένοιτ αν; 

Σ£1. Το δϊ μη έτίπορίξειν χρυαίον τιαϊ άργύριον, όταν 
μη δίτιαίον ^, μήτε αύτφ μήτε αλλω, ουκ άρετη τιαϊ αυτή 
έατίν ή απορία; 

ΜΕΝ, Φαίνεται. 

ΣΩ,. ΟυδΙν αρα μάλλον ό πόρος των τοιούτων άγα- 
9'ών η ή απορία άρετ^ αν ε!^η, άλλά^ ώς Εοικεν, δ μεν 
αν μετα^δια αιοΰύνη ς γίγνηται^ άρετη Εοται^ ο δ* αν άνευ 
πάντων των τοιούτων, Ι καχ^«. 

ΜΕΝ. ^ο%ει μοι άν(χγ%αΧον είναι ώς λέγεις. 

ΣίΙ, Ουτίονν τούτων ^τιαΰτον ολίγον πρότερον μόριον 
αρετής ϊφαμεν είναι , την δικαιοαύνην %αϊ βωφροαύνην 
τιαϊ πάντα τα τοιαύτα; 

ΜΕΝ, Ναι, 

ΣΩ,. Είτα, ω Μένων, παίξεις προς με; 

ΜΕΝ. Τί δή, ω Σώιιρατες; 

ΣίΙ. '^Οτι άρτι ^μού δεη^έντος ΰου μη καταγνύναι 
μηδέ κερματίζειν την άρετήν, τιαϊ δόντος παραδείγματα 
κα^' α δέοι άπόκρίνεύΟ^αι, τούτου μεν ήμέληαας, λέγεις 
δε μοι οτι αρετή έΰτιν οίον τ εϊναι τάγα^ά πορίξεαϋ'αι 
μετά διχαιοαύνης , τούτο δΐ φτ^ς μόριον αρετής εΐναι. 

ΜΕΝ. "Εγωγε. 

Σ£1. Ούκουν αυμβαίνει ^ξ ών αυ ομολογείς, το μετά 
μορίου αρετής πράττειν ο τι αν πράτττι, τούτο άρετήν 
είναΐ' την γαρ διιιαιοβύνην μόριον φτΙς αρετής εΐναι, ααΐ 
^ηαατα τούτων. 



16 ΠΛΑΤίΙΝΟΣ ΜΕΝΛΝ. 80* 

ίΜ τ,'^^ ^ τ^ν ΜΕΝ. η ουν δη ; 

ΣίΙ. Τοϋτο λέγω , οτι έμ,ου δρη^έντος όλον είηΒΪν την 
άρηήν, αντην μίν πολλον δεϊς είπέίν ο τι §ΰτι, πάβαν 
6ϊ φ-^ς ηραξιν άρετην ΒΪναι, ίάνηερ μετά μορίου αρετής 
πράττηται^ ωΰηερ είρηκώς ο τι άρετη έΰτι τό όλον καί 
ηδη γνωαομένον ίμον , καΐ έάν ΰϋ τίαταηίερματίξ'ης αντην 
χατά μόρια, δεΐται ονν αοι πάλιν έξ άρχης, ώς έμοί δοηεΐ, 
της αυτής έρωτήΰεως, ω φίλε Μένων, τι έϋτιν αρετή, 
εΐ μετά μορίου αρετής παϋα πράξις αρετή αν εΐη ; τοϋτο 
γαρ ίΰτι λέγειν, όταν λέγη τις οτι ηάαα ή μετά διτιαιο- 
αύνης πραξις αρετή έστιν. ή ου δοιιεΐ αοι πάλιν δεΧί^αι 
τής αντής ίρωτήΰεως, αλλ* οΐ^ι τινά είδέναι μόριον αρε- 
τής ο τι ίίκιν, αυτήν μή είδότα; 

ΜΕΝ, Οΰη ^μοιγε δοκεΐ, 

ΣΛ, ΕΙ γάρ 'ΛαΙ μέμιτηΰαι, οτ έγώ ΰοι άπεκρι- 
νάμην περϊ τον οχήματος, άπεβάλλομέν που τήν τοιαντην 
άπόχριδιν τήν διά των ^τι ζητουμένων ίΐαϊ μήπω {ομολο- 
γημένων έπιχειροΰΰϋΐν άποτιρίνεδΟ'αι. 

ΜΕΝ, Και όρ^'ώς γε άπεβάλλομέν, ω Σωκρατες, 

ΣΟι, Μή τοίνυν, ω άριοτε, μηδΐ ΰϋ ^τι ζητούμενης 
αρετής όλης ο τι ^ΰτιν, οίου δια των ταύτης μορίων άπο- 
τιρινόμενος δηλώβειν αυτήν ότφουν, ή άλλο ότιουν τούτω 
τω αντω τρόπω λέγων, άλλα πάλιν τής αυτής δεηαεαϋ'αι 
ερωτήΰεως, τίνος οντος αρετής λ^εις α λέγεις; η ουδέι^ 
001 δοαώ λέγειν; 

ΜΕΝ, "Εμοιγε δοι^εις όρ&ώς λέγειν. 

ΣΛ, Άπόπριναι τοίνυν πάλιν έξ αρχής* τί φής άρε- 
τήν είναι ηαΐ βυ τιαΐ 6 εταΐρός οου; 

ΜΕΝ, 'β Σωιιρατες, ήκονον μ^ν ^γωγε πριν και ουγ- 
γενέβΟ'αι οοι , οτι ου ούδΐν^ άλλο ή αυτός Ι τε απορείς καΐ 
τους άλλους ποιείς άπορεϊν ιιαϊ νυν, ως γέ μοι δοχεΐς, 
γοητεύεις με τιαϊ φαρμάττεις τιαΐ άτεχνώς 7ιατεπάδεις^ 
ωατε μεατον απορίας γεγονέναι, παΐ δοχεΐς μοι παντελώς, 



8α. ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝίΙΝ, 17 

εΐ δέΐ τι τιαΐ απώ^ραι, ομοιότατος είναι τό τε είδος καϊ 

τάλλα ταντη τ^ πλατείοί νά(}%τι τχι %•αΧαττί(^, %αϊ γαρ 

αυτή τον άεΐ πληβιάζοντα %αΙ άπτόμενον ναφίφ^ ποιεί ' 

ηαΐ ου δοκεϊς μοι νυν έμΐ τοιούτον τι πεποιηπέναι, ναρ- 

%φν, άληϋ'ώς γαρ Εγοογε %αϊ την ψυχήν ηαϊ το ΰτόμα 

ναρηώ, καΙ ονκ %ω ο τι άποτιρίνωμαί ΰοι. καίτοι μν• 

ριάηις γε περί αρετής πάμπολλους λόγους εί^ρηχα καΐ προς 

πολλούς, χαΐ πάνυ εν, ως γε έμαντω ίδόπονν νυν δΐ 

ουδ* ο τι ϊβτι το παράπαν Εχω είπεΐν, καΙ μοι δοαεΐς ευ 

βονλεύεΰ^αι ουκ έαπλέων έν&ένδε ονδ* αποδήμων * εί γαρ Α^^• •^• ^• 

ξ,ενος έν αλλτι πόλει τοιαύτα ποιοϊς, τάχ αν ώς γόης 

άπαχ&είης. 

ΣίίΙ. Πανούργος εί, ω Μένων, καϊ ολίγου έξηπά- 
τηϋάς με. 

ΜΕΝ, Τι μάλιδτα, ω Σώτιρατες; 

ΣίΙ, Γιγνώΰκω ου ^νεκά με ε^ααας. 

ΜΕΝ Τίνος δη οί^ει; 

ΣΛ, "ίνα αε άντεικάαω, έγώ δε τοντο οίδα περί πάν- 
των των ααΧών, οτι χαίροναιν εικαζόμενοι, λυΰιτελεΐ γαρ - 
αντοϊς' ηαλαΐγάρ, οίμαι, των καλών καϊ αϊ εικόνες, αλλ* 
ουκ άντεικάΰομαί αε. έγώ δε, ει μίν η νάρκη αύτη ναρ- 
κώύα ούτω καϊ τους άλλους ποιεί ναρκών, Εοικα αύτ'^' εί 
δΐ μη, ου. ον γαρ εύπορων αντος τους άλλους ποιώ άπο- 
ρεΐν, άλλα παντός μάλλον αυτός άπορων οντω καΐ τους 
αλλονς ποιώ άπορεΐν. κάϊ νυν περϊ αρετής, ο Εατιν, έγώ 
μ^ ούκ οίδα, βυ μεντοι Γ<τω$ πρότερον μϊν ^δη<ί%'α πριν 
έμοϋ α'ψαα^θ'αι, νυν μεντοι όμοιος εί ούκ είδότι. όμως δϊ 
έϋ'έλω μετά αοϋ ακεψαα^αι καΐ ονζητήβαι ο τι ποτέ ϊΰτιν. 

ΜΕΝ. Καϊ τίνα τρόπον ζητήαεις , ω Σώκρατες^ 
τούτο, δ μη οία^α το παράπαν ο τι ϊύτι; ποιον γάρ ων 
ούκ οία^α προΟ'έμενος ζητήσεις; ή εί καϊ ο τι μάλιατα 
έντύχοις αύτφ, πώς εΐαει οτι τούτο έατιν ο αύ ούκ ^δηα^α; 

ΣίΙ. Μαν&άνω οίον βούλει λέγειν, ω Μένων, όρξίς 

ΡίΑΤΟ IX. ^ 



18 ΠΛΑΤΛΝΟΣ ΜΕΝβ,Ν. 81* 

τοντον ώς ίζ^ ιατιπόν λόγον ΐίίΐνάγΒΐς; ώς ονχ αρα Ι(ίΓ< ξη- 
νεϊν άνΟ'^ώπφ ουτΒ ο οΐδίν οντε ο μη οϊδεν, ουτΒ γαρ αν 
γε ο οίΒε ξητοΐ' θΐδε γάρ, ααϊ ονδίν δεΐ τω γε τοιοντφ 
ξητήαεως' οντε ο μη οϊδεν ονδΐ γαρ οΐδεν ο η ξηνήαει. 

Ι ΜΕΝ. Ονΐίονν καλώς αοι δοκεϊ λέγε<ίϋ•αί 6 λόγος 
ούτος, ω Σίόπρατες; 

Σ£1. Ουτί ίμοιγε, 

ΜΕΝ, "Εχεις λέγειν οτρη ; 
^ ' ΣΛ, "Εγωγε' άχήκοα γαρ ανδρών τε ιμχϊ γυναικών 

βοφόον ηερϊ τά ϋ'εΐα ηράγματα — 

ΜΕΝ Τίνα λόγον λεγόντων ; 

Σ£1. Άλη^, ϊμοιγε δοκεϊν, %αϊ καλόν. 

ΜΕΝ Τίνα τούτον, %αϊ τίνες οί λέγοντες; 

ΣΆ. 01 μ^ν λέγοντες είβι τών Ιερέων τε καϊ Ιερειών 
οοοις μεμέληκε ηερϊ ων μεταχειρίζονται λόγον οΐοις τ' είναι 
διδόναι ' λέγει δε τιαϊ Πίνδαρος τιαϊ άλλοι πολλοί τών ποι- 
ητών, οαοι %'εΐοί είαιν. α δΐ λ^ουβι, ταυτί έατιν. άΐίΧα 
ακόπει, ειδοι δοαονδιν άλη^ λέγειν, φααϊ γαρ την "ψνχην 
του ανθρώπου είναι ά^άνατον, %αί τοτϊ μΐρ τελευταν, 
ο δη άπο^νήατίειν καλουϋι, τοτΐ δΐ πάλιν γίγνεο^αι, 
άηόλλυοΟ'αι δ' ουδέποτε, δεΐν δη δια ταύτα ώς όϋιώτατα 
^ήι^/τ.^,/^Β')διαβιώναι τον βίον ^^Οϊύι γαρ οίν Φερβεφόνα ποι- 
νάν παλαιού πέν&'εος δέξηται, εις τον υπερ&εν 
αλιον κείνων ένάτω ϊτει άνδιδοί 'ψυχάν πάλιν, 
έκ τάν βααιληες άγαυοΐ καΐ 0%'ένει κραιπνοϊ 
ΰοφία τε μέγιατοι άνδρες αυ^ονταΐ' ές δ\ τ6ν 
λοιπόν χρόνον ήρωες άγνοϊ προς άν&ρώπων 
χί^Χεντ/ταύ.» ατε ουν ή ψνχη αθάνατος τε ουαα και 
πολλάκις γεγονυΐα, καϊ Ιωρακι^ια καϊ τά ένϋ'άδε καΐ τά 
ίν "Αιδου καϊ πάντα χρήματα, ουκ ϊατιν ο τι ου μεμάϋη- 
κεν, ωατε ουδίν ^αυμαύτδν καϊ περϊ αρετής καί περί 
άλλων οϊόν τε είναι αύτην άναμνηΰ^^αι α γε καϊ πρό- 
τερον ήπίβτατο . ατε γαρ της φύβεως άπάαης αυγγενους 



8•* ΠΑΑΤίΙΝΟΣ ΜΕΝίΙΝ. 19 

ονΰης, τιαϊ μεμα^τρινίας της ψνχης αηαντα, ονίί^ αωλνΒΐ 
%ν μόνον άναμνηΰ&εντοί , ο δη μά^ΰιν "καλονΰίν ανϋ'ρω- 
ηοί, τάλία πάντα αυτόν άνΒνρεΐν, ίάν τις ανδρείος γι και 
μη άποτιάμντι ζητών • τ5 γαρ ξητεΐν αρα καΐ τό μαν^άνειν 
άνάμνηβις οΧον ίδτίν, ουκονν δει πεί^εϋ^αι τουτφ τω 
ίρΐΰτικω λόγω' ούτος μίν γαρ αν ημάς άργονς ποιήοειε 
ααϊ ^βτι τοις μαλαχοΐς των άν&ρώπων ήδυς άαονβαι * οδε 
δε εργατικούς τε καϊ ξητητιτιονς ποιεί, φ ίγώ πιοτ&ΰων 
αλη^εΐ είναι έ^'έλω μετά αον ξητεΐν άρετη ο τι ϊβτιν. 

ΜΕΝ» ΝαΙ, ω Σώκρατες' άλλ' απλώς λέγεις τοντο, 
οτι ον μανΟ'άνομεν, άΧλά ην τίαλονμεν μά^ηΰιν, άνά- 
μνηβίς ίΰτιν; ^χεις με τούτο διδάξαι ώς όντως ^χει; 

Σ£1, Καϊ άρτι είπον , ω Μένων, οτι πανούργος εϊ, 
ηαϊ νυν έρωτας ει ϊχω αε διδάξαι, ος ον φημι διδαχην 
Ι είναι αλλ* άνάμνηβιν, ΐνα δη ενϋ^ς φαΐνωμαι αντός 
έμαντω το^ι^αι^/α λέγων. 

ΜΕΝ. Ον μα τόν ^ία, ω Σωτιρατες, ον προς τούτο 
βλέί^ας εϊπον, άλλ' νπό τον Ε^ονς. άλλ' εί> πώς μοι ^χεις 
ίνδείξααΰ'αι οτι ^χει ώβπερ λέγεις, Ενδειξαι. 

ΣίΙ. 'Αλ)^ ϊϋτι μ\ν ον ^φδιον, όμως δΐ ί&έλω προ- 
ϋνμηΟ^ίναι βον ένεκεν . αλλά μοι προΰκάλεΰον τών πολλών 
άτιολον^'ων τοντωνί τών βαντον ^α, οντινα βονλει, ινα 
έν τοντφ οοι ίηιδείζωμαι. 

ΜΕΝ. Πάνν γε. ^ενρο πρόβελΟ'ε. 

ΣΛ. "Ελλην μέν έατι καϊ ^λληνέξει; 

ΜΕΝ Πάνν γε αφόδρα, οίχογενης. 

ΣΟ.. Πρόΰεχε δη τον νονν, όπότερ' αν οοι φαινηται, 
η άναμιμνηΰκόμενος ΐ] μαν^άνων παρ' ίμον. 

ΜΕΝ. Άλλα προσέξω. 

Ζί$2. Είπί δη μοι, ω παΐ, γιγνώαχΒΐς τετράγωνον 
χωρίον οτι τοιοντόν έΰτιν; 

ΠΑΙ. "Έ^ωγε. 



20 ΠΛΑΤίΙΝΟΣ ΜΕΝΛΝ. 8•« 

Σ£1, "Εΰτιν ονν τΒτράγωνον χωρίον Ι^αας ϊχον τας 
γραμμάς ταντα^ ηάϋας, τέτταρας ονΰας; 

ΠΑΙ. Πάνυ γε, 

ΣΛ, Ον χαί ταυταύϊ τάς διά μέΰου έατϊν Ι^ΰας ϊχον; 

ΠΑΙ. ΝαΙ. 

Σ£1. Ονκονν ΒΪη αν τοιούτον χωρίον %αΧ μείζον κίά 
Ελαττον; 

ΠΑΙ, Πάνυ γε, 

Σ£1. Εέ ονν εΐ^η αντη η πλενρα δνοΐν πο^οΓ^μ χαΐ 
αννη δνοΐν, ηόΰων αν ε!^η ποδών το όλον; *ίΙδε δΐ ακό- 
ηει. εί^ιν τανττι δνοϊν ηοδοϊν , ταννη δΐ ^νοζ ποδδζ μό' 
νον, αλΧο τι άπαξ αν ην δυοΐν ποδοΐν το χωρίορ ; 

ΠΑΙ Ναι. 

ΣΛ, Επειδή δε δνοϊν ποδοΐν καΐ τανττ^^ αίλο τι η 
δι^ δνοϊν γίγνεται; 

ΠΑΙ. Γίγνεται. 

ΣΟι. ^νοϊν αρα ^2$ γίγνεται ποδών; 

ΠΑΙ. Ναι. 

ΣΩ,. Πόαοι ονν είΰιν οϊ δύο δΙς πόδες; λογιαάμε- 
νος είπε. 

ΠΑΙ. Τετταρες, ω Σω^ρατες. 

ΣΆ, ΟνΗονν γένοιτ αν τούτον τον χωρίου έτερον 
διπλάαιον, τοιούτον δέ, ι^ΰας Εχον πάοας τάς γρϋψμάς 
ωύπερ τούτο; 

ΠΑΙ Ναι. 

ΣίΙ. Πόβων ονν ϊαται τίοδών; 

ΠΑΙ. Όπτώ. 

ΣΩ,. Φέρε δη, πειρώ μοι είπεϊν πηλί-κη τις ^ύται 
ίπείνον η γραμμή ^άατη . η μίν γόίρ τούδε δνοϊν ποδοΐν ' 
τι δΐ η εκείνον τον διπίαΰίον; 

ΠΑΙ. ^ηΧον δη, ω Σώτιρατες, οτι διπλαβία. 

Σ£1. *Ορας, ω Μένων, ώς έγώ τούτον ονδίν διδά- 
οηω, αλλ* έραηώ πάντα; %αϊ νύν οντος οίεται, είδέναι 



8»« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝΛΝ, 21 

οηοία έβτίν άφ* ης το 6%τώηουν χωρίον γενήδεται. τ/ ου 
δοϋΒΪ 001 ; 

ΜΕΝ. "ΕμοιγΒ, 

ΣΛ. Οϊδίν ουν; 

ΜΕΝ, Ον δήτα. 

ΣΩ,. Οϋεται δέ γε , άηο της δίπΧααΙϋΐς; 

ΜΕΝ. Ναί. 

ΣΛ. Θεώ δη «ντον άναμψνηΰτιόμενον έφεξης, ως 
δει άναμιμνηοκεα&αι. Σΰ δέ μοι λέγε, άπό της διπλα- 
αίας γραμμής φης το διπλάβίον | χωρίον γίγνεο%•αι; τοιόνδε 
λέγω, μή ταύτη μ^ ματιρόν, τη δΐ βραχύ, άλλα ϊοον 
ηανταχ;η ϊοτω ωβπερ τοντέ , διηλάαιον δϊ τούτον, 
6%τώηονν. αλλ* ορα εΐ ϊτι ΰοι άπο της διηλααίας δοτιεΐ 
^0εα&αί. 

ΠΑΙ. "Εμοιγε. 

ΣίΙ. Οναονν διπλαΰία αντη ταντης γίγνεται, αν Μ- 
ρϋΐν τούαντην ηροα^ώμεν ίν^'ένδε; 

ΠΑΙ, Πάνν γε. 

ΣΟ,, Άλ6 ταύτης δη, φης, ^ΰται τ6 οΐξίτωΛΟΌν χω- 
ρίον, &ν τέτταρες τοΰανται γένωνται; 

ΠΑΙ. Ναέ, 

Σ£1. Άναγραιρώμε&α δή απ αντής ϋίας τέτταρας, 
αΙΧο τί η τοντϊ αν εϊη ο φης τ6 ότιτώηονν είναι; 

ΠΑΙ, Πάνν γε. 

ΣΟι, Ονγ,ονν έν αντω έβτϊ τίχντϊ τέτταρα, ων ^α- 
ύτον ΐΰον τούτω έοτϊ τω τενράποδι; 

ΠΑΙ. Ναί. 

ΣΛ. Πόΰον ονν γίγνεται; ου τετράκις τοΰοντον; 

ΠΑΙ. Πώς δ* ον; 

ΣΟι, ^ιπλάδιον ονν ίβτΐ τό τετράαις τούοντον; 

ΠΑΙ. Ου μοί /ίία, 

ΣΟι. 'ΑΧλά ποααπλάϋιον; 

ΠΑΙ. Τετραπλάαιον. 



22 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝίΙΝ, 

ΣΟι, *Αλ6 της διπλαϋίας οί^α, ω παΐ, ου διπλάοων 
αλλά τετ^ίχχλάαιον γίγνεται χωρίον. 

ΠΑΙ, 'Αληϋ^ λεγΒίς. 

ΣΟι. Τεττάρων γάρ τετράτιις ίστϊν ίχηαίδεκα. ουχί; 

ΠΑΙ. ΝαΙ, 

Σ£1. 'Οτίτωπουν 8* από ηοΐας γρίχ/ιμ'ήζ; ονχΐ άπο 
μ^ ταύτης τεεραηλάΰιον ; 

ΠΑΙ Φημί, 

ΣΩ$, Τετράηονν δΐ άπο της ήμιαέας ταντηβϊ τοντί; 

ΠΑΙ. Ναί. 

ΣΛ, Εϊεν' το δΐ οτατώπουν ον τοϋδε μ^ διπλάΰιόν 
ί&ϋΐ, τούτον δΐ ημιον ; 

ΠΑΙ, Πάνυ γε, 

Σ£1, Ούα άπο μ\ν μείζονος ^σται η τοααύνης γραμ- 
μής, άπο ^λάττονος δΐ η τοαηϋδί; η ου; 

ΠΑΙ. "Εμοίγε δοτιεΐ όντως. 

ΣίΙ. Καλώς ' το γάρ ϋοι δοκονν τούτο άποχρίνον. %αι 
μοι λεγε' ονχ ηδε μ^ δνοϊν ποδοΐν ην, ή δΐ τεττάρων; 

ΠΑΙ. Ναί. 

ΣΛ. ^εϊ αρα την τον όκτοόποδος χωρίον γραμμήν 
μείζω μϊν εϊναι τηαδε της δίποδος, ίλάττω δΐ της τε- 
τράποδος. 

ΠΑΙ. ^εΐ. 

Σ£1. Πειρώ δη λέγειν πηλίαην τινά φ^^ς αυτήν εϊναι. 

ΠΑΙ. Τρίποδα. 

ΣΛ. Ονκονν ανπερ τρίπονς η, το ημιβν ταύτης 
προαληηρόμεϋ'α καϊ ^ΰται τρίπονς; δύο μΙν γάρ οΐδε, 6 δΐ 
εΐς' τιαϊ έν^ενδε ώααύτως δύο μ^ οΐδε, ο ^1 είς' χαΐ 
γίγνεται τοντο το χωρίον ο ψ'ης. 

ΠΑΙ. Ναί. 

Σ£1. Οναονν ακ τ} τ'^δε τριών καϊ τ^δε τριών, το 
όλον χωρίον τριών τρϊς ποδών γίγνεται; 

ΠΑΙ. Φαίνεται. 



«4• ΠΛΑΤΩ,ΝΟΣ ΜΕΝΆΝ, 23 

ΣΆ. Τ^ΒΪζ 6ί τοίς πόαοί είσϊ πόΒες ; 

ΊΊΑΙ. Εννέα, 

ΣίΙ, "Εδει $8 τό διπλάΰιον πόΰων είναι ηοδών ; 

ΠΑΙ. 'Οκτω. 

ΣίΙ. Ονδ* αρα άπΐ) της τρίηοδός ηω τό όατώπουν 
χωρίον γίγνεται. 

ΠΑΙ, Ου δήτα. 

Σ£1. Άλλ' από ποίας; πειρώ ημΖν ειπείν ακριβώς ' | ηαϊ 
έΙ μη βονλει άρι&μεϊν , άλλα δεΐξον από ποίας, 

ΠΑΙ, Άλλοί'ρά τον ^ία, ω Σώκρατες, ^γωγε ονχ 
οΐδα, 

ΣΛ, 'Ει^οεις αν, ω Μένων, ον έΰτίν ηδη βαδίζων 
οδε του άναμψνηΰαεΰ^αι ; οτι τό μεν πρώτον τ^δει μεν 
ου η τις ίϋτιν η του ο'Λτώποδος χωρίον γραμμή, ωβπερ 
όύδΐ νυν πω οϊδεν , αλλ* ουν ωετό γ* (χυτήν τότε εΐδέναι 
%α\ ϋ'α^^αλέως άπεκρίνετο ως είδώς , παΐ ουχ ήγεϊτο άπο- 
ρειν νυν δ\ ηγείται άπορεϊν ηδη, ηαϊ ωαπερ ουκ οΐδεν, 
ούδ* οΪΒται εΐδέναι, 

ΜΕΝ, 'Αλη^η λέγεις. 

Σ£1, Ουκουν νυν βέλτιον ^χει περϊ τό πράγμα ο 
ονχ ^δει; 

ΜΕΝ. Καϊ τοϋτό μοι δοκεΐ. 

ΣίΙ. Άπορεϊν ουν αυτόν ποιήϋαντες καϊ ναρκαν ωΰ- 
περ ή νάρκη, μών τι ίβ^^ά'ψαμεν; 

ΜΕΝ. Ουκ ίμοιγε δοκεΐ. 

ΣΛ. Προυργου γουν τι πεποιήκαμεν, ως ϊοικε, ηρός 
το έξΒυρεΐν οπτι ϊχεί' νυν μϊν γαρ καϊ ξητηαειεν 3ν ή- 
δέως ουκ είδώς , τότε δΐ ^^δίως αν καϊ προς πολλούς καϊ )90,/τ, 
ποΙΧάκις ωετ αν ευ λέγειν περϊ του διπλααίου χωρίοίί,Ι 
ώς δει διπλαδίαν την γραμμην ^χειν μήκει. 

ΜΕΝ. "Εοικεν. 

ΣίΙ. ΟΓε£ ουν αν αυτόν πρότερον έπιχειρήααι ξητεΐν 
η μαν&άνειν το^ο ο φετο είδέναι ονχ είδώς, πρϊν εις 



24 ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΜΕΝΛΝ, 8•• 

άπορίαν αατεηΒβεν ήγηΰάμενοζ μή Βΰίέραΐγ ηαϊ ίπό&ηαΒ 
το Βίδέναι; 

ΜΕΝ. Ου μοί δοκέι, ω ΣώκρατΒς, 

Σ£1, ^Ο/νητο αρα ναριιήβας; 

ΜΕΝ, /ίο%Η μοί. 

ΣΛ, Σίκέψαί δη ίκ ταύτης της άηορίας ο τι %α\ άνεν- 
ρήοΒΐ ζητών μΒτ' ίμον ονδίν αλλ* τ} ^ρωτώντος έμοϋ 
%αΙ ου διδάαχοντος ' φνλαττΒ δϊ αν που Βνρτ^ς με διδά- 
οτίοντα χαϊ διεξιόντα αύτφ, άΧλίί μή τάς τούτον δόξας 
άνερωτώντα. Λ^ε γαρ μοι ύύ * ου νό• μ^ν τεεράπονν 
τούτο ημϊν ^ύτϊ χωρίον ,* μανϋ'άνεις ; 

ΠΑΙ. "Έγωγε, 

ΣΛ, "Ετερον δϊ αντφ προσϋ'εΐμεν αν τοντϊ ίϋον; 

ΠΑΙ. Ναι. 

Σ£1. Καϊ τρίτον τόδε ΐοον ϊχατέρφ τούτων; 

ΠΑΙ. Ναι. 

Συ. Ονχουν ηροονναηληρωααίμ^ αν το ίν νί} γω- 
νί<^ τόδε; 

ΠΑΙ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ. "Αλλο τι ουν γένοιτ οίν τέτταρα Ιύα χωρία τάδε; 

ΠΑΙ. Ναι. 

Σ£1. Τι ουν; τό όλον τόδε πούοαιλάβιον τούδε γί- 
γνεταί ; 

ΠΑΙ. Τετραπλάΰιον. 

Σ£1. "Εδει δΐ διπλάαιον ήμΐν γενέαϋΌΐ. η ον με- 
μνηΰαι; 

ΠΑΙ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ. Ούκούν Ματιν αυτή γραμμή ίχ γωνίας είς γωνίαν 
[τινά] τέμ/νουαα δίχα Βχαύτον Ι τούτων των χωρίων; 

ΠΑΙ Ναι. 

ΣΩ>. Ουχούν τέτταρες αύται γίγνονται γραμμαΐ ϋααι , 
ηεριέχονβαι τοντϊ τό χωρίον; 

ΠΑΙ. Γίγνοντοί. 



8β* ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝίΙΝ. 25 

ΣίΙ, ΣκοηΒΐ δή, χηλίχον τι ίϋτι τοϋτο τό χωρίον; 

ΠΑΙ Ον μαν&άνω. 

ΣίΙ, Ονχϊ τεντάρων όντων τούτων ημίΰυ ^αάΰτον 
^άατη η γραμμή άποτέτμηκΒν εντός; η ον; 

ΠΑΙ. Ναι. 

ΣΛ. Πόΰα ονν τηλίτιαντα έν τοντω ^νεδτιν; 

ΠΑΙ. Τέτταρα. 

ΣΛ. Πόΰα δΐ ίν τφδΒ; 

ΠΑΙ. ^νο. 

Σ£1. Γά άβ τέτταρα τοιν δνοΐν τι έατιν ; 

ΠΑΙ. ^ιπλάαια. 

Σ9,. Τάδε ονν ηοΰάπονν γίγνεται ; /α^^ί^^έί Αλ^ ^ ^^^η. ^.«Λν^ 

ΠΑΙ. 'ΟΗτοάηονν. ^/^>*^* ΰ^ ^ !^ ^^ λ*^/ι^ 

ΣίΙ. Άπ6 ποίας γραμμής ; ^^ '*^' 

ΠΑΙ. Άη6 ταύτης. 

ΣίΙ. Άηο της έα γωνίας Βίς γωνίαν τΒίνονϋης τον ^ ^. , 
τΒτράηοδος ; 

ΠΑΙ. Ναι. 

ΣΩ,. Καλονΰι δέ γε ταντην διάμετρον οΐ ΰοφιΰταί, 
ωϋτ' βΙ ταύτη διάμετρος όνομα ^ άπδ της δίαμένρον αν, 
ώς ϋύ φης, ω παΐ Μένωνος, γίγνοιτ οίν το διηλάΰιον χωρίον. 

ΠΑΙ. Πάνυ μ^ν ονν, ω ΣώιιρίΐιτΒς. 

ΣΛ. Τι αοι δοκΒΪ, ω Μένων; ϊοτιν ηντινα δόξαν 
ουχ (χυτον οντος άπεκρίνατο; 

ΜΕΝ. Ονκ, αλλ' Παντού. 

ΣΛ. Καϊ μην ονκ ^δει γΒ, ώς ϊφαμΒν^ ολίγον 
ηρότερον. 

ΜΕΝ. 'ΑληξΗί λέγεις. 

ΣΛ. 'Ενηααν δέ γε αύτφ ανται αΐ δόξαι. η ου ; 

ΜΕΝ. Ναι. 

ΣΛ. Τω ουα είδότι αρα ηερϊ ων αν μη είδτι ^νειβιν 
άλ'ηϋ'Βΐς δόξαι περί τούτων ων ονχ οΐδεν; 

ΜΕΝ. Φαίνεται. 



26 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝίΐΝ. %Β. 

Σίί. ΚαΙ νυν μέν γΒ αντφ ωβηε^ οναρ αρη άνα- 
•Λ&Λίνηνται αϊ 8όξαί ανταΐ' βΙ δΐ αυτόν τις άνερήαΒται 
τιοΐλάιας τά αυτά ταννα μιϊ πολλαχ^, οΐαΟ•' οτί τείεντών 
ονδίνος ήττον άκρφώς έπΐ4!τήβΒται περί τούτων. 

ΜΕΝ, 'ΈοΐίΐΒν. 

ΣΩ,. ΟϋΗουν 0ΌδΒνΙ)ς διδάξαντος άλλ' έρωτήΰαννος 
επίΰτήΰΒταί, άναΑα|?ώ«' αντος έξ αυτόν την ίπιοτήμτιν; 

ΜΕΝ. Ναι. 

ΣίΙ. Το δε άναλαμβάνείν αΰτον έν αντφ έπιοτημην 
ούτι άναμιμνήαιιεΰ&αί ^ατιν ; 

ΜΕΝ. Πάνυ γε. 

ΣΛ. Άρ ουν οιί την έπιστήμην^ ην νυν ούτος 1%Βΐ, 
ητοί ΪΧαβέ ηοτε η άεϊ εΐχεν; 

ΜΕΝ Ναι. 

ΣίΙ, Ουίΐοϋν εΐ μ^ν άεϊ εϊχεν, άεϊ ααϊην Ιπιατημων 
εΐ δε ϊλαβέ ποτε^ ουα οίν ίν γε τφ νυν βίω εΐΐηφώς είη. 
η δεδίδαχέ τις τούτον γεωμετρεΐν; ούτος γαρ ηοιήοει 
περί πάαης γεωμετρίας ταντά ταϋτα, καΐ των άλλων μα- 
θημάτων απάντων, ^ατιν ουν οβτις τοντον πάντα δεδί- 
δαχέ; δίκαιος γάρ που εϊ είδέναι, άλλως τε επειδή ίν ττ} 
αζ οΐχία γέγονε τιαϊ τέθραπται. 

ΜΕΝ. Άλλ' οΐδα ϊγωγε οτι ούδεϊς πωποτε έδίδαξεν. 

ΣΛ. "Εχει δε ταννα^ τείς δόξας , η ουχί; 

ΜΕΝ. Ανάγκη^ ω Σώαρατες, φαίνεται. 

ΣΩ,. Ει δΐ μη ίν τω νυν βίφ λαβών , ονκ ηδη τοντο 
Ι δηλον, οτι ίν αλλφ τινί χρόνφ εΐχε %αΙ ίμεμα^Ύ^αει; 

ΜΕΝ. Φαίνεται. 

Σίί. Ουαοΰν ουτός γε ίοτιν 6 χρόνος οτ ουα ην άν- 
θρωπος; 

ΜΕΝ. Ναι. 

ΣίΙ. ΕΙ ουν ον αν τ^ χρόνον χαί ον αν μη τ/ άνθρω- 
πος, ίνέΰονται αντφ αληθείς δόξαι, οΆ ίρωτήαει ίπεγερ- 
θεΐΰαι ίπιατήμαι γίγνονται, αρ ουν τ6ν άεϊ χρόνον με- 



ί 



8β« ΠΑΑΤίΙΝΟΣ ΜΕΝίΙΝ, 27 

μα^Ύίκνΐα ^αται ή 'ψυχ'η αύτον; δήΐον γά^ οτι τον πάντα 
χ^ονον ϊΰτιν η ονχ. ^ατιν ανΟ'ρωπος* 

ΜΕΝ. Φαίνεται. 

ΣίΙ. Ονηονν εί άεϊ ή άλή^'εια ήμΐν των όντων έατίν 
έν Γ^ '^νχ^, άΟ'άνατος 3ν ή τΐίνχή εϊη , ωβτε ^αφ^ονντα 
χ^^η ο μη τνγχάνείς έπίβτάμενος ννν, τοντο δί* ίοτϊν ο μη 
μεμνημένος, ίττιχειρεΐν ζητεΐν παϊ άναμιμνηϋ'αεϋΟ'αι ; 

ΜΕΝ. Εν μοι δοκεΐς λέγειν , ω Σώχρατες, ονχ οΐδ* 
όπως. 

ΣίΙ, Και γαρ \έγώ έμοί^ ω Μένων, χαΐ τα μέν γε 
άλλα ονκ αν πάνν ύπερ τον λόγον δαβχρριβαΐμην οτι 
δ' οίομενοι δεϊν ξητεϊν α μη τις οΊδε , βελτίονς αν εΐ- 
μεν τίάί άνδρικώτεροι καϊ ήττον άργοϊ η ει οίοίμε^α , α 
μη ^ιατάμε&α, μηδΐ δυνατόν είναι ενρεϊν μηδΐ δεΐν 
ξητεΐν, περϊ τούτου πάνυ αν διαμαχοίμην, εΐ οίος τε 
εΐ^ην, παϊ λόγφ χο;1 ^ογφ^ 

ΜΕΝ. Καϊ τοντο μέν γε δο^ιεΐς μοι ευ λέγειν, ω 
Σώτιραίτες. 

ΣίΙ. Βούλει ουν, επειδή όμονοοΰμεν οτι ξητητέον 
περί οί μη τις οϊδεν, έπιχειρήβωμεν τιοιν^ ζητεΐν τι ποτ 
ϊοτιν αρετή; 

ΜΕΝ. Πάνυ μεν ουν. ου μέντοι, ω Σώτιρατες, άλλ' 
ϊγωγε έηείνο αν ηδιστα, όπερ ήρόμην τό πρώτον, καϊ 
αηε^αίμην κάί άκούβαιμι, πότερον ώς διδακτφ οντι αύτφ 
δει έπιχειρεΐν, η ως φυόει ή ώς τίνι ποτέ τρόπφ πάρα- 
γιγνομένης τοις άν&ρώποις της αρετής. 

ΣΆ. *ΛίΧ εΐ μϊν ίγώ ηρχον, ω Μένων, μη μόνον 
έμαυτοϋ άΐλά καϊ αοϋ, ουκ αν έοκε^άμε&α πρότερον εί^τε 
διδίχκτον εϋτε ου διδακτον ή αρετή, πρΙν ο τι Εΰτι 
πρώτον έζητήβαμεν αυτό. επειδή δΐ ου οαυτου μΙν ούδ* 
ίπιχειρεΐς αρχειν, ίνα δή ελεύθερος 'ης , έμοΰ δΐ επι- 
χειρείς τε αρχειν καϊ άρχεις, ανγχωρηβομαί βοΐ' τι γαρ 
χρή ποιεΐν; Ιοικεν ουν ΰτιεπτέον εϊναι ποιόν τι έατιν ο 



28 ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΜΕΝΩ,Ν, Μ. 

ψ.ΫΓ. ^^^/^' /αι^ίτω ϊβμ^ν ο τι Ε(ίτιν . βΙ μή τι ον ν^ αλλά αμικρόν γέ 
μοί της αρχής χάΧαύον , καλ ανγχώρηαον ^ξ νηοϋ^έοΒω ς 
αντο^ Φίοπεΐα9•αι ^ είτε διδακτόν ίβτιν εΓτε οπωαοϋν. 
λέγω δΐ το έξ νπο&έαεως ωδε , ωύηερ οί γεωμέτραι 
πολλάκις βχοποννται, έπειδάν τις Ερηται αυτούς, οΙόν 
περϊ χα>ρίον, ει οίον τε ές τόνδε τ6ν ιιύχΧον τάδε το 
χωρίον Ι τρίγωνον έντα&ηναι, εΐηοι αν τις οτι Ουπω 
οϊδα εΐ ϊοτι τοντο τοιοντον, άλλ' ωαπερ μεν τίνα νηό- 
0•εΰιν προυργον οϊμαι ϊχειν προς το πράγμα τοιάνδε' 
εΐ μεν έστι τοντο το χωρίον τοιούτον, οίον παρά την 
δο&εΐύαν ' αντοϋ γραμμήν παρατείναντα ίλλείπειν τοι- 
οντφ χωρίω, οΐον αν αντο το παρατεταμένον τι, αΧλο τι 
αυμβαίνειν μοι δοαεΧ, "ααϊ άλλο αν εΐ άδννατον ίστι 
ταντα παϋ'εϊν . νποϋ'έμενος ονν ίΟ'έλω ειπείν βοι το 
ύνμβαΐνον περϊ της ίντάαεως αντον εις τον χνχλον, είτε 
άδννατον εΙ^τε μή, Οντω δή τιαϊ περϊ αρετής ήμεΐς, 
ίπειδη ονκ Ι^αμεν ονΌ•* ο τ Ι ^ατιν οϋ^' όποιον τι, νπο&ε- 
μενοι αντο ΰ%οπώμεν εϊτε διδατιτόν εί^τε ον διδαατάν 
έοτιν, ωδε λέγοντες, εΐ ποιόν τι έύτι των περϊ την ψυ- 
χγ^ν όντων άρετη, διδακτον &ν είη η ού διδακτόν ; 
πρώτον μίν ει §ατιν άΐλοΐον η οίον ίπιΰτήμη, αρα δι- 
δακτον η ον ; τΙ ο ννν δη έλέγομεν, άναμνηατάν; δια- 
φερέτω δΐ μηδϊν ήμϊν οποτέρω αν τφ ονόματι χρώμε- 
Όίχ. άλλ' άρα διδακτόν ; η τοντό γε παντϊ δήλον, οτι ον- 
δ\ν άλλο διδάσκεται άνθρωπος ^ ίπιβτημην; 

ΜΕΝ, "Εμοιγε δοχεί 

ΣίΙ. Ει δέ 7* ^στϊν έπιατήμη τις ή αρετή, δήλον 
οτι διδακτόν άν εΙ^η, 

ΜΕΝ, Πώς γαρ ον; 

ΣίΙ, Τούτον μίν όί^α ταχν άπηλλάγμε&α, ονι τοι- 
ονδε μ^ν οντος διδακτόν, τοιονδε ^ ον, 

ΜΕΝ, Πάνυ γε. 



ββ« ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΜΕΝΟ,Ν, 29 

ΣίΙ, Τ6 8ή μετά τοντο, ως Ιοέχε, δει ΰκέ'ψααϋ'αι, 
πότερόν έΰτιν έπιατήμη η άρίτή η άλίοΐον ^ηνβτ'ημ'ης, 

ΜΕΝ. 'Έμοιγε 8οχεΐ τοντο μετά τοντο ακεπτέον εΐνεα. 

Σ£1, Τί Β\ 8ή; αΧΚο τι ^ άγα%•1ίν ειυτό φαμεν είναι 
την άρετην, χαΐ ίχυτη η νπό^εαις μένει ημίν, άγα&ον 
αυτό εϊναι; 

ΜΕΝ, Πάνυ μίν ονν, 

ΣΛ. Ονκονν ει μεν τί έοτιν άγα&6ν τιαΐ αλίο χαορι- 
ζόμενον επιστήμης, τάχ αν εϊη η άρετη ουκ ίπιστήμη 
τις' εί 81 μηδέν έατιν ά/^^^ι^ ο ονχ επιστήμη περιέχει, 
έπιοτήμην αν τιν αντό νποπτεύοντες είναι ορ^ώς νπο- 
πτενοιμεν. 

ΜΕΝ "Εοτι ταύτα. 

ΣΛ, Κα\ μην άρετ^ / έσμίν άγα9•οΙ; 

ΜΕΝ Ναέ. 

Σ£1. ΕΙ 8ϊ αγαθοί, ωφέλιμοι ' πάντα γαρ άγα&ά 
ωφέλιμα, ουχί; 

ΜΕΝ Ναι. 

Σ£1. Κΰά η άρετη δη ωφέλιμόν έύτιν; 

ΜΕΝ. Ανάγκη έκ των ώμολογημένων. 

ΣίΙ. ΣΉ,ετρώμε&α δή χα^"* ^καατον άναλαμβάνοντες , 
ηοΐά έατιν α ημάς ώφείεϊ. νγίεια, φαμέν^ χα2 ίαχνς καΙ 
τιάλλος χαΐ πλοντος δή' χαντα λέγομεν %αϊ τα τοιαύτα 
ίοφέλιμα. ονχί; 

ΜΕΝ Ναι. 

ΣΛ. Ταύτα δη ταυτά φαμεν { ενίοτε καΐ βλάπτειν . η 
6ν άλλως φ^ς η όντως; 

ΜΕΝ. Ουκ, αλλ* ούτως. 

ΣΛ. Σκοπεί δη, οτοη/ τί εκάστου τούτων ήγήται, 
ώφελεϊ ημάς, και οναν τί, βλάπτει; αρ' ούχ όταν μϊν 
ορ^η χρή<ίί99 ωφελεί, όταν δΐ μη, βλάπτει; 

ΜΕΝ. Πάνυ γε. "^ 

ΣΛ. "Ετι τοίνυν καΐ τα κατά την ψοχην ακεψώμε^α. 



30 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝΛΝ. β8. 

αωφοοαννην τι ίίαλΒΪς καΐ δικαιοβύντ^ν χο;< άνΒ^ίαν χα2 
Βνμα^ίαν τκΛ μΛ^ήμην παΐ μεγαλοτίρύπειαν καϊ ηάντα τά 
τοίοντα ; 

ΜΕΝ, 'Έγωγε. 

ΣίΙ. Σαόηη 8η τούτων αττα ΰοι δο•κεί μή ίηιβτήμη 
ίϊναί άλλ' άλλο ^ηίΟτημης^ ει ονχϊ ποτ\ μ\ν βλάπτει, 
τότε βΐ ωφελεί ' οϊον άνδρία, ει μή %6τι φρόνηαι,ς ή αν- 
δρία άλλ' οίον Ο'ά^^ος τι * ονχϊ όταν μεν ανεν νον Ό*»^^^ 
αν&ρωποζ, βλάπτεται , όταν δε βυν νφ ^ ωφελείται; 

ΜΕΝ Ναι. 

ΣΆ. Ου-Λονν 'ααί αωφροαννη ωααντως ιιαΐ £ν/ί£α^/<χ' 
μετά μεν νου ααΐ μανΟ'ανόμενα χα2 Ηοταρτνόμενα ωφέ- 
λιμα, ανεν δΐ νον βλαβερά; 

ΜΕΝ Πάνν αφόδρα. 

ΣίΙ. Οντίονν ανλλήβδην πάντα τα της 'ψνχής επιχει- 
ρήματα χαΐ χαρτερτ/Ζ'^ατα ήγονμένης μεν φρονήΰεως εις 
ενδαιμονιαν τελεχηα^ άφροΰννης ά* εΙς τουναντίον; 

ΜΕΝ "ΕοΜεν. 

ΣίΙ. ΕΙ άρα αρετή των ίν τ^ ψνχ^ τι ίΰτι %αϊ άναγ- 
τίαΐον αντφ ωφελίμω εϊναι, φρόνηϋιν αντό δεΖ εϊναι, 
έπειδήπερ πάντα τά κατά τήν ψυχην οντά μεν καθ* 
αντά οντε ωφέλιμα οντε βλαβερά έατι, προαγενομένης δε 
φρονήαεως η άφροΰννης βλαβερά τε χαΐ ωφέλιμα γίγνεται. 
ΐί(χτά δή τοντον τον λόγον ώφέλιμόν γε ονΰαν τήν άρετήν 
φρόνηϋιν δει τιν είναι. 

ΜΕΝ "Εμοιγε δοκεΐ. 

ΣΆ. Καϊ μ^ν δή καϊ τάλλα α νυν δή έλέγομεν, 
πλοντόν τε χαΐ τά τοιαντα, τοτΐ μεν άγα&ά τοτϊ δΐ βλα- 
βερά είναι, αρ' ονχ ωΰπερ ττ} αλλι^ ψυχτί ή φρόνηαις 
ήγονμένη ωφέλιμα τά της 'ψνχής έποίει, ή δΐ άφροΰύνη 
βλαβερά, όντως αν %άί τούτοις η τΙ>νχή όρ&ώς μ^ χρω- 
μένη καϊ ήγονμένη ωφέλιμα αντά ποιεί, μή όρ&ώς δε 
βλαβερά; 



Μ. ΠΑΑΤίΙΝΟΣ ΜΕΝΛΝ. 31 

ΜΕΝ, Πάνυ γε. 

ΣΆ. 'Ορ&ώς δέ γε ή ^μφρων ήγεΖταί, ημαρτημένως 
σ η άφρων ; 

ΜΕΝ, "Εατι ταντα. 

ΣίΙ. Ονχονν οντω δτ^ ν,ατα πάντων είπεΐν ^ατι τω 
άνΟ'ρώηω τα μίν αλΙα πάντα εις την ψυχήν άνηρτηα&αι , 
τα δΐ της 'ψνχης αυτής εις φρόνηβιν, | ει μέλλει άγα&ά 
είναι ' παΐ τούτφ τω λόγω φρόνηβις αν εΙ^η τ6 ωφέλιμον, 
φαμεν δΐ τήν άρετήν ωφέλιμον εΐναι; 

ΜΕΝ, Πάνυ γε. 

Σ£1, Φρόνηβιν αρα φαμίν άρετήν εΐναι, ήτοι ξύμ- 
ηαβαν η μέρος τι; 

ΜΕΝ, ζ/οκεΓ μοι ααλώς λέγεαΟ'αι, ω Σώαρατες, τα 
λεγόμενα. 

ΣίΙ. Ούχοϋν ει ταιίτα ούτως ^χει, ουκ ανεϊεν φνΰει 
οΐ άγαϋΌί, 

ΜΕΝ. Ου μοι δοκεΐ 

ΣίΙ, Καϊ γαρ αν που καΐ τόδ* ην, ει φύαει οΐ αγα- 
θοί έγΟγνοντο , ηΰάν που αν ημΐν οΐ έγίγνω<ί%ον των νέων 
τους άγα^Όυς τας φύΰεις, ους ήμεΐς αν παραλαβόντες 
Κείνων άποφηνάντων έφυλάττομεν ίν άχροπόΧει, ν,ατα- 
αημτινάμενοι 9ΤοΧν μάλλον η τό χρυαίον , ΐνα μηδεϊς αυτούς 
διέφΰ•ειρεν, άλλ' έπειδη άφίαοιντο εΙς την ήλιαίαν, χρή- 
βψοι γίγνοιντο ταΐς πόλεοιν. 

ΜΕΝ. Είαός γέ τοι, ω Σω%ρατες. 

ΣΛ. ^Αρ' ουν επειδή ου φύαει οΐ άγα^Όΐ άγαΟΌΪ γι- 
γνονται, αρα μα^ΰει; 

ΜΕΝ, /ίον,εΐ μοι ήδη ανα^^καϊον είναι . τιαϊ δήλον , 
ω Σώπρατες, %(χτά την ύπόΟ'εβιν, εϊπερ έπιύτημη έΐίτιν 
αρετή, οτι διδαχτόν έΰτιν, 

ΣΛ. "ΐΰως νή ^ία' άλλα μη τοϋτο ου καλώς ώμο- 
λογήααμεν ; 

ΜΕΝ. Και μήν έδόκει μίν άρτι καλώς λέγεΰ&αι. 



'■:<■: 



32 , ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝίΙΝ'. 90• 

ΣΛ. Άλλα μη ονχ ίν τω άρτι μόνον Βέτ^ ορυτο Βο'ΚΒίν 
ηαλώς λεγΒΰΟ'αί, άλλα %αϊ ίν τφ νυν %<ά ίν τφ Μπειτα^ 
ει μέλλει τι αντοϋ ύγιΐς εϊναι. 

ΜΕΝ, Τι ονν δη ; προς τι βλέπων δναχεραίνεις αντό 
χάί άπΐΰτεΐς μη ουκ ίπιΰτήμη ^ ή αρετή; 

ΣίΙ, 'Εγώ ΰοι έρώ, ω Μένων, το μεν γαρ ^^^οηίνόΐ' 
αντό είναι , εϊπερ έπιατήμη έΰτίν , ονχ άνατί^'εμαι μη ου 
καλώς λέγεα&αΐ' οτι 8' ουκ εβτιν έπιΰτήμη , ατιεψαι έάν 
βοι δοκώ είκότως άπιΰτεΧν. τάδε γαρ μοι είπε, εΐ Εΰτι 
διδατίτον οτιονν πράγμα , μη μόνον αρετή , ουκ άναγκαϊον 
αύτον καΐ διδαΰκάλους καΐ μαΟ'ητάς εϊναι; 

ΜΕΝ "Εμοιγε δοκεΐ 

ΣίΙ, Ουτίονν τουναντίον αυ, ον μήτε διδά<ίκαλοι 
μήτε μαΟ'ηταϊ εΐεν, καλώς αν αντο είκάξοντες είκάζοιμεν 
μη διδακτον εϊναι; 

ΜΕΝ ^Εβτι ταντο;. άΏ^ αρετής διδάβκαλοι ου δο^ 
κουΰί βοι εϊναι; 

ΣίΙ. Πολλάκις γουν ζητών εϊ τΐΛ^ες εϊεν αντής διδά- 
ΰκαλοι, πάντα ποιών ον δύναμαι ευρεϊν. καίτοι μετά 
πολλών γε ζητώ , καϊ τούτων μάλιϋτα ους αν οϊωμαι 
εμπειρότατους εϊναι του πράγματος, και δή καΐ νυν^ ω 
Μένων ^ εις καλόν ήμϊν "Ανντος όδε παρεκα^έζετο , φ με- 
ταδώμεν της ξητήβεως. είκότως δ* αν μεταδοιμΒν αν, 
^Ανυτος γαρ οδε Ι πρώτον μεν έατι πατρός ττ^ονίτ/ον τε χαί 
αοφοϋ 'Αν&εμίωνος, ος έγένετο πλούσιος ουκ άπο τον 
αυτομάτίτυ ουδί δόντος τινός, ωαπερ ο νυν νεωατϊ είλη- 
φώς τα Πολυκράτους χρήματα Ίΰμηνίας 6 Θηβαίος , άλΧά 
τ^ αύτου σοφία κτηαάμενος καϊ έπιμελείίΐί, Επειτα καϊ τα 
άλλα ούχ υπερήφανος δοκών εϊναι πολίττρς ούδϊ ογκώδης 
τε καϊ έπαχ&ής, άλλα κόσμιος καϊ εύσταλής άνήρ* Επειτα 
τούτον ευ ϊ&ρεψε καϊ έπαίδευσεν, ώς δοτιεϊ Ά^Ίρ^αίε&ν τφ 
πλή&εΐ' αίροϋνται γουν αυτόν έπϊ τάς μεγίστας αρχάς, 
δίκαιον δη μετά τοιούτων ζητείν αρετής πέρι διδασκάλους, 



91« ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝίΐΝ. 33 

βΪτ Βίοϊν £Γγ£ μή, χαϊ οΐτινες» Συ ουν ήμΐν, ω'Άνυτε, 
αυξητηαον, ίμοί τε τιαΐ τφ 6(χυτοϋ ξένω Μένωνι τφδε, 
περϊ τούτου του πράγματος, τίνες αν εΐεν διδάύτιαλοι. 
ώδε δΐ ατιέψαι. ει βουλοίμε9'α Μένωνα τόνδε ά^ΐκ^οΐ' 
ίίχτρόν γενέΰ&αι, ηαρά τίνας αν αυτόν ηέμηοιμεν διδα- 
ϋκάλους; αρ' ου παρά τους ιατρούς; 

ΑΝ. Πάνυ γε, 

Σ£1, Τι ^ εΐ αχυτοτόμον α7<^^^)^ βουλοίμε^α γενέ- 
α&αι, αρ' ου παρά τους ακυτοτόμους ; 

ΑΝ. Ναι. 

Σ9*. Καί ταΙΧα όντως; 

ΑΝ, Πάνυ γε. 

Σ£1. *ίΙδε δη μοί πάλιν περί των αυτών είπε. παρά 
τους ιατρούς, φαμέν, πέμποντες τόνδε πάλω ς αν έπέμπο- 
μεν, βουλόμενοι /ατρον γενέαΟ'αι; αρ' όταν τοϋτο λέγωμεν, 
τόδε Ιεγομεν, οτι παρά τούτους πέμποντες αυτόν αωφρο- 
νοϊμεν αν τους άντιποίουμένονς τε της τέχνης μαλλορ η 
τους μη, χαΐ τους μνδ%•όν πραττομένους έπ' αυτφ τούτω, 
άποφηναντας αυτούς διδαΦίάΐους του βουλομένου ίέναι 
τε %αϊ μανΟ'άνειν; άρ' ου προς ταντα βΧέψαντες τιαίώς 
αν πέμτίοιμεν; 

ΑΝ. Ναι. 

ΣΆ. Ου%ούν %αϊ περϊ αύΧηβεως -καϊ των άλλων τά 
οντά ταντα; πολλ^ άνοια έβτι βουλομένους αύλητήν τίνα 
ποιηααι παρά μ^ το^)ς ύπιαχνονμένους διδάξειν την τέχνην 
καϊ μια^όν πραττομένονς μη έ&έλειν πέμπειν, άλλοις δέ 
τΐΛΐ πράγματα παρέχειν, ξητουντα μαν&άνειν παρά τον* ^ 
των οΐί μήτε προΰποιουνται διδάατιαλοι εΐναι, μήτ' ϊβτιν ) 
αυτών μάντης μηδείς τούτου του μαθήματος, ο ημείς 
άξιούμεν μαν&άνειν παρ αυτών ον άν πέμπωμ^ . ου 
πολλή 001 δοκεΐ άλογία είναι; 

ΑΝ. Ναϊ μά /ίία ϊμοιγε, %α\ άμο;<0'/α γε προς. 

ΣίΙ. Καλώς λέγεις . νυν τοίνυν ^ξεβτί αε Ι μετ έμου 

ΡίΑΤΟ IX. ^ 



34 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΜΕΝίΙΝ. ©1. 

%οΐψν βονλ^Βΰ^αι πΒ^Ϊ του ξβνον τουτονΐ Μένωνος. οντος 
γάρ , ω "ΑνντΒ , ηάΐαί λέγΒΐ π^ς μΒ οτι ίπι^μΒΪ τίχύτης 
της αοφίας χαΐ άρΒτης , ^ οΐ αν&^^αιποι τάς τε οικίας %αϊ 
τάς ηόΐΒίς καλώς διονκσυϋί^ ηάί τονς γονέας τους αυτών 
9Β(ΗχπΒΌουύί, χαΐ ηοΧίτας ααΧ ^ύνίαυς νποδέξαα^αί τε χαί 
άποπεμ'φαι έπίατανται άξίως ανδρός άγα&οϋ. τιχντην ονν 
την άρετην ατιόπει παρά τίνας αν ηέμτίοντες αντόν όρ^ώς 
ηάμηοιμεν, η δήλον δη κατά τον άρτι λόγον, οτι πάρα 
τούτους τους ύπιαχνουμένονς αρετής διδαοχάλους ΒΪν€α 
χαΐ άτίοφηναντας αυτούς κοινούς των ^Ελλήνων τω βου- 
λομένω μανϋ'άνειν, μιύΟ'ον τούτου ταξαμένους τε και 
πρίχττομένονς ; 

ΑΝ. Και τίνας λέγεις τούτους, ω Σώτιρατες; 

ΣίΙ, ΟΐαΟ'α δήπου και ου οτι οντοί εΐύιν οίαυς οΐ 
αν&ρωποι καλουύι οοφιΰτάς. 

ΑΝ. Ήράκλεις, ^φημει, ω Σωκρατες, μηδένα των 
αυγγενών, μήτε οίκείαον μήτε φίΧων, μήτε άύτον μήτΒ 
ξένον, τοιαύτη μανία λαβοι, ωατε παρά τούτους έ19•όντα 
λωβη^ναι, έτίεΐ ουτοί γε φανερά έβτι λώβη τε καΐ δια- 
φθορά τών ουγγιγνομένων, 

ΣΆ, Πώς λέγεις, ω "Ανυτε; ούτοι αρα μόνοι τών 
άντιποιουμένιον τι έπίΰταβΟ'αι ευεργετεΐν τοοουτον τών 
αΧλων διαφέρουαιν, οαον ου μόνον ουκ ώφελουοι», ωα- 
περ οϊ αίλοι, ο τι αν τις αντοϊς παραδφ, άΧλά καΐ τ6 
εναντίον διαφΟ'είρουύι; και τούτων φανερώς χρημοηα 
άξιούαι πράττεα&αι; έγώ μ^ν ουν ουκ §χω όπως σοι 
πιατεύοω * οίδα γάρ άνδρα ενα Πρωταγοραν πλείω χρή- 
ματα κτηαάμενον από ταύτης της αοφίας ^ Φειδίαν τε, 
ος ούτω περιφανώς καλά Εργα είργάζετο, καϊ άλλους 
δέκα τών άνδριαντοποιών . καίτοι τέρας λέγεις, εΐ οί 
μεν τα υποδήματα εργαζόμενοι τα παλαιά χαΐ τα Ιμάτια 
έξακούμενοι ονκ αν δύναιντο λαθεΧν τριάκον9•' ημέρας 
μοχ&ηρότερα αποδίδοντες η παρέλαβον τα Ιμάτια τε καϊ 



9•• ΠΛΑΤεΐΝΟΣ ΜΕΝΛΝ. 35 

νηοδήματα, άλλ* βΙ τοιαύτα ποιοΐεν, ταχν αν τω Χιμφ 
άπο9'άνοΐΒν, Πρωταγόρας δΐ αρα οίην την * Ελλάδα 
έλάν&ανε διαφΟ'είρων τους αυγγίγνομένους χαΐ μοχϋτ]- 
ροτέρονς άποπέμηων η παρελάμβερρΕ πλέον η τεεταρά- 
ϋοντα ^τη. οϊμαι γαρ αντον άηο^ανεΐν ίγγνς χαϊ ^βδο- 
μήχοντα ϊτη γεγονότα, τΒΐταρά%οντα δϊ ίν τ^ '^έχντι 
οντα' χαϊ ^ αηαντι τω χρόνφ τοντω ϊτι εις τήν ημέραν 
τανττγνί ευδόκιμων ονδεν πέπανταΐ' καΐ ον μόνον Πρω- 
ταγόρας, αλλά τίαϊ άλλοι πάμπολλοι, Ι οΐ μεν πρότερον 
γ^ονότες εκείνον , οϊ δ\ %αϊ νυν Ετι οντες. πότερον δή 
ουν φώμεν πατά τον αόν λόγον, είδότας αυτούς ^|απα- 
^άν %αϊ λωβαϋ^αι τους νέους, η λελη9•έναι ααϊ Ιοτντον^,* 
καϊ ούτω μαίνεΰ9•αι άξιώαωμεν τούτους, ους Ένιοί φααι 
οοφωτάτους άν9•ρώηων εϊναι; 

ΑΝ. Πολλού γε δέουαι μαίνεα^αι, ω Σώαρατες, 
άλλα πολύ μάλλον οϊ τούτοις δίδοντες άργύριον ^ των 
νέων τούτων ^ ϊτι μάλλον οϊ τούτοις επιτρέποντες, οΐ 
προοήτίοντες' πολύ δΐ μάλυβτα πάντων αϊ πόλεις, έώααι 
αυτούς είααφί'κνεΐαϋ'αι ααϊ ούτι έξελαύνουΰοι , εΐτε τις 
ζένος επιχειρεί τοιούτον τι ποίΒΐν εΡεε άατός. 

ΣίΙ. Πότερον δέ, ω "Ανυτε, ήδίτιητίέ τις αε των αο- 
φιοτών, η τί ούτως αύτοΐς χαλεπός εΐ; 

ΑΝ. ΟυδΙ μα /ίία ίγωγε αυγγέγονα πώποτε αυτών 
ούδενέ, ουδ* αν άλλον έάααιμι των έμών ουδένα. 

ΣίΙ. "Απειρος αρ' εΐ παντάπααι των .ανδρών; 

ΑΝ. Καϊ ειην γε. 

ΣίΙ. Πώς ουν αν, ω δαιμόνιε, είδείης περί τούτον 
του πράγματος, εϋτε τι άγα&όν Εχει έν ϊαντφ εϊτε φλαν- 
ρον, ον παντάπααιν άπειρος εΙ^ης; 

ΑΝ. ^Ραδίως' τούτους γονν οϊδα οϊ είαιν, εϊτ ονν 
άπειρος αυτών ειμί εϊτε μη. 

ΣίΙ. Μάντις εΐ ϊβως, ω "Ανντε , έπεϊ όπως γε άλ- 
λως οϊβ&α τούτων πέρι^ έξ ων αντός λ^εις ^ανμάξοιμ' 



36 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝΩ,Ν. 

αν. άλλα γαρ ον τούτους έζητουμεν τίνες είΰί^ παρ ονς 
&ν Μένων άφιπόμενος μοχ^Ί^ρός γένοιτο ' ουτοί μίν γάρ, 
ει αν βουλει, §ατωααν οΐ αοφιβταί' άλΙά δη εκείνους 
είπΐ ήμίν, καϊ τόν ηατρικον τόνδε Καιρόν ευεργέτηαον^ 
φράβας αντω παρά τίνας άφιχόμενος έν τοΰαννη πάλει την 
άρετην ην νυν δη ίγώ διήΧ^ον γένοιτ αν α^νος Χόγου, 

ΑΝ, Τί δ\ αύτω ου αύ ^φραοας; 

ΣΛ. 'Μ,λ' ους μ^ εγώ ωμην διδααηάλονς τούτων 
είναι εϊπον, ά^Χα τυγχάνω ουδίν λέγων, ως' αν φ^ς' καϊ 
ΐβως τι λέγεις, άλλα ΰύ δη έν τφ μέρει αυτφ είπϊ παρά 
τίνας ^λ&η^ Ά^ναίοαν. είπε όνομα οτον βονλει. » 

ΑΝ, Τί δϊ ^6 ς άνΟ'ρώπου όνομα δεΙ άκοϋααι; 
οτφ γάρ αν έντνχ^ι Ά&ηναίων των καλάίν κάγαΟ'ών, ου- 
δείς ϊβτιν ος ου βελτίω αυτόν ποιήΰει η οϊ βοφιαταί, 
έάν περ έ&έλ'η πεί&εα&αι, 

ΣΆ, Πότερον δΐ ούτοι οΐ καλοϊ κάγα&οΐ άπρ το υ 
ξχντο]μάτον έγένοντο τοιούτοι, παρ' ούδενος μα&όντες, 
όμως μέντοι αΧλονβ διδάακειν οίοί τε οντες ταύτα α ιχυ- 
τοϊ Ι σύκ ϊμα^ον; 

ΑΝ, Καϊ τούτονς ίγωγε άξιω παρά των προτέρων 
μαϋ•εϊν, όντων καλών κάγαϋ•ών. η ου δοκούαί αοι πολλοί 
καϊ άγαΰΌΪ ^^Τ^οι^ενα^ έν τηδε τ^ πόλει άνδρες; 

Σ£1, "Εμοιγε, ω ^Ανντε, καϊ εϊναι δοκοναιν ίν^άδε 
άγα&οϊ τά πολιτικά , καϊ γεγονέναι ϊτι ονχ^ ήττον η εϊναι, 
άΙΧά μων καϊ διδάακαΧοι αγαθοί γεγοναβι της αυτών 
αρετής; τούτο γάρ έβτι περϊ ον 6 λόγος ημϊν τυγχάνει 
ων, ουκ εΐ εΐαϊν άγα%•οϊ τι μη άνδρες έν&άδε, ονδ' εΐ 
γεγόνααιν έν τφ πρόαϋ'εν, άλλ' ει διδακτόν έατιν άρετη 
πάλαι ακοποΰμεν , τούτο δί ακοπονντες τόδε ακοπούμεν, 
άρα οΐ άγα^ΌΪ άνδρες καϊ των νυν καϊ των προτέρων 
ταύτην την άρετην, ην αύτοϊ άγα&οϊ ηΰαν , ήπίαταντο 
καϊ άλλψ παραδούναι, τ} ού παραδοτ6ν τούτο άνΟ'ρώπφ 
ούδ\ παραλητη^ν αλλφ παρ' άλλον; τόύτ ^ΰτιν ο πάλαι 



04• ΠΛΑΤαΝΟΣ ΜΕΝ £11^. 37 

ξητονμεν έγω τε αοΐ Μένων . ω^ε ονν βχόπΐΐ ίκ του βοιντον 
Ιόγον. Θίμΐΰτοαλέα ον% άγα&ον οίν φαίης ανδ(^α γ&^ονέναι; 

ΑΝ, 'ΊΕγωγΒ^ πάντων γε μάλιατα. 

ΣΛ, Ουκονν %άί διδάβχαΧον άγα&όν, είηε^ τις 
&λλος της αυτοϋ αρετής δίδάατιαλος ην , κάκεΐνον εϊναι ; 

ΑΝ, Οϊμαι §γωγε, εΐπερ ^βουλετό γε, 

ΣΛ. Άλλ\ οϊει, ουκ &ν έβουλήΟιΐ] άλλους τέ τινας 
κάλους κάγαΟΌυς γενέβ^αι, μάλΐϋτα δε ηου τ6ν υΐόν 
τον (χυτου; η οϋει αυτόν φ^ονεΐν αυτω καϊ έξεπίτηδες 
ου ηαραδιδόναι την άρετήν, ην αυτός άγαϋ'ος ην; η 
ονχ άκψίοας οτι Θεμιατοΐίλής Κλεόφαντον τον υΐον Ιηπεα^^^^^^*Ρ^ 
μ^ν έδίδ^ατο άγα&όν; ίηέμενε γουν ^Ι των ΐπηων όρ- ^ 
9'ός ^ατηκώς, χο(ΐ ηκόντιζεν άπ6 των ΐηΛων όρϋ'ός, ηαϊ 
άλλα ηολλα καΙ ^αυμαατά είργάξετο, α έχεΐνος αυτόν 
ίηαιδενοατο^ υμϊ ^ηοίηαε αοφόν οβα διδαβϋάλων οί^α'Ο'οα^ 
είχετο, ^1 ταύτα ουκ άκήχοας των ηρεαβυτερων; 

ΑΝ, 'Αχ,ήτίοα. 

ΣΟι, Ουκ οίν αρα την γε φύαιν του υίέος αύτοϋ 
ητιάΰατ αν τις είναι κακήν, 

ΑΝ, "Ιύως ουκ αν, 

ΣΆ, Τι δ\ τάδε; ώς Κλεόφαντος ο Θεμιατοκλεους 
άνηρ αγαθός καΐ αοφός ίγένετο απερ 6 πατήρ ΰίύτοϋ, 
ηδη του άκήκοας η νεωτέρου η πρεαβυτέρου; 

ΑΝ, Οΰ δήτα, 

ΣΛ, *Αρ* ουν ταίΙτα μίν ο16με%'α βούλεα&αι αυτόν 
τόν αυτοϋ υΐόν παιδεϋααι^ ην δΐ αυτός αοφίαν ην αο- 
φός , ουδίν των γειτόνων βελτίω ηοιήααι, είπερ ην γε 
δίδίχκτόν ή αρετή; 

ΑΝ, "ΐαως μα άϋ ου, 

Ί^, Ούτος μ\ν δη βοι τοιούτος διδάβκαλος αρετής , 
ον καϊ ΰύ ομολογείς ίν τοις άριστον των προτέρων | εί- 
ναι ' άλλον δϊ δη ύκΒψώμε^α} 'Αριΰτείδην τόν Αυαιμάχου. 
η τούτον ουχ ομολογείς ά^ο^^δν γ&^ονέναι; 



38 ΠΑΑΤίΙΝΟΣ ΜΕΝΛΝ. 04Ι« 

ΑΝ. "Εγωγε, ηάντως δήΐίου. 

ΣΆ. ΟννΛυν χαΐ οντοζ τον νϊον τον α'οτον Ανύί- 
μαχον, δσα μεν δώαιηίάλίον ΈΪχ^ο, %άΙΧΐ9τα 'Αϋτ^ναίων 
έ-παίδευαεν, &νΒ(ία δ\ βελτίω δοκεϊ ΰοι ότουοϋν πεποιη- 
κέναι; τούτφ γάρ που τιαϊ ανγγεγονας χοτΐ οράς οΐός 
^ατιν. Ει δΐ βονλει, Περιχλεα, ούτω μεγαλοπρεπώς 6οφ6ν 
άνδρα, οΐιι^' οτι δνο νΐ^ΐς ίϋ'ρε^ε, Πάραλον τιαϊ ΐΞΐάν&ιππον ; 

ΑΝ. ^Έ^ωγε. 

ΣΟ,. Τούτους μέντοι, ώς οϊο^α 'ϋάί αν. Ιππέας μ^ 
ίδίδαξεν ουδενός χείρονς 'Α&ηναίοον, καϊ μονϋιτιήν τίάί 
άγωνίαν τί,αΐ ταΧΧα έπαΐδεναεν, οαα τέχνης Μχηαι, ου- 
δενος χείρονς ' άγαΟΌνς δΐ α^ο; άνδρας ονκ έβονλετο 
τίοιηΰαι; δο%ω μέν, έβουλετο, άλλα μη ονκ ι/ διδαατόν. 
-ι '^Ινα δΐ μη οΛΖ/ονς ο^ %αϊ τονς φανλοτάτονς *Α^ναΐ4ον 
άδννάτονς γεγονέναι τοντο τό πράγμα, ίνΟνμη^τμι οτι 
Θονχνδίδης αν δνο νϊείς ϊ^ρ^ε, Μεληβίαν ααί Στέφα- 
νον, καϊ τοντονς έπαίδενβε τα τε αίλα εν ιιαΐ έπάλαιοορ 
ν,άλλυβτα 'Αϋ^ναίων. τον μ\ν γάρ ^αν%'ία ϊδων,ε, τον δε 
Εύδώρω' οντοί δε πον ίδο^ονν των τότε κάΙΧίΟτα πα- 
λαίειν . η ον μεμνηΰαι ; 

ΑΝ. ^Έ^ωγε, άαο'η. 
7•//^^ Σ^' Οναονν δηλον οτι οντος ονκ αν π οτε^ ον μ^ν 

^δει δαπανώμενον διδάοκειν , ταντα μεν έ^δίδαξε τονς 
παι^^α^ τονς αντον, ου^Ι ούδΐν έ'άίί άναλωααντα άγα- 
μους £^νάρα$ ποίήΰαι, ταύτα δ\ ονκ έδίδαξεν, ει διδα- 
κτον ην. άΧλα γαρ ϊβω^ 6 Θονκνδίδης φανλος ην, %άί 
ονκ ηοαν αντφ πλεΐβτοι φίλοι 'Α^ναίων %α\ των ανμ- 
μάχων; καΐ οικίας μεγάλης ην καϊ ^δννατο μέγα έν τ^ 
πόλει καϊ έν τοις άλλοις "Ελληβιν, ώστε εΐ^περ ην τ&ντο 
διδαικτόν, έ'ξενρεϊν αν Ζατις ϊμελλεν αντον τονς νίεις 
άγα&ονς ποιήοειν, η των έπιχωρίων τις η των ξένων, 
εΐ αντος μη έαχολαζε δια την της πόλεως έπιμέλειαν . άΧλα 
γαρ, ω ίταΐρε "Ανντε , μη ονκ ^ διδακτον αρετή. 



ΠΛΑΤαΝΟΣ ΜΕΝάΝ. 39 

ΑΝ. β Σωκρατες, ^αβίως μοι ^οχΒΪς χααώς λ^ειν 
άρ9•ρώηονς, έγώ μ^ν ονν αν ΰοι αυμβουλΒυααίμι , είέ&έ- 
λεις έμοϊ ηεί^ΒϋΟ'αί, ΒνΙαβέια&αί' ως ϊβως μίν καΐ έν 
αλλτι ηόΐΒΐ ^φδιόν έανι χ<χχω$ ηοιεΖν άνϋ^ωτίους ^ Βν,/Μ^η-(^.ξ^α* 
ίν τ^δε δΐ χαΐ πάνυ» οΐμαι Ι ^1 ύ\ χαΐ οί!υτ6ν είδέναί, 

ΣίΙ, Λ Μένων, "Ανυτος μέν μοι δοκέί χαλεπαίνειν, 
%αϊ ουδ^ ΟΌνμάξω' οίέται γάρ με ηρωτον μ\ν χαχιτ^ο- 
ρείν τοντους τους άνδρας, ϊηειτα ηγείται %αϊ αντος είναι 
εΙς τούτων, ά^ ούτος μίν έάν ηοτε γνω οίον έατι το 
χαηώς λέγειν, παύαεται χαλεπαΐνων, νυν δΐ άγνοεϊ' αύ 
δε μοι είηέ, ον καϊ παρ' νμϊν είαϊ καλοϊ χάγα^οϊ άνδρες; 

ΜΕΝ, Πάνυ γε. 

ΣΆ, Τι ονν; έ^έλουαιν ούτοι ηαρέχειν αυτούς δι- 
δαβκάλους τοις «^^οι$, %αι όμολογεΖν διδάοκαλοί τε εΐναι 
η διδαΉτϊ)ν άρετήν; 

ΜΕΝ, Ου μα τ6ν /ίία , ω Σώηρατες , αλλά τοτΐ 
μ^ν αν €ρ6τών άχουααις ώς διδακτόν , τού δε ώς ου, 

ΣΟ,. Φώμεν ουν τούτους διδαβαάλους είναι τούτου 
του πράγματος, οΐς μηδϊ αύτο τούτο ομολογείται; 

ΜΕΝ. Ου μοι δοτιει, ω Σώ-κρατες. 

ΣίΙ, τι δΐ δη; οΐ αοφιϋταί βοι ούτοι, οΐηερ μόνοι 
έηογγέΐλονται , δοχούΰι διδάσκαλοι εϊναι αρετής; 

ΜΕΝ, Και Γοργίον μάλιατα, ω Σΰίτιρατες, ταύτα 
αγαμαι , οτι ούη αν ποτέ αυτού τούτο ά%ούθαις ύπιαχνον- 
μένον, άλλα καϊ των άλλων καταγελα, όταν άκούαη ύπι- 
οχνονμένων * άλλα λέγειν οϊεεαι δέϊν ποιεϊν δεινούς. 

ΣΟ. Ουδ' άρα σοΙ ^οχονσιΐ' ο2 αοφιοταΐ διδάσκαλοι είναι; 

ΜΕΝ. Ουκ ίχω λέγειν, ω Σώκρατες, καϊ γαρ αυτός 
. όπερ οΐ πολλοί πέπον&α* τοτΐ μέν μοι δοκούαι, τοτΐ δΐ ου, 

ΣΟ, Οίοϋ•α δΐ οτι ου μόνον ΰοί τε χο;1 τοις άλλοις 
τοις πολιτικοΤς τούτο δοκεϊ τοτ\ μίν είναι διδακτόν, τότε 
^ ου, άλλα καΐ θέογνιν τϊτν ποιηνην οίβ%•* οτι Γ(χντά 
ταύτα λ^ει; 



40 ΠΑΑΤίΙΝΟΣ ΜΕΝΛΝ, 

ΜΕΝ, 'Εν ηοίοις Επεβιν; 
ΣΛ. Έν τοις έλεγείοις, ου λέγει 
ικ ^//^• χαΐ παρά τοϊαιν πϊνε καΐ ία&ιε , χαΐ μενά τοϊύιν 
ΐζε^ %(ά ανδίχνε τοις, ων μεγάλη δνναμις, 
έύ^λών μίν γαρ αη έα^Ιά ϋιδάξεαί' ην δε τίοτίοΐαιν 
αυμμίαγης, α^κοΧε^β ααϊ τδν έόντα νόον. 
οϊα^•* οτι έν τούτοις μ^ ως διδεικτοΰ ον(ίης της αρετής λέγει; 
ΜΕΝ. Φαίνεται γε. 
ΣΛ. Έν αΙΧοις δέ γε ολίγον μετεψάς, 
'^^^/ΐί' ^^ ^' ^^ ^οντμ6ν , φηϋΐ, καΐ Εν&ετον άνδρΐ νόημα ^ 
λέγει ηως οτι 

ηοΐλους αν μιβϋ•ους χαΐ μεγάλους ^φερον 1^$^") 
ο\ δυνάμενοι τούτο Λοιεΐν, ίΐαϊ 

ου ποτ αν έξ άγα&ου παετρος ίγεντο κϋοιός, 
Ι πει^όμενος μυΟΌυβι ααόφροαιν. άλλα διδάακοαν 
ου ποτέ ποιήαεις τί>ν κναών ανδρ* άγα&όν. 
εννοείς οτι αυτός αύτφ πάλιν περϊ των α^ών τάναντίαλέ^ει ; 
ΜΕΝ Φαίνεται. 

Σ£1. "Εχεις ουν ειπείν άλλου ότουουν πράγματος, ον 
οϊ μίν φάαχοντες διδάύκαλοι εϊναι ουχ όπως άλλων διδά- 
ακαλοι ομολογούνται, άυ,' ουδϊ κότοί έπίαταβ^αι, άλλα 
πονηροί εΐναί περϊ αυτό τούτο το πράγμα ου φαΰΐ διδά- 
ΰκαλοι εϊναι, οΐ δε όμολογουμενοι αυτοί ιιαλοί ϋάγα^ΌΪ 
τοτί μέν φαύιν αυτό διδαατόν εϊναι, τοτ\ δε ου; τους 
ουν ούτω τεταραγμένους περί ότουουν φαίης αν αυ ηυ- 
ρίως διδα&κάλους εϊναι ; 

ΜΕΝ Μα /ίι ονκ ϊγωγε, 

ΣΆ, Ουτίουν ει μήτε οΐ αοφιϋταί μήτε οΐ (χυτοί χα- 
λοί 7ίάγα9•οί οντες διδάΰκαλοί εΐαι του πρόγμαχος, δήλον 
οτι οντί αν άλλοι γε ; 

ΜΕΝ Ου μοι δοτιεΐ. 

ΣΩ>, ΕΙ δέ γε μη διδάΰτιαλοι, ουδί μα^ταί; 

ΜΕΝ, ^οκεΐ μοι ϊχειν ως λέγεις. 



9»* ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝίΙΝ. 41 

ΣίΙ. ^ΛμολογήτιαμΒν δέ γε , πράγμοινος ου μήτε δι- 
δάαπαλοι μήτε μαϋιγεαϊ εΐεν, τούτο μηδΐ διδακτον εϊναι; 

ΜΕΝ. ^ίΐμολογήτιαμεν. 

ΣίΙ. Ονκοϋν αρετής ονδαμον φαίνονται διδάβΗαλοι; 

ΜΕΝ "Εστί ταϋτα. 

ΣίΙ, Ει δέ γε μη δώάο%αΧοι, ονδ\ μα&ψαί; 

ΜΕΝ Φαίνεται όντως, 

ΣίΙ. Άρετί] αρα ονκ αν εΡη διδαητόν ; 

ΜΕΝ Ονκ Ιθ£Χ£ν, εΐπερ όρ&ώς ημεΐς έακέμμε^α. 
ωατε καΐ θαυμάζω δη, ω Σοίκρατες, ηότερόν ποτέ ονδ* 
είαϊν άγα^οΙ άνδρες, η τις &ν εϊη τροηος της γενέύεως 
τών άγα&ών γιγνομένίον. 

ΣίΙ. ΚινδυνΒϋομεν , ίο Μένων, έγώ τε χαΐ Ο'ΰ φαύ- 
λο ί τίνες είναι άνδρες, ααϊ αέ τ^ Γοργίας ονχ Ιηανώς πε- 
παιδενπέναι χαϊ §μ^ Πρόδιχος . παντός μάλλον ουν προα- 
εκτέον τόν νουν ήμϊν ορντο^^, καΐ ξητητέον οατις ήμας 
Μ γέ τω τρόπω βελτίονς ποιήσει — λέγω δΐ τα'ντα άπο- 
βλέ^ας προς την άρτι ' ζήνηβιν , ως ημάς ^λα^ε καταγε- 
λάατως οτι ου μόνον έπιΰτήμης ηγουμένης όρ^ώς τε καΐ 
ευ τοις άν&ρώποις πράττεται τα «ριχ/ματο; — ^ ϊύως καϊ 
διαφευγειν ημάς το γνώναι τίνα ποτΐ τρόπον γίγνονται 
οϊ αγαθοί άνδρες. 

ΜΕΝ, Πώς τοντο λέγεις, ω Σώκρατες; 

ΣίΙ. ^ίΐδε' οτι μίν τους άγα^Όνς αν^ρα^ δει ωφελί- 
μους είναι, όρϋ'ώς ώμολογήκαμεν τοντό γε, οτι ουκ αν 
αίλως | ^χοι. η γάρ; 

ΜΕΝ. Ναι. 

ΣΛ. ΚαΙ οτι γε ωφέλιμοι λύονται, αν όρ^ώς ήμϊν 
ηγώνται τών πραγμάτων, καϊ τοντό που καλώς ώμολογοϋμεν ; 

ΜΕΝ. Ναί. 

ΣίΙ. "Οτι δ* ουκ ίατιν όρ^ώς ήγεϊαϋ•αι, έάν μή φρό- 
νιμος 1^9 τοντο ομοιοί έαμεν ονκ όρ^ώς ώμολογηκόαιν. 

ΜΕΝ. Πώς δη όρ^ώς λέγεις; 



42 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝίΙΝ. 9». 

Σίί. Έ/ώ ί^ώ . ΐϊ τις είδώς τ'ήν όδόν τ^ν Βίς Λά- 
ρίβαν η οποί βονλπ αΙΙοαε, βαδίζοί %αϊ αΙΙοις ηγοϊτο, 
αίλο τι ό(β&ώς αν παϊ Βυ ήγοΐτο; 

ΜΕΝ, Πάνυ γ8. 

ΣίΙ. Τι 8* βΙ τις όρϋ'ώς μ^ δοξάξων ήτις έοτϊν η 
οδός , έληλυ^ώς δΐ μη μηδ^ έπιβτάμΒνος , ου καΐ ούτος 
αν όρϋ'ώς ήγοΐτο; 

ΜΕΝ. Πάνυ γε. 

ΣΛ. Και ^ως γ' αν πον όρΟ^ν δόξαν ϊχη πεςΐ ων 
6 έτερος έπιΰτημτίν , ουδ^ χείρων ήγεμών ίοται, οίόμενος 
μίν άληϋ^, φρονών δϊ μη, του τοντο φρονοϋντος. 

ΜΕΝ. Ουδϊν γάρ. 

ΣίΙ. ^όξα αρα άλη&ης Λρος ορθότητα πράξεως ού- 
δϊν χειρών ήγεμών φρονηβεως, και τοντό έ<!τιν ο νυν 
δη παρείείηομεν έν τ^ ηερϊ της αρετής <ίκΒ'ψει, όποιον 
τι εϊη, λέγοντες οτι φρόνηΰις μόνον ηγείται του όρ9'ώς 
πράττειν το δΐ αρα καϊ δόξα ην άλη^ς. 

ΜΕΝ, "Εονκε γε. 

ΣίΙ, ΟυδΙν αρα ήττον ώφέΐιμόν έατιν όρϋ^η δόξα 
επιστήμης. 

ΜΕΝ. Τοαούτω γε, ω Σΰάχρατες, οτι ο μεν την 
έπιατήμην ^χων άεϊ αν έπιτυγχάνοι , ό ^€ την όρϋ'ην δό- 
ξαν τοτΐ μ^ αν τυγχάνοι, τότε δ^ ον. 

Σϋ. Πώς λέγεις; ο άει ^χων 6ρ9•ήν δόξαν ονχ αΒΪ 
τυγχάνοι, ^ωαπερ όρ&ά δοξάξοι; 

ΜΕΝ. Ανάγκη μοι φαίνεται, ωατε 0•ανμάζω, ω Σω- 
κρατες, τούτου ουτ^ς Εχοντος, ο τι δη ποτέ πολύ τιμιω- 
τέρα ή επιστήμη της ορϋ^ς δόξης, καϊ δι ο τι το μ^ν 
έτερον, τό δϊ ίεερόν έϋτιν (χυτών. 

ΣΛ. Οΐβϋ'α ουν δι ο τι θαυμάζεις, ή έγώ αοι είπω; 

ΜΕΝ. Πάνυ / είπε. 
ί/,άΜ• ΣίΙ. "Οτι τοις δαιδάλου αγάλμααιν ου χροαέβχψιας 
τον νουν ' ίαως δε ουδ* ϊατι πο/ρ ύμΧν. 



9β« ΠΑΑΤΛΝΟΣ ΜΕΝΛΝ. 43 

ΜΕΝ» Προς τι δΐ δη τοϋτο λέγεις; 

ΣίΙ. "Οτι %αϊ ταύτα , έάν μεν μη δίδεμένα ^ , άπο- 
διδράατιει καϊ δραπετεύει, έάν δΐ δεδεμένα, τιαραμένει. 

ΜΕΝ. Τί ουν δή ; 

ΣΛ. Των ίτιείνοΌ ποιημάτων λελνμένον μ^ν έητηΰ&αι 
ον πολλής τίνος αξιόν έατι τιμής , ωΰπερ δραπένην αν- 
ϋ'ρωπον — ον γαρ ^τοίραμή^ε^ — , δεδεμένον δΐ πολλού 
άξιον, πάνυ γαρ καλά τα ^ργα έϋτί. πρ6ς τί ουν δη λέγω 
ταντα; προς τάς δόξας τάς άλη^'εϊς. καΙ γαρ αϊ δόξαι 
αΐ άλη&εϊς, οαον μίν αν χρόνον παραμένωΰι, τΐίχλόν τό 
χρήμα χαΐ πάντα τάγα&ά εργάζονται* πολνν δϊ \ χρόνον 
οντί έ^έλουβι παραμένειν, αλλά δραπετενουαιν έκ. της 
'ψνχής του άνϋ'ρώπου, ωατε ον πολλού άξιαί είΰΐν, ^ω£ 
αν τις αύτάς δηαη αίτιας λογιβμφ . τούτο δ* έατίν. 
Μένων ^αϊρε, άνάμνηΰις, ως έν τοίί? πρόΰϋ'Βν ημΐν ώμο- 
λόγηται. έπειδάν δΐ δε^ώβι, πρώτον μΙν έπκηήμαι γί- 
γνονται, Ι^κειτα μόνιμοι, %αϊ δια τοη;Γα δη τιμυώτερον 
έπιϋτήμη όρ&ής δόξης έΰτί, χαΐ διαφέρει δεαμφ έπίΛτημη 
όρ^ς δόξης. 

ΜΕΝ. Νή τόν ^ία, ω Σΰόκρατες, ^οικε τοιούτφ τινί. 

ΣΆ. Καϊ μην %αϊ έγώ ώς ούτι είδώς λέ^ω, αλλ* εί- 
κάζων . οτι δέ έύτί τι άΧλοϊον όρ%^ι δόξα ϋαϊ επιστήμη, 
ον πάνυ μοι δοτιώ τούτο είτιάξειν, άλλ* εί^περ τι &λλο 
φαΐην αν είδέναι, οΑ/^ο^ ^' ϋΐν φαίην, ^ δ* ουν καϊ τοϋτο 
εκείνων ^είην αν ων οϊδα. 

ΜΕΝ. Καϊ όρ&ώς γε, ω Σωκρατες, λέγεις. 

ΣΆ. Τί δέ; τόδε ονκ όρϋ'ώς, οτι άλη^ς δόξα ηγου- 
μένη το ϊργον δαύτης της πράξεως ουδϊν χείρον απερ- 
γάζεται η έπιατήμη; 

ΜΕΝ. Καϊ τοντο δοκεϊς μοι άληϋ^^ λέγειν. 

ΣίΙ. ΟυδΙν αρα όρ^ή,δόξα επιστήμης χείρον ονδΐ 
ήττον ωφέλιμη ^6ται εις τάς πράξεις, ουδέ άνηρ ο Εχων 
όρ^ν δόξαν τ) ο έηιατήμην. 



44 ΟΑΑΤΛΝΟΣ ΜΕΝΟΝ. 

ΜΕΝ. ΈηιτΛ^τΜ. 

Σίί. Και μη[9 ο τ* ΐί| • # ^ «^199 ■φΓΐ>^•? ^/ιώτ «^μη 
Ιάριαα άψβί, 

ΜΕΝ. ΝαΙ 

ΣΛ. ΈπαΛη «Μρντ ον ^οροτ ^ι* ΐΜΜ0ΐήμ»ρ β άγα9οΙ 

ορόρίς αψ ύεΐβ ηβά ωφίίψοι ταΐζ «όΐΜΟτ, £&ε^ ^ί9, 

άλλα %αί δι άξ(9τρ^ δόξβΐ^^ «ονιοιτ β^ ου9 έ ΐ Έ^ θ9 φν^Η 

Ι#τ< τοίς Α^ρωΜΟίς^ σν» Ιη#ηίρΜ7 οπη δόξα αΙι^Οιτς, 

Μ^ββ.^^Λ^'. ο νί^ Ιχί χτηια — η δσηέίβοιψΌβιι οπσαραρονψ αυτοοβ ^ψοι ; 

ΜΕΝ. Ον* ΕμοιγΈ. 

ΣΆ. Ονηοορ ίπαδη αν φύύΗ, ουδϊ οί άγοΜί φνόΈΐ 
$ϊαρ αν. 

ΜΕΝ. Ου δητα. 

ΣΛ. Έπαδη δέ γΒ ον φνβΗ, ί&ΜοποΌμεψ το μετά 
τορτο^ βΙ δίδακτάρ ίβκιν. 

ΜΕΝ. ΝαΙ 

ΣΛ. ΟνκοΌΨ διδιααορ ίδοξεν είναι, εί φρσρη^ίίς ή 
αρετή; 

ΜΕΝ. ΝαΙ. 

ΣΛ. Κ&ν εϊ γε δίδαχτ^ν ύη, φράνη6ίς αν εϊναι; 

ΜΕΝ. Πάνυ γε. 

ΣΆ. ΚίΛ ει μέν γε διδάακαλοι εϊεν, δίδοΗτον αν 
εϊναι, μη όντων δΐ ον διδαητόν; 

ΜΕΝ Οντως. 

ΣΛ. 'Αλλά μην ώμολογηιιαμεν μη εϊναι αντον διδα- 
σκάλονς; 

ΜΕΝ. "Εύτι ταντα. 

ΣίΙ. 'ΛμολογήΗαμεν αρα μήτε βιδαχεόν αντο μήτΒ 
φρόνηαιν εϊναι; 

ΜΕΝ. Πάνυ γε. 

ΣΆ Άλλα μην άγαΧ^όν γε αντο ωμολογονμεν εϊναι; 

ΜΕΝ. Ναι. 

ΣΛ, 'Λφέλιμον δΐ παΐ άγα^1>ν εϊναι το όρ^ώς ήγούμενον; 



99. ΠΑΑΤΩ,ΝΟΣ ΜΕΝΛΝ. 45 

ΜΕΝ. Πάνυ γε, 

ΣίΙ. Όρ^ώς δέ γε ηγεΐβ^αι άύο οντά τοιντα \ μόνα, 
86^αν τε άλη%^ ν,αϊ έπιατήμην, α ϊχων ανϋ'ρωπος όρ- 
^ώς ηγείται, τά γάρ άπ^ τύχης γιγνόμενα ονκ ανθρω- 
πινή ηγεμονία γίγνεται * φ 61 ανθρωηος ηγεμων §ύτιν ίπΐ 
τό 6ρ9'όν, δύο ταντα, δόξα άλη^ς χαΐ έπιβνήμη. 

ΜΕΝ. ^ΟΥΜ μοι ούτως. 

ΣίΙ. Ουχονν ίπειδη ον διδακτόν Ιατιν , ονδ* ίπυβτήμη V. ^ηιότη^^ <^ 
^17 ^τ* γίγνεται ή (χρβτ^;; λ'^'* 

ΜΕΝ. Ον φαίνεται. 

ΣίΙ, ^υοΐν αρα οντοιν άγ(χ&οΐν χαϊ κφελίμοιν τό μ^ 
Βτερον άπολ^υται , χα2 ονχ αν εί>η ίν τίολιτηι^ πράξει 
έπιβτήμη ηγεμων. 

ΜΕΝ. Ον μοι δοχεί 

ΣίΙ, Ον% οίρα ΰοφία τινϊ ονδΐ βοφοϊ οντες οϊ τοιού- 
τοι άνδρες ηγονντο ταΓς πόλεΰιν, οΐ άμφΐ Θεμιοτο'χλέα τε 
καϊ ονς άρτι *Άνντος οδε Μλεγε. διό τιαϊ ονχ οΐοί τε αλ- 
λονς ποιεϊν τοιοντονς οίοι αντοί είαιν , ατε ον δι ίπκιτή- 
μην οντες τοιοντοι. 

ΜΕΝ. "Εοικεν όντως ^χειν, οΐ Σωκρίχτες , ώς λέγεις. 

ΣΆ. Οναονν εΐ μη έπιατημί], ^νδο^α δη τό λοιπόν 
γίγνεται, ^7 οΐ πολιτικοί άνδρες χρώμενοι τάς πόλεις όρ- 
θονοιν, ονδίν διαφερόντως Εχοντες προς τό φρονεΐν ΐ] 
οΐ χρηΰμφδοί τε χαΐ οϊ 9'εομάντεις ' χαΐ γ&ρ οντοι λέγονβι 
μ^ν άλη^ ηαΐ πολλά, ϊβαύι δϊ ονδ\ν ων λέγονΰιν. * 

ΜΕΝ. Κινδννενει όντως ϊχειν. ; 

ΣίΙ. Ονκονν, ω Μένων, άξιον τοντονς θείονς χα- 
λεΐν τονς άνδρας, οΖτινες νονν μη Εχοντες πολλά παϊ 
μεγάλα χατορθονύιν ων πράττονύι χαΐ λέγονβιν; 

ΣίΙ. Όρθώς αν παλοΐμεν θείους τε, ονς ννν δη 
έλέγ^μεν χρηβμφδους χα2 μάντεις %αϊ τονς ποιητικονς 
απαντάς ' ααΐ τονς πολιτιχονς ονχ ηπιατα τούτων φοϋμεν 
οίν θείους τε είναι %αϊ ένθοναιάξειν , έπίπνονς όντας καϊ 



46 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΜΕΝΛΝ, 100. 

κατεχόμενους Ιχ του &εοϋ, όταν χατορ^ο<Μ λέγοντες ηολλά 
οίαΐ μεγάλα πράγματα, μηβΐν είδότες ών λέγουαιν. 

ΜΕΝ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ. Καϊ αϊ γε γυναίκες δήπου, ω Μένων, τους 
άγαϋ•ους αν^ρα^ ϋ^ίους χαλοϋβι' χαϊ οί Αάαωνες όταν 
^ΛΡ^.όίΤίκί. τίνα έγτίωμιάξωβίν άγαϋ'όν άνδρα, ^είος άνηρ, φαΰίν, 

ούτος, 

ΜΕΝ. Καϊ φαίνονται γε, ω Σώχρατες, όρϋ'ώς λέ- 
γειν . ααίτοι ϊϋως'Άνυτος ο8ε ΰοι αχϋ-εται λέγοντι. 

ΣΩ,. ΟυΒ\ν μέλει ϊμοιγε . τούτφ μέν, ω Μένουν , καϊ 
αυϋ•ις δκχλεξόμεϋ'α ' εΐ δ\ νυν ήμεΐς έν ηαντϊ τω λόγω 
τούτφ ααλώς έξητηύαμέν τε καϊ έλέγομεν, άρετη αν είη 
ούτε φύΰει ούτε διδίχκτόν, 'άλλα ^εΐα μοίρα παραγιγνο- 
μένη άνευ νου, οίς αν παραγίγνηται, \ εΐ μή τις εϊη τοι- 
ούτος των πολιτικών ανδρών , οίος καϊ αλίον ποιηβαι ηο- 
λιτικόν . εί δΐ εϊ^η , ΰχεδον αν τι ου^ος λέγοιτο τοιούτος 
έν τοις ζώοιν, οίον ϊψη "Ομηρος έν τοΓ$ τε^εώύι τον 
0)./ζ.^ύ£Τ. Τειρεύίοιν είναι, λέγων ηερϊ αχτοΰ οτι Οίος πβπι^νταλ 
[τών έν"Αιδου), αϊ δ\ ύκιαϊ άϊΰύουύι, ταιυτον αν 
καϊ ευ^ύς τοιούτος, ωβηερ παρά ακιάς άλη^Ις αν πράγμα 
εϊη προς άρετήν, 

ΜΕΝ. Κάλλιατα δοκεΐς μοι λ^ειν, ω Σΰότιροίτες. 

ΣΟι. Έτί μίν τοίνυν τούτου του λογιαμοϋ , ω Μένων, 
9'εία μοίρα ήμΐν φαίνεται παραγιγνομένη η άρετη οίς 
παραγίγνεταΐ' το δΐ ύαφίς περϊ (χντον εΜμεϋ'α τότε, 
όταν πρϊν ωτινι τρόπφ τοίί? άν&ρώποις παραγίγνεται 
αρετή, πρότερον ίπιχειρηαωμεν αύτ6 χα^' αυτό ξητεΐν 
τι ποτ ϊβτιν αρετή, νυν δ* έμοϊ μ^ν ωρα ποι Ιέναι, αν 
δε τοίντα απερ αυτός πέπειβαι πει&ε καϊ τόν ξένον τόνδε 
*Άνυτον , Γι/α πραότερος τ^' ως έάν πεία7}ς τούτον, ϊατιν 
ο τι και Άϋ^ιναίους όνήΰεις. 



-Φΐίΐ' 



ί 



ΑΑΚΙΒΙΑΔΗ2 ΠΡΟΤ02 






ΤΑ ΤΟΤ ^ΙΑΛΟΓΟΤ ΠΡΟΣΆΠΑ 



20ΚΡΑΤΗ2, ΑΑΚΙΒΙΑΔΗ2. 



84. ρ. 

Ι• ίΐ παΐ ΚλΒίνίου, οϊμαί 0£ ^αυμάξείΛ^ ογι πρώτος 
ίραύτης 6ου γενόμενος των αλλίον ηΒποινμένων μόνος ουκ 
άπαλλάττομαι, κοΑ οτι οΐ μ^ αλΧοι δι όχλου ίγένοντό ΰοι 
διοίλεγόμενοι , έγώ δΐ τοβουτων ίτων ουδϊ προΰεΐηον . τού- 
του δ^ το αϊτίον γέγονεν ουκ άνϋ'ρωηειον, άλλα τι δαι -' 
μονυον ένοεντίωμα , ου ΰϋ την δύναμιν καϊ υατερον ηεύ- 
)ΐίει ' νυν δ* §πειδ^] ουκέτι ίναντιουται , ούτω η^ούεΧήλυ^'α. 
&άεληίς δέ εΙμι καί τ\ί λοιπόν μη ίναντιώύεο^αι (χντό. 
ύχεδόν ουν κατείνενόηκα ίν τουτφ τω χ^όνω ακοηονμενος 
ως ηρ6ς τους έραοτάς ^ΰχες' ηολλών γαρ γενομένων και 
μεγαλοφρόνων ουδείς ος ονχ ύπερβληϋ'εϊς τω φρονηματι 
ύ^ό οου ηέφευγε. τί}ν δϊ λόγον ω | ύπερπεφρόνηκας, έ^έλω 
διελϋ'έιν . ουδεν6ς φ^ς άνϋ'ρωηων ένδεης εΐναι εΙς ουδέν 
τα γαρ ύηάρχοντά αοι μεγάλα είναι, ωβτε μηδενός δει- 
ύ^αι, άηο του αώματος άρ^άμενα τελεντώντα εΙς την 
ψνχήν. οίίει. γαρ δή εϊναι πρώτον μϊν κάλλιΰτός τε καί 
μέγκηος — τιάί τοϋτο μ\ν δη ηαντί δήλον Ιδεϊν οτι ου 
'ψ&^δει — , ίηειτα νεανικωτάτου γένους έν τ§ οεαντου 
ηόλει, ο^γι μεγίΰτ^ί των ^Ελληνίδΰον, καϊ ένταν^α προς 
ηατρός τέ αοι φίλους καϊ ξυγγενεϊς πλείΰτους είναι καϊ 
άρίατους, ο^ί εϊ τι δέοι ύπηρετοΐεν αν ύοι, τούτων δΐ 
τσΰς προς μτίζβ^ ουδίν χείρους ούδ^ έλάττους. ξυμπάν- ίίίη^ττίΛ^^ 
των δΐ ων εϊπον μείξω οί5?ί ύοι δύναμιν ύηάρχειν Περί- '^βί* ^Ηί^α^(ά'. 
κλέα τόν Ι^αν^ίηηου, ον ο «ιχτί^ρ έπίτροτίον κατέλιηε ΰοί 
τε καϊ τω άδελφφ • δβ ου μόνον έν τ^δε τ^ ηόλει δύνα- 

ΡΙ.ΑΤΟ IX. ^ 



50 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 105* 

ται πράτταν ο τι είν βονληται, άΐλ' έν ηάύτι τ^ ^ΕΧΙάδι 
%αΊ των βαρβάρων έν τ^ολλοΐς καΐ μεγάίοις γένΒΰΐ. 
προαϋΊ]αω δΐ %αι οτι των τίΧονΰίων δοαεΐς δε μοι έπΙ 
τούτω ψίΐατα μρ/α φρονεΐν, κατά ηάντα δη ταύτα ου 
τε μεγαΧαυχουμενος χετιράττριας των έραΰτών έχεΐνοί τε 
νηοδεέοτεροί οντες έ-κροιτη^ΰαν . χαί αε ταντ ου Ιέλη- 
9'εν ' ο&ίν δη ευ οϊδα οτι 9•ανμάξεις, τί διανοούμενος ηοτε 
ουκ άπαΧΙάττομαι του ίρωτος χαΐ ηντιν ϊχων ίΐπίδα 
υπομένω των αίλων ηεφ^τ/ότων. 

II. ΑΛ. Και Ιύως γε, ω Σώηρατες, ου* οϊα^•* οτι ΰμι- 
%ρόν με ^φ&ης. έγώ γαρ τοι έν νφ εΐχον πρότερος ύοι 
προαελ&ών αύτα ταυτ έρέαϋ'αι, τι ποτέ βούλει καϊ εις 
τίνα ελπίδα βλέπων ενοχλείς με , άεϊ οπού αν ω έπιμελέ- 
ατατα παρών, τφ οντι γαρ ^Όνμάζω ο τί ποτ έατι το 
αόν πρα7μοί; ^^ί^ ηδιατ οίν πυΟΌΐμην. 

ΣΆ. Άτιούβει μϊν αρα μου , ώς το είκός , προ&νμως, 
εϋπερ , ώς φ'ης , επιθυμείς είδέναι τί διανοούμαι , χαι 
ώς άτιουαομένφ καϊ περιμενοϋντι λέγω. 

ΑΛ. Πάνυ μ\ν ουν άλλα λέ/ε. 

ΣΛ. "Ορα δη ' ου γαρ τοι εϊη αν ϋΌνμαβτδν ει, ωα- 
περ χο;1 μόγις ηρξάμην^ ούτω μόγις χαΐ πανααίμην. 

ΑΛ. ίΐ 'γα^ε λέγε' άχούΰομαι γάρ. 

ΣΩι. Λεκτέον αν εΐη, χαΧεπον μεν ουν προς αν^ρα 
ούχ ηττονα έραατών προΰφέρεα^ειι έραΰτ'η^ όμως δε τολ- 
μητέον φράΰαι την έμην διάνοιαν, έγώ γάρ, ω 'Αλτιιβί' 
άδη , εΐ μεν αε Ιώρων α νυν δη διήλ&ον άγαπώντά τε %άί 
οίόμενον δεΐν εν τούτοις παταβιώναι, πάλαι αν άπηλλάγ- 
μην του έρωτος , ως γε \ δη έμαυτον πεί^ω ' νυν δ\ ^τερα 
αν κατηγορηθώ διανοήματα αά προς αυτόν οέ, ψ και 
γνώαει οτι προαέχων γε ύοι τον νουν διατετέλεκα, δοκεϊς 
γάρ μοι , εϊ τις βοι εϊποι Ο'εών , ^ίΐ Άλκφιάδη , πότερον 
βούλει ζγν Εχων α νυν ϊχεις, η αύτίκα τε%Ί^άναι, ει μη 
001 έξέΰται μείξω κτηααα^αι; δοκεΐς αν μοι έλ£<;^α£ τε- 



105• ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡίΙΤΟί:. 51 

9νάναι. άλλα νυν 4πΙ τίνι δη λοτβ §λπίδι ξ'ης, ίγω φράΰο», 
ήγΒί) έαν 9•άττον εις τόν Ά&ηναίων δημον ηα^έλ^ς — 
τούτο δΐ ^βεβ&αί μάλοι ολίγων ημερών — Λαρελϋ'ών ουν 
ίνδείξεΰ^αι *Α%ηναίοις Ζτι άξιος εΓ τιμαβ^αι ως οντε 
Περίΐίλής ουτ* άλλος ουδείς των ηώηοτε γενομένων^ χαΐ 
τοντο ^νδει4άμενος μέγιΰτον δυνήαεβϋ'αι 4ν τη ηόλει, έάν 
δ* ίνΰ'άδε μέγιατος ης, καϊ έν τοις άλλοις '^λληβι, ααϊ 
ου μόνον έν "Ελληαιν άΐλά χάί έν τοις βαρβάροις, οΰοι 
ίν τη αύτη ημΧν οΙΐΛονϋιν ηηείρφ. καϊ εΐ αυ ΰοι εϊηοι 6 
αντος ούτος &ε6ς οτι αυτού αε δεϊ δυναβτεύειν ίν τη 
Ευρώπη , διαβήναι δΐ εις τήν ΆαΙαν ούτι έξέβται οοι 
ούδ^ έπι&έο^αι τοις ίκεϊ ηράγμαβιν , ονκ οίν αυ μοι δοπεΐς 
ίΟ'έλΒίν ούδ* έπϊ τούτοις μόνοις ζην, εΐ μη έμτΐλήαεις του 
ΰου ονόματος καϊ της αής δυνάμεως πάντας , ώς ίηος 
εΐηεϊν , άν^-ρώπους * καϊ οΐμαί βε πλην Κύρου καϊ ^έρ- 
ξου ήγεΐβϋ'αι ον^ενο; αξιω/ λόγου γεγονέναι. οτι μίν ουν 
^χεις ταντην την ίλπίδα, ευ οίδα καϊ ούκ εικάζω, Τΰ9ς 
άν ουν εί^ποις , ατε είδώς οτι άλη^ λέγω , Τί δη ουν , 
ω Σωκρατες, τούτο έατί αοι προς λόγον δν ϊφηβΟ'α ίρεϊν, 
δι ο έμοϋ ούκ άπαλλάττει ; §γώ δΐ βοί γε έρώ, ω φίλε 
παΐ ΚλεινΙου καϊ Δεινομάχης. τούτων γαρ αοι απάντων 
των διανοημάτων τέλος έπιτε^ΎΪναι άνευ εμού αδύνατον 
τούαύτην έγώ δύναμιν οΐμαι ίχειν εΙς τα θα πράγματα 
καϊ εις αέ . διό δή καϊ πάλαι οίομαί με τόν ^εόν ουκ έ^ν 
διαλΒγεΰ&αι αοι , δν ^ώ περιέμενον όπηνίκα έάαει . ωα- 
περ γαρ αύ ελπίδας ^χεις έν τη πόλει [ένδείξααϋ'αι οτι 
αύτη παντός άξιος εϊ, ένδειξάμενος δΐ ούδΐν δ τι ού 
παραντίκα δυνηύεα&αι], ούτω κάγώ παρά αοϊ ελπίζω μέ- 
γιατον δυνήαεα^αι ένδειξάμενος οτι παντός αξιός ειμί 
αοι καϊ ουτ επίτροπος ούτε αυγγενής ούτε άλλος ούδεϊς 
Ικανός παραδουναι την δύναμιν ης έπι^μεΐς πλην έμου, 
μετά του ^εοϋ μέντοι . νεαηέρω μίν ουν δντι αοι καϊ πρϊν 
τοααντης ελπίδος γέμιιν, ώς έμοϊ δοκεΐ, ούκ εΓα ο ^εός 



52 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΟ,ΤΟΣ. 10•« 

δΑ€ίΧ^Ββ9αι, ^α μη μάτην δίΛλΒγοίμην' νυν 61 Ι έφήκε' 
ννν γαρ αν μου άαουααις, 

III• ΑΑ. Πολύ γέ μοι, ω ΣωτίρατΒς, ννν άτοπϋηΒοος 
αν φαίνει, έηειδη ηρξω λέγειν, η οτε ύιγών εΐηον' κίχέτοι 
ύξρόδρα γε η^ ίδεϊν %αϊ τότε τοιοντος. εί μ^ν ονν έγώ 
ταντα διανοονμαι ^^ μη, ιος ^οιηε, διέγναηιας, χαΐ ίά» 
μ^ φώ, ονβεν μοι ίϋται ηλέον ηρος τ6 πεί^ειν αε. εϊεν* 
εί $^ δή ο τι μάλιστα ταντα δΐΰΐνενόημαι, πώς $ια ΰαν 
;><. μοι ί&ναι καΐ ανεν ύον ονκ αν γένοιτο; ^χεις λέγειν; 

ΣΛ. *Αρα έρωτας εϊ τννα ϊχω είηεϊν λόγον μίχκρόν , 
οί^Ηΐβ δη άκονειν εϋ^Ίΰαι; ού γαρ ίύτι τοιοντον τ6 έμόν, 
αλλ* ίνδείξαα&αι μέν αοι, ώς ^φμαι, οίος τ οίν εΙ^ην 
οτι ταντα όντως ^ει, ίαν %ν μόνον μοι ίΟ'έλυς βραχύ 
νηηρετήόαΐ' 

ΑΛ, 'Αλλ' εϊ γε δή μη χαλεηόν τι λέγεις τό νπηρέ- 
νήμα, ί&^ίω, 

ΣίΙ. *Η χαλεπών δοιιεϊ τό άηοπρίνεα&αι τά έροατωμενα; 

ΑΛ. Ον χαλεηόν, 

2^, Άποκρίνον δη. 

ΑΛ, Έρωτα. 

ΣΆ, Οντιονν ώς δίανοονμένον αον ταντα ερωτώ, α 
φημί 6ε διανοεία^αι; 

ΑΛ. "Εΰτω, εί βονλει, όντως, Ζνα χαΐ είδώ ο τι έρεΐς. 

ΣίΙ. Φέρε δη* διανοΒΐ γάρ, ώς έγώ φημι, ηοίριέ- 
ναι ύνμβονλ&όϋων *Α%η^αίοις έντος ον τιολλον χρόνον. 
εί ονν μέλλοντος ΰον ίέναι έηΐ το βήμα λαβόμενος έροι- 
μην ^ίΐ 'Αλτιιβιάδη, έπειδη περί τίνος Ά^ναϊοι διανοονν- 
ται βονλενεβ&αι, άνίαταΰαι ύνμβονλεναων ; αρ' επειδή 
ηερί ων ύν έπίΰταΰαι βέίχιον η οντοι ; τί αν άποαρίναιο ; 

ΑΛ. Είηοιμ' αν δήτίον , ηερί ων οίδα βέλτιον η 
οντοι. 

ΣίΙ. Περί ων αρ' είδώς τυγχάνεις, άγα9'6ς ζνμβον- 
λος εϊ. 



ΙΟ»* ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ, 53 

ΑΑ. Πώς γίίρ ον; 

ΣΆ. Ουκοΰν ταντα μόνον οϊα^α α παρ' άλλων ^μα- 
ϋ•Βς η αυτός έξευ^ες; 

ΑΑ, Ποια γαρ αλΧα; 

ΣίΙ. "Εατιν ονν όπως αν ηοτε ^μα^ές τι ί} έξεϋρες 
μήτε μαν&άνειν ί&έλων μήτε αντ6ς ζητεΐν ; 

ΑΑ, Ονκ ϊύτιν. 

ζει. η 8έ; ή^έίηοας αν ξητήααι η μα^εϊν α §πί' 
αταο^αι ώου; 

ΑΑ. Ον δήτα, 

ΣΛ, *^Α α^α νυν τυγχάνεις ^ιατάμενος, ην χράνος 
οτε ονχ ήγοϋ εΙΒέναι; 

ΑΑ. Ανάγκη, 

ΣΟ,, 'ΑΙΧίί μ^ν α γε μεμά^πας, αχεδόν τι καΙ ίγώ 
οίδα' εΐ δέ τι έμ^ λελη^εν^ είπε, ^μα&ες \άρ δή αύ γε 
κατά μνήμην τ^ν έμην γράμματα παϊ κι^αρίζειν παϊ πα- 
Χαίειν ον γαρ δη ανλεΐν γε τβελ^ς μα9•εϊν. ταντ' έύτΐ» ^Ιί^•^^^1» 
α ύν έηίύταααι^ ει μη πού τι μ^,ν^^άνων έ μ^ λέληϋ 'ας' 
οΐμαι δέ γε, οντε νυτηωρ ούτε με^' ήμέραν έζιών ίν- 
δο^εν. 

ΑΑ, 'ΑλΧ' ου πεφοιτητια εις αλλΰον ^ τοντων. 

IV• Ι ΣΛ. Πότερον ονν, όταν ηερί γραμμάτούν 'Α^&ηναΐοι 
βουλενωνται, πώς 21ν όρ^ώς γράφοιεν, τότε άναύτήοει 
αυτοΐς <ίνμβονλενθων ; 

ΑΑ. Μα Δι ον» ϊγω^ε. 

ΣΣΙ. 'Αλλ' όταν περί προνμάτων ίν λύρι^; 

ΑΑ, Ουδαμώς, 

ΣΆ, Ουδ\ μήν ονδΐ περϊ παλαιϋμάτων γε εΙώΟ•αύι 
βονλευεαϋ'αι ίν τ^ ίκΗληαίί^, 

ΑΑ, Ου μέντοι. 

ΣΛ, "Οταν ουν περί τίνος /?ον^ιενο1^αλ ,* ον γάρ που 
αταν γε περϊ οίκοδομίας. 

Α Α, Ου δήτα. 



54 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΆΤΟΣ. 101« 

Σίί, ΟΙχοβόμος γαρ τ/χννά γΒ 6ον βέίχιον ^/υμβου- 
λίύϋει. 

ΑΔ. Ναί, 

ΣίΙ, Οό6\ μην οτα» η^οί μανταιης βονίενωνται; 

ΑΑ. Ον. 

ΣΆ. Μάρνις γάρ αυ ηχντα αμεινον η Φο, 

ΑΛ, Ναι. 

ΣΛ. *Εάν νέ γε ύμι%ρ6ς η μέγας ζ^ έάν τε αιΐίΐός 
η αίοχί^ός^ ίτι τε γενναίος η αγεννης. 

ΑΛ. Πώς γαρ ον ; 

ΣΛ. Είδότος γάρ^ οϊμαι, ηερϊ ίΐίάύτου ή ουμβουλή, 
%αϊ ου ηΧουτονντος. 

ΑΛ. Πώς γΐίρ ου; 

2!Λ. 'Αλλ* αν τε ηένης αν τε ηλούαος ^ ο παραι- 
νών^ ονδϊν δίοίαει Ά&ηνίχίοις, όταν ηερϊ τών έν τ^ ηό- 
λεί βονλευο9νται , «ώς αν νγιαίνοι^ν, άΧΚα ζητοϋαιν ία- 
τρον είναι τ6ν αύμβονλον, 

ΑΛ. Είχότως γε. 

ΣΛ. "Οταν ονν ηερϊ τίνος οηοηώνται^ τότε 6ν άνι- 
ατάμενος ώς αυμβονλεύαων όρϋ'ώς άναατήαει; 

ΑΛ. '^Οτανηερϊ τών εαυτών ηραγμάτων, ω Σώαρατες. 

ΣΛ. Τών ηερϊ ναυητιγίας λ^/εις, οποίας τινας χρή 
αυτούς τάς ναϋς ναυηηγεΐα^αΐ ; 

ΑΛ. Ονχ ϊγωγε, ω Σώτιραζες. 

ΣίΙ. Ναυπηγεΐν γάρ, οϊμαι^ ονκ έπίαταααι: τουτ 
αίτιον η άλλο τι; 

ΑΛ. Ουίί, αλλά τοϋτο. 

ΣΛ. 'Αλλά ηερϊ ποίων τών εαυτών λ^εις πραγμάτων 
όταν βουλεύωνται; 

ΑΛ. "Οταν ηερϊ ηολέμου, ω Σωαρανες^ η ηερϊ ειρή- 
νης η άλλου του τών της ηόλεως ηραγμάτων. 

ΣΛ. Αρα λέγεις , όταν βουλεύΰονται ^ ηρός τίνας χρη 
είρήνην ηοιεΐα&αι χαϊ τίαι ηολεμεϊν χαϊ τίνα τρόπον; 



±08. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡίΙΤΟΣ. 55 

* 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ, Χρη δ' οΰχ οίς βέλτιον; 

ΑΛ, Ναι. 

ΣΟ,. Και τότε οπότε βέλτιον; 

ΑΛ. Πάνυ γε. 

Σϋ. Καϊ τοαοϋτον χρόνον οαον αμεινον; 

ΑΛ. Ναί. 

ΣΛ. κι ονν βουλεύοιντο 'Α&ηναΐοι τίβι χρη προύπα- 
Χαίειν %α\ τίΰΐν άκροχειρίζεοϋ'αί ^αϊ τίνα τροηον , ΰυ αμει- 
νον αν ΰυμβουλενοίς η 6 τίαιδοτρφης; 

ΑΛ. *0 παιδοτριβης δήπου. 

ΣίΙ. "Εχεις ονν είΛέΐν, προς τΐ βλέπων ο παιδοτρί- 
βης ονμβουλεύαειεν οίς δει προβπαλαίειν ααϊ οίς μη ,. παϊ 
οπότε χαΐ οντινα τρόπον ; λέ/ω δΐ το τοιόνδε * άρα τού- 
τοις δει προαπαλαίειν οίς βέλτιον, η ον; 

ΑΛ. Ναι. 

Ι Σ£1. ^Αρα καϊ τοζαυτα οΰα αμεινον ; ^^' ^ <*ιΣ<»^ ^^αί^*^.^^^ 

ΑΛ. Τοΰαντα. 

ΣίΙ. ΟυίίΟΌν ιααϊ τόϋ"* οτ αμεινον; 

ΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ. 'ΑΙλα μην κεΑ τον αδοντα δει αι^αρίζειν ποτέ 
ηρος τήν φδην καϊ βαίνειν; 

ΑΛ. άεΧ γάρ. 

ΣΛ. Ονκουν τό^' οπότε βέλτιον; 

ΑΛ. Ναί. 

ΣΆ. Και τοβαντα οβα βέλτιον; 

ΑΛ. ΦημΙ. 

ν« ΣΛ. τι ονν; ίηειδη βέλτιον μεν ωνόμαξες έπ' 
αμφότεροι^, τω τε πι^αρίζειν προς την φδην και τω προο- 
παλαίειν, τί χοίλεΓ^ το έν τφ %ι^αρίζειν βέλτιον; ωαπερ 
έγώ τό έν τφ πάλαίειν %αλώ γυμναότιτιόν ' αν δ' εκείνο 
τί ίίαλεΐς; 

ΑΛ. Ονα εννοώ. 



56 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. ΙΟβ. 

ΣΛ. ΆλΙά ηΒΐ^ω ίμ\ μψεΐύ9•αι, ίγώ γάρ Λον άηΒ- 
τιρινάμην το δίΜ παντίίς όρ^ώς ^χον^ όρ^ως άϊ δηπου 
^χΒΐ τό κατά τήν τέχνην γιγνόμ^νον. η ου; 

ΑΑ. Ναί. 

ΣΆ. *Η 61 τέχνη ου γυμναατιηη ην; 

ΑΑ. Πώς 6* ου; 

ΣΟ.. Έ^ώ δ' ΒΪηον το ίν τφ παιλαίειν βέλτιορ γυ- 
μναστιτίόν. 

ΑΑ. Εϊπες γάρ. 

Σ£1. Ουπουν τΐίχίως; 

ΑΑ. "ΕμοίγΒ δοτίΒΐ. 

ΣΆ. 'ΙΟί 6η ΐίαΐ ου — πρίποί γαρ αν που καϊ αοΐ το 
ηαλώς 6ί<χλέγ£α^αί — είπ^ πρώτον ^ τίς η τέχνη ης το 
Ηΐ^αρίζειν καϊ το οίδειν %αϊ τό έμβαίνΗν όρ9'ώζ; αυνά- 
παοα τίς %αλεϊτάι; Ουπω 6υνα0αι είπεΐν; 

ΑΑ. Ου 6ητα. 

ΣΆ, 'ΑΧΙ* ω$ε πειρώ, τίνες αΐ ^εαϊ ων η τέχνη; 

ΑΑ. Τάς Μούαας, ω Σώπρατες, λέ/εις; 

ΣΆ. "Έ^ωγε. ορα δή' τίνα απ* αυτών έπωνυμίαν η 
τέχνη ^χει; 

ΑΑ. ΜουΟΜην μοι δο%εΐς λέγειν, 

ΣΆ. Αέγω γάρ. τι ουν τό κατά τα/υττ^ν ορΟ'ώς γιγνό- 
μενόν έΰτιν; ωαπερ έκεΐ έγώ αοι τό κεηά την τέχνην ^λ^ον 
όρ&ώς, την γυμναατικήν , καΐ ου ά* ουν ούτως ίνταυΟ'α 
τι φ^ς; πώς γίγνεβ&αι; 

ΑΑ. Μουαικώς μοι δοκεΐ, 

ΣΆ. Ευ λέγεις. ί&Ί δη, καΐ τό έν τφ πολεμεϊν βέλ- 
τιον χαι τό ίν τφ είρηνην -αγειν ^ τούτο τό βέλτιον τι ονο- 
μάζεις ; ώαπερ έκεΐ έφ' ^άατφ Ελεγες τό αμεινον ^ οτι 
μονύικίάτερον, καϊ έπΙ τφ ίτέρφ^ οτι γυμΛ^αίηίκωτερον' 
πειρώ δη χαΐ ίνταυϋ'α λέγειν τό βέλτιον, 

ΑΑ. 'Αλλ' ου πάνυ Εχω. 

ΣΆ, Άλλα μέντοι αίΰχρόν γε, ει μεν τίς ΰε λέγοντα 



Άα9* ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩ,ΤΟΣ, 57 

χαϊ συμβουλεύοντα περί ύιτίων^ οτι βέλτιον τόδε τονδε χαΐ 
ννν κάί τοΰοντον , έπειτα έοοηήοείΒ Τι το αμεινον λέγεις, 
ω Άλχιβιάδη; περϊ μίν τοντων ϊχειν εΙηεΧ» οτι το νγι- 
είΡοτερον, παίτοι ου ηροΰποιεΐ Ιατρός εϊναΐ' περϊ δΐ 
ον προαποιεϊ έηιατήμων είναι χαΐ αυμβουλεύοεις Ι άνιοτά- 
μένος ως είδώς, τούτου δέ, ώς ^οιχας, ηέρι ίροΛττιΟ'είς 
έαν μη ^χ'ης εΐηείν, ου% αίβχύνει; η ούτι αΐύχρδν φαίνεται; 

ΑΑ. Πάνυ γε. 

Σ£1, Σ%6πει δη τιαϊ προ%νμού είκεΖν, προς τί τείνει 
το έν τφ είρήνην τε αγειν αμεινον %αϊ το ίν τφ τίολεμεΐν 
οΐς δει; 

ΑΑ. 'Αλλοί 6%οπών ου δύναμαι νοήααι, 

ΣΟ,. Ουδ^ οϊΦα, ίτιειδάν ηόλεμον ηοιώμΦα, τί 
εγκαλούντες άΐλήλοις ηάΟτιμα έρχόμε&α εις τό πολεμεΐν, 
χαϊ ο τι αύτ6 όνομάζοντες έρχόμε&α; 

ΑΑ. "^ωγε, οτι έξαπατώμενοί τι η βιαζόμΒνοι η 
άποατερούμενοι. 

ΣΛ. "Εχε ' πώς έκαστα τοντοίν πάΰχοντες; πειρώ 
ειπείν, τί διαφέρει το ωδε η ώδε. 

ΑΑ. Η τό ωδε λέγεις, ω Σίόκρατες, τό δικαίως η τό 
άδίτιως; 

ΣΟ,. Αυτό τούτο. 

Α Λ. ^Αλλά μην τουτό γε διαφέρει όλον τε χαϊ πάν. 

ΣίΙ. Τί ουν; Ά&ηναίοις ου προς ποτέρους ίίυμβου- 
λ&υαεις πολεμεϊν; τους άδικοϋντας η τους τα δίκαια 
πράττοντας ; 

ΑΑ. Δεινόν τουτό γε έρωτας, ει γαρ καϊ διανοείται 
τις ώς δει προς τους τα δίκαια πράττοντας πολεμεϊν, 
ουκ αν όμολογηβειέ γε. 

ΣΛ, Ου γαρ νόμιμον τουϋ'*, ώς ^οικεν. 

ΑΑ. Ου δητα' ουδέ γε καλόν δοκεΐ είναι. 

ΣίΙ. Προς ταϋτ αρα χαΐ αύ, τό δίκαιον, τους λόγους 
ποιήϋει; 



58 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡϋΤΌΣ. 110. 

ΣίΙ. "ΜΙο τι οντ, ο ψνν δη ίγώ ηρώεωψ βέΐηον 
προς το ποί^ί^ν ηίά μή^ χικ^ οίς δπ χια οίς μη, ηάί 
οπότΒ πάί μη γ το βοΗΜοτεροτ τνγχάψΗ οψ; η ον; 

ΑΛ. Φαίρεταί γΈ* 

VI• ΣίΙ. Πως οόρ, μ φϋί 'ΑΙχφίάδη; πότεοορ Οίχυτοψ 
λέλη^άς οτι ονχ έπίοΐοβαι τούτο ^ η ίμ^ ΕλαΘ^ μανΟ'άναη^ 
χαι φοιτών εις διδ/χοκάλον^ ος οβ έδίδαότιε δαχγίγψωαηειν 
το βιχαίάτΒράν τε τιαϊ άδιπωτερορ; χαϊ τίς έύτιν ούτος; 
φράαον τιαϊ ^μοί^ Ζψα αντφ φοαητην προξερήοι^ς χεά έμέ. 

ΑΛ. Σηωπτεις^ ω 2ΑΟκρ<ίτες. 

ΣΆ. Μά τ^ φίΧίον τ09 ^μοψ τε χιχΐ ύόν^ ον ίγω 
ηχιβτ ϋίν ίηιορκήααίμΐ' άΐλ' £&£ρ Ιζ^^» ^^^^ ^^ έϋτιν. 

ΑΛ. Τι ^, βΙ μη ίχω; ονχ αν οΪΒΐ με άλλως είδέναι 
περί των δίτιαίων %αΙ άδίχων; 

ΣΛ. Ναί^ ΒΪ γΒ ευροίς. 

ΑΛ. 'ΑίΧ ον% ϋίν ευρεΐν με ήγεΐ; 

ΣίΙ. Καϊ μάλα γε, εΐ ξητηααις. 

ΑΛ. Είτα ξητήααι ονχ αν οίει με; 

ΣΛ. 'Έγωγε, εΐ οίη&είης γε μη εΐδέναι. 

ΑΛ. Είτα ονη ην οτε είχον όντως; 

Σίί. Καλώς λέγεις . ^χεις ουν είπεΐν τούτον τον χρό- 
νον οτε ονχ φον είδέναι τά δίκαια χαΐ τά αδιχα; \ φέρε, 
ηέρυαιν ίξητεις τε παϊ ονη φον είδέναι; η ωον; τιαϊ τά- 
λη9^Ι άποχρίνυν, ΐνα μή μάτην οΐ διάλογοι γίγνωνται. 

ΑΛ. *ΑλΧ φμην είδέναι. 

ΣΛ. Τρίτον δ\ %τος χαϊ τέταρτον χαΐ πέμπτον ονχ 
όντως; 

ΑΛ. "Εγωγε. 

ΣΛ. 'Αλλα μην το γε πρ6 τούτον πααςηα^α. η γαρ; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. Τότε μίν τοίννν εν οϊδα οτι φον εΙδέναι. 

ΑΛ. Πώς εν οϊύ&α; 



Ι 



110* ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 59 

Σ£1. ΠοΙλάτας οου έν ^^^ασχάλαπ^ ηηουον παιδόζ δν- 
τος καΙ αλΧο^Ί, τκχΐ όπότΒ άατροίγαλίζοίς Τ] αλίην τινά 
ηαιδίάν ηαίξοίς^ ονχ ως άπο(^ονντος περί των δικαίων 
τιαΐ αδίκων, άλλα μάλα μέγα καΐ ^α^αλεως λέγοντος 
ηίρϊ οτον τύχοις των παίδων, ως πονηρός τε καϊ άδικος 
ει^η καΐ ως άδικοι, η ουκ άλη^ή λέγω; 

ΑΛ, 'Αλλά τί ^μέλλον ποιεϊν, ω Σώκρατες, οπότε τις 
με άδικοι; 

ΣίΙ. Συ δ* ει τύχοις άγνοών εϊτε άδικοϊο εΐτε μη 
τότε, λέγεις, τί αε χρη ποιεΐν; 

Α Α. Μα Δι άλλ' ουκ ηγνόουν ίγωγε, άλλα ααφώς 
έγίγνωβκον οτι ηδικούμην. 

Σ£1. '^ίΐιου αρα έπίαταα9•αι καϊ παις ων, ως Εοικε, 
τα δίκαια καΐ τα άδικα. 

ΑΑ. *'Έ^ωγε' καΐ ηπιβτάμην γε. 

ΣΛ. Έν όποίφ χρόνω έξ^ρών ; ου γαρ δήπου έν 
ω γε φου είδέναι, 

Α Α. Ου δητα. 

Σίί. Πότε ουν άγνοεΐν ηγον; ακόηεί' ου γαρ ευρη- 
οεις τούτον τον χρόι^ον. 

ΑΑ. Μα τον,Δί', ω Σίόκρατες, ονκουν ^χω γ 
είπεΐν. 

Σ£1. Έ/ορών μεν αρα ουκ οϊα&α αυτά. 

ΑΑ. Ου πάνυ φαίνομαι. 

ΣΆ. 'Αλλά μην άρτι γε ούδ^ μα^ών ϊφηο^α εΐδέναι. 
εΐ δί μή9•' ευρες μήτε ^μαϋ'ες, πώς οϊαϋ'α καϊ πόϋ'εν; 

VII• ΑΑ. 'Αλλ* ΐαως τοϋτό ϋοι ουκ όρ^ώς άπεκρι- 
νάμην, το φάναι είδέναι αυτός εξάρων. 

ΣίΙ. Το δΐ πώς εϊχεν ; 

ΑΛ. "Εμα^ον, οϊμαι, καϊ έγώ ωαπερ καΐ οΐ άλλοι. 

ΣΛ. Πάλιν εις τον αυτδν ηκομεν λόγον. παρά του; 
φράζε κάμοί. 

ΑΑ. Παρά τών πολλών. 



βΟ ΑΛΚΤΒΊΑ/1ΗΣ ΠΡ&ΤΟΣ. 111• 

ΣΆ. Ονχ %1ς 99σν6αίο/βς γ^ ^ΛαβηΛβης πατ αφε ΰγ Η ς 
^ τους ποΙΧους άψοφέρωρ. 

ΑΛ. Τί δαί; σνχ ίχαροί δίδάξβα οίτΜ; 

ΣίίΙ. Ονχαντ τα π ι τ τιηΜ Μα γε «α* τα μή• χαό^οι 
φ€ηΙόηρα οντά ϋΐββα τώτ δααίβη ύηα. τί δέ; βν οηχ 
οντιος οΪη; 

ΑΔ. Ναί, 

Σίί. Είτα τα ράν φαοΙστΈρα ονχ οίοι τζ δίδόαπειψ, 
τα δϊ άπουδαίάτίρα ; 

ΑΛ. Οϊμαι ίγαγΒ * άΐΐα γοντ «οϋα οΙοΙ τ Μί διδά- 
ΦηΗΡ αΐίουδαιότΈρα τον πατενοψ, 

ΣΆ. Ποια ταύτα; 

Ι ΑΛ. Οίον %Λά τό ΙΙΙηρίίβΐν ταχρά τούτων §γωγΒ ϊμα- 
9ον^ χαΐ ον% αν Ι^οιμι ειπείν έμαντου διδάβπάΐον^ άλΐ' 
εις τους αυτούς αναφέρω ονς ^ φ^9 ου οκονδαίους είναι 
δίδαααάΐονς. 

ΣΛ. *ΑΧλ\ ω γενναίε , τούτον μ^ άγβιίΜ. δίδώίχαλοι 
οΐ πολλοί, τιαΐ δικαίως ίπΰονοιντ αν αυτών εις διδα- 
6%αλία9. 

ΑΛ. Τί δη; 

ΣΛ. "Οτι ϊ%ον9ΐ περϊ αύτα α χρή τους άγαμους δι- 
δ/χακάλοΌζ ^χερν. 

ΑΛ. Τί τούτο λέγεις; 

ΣΛ. Ού% οία^* οτι χρη τους μίλΧοντας διδάακειν 
ότιουν ίχυτονς πρώτον είδέναι; η ου; 

ΑΛ: Πώς γαρ ον; 

Σ!Λ. Ούτΐίοϋν τονς είδύτας ομολογεϊν τε άΧλ-ηΧοις χαΐ 
μη διαφέρεα^αι; 

ΑΛ. Ναί. 

ΣΛ. 'Εν οίς ί^ ΰΐν διαφέρωνναι, ταντα φηοεις είδέναι 
αύτονς; 

ΑΛ. Ον δητα. 

ΣΛ. Τούτων ουν διδάατιιχλοι πώς &ν εϊεν; 



111• ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΆΤΟΣ, 61 

ΛΑ. Ουδαμώς. 

ΣΆ. τι ουν; δοπουαί οοι 6ιαφέρΒΰ9•αι οϊ ποίλοϊ ηοΐόν 
έατι λί&Ός η ξνλον; καν τίνα έ(^ωτας, αρ' ουν ταύτα όμο- 
Ιογουΰΐ, τιαϊ έπΙ τιχντα όρμώαν, όταν βούλωνται λαβείν 
λΰΰνν ^ ξ;νΙον; ώοαύτως ηαΐ πάν&' οΰα τοίαϋτα; βχεδόν 
γάρ τι μαν&άνω το ^λΧηνέξειν έπίαταβ^αι οτι τούτο λέ- 
γεις, η ου; 

ΑΛ. Ναί. 

Σ£1. Ουτίουν ίίς μ\ν ταύτα ^ ωοπερ είπομεν, άλλη- 
λοις τε όμολογούαι χαΐ βίντοί ^αντοΐς ^ί^, χα^ δημοαία 
αΐ πόλεις ηρός άλληλας ουη άμφιαβτιτούϋιν , αΐ μ^ ταύ^% 
ίά ^ αΧίΙοί φαΰκονΰαι; 

ΑΛ. Ου γάρ. 

ΣΛ. Είίΐότως οίν αρα τούτοον γε καϊ διδάΰκαλοι εϊεν 
αγα9•ο£. 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΛ. Ου%ούν εΐ μεν βουλοίμε&α ποιήααί τίνα περϊ 
αυτών είδέναι^ όρ&ώς αν αυτόν πέμηοιμεν εις διδαΰκα- 
λίαν τούτων των πολλών; 

ΑΛ. Πάνυ γε. 

VIII• ΣΛ. τι δ* εΐ βουλη9•εΐμεν εΐδέναι μη μόνον 
ποιοι αν&ρωποί είύιν η ποιοι ΐπποι, άλλα τιαϊ τίνες αυτών 3^* ^^^^ 
δρομίΗοί τε ηαΐ μη, αρ %τι οϊ ποίλοί τούτο Ιίίανοϊ 
διδάξαι ; 

ΑΛ. Ου δήτα. 

ΣΛ. ^Ι%ανον δε οοι τετιμήριον οτι ονχ έπίατανται 
ουδί τίξτ^γυοι διδάατιαλοί είοι τούτων, επειδή ούδΒΡ όμο- 
λογούϋιν Τούτοις περϊ αυτών; 

ΑΛ. "Εμοιγε. 

ΣΛ. Τί δ* ει βουλη^ειημΒν είδεναι μη μόνον ποίοι 
ανΟ'ρωποί είαιν , άλλ* όποιοι υγιεινοί η νοαώδεις, αραϊ%α- 
νο\ αν ήμΐν ηααν διδάαιιαλοι οΐ πολλοί; 

ΑΛ, Ου δήτα. 



62 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 11«. 

ΣίΙ, Ην 9* αν βοί τεχμήρίον οτι μοχ^ροί Βάίι τού- 
των διδάαχίύοί , ε/ ίωρας αητονς διαφει^μένονς ; 

ΑΑ. Έμοιγε. 

ΣΛ. Τί δε δή; νυν ιί^φ, των δαιίΜίων ηαΐ άδίτιων 
άνΟ'φοπων %αϊ πρ€χγμάτων οΐ πολλοί δοκονβί αοι Ι όμοΐο- 
γΒΪν ίχντοί ^αντοΐς η αλίοις; 

Α Α. '*Η%ιθτα νη /ίί' , ω Σωκρατες. 

ΣΛ. Τί δε; μάλιατα περί αντών διαφέρεο9'αί; 

ΑΛ. Πολν γε. 

ΣίΙ. Ον%ονν οϊμαί γε πώποτέ αε ίδεϊν ουδ* άχονύαι 
αφόδρα οντω διαφερομένονς άν^ροόηους ηερϊ υγιεινών ΐίαϊ 
μη , ωατε διά ταύτα μάχεοϋ•αί τε ηαϊ άηοκτιννυναι αλλήλους. 

ΑΛ. Ου δήτα, 

ΣίΙ. Άλλα περί των δνααίων καί άδί%ων ϊγωγε οϊδ* 
οτι ααΐ εί μη Μρατιας, άπήκοας γουν άλλων τε πολλών 
τιαΐ ^Ομήρου. καΙ 'Οδυααείας γαρ οιαϊ 'ίλιάδος άκήτιοας. 

ΑΛ. Πάντως δή που, ω Σοήιρατες. 

Σ£1. Ούτιοϋν ταύτα ποιήματα έϋτι περί διαφοράς 
διγ,αίων τε χαι άδίαων; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. Καϊ αΐ μάχαι γε καϊ οΐ θάνατοι δια ταυτην 
την διαφοράν τοις τε 'Αχαιοΐς οιαΐ τοις άλλοις Τρωαιν 
έγενοντο, καϊ τοις μνηατήραι τοις της Πηνελόπης παϊ τω 
Όδνΰαεΐ. 

Α Λ. 'Αληϋ'ή λέγεις. 

ΣίΙ. Οΐμαι δΐ καΐ τοις ^ν Τανάγρα ΆΟ^τιναίων τε 
γ,αΐ Λακεδαιμονίων %άί Βοιωτών άπο&ϋενούΰι τιαϊ τοις 
νατερον §ν Κορώνεια , ίν οϊς καϊ 6 αός πατήρ Κλεινίας 
έτελίύτηβεν, ούδΐ περί ^νος άλλου ή διαφορά η περί του 
δικαίου καΐ ά^/κον τους θανάτους καϊ τάς μάχας πεποί- 
η-αεν. η γάρ; 

ΑΛ. 'Αλη&ή λέγεις. 

ΣίΙ, Τούτους ουν φώμεν έπίατααϋ'αι ηερϊ ων ούτω 



11Β• ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΟ,ΤΟΣ, 63 

αφόδρα διαφέρονται, ωβτε αμφισβητούντες άλλήλοίς τα 
Εαχατα αφάς αντούξ έ^άζονται^ 

ΑΛ. Ου φαίνεταί γε. 

ΣΛ. Ουτιονν είς τους τοίοντονς διδαακάλονς αναφέ- 
ρεις ονς ομολογείς αντος μη είδέναι; 

ΑΛ. "Έούκοί. 

ΣΆ, Πώς ονν είτίός ϋε είδέναι τά δέτιαια ηαϊ τα 
αδιπα^ περί ων οντω ηλΰινοί ααί ούτε μα&ών φαίνει ηαρ 
ονδενος ούτε αντίίς έ^ενρών; 

ΑΛ, Έκ μεν ων βν λέγεις ονη είπός. 

IX• ΣΛ. *Οροίς αν τον%^ ως ου %αλώς είπες, ω 
Αλκιβιάδη ; 

ΑΛ, Το ηοϊον; 

ΣΆ, '*Οτι έμε φ^ς ταντα λέγειν. 

ΑΛ. Τι δαί; ου αν λέγεις ως έγώ ονδεν έπίαταμαι 
ηερί των διχαίων καΐ αδίκων; 

ΣΛ, Ου μέντοι. 

ΑΛ. 'Αλλ' έγώ; 

ΣΛ, Ναι. 

ΑΛ, Πώς δή;' 

ΣίΙ. *Λδε είαει. έάν βε Ερωμαι το "εν καϊ τά δύο, 
ηότερα πλείω έατί, φήβεις οτι τά δύο ; 

ΑΛ. ^Έ/γωγε, 

ΣΩ,. Πόαφ; 

ΑΛ. 'Ενί. 

ΣίΙ. Πότερος ονν ημών ο λέγων οτι τά δυο τον 
^6 ς Μ πλείω; 

ΑΛ, 'Ε^ω. 

ΣΛ. Ονκοϋν έγώ μεν ήρώτων, ΰύ δ^ άπετιρίνον; 

ΑΛ, Ναι, 

Ι ΣΛ, Περί δη τούτων μών έγώ φαίνομαι λέγων 6 
ερωτών, η αύ 6 άποκρινόμενος ; 

ΑΛ, Έγώ. 



64 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 113. 

Σίί. Τέ ^ αψ ίγω μΛ9 Ε^μαι ποϊα γράμματα Σω- 

ΑΛ. *Εγώ, 

Σ£1. Ί^ί 9ή^ Μ Ι&γψ εΐΜέ' σταρ έρωτηβίς τε χάί 
άχάκΫίβις γίγημαι^ πότΈρος 6 λέγων ^ 6 ΙροτβΜτ η ο άχο- 
χρινόμΒΡος ; 

ΑΛ, *0 άπωίρινόμΈνος, ΕμοιγΒ δοκέι^ ω ΣωτιραζΒς. 

Σ!51. Ονκονν άρτι 9ία παηος τον Ιόγον έγώ μ^ν η 
6 έρωτωρ; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. 2Ά δΐ 6 άποκρίψόμΒΡος ; 

ΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣΛ. τι ουν; τα λεχθέντα 3ΕΟτ£ρος ημών εί^^τριεν; 

ΑΛ. Φαίνομαι μέν^ ω Σβάχρατες^ ίκ των ώμοΐογη- 
μενΰον ίγώ. 

ΣΛ. Ονχουν ^Xέχ^ χερϊ βιχίχίων %αϊ άΒίχων οτι 
ΆλΊοβιάδης ό ηαλος 6 ΚΧεινίου ονχ ίΛίβταηο^ οϊοιτο 6έ, 
ααΐ μελλοι είς ίκίίληαίαν ίυ&ών συμβθΌλεν6ειν Ά^Ίρ^αίοις 
περϊ ων ονδίν οϊδεν; ον ταντ ην; 

ΑΛ. Φαίνεται. 
ί^^. ^/-^, ΣΛ. Το τον ΕυριπίδοΌ αρα συμβαίνει, ω Άληφιάδη• 
αοϋ τάδε κινδυνεύεις, άλλ' ουκ έαου ^ άκηποέναι, ουδ* 
έγώ εΙμι 6 ταντα λέγων, άΧλα ου, έμ\ δ% αίτια μάτην. 
καΙ μέντοι καΐ ευ λέγει%. μανικδν γαρ ίν νφ ^εις επιχεί- 
ρημα, έπιχειρεΐν, ω βέλτκίτε, διδάβκειν α ουκ οϊό&α, 
! άμελήβας μαν&άνειν. 

Χ• ΑΑ. Οΐμαι μέν , ω Σώκρατες , όλιγάκις Ά^ψ^αίουξ 
βουλεύεα^αι καϊ τους αλλονς '^Ελληνας πότερα δικαιότερα 
η άδικώτερα. τα μίν γαρ τοιειυτα ηγούνται δήλα εϊναΐ' 
έάβαντες ουν περί αυτών ΰκοποϋαιν όπότερα σννοίΰει 
πράξαΰιν. ου γαρ ταυτά, οΐμαι, έατϊ τά τε δίκακ^ χαΐ 
τα αυμφέροντα, άλλα πολλοίς δη έλυύντέληαεν άδικήοαΰΐ 



114. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΉΡίΙΤΟΣ, 65 

μεγάλα άδιιιήματα, ααΐ ^ε(^οίς γε^ οϊμοα^ δικαία ^αύα- 
μένοις ον ξννήνεγκεν. 

ΣΟ,, Τι ουν; εΐ ο τι μάλιβτα ^τερα μίν τα δίκαια 
τυγχάνει οντά, ^τε(^α δΐ τά ανμφέροντα, ουτίησο αν ΰν 
οίει ταΰτα είδέναι α ανμφέρει τοις άνϋ'^ώποις^ καϊ δι ο τι; 

ΑΛ. Τι γαρ ηωλνει, ω Σώκρατες; ει μη με αν έρήαει 
παρ* οτον ϊμα^Όν ^ οπωζ αυτοζ ευρον, 

ΣΆ. Οίον τούτο ποιείς Ι εϊ τι μη όρ^ώς λέγεις, 
^(τυγχάνει δε δννατον ον άποδεΐξαι δι ονπερ και το πρό- 
τερον λόγον^ οϊ^ει δη καινά όίττα δεΐν άκούειν αποδείξεις 
τε ετέρας, ως των προτέρων οίον ΰκεναρίων κατατετριμ- 
μενων, καΐ ουκέτ αν αν αντά αμπίβχοιο, εΐ μη τις αοι 1 
τεκμηριον κα&αρον καΐ αχραντον οΐΰει. έγώ δί χαίρειν ' 
Ι ^άαας τάς αάς προδρομάς του λόγου, ούδΐν ήττον έρήαομαι ^ ^^Ι^^^ί^^^ 
πόϋ'εν μαϋ'ών αυ τα αυμφέροντα έπίαεαΰαι καϊ οατις 
έατίν 6 διδάβκαλος' καΐ πάντ ίκεινα τα πρότερον ερωτώ 
μιψ έρωτηαει, άλλα γαρ δήλον ως εις ταύτόν ηζεις και 
οΰχ ^ξεις άποδεΐξαι ον^' ως έξευρών οϊαϋ'α τα αυμφέ- 
ροντα ον^' ως μα^ων, επειδή δΐ τρυφας καϊ ούκέν αν 
ήδέως τον αύτοϋ γενβαιο λόγου, τοντον μ\ν έώ χαίρειν, 
εϊτε οΙαΟ'α εΐτε μη τα 'Αϋι^ναίοις αυμφέροντα ' πότερον δε 
ταύτα έατι δίκαια τε καϊ αυμφέροντα η ^τερα, τι ουκ 
άπέδειξας, ει μϊν βονλει, ερωτών με ωαπερ έγώ αέ' εΐ 
δε, χαΐ αύτδς έπϊ αεαντον λόγφ διέξελ&ε, 

ΑΛ. 'ΑΙλ' ονκ οϊδα ει οΙΟς τ αν εϊην, ω Σΰίκρατες, 
προς αΐ διελϋ'εΐν* 

ΣΛ, 'Αλλ', ω 'γα^έ, έμΐ ίκκληαίαν νόμιαον καϊ δή- 
μον καϊ έκεΐ τοί αε δεήαει %να %καατον πεί&ειν. η γάρ; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. Ουκοϋν του αντον ϊνα τε οΙόν τε είναι καταίϋ^Χ^^^ 
μόνας πεί&ειν καϊ ξ;υμπόΙλους περϊ ών αν είδη, ωαπερ ο 
γραμματιατής ^να τέ που πείθει περϊ γραμμάτων καϊ 
ποΧλονς ; 

ΡΙ.ΑΤΟ IX. ^ ύ 



66 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΆΤΟΣ. 114. 

ΑΛ. Ναί. 

Σ£1. ^Αρ' ονν ον χαί περϊ αρι/9μοΌ ο αντος ενα η 
"ΛΛί πολλούς ηΒίαει; 

ΑΛ. Ναί, 

ΣΆ, Ούτος 9* ίαταί 6 είδώς^ 6 άρι^&μηναίός ; 

ΑΛ. ΠάρΌ γε. 

ΣΆ. ΟντΛοϋν ου αικρ *αι πολλούς οΙός τβ πείϋ'ειν 
£?, τοεντα ιιαΐ ενα; 

ΑΛ. Είχός γΒ. 

ΣΛ. "Εατι δΐ τίχντα δηλον οτι α οϊοΟ'ίζ. 

ΑΛ. Ναί. 

2^. 'Άλλο τί ονν τοοοντον μόνον διαφέρει τον έν τω 
δήμω ^ήτορος 6 ίν τ^ τοιάδε ξρνουοία, οτι 6 μεν αΟ-ροους 
πείθει τα αντά, 6 δε χαΌ'* ^να; 

ΑΛ. Κινδυνεύει. 

ΣΛ. "ΐ&ι ννν, επειδή του αύτου φαίνεται πολλούς 
τε καΙ ενα πεί&ειν, έν έμοϊ έβμελέτναον ^αΐ έπιχείρηΰον 
ίπιδεΐξαι ως το δίκαιον ίνίοτε ου ξυμφέρει. 

ΑΛ. ^Τβρίϋτής ει, ω Σωχρατες. 

ΣΆ. Νυν γοϋν νφ' ύβρεως μέλλω βε πεί^ειν τάναντία 
οίς αυ έμΐ ουκ έ&έλεις. 

ΑΛ. Λέγε δη. 

ΣΆ. Άτίοηρίνου μόνον τά ερωτώμενα. 

ΑΛ. Μη, άλλα βυ αύτος λέγε. 

ΣΆ. Τι δ'; ονχ ο τι μάλιΰτα βούλει ηειβ%"ηναι; 

ΑΛ. Πάντως δήπου. 

ΣΆ. Οΰίΐούν ει λέγεις οτι ταϋϋ-^ ούτως ^χει, μάλιβτ 
αν εΐης ηεπειαμένος ; 

ΑΛ. "Εμοιγε δοτίεΐ. 

ΣΆ. 'Αποκρίνον δτ^' %αϊ έαν μη αύτος βύ ααυτοΰ 
άκούβτις οτι τά δίχαια αυμφέροντά έατιν^ αλλω γε λέγοντι 
μη πιατενΰΐΐς* 



115. ΑΛΚΙΒΪΑ^ΗΣ ΠΡΛΤΟΣ, 67 

ΑΛ, Ούτοι ^ άλλ' άποτί^ιτέον ' χαΐ γάρ ουδίν οίομαι 
βλαβήΰΒΰϋ'αι* 

XI• ΣΆ. Μαντιαος γαρ βΪ . \ %αί μοι λή^δ* των δι- 
καίων φ^ς ^νια μίν αυμφέρειν^ ϊνια ^ ου; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΛ. Τι δέ; τα μίν ααλα αυτών εϊναι, τά ^ ου; 

ΑΛ. Πώς τούτο έρωτας; 

ΣίΙ. ΈΧ τις ηδη αοι ^δοξεν αίαχρά μέν, δίκαια δΐ 
πράττειν ; 

ΑΛ. Ουκ ϊμοιγΒ. 

ΣίΙ. 'Αλλά πάντα τά δίκαια καΖά; 

ΑΛ. Ναί. 

Σίί. Τί δ* αυ τά καλά; πότερον ηάντα άγαΟ'ά, η 
τα μεν, τα ο ου; 

ΑΛ. θίγομαι ϊγωγε^ ω Σωκρατες, ϊνια τών καλών 
κακά εϊναι. 

ΣίΙ. Ή" καΐ αίαχρά άγα&ά; 

ΑΛ. Ναί. 

Σίί. ^Αρα λέγεις τά τοιάδε; οίον, ηολλοι έν πολεμώ 
βοη^ΰαντες ϊταίρω ^ οίκείφ τραύματα Ελαβον καΐ άπέ- 
&ανον, οΐ δ' ου βοη&ήΰαντες^ δέον, ύγιεΐς άπηλ&ον. 

ΑΛ. Πάνυ μίν ουν. 

ΣΟ,. Ούκουν την τοιαύτης βοηϋ'ειαν καλην μεν λέγεις 
κατά την έπιχείρηαιν του αώΰαι ους ^δεί' τοϋτο δ' έατίν 
άνδρία. η ου; 

ΑΛ. Ναί. 

ΣΛ. Κακήν δέ γε κατά τους •θ'αι^άτονβ τε και τά 
έλκη. η γαρ; 

ΑΛ. Ναί. 

ΣΛ. ^Αρ ουν ουκ άλλο μΙν η άνδρία, άλλο δε ο 
ϋ'άνατος ; 

ΑΛ. Πάνυ γε. 



68 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 115* 

ΣίΙ. Ονχ αρα ι μ>ττ« ταυνόν γί 1<τη τίϋύυοψ %ίά χυηων 
το τοις φίλοις βοτι^έΐν; 

ΑΛ. Ου φαίνεται, 

Σίί. "Ορα τοίννρ βΙ ^ γε τμΙοψ τιαί αγαθόν ^ ωαπερ 
%αϊ 'ίνταν^α. τιατά την άνδ(^ίαν γα(^ ώμολόγείς τίαάον 
ΒΪναι την βοή^^Έίαν, τοντ ονν αντο οχ09Τ£ΐ, την άνΒ^ίαν, 
άγα^ον η χακόν; ωδε δΐ οχόπΗ. «ότερ' αν δέξαιό ΰοι 
είναι ^ άγα9•α η χαχά; 

ΑΑ. Άγα^ά. 

ΣΛ. Οντιονν τά μ^ιοτα μάλιστα, χαΐ τραβτα των 
τοιούτων δέξαιο αν στερεΰ^αι; 

ΑΛ. Πώς γαρ ον; 

ΣΆ, Πως ονν λέγεις περϊ άνδρίας; ΙπΙ ηόαφ α» 
αντου δέξαιο ατερεοϋ'αι; 

ΑΛ. Ονδε ζτίν αν ίγώ δεξαίμην δειΧ6ς ων, 

ΣΛ. "Εΰχοηον αρα χΰοιών εϊναί <ί04 δοχει η δειλία. 

ΑΛ. "Έ,μοιγε. 

ΣίΙ. 'Εξ ΐύον τω τε^νάναι, ως ίονχεν. 

ΑΛ. Φημι, 

Σ^. Ονχουν ^ανάτω τε %αί δειλία ^αντιωτίχτον ζωτι 
•χαϊ άνδρία; 

ΑΛ. Ναί. 

ΣΛ. Καϊ τα (άν μάλιατ αν είναι βουλοιό ύοι^ τα 
δε ηχιΰτα; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. ^Αρ οτι τα μ\ν άριοτα ήγεΐ, τα δΐ χάχιστα; 

ΑΛ. 'Έ^ωγε. 

ΣΆ. Το αρα βοη^εΐν Ιν ηολεμω τοι% φίλοις, ζ μ^ 
χαλάν , χατ άγα&ον πράξιν την της ανδρίας^ χαΐον 
αντο ηροοεϊηας; 

ΑΛ. Φαίνομαί γε. 

ΣΆ, Κατά δϊ χαχον ηράξιν την του θανάτου χξκχόν; 

ΑΛ. Ναί, 



11β« ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩ,ΤΟΣ. 69 

ΣίΙ. Ούτιονν ωδε δίτιαιον ηροΰαγορΒυειν ίκάΰτιρ^ των 
πράξεων είπερ ^ τίαχόν απεργάζεται καπην τΐίχλεΐς, καΐ 
71 άγα&ον Ι άγα^ην ίίλητέον, 

ΑΛ, "Εμοίγε δοαεΐ. 

ΣΆ. Λρ ουν καΐ ^ άγα^ον καλόν ^ ^ δΐ κακόν 
αίΰχρόν; 

ΑΑ. Ναί. 

ΣίΙ, Την αρα ίν τω πολεμφ τοις φίλοις βοη9'ειαν 
λέγων καΧήν μϊν είναι, κακήν δε, ονδϊν διαφερόντως 
λ&γεις η ει ηροαείπες αυτήν άγα%"ην μεν, κακήν δέ. 

ΑΛ, 'Αλη^ή μοι δοκεΐς λέγειν, ω Σώκρατες. 

ΣΆ. Ονδεν αρα των καλών καϋ'* οΰον καλόν κα- 
κόν ^ ονδΐ των αίαχρών κα^' οΰον αίβχρον άγα9•όν. 

ΑΛ. Ου φαίνεται, 

XII• Σίί. "Ετι τοίνυν καϊ ωδε ακέι^αι, οατις καλώ ς^ 
πράττει , ουχί καϊ ευ πράττει; 

ΑΛ. Ναί, 

ΣΛ. 01 δ* ευ πράττοντες ουκ εύδαίμονες; 

ΑΛ. Πώς γαρ ου; 

ΣΛ. Ουκονν εύδαίμονες δι άγαμων κτηΰιν; 

ΑΛ. Μάλΐύτα. 

Σϋ. Κτώνται δ\ ταύτα τφ ευ καϊ καλώς πράττειν; 

ΑΛ. Ναί. 

ΣΛ. Το ευ αρα πράττειν άγαΟ'όν; 

ΑΛ. Πώς ά* ου; 

ΣΛ, Ούκοϋν καλόν ή ενπραγία; 

ΑΛ. Ναί. 

ΣΆ. Ταντον αρα έφάνη ημΐν πάλιν αυ καλόν τε καϊ 
άγα^'ον. 

ΑΛ* Φαίνεται. 

ΣΆ. "Ο τι αν αρα ^ρωμεν καλόν, καϊ άγα9•όν ευ- 
((ήΰομεν ϊκ γε τούτον του λόγου. 

ΑΛ. Ανάγκη. 



ή . ΓΊ Β.ή ^ΙΉΣ ΙΙΆίΎΌΧ. 11Ι« 



^^Λ 









ηΣζαα: «ττί ^Ι?=3ΕΧίίη^χι«, €>>^«ιι ί— ν ^ ι^ ιή'»— πρ ητ ϋποία 



τ•!Τί »ίτ 7» ΜΙ Ιτ99»^ Α«οί «»ν ι'^ΐΜΐΐρ ^^, ϊοτί ί« άλλα. 
Σ51. £τητ η>ττ9« • ψ^^ αγτοιίζ το πά0Ύ]μα π 

ΑΛ. Πόττ γε. 

ΣΆ. (Λ« «Γ •Γτ, ^ η^ #ίρβΓ•ίΐ7 «ί, βνο σφ^Όλμονς 
τ; το«ί ?Γί*»? «ϊ* ^«> Γ«9<^ ? τίΤΓΛτρβ^, ι^ άλλο τ* των 
τΌΐοντ»τ , τοη ^ιτ ητ^' «τ ά-ποΛ^Ψοα^αι , τού δΐ άλΧα^ 



17 €ίει τα ίτντα; 



ΑΛ. ^ίόοηα μ^9 1 ίγ»3^ ζδη π^ρί ίμαυνον, οϊμαι 
μίψτοι τα βττά. 

ΣΆ. Ονχονν ΟΤΙ οίνθβ; τοντ α&ιοτ; 
ΑΛ, Οΐμία ίγωγ^. 



11»• ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 71 

ΣΛ. Περϊ ων αρα άκων τάναντία άποηρίνει, δήλον 
οτι τιερί τούτων ονκ οϊα^α. 

ΑΛ, Είαός γε. 

Σ£1. Ονκονν καϊ περί των δνκαίων ^αϊ άδικων, καί 
χαλών καϊ αίοχρών κάί παχών καϊ άγαμων χαΐ ανμφε- 
ράντων ϋαϊ μη άπο%ρινόμενος φ7]ς πλανάα^αι; εΐτα ου 
δηλον οτι δια το μη είδένα ι περί αυτών, δια ταύτα 
πΧανα ; 

ΑΛ. "Εμοιγε, 

XIII* ΣίΙ. ^Αρ' ουν ούτω χαϊ ^χει ; ίπειδάν τί$ τι μη •^ί/Λ*^• >*2 
είδ^, άναγχαϊον τκρϊ τούτου πλανάο^αί την ψνχήν; 3ίίί ε^ί- 

ΑΛ, Πώς γαρ ου; 

ΣίΙ, Τί ουν; οΐϋ^α οντινα τρόπον άναβηαει εις τον 
ουρανόν; 

ΑΛ, Μοί άΰ ούτι Μγωγε. 

ΣΛ. Η τιαΐ πλανάται αου η δόζα περί ταντα; 

ΑΛ. Ου δήτα. 

ΣίΙ. Το δ^ αίτιον οία^α η ίγώ φράαω; 

ΑΛ. Φράαον. 

ΣΛ. '^Οτι, ω φίλε, ονκ οί^ει αύτο έπίΰταβ^αι ουκ 
έπιοτάμ^ος. 

ΑΛ. Πώς αυ τοϋτο λέγεις; 

ΣίΙ. '^Ορα καΐ ΰύ κοινή, α μη έπίαταΰαι, γιγνώοκεις 
δΐ οτι ουκ ίπίύταβαι, πλανά περί τά τοιαύτα; ωαπερ 
περί ο'ψον βκευαοίας^ οΐα^α δηπου οτι ουκ οΐΰ^α; χ ο 

ΑΛ. Πάνυγε; * """'' ,^-'" ' 

ΣΙΆ. Πότερον ουν αυτός περϊ ταύτα δοξάζεις όπως 
χρη ακευάζειν, καϊ πλανά, η τώ έπισταμένφ επιτρέπεις; 

ΑΛ, Ούτως. 

ΣίΙ, Τί δ* ει έν νηί πλεοις, αρα δοξάζοις αν πότε- 
ρον χρη τον οΓοτχα είβω αγειν η ε|α>, καϊ ατε ουκ είδώς ^ 
πλανώο αν, η τω κυβερνήτΐ] §πιτρέχΙίας αν ήαυχίαν αγοις; 

ΑΛ, Τφ, κυβερνήτη. 



72 ΑΑΚΙΒΙΑάΗΣ ΠΡ&ΤΟΣ. 118. 

ΟΤΙ ονχ οΙβ9ν; 

ΑΛ. θ9% ΈΟΟΜ. 

ΣΆ. *Ε9ΨθΗς οντ να νά να αμαρτήματα ίν τζ ηράξα 
δίά ταντην τήψ αγροίάρ ίστι^ νη9 τον μη Μάτα οΐεΰϋ'αι 

ΑΛ. Πως βν Ιίγπς τοντο; 

ΣΆ. ΤάτΈ παν ίπίχείρουμεψ πράτηιψ^ όταν οίωμφα 
Β0έψαι ο τί πράντομ^; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΆ. "Οταψ δέ γέ %οό τ#ν£ς μη οϊαανται είδέναι, 
άλλοις παραδιδόαοίν ; 

ΑΛ. Πως δ' ον; 

ΣΆ. Οήονν οΐ τοίοννοι των μη Βίδότων άναμάρ- 
τητοι ξώοι δια το άλλοίς περί αυτών έιτιτρέπειν; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΆ Τίνες ονν ο2 άμαρτάνοντες ; ον γάρ ηου οΓ γε 
είδότες. 

ΑΛ. Ον δήτα. 

ΣΆ. 'Επειδή δί ον^' οΐ είδότες ον^' οΐ των μη εί- 
δ6τ(ύν είδότες οτι ον% ιαααιν , η αίλοι λείπονται \ ^ ο2 μή 
είδότες, οίόμενοί δ* είδέναι; 

ΑΛ. Ονχ, αλλά ούτοι. 

ΣΆ. Αντη αρα η αγνοία των τιαχών α/τ/α χαΐ 17 ίηο- 
νείδιβτος άμαϋΊα. 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΛ. Οντιονν όταν τι περί τα μέγιβτα, τότε χακονρ- 
γοτάτη καΐ αίαχώτη; 

ΑΛ. Πολύ γε. 

ΣΆ. Τί ονν; ίχεις μείξω ειπείν δίχαίων τε καΐ ιια- 
λών τια) άγαμων %α\ Συμφερόντων; 

ΑΛ. Ου δήτα. 

ΣΟι. Οναονν περϊ ταντα αν φ^$ πλανά^&αι; 



11β* ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡίΙΤΟΣ. 73 

ΑΑ. Ναι. 

ΣίΙ. Ει δΐ πλοίρα, αρ ου δηΧον ^% των Εμπ^οαϋ'Βν 
οτι ου μόνον άγνοΒΪς τα μέγιατα, αλλά χοεΙ ονχ είδώς 
οί^Βΐ αυτά είδέναι; 

ΑΛ. Κινδυνεύω, 

ΣίΙ. ΒαβαΙ αρα, ω Αλκιβιάδη, οίον ηά&ος πεπον- 
ιάς* ο ίγω όνομάξειν μίν όχνώ, όμως δε, επειδή μόνω 
έαμέν, ^ητέον. άμαΟΊα γάρ ξυνοιιιεΐς, ω βέλτιβτε, τ^ 
ίαχάττ[ΐ , ώς 6 λόγος βου κατηγορεί %αϊ αυ ααντου . διό χαϊ 
αττεις αρα προς τά πολιτικά πριν παιδευϋ-ηναι, πέπονϋ'ας 
δΐ τοϋτο ου αϋ μόνος, .άλλα καϊ οΐ πολλοί των πραττόν- 
των τά τήαδε της πόλεως ^ πλην ολίγων γε τιαϊ ϋΰως του 
αου επιτρόπου Περικλέους. 

Χΐν* ΑΛ. ΛεγεταΙ γε τοι, ω Σώκρατες, ουκ από ταν- 
τομάτου ΰοφός γεγονέναι^ άλλα πολλοίς καί αοφοΐς βυγγεγο- 
νέναι, καϊ Πυ^οκλεΙδη καϊ Αναξαγόρα ' καΐ νυν Ετι ^^^4-^ > λ 
κουτός ων Δαμωνι ξυνεϋτιν αυτού τούτου ένεκα. 

ΣΛ. Τι ουν; ηδη τινά είδες αοφον ότιουν αδυνα- 
τούντα ποιήβαι άλλον ΰοφόν απερ αυτός; ωΰπερ ος βε 
έδίδαξε γράμματα, αυτός τε ην αοφος καϊ οε ίποίηαε 
των τε άλλων οντινα ίβονλετο. η γάρ; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. Ούκονν καϊ ΰυ ό παρ* εκείνον μα&ών οίΧ/Ιον 
οΙός τε Εαει; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΛ. Καϊ 6 κι^ριοτής δΐ καϊ 6 παιδοτρίβης ώβαύτως; 

ΑΛ. Πάνυ γε. 

Σ£1. Καλόν γάρ δήπον τεκμήριον τοϋτο των έπι- 
ΰναμένων ότιουν, οτι ίπίβτανται, έπειδάν καϊ άλλον οΐοι 
τε ωαιν άποδεϊξαι έπιβτάμενον. 

ΑΛ. "Εμοιγε δοκεϊ. 

ΣίΙ. τι ουν; Εχεις ειπείν, Περικλής τίνα έποίηαε σο- 
φόν, άπο των νΐεων άρξάμενος; Λ^φ. $1^. »^€η-€^^' 



\ 



74 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡίΙΤΌΣ. 110. 

ΑΑ. Τί 3^, ύ τά Πε^μηλέονς ναε ηΐέ^ίω ίγΒψέύ^ν^ 
α ΣήκρατΒς; 

ΣΛ. 'ΑΙλα Χλεέ9ίαρ τοψ βον άδίλφοψ. 

ΑΑ. Τί ^ οψ αν ΚλΗρίΰΟβ Ιέγοις^ μοίνόμ^ρον άν- 

ΣΆ. ΈχΈίδη τοίννρ Κλανιάς μερ μεάτεται^ νώ δί 
ΠεριχΙέονς νίίε ήΐΐ/^'ίω Ι/μ«9^, όοί τίνα ίΐίιίαν άνα9^' 
μεν δι ο τι βε οντιος ίχοψτα περιοοά; 

Α Λ. Έγώ^ οϊμαι, β^ιος ον προόέχίον τον νουν. 
ΣΆ. 'ΑΙλά των αΙΧων \ 'Α^ηνβΜον η των ξένων δον- 
Ιον η έίεν^ερον εΙπέ, ο(ίτις ιζίτί/ίχν ίχΗ δια τήν Περι- 
χΐέους βΌνονύίοψ βοφωτερος γεγονέναι, ωσπερ ίγώ Ιχω 
601 ειπείν δια την Ζήνωνος Πν^όδωρον τον ΊύολόχοΌ 
%αί ΚαΙΧίαν τον ΚίχλλιάδοΌ, ων ίχάτερος Ζήνωνι ^ιιατόν 
μνάς τ^λέαας αοφός τε τιαΐ έΙΙόγιμος γέ;^ον^, 
% ΑΛ. 'ΑλΙά μα ^ι ονχ ϋχω. 

ΣΆ. Έίεν' τί ονν διανοεϊ περί ύ€ηττον; χάτερον έαν 
ώς νυν ίχπς^ η ίπιμείειάν τίνα ηοιείΰ^'ϋα; 

ΑΛ. Κοιντ} βονλζ^ ω Σοίχο€ΐτες, Καίτοι ίννοώ βον 
εΜντος χαϊ ξυγχίορω. δοτίονύι γάρ μοι ο2 τά της πόλεως 
πράττοντας έχτος όλίγίον απαίδευτοι- είναι. 
ΣΆ. Είτα τί δη τοντο ; 
, ΑΛ. Εί μεν που ηύοψ πεπαιδευμένοι, ίδει αντόν τ\>ν 
Ι έπιχΗρονντα αυτοϊς άνταγωνίζ^ύ^αι μα^οντα χαΐ άβχψ 
οαντα ίέναι ως έπ' άΟ'λητάς ' νυν δ^ έππδή χαϊ ούτοι ίδι- 
(οτοίώς έχοντες έληλύ&αΰιν έπϊ τοί της πόλεως, τί δει 
άαχεΐν χαΐ μανΟ'άνοντα πράγματ ϊχειν; έγώ γάρ ευ οϊδα 
Ι οτι τούτων τ^ γε φνβει πάνυ πολν περιεΰομαι. 

ΣΆ, Βαβαί, οίον, ω άριστε, τοντ είρηχας' ως άνά- 
ξιον της ιδέας χαϊ των άλλων των οοι υπαρχόντων. 

ΑΛ. Τί μάλιατα χαϊ προς τί τοντο λέγεις, ω Σωχρατες; 
(^Μ. ι>ίίΟ Τί^ ΣΆ. ^Αγαναχτώ υπέρ τε του 6οϋ χαϊ του έμαυτον 
:ε/ηΐ^ί4. έρωτος. 






1•0. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩΤΟΣ, 75 

ΑΑ. Τι δη; 

ΣΆ, ΕΙ ηξίωβας τόν άγώνά αοι εΐναί η^ος τους. έν- 

ΑΛ. 'ΑΧλά προς τίνας μην; 

ΣΛ, "Αξιον τοντό γΒ χαΐ έρέα^αί άνδρα οίόμενον με- 
γαλόφρονα είναι, 

ΑΛ, Πώς λέγεις; ον ηρος τούτους μοι 6 άγων; 

ΣΆ, Άλλα ααν ει τριήρη διενοου κυβερνοίν μέλλουΰαν 
νανμαχεϊν , ηρχει αν ΰοι των οννναντών βελτίΰτφ εΐναι 
τά τνυβερνητιτιά , η ταντα μ\ν φαν αν δεϊν νπάρχειν , απέ- 
βλεπες δ* αν εις τους ως άληϋ'ώς άνταγωνιοτάς^ αλλ* ούχ 
ώς νυν είς τους ονναγωνιΰτάς; ων δήπου περιγενεα&αι 
αε δει τοΰοϋτον^ ωβτε μή άξιοϋν άνταγωνίξεβ&αι, άλλα 
τιαταφρονηϋ'έντας αυναγωνίξεο^αί ΰοι προς τους πολεμί- 
ους, εΐ δη τφ οντι γε καλόν τι ^ργον άποδείξαβΰ'αι δια- 
νοεΐ χαΐ άξιον ααυτοϋ τε και της πόλεως. 

ΑΛ. Άλλα μεν δη διανοούμαι γε. 

ΣίΙ. Πάνυ 601 αρα αξίον άγαπαν εΐ των ατ ρατι ω- 

(τών βελτίων εΐ, άλλ' ου προς τους των αντιπάλων ηγε- 
μόνας άποβλέπειν, οπότε έπ είνων βελτίων γέγονας, ακο-^ίΜ.^- ο$γμ$ • 
ί^ πούντα καΐ άΰ-Λουντα προς έτιείνους. ίίαίΐΛΛψβ^Λη*9¥ ι^*/ΐβί^ 

ΑΛ. Λέγεις δΐ τίνας τούτους, ω | Σώκρατες; '^*"^! 1/ 

Σ£1. Ούτι οϊα^α ημών την ΜΟλιν Λαχεδαιμονίοις τε 
καϊ τώ μεγάλω βαβιλεΐ πολεμοϋϋαν Ηάατοτε; 

ΑΛ, Άληϋτί λέγεις, 

XVI* ΣΆ, Ούαούνεϊπερέννφίχειςηγεμών είναι τηβδε 
της πόλεως, προς τους Λακεδαιμονίων βααιλεΐς τιαϊ τους 
Περΰών τον αγώνα ηγούμενος αοι εϊναι όρ&ώς αν ήγοιο; 

ΑΛ, Κινδυνεύεις άλη^ λέγειν, 

ΣΆ, Ουκ, ω 'γα&έ, άλλα προς Μειδίαν βε δει τδν ^,^^ν^,^Χ^^ 
6(^τΌγοτρόφόν άποβλέπειν καΙ άλλους τοιούτους, οϊ τα 
τής πόλεως πράττειν έπιχειρουβιν Ετι τήν άνδραποδώδη, 
φαΐεν αν αΐ γυναίκες, τρίχα Εχοντες έν τη ψνχη ύπ άμου- 



76 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡίΙΤΟΣ. 1«0• 

αίας καΐ οϋπω άποβεβΧψίότες , ϊτι Β\ βαρβαρίξοντες έλη- 
λν^αΰί κολα'ΚΒυαοντΒς την πόλιν, αλλ* ον% αρξοντες, προς 
τοντονς ΰε δει ουαπερ λέγω βλέποντα ΰΰρντον δΐ άμελεΐν-^ 
•καϊ μήτε μαν&άνειν οβα μαϋ^αεως ^χεται^ μέλλοντα το- 
ϋοντον αγώνα άγωνιζεο^αι , μήτε άατιεΐν οΰα δεΐται άΰτιή- 
αεως^ τιαΐ παβαν παραβκενην παρεφιευααμένον οντω^ ιέ- 
ναι ίπϊ τα της πόλεως. 

ΑΛ, 'Αλλ* , ω Σώτιρατες^ δοχεΐς μεν μοι άληϋ•ή λέ- 
γειν, οΐμαι μέντοι τους τε Λακεδαιμονίων ατρατηγονς χαϊ 
τον Περΰών βασιλέα ονδεν διαφέρειν των άλλων. 

ΣίΙ. 'ΑΙλ*, ω αριΰτε, την οίηαιν ταντιγν βτιόπει οΐαν 
ϊχεις. 

ΑΛ, Του πέρι; 

ΣΛ. Πρώτον μίν ποτέρως αν οίει ααυτον μαΧΧον 
έπιμέληΟψ^αι, φοβούμενος τε καΐ οΐόμενος δεινονς αυ- 
τούς είναι η μη; 

ΑΛ, Δήλον οτι εΐ δεινονς οίοίμην, 

ΣΛ. Μών ουν οί^ει τι βλαβήαεο&αι έπιμελη&είς ααντοϋ ; 

ΑΛ, Ουδαμώς, άλλοι και μεγάΐα 6νήϋεβϋ•αι. 

ΣίΙ. Ουκοϋν ^ν μίν τούτο τοαοντο κακόν Εχει η οί- 
ηβις ϋΛτη. 

ΑΛ, Άλη&ή λέγεις. 

Σ£1, Το δεύτερον τοίνυν, οτι καΐ ^&ϋδής έατιν, έκ 
τών εΙκότων ακέ^αι. 

ΑΛ, Πώς δή; 

ΣίΙ. Ποτερον είκΐίς άμείνους γίγνεΰ&αι φύβεις ίν γεν- 
ναίοις γένεαιν η μή; 

ΑΛ, Δήλον οτι έν τοις γενναίοις, 
Ι Σβ.. Ουκοϋν τους ευ φύντας, έάν καϊ ευ τραφώβιν, 
\ ούτω τελέους γίγνεο&αι προς άρετήν; 

ΑΛ. Ανάγκη. 

XVII. Σβ>, Σκετρώμε&α δή, τοις εκείνων τα ημέτερα άν- 
τιτι^έντες, πρώτον μ^ν εί δοκοϋΰι φαυλότερων γενών είναι 



1Μ• ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩ,ΤΟΣ. 77 

οΐ ΛοίΗΒδαιμονΙων ΐίαϊ Περβών βααιλεΐς, η ουκ ί^αμεν ως 
οΐ (άν * Ηρακλέους , οΐ δΐ Άχαιμένονς ί-αγονοι , τό Β* *ίίρα- 
%Χύους τβ γένος χαΐ νό Άχαιμένους εις Περβέα τον Δώς 
αναφέρεται ; 

Ι ΑΛ. Καϊ γοίρ τδ ημέτερον , ω Σωκρατες , εις Έ^ρυ- 
βάχη , το $* Έ^ρυαάιιονς εις Δία. 

ΣΛ, Καϊ γάρ το ημέτερον, ω γενναίε Αλκιβιάδη ^ 
εις ΔαΙδαλον, 6 δΐ Δαίδαλος εις "Ηφαιΰτον τον Διός. 
άΐλα τα μ\ν τούτων άη' αυτών άρξάμενα βααιλεΐς είαϊν 
Ιχ βααιλέων μέχρι Διός, οΐ μίν "Αργούς τε και Λοαεδαί- 
μονός, οΐ δΐ της ΠερϋΙδος τό αεί, πολλάκις δΐ καϊ της 
ΆΰΙας, ωβηερ καϊ νυν ημείς δΐ αυτοί τε ίδιώται καϊ 
ο2 πατέρες, ει δΐ καϊ το^)ς προγόνους αε δέοι χαΐ την 
πατρίδα Ενρναάκους έπιδεΐξαι Σαλαμίνα η την Αιακού 
του Ετι προτέρου Αΐγιναν Άρτοξέρξγι τω ΐΞΐέρξου, πόαον 
αν οί^ει γέλωτα όφλεΐν; αλλ* ορα μη τφ τε γένους ογκω 
έλαττώμεΟ'α των ανδρών καϊ τ^ άλλη τροφή . η ουκ ηβ^- 
οαι τοις τε Λακεδαιμονίων βαΰιλενΰιν ως μεγάλα τα υπάρ- 
χοντα, ων αΐ γυναίκες δημοΰία φυλάττονται υπο των 
εφόρων, όπως εις δύναμιν μη λάϋ^ Ι| άλλου γενόμενος 
6 /3ασιΛεί^$ η έζ ^Ηρακλείδων; 6 δ\ Περαών τοοοϋτον 
υπερβάλλει , ω<ηχ ούδεϊς ύπο^φίαν Εχει ως έξ άλλου αν βα- 
6ΐλευς γένοιτο η έζ αύτοϋ' διό ου φρουρείται η βααι- 
λέως γυνή άλλ' η ύπδ φόβου, έπειδαν δΐ γένηται ο παις 
ο πρεαβύτατος, ονπερ η αρχή, πρώτον μίν ^ορτάξουϋι 
πάντες οΐ έν τη βασιλέως, ων αν αρχή, εΐτα εις τον άλ- 
λον χρόνον ταύτη τη ήμέρ€^ βαΰιΧέως γενέαια απααα <θ^£ΐ 
καϊ εορτάζει ή Άβία * ημών δΐ γενομένων , το του κωμφ- 
δοποιοϋ, ούδ' οΐ γείτονες βφόδρα αίαϋ'άνονται, ω Άλ- /\ 
κιβιάδη. μετά τούτο τρέφεται ο παις οΰχ υπό γυναικός 
τροφού ολίγου ά£/(χ?, άλλ' υπ ευνούχων οϊ αν δοκώβι 
των περϊ βαοιλέα αριατοι είναΐ' οίς τά τε άλλα προατέ- 
τίχκται έπιμέλεΰ^αι του γενομένου, καϊ όπως ο τι χάλΙ(- 



\ 



70 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 11Ϊ» 

ΣίΙ. τι δέ; τά άγα^α ανμφ€ρει η οί; 

ΑΛ. Συμφέρει. 

ΣίΙ. Μνημονεύεις ουν ηερϊ των 8ι%αίων πώς ώμο- 
λογηΰαμεν ; 

ΑΛ, ΟΐμαΙ γε τους τά δίκαια πράττοντας άναγκαϊον 
είναι %αΧα πράττειν. 

ΣΛ. Ονκονν καΐ τους τά τιαλά άγα^ά; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΩ,. Τά δ\ άγα&ά αυμφέρειν. 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΟ,. Τά δί%αια αρα, ώ Αλκιβιάδη, αυμφεροντά έατιν. 

ΑΛ. "Εοικεν. 

ΣΩ,. τι ονν; ταντα ου αν 6 λέγων, έγώ δε 6 ερωτών; 

ΑΛ. Φαίνομαι, ώς ^οιαα. 

ΣίΙ. Ει ουν τις άνίοταται ξυμβονλεύαων εΐτε Ά^- 
ναίοις εϊτε ΙΙεπαρη%'ίοις, οίόμενος γιγνωατιειν τά δίκαια 
και τά άδικα , φήαει δ' εΐναι τά δίκαια κακά ενίοτε , 
άλλο τι η καταγελωης αν αύτοϋ , έπειδήπερ τυγχάνεις καϊ 
ΰύ λέγων οτι ταύτα έΰτι δίκαια τε καϊ Συμφέροντα; 

ΑΛ. *Αλλά μά τους 0'εονς, Σώκρατες, ονκ οΐδα 
^ωγε ονδ' ο τι λέγω, άλλ' άτεχνώς ^οικα άτόπως ϊχοντι. 
τοτΐ μ\ν γαρ μοι ^τερα δοκεΐ ύον έρωτώντος, τοτΐ δΐ άλλα. 

ΣΛ. Εϊτα τοϋτο, ω φίλε, αγνοείς το πά&ημα τι 
ίΰτιν ; 

ΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣΟ,, Οιει αν ονν, εϊ τις έρωτφη ϋε, δύο όφ&αλμονς 
η τρεις ^χεις, καϊ δύο χείρας η τέτταρας, η άλλο τι τών 
τοιούτων , τοτϊ μ\ν ^τερ* αν άποκρίναβ^αι , τοτί δ\ άλλα, 
η αει τα αυτά; 

ΑΛ. Δέδοικα μίν \ ^γωγε ηδη περϊ ίμαυτον, οΐμαι 
μέντοι τά αυτά. 

Σ£1. Ούκοϋν οτι οίαϋ'α; τοντ αϊτιον; 

ΑΛ* Οΐμαι ϊγωγε. 



!«♦ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 71 

Σ£1. Περί ων αρα άκων τάναντέα άποπρίνει, δήλον 
οτι περί τούτων ονχ οϊα^α, 

ΑΛ, Είτίός γε. 

ΣΩ», Ονκύνν •Λαϊ περί των 8ι%αίων ^αϊ άδικων, τιαΐ 
%αΧών αάί αίαχρών τιαϊ πάκων καϊ αγαθών καΐ αυμφε- 
ράντων καϊ μη άποκρινόμενος ψ'^ς πλαναβ%'αι; είτα ου 
δηΧον οτι διά το μη είδένα ι περϊ αυτών , διά ταϋτα 
ηλανα ; 

ΑΛ, "Εμοίγε, 

XIII* ΣίΙ, ^Αρ' ονν ούτω χαϊ ^χεί ; §πειδάν τις τι μη Λ^ί/Λ•^. Λΐ 
είδ^, άναγκαΐον τκρϊ τούτου ηλανάα&αί την 'ψυχήν; <ί//Γ^*/- 

ΑΛ, Πώς γαρ ου; 

ΣΟ,, Τί ουν; οϊα^-α οντινα τρόπον άναβήΰει εις τον 
ούρανόν; 

ΑΛ. Μα άΰ ουκ ϊγωγε. 

ΣίΙ. ^Η καϊ πΐοη^ατοά αου ^η_δό^ περϊ ταϋτα; 

ΑΛ. Ου δήτα. 

ΣίΙ. Το δ' αϊτιον οίο^'α η ίγώ φράαω; 

ΑΛ. Φράαον. 

ΣίΙ. 'Ότι, ω φίλε, ουκ οΓε» αύτο έπίβ ταοϋ'αι ουκ 
έπιοτάμενος. 

ΑΛ. Πώς αυ τούτο λέγεις; 

Σ£1. "Ορα καΐ αύ κοιντ}. α μη έπίΰταααι, γιγνώοκεις 
δΐ οτι ουκ ίπέΰταααι, πλαϊνά περϊ τα τοιαύτα; ωαπερ 
περϊ δ'ψου βκευαΰίας, οΓσΌ'α δηπου οτι ουκ οΐα&α; ^ ^ 7 

ΑΛ. Πάνυ γε; / 

Σεΐ. Πότερον ουν αυτός περϊ ταϋτα δοξάζεις όπως 
χρη ακευάζειν, καϊ πλανά, η τω έπιϋταμένφ επιτρέπεις; 

ΑΛ. Ούτως. 

Σ£1. Τί ^ εΐ έν νηί πλέοις, αρα δοξάξοις αν πότε- 
ρον χρη τον οϊα^α εϊΰω αγειν η Ι|ω, καϊ ατε ουκ είδώς ^ 
πλανωο αν, η τφ κυβερνητί] §πιτρέχΙίας αν ηαυχίαν αγοις; 

ΑΛ. Τφ. κυβερνήτ-η. 



72 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩ,ΤΟΣ, 11β. 

ΣΆ, Ονχ οί^ο; 9τερΙ α μή οΐύ^α πΐανοί, ανηΒρ Βίδτίς 
οτι ονχ οΐΰ^α; 

ΑΛ. Ουτί Ιοίχα. 

ΣίΙ. Εννοείς ονν οτ< χαΐ να αμαρτήματα ίν τη πράξει 
δια ταύτην την αγνοιάν §<ηι, την του μη είδότα ο^εα^'αι 
εΐδέναι; 

ΑΛ. Πώς αν λέγεις τοντο; 

ΣΩ,. Τότε πον ίπιχειρονμεν πράττειν, όταν οΐώμε^α 
είδεναι ο τι πράττομεν; 

ΑΛ, Ναι, 

ΣΛ, "Οταν δέ γέ πού τίνες μη οϊωνται είδέναι, 
αΙΧοις παραδιδόααιν ; 

ΑΛ. Πώς δ* ου; 

2!ίΙ, Ου%οϋν οΐ τοιούτοι των μη είδότων άναμάρ- 
τητοι ξώΰι δια το άλλοις περϊ αντών έπιτρεπειν; 

ΑΛ, Ναι, 

Σ£1, Τίνες ονν οΐ άμαρτάνοντες ; ον γαρ που οΐ γε 
εΙδότες, 

ΑΛ, Ον δητα, 

Σ£1, Έπειδη δΐ οϋ^' οΐ είδότες ον&•' οΐ των μη εί- 
δότων είδότες οτι ονχ ϊααοιν , η άλλοι λείπονται Ι η οϊ μ^ 
είδότες, οίόμενοι δ' είδεναι; 

ΑΛ. Ονχ, αλλά οντοι, 

ΣΟ», Αντη αρα ή άγνοια τών τιακών αίτια τιαϊ ή ίπο- 
νείδΐΰτος ά/ί^αΌ'/οΓ. 

ΑΛ. Ναι, 

ΣΛ, Οντιονν όταν ι^ περϊ τά μέγιατα, τότε χακονρ- 
γοτάτη χαΐ αίΰχΐΰτη; 

ΑΛ, Πολύ γε, 

ΣίΙ. Τι ονν; ^χεις μείξω είπεΐν δικαίων τε χαϊ κα- 
λών κα) άγα%'ών ααϊ ξνμφερόντων; 

ΑΛ. Ου ίήτα. 

ΣΆ, Ουκοϋν περϊ ταύτα ΰν φης πλανάσαι; 



11β* ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡαΤΟΣ, 73 

ΑΑ. Ναι. 



ΣίΙ. Ει δΐ ηλϋίρα, αρ ου δηΧον §ΐί των Εμηροαϋ'εν 
οτί ου μόνον άγνοΒΐς τά μέγιατα, άλλα χαΐ ονχ είδώς 
οί^Βΐ οη^ά είδέναι; 

ΑΛ. Κινδυνεύω, 

ΣίΙ, Βαβαϊ αρα, ω Άλτιιβιάδη, οίον ηά&ος πεπον- 
ιάς* ο ^γώ όνομάξειν μίν όανώ, όμως δε, επειδή μόνω 
έαμέν, ^ητέον. άμα^ί<^ γάρ ξυνοιτιεΐς, ω βέλτιατε, τ^ 
^6Ζά7η^ , ώς 6 λόγος σον %ατ7]γορεϊ %αϊ ΰυ ΰαυτου . διό %αϊ 
αττεις αρα προς τα πολιτιαα πριν παιδευϋ'ήναι. πεπονϋ'ας 
δΐ τοϋτο ου αν μόνος, .άλλα τιαϊ οΐ πολλοί των πραττόν- 
των τα τήβδε της πόλεως, πλην ολίγων γε χο;1 ϋϋως του 
6οϋ επιτρόπου Περικλέους, 

Χΐν* ΑΑ. Λέγεται γε τοι, ω Σώαρατες, ουκ άπό ταυ- 
τομάτου ΰοφος γεγονέναι, άλλα πολλοίς και αοφοϊς αυγγεγο- 
νέναι, καϊ Πυ&οκλείδ'η καϊ Αναξαγόρα ' καϊ νυν Ετι ^ν^^' ή^^ α 
ϋουτος ων Δάμωνι ξύνεϋτιν αύτοϋ τούτου ^νεκα. ' ' 

ΣΛ, Τί ουν; ηδη τινά είδες αοφον ότιουν αδυνα- 
τούντα ποιηααι αΗοΐ' αοφδν απερ αυτός; ωΰπερ ος αε 
έδίδαξε γράμματα, αυτός τε ην αοφος καϊ ϋΐ έποίηΰε 
των τε άλλων οντινα έβούλετο, η γαρ; 

ΑΛ, Ναι, 

ΣΛ, Ούκονν καΐ 0ν ο παρ' εκείνον μα^ών αΧλον 
οΙός τε Εαει; 

ΑΛ, Ναί, 

ΣΛ, Καϊ 6 κι9τίρΐ6τής δΐ καϊ 6 παιδοτρίβης ώβαύτως; 

ΑΛ. Πάνυ γε, 

ΣΛ. Καλόν γαρ δηπου τεκμήριον τοϋτο των έπι- 
ΰταμένων ότιουν, οτι ίπίύτανται, έπειδάν καϊ άλλον οΐοι 
τε ωβιν άποδεϊξαι έπιΰτάμενον. 

ΑΛ, 'Έμοιγε δοκεϊ. 

ΣίΙ, Τί ουν; Εχεις ειπείν, Περικλής τίνα έποίηαε σο- 
φόν, άπο των υΐέων άρξάμενος; Λ^φ, $1^. *4^€^•^>^^' 



74 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩΤΟΣ. 110« 

ΑΑ, Τι ά', βΙ τώ Πε^ικλέονς υΐέε ηλι&ίω έγενέα^ν^ 
α Σωτιρατες; 

ΣΛ, Άλλα Κλεινίαν τον αόν άδελφόν. 

ΑΑ. τι ^ αν αν ΚλεινΙαν λέγοις, μαινόμενον αν- 
^ρωπον ; 

ΣίΙ. Έηειδη τοίννν Κλεινίας μ^ μαίνεται ^ τώ δε 
Πεί^ί-κλέονς νΐέε ήλι^ίω έγενέα^^τμ^, αοϊ τίνα αίτιον αναϋ'ώ- 
μεν δι ο τι αε ούτως ^χογτα περιορα; 

Α Α. *Εγω, οΐμαι, αΙ^τιος ου προβέχων τον νουν. 

Σ£1, 'ΑΙλά των άλλων Ι Άθ"ηναίων ^ των ξένων δού- 
λον η έλεύΰ'ερον είπε, οατις αίτίαν ^χει δια την Περι- 
ηλέους ΰυνονοίαν αοφώτερος γεγονέναι, ωβπερ ίγώ ^χω 
001 ειπείν ^^ά την Ζήνωνος Πυϋ'όδωρον τον Ίαολόχον 
χαΐ Καλλίαν τον Καλλιάδον, ων ^τιάτερος Ζτ^ι^ωι^^ Ιχατόν 
μνάς τελέαας αοφός τε χαΐ έλλόγιμος γέγονξν, 

ΑΑ. Άλλα μα ΔΙ* ουκ ^χω. 

ΣίΙ. Εΐεν τι ουν διανοεΐ ηε^ϊ όίχυτοϋ; ηότερον έάν 
ως νυν ^χεις, ή ίηιμέλειάν τίνα ηοιεΐΰϋ'αι; 

ΑΑ. Κοινή βουλ'η, ω Σώχρατες. Καίτοι εννοώ βον 
εΐηόντος καϊ ξνγχωρώ. δοκοϋβι γάρ μοι οΐ τα της ηόλεως 
πράττοντες ^χτό^ ολίγων απαίδευτοι- εϊναι. 

ΣΩι. Είτα τι δη τοϋτο ; 

ΑΛ. ΕΙ μεν που ηααν πεπαιδευμένοι^ ^δει αντδν τδν 
έπιχειροϋντα αντοΐς άνταγωνίξεΰϋ'αι μα^όντα χαΐ άακή' 
ααντα ίέναι ως έπ* άϋ'λητάς' νυν δ* επειδή χα* ούτοι ιδι- 
ωτικώς έχοντες έληλύϋ'αΰιν έπϊ τοί της πόλεως, τι δει 
άΰκεΐν χαΐ μαν^άνοντα πράγματ' ^χειν; ίγώ γαρ εν οΖ<$α 
Ι οτι τούτων τγι γε φύαει πάνυ πολν περιέΰομαι. 

ΣΩ». Βαβαί, οίον, ω αριΰτε, τοΰτ εΐ^ηιιας' ως ανά- 
ξιον της ιδέας καΐ των άλλων των ΰοι υπαρχόντων. 

ΑΑ, Τί μάλΐΰτα χαΐ πρ6ς τί τοϋτο λ&γεις, ω Σώκρατες; 
^Μ'4' Ατ^ Τ^ ^^' '<^7^^<^^^ υπέρ τε του ΰοϋ μΛ του έμαντού 






1•0. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡαΤΟΣ. 75 

Α Α. Τι δη; 

ΣΩι. Ει ήξίωΰας τον άγώνά αοί εΐναι η^οζ τονς. ίν- 
^άδε ώι/ϋ'^ωηονς. 

ΑΑ. Άλλα προς τίνας μην; 

2^. "Αξιον τοντό γε χαϊ έρέα^αν άνδρα οίόμενον με- 
γαλόφρονα εΐναι. 

Α Α. Πώς λέγεις; ον ηρος τούτους μοι 6 άγων; 

Σϋ, 'Αλλά ααν εΐ τριήρη διενοοϋ κυβερνάν μέλλουΰαν 
ν€[υμαχεΐν^ ηρτιει αν ΰοι των ουνναντών βελτίΰτφ εΐναι 
τα κυβερνητιτίά , η τοτντα μίν φου αν δεϊν ύπάρχειν , απέ- 
βλεπες δ' αν εις τους ώς άληϋ'ώς άνταγωνιΰτάς , άλλ' οΰχ 
ως νυν εις τους ΰνναγωνιΰτάς; ων δήπου περιγενέα&αι 
αε δεϊ τοΰοϋτον, ωΰτε μη άζιοϋν άνταγωνίξεοΰ'αι, αλλά 
καταφρονηϋ'έντας ΰυναγωνίξεΰ&αΐ ΰοι προς τους πολεμί- 
ους, εέ δη τφ οντι γε αολόν τι ϊργον άποδείξαο^αι δια- 
νοεΐ και άξιον ΰαυτοϋ τε και της πόλεως. 

ΑΑ. 'Αλλά μεν δη διανοούμαι γε. 

ΣΛ. Πάνυ 6οι αρα άξιον ά^ο^ττέίν εΐ των στρατιω- 
τών βελτίων £?, άλλ' ου προς τους τών αντιπάλων ηγε- 
μόνας άποβλέπειν, οπότε έιιείνων βελτίων γέγονας, 6%0'/ίΜΜ' όηύ$ 
πούντα %α\ άβκοϋντα προς εκείνους. ί»αί¥•^/>£Λη*9¥ ^^9/ίβI^ 

ΑΛ. Λέγεις δ% τ ίνας τούτους, ω \ Σώκρατες; ^*"^^Λ^' 

ΣίΙ. Ουκ οϊα^α ημών την ,ηόλιν Λακεδαιμονίοις τε 
καϊ τώ μεγάλφ βαβιλεΐ πολεμοϋααν ^κάατοτε; 

ΑΛ, 'ΑληϋΎΐ λέγεις, 

XVI» ΣίΙ. Ούκούνεϊπερέννώίχειςηγεμών εΐναι τηβδε 
της πόλεως, προς τους Λακεδαιμονίων βαΰιλεΐς καϊ τους 
Περΰών τον αγώνα ηγούμενος βοι εΐναι όρΟ'ίος αν ηγοΐο; 

ΑΛ. Κινδυνεύεις άλη^ λέγειν, 

ΣΆ, Ουκ, ω 'γα^έ, άλλα προς Μειδίαν αε δει τον Ατ'Φ^^\^ΧίΙ^ 
όρτνγοτρόφον άποβλέπειν καΐ άλλους τοιούτους, οϊ τα 
της πόλεως πράττειν έπιχειρουβιν Ετι τήν άνδραποδώδη, 
φαΐεν αν αϊ γυναίκες, τρίχα Εχοντες έν τη ψνχη υπ* άμου- 



76 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 1«0• 

βίας χοτΐ οϋηω άηοβεβλψίότες , §τι δΐ βαρβαρίζοντες έλψ 
λν&αΰί κολίΐτίευαοντες την πάλιν , άλλ' ονχ αρζοντες . πρό$ 
τοντονς ΰε δει ουΰπερ λέγω βλέποντα Οΰροτον δϊ άμελεϊν-, 
καΐ μήτε μαν^άνειν οΰα μαϋ^ΰεως ^χεναι^ μέλλοντα το- 
ιούτον αγώνα άγωνίξεα^αι , μήτε άΰκεΐν οΰα δεΐται άοχή- 
αεως, παϊ παοαν παραβκενην παρεοχενααμένον όντως Ιέ- 
ναι έπΙ τα της πόλεως. 

ΑΑ. Άλλ\ ω Σώ-κροίτες, δοχεΐς μέν μοι άληΟ"η λέ- 
γειν, οΐμαι μέντοι τους τε Αατιεδαιμονίων βτροιτηγους %αϊ 
τον Περαών βααιλέα ούδΐν διαφέρειν των άλλων, 

Σ£1, 'Αλλ\ ω αρίΰτε, την οϊηβιν ταντην ΰ%όπει ο&ν 

Α Α. Του πέρι; 

ΣΛ. Πρώτον μίν ποτέρως αν οί^ει ϋαντοϋ μάλλον 
έπιμελη9^αι, φοβούμενος τε %αϊ οίόμενος δεινούς αυ- 
τούς είναι η μη; 

ΑΑ. Δήλον οτι εΐ δε^ΐΌνβ οίοΐμην. 

ΣΆ, Μών ονν οϊει τι βλαβήαεοΟ'αι έπιμελη&είς βαυτοΰ ; 

Α Α. Ουδαμώς, άλλα καϊ μεγάλα ονηαεαϋ'αί, 

ΣίΙ, Ονκοϋν ^ μίν τούτο τοοοϋτο τιακον Εχει η οί- 
ηβις αντη, 

Α Α. 'Αληΰ'ή λέγεις. 

ΣΛ. Το δεύτερον τοίνυν, οτι χαΐ ψευδής έατιν, Ιχ 
τών εΐαοτ ων ΰκέψαι, 

ΑΑ, Πώς δή; 

ΣίΙ. Πότερον είκος άμείνους γίγνεα%•αι φύοεις ίν γεν- 
ναίοις γένεΰιν η μή; 

ΑΑ, Δήλον οτι έν τοις γενναίοις, 

Σβ,. Ούκοϋν τους ευ φύντας, έάν ααΐ ευ τραφώαιν, 
οντω τελέους γίγνεο^αι προς άρετήν; 

Α Α. 'Ανάγτιη. 

XVII. Σ£1, Στιε'ψώμε&'α δή, τοις έαείνων τά ημέτερα αν- 
τιτι^έντες, πρώτον μ%ν εΐ δοπονΰι φαυλοτέρωμ γενών είναι 



ΙΜ. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩ.ΤΟΣ, 77 

6ί ΑοηαΒαιμονίων ιιαϊ Περαών βαοιΧΒΐς, η ονκ ίβμεν ως 
ο2 μίν *Ηραΐίλέους , οΐ δΐ Άχαιμένους ^χγονοι , τ6 δ' *ίίρα- 
τιλέους τε γένος τιαϊ τ6 Άχαιμένους είς Περαέα τον Δώς 
αναφέρεται ; 

Ι ΑΛ. Κάί γοίρ τδ ήμέτερον , ω Σωπρατες , εις Ένρν- 
αάκη , το δ* Έ^ρναάτιονς εις Δία, 

ΣΟ», Κάί γαρ το ημετερον, ω γενναίε Άλτιιβίάδη^ 
εις ΔαίδαΧον, 6 δΐ Δαίδαλος εις "Ηφαιβτον τον Διός. 
άλλα τα μίν τοντοϋν άη' αυτών άρξάμενα βααιλεΐς είΰΐν 
ίκ βαΰΐλέιον μέχρι Διός, οΐ μ^^Αργονς τε τιαΐ Λακεδαί- 
μονος, οϊ δΐ της Περβίδος τό αεί, πολλάκις δΐ καΐ της 
Άβίας, ωαπερ καΐ νϋν' ημείς δΐ αυτοί τε ίδιώται χαϊ 
οΐ ττατέρες. ει δΐ καΙ τους προγόνους οε δέοι -καϊ την 
πατρίδα Ενρνΰάκους έπιδεΐξαι Σαλαμίνα η την Αίακοϋ 
του Ετι προτέρου Αϊγιναν Άρτοξέρξι^ τω ΐΞ}έρξου, πόϋον 
αν οϊει γέλωτα όφλεϊν; άλλ' ορα μη τφ τε γένους ογκφ 
έλαττώμεϋ'α των ανδρών καΐ τ^ αλίγι τροφή . η ουκ ^β^- 
ΰαι τοις τε Λακεδαιμονίων βαοιλεϋβιν ως μεγάλα τοί υπάρ- 
χοντα, ων αΐ γυναίκες δημοοία φυλάττονται ύπο των 
εφόρων, όπως εις δυναμιν μη λάϋ^ έξ άλλου γενόμενος 
6 βααιλείς η έξ ^Ηρακλείδων; ο ά^ Περΰών νοΰοϋτον 
υπερβάλλει , ωατΒ ουδείς ύπο^φίαν ^χει ως έξ άλλου αν βα- 
σιλεύς γένοιτο η έ^ αύτοϋ' διό ου φρουρείται ή |3α(Τ&- 
λέως γυνή άλλ' η υπό φόβου» έπειδαν δΐ γένηται 6 παις 
6 πρεΰβύτατος, ουπερ η αρχή, πρώτον μίν ^ορτάξουϋι 
πάντες οΐ έν τ^ βαΰιλέως, ων αν αρχή, εΐτα εις τδν άλ- 
λον χρόνον ταύττ] ττ} ημέρα βααλέως γενέαια απαϋα <θ^ει 
χαΐ ϊορτάζει ή Άαία * ημών δ\ γενομένων , το του κωμφ- 
δοποιου, ούδ' οΐ γείτονες ϋφόδρα αισθάνονται, ω Άλ- Χ, 
τίφιάδη. μετά τούτο τρέφεται ο παις ούχ υπό γυναικός 
τροφού ολίγον αξίας, άλλ' υπ ευνούχων οϊ αν δοκώαι 
των περί βασιλέα άριστοι εϊναι* οΐς τά τε άλλα προστέ- 
τακται έπιμέλεσθαι τον γενομένου, καΐ όπως ο τι χάλλι- 



78 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡίΙΤΟΣ. Ά99. 

<ίτο9 ϊϋται μηχοιναό^'αι^ άναπλάττοντας τά μέλη τον παΐτ 
βος καϊ ΐΜχτοο^ονντας' χαϊ ταύτα δρώντες ίν μεγάλΐ] τιμή 
Βίΰίν. έπειδάν δΐ ίπτέτεις γένωνται οΐ ηαΐδες^ έπΙ τονς 
ΐππονς τιαΐ ίπϊ τους τούτων διδαΰκάλους φοίτώαι^ χαΙ 
ίπϊ ταζ Οτιρας άρχονται ίέναί . ^1^ ^Λτά δΐ γενόμενον 
ίζών τον παΐδα ηαραλαμβάνονβιν ους έχεΐνοι βααιλείονς \ 
παιδαγωγούς όνομάξονΰιν είαΐ δε ίξεύίεγμένοι Περαών οί 
αριβτοι δόξαντες έν ηλικία τέτταρες , ο τε βοφώτατος χαΐ 
ο διτιαιότοετος και 6 αωφρονέατατος χαϊ 6 άνδρειότατος. 
Ι ων 6 μεν μαγείαν τε διδάΰτιει την Ζωροάΰτρον τον ^ίΐρο- 
μάζον — ^βτι δε τούτο ^εών θεραπεί α — , διδάατιει δε 
-^" χαΐ τά βαβίλίκά ' 6 δε δικαιότατος άληϋ-ενειν άιά παντός 
του βίου' ο άε οωφρονέατατος μηδ* νπδ μιας αρχεαϋ•αι 
των ηδονών, ΐνα έλεύ&ερος είναι έϋ•ίζηται τιαϊ όντως βα- 
ΰιλενς, άρχων πρώτον τών έν αντω, αλλά μη δουλενων' 
ο ^£ άνδρειότατος άφοβον ααι άδεά παραΰπενάζων , ώς 
όταν δείαη δοϋλον οντά. αοι δ' , ω Αλκιβιάδη, ΠερίΜλης 
ίπέΰτηβε παιδαγωγόν τών οίκετών τον άχρειότατον νηο 
γήρως, Ζώπνρον τον Θράκα, διήλ^ον δε και την άλλψ 
αν 601 τών άνταγωνίβτών τροφην τε χα^ παιδειαν , ει 
μη πολύ ϊργον ην χαΐ άμα ταντα Ικανά δηλώααι καϊ 
τάλλα οαα τούτοις ακόλουθα, της δΐ βης γενέβεως, ω 
Αλκιβιάδη, καΐ τροφής καϊ παιδείας, η άλλου ότονονν 
Αθηναίων, ως ^πος είπεϊν , ονδενϊ μέλει, ει μη εΐ τις 
^^ί^Μό' έύ αοττις α ου τυγχάνει ων. ει δ* αν έ^έλεις εις πλούτους 
άποβλέ^αι καϊ τρυφάς καϊ έβ&ήτας Ιματίων &' έλξεις καϊ 
μύρων άλοιφάς καϊ θεραπόντων πλήθους άκολου&ίας την 
τε άλλην α^^ότι^τα την Περαών, αίΰχυνθείης αν έπϊ σεαντώ, 
αίβθόμενος οΰον αυτών ελλείπεις. 

XVIII. Ει δ' αν έθελήΰεις εις ΰωφροαύνην τε χαι 
κοαμιότητα άποβλέ^αι καϊ εύχέρειαν καϊ εύκολίαν καϊ με- 
γαλοφροΰύνην καϊ εύταξίαν καϊ άνδρίαν καί καρτερίαν 
καϊ φιλοτωνίαν καϊ φιλονικίαν καϊ φιλοτιμίας τάς Αακε- 



198. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩΤΟΣ. 79 

δαιμονίων, ηαΧ Βα αν 'ηγνααιο ΰαυτ όν ηάΰι τοΐζ τοίού-•^^^^*^^^* 
τοις. εί δ' αν τι %αϊ πΐούτφ προΰίχΒΐς καΙ τιατά τοντο 
οϊ^ει τι είναι, μηδΐ τοντο ημΐν α^^ητον ^ατω, ίάν πως 
αία&γι ον εΐ. τοντο μεν γοίρ εί έ&έΧεις εις τονς Λα^εδαιμο- ί^^ί ,ο^'» Λ/ ν'Ι>*} 
νιων ηλοντονς ίδεϊν , γνώαει οτι πολν τάν^άδε των Ικ€Γ//^/'/'''**^ 
ίλλείηει. γήν μίν γαρ οαην ^χουαι της Ό•* ίαντών καΐ Μεΰ- 
οηνης, ονδ* αν είς άμφιαβητήβειε των τ^δε πλή9'ει ούδε 
άρετη, ούδ* αν άνδραπόδων τιτήβει, των τε αΙΧων Ή,αϊ 
των ΕΙλατνί'κών, ονδΐ μην ΐηηων γε, ονδ' οα' άλλα βο- 
ακήματα κατά Μεΰβήνην νέμεται, άλλα ταντα μ\ν πάντα 
ίώ χαίρειν, χρνϋίον δ\ %αϊ άργνριον οντι ϊβτιν ίν πάβιν 
^^Ελληβιν οβον έν Λααεδαίμονι ίδέα' πολλάς γαρ ηδη γε- 
νεάς είβέρχεται μΙν αντόοε έξ απάντων των ^Ελλήνων, 
πολλάκις δε χαΐ ^χ των βαρβάρων , εξέρχεται δΐ ονδαμοοε , 
άλλ' άτεχνώς ϋατά τον ΑΙβώπον μν&ον \ ον ή άλώτΐηξ 
προς τον λέοντα εϊπε, και τον είς Λακεδαίμονα νομίσμα- 
τος είύιόντος μεν τα ΐχντ} τα έτιεΐαε τετραμμένα δήλα, 
§ξιόντος δΐ ονδαμτ} αν τις ϊδοι, ωβτε εν χρή είδέναι οτι 
%αϊ χρνβω 'καΐ άργνρω οΐ έκεΐ πλοναιοότατοί είΰι των '£λ- 
λήνων , τίαϊ αντών εκείνων 6 βαβιλενς' Ικ τε γαρ των 
τοιούτων μέγιδται λήιρεις καΐ πλεΐβταί είύι τοις βαΰιλεν- 
αιν. ίτι δε και 6 βαβιλικος φόρος ονκ ολίγος γίγνεται^ 
δν τελοϋΰιν οΐ Λακεδαιμόνιοι τοις βαβιλεναι. καΐ τα μ^ 
Λακεδαιμονίων ως προς ^Ελληνικοΐβς μΙν πλοντονς με- 
γάλα, ως δΐ προς τονς Περαικονς καϊ τον ίκείνων 
βαβιλεως ονδέν' έπεί ποτ έγώ ηκοναα ανδρός άξιο- 
πίΰτον των άναβεβηκότων παρά βαΰιλέα, ος ^φη παρελ- 
&εΐν χώραν πάνν πολλην καΐ άγαϋ-ήν, ίγγνς ημερηΰίαν 
οδόν, ην καλεΐν τονς ^πιχωρίονς ξώνην της βαοιλεως γυ- 
ναικός • είναι δε καϊ αλλην ην αν καλεΐβ&αι καλνπτραν , 
καϊ άλλους πολλονς τόπους καλονς καϊ άγα^ονς είς τον 
κόβμον ίξ'ηρημένονς τον της γυναικός, και ονόματα ^χειν 
^κάατους των τόπων από ίκάβτου των κόΰμων. ωβτε οι- 



80 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡίΙΤΘΣ. 1•41» 

μαι ^γοί, ΒΪ τις ΒΪποι τζ βαΰιλέως (Αητ^ί^ ^έ^ξον 91 γν- 
ναικί, Άμήστριδι^ οτι 'Ερ νφ §χΒΐ ΰοϋ τφ νϊίϊ άντιτάττε- 
69'αι ο Δεινομάχης νΐός^ τ) ϊΰτι τίόβμος Ιόως αξίος μνών 
πεντήχοντα, βΙ πάνυ πολλού, τφ 8' νΐέί αυτής γης πλε- 
υρά 'ΕρχΙαβιν ούδί τριαηόοια, &(χνμάααι αν οτφ ποτί 
πιατεύων ίν νφ ¥χΒΐ ούτος 6 'Αλ'αιβίάδης τω Άρτοξέρξ^ 
διαγωνίξεαΟ'αι, ααϊ οΐμαι αν αυτήν είπεΐν οτι Ουκ Ισ<&' 
οτφ αλλω πιατεύων ούτος 6 άνηρ επιχειρεί πλην επιμέ- 
λεια τε καϊ ΰοφια * ταϋτα γαρ μόνα άξια λόγου έν "Ελλψ 
ΰιν . έπεϊ εϊ γε πύ^οιτο οτι 6 Άλχιβιάδης οντος νυν επι- 
χειρεί πρώτον μίν ^τη ουδέπω γεγονώς ΰφόδρα είκοΰιν, 
έπειτα παντάπαΰιν απαίδευτος, προς δΐ τούτοις, του 
^ραβτοϋ αύτω λέγοντος οτι χρη πρώτον μαΟ•6ντα χαΐ ίπι- 
μεληΟ•έντα αυτού ααϊ άύϋηΰοντα ούτως ίέναι διαγωνιού- 
μενον βααιλΒΪ , ούτι έ&έλει, αλλά φηβιν έξαριιεΐν χαΐ ώς 
^χει , οϊμαι αν αυτήν %'αυμάύαι τε %άί ίρίΰ%αι Τι ουν 
ποτ ϊβτιν οτφ πιβτεύει το μειράαιον; εΐ ουν λεγοιμεν οτι 
τιάλλει τε χαι μεγέ^ει %αϊ γένει 'κοά,^πλούτφ %αΙ φύβει της 
ψνχής, ήγηααιτ αν ημάς, ω Αλκιβιάδη , μαίνεΰ^'αι προς 
τά παρά ΰφίΰιν άποβλέ^ραΰα πάντα τοί τοιαύτα, οϊμαι δ^ 
τιαν Λαμπιδώ, την Αεωτυχίδου μΙν θυγατέρα, \ Αρχιδάμου 
δΐ γυναϊπα, "Αγιδος δΐ μητέρα, ο*1 πάντες βαΰιλεϊς γρ/ό- 
ναΰι, 9'ίχυμάΰαι αν %αι ταύτην είς τά παρά ΰφίβιν υπάρ- 
χοντα άποβλέψαβαν , ει ύύ έν νφ ^χεις τω υΐεϊ αύτης δια- 
γωνίζεα^αι ούτω κακώς ηγμένος. καίτοι ουκ αίσχρόν δο- 
κεϊ είναι, ει αΐ τών πολεμίων γυναίκες βέλτιον περϊ ημών 
διανοούνται, οίους χρη οντάς ΰφίΰιν έπιχειρεΐν , η ήμεις 
περϊ ημών αυτών; άλλ' , ω μακάριε, πει^όμενος έμοί τε 
καϊ τω έν Δελφοΐς γράμματι, Γνώ&ι ααυτόν, οτι ού- 
τοι ήμϊν είαΐν αντίπαλοι, άλλ' ούχ ους ΰύ οίεΐ' ων αλλφ 
μΙν ουδ' αν ^νϊ περιγενοίμε&α , εί μή επιμέλεια τε αν κάί 
τέχντ]. ών ΰύ εί άπολειφ^^ΰει, καΐ τού όνομαΰτδς γενέ- 



1«4• ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡ£ΙΤΟΣ. 81 

α^αι άπολειφ&ήαει έν "Ελληαί τε καΐ βα^βάροίς, ου μοι 
δοκεΐς ίραν ώς ουδείς άλλος άλλου. 

XIX. ΑΛ. Τίνα ουν χρή την έπψέλειαν , ω Σώκράτες, 
ποιεΐα&αι; ^χεις ίξηγήβαα&αι ; παντός γαρ μάλλον ^οιτιας 
άλη^ή είρηηότι. 

ΣΛ, Ναί' άλλα γαρ ΤΛΟΐντ} βουλ'η φτινι τρόηω αν 
ο τι βέλτκίτοι γενοιμε^α ' έγώ γαρ τοι ου περί μίν αοϋ 
λέγω ω^ χρή ηαιδευ^ήναι , ηερϊ έμοϋ δε ου. ου γαρ ^ΰ^' 
οτο) αον διαφέρω πλην γε ενί. 

ΑΛ. Τίνι; 

ΣίΙ. *0 επίτροπος 6 έμός βελτίων έατί καΐ βοφώτερος 
η Περικλής 6 αός. 

ΑΛ. Τις ούτος, ω Σωηρατες; 

ΣΛ. Θεός, ω Άλ'κιβιάδη, οαπερ αοί με ονκ εϋα 
προ τήΰδε της ημέρας διαλεχ^ναΐ' φ καΐ πιϋτευων λέγω 
οτι η επιφάνεια δι ούδενος άλλου οοι ^αται η δι έμοϋ. 

ΑΛ. Παίζεις, ω Σώτιρατες. 

ΣίΙ. *Ιΰως ' λέγω μέντοι άληϋ'η , οτι επιμελείας δεόμε^α, 
μάλλον μ\ν πάντες αν%•ρωποι, άτάρ νώ γε καΙ μάλα βφοδρα. 

ΑΛ. "Οτι μ\ν ίγω, ου ψεύδει. 

ΣΛ. Ουδέ μην ογ* γ' έγώ. 

ΑΛ. Τι ουν αν ποιοΐμεν; 

ΣΛ. Ουκ άποκνητέον ούδε μαλατιιΰτέον , ω εταίρε. 

Α Λ. Ούτοι δη πρέπει γε, ω Σωηρατες. 

ΣίΙ. Ου γάρ, άλλα ΰτιεπτέον τιοιν^. και μοι λέγε* 
φαμίν γάρ δη ώς αριΰτοι βούλεαϋ-αι γενέα&αι, η γάρ; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΛ. Τίνα άρετήν; 

ΑΛ. Δήλον οτι ηνπερ οΐ άνδρες οΐ άγα&οί. 

Σ Λ. 01 τί άγαμοι ; 

ΑΛ. Δήλον οτι οΐ πράττειν τα πράγματα. 

ΣΛ, Ποια; άρα τα Ιππικά; 

ΑΛ. Ου δήτα. 
ΡίΛΤΟ 11^ ^ 



82 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩ,ΤΟΣ. 1«5« 

ΣΆ. Παρά τους Ιππαιονς γαρ αν ν^μεν; 

ΑΛ. Ναι. 

Σ£1, Άλλα τα ναυτικά λέγεις; 

ΑΑ. Ον. 

ΣΛ. Πάρα τους ναυτικούς γαρ αν "ημεν ; 

ΑΛ. Ναι, 

ΣίΙ. 'Αλλα ηοΐα; α τίνες πράττουβιν; 

ΑΛ. "Απερ 'Α^ναίων οΐ τιαλοϊ κάγα&οί. 

Ι ΣΛ. Κάλους δ^ ηάγαϋΌυς λέγεις τους φρόνιμους η 
τους άφρονας; 

ΑΛ. Τους φρόνιμους. 
ι Σίί. Οναουν ο Βηαστος φρόνιμος, τούτο άγα%•6ς; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. *Ό ^^ άφρων, πονηρός; 

ΑΛ. Πώς γάρ ον; 

ΣΛ. Αρ* ουν ο ΰκυτοτόμος φρόνιμος εί^ υποδημάτων 
έργααίαν; 

ΑΛ. Πάνυ γε, 

ΣίΙ. Άγαμος αρα είς αυτά ; 

ΑΛ. 'Αγαϋ'ός. 

ΣΆ. Τι δέ; εις Ιματίων έργααίαν ουκ άφρων 6 βκυ• 
τοτόμος ; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΟ». Κααός αρα εις τούτο; 

ΑΛ. Ναι. 

Σ£1. *0 αι;τ09 αρα τοντφ γε τω λόγω κακός τε καϊ 
άγαϋ'ός. 

ΑΛ. Φαίνεται. 

XX. ΣΛ, Η ουν λέγεις τους άγαμους άνδρας εί- 
ναι καϊ κακούς; 

ΑΛ. Ου δήτα. 

ΣίΙ. Άλλα τίνας ποτέ τους άγαμους λέγεις; 

ΑΛ. Τους δυναμένους ϊγωγε αρχειν έν τ^ πόλει. 



!•«♦ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩΤΟΣ. 83 

Σίί. 'Ον δηηου ΖΛηων γε; 

ΑΑ. Ον Βήτα. 

Συ, ΆϊΧ ανθρώπων; 

ΑΑ. Ναι. 

Σεΐ. Αρα τιαμνόντων; 

ΑΑ. Ου. 

ΣίΙ. Άλλα ηλεοντων; 

ΑΑ. Ου φημι. 

ΣΛ. Άλλα &εριξόντων; 

ΑΑ. Ου. 

ΣίΙ. Άλλ' ούδίν ηοιονντων η τι ποιούντων; 

ΑΑ. Ποιούντων λέγω. 

ΣίΙ. Τι; πειρώ καΐ ^μοί δηλώααι. 

ΑΑ. Ουκοϋν των καϊ βυμβαλλόντίον ^(χυτοΐς ϋάί χρω- 
μένων άλλήλοις, ωβπερ ήμεΐς ξώμεν έν ταΐς πόλεΰιν. 

ΣΛ. Ουχουν άνΟ'ρώηων λέγεις αρχειν άν&ρώποις ^ρω- 
μένΰον; 

ΑΑ. Ναι. 

ΣΛ. ^Αρα ίίελΒυΰτων χρωμένων ίρέταις; 

ΑΑ. Ου δήτα. 

ΣΛ. Κυβερνητιτιή γαρ αυτή γε αρετή; 

ΑΑ. Ναι. 

ΣΛ. Άλλ' άν&ρώπων λέγεις αρχειν αύλτιζών^ άν&ρώ- 
ποις ηγουμένων ωδής τιαΐ χρωμένων χορ^ταις; 

ΑΑ. Ου δήτα. 

ΣΛ. Χοροδιδαΰτιαλιτιή γαρ αυτή γ' αυ; 

ΑΑ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ. Άλλα τι ηοτε λέγεις χρωμένων ανθρώπων άν- 

Ο'ρώηοις οΐόν τ' εϊναι αρχειν; 

ΑΑ. Κοινωνούντων ϊγωγε λέγω ηολιτείας %α\ αυμ- 
βαλλόντων ηρος αλλήλους, τούτων αρχειν των έν τ^ 
πόλει. 

[φ ΣίΙ. Τις ουν αυτή ή τέχνη; ωαπερ αν εϊ ΰε 



/»•!,,■':-• /•; * 



84 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 19β. 

^{^οίμ'ψ πάλιν τα ννν δη, Κοινωνουνταον νειυτιλίας ίπί- 
αταα^αι αρχειν τΙς ηοίΒΪ τέχνη; 

ΑΛ^ Κυβερνητική, 

22β. Κοινωνούντων δΐ ωδής, ώς νυν δη ίλέγετο, τις 
έηιΰτήμη ποιεί αρχειν; 

ΑΛ. "Ηνπερ ου άρτι Ελεγες, ή χοροδιδ αοπαλία. 

ΣΛ. Τί δε; πολιτείας κοινωνούντων τίνα καλείς έπι- 
ΰτήμην ; 

ΑΛ. ΕύβουλΙαν ϊγωγε, ω Σώκρατες. 

ΣΛ. Τί δε; μών αβουλία δοκεΐ εϊναι ή των κυ- 
βερνητών; 

ΑΛ. Ου δήτα. 

ΣΩ.. Άλλ' ευβουλία; 

ΑΛ. "Εμοιγε δοκεΐ, Ι εΐς γε τδ αώξεαΟ'αι πλέοντας. 

ΣίΙ. Κίχλώς λέ/εις. τί δε, ην αυ λέγεις εύβουλίαν, 
ε^ "^έατνν; 

ΑΛ. Εις το αμεινον την πόλιν διοικεϊν καϊ αώζεαϋ'αι. 

ΣΆ. "Αμεινον δΐ διοικείται και ΰώξεται ΐίνος^τια^ια- 
γιγνομένου ή άπογιγνομένου ; ωαπερ αν εΐ ΰύ με Εροιο 
"Αμεινον διοικείται αώμα καϊ αώζεται τίνος παραγιγνο- 
μένου η άπογιγνομένου; εϊποιμ αν οτι ύγιείας μεν πάρα- 
γιγνομένης , νόβου δΐ άπογιγνομένης . ου καϊ αυ οϊει όντως; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. Και εϊ με αυ ϊροιο Τίνος δ\ παραγιγνομένου 
αμεινον όμματα ; ώααύτως εϊποιμ αν οτι οι^εως μεν παρα- 
γιγνομένης, τυφλότητος δΐ άπογιγνομένης. καϊ ωτα δΐ 
κωφότητος μίν άπογιγνομένης , ακο^^ ^έ βγγιγνομένης 
βελτίω τε γίγνεται καϊ αμεινον θεραπεύεται, 

ΑΛ. ΌρΟ'ώς. 

ΣίΙ. Τί δε δη πόλις; τίνος παραγιγνομένου καϊ άπο- 
γιγνομένου βελτίων τε γίγνεται καϊ αμεινον &'ερ€χπεύεται 
καϊ διοικείται; 

ΑΛ. Έμοϊ μϊν δοκεΐ, ω Σωκρατες, όταν ^ύίία μεν 



1«β• ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡβ,ΤΟΣ. 85 

ίχυτοΐς γίγνηται προς άίληίονς, τ ο μιβεΐν δΐ τιαϊ στααιά - 
ξΒίν άηογίγνηται, 

ΣΆ. Αρ' ούν φιΧίαν Χέγης όμόνοιαν η δίχό νοιαν ; 

ΑΑ. ^Ομόνοίον. 

ΣΛ. Δια τίνα ονν τέχνην όμονοοϋαιν αΐ πόλεις περί 
άρίϋ'μούς; 

ΑΛ. Δια την άρι&μητικήν. 

ΣίΙ, Τι δέ; οΐ ίδιωται ου δια την αντην; 

ΑΛ. Ναι. 

Σ£1. Οντιονν %αϊ αντ6ς αντω ^αατος; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΆ. Δια τίνα δ\ τέχνην Βχαατος αντος αντω ομο- 
νοεί ηερί ΰπι%•αμης καΙ πήχεος, οΛότερον μείζον; ον διά 
την μετρητικήν; 

ΑΛ. Τί μην; 

ΣΛ. Ονηουν καϊ οΐ ίδιώται άλλήλοις ϋαϊ αϊ πόλεις; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΑ. Τί δΐ περϊ ατα&μον; ονχ ώΰαύτως; 

ΑΛ. Φημί. 

ΣΑ. ^Ην δΐ δή ΰν λέγεις όμόνοιαν, τις έβτι καϊ περϊ 
τον ; καϊ τις αντην τέχνη παραοκενάξει ; καΐ αρα ηπερ πά- 
λει, αντη καΙ ίδιώτ'η, αντφ τε προς αυ τόν καϊ προς 
άλλον ; 

ΑΛ. Εικός γέ τοι. 

ΣΆ. Τις ονν ^ατι; μη κάμης άποκρινόμενος , αλλά 
προ9νμον είπεϊν. 

ΑΛ. 'Ε/ώ μίν οϊμαι φιλίαν τε λέγειν χαϊ όμόνοιαν, 
ηνπερ πατήρ τε νϊον φιλών ομονοεί και μήτηρ , τιαϊ αδελ- 
φός άδελφω καΐ γννη άνδρί. 

XXII• ΣΆ. Οι^ει αν ονν, ω Αλκιβιάδη, άνδρα 
γνναικϊ περί ταλαβιονργίας δνναα&αι όμονοεϊν, τον μη 
έπιΰτάμενον τγι ίπισταμέντ]; 

ΑΛ. Ου δήτα. 



86 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡίΙΤΟΣ. 1Μ• 

ΣΛ, Ουδέ γε δεΐ ουδέν γνναίκέίον /άρ τοντό γε 

ΑΑ. Ναί. 

ΣΩι. Τέ δε; γννη άνδψϊ ηερϊ όπλιτικης \ δνναι,τ αν 
ομονοεΐν μη μαΟΌναα; 

ΑΑ. Ον δήτοί. 

ΣΛ. Άνδρεΐον γά(^ τοντό γε Ι^ΰως αν φαίης αν είναι. 

ΑΑ. "Εγωγε. 

ΣίΙ. "Εΰτιν αρα τα μ^ν γυναικεία, τα δΐ ανδρεία 
μαΟ"ηματα χοητα τον ύον Χόγον. 

Α Λ. Πώς δ* ου; 

ΣΛ. Ου% αρα ϊν γε τούτοις έβτιν ομόνοια γυναιξί 
προς άνδρας. 

ΑΑ. Ου. 

ΣίΙ. Ούδ* αρα φιλία, ε^περ ή φιλία ομόνοια ην. 

ΑΑ. Ου φαίνεται. 
Ι ΣίΙ. *Ηι αρα αί γυναίκες τα αυτών πράττουβι ν, ου 
φιλουνται ύη6 των ανδρών. 

ΑΑ. Ουκ ^οικεν. 

ΣΛ. Ουδ* αρα οΐ άνδρες ν«6 τών γυναικών, ^ τα 
αυτών. 

ΑΑ. Ου. 
1 ΣΟ». Ονδ* αυ αρα ταΰττι οικούνται άΐ πόλεις, όταν 
τα αυτών εκαΰτοι πράττωαιν. 

ΑΑ. Οϊμαι ^γωγε, ω Σώκρατες. 

ΣΟ,. Πώς λέγεις, φιλίας μη παρούΰη ς,, ης φαμ^ 
γιγνομένης ευ οίκεΐΰ^α ι τάς πόλεις, άλλως δε ου; 

ΑΑ. Άλλα μοι δοκεϊ καϊ κατά τούτο αύτοΐς φιλία 
έγγίγνεβϋ'αι, οτι τα αυτών ^κάτεροι πράττουβιν. 

ΣΩι. Ουκ άρτι γε. νυν δΐ πώς αυ λέγεις; ομονοίας μη 
ίγγιγνομένης φιλία έγγίγνεται; η οϊόν τε όμόνοιαν γίγνε- 
ΰ&αι περϊ τούτων ων οΐ μϊν ϊύαύΐν, οϊ δ' ου; 

ΑΑ. Αδύνατον. 






1•β• ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡβ,ΤΟΣ. 87 

ΣΛ. Δίκαια δΐ ηράττουΰιν η άδικα, όταν τά αντών 
^τΛ,αατοι ηράντωβιν; 

Α Α. Δίχαια' ηώς γαρ ον; 

ΣΛ, Τα δίκαια ονν ηραττόντων έν τ^ πόλει των 
πολιτών φιλία ονκ έγγίγνεται ηρος αλλήλους; 

ΑΑ, Ανάγκη αν μοι δοκεΐ εϊναι, ω Σώκρατες, 

ΣΆ, Τίνα ονν ποτΙ λέγεις την φιλίαν η όμόνοιαν, 
ηερϊ ης δει ήμας βοφονβ τε εΐναι %αΙ ενβονλονς, ?να 
άγα&οΐ άνδρες ωμεν; ου γαρ δύναμαι μα&έϊν ονΌ"* ήτις 
ουτ' έν οΐΰτιΰι ' τοτ^ μ^ γαρ έν τόΐς αντοΐς φαίνεται 
ίνονΰα, τοτΐ δ* ον, ώς §κ τον βον λόγου. 

ΧΧΙΟ• ΑΑ. Άλλα μα τους &εονς, ω Σώκρ/χτες, 
ονδ* αντός οϊδα ο τι λέγω, τιινδννενω δε καΐ πάλαι λελη- 
Ό'βναι έμαυτόν αίαχιΰτα ^χων. 

ΣίΙ. Άλλα χρη ϋ•αφ^εΐν, εΐ μίν γαρ €ίυτ6 ^β&ον πε- 
πον&ώς πεντηκονταετής , χαλεπόν αν ην αοι έπιμελ'φηναι 
ΰαντοϋ' νυν δϊ ην ^χεις ήλικίαν , αυτή έατϊν έν ^ δει 
αυτό αίΰϋ'έΰϋ'αι. 

Α Λ. Τι ουν τόν αία&όμενον χρί^ ποιεϊν, ω Σώκρατες; 

ΣίΙ. Άποκρίνεΰϋ'αι τα ερωτώμενα, ω Αλκιβιάδη, και 
έάν τοϋτο ποιτίς, αν ^εός έ&έλτ], εϊ τι δει κα\ τ^ έμ'η 
μαντεία πιβτεύειν, ΰν τε κάγώ βέλτιον αχήαομεν. 

ΑΑ. "Εαται ταντα Βνεκά γε τον έμ^ άποκρίνεΰ^αι. 

ΣΛ. Φέρε δη , τι έατι το δαύτου έπιμελεΐΰϋ-αι ; — 
μη πολλάκις λά&ωμεν ουχ ημών \ αυτών έπιμελούμενοι , 
οίόμενοι δέ — καϊ πότε αρα αύτο ποιεί άνθρωπος; αρα 
όταν τών αυτού έπιμεληται, τότε καϊ ίαυτοΰ; 

ΑΑ. ΈμοΙ γουν δοτιεϊ. 

ΣΛ. Τι δ αϊ; ποδών άνθρωπος πότε ^ττιμεΑειταί ,* άρ 
όταν έκείναον έπιμελήται α έΰτι τών ποδών; 

ΑΑ. Ου μανΟ'άνω. 

ΣίΙ. Καλείς δέ τι χερός ; οίον δακτύλων ϊοτιν ότου 
αν άλλον τών του ανθρώπου φαίης η δακτύλου; 



τ ϊ 



' 



88 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡίΙΤΟΣ. 1Μ« 

ΑΑ. Ου δητα. 

ΣίΙ. Ονκουν καΐ ποδός υπόδημα τον 'αύτον τρόπον; 

ΑΑ. Ναι. 

Σβ,. ^Αρ ουν όταν υποδημάτων ίπίμΒΐώμε&•α , τότε 
ποδών έπιμελουμΒϋ'α; 

ΑΑ. Ου πάνυ μαν^άναί, ω Σώχρατες. 

ΣίΙ. Τι δε, ω Άΐκιβιάδη; όρ^ώς έπιμελεΐαΟ'αί χαλεϊς 
τι ότουουν πράγματος; 

ΑΑ. ^Εγίογε. 

ΣΛ. Αρ' ουν όταν τις τι βέλτιον ποιη, τότε όρ^ν 
λέγεις ίπιμεΧειαν; 

ΑΑ. Ναι. 

ΣΆ. Τις ουν τέχνη υποδήματα βελτίω ποιεϊ; 

Α Λ. Σκυτική. 

ΣίΙ. ΣκυτίΗ^ αρα υποδημάτων έπιμελούμε^α ; 

ΑΑ. Ναι. 

ΣΛ. ^Η καϊ ποδός ΰκυτικη; η εκείνη ^ ΐίόδας βελτίους 
ποίοϋμεν ; 

ΑΑ. Εκείνη. 

Σίί. Βελτίους δε πόδας ουχ ηπερ καΐ το άλλο ΰώμα; 

Α Α. 'Έμοιγε δοκεΐ. 

ΣΩ,. Αυτή δ' ου γυμναατική ; 

ΑΛ. Μάλιύτα. 

ΣΣί. Γυμί^αβτικη μ\ν αρα ποδός έπιμελούμε^α , οκυ- 
τικη δε των του ποδός; 

ΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣΩ,. Καϊ γυμναατική μεν χειρών, δακτυλιογλυφία δΐ 
τών της χειρός; 

ΑΛ. Ναι. * 

ΣΩι. Και γυμναατική μ\ν αώματος, υφαντικτί δε χαΐ 
ταϊς αλλαις τών του αώματος; 

ΑΛ. Παντάπααι μίν ουν. 



1«9. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩΤΟΣ. 89 

ΣΛ. ΑλΙγι μ\ν αρκ τέχνίβ αντοϋ ^κάβτον §πίμ£λού' 
με&α, αλΧτ^ δ^ των «ΐΐτον. 

ΑΛ. Φαίνεται. 

Σ Λ. Ονχ αρα όταν των ααντον ίπιμελ^, ααντοΰ 
ίπιμελεΐ. 

ΑΛ. Ουδαμώς. 

ΣΛ. Ον γαρ ή αύτη τέχνη, ώς ^οιπεν, τ] τις αν 
αντοϋ τε ^πιμεΧοΐτο γ,άί των αντου. 

ΑΛ. Ον φαίνεται. 

XXIV• Σίί. Φέρε δή, ηοία ηοτ αν ημών αντών 
έπιμεληΟ'είημΒν ; 

ΑΛ. Ονκ εχω λέγειν. 

ΣΛ. Άΐλά τοοόνδε γε ώμολόγηται, οτι ονχ 17 αν 
των ημετέρων τιαΐ οτιονν βέλτιον ποιοΐμεν, άΐλ' η ημοίς 
αυτούς; 

ΑΛ. 'Αληϋ"η λέγεις. 

Σ£1. Η ονν ^γνωμεν αν πάτε τις τέχνη υπόδημα 
βέλτιον ηοιεϊ, μη είδότες υπόδημα; 

ΑΛ. *Αδννατον. 

ΣίΙ. Ουδέ γε τις τέχνη δατιτνλίους βελτίονς ποιεϊ, 
άγνοονντες δακτύλιον. 

ΑΛ. Άληϋ^^. 

ΣΛ. Τι δέ; τις τέχνη βελτίω ποιεΐ αντόν, αρ' αν 
ποτέ γνοϊμεν άγνοουντες τι ποτ έαμεν αυτοί; 

Ι ΑΛ. Αδύνατον. 

ΣίΙ. Πότερον ουν δη ^άδιον τυγχάνει το γνώναι 
εαυτόν, ν,αί τις ην φαύλος 6 τούτο άναΟ'εΙς εις τον έν 
ΤΙυ%ΌΪ νεών, η χαλεπόν τι τιαΐ ούχι παντός; 

ΑΛ. ΈμοΙ μέν, ω Σών,ρατες, πολλάκις μ^ ^δοξε 
παντός είναι, πολλάκις δε παγχάλεπον. 

Σβ>. Άλλ% ω Αλκιβιάδη, εΐτε ^άδιον εϊτε μη έβτιν, 
όμως γε ήμΐν ωδ* ^χεί' γνόντες μίν αύτό τάχ αν γνοίημεν Τί^^οχο 
την έπιμέλειαν ημών αυτών, άγνοονντες δΐ ούκ αν ποτέ. 



90 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 199. 

ΑΑ. "Εατι ταντα, 

ΣΆ. Φέ^Β δη, τίν αν τρόπον Βυρεϋ^ίη αντο τοτυτό ; 
οντω μεν γάρ αν τάχ ευροιμεν τί ποτ έΰμ^ αύτοί^ τού- 
τον 61 ϊτι οντες ίν αγνοίψ αδύνατοι που, 

ΑΛ. Όρ&ώς λέγεις. 

ΣΩι. "Εχε ονν προς Διός. τω διαλέγει αν ννν; αίλο 
τι η ίμοί; 

ΑΛ. Ναι. 

Σ£1. Ονχονν χαΐ ίγώ οοΐ; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. Σωιιράτης αρα έατϊν 6 διαλεγόμενος ; 

ΑΛ. Πάνν γε. 

ΣίΙ. Αλκιβιάδης δΐ 6 άπονων; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΛ. ΟνΗονν λόγφ διαλέγεται 6 Σωκράτης; 

ΑΛ. Τί μην; 

ΣίΙ. Το δΐ διαλ&γε6&αι ααϊ τ6 λόγω χρηβ&αι ταντόν 
που καλείς. 

ΑΛ. Πάνν γε. 

ΣΆ. Ό ^1 χρώμ^ος καϊ φ χρψαι ον% αΙΧο; 

ΑΛ. Πώς λέγεις; 

ΣΆ, "Άοπερ σκντοτόμος τέμνει ηον τομεϊ χο(2 ϋμίλτ} 
και άλλοις οργάνοις. 

ΑΛ. Ναέ. 

ΣΆ. Ονκονν άλλο μίν ό τέμνων καϊ χρωμενος, άλλο 
δε οίς τέμνων χρήται; 

ΑΛ. Πώς γαρ ον ; 

ΣΆ. ^Αρ ονν οντω κώ, οίς ο κι^αριατης κι^αρίξει 
χαϊ αντ6ς 6 κι&αριΰτης άλλο αν εϊη; 

ΑΛ. Ναί. 

ΣΆ. Τοντο τοίννν άρτίως ήρώτίον, εί 6 χρώμενος 
καϊ φ χρήται άεΐ δοκεΐ έτερον είναι. 

ΑΛ. Δοκεϊ. 



1ΒΟ• ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡβ,ΊΌΣ, 91 

Σ£1, τι ονν φώμεν τον ΰηντοτόμον ; τέμ/νΒΐν ό^άνοις 

μόνον η τιαϊ χε^οίν; 

ΑΑ. ΚαΙ χεραίν. 

ΣΛ, Χρήται αρα ααϊ τανταις; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΩι. Η καΐ τοις όφ&οιλμοΐς χρώμενος ΰτιυτοτομεΐ ; 

ΑΑ. Ναι. 

ΣΛ. Το δΐ χρώμενον καϊ οΐς χρψί^ι έτερα όμολο- 
γονμεν ; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. "Ετερον ο(^α απυτοτόμος καΙ κί^αριατης χειρών 
χα* όφ&ΰίλμών οΐς εργάζονται; 

ΑΛ. Φαίνεται. 

XXV• ΣίΙ. Ον'κονν %αϊ παντϊ τω αώματι χρψαι 
ανϋ'ρωπος ; 

ΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ. "Ετερον $* ην τό τε χρώμενον καΐ φ χρηται; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΛ. "Ετερον αρα αν&ρωπός έβτι του ΰώμοετος του 
δαύτου; 

ΑΛ. "Βλίΐ'ΚΒν. 

ΣίΙ. τι ποτ ονν άνθρωπος; 

ΑΛ. Ού% %ω λέγειν. 

ΣίΙ. "Εχεις μ\ν ουν, οτι γε τό τω αώματι χρώμενον. 

ΑΛ. Ναι. 

Ι Σ^. Η ουν αλίο τι χρήται αύτφ η η ψοχη; 

ΑΛ. Ούτι άλλο. 

ΣΛ. Ονκοϋν άρχουαα; 

ΑΛ. Ναί. 

ΣΆ. Κα\ μην τόδε γε οΐμαι ον^ενα αν άλλως οίη- 
^ναι. 

ΑΛ. Τό ηοΐον; 

ΣΛ. Μη ου τριών ^ν γε τι είναι τον αν&ρωπον. 



92 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡίΙΤΟΣ. ΜΟ. 

ΑΑ. Τίνων ; 

ΣίΙ. Ψνχην η ϋώμα η ξ;υναμφότερον ^ τ6 όλον τοΰτο, 

ΑΛ, τι μην; 

ΣίΙ. 'Αλλά μην αντό γ% τ& του αώματος αρχον ώμο- 
λογήϋαμ&ν ανϋ-ρωπον εϊναι; 

ΑΛ. ^ίΐμολογήΰαμεν. 

ΣΆ. !^ρ' ονν δώμα αύτο αύτον &^ΖΗ ; 

ΑΛ. Ουδαμώς. 

ΣΟ», 'Άρχεα9'αι γαρ αυτό εί^πομεν. 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΟ,. Ου-Λ αν δη τοϋτό γε εϊη ο ξητουμεν. 

ΑΛ. Ούτι ^οιιιεν. 

ΣίΙ. 'Αλί' αρα το ^ναμφότερον του ΰώματος άρχει , 
τιαΐ ϊϋτί δη τούτο αν&ρωπος ; ^ 

ΑΛ. "ΐαως δήτα. 

Σ£1. Πάντων γε ηκιΰτα ' μη γαρ ΰυνάρχοντος του 
^έρου, ουδεμία που μηχανή το ξ^υναμφότερον αρχειν . 

ΑΛ. 'Ορ&ώς. 

ΣΆ. Επειδή δε ούτε αώμα ούτε το ξυναμφότερόν 
έΰτιν άνθρωπος 9 λείπεται, οΐμαι, μηδϊν αύτδ είναι, η 
ε^περ τι ίΰτι, μηδέν αλΖο τον αν&ρωπον ΰυμβαίνειν η 
ψυχήν. 

ΑΛ. Κομιδ^ μίν ουν. 

ΣΆ. "Έτι ουν τι ΰαφέβτερον δει άποδειχ^ήναί ΰοι 
οτι ή 'ψυχή ^βτιν άνθρωπος; 

ΑΛ, Μα Δί\ άλλα Ηανώς μοι δοκεΐ ^χειν. 

ΣΆ. Είδε γε μη ακριβώς, άλλα %αϊ μετρίως, έξαρ- 
κ£& ήμϊν άτιριβώς μίν γαρ τότε είαόμεϋ'α, όταν ενρωμεν 
ο νυν δη παρήλ&ομεν δια το πολλής εΐναι αχέ'ψεως, 

ΑΛ. Τι τοϋτο; 
ι ΣΆ. "Ο άρτι ούτω πως ί^^ήϋΎ} , οτι πρώτον ακεπνέον 
Ι εΐη αύτο το αύτο ' νυν δϊ άντϊ του αύτοϋ αυτό ^καατον 
Ι έβτίέμμεϋ'α ο τι ίΰτί , καΐ Ϊ6ως ίξαρίίέύεΐ' ου γάρ που 



181* ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡβ,ΤΟΣ, 93 

%νρίώτερόν γΒ ούδΐν αν ημών αντών φήΰαιμεν η την 
ψυχήν. 

ΑΛ. Ον δήτα. 

ΣΛ. Ουτιονν καλώς ^χει οντω νομίξειν, ίμε καΙ βε 
ηροβομιλεΐν άΐλήλοίς τοις λόγοις χρωμένους, ττ} 'ψνχ'^ ηρός 
την ψνχην ; 

ΑΛ. Πάνυ μεν ονν. 

ΣίΙ. Τοϋτ αρα ην δ καΙ όλίγφ εμηροΰ^εν εΐπομεν, 
οτι Σωκράτης Άλτιφίάδ'η διαλέγεται λόγφ χρώμενος, ον 
ηρος το βόν ηρόΰωπον, ως ^οίτιεν, άΐλοί ηρος τον Άλκι- 
βιάδην ηοίονμενος τονς λόγους ' τούτο ^ έβτϊν η "ψνχή. 

ΑΛ. "Εμοιγε δοαεΐ. 

XXVI• ΣίΙ. Ψνχην α^ο; ημάς κελεύει γνωρίααι 6 
έΛίτάττων γνώναι εαυτόν, 

Ι ΑΛ. "Εοιπεν. 

ΣΛ. "Οβτις άρα τών τον ΰώματός τι γιγνώΰτιει, τά 
αντοϋ άλλ' ονχ αντον ^γνωπεν. 

ΑΛ. Οντως. 

ΣίΙ. Ουδείς άρα τών ιατρών ^αντον γιγνώβτιει, κα^' 
οαον ιατρός, ονδίτών παιδοτρφών, κα&'οΰον παιδοτρίβης. 

ΑΛ. Ονκ ^οιτιεν. 

ΣίΙ. Πολλού άρα δέουΰΐν οΐ γεωργοί καϊ οΐ άλλοι 
δημιουργοί γιγνώβχειν εαυτούς . ουδί γάρ τά εαυτών ουτοί 
γε, ώς έΌ&χΰΐ', άΐλ' ^τι ηο^^ωτ έρω τών ^αντώ ν κατά γε 
τάς τέχνας άς ϊχοναΐ' τά γάρ τον αώματος γιγνώακοναιν, 
οίς τούτο θεραπεύεται. 

ΑΛ. Άλη&ή λέγεις. 

ΣίΙ. Ει άρα ΰωφροαννη έΰτϊ το ^αντ ον γι^νώβκειν , 
ονδε\ς τούτων αώφρωρ κατά την τέχνην. 

ΑΛ. Ον μοι δοκεΐ. 

ΣίΙ. άιά ταντα δη καΐ βάναυβοι ανται αϊ τέχναι 
δοκοναιν είναι καϊ ούκ ανδρός αγαθόν μα^ματα. 

ΑΛ. Πάνυ μεν αυν. 



94 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡίΙΤΟΣ, ΜΙ* 

ΣΛ. Ονκονν πάλιν οατις αν σώμα ^βραπενε^, τά 
εαυτόν άλλ' ονχ ^αντΌν ^εραηίνΒΐ; 

ΑΑ, Κινδυνεύει, 

ΣΆ. "Οβτις δε γε τα χρήματα, ου9•* ^αντόν ούτε τά 
^αντον άλλ' ίτι ηο^^ωτέρω τών Παντού; 

ΑΛ. 'Έμοιγε δοκεΐ, 

ΣίΙ. Ου τά αντοϋ άρα ίτι ηράττει ο χρηματιστής. 

ΑΛ. 'Ορ&ώς. 

ΣΆ. Ει άρα τις γέγονεν έραατής τον Άλχιβιάδον 
αώματος, ονχ 'Αλκιβιάδον ηράαΰ^, άλΧά τίνος τών Άλχι- 
βιάδον. 

ΑΛ. Άλη9'ή λέγεις. 

ΣΛ. "Οϋτις δέ αου της ψοχης έρα; 

ΑΛ. Ανάγκη φαίνεται έκ του λόγου. 

ΣίΙ. Ουχοϋν 6 μεν του αώματός αου ίρών, επειδή 
λήγει άνϋΌυν, άπιών οϊχεϋαι; 

ΑΛ. ΦαΙνεναι. 

ΣΛ. *0 δέ γε της ψυχής έρών ουκ άηευβιν , Μως άν 
έπϊ τό βέλτιον %; 

ΑΛ. Είπός γε. 

ΣΆ. Ουχουν έγώ είμι 6 ουκ άπιών άλλα παραμένων 
λήγοντος του ϋώματος, τών άλλων άπεληλυΟ'ότων. 

ΑΛ. Ευ γε ποιών, ω Σώκρατες * καΐ μη άιιελ^οις. 

ΣΛ. Προ^μού τοίννν ο τι κάλλιστος είναι. 

ΑΛ. 'ΑΙλά προ^μήϋομαι. 

XXVII• ΣΆ. *Άς οντω γε αοι ^χεί' οϋτ έγένετο, 
ώς ^οικεν, 'Αλτιφιάδη τφ Κλεινίου έραατής οντ ϊβτιν άλλ' 
/4'^/^ ή εις μόνος ^ καϊ οντο^ αγαπητός , Σωκράτης 6 Σωφρονί- 

ακου καΙ Φαιναρέτης. 

ΑΛ. Άληϋ^ί. 

ΣΆ. Ουκοϋν ίφηα^α αμικρόν φ^ηναί με προαελ^όντα 
αοι, έπεί πρότερος άν μοι προαε^εΐν, βουλόμενος πυ^έ- 
α%αι δι' ο τι μόνος ουκ απέρχομαι; 



18«. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡβ,ΤΟΣ. 95 *^ 

ΑΑ. Ην γάρ ούτως. 

ΣίΙ. Τοντο τοίνυν αϊτιον, οτι μόνος Ιραΰτης ην βός, 
οΐ 6' αλλοί των βών τά δε αά λήγει ώρας, βυ ^ ο^ρχ^ί 
άνϋ'εΐν . Ι τιαΐ νυν γε αν μη διαφ&αρ'^ς νπο τον Άϋ^γναίων 
δήμου %αϊ αίαχίων γένη, ου μη αε άπολίηω. τοντο γαρ 
δη μάΧιΰτα έγώ φοβούμαι, μη δημεραΰτής ήμιν γενόμενος 
διαφ^αρ^ς' ηολλοί γαρ ηδη κάγα^ΌΪ ίχντό ηεηόν^'αϋιν 
Ά&ηναίων, εΰπρόΰωπος γαρ ο του μεν αλήτορος δήμο ς ,^^^^Τ, 
Έρεχ9•έω ς ' αλλ* άποδύντα χρή αντδν %•εά6αοΟ'αι, ενλο{|3θ'ί; 
ονν την ευλάβειαν ην έγώ λέγω. 

ΑΑ. Τίνα; ^ 

ΣΩ.. Γνμναΰαι ηρώτον, ω μα%άρίε, %αϊ μά%'Β α δει 
μα%όντα /β^'α^ έπϊ τα της ηόλεως, πρότερον δ\ μή, ϊν 
άλεξιφάρμαιια ^χων Ρης καϊ μηδίν πά^7}ς δεινόν. 

Α Α. Ευ μοι δοκεΐς λέγειν, ω Σωκρατες' άλλα ηειρώ 
$ξηγεϊα^αι οντιν αν τρόπον έηιμεληϋ'ειμεν ημών αυτών. 

ΣίΙ. Ουαουν τοοοντον μεν ήμϊν εις τό πρόΰ^"^ ηε- 
ηέρανταΐ' ο γαρ έαμέν, επιεικώς ωμολόγηται. φοβούμε&α 
δΐ μη τοντον αφαλέντες λάΟ•ωμ^ ίτέρου τίνος έπιμελό^ 
μενοι, άλλ' ούχ ημών. 

ΑΑ. 'Έΰτι ταϋτα. 

ΣίΙ. ΚαΙ μετά τοϋτ' ήδη της ψυχής έπιμελητέον καϊ 
εΙς τούτο βλεπτέον. 

ΑΑ. Δήλον. 

ΣίΙ. Σωμάτων δ\ ιαάί χρημάτων την έπιμέλειαν Ιτε- 
ροις παραδοτέον. 

ΑΑ. Τί μήν; 

ΣίΙ. Τίν ονν αν τρόπον γνοίημεν αυτά έναργέατατα; 
επειδή τοντο γνόντες, ώς ^οιχεν, ημάς αυτούς γνωοό- 
με^α. αρα προς &εών ευ λέγοντος ου νυν δη έμνήβΰημεν 
του Δελφικού γράμματος ου ξ^ννίεμεν; 

ΑΑ. Το ποιόν τι διανοούμενος λέγεις, ω Σωτιρατες; 

ΣίΙ. Έγώ 001 φράβω, ο γε ύποπτενω λέγειν και 



96 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩΤΟΣ. 188« 

ξνμβονλενειν ήμΐν τοντο το γράμμα, κίνδννεύει γαρ οΰδε 
Λολλαχον είναι παράδειγμα αντον , άλλα %ατά την σψιν 
μόνον. 

Α Α. Πώς τούτο λ^εις; 

XXVIII• ΣίΙ. ΣχοΛεικαΙ ΰν. ει ημών τω ομματι 
ωΰπερ άν%•ρώηφ ξυμβουλενοον εϊπεν ΊδΙ βαντόν, πώς αν 
νπελάβομεν τι παραινεΐν; αρα ονχΐ εις τοντο βλεπειν, εΙς 
ο βλέπων ο οφθαλμός ^μελλεν αυτόν ΙδεΧν; 

ΑΛ. Δήλον. 

ΣΛ. 'Έΐννοώμεν δη , εις τί βλέποντες των όντων έιιεϊνό 
τε όρώμεν αμα αν χαΐ ημάς αυτούς; 

ΑΛ, Δήλον δη, ω Σωαρατες, οτι εις τιάτοπτρά τε 
%αϊ τα το^αντα. 

ΣΛ. 'Ορ&ώς λέγεις . ονκονι/ ηαϊ τω οφ^αλμφ φ όρώ- 
μεν ϊνεβτί τι τών τοιούτων; 

ΑΛ. Πάνυ γε, 

ΣίΙ. Έννενόηοιας ονν οτι του έμβλέποντος εΙς τον 
όφ9•αλμ6ν το πρόβωπον εμφαίνεται έν ττ) του | χαταντι-κρυ 
οψΒΐ ώΰπερ έν τιατόπτρω, ο δη ηαϊ ηόρην τιαλονμεν, εϊ- 
δωλον ον τι του έμβλέποντος; 

ΑΛ. Άλη%η λέγεις. 

ΣίΙ. Όφ&αλμος αρβ; όφ^αλμόν ^εώμενος, χαΐ έμ- 
βλέπων εις τοϋτο όπερ βέλτιβτον αντοϋ ηαΐ ω ορά, όντως 
αν αντον ιοοι. 

ΑΛ. Φαίνεται. 

ΣίΙ. Ει δέ γε εις άλλο τών τον άνΟ'ρώπον βλέποι η 
τι τών όντων, πλην εΙς εκείνο ω τοντο τνγχάνει ομοιον, 
ούτί ο^εται ϊαυτόν. 

ΑΛ. ΆληΟ•η λέγεις. 

ΣίΙ, 'ΟφΟ'αλμός άρα εΐ μέλλει ίδεϊν ϊαυτόν , εΙς οφΟ'αλ- 
μόν αύτω βλετηέον, καϊ τον όμματος εις έχεΐνον τον τό- 
πον έν φ τνγχάνει η όφΟ'αλμον άρ ετη έγγιγνομένη* ^ΰτι 
δϊ τοντό πον ή ο'ψις. 



1»8. 



ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΟ,ΤΟΣ. 



97 



ΑΛ. Οντως. 

ΣΛ, Αρ' ουν^ ω φίλε Αλκιβιάδη, χαΐ ψνχη βΙ μέΧΧει \ 
γνώαεα^οίΐ αντήν, εις "ψυχήν αντγΐ βΧεπτέον, ηαϊ μάλιατ 
εις τούτον αυτής τον τόηον §ν φ ίγγίγνεται 'η "ψυχής 
αρετή ^ ΰοφία , καΐ εΙς άλλο ω τοϋτο τυγχάνει ομ,οιον 6ν ; / 

ΑΛ. "Εμοίγε δοηεΐ, ω Σώκρατες. 

ΣίΙ. ^Εχομεν ουν εΐηεΐν δ τι ^βτϊ της ψυχής νοεροατερον 
ή τοϋτο ηερϊ ο τό είδέναι τ ε ααΐ φρονεΐν §βτΙν; ^^/ιλ^^υ, 

Α Α. Ου% ϊχομεν, 

ΣίΙ. Τω %•εφ αρα τουτ ^οικεν αυτής, ν,αί τις εις 
τοντο βλέτίων καί ηάν το ϋ'εΐον γνούς, ϋ'εόν τε ηαϊ φρό- 
νηβιν, ούτω καΙ εαυτόν αν γνοίη μάλιβτα. 

ΑΛ. Φαίνεται. 

ΣΛ. Τό δΐ γιγνω&κειν αύτον όμολογουμεν αωφρο - | 
βύνην εϊναι; ' 

ΑΛ. Πάνυ γε. 

XXIX• ΣίΙ. Αρ' ουν μή γιγνώακοντες ήμας αντονς 
μηδΐ αώφρονες δντες δυναίμεΟ•* αν είδέναι τά ημέτερα 
αυτών χατιά τε ηαϊ άγα&ά ; 

ΑΛ. Καϊ πώς αν τούτο γένοιτο, ω Σώαρατες; 

ΣΛ. Αδύνατον ϋόως αοι φαίνεται μή γιγνώοκοντα 
'Αλκιβιάδην τα Άλτιιβιάδου γιγνώβκειν οτΐ ΆλτιιβιάδοΌ έατίν. 

ΑΛ. Αδύνατον μέντοι νή Δία. 

Ονδ* αρα τα ημέτερα οτι ημέτερα , ει μηδ^ ημάς 



χ 



-^ 



ΣΩ.. 
αυτούς; 

ΑΛ. 

ΣΩ.. 
τέρων; 

ΑΛ. 

ΣΛ. 



Πώς γάρ; 

ΕΙ ^ αρα μηδ\ τα ημέτερα, ούδΐ τα των ήμε- 



Ου φαίνεται. 

Ουκ αρα ηάνν τι όρ&ώς ώμοΐογοϋμεν όμολο- ο. Ζν^ 
γοϋντες άρτι εϊναί τινας οϊ Ιαντονς μίν ου γιγνώοχουαι, 
τα δΐ ^(χντό5ν , άλλους δΐ τα τών Κοντών . ϊοιηε γάρ ηάντα 

ΡίΑΤΟ IX. 7 



98 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡαΤΟΣ. 184* 

ταντα ΒΪναι πατίδείν Μς τε καϊ μιας τέχνης , οτύτόν , τα 
αντου^ τα των ϊαντον. 

ΑΛ, Κινδυνεύει. 

ΣίΙ. "Οοτις δ\ τα αύτον αγνοεί, %αΙ τά των αλλίον 
ηον αν άγνοοΐ κατά ταντα. 

ΑΛ. Τί μην; 

ΣίΙ. Ουκουν ει τά των αλΙα>ν, χαΐ τά των πόΐεων 
άγνοήαει. 

ΑΛ. Ανάγκη. 

ΣίΙ. Ουκ όίρ' αν γένοιτο ο τοιούτος άνηρ πολιτικός. 

ΑΛ. Ον δητα. • 

ΣίΙ. Οχ μην ονδί* οΙκονομικος γε. 

Ι ΑΛ. Ου ί^τα. 

ΣίΙ. ΟύδΙ είΰεται ο τι ηράττει. 

ΑΛ. Ου γάρ ουν. 

ΣΛ. Ό δί μή είδώς ούχ άμαρτήβεται; 

ΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣίΙ. Έξαμαρτανων δε ου κοικώς πράξει ιδία τε καΐ 
δημούίϋί ; 

ΑΛ. Πώς δ* ου; 

ΣΛ. Κακώς δε πράττων οΐ;κ άΟΊιος; 

ΑΛ. Σφόδρα γε. 

ΣΆ. Τί δ' οΐς οντος πράττει; 

ΑΛ. Και ούτοι. 

ΣΛ. Ουκ άρα οΙόν τε, έάν μή τις αώφρων και αγα- 
θός Ύΐ, ευδαίμονα είναι. 

ΑΛ. Ούχ οΐόν τε. 

ΣΛ. 01 άρα κακοί τών ανθρώπων άϋΊιοι. 

ΑΛ. Σφόδρα γε. 

XXX. ΣίΙ. Ουκ άρα ού^ ο πλουτήϋας άϋΊιότητος 
άπαλλάττεται , άλλ' ο βωφρονήαας. 

ΑΛ. Φαίνεται 

ΣίΙ. Ούκ άρα τειχών ούδε τριηρών ούδε νεωρίων 



184. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡΩΤΟΣ, 99 



δέονται, αϊ ηόλΒίς, ω Άλχφιάδη , εί μέλλοναιν Βυδαιμονή- 
αειν, ουδέ ηλή&ους ουδί μεγέ&ονς άνευ αρετής. 

ΛΑ. Ου μέντοι. 

ΣίΙ. ΕΙ δή μέλλεις τα της ηόλεως ηράξείν όρ^ώς 
καϊ καλώς, αρετής ΰοι μεταδοτέον τοις πολίταίς. 

ΑΛ. Πώς γαρ ου; 

ΣίΙ, Δνναιτο ^ αν τις μεταδιδόναι ο μη ^χει; 

ΑΔ. Καϊ πώς; 

ΣίΙ, Αυτφ αρα ΰοϊ πρώτον κτητέον άρετήν , ηαϊ αλλω 
ος μέλλει μη ίδίι^ μόνον αντοϋ τε %αί τών αυτού αρξειν 
παϊ έπιμελήβεΰ&αι, άλλα πόλεως χαί τών της πόλεως. 

ΑΛ. 'Αλη&ή λέγεις. 

ΣίΙ. Ουκ αρα ίξ,ουβίαν αοι ουδ* άρχην παραακευα- 
ατέον ααυτφ ποιεΐν ο τι οίν βούλιι, ουδί τ^ πόλει, άλλα 
δι%αυούύνην %αΙ αωφροβύνην. 

ΑΛ. Φαίνεται. 

Σ£1. Δικαίως μίν γαρ πράττοντες καϊ ΰωφρόνως ΰύ 
τε καϊ ή πόλις ^εοφιλώς πράξετε. 

ΑΛ. Εικός γε. 

ΣΛ. Καϊ όπερ γε έν τοις πρόϋ^εν έλ^ομεν, εις το 
^εϊον καϊ λαμπρών ορώντες πράξετε. 

ΑΛ. Φαίνεται. 

ΣίΙ. Άλλα μην ένταϋ^ά γε βλέποντες υμάς τε αυτούς 
χαΙ τα υμέτερα άγα9•ά κατό^εα&ε χαΐ γνώΰεοϋ'ε. 

ΑΛ. Ναι. 

ΣίΙ. Ουκουν όρ&ώς τε χαΐ €ν πράξετε; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΆ. 'Αλλοί μην ούτω γε πράττοντας υμάς έ^έλω 
έγγυήααα&αι η μην εύδαιμονηΰειν. 

ΑΛ. 'Ααφαλής γαρ εΐ εγγυητής. 

Σίί. Αδίκως δ\ πράττοντες, εις τό α&εον καΐ τό 6κο- 
τεινόν βλέποντες, ως τα είκότα^ όμοια τούτοις πράξετε 
άγνοονντες υμάς αυτούς. 



100 ΑΛΚΙΑΙΑ^ΗΣ ΠΡΛΤΟΣ. 185. 

ΑΑ, "ΕοιτίΒν. 

ΣΆ. ^ίΐΛ γάρ αν, ω φίΧζ Άλταβιάδη, έξουαία μίν ^ 
ποίΒΐν δ βονλεται, νονν δ% μη εχη, τι το εί%ός ΰνμβαίνΒΐν, 
ίδίώτΐ] η %αΙ ηόλει; οίον νοβοΰντι έξουΰίας οϋβης δραν ο 
βούλεναί, νονν ίατραών μη ^χοντι, Ι τνραννονντι δέ, ώς 
μηδΐ έπιπλήττοί τις αύτω, τι το ϋνμβψιαόμεν ον ; αρ ονχ, 
ώς το εικός, διαφϋ'αρηναι το ϋώμα; 

ΑΑ, 'Αλη^ λέγεις. 

ΣίΙ. Τι δ* ίν νηΐ, εΓ τφ ^|ον(ί/α £^97 ποιεΖν ο ^οχεί, 
νου τε %€ΐϊ αρετής κνβερνητιτιής έΰτερημένω, %α^οράς α 
αν ξνμβαΐη αύτω τε ηαϊ τοΐς ξρννανταις; 

ΑΛ. "Εγωγε, οτι γε άπόλοιντο ηάντες αν. 

ΣΆ. Ονηοϋν ώβαντως έν πόλει τε και ηάϋαις άρχαϊς 
%αϊ έξοναίαις άπολεαιομεναις αρετής έπεται τό τκχκώς 
πράττειν; 

ΑΑ. Ανάγκη. 

XXXI• ΣΆ. Ουκ αρα τυραννίδα χρή, ω αριβτε 
Αλκιβιάδη, παραΰκΒυάζεα&αι ουΌ•* ^(χυτφ ούτε τ•^ πόλει, 
ει μέλλετε εύδαιμονεΐν , άλλ' άρετήν. 

ΑΛ. 'Αληϋ'ή λέγεις. 

ΣΆ. Πριν δε γε άρετήν ^χειν, τό αρχεϋ^οα αμεινον 
νηό του βελτίονος ή το αρχειν άνδρΐ, ου μόνον παιδί. 

ΑΑ. Φαίνεται. 

ΣΆ. Ονκουν τό γε &μερνον καϊ κάλλιον; 

ΑΑ. Ναι. 

ΣΆ. Τό δΐ κάίλιον «ρεπωδέΰτερον ; 

Α Α. Πώς δ* ου; 
ι ΣΆ. Πρετιει αρα τφ κακω δουλευειν αμεινον γάρ. 

ΑΑ. Ναί. 

ΣΆ. ^ουλοπρεπίς αρο; ή κακία. 

ΑΑ. Φαίνεται. 

ΣΆ. Έλευ9'ερο«ρ^ίς δε ή άρευή. 

ΑΛ. Ναί. 



1ΒΒ. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΠΡαΤΟΣ. 101 

ΣΛ, Ονκονν φενγειν χρη^ ω ^αΐρε^ την δονλο- 
πρέηΒίαν; 

ΑΛ. ΜάΧιβτά γε, ω Σωχ^ατες. 

ΣίΙ, Αία^άνει δί νυν ηώς ^χεις; έλεν^εροη^επώς 
η ου; 

ΑΛ. Δοϋώ μοί %άί μάΧα αφοΒρα αΙϋΟ'άνεΰ^αί. 

ΣΛ, Οϊΰ^α ονν, πώς άποφ^ξεί τ οντο το ηε ρί αΐ ννν; 
ίνα μη ονομάξωμεν αυτό έπϊ καλφ άνδρί/) ' 

ΑΛ, *'Έ^ωγε. 

ΣίΙ. Πώς ; 

ΑΛ. Έάν βονλνι ύν , ω Σώκρατες. 

ΣΛ. Ον καλώς λέγεις, ω Άλαφιάδη. 

ΑΛ. 'Αλλά πώς χρή λέγειν; 

ΣΩ,. "Οτι έάν ^εος έ^έλη. 

ΑΛ. Λέγω δη. χαι πρΙ)ς τούτοις μέντοι τόδε λέγω, 
οτι κινδυνενΰομεν μεταβαλεϊν το βχημα, ω Σώιιρατες, το 
μίν ΰον έγώ , ύν δΐ τούμόν ' ον γαρ ϊΰτιν όπως ου παιδα- 
γωγήΰω αε άπί) τήΰδε της ημέρας, α{> δ* υπ Ιμου παιδα- 
γωγηΰει. 

ΣΛ. ^ίί γενναίε, πελαργού αρα ό έμος ϊρως ονδ\ν 
διοίϋει, εΐ παρά ΰοϊ έννεοττεύαας ϊρωτα νπόπτερον ύπο 
τούτου πάλιν ^εραπεύβεται. 

ΑΛ. 'Αλλά όντως ϊχει, %αϊ αρξομαΐ γε έντεϋ&εν της 
δικαιοούνης έπιμέλεαϋ'αι. 

ΣΆ. ΒονλοΙμην αν αε χαΐ διατελέΰαΐ' ό^^ωδώ δέ, 
ούτι τ^ Ο'η φύβει άπιβτών, άΐλά την της πόλεως ορών 
^ώμην, μη ίμού τε %αϊ αοϋ %ρατή&η. 



ΤυΚίεΐ, ΤΥΡΙδ ΖϋκεΗΕΚΙ ΕΤ ΡϋΒΒΕΒΙ. 



ΡΙίΑΤΟΙΜΙδ 



ΟΡΕΒΛ ΟΜΝΙΑ. 



ΒΒεΟΟΝΟνΕΒυΝΤ 



ΙΟ. ΘΕ0Β6Ιϋ8 ΒΑΙΤΕΒΟβ ΙΟ. ΟΑβΡΑΒ ΟΚΕΙΙΙΟδ 
ΑΟΘ. ΘΙΙΙΙ. νΐίΟίΟΚΕΙΙΙΑΝΝυβ. 



νοι« χ. 



ΤϋΚΙΟΙ 

ΙΜΡΕΝ8Ι8 ΜΕΤΕΚΙ & ΖΕΕΕΕΚΙ, 

8υ£€Β880ΕυΗ ΖΙΒβΙ,ΕΒΙ ΕΤ ΡΙΙ.ΙΟΕυΗ. 

1839. 



ΡΙίΑΤΟΐνΐδ 

ΰΗΑΒΙΗΙΟΕδ Ετ I^Α^Ηε8 

ΙΤΕΜ 

ΙΝΟΕΗΤΙ ΑϋΟΤΟΗΙδ 

ΑΕ0ΙΒΙΑΟΕ8 II. 



ΒΕ€06Ν0νΕΚυΝΤ 

ΙΟ. 6Ε0ΒΘΙΙΙ8 ΒΑΙΤΕΚυβ 10. (ίΑ8ΡΑΒ ΟΒΕΙΙΙΟδ 
Αυβ. 61Ι1Ι. νΠΝΟΚΕΙΜΑΝΝΙΙδ. 



ΑεΟΕδδΙΤ 

ΗΕΗΜΑΝΝΙ δΑϋΡΡΙΙ 

ΙΟ. ΟεΟΗΟιίυΜ ΒΑΙΤΕΚϋΜ 
ΕΡΙ8ΤΟΙ.Α €ΙΙΙΤ1€Α. 



τυκιοι 

ΙΜΡΕΝδΙδ ΜΕΤΕΚΙ & ΖΕΙ.Ι.ΕΚΙ, 

8υΰ€Β880ΗυΗ ΖΙΒβΙ,ΒΒΙ ΒΤ ΡΙΙ.ΙΟΒϋΜ. 

1839. 



ΙΟ. ΟΕΟΚβΙϋδ ΒΑΙΤΕΚυδ 



5. Ο. 



ΙιΈϋΤΟΚΙ. 

€υιη &ά ϊιοο ΡΙαΙοηίβ ηοβίη νοίυιηβη ρΓ&βί&Ιίοηίβ 
86η1)6ηά&6 ηβ^οΐίυιη αϊ) ορίίιηίδ οοΠβ^ίδ Γο^αΙυβ 8υ506- 
ρίδδβιη, ηιΜ ^αΐίαβ ιηίΐιί ροΐυίΐ οοηΙίη^βΓβ ςυαιη ςαοίΐ 
δαυρρίυβ ιηβυβ Μαοΐιβιηίαιη ρΓοΟοίβοβηβ 8(1 βοδ άίαΐο- 
§θδ, φΐί ίαιη ιη3ηί1)υβ Ταίδ ΐΓ&άίΙί δαηΐ, βγιη1)ο1&ιη 
εηΐίοαιη ββ ιηίΐιί ιηίδδυΓυιη ρΓΟίηίβίΙ ρΓΟίηίβδίδςυβ Γβάυχ, 
φΐο βδΐ ίη 1)οη&8 ΙίΚβΓββ οοίβηάαβ βΐ αιηίοοδ βάίαναη- 
€ΐοδ ΑΓάοΓβ, ίΐα δίβΐίΐ, α( }ι&υ(1 ιιιίηυδ 1)6η6 (Ιβ Τβ ςυαιη 
άβ ηο1)ίδ ιηβηίαβ νίάββΙυΓ. Μαχίιηβ νβΓο άοίβηάυιη βδΐ 
βυιη ηοη βαηάβπι ςααπι Α1οί1)ί&(1ί Π. βιηβηάαηάο οαΓ&ιη 
8ά1ιί1)υί1 βϋαιη €1ι&πηί(1ί βΐ ί&ϋΐιβίί ίιηρβηάβΓβ ροΐυίδδβ. 
ΙΙΙυιη βηίιη άίαΐο^ιη α ΡΙ&Ιοηίβ βΐ ίη§[6ηίο βΐ αβίαΐβ 
βΐ ραίπα αΐίβηίδδίηιυιιι ββδβ ευιη άίδδβΓβηάί Γ&Ιίο, ςαβ 
δοηρΙοΓ υβυδ βδΐ, Ιυιη άίοϋο ίρβα δ&Ιίδ δορβΓςαβ 
βΓ^υίΙ. ΑΙφίβ ιηβ ςυίάβιη οββηάβΓυηΙ ρΓ&βοίρυβ νβ- 
δΙί^Α (ΐυ&β(1αιη ίο η ίο α β (Ιί&ΙβοΙί. Ναιη νποατηναι ρΓο 
νηιΰχνεΐα&αί βΐ κυρ«ν ρΓο τνγχάνΒΐν, ςαββ Ιβ^ηΙυΓ ρ. 
141 Β, ΑΚίοίβ δϋηρΙοπ1)υβ ίηυδίΐαΐ» αϊ) ΗβΓοάοΙο Ιιβυίΐ 
Τ9Τ0 υβαιραΐα βυιιΐ. Εοάβιη ρβΓίίηβΙ βηοΐίΐίοα περ ραι^- 
(ίουΐαβ η ΆάάίΐΆ ρ. 141 ρ. 142 €. 149 Α. Ηαυά πια^β 



VIII 

Αίίϊοναη ββΐ οΐ8αμιν ρΓο ϊΰμ^ν ρ. 141 Ε. 145 €. ςυοά 
ίΐβιη Αρυά ΗβΓοάοΙαιη Ιβ^ΙαΓ II. 17. IX. 60. Ουοάβΐ 
ρ. 141 Α. ήθη ρΓΟχίιηο γβΓβυ ίγ,ΐΐνος ΙβαβΓβηΙ Ιί1)η 
οιηηβδ, τιεΐνον, ψιοά οίΓ6Γ6ΐ)αηΙ ορίίιηί Τί^Π ρρο έτίεΐ- 
νον, Υΐ9χιά 6αη6(αηΐ6Γ Γ666ρί556ΐηυδ. Ρογγο δβηοΓ6ΐη 
ΑβΙαΙβιη <ΐ6ΐηοιΐ8(ΓαΙ ΓοΓίηπ ού&είς 6ΐ μη&είς, ςυ£ΐ6 β 
ΡΙίΓγηίοΙιο Ιη1)υίΙυΓ Οΐιτγβίρρο καΙ τοις άμφ' αυτόν, 
ίη ίΐΐο £ΐυΐ6ΐη άίπίο^ο ΙοΙίβδ ΓβρβηΙαΓ, υΐ ηοα Η1)ΓαΓΪίδ 
δβά δοπρίοη (η1)α6ΐΐ(ΐΗ βίΐ. Υίά. ρ. 141 €. Ο. 144 Α. 
148 Α. 149 Β. 150 €. Ε. Βίβ (ρ. 14β Ε. 150 Α.) Ιβ^ΗοΓ 
ίοπηαΐΑ αν ξχαατον Ετος, ρΓΟ ςαπ Α11ί6αδ 66πρΙθΓ χα^' 
^ίίαύτορ ένιαυτόν «ΙίχίδδβΙ. ΡΙαΙοηί £ΐ1)ίυ<1ίθ3η()£ΐ βδΐ 
βΙίΑΐη ίοπηα ιηβάία Υ6Γΐ)ί ξνννοέΐν φΐαβ 1)ίδ άβίηοβρβ 
Ιβ^ίΙυΓ ρ. 138 Ο. ςυαιη ιπιγογ Ιαπι ραΙίβηΙβΓ αάΐιυο 
1υΙίδδ6 ίηΙβιρΓβΙβδ. Οβηίςαβ υΐ ΙαοβΗπι ςααβ ρΓββΙβΓββ 
6ΐιοΙ&Υ6ΓυηΙ ΑδΙίυδ (ΡΙαΙοη'δ 1.6ΐ)6ΐι αηά δοΙίΓίίΙβη ρ. 
445 βς.) 6ΐ δΙ&111)&υιηίυδ (ΡγοΙθ^^. ρ. 388 βςς.), ΑΟΓΪδΙί 
ρ&δδίνί άπίηιρι^ναι (149 Β.) ρΓΟ ιηβάίο άποτιρίναα^αί 
υβαιραΐί &η1ίφΐίδ8ίιηα6 αυοΙοΓ ίυβηΐ Μβεΐιο οοιηίοαδ αρ. 
ΑΙΙιβηαβαιη VIII. ρ. 349 Ώ : άποπρι^ήναι. XIII. ρ. 577 ϋ : 
ή δϊ τονν άπεκρί&η. ρ. 582 Ο: τ; ά^ γελάαα<^ άπ&ίρί^: 
ςυαπίφΐ&ιη ίάβιη βΐίαιη αοΗδΙο ιηβάίο υβαδ βδΐ, άπε- 
αρίνατο ΥΙΙΙ. 349 Α. XIII. ρ. 580 Β. άηό^νναι ρ. 582 €. 
Ου&6 ίη Οΐιαπηίάβ ρ. 158 €. Ιβ^ηΙυΓ υ6γ1)& — ύηε 
γαρ οτι ου ^φδίον Β^η έν τφ παρόντι ου&' ομολογεΐν οντε 
έξάρνω είναι τα ερωτώμενα" έάν^μ^ 7^9 > Ή ^ ^8^ μή 
φώ ατλ. ~ ίη ιηβηιοηοηι ιηίΐιί ΓβνοοαηιηΙ ΒυΙΙιηαηηί 
56ηΐ6η1ίαιη ίη ΟραιηιηαΙίοα §. 148. η. 2. ρΓοροδίΙαηι. 11>ί 



ροδίςυαιη ον φημι ηβραηάί γί'ιηΙιβώβΓβ άο6υί1, ίΐα ρβΓ^ίΙ: 
γ^Βαα \ιη αϋΗάηριρβη 8αίζβ μη άίβδβ ΕίρβηβοΙκιβ πϋατ- 
ηάΗτηβ, δοΗΗηί ηι«Γ ΙΗ 8ράί€τη ΞΰΗΗββίβΙΙβτη νονζη- 
Ιίοτηιηβη: Ρΐαΐ. Ογ^Π. 1. αν δε μη φώαιν, Ιη ΡΙαΙ. Αροΐ. 
8οοΓ. ρ. 25. (§. 12.) ΚαΙ αίΜίαϋ έάν τε - μη φήτε ΒβΗΗβτ 
αηε άβη Ιββί^ ΗαηάΒοΗήββη ου φψε αια(^βηοιηιηβη^ 8ο 
ά(Μ8 αΐίο ου 8βΙΙ>8ί ηαοΗ ^άν 8ίβΗί; ΐΑη(2 %η Ιιγβίαβ ίη 
ΑςοΓ. ρ. 137, 3. 8ΐαηά 8€Ηοη ίτηηιβτ έαν δ' ου φάοτιη,^* 
€οηίτ3ί ςυβιη δβηΙβαΙΐΑΐη €. Ο. ΚκϋοΕΚ ίη Αά(ΐ6η(1ί8 
&ά £α11ιη&ιιιιί3η&β 0Γ&ιηιη&Ιί6α6 βάίΐίοηβιη ΧΙΥ. Υβπδ- 
81106 ιηοηαίΐ: ^^ΛηοΗ άβη Λΐίϋίβτη %8ί άί€88 μη φάνοα 
ηΐΰΐιί αΙ)ζΐί8ρτβ€Η€η, Μαη νρΐ. ΡΙαΙ. Οογ^. 467 Ο. 481 Ε. 
Ι,γοητ^. Ιιβ06Γ. 34. ρ. 152.*' Α<1(16 ρΓββΙβΓ €1ΐ3πηίάί8 
Ιοουιη βαρΓΑ αάβοηρίυιη φΐαβ ίη ΟοΓ^α Ιο^ηΙυΓ ρ. 
520 Ε: αίαχρον νενόμιαται μη φάναί ανμβουλεύειν. 
Α1θί1>. Ι. ρ. 106 Α: κάί έάν μη φώ, ουδέν μοι έ'σται 
πλέον προς τ6 πεί&ειν οε» Τΐιυογά. III. 68: έραηώντες, 
εί τι Αορκεδαιμονίους παϊ τους ξ;υμμάχους αγαθόν ίν τω 
ποΧέμφ δεδρατίότες είβίν, όποτε μη φ αϊ ε ν (ςηοΗ€8 ηβ- 
ραϋαηί), άπάγοντες άπέκτεινον. 

δ6<1 ηοΐο άίαϋαβ Τβ α Ιβ^θηάβ δααρρϋ ποβίτί βρί* 
8ΐο1& ΓβΙίηβΓβ, φΐί βΐίαιη φΐαβ ββφίβηΙαΓ νο1αιηίη& ίιι- 
§;6ηϋ 6ΐ άοοίηηαβ βυαβ οορίίδ ρ&ββίιη βχοπι&Ιαπιηι 
6886 βρβιη ηο1)ί8 ίθοίΐ ^αΙίδδίιΠΑπι. ΙηΙβηιη ν&ΐ6 ηο- 
βΐπδςυβ ίηοβρίίβ ΓατβΓβ ρβΓ^β. 

Τυποί, Υ. Κ&1. Νοτ6ΐη1)Γ68 λ, μ. οε£ε. χχχιχ. 



ΗΕΚΜΑΝΝϋδ 8ΑυΡΡΐυ8 

8. Ο. 

ΙΟ. ΟΕΟΚαίΟ ΒΑΙΤΕΚΟ. 

8ΰί8, ιηί Ββίΐ6Γ6, φίαιη αβ^β ιηβ βχ πια^ηα ηβ^ο- 
(ίοηιιη ΙυΓΐ)& βχρβάίβηιη, οαιη ηυρβΓ Μαηΐιβιιιίυιη ρΓΟ- 
ίβΰΐυηιβ 6886ΐη. Νβφΐβ βηίιη ιηθ ηβ^οΐία βοΐιοΐ&δΐίω 
(αηίαιη Γ6ΐίη6ΐ)αηΙ, ββά βΐίαιη Ιδ&βο ρΓΟδρίοίβηάυιη βΓβΙ 
βΐ δΙατΚίο ηοδίΓο, ΙγροΙΙιβΙβηιιη ορίίιηο. Οαιη ν6Π) 

βίΐΒΧη 1ΐ&6€ Γ68 Πβ φΐίά άβΙτίΐΏβΙΐΙί ΟαρβΓβΙ, Υί<ϋ886 

ηο1)ί8 γί8ί 68θ6ΐηα8, Ια ιηίΜ δώβαιιΐί: )>Υίάβ, ίηφιίβ- 
Ι)α8, ηιιιη φΐίά Ιΐδώβοδ, φΐοά άβ Αίοϋιί&άβ οΙΙβΓΟ ιηοηβΓβ 
νβΐίδ βΐ ιηίΙΙβ ιηίΐιί βρίδίοΐίιπη οηΙίοαιη/' Ρροιηίβί; ηαιη 
Ια 1)βη6 ηονβΓ&δ, ιηβ 1ί1)ί ρβίβηΐί ηίΐιίΐ ροδββ ηβ^ατβ. 
Α1φΐ6 ρΓΟίηίδδο δίβηάαιη βδΐ, φΐ&ηφίαιη Ιβνία βαηΐ, 
ςααβ ίη τΐιβάα ρα1)1ίοα δβάβηβ αάηοΐαγί, δαβρβ γβΐ αχο- 
ιίβ άαΙαββίιηΗβ φΐαββίίαηοαίίβ ΙαΓΐ)£ΐΙαδ νβΐ Γβ^ίοηαιη 
3ΐηο6ηίΙα(6 οοαίοδ αΐΐίοίβηΐβ. Ηοο (ππιβη ηβ ηίιηίδ βαβρβ 
ΟβΓβΙ, ΙαρίΙβΓ Ρΐανίαβ ίβοΚ, 1ί1>ί ρΓ6€ί1)α8φΐβ (αίδ ρρορί- 
Ιίαδ. Οοιηρίαηα ςαββ βχ 1ί1)η8 ιηαηα86ηρ1ί8 Γ6θίρίβηά& 
6886 αάηοΐανίδδβιη Γ6άαχ ίαοΐαβ νίάί α νο1)ί8 οοοαραΐα 
6886; φΐαΓβ 6η ραα6& φΐαβάΑΐη αβο ναΐάβ ^Γανία, ςααβ 
δ&Ιίδ 1ΐ8ΐ)6ΐ)0 81 (ί1)ί δρΙβηάοΓβ ΡΙαΙοηίβ νββίιί ηοη ρΓΟΓ- 



XI 

508 ίηάί^α νίβα ΓυβΓίηΙ: υΐ φΐίηιαβ, &ίυηΙ, φΐαηάο υΐ 
γοίαιηυβ ηοη Ιϊοβί. 

ρ. 139 Α. Ουίά ίηββδβ ά6ΐ)β3ΐ ίιι Ιιίδ ν6Γΐ)ί8, ηβο 
ο1)8οαΓυιη ββΐ βΐ 1)6η6 άυάυιη ίαΐβΐΐβοΐυιη. δβά ςυί 
&ά1ιυ6 1ο6υιη βιηβΟϋΙαΓβ νοίυβιαηΐ, νβΐ νββίί^δ 1ί1)Γοηιηι 
ηοη ίη8(ί(6πιηΙ, νβΐ 6& ρΓορο8α6ΐιιηΙ, φΐ&6 νβΐ ραηιηι 
§;Γ36ε& Υ6ΐ αΓ(ίθ6ίθ8ίθΓα 6886 γί(ΐ6αηΙαΓ. Οιιίά? 8ί Ιβ- 
^Άίητ ει δοθείς ονχ οΐόντε μη εΐνοα η φρόνιμον η άφρονα, 
ίΐίπΜη ρΗΐα8 ββτ% ηοη ροαβ φύη φι%$ 8\ί α/αί ρτηά€η$ 
αυΐ %ηψηίά€η$^ αη (βτΗητη αΐί^ηίά ίηίβτ Κάβο %ηί€Τ€8ΐ? 

ρ. 141 Β. Ουοά ίη Ιιοβ 1ί1)6ΐ1ο 8&6ρ6 &ηίηΐ3άγ6Γΐα8 , 
1ΐΑ6β ρ6ηοάυ8 ^αίαπι ίΐΐαηι 86Γηιοηί8 ρ1αΙοηί6ί η6§1ί- 
^βηΐίαηι ίηί6ΐί€ίΐ6Γ ίηιίΐαΐατ. ΡΓθ(α8ί8 Ιγ68 βαηΐ ρ&Γ(68^ 
ρπηια εΓ - έρωτηαειε - πόλεως, δ66υηά& 6ΐ ΐ6Γΐία 6ΐ ίρ8&β 
αΐτ&γίβ 6χ ρΓ0ΐα8ί 6ΐ &ρο<1θ8ί οοπιροδίΐαβ 8αη(. δ6- 
οοηάαβ ρΓθΙα8ί8 εί-ηγήοεαο, αροάοδίδ ηροσ^εΐψ ΤβΓ- 
ίΪΆβ ρτοίζήδ 68ΐ ει ορφη^ 86(1 αροάθ8ί8 ά668ΐ: ηαπι 
({οοά γβΓΐ)& χαΐ τούτο μη μόνον νηοΰταίη ίίϋ ίη(6ΓρΓ6ΐ2ΐή 
ρθ88ί8: βΗαιη Ηοο ροΙΙίΰβνβίην^ ηί αροάοδίη 6ί!ΐ6ίαηΙ, ίά 
ραπυη αρίυηι ίαβήΐ. ΜίΜ Γ6οΐ6 οηιηία 1ιαΙ)6Γ6 γί<1βη- 
Ιητ, 81 ίΐα Ι6^6η8: εΐ δέ αε όρφη ^τι ^λαττον δοκουντα 
Μχειν, ει μή ααϊ πάαης Ευρώπης (8β. προΦείη), ύηοσταίη 
όοί %άί Γοντο (ίΐα αϊ 1ΐΗ66 8ί( ΙβΓίίαβ ρΓθ(α8ί8 ραΓίίβ αρο- 
άοβίδ), η αϊ τον τ ο μ'ή μόνον νηοΰταίη, αλλ* αύ^μερόν 
όου βονλομένου ώς πάντας αίΰ&ησεο&αι, οτι —. Υ6Γΐ)β 
άλλ' αύϋ^μερον - ώς ηάντας αίΰ^αεα&αι ρβηάβηΐ 6Χ νπο- 
αταίη, Ουαηι 6ηίηι βί &6οα8Η(ίγα8 οαηι ίη&ηί(ίγο ροηί 
ρο886( βΐ ώς οπιη ίηάίοβίίγο, ηΐηιηΐφΐβ οοηίιιη6(ιιηι 68ΐ 



XII 

6χ 60 ιηοΓ6, 00108 6Χ6ΐηρ1& φΐαβάαιη οβΓία ηοβίί β 
£. Ρθ6Γ(8€ΐιίο (ο1)86ΓΥΥ. οιίΙΙ. ίη Ι.γ8ία6 οτΆίί. ρ. 78 8ςς.) 

ΟΟΐΙβΟΐα 6886. 

ρ. 143 Α. Ηθ8 ν6Γ8α8, ςυοΓΟίη ααοΙοΓ η6φΐ6 Ιιίο 
η6φ]6 ίη αηΙΙιοΙο^Η ρΗίαΙίηα (Χ, ΙΟβ) ηοιηίηαΙυΓ, Ργ- 
(1ι&^οη6θ8 6886 άο€6( Οποιιίβ οιιΐΐιοΐο^οπιίοοη , οαίυβ 
€[τια6 Γ6ΐίφΐ& 8υη1 ιιυρ6Γ Ρ. Ο. δ6]ιη6ί<ΐ6^ίηυ8 ίη οοη- 
ί6θ(αη6ί8 ΰΓίΙίοί8 βάΐάϊί (Υ. 17. ρ. 48. ο1. ρ. 83.) Αροά 
Οηοηβη) ραηΙβΓ &1φΐ6 ίη &η(1ιο1ο^& βί αρυά Ρροοίαπι, 
φΐί £ΐ<1 ΡΙαΙ. Κβηιρ. ρ. 402, 26. 6ά. Β38. Ιιυηο Αίοίΐιίαιίίβ 
3ΐΐ6Γίυ8 Ιοοαπι 6Χ80Γίρ8ίΙ, 1ιί Υ6Γ8α8 ί(α ΐ6§[αη1υΓ: 

Ζ,ΐϋ βαβίλΒυ, τά μ^ ίϋ&λα χα2 εύχομένοις ηαϊ άνευτίτοις 

αμμι διβου' τα δΐ λνγρά τιαϊ ενχομ&^οις άπε^κοις, 

ηί8ί ς[αοά Οηοη Ζεϋ ΚρονΙδη, ΡΓοο1α8 Βυχομένόΐϋι, αη- 

Ιΐιοΐο^ί» 6( ΡΓθθ1α8 ευχόμενων 1ια1)6ηΙ. τά τε λνγρά ψιοά 

8ο1ιη6ί(ΐ6ΐ^υ8 αραά ΡΓοοΙαηι 6886 άίοίΐ, ίη βχ6πιρ1ο 

1)&8ίΐ66η8ί €6Γΐ6 ηοη 681. Η36β ΟΠίηία 08ΐ6ηά6Γ6 γί- 

ά6ηΙυΓ, 1ΐ08 Υ6Γ8υ8 ίαηι β Υ6ΐ6π1)α8 ηοη πηο ηιο<1ο 
ΐ6€ΐθ8 6886, 86(1 β1ίθ8 Ζευ Κρονίδη - λνγρά ηαΐ εύχομένίον 
άπερντωις, β1ίθ8 (1ίχί886 Ζευ βαβάευ, ^ τά δΐ δεινά %αϊ 
εύχομενοις άηαλέξοις. Ουυηι Υ6γο ίηίΓα ρ. 148 Β., υ1>ί 
δθ€Γαΐ68 βοβάβηι Υ6Γ8υ8 Γ68ρίοίΙ, ίη 1ί1)η8 ορίίηιίβ Τί^ΠΟ 
Β6]ϋιΐ6ηΐ8 δήλα ίηγ6η6Γί(, πιϋιί γβΐάβ ρΓθ1)Ηΐ)ί1ίβ νίάβίατ 
6886 ΒαΙϋηαηηί €οηί6θ(αΓ3, δειλά ΐ6§;6η<1αηι 6886 06η- 
86ηΙί8. οί. Ργ11ΐ3$. αοΓ. ο&Γηι. γ. 21: 

ηολλοϊ δ* άν^ρώηουβι λόγοι δειλοί τε καϊ έύ^'λοί 

προαπίτετουί^. 
6ΐ Τ1ΐ6ο^8 Υ. 463: 



ΧΠΙ 

ΈνμαρΒως τοι χ^ήμα 9'8οϊ δόβαν οντε τι δειλον 
ουτ άγαΟ'ον χαλΒπφ $* Εργματι κν^ο$ Εηι. 

ΟαβΙβΓαιη ιηαΐΐβιη γβιβαιη βΙΙβΓαιη ηοη (1ί8ΐίη6(αιη 
6886 Β. Ύβτ\)Ϊ8 δοοΓαΙί8 ίρβίυβ; φΐί βηίιη Ιιαηο άίαίοςαιη 
οοιηροβαίΐ, βο φΐοά τιελενει ϋάάϊάίί βΐ ρΓΟ ορίαΐίνο ίη&- 
ηίΐίνυιη άπαΧέξειν ροβοίΐ βββΰίΐ, υ1 ν6Γ8ΐΐ8 ί1ΐ6 ηοη ΪΑηι 
νβΓβαδ 68861, 86ά ρ3Γΐί6ηΐ3 ςαα6(1αηι 86Γηιοηί8 8ΐιί. €οη» 
ί6Γ φΐΗ6 $ο1ιη6ί<ΐ6ηΐ8 ρΓαά6ηΙί88ίηΐ6 πιοηυίΐ βά Κ6ίρ. 
II. ρ. 363 Β. 

ρ. 143 Β. ουν ραίο <ΐ6ΐ6ηάαπι 6886. Ρθ8ΐ ρΓθηοπΐ6η 
ι*6ΐΗΐίνυηι 6ηίηι, ςυο 6ίΙΐ€ίΙυΓ, αΐ φΐ&6 ρ6Γίοάα8 86- 
φίαΙαΓ ςυβδί ρΗΓ8 6&1 866αηά&ηα 6ία8 ρ6ηοάί, φΐ&6 
ρΓα666<ΐ£ΐ( , ρατίίβυΐαηι 6οηο1α8ίν&ηι α (ζΓαβαδ ροηί ηοη 
ΐύΆ^δ ροΙαί886 ρυΐο, φΐαηι β Ι.α1ίηί8. Οαατο βύίοη 
Ιοοο ΡΓΟίβ^οΓβιο, ςαί 68 1 ρ. 338 Α. ως ουν ηοιήαεεε 
Γ6ΐίη6ο; φΐαηΐφίαπι βηίηι 6. Η6πη&ηηα8 αά δορίι. 
£ΐ6ΰ(Γ. 65. 1)6η6 ηιοηαίΐ: ηϋΐ δβ 8β6ρ6 βί^βοαηΐίαδ 
ίη ρΗηάρίο ΟΓβΙίοηίβ ροηίΙαΓ, 6ΐ βρυά Ι^&Ιίηο8 φι,ί^ 
810 6(ί&ηι 09$, φΛ&Μοάο^^^ ώς ονν ηοη γί<ΐ6(αΓ <ΐ6ί6ηάί 
ρο886 ϋ8 φ]α6 ΡΙαΙο (ϋχί( Ιβ^^. Υ. ρ. 747 £: ο ^^ 
και οοϊ ποιητέον, 

ρ. 143 Β. 'ΛΚαμέωνα οαηι %^ΤΙΘ 8θπ1)6η<1ιιηι 6886 
1Ρνίη6]ί6ΐηι&ηηα8 Γ66ΐί88ίηΐ6 νίά6ΐαΓ ίαάί€βΓ6. ΡοδΙφίαηι 
βηίπι ϋ1)Γί ηι&ηα86Γίρ(ί βοοαΓ&Ιίαδ 6Χ6αΙί οοορίί βαηΐ, 
ορΙίηιο8 ί6Γ6 α1>ίςα6 ααΐ 'Αλτίμέΰονος ααΐ Άλκμαίονος άατΒ 
6οηιρ6Γΐαηι 681. Η6ΓθάοΙ. 1, 61: Άίημεωνίδέων ΡΡ. 64: 
'Μ^μεωνίδεω ϋϊΙΡα. 5,62: 'ΑλχμαιονΙδαι 5, 6ΐ Ιιίο χ)β6ηι- 
ρ6Γ ί6Γ6*' Οαίβί. αά 5, 70. οί. 8ο1ια6ί6Γ βριιά Ια€ο1>ίΐ9:. 



χιν 

3ά Ι.υ6ίαη. €η(αρ1. βΙο. ρ. 268. Βθ Τ1ιαογ<1ί<1β γ. δΰΐιοΐ. 
Ηά 2, 102. ΟβιηοδΙΙι. 21 §. ίΗ Άλτιμεωνιδών ΡΣΤίΙ$ν, 
φίαιηφίβιη βραά ΙβοοΓ&Ιβιη 16 §. 25. Γ Ε 1ιβ1)6ηΙ Άλχμαί- 
ωνίδών. Ηββγοίιίαδ 'Αλχμέωνα ' τον 'Αλχμάνα. Αάάβ φΐ36 
Εαά. Οίηάορβαβ αά Όίοά. δ. νοί. 3. ρ. 379. βΐ €. δίο- 
Ιβηίδ 3ά ΡΙαΙ. Τΐιβιηίδίοοί. 23. &άηο(3Υ6πιηΙ. Αοοβάαηΐ 
ΙββΙίιηοηίΑ Ιαρίάαιη αηΐίφίοηιηι: ΰοιρ. ίηδΟΓ. 158 Β. 16: 
ΑΛΚΜΕ^ΙΝΙ^ΗΣ ΘΡΑΣΤ ... Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ, 165. ν. 
10. €0ΐ. 3: ΑΛΚΜΕΟΝυΗΣ. 2338 ν. 43. 

ρ. 144 Α. Εβ^6 έ&έλΒίν βΒ τούτων τι πράντΒΐν^ ηβιη 
ϋίν ρ&Γΐίουΐ3, φ]&6 ροδΙ έ&έλειν Ιβ^ΙυΓ α οοηβίΐίο δο- 
οταΐίδ βΐίβηβ ββΐ. ΑΙφίβ βϋβιη ραυίΐο ροδΙ ρ. 144 Β. 
δΐηιγίυδ αν ϊητβ ιηίΐιί νίάβΙυΓ άβίβιΐ νβΐΐο. Ύούβ» 
6θίιη αυοΙοΓ άίβίο^ ροδΙ ει ορίαϋγπιη δοΐοιη ροβαίΐ, 
αΐ Ιιίβ ίη Γβ ρΓΟΓδαδ δίιηίΐί βαιη ραΓϋουΙ^ιη οοηΐτα Ιβςβδ 
δβπηοηίδ αΙΙία αάάίάίδδβ ηοη γβΓίδίιηίΙβ δίΐ. 

ρ. 144 Β. Νββοίο φΐίά οοιηρ&Γ&Ιίνυδ ^αάαβ προ• 
χεί(}οτέρως βί1)ί Υβΐίΐ: δΰήΐΐβ π((οχεί^ως^ φΐοά Ιβ^Ιατ ρ. 
146 Β, α1)ί Ιιαββ βαάβιη Υ6γ1)3 ΓβρβΙίΙα βιιηΐ. 

ρ. 145 €. Υοδ οαιη Ιϋΐηδ δοηρδίδΐίβ φρόνιμον 9β 
γε —, 8βά δΐ ΙαΓΐ)α( 6ο1ΐΗ6Γ6η(ίαιη; Ιβ^βηάυιη γίάβΙαΓ 
φ(^νιμόν τέ γε —. (δίηύΙίΙβΓ Οΐιαπηίά. ρ. 171 Β. ούτε 
γε Ιβ^βηάυαι 6δΙ ρΓΟ ονδέ γε^ ςυοηφίαιη £η^β1}ΐ3ΓάΙα8 
3ίά Ι.£ΐ€ΐΐ6ΐ. ρ. 70. Ιιοο άβίβικϋΐ.) δθφΐίΙοΓ τόν δΐ μη 
ηοιοϋντα — . ποιονντα (Ιίδρίίοιιίΐ Ιο. Ο. δ6ΐιη6ίά6Γο; ΓβΰΙβ, 
86ά ςαοά δυ1)δΙίΙυίΙ τοιούτον, ΥΐΆχιά γβΓίδίιηίΙβ 68ΐ ΟΟΓ- 
ταιηρί ροΐαίδδβ ίη ηοιοϋντα. Μβΐίιη τ6ν δΐ μη νοονντα — . 
ΥβΓϋα ποιεΐν βΐ νοεϊν βαβρβ οοιηιηυΙ&ηΙυΓ. 



ΛΤ 



ρ. 146 Έ. Μαΐίιη δοαεΐς, — δβφΐίΙυΓ Ιοοαβ, ςαβιη 
οοΓΓυρΙυιη 6886 νίάβΓυηΙ οιηη68, ιηβάίοίηαιη ιηβάίΙ&Ιί 
βυηΙιηιιΚί, ίην6ηί886 ιηίΐιί γίά6ΐαΓ ηβιηο. ΜιΜ ββιηρβρ 
ρΓ36 €6ΐ6Γί8 (1ί5ρ1ί6αίΙ ΤΟ τής ψυχηςι αηίιηί 6ΐιίιη νβΐ ίη- 
^βηίί 6θΐηιη6ΐηοΓα(ίο β1ί6ΐιίδ8ίιη3 γίάβΙυΓ. Οβίηάθ ραιν 
ϋοαίαιη ςυ36 68ΐ μ^ οίΓΰαιηβρίοίβηάαιη 68ΐ φίοιηοάο 
Γ6ΐηογ6Γ6 ροδδίιηυδ: Ιιίο βηίιη δοηδυδ 6δδ6 <1βΙ)6(: φαο 
νβΗβτΜηίίαβ νβΐ ίηρβηίυ^ιη νβΐ αΐίηά φΛΐά ηανβτη νηψη- 
Ιβήί, €0 τηαίίΜ €88β ρβΗοηΐΗΐη, η%$ί φώβτηαΙΗχ ίηβιί %η 
ηανβ $€%€ηίία ορίιτηί. ^νί^.τ6 Ιοοαιη βίβ Ιβ^ γβΐίιη: οσφ 
γάρ αν λαβρότ&ρον έτνουρίβ'η το τής τύχης άνευ 
ταύτης ^ περί χρ. βΙο. €Γ. δορίι. ΟΕΚ. 977: 

τΐ δ* αν φοβοϊτ* αν&ρωπος, φ τα τής τύχης 

ιιρατεΐ. 
λεφρότερον γβΓΟ οοιιί66(υΓ& 68ΐ ΒυΙΙιη&ηιιί, φΐΑΐη ραΙοΓβ 
ίΠαβίΓβγίΙ €θ11. Ηοιη. II. 2, 147: 

ω^ ^ οτε τανήοη Ζέφυρος βαΟι^λήϊον ίλ&ών, 

λάβρος §παίγίξων. 
Αάάβ Οάγδδ. 15, 292: ουρον ΐει γλαυκώπις ΆΟ'ήνη , 

λάβρον ίπαιγίξοντα, 
ν6Γΐ)α ανεν ταύτης Γβΐίςυί βο 1θ6θ, ςαο Ιβ^υπΙαι ίη 
ΰθ(1<1. ί6Γ6 οιηιιί1)υβ; ραΓίίουΙαια γαρ γβΓΟ 6υιη ρβΓ 6γ- 
ΓΟΓβιη δ€Γί1)α οβωττερ ροδυίδδ6ΐ, ρηιηυιη ίη ιηαΓ^6 Ηά-. 
ΒεπρίΗΐη, (Ιβίηάβ αϊ) αΐίο βΐίβηο Ιοοο ίιιΙβΓ άνευ βί 
ταύτης ίιΐδ6Γΐ2ϋΏ 6886 ραΐο. Ι11& Υ6Γ0 λαβρότερον έπου- 
ρίαη τό τής τύχης 6Χ ρθ6(α γίάβηΙυΓ άβδυιηίΑ 6δβ6, ρα- 
ηΐ6Γ &(φΐ6 6β, φ]α6 ρ. 147 Β. ΐ6§;υηΙυΓ χρόνον ου μα- 
ίΐρόν βίου %εων, δίβ 6ηίιη οαιη Η. $(6ρ1ι&ηο Ιβ^βΓίον. 



ινι 

δίο βίϊιαη ρ. 140 Α: βνν τε βύο ύϋΒητομένω ~ 6( ρ. 

142 Ό: οΐ δΐ %αΙ αύτοΙ ροβίΐΑ βαηΐ, ηοιηίηβ ροβίββ 

ηοη 3<1(ϋΙο, ββά Ηοιηβπιπι βΐ 1ιοιη6η6& ηονίιηυδ. Νβ 
νβΓΟ λοφρότερον ιηβ ραΙαΓ6 86Γί1)6ηάυιη 6886 ηίπιίδ ιηί- 
Γ6η8, ιηβηιβιιΐο Εγδΐαβ 19, 10, αΜ 8οπ1)& οοάΐοίβ Ιβη- 
ΓβηΙίβηί ρΓΟ μή βώΰιν βΟΓίρδίΙ λάβωβιν Ίάημβ ϊητβ νίάβΙαΓ 

86ήρδί886. 

ρ. 148 Α. ΡογΙ. χαΐ ώς αληθώς 6είθ9•αι ηολλης' φυ- 
λαχης. οί. 149 € : άΐλά δοτιεϊ μοι ηολλής φυλίχκής δεΐσ^αι 
%ίύ αχειρεως. 

ρ. 149 Α. Μ&ΐίιη ίπειδη ^ είρτρίέναι — 

ρ. 149 Β. την γονν εύφημίοιν — ] Ι•6^6 την ^ ουν 
ενψημίαν — . 

ρ. 150 €. Εβ^β των ίπ' άφροαννη γε ονομάτων — . 

Η860 1ΐ3ΐ)αί, ιηί ΒβίΙβΓβ: φΐ&6 νίάββ ςααιη ρβηιηα 
^&νία δίηΐ; δβά βάβιη ρΓαβδΙαΓβ ιη&ΐαί, ({οαιη 16Γ^ 
Υ6Γδαηάο ίιη1)β€ί1]ϋ&1βιη νίηυιη ιηβαπιιη 16^6Γ6. ΥβΙβ 

ΐη6φ]6 3103. 

Εχ Αη§[υ5ΐϋ8 Ιυηοβηβίΐιυδ , 
Ιάΐΐιιιβ οοΙο1)Γ. α. μ. ο. ε£ε. χχχιχ. 



ΑΛΚΙΒΙΑΔΙΙ2 ΔΕΥΤΕΡ02 






ΡίΑΤΟ Ι. 



ΤΑ ΤΟΤ ^ΙΑΑΟΓΟΤ ΠΡΟΣΆΠΛ 



20ΚΡΑΤΗ2, ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ2 



δι. ρ. 

Ι. 'β Αλκιβιάδη ) αρά γβ ηρος'^ τον &£6ν «ροαευ- 
ξόμενος πορεύει; 

ΑΛ. Πάνυ μίν ονν, ω Σ(6>ιρατες. 

Σ£1, Φαίνει γε τοι ^σκνΌ-ρωπακεναι τε καΐ είζ γην 
βλεπειν, ως τι ξνννοονμενος. 

ΑΛ. Και τι αν τις ξνννοοΐτο, ω Σώκρατες; 

ΣίΙ. Την μεγίβτην, ω Άΐτιφιάδη, ξνννοιαν, ως γ' 
έμοϊ δοχεΐ. ^1^εϊ φέρε προς ^ιός, ονχ οι^ει τονς ϋ-εούς, 
α τνγχάνομεν ευχόμενοι καί ίδίοί τιαι δημοαία , ενίοτε τού- 
των τα μεν διδόναι, τά δ* ον, τιαϊ εβτιν οΐς μεν αυτών , 
ϊατι δ\ οίς ου; 

ΑΛ. Πάνυ μεν ουν. 

ΣΛ. Ούτιοΰν δοτιεΐ βοι πολλής προμηϋ'είας γε προβ- 
δέιβ%•αι , όπως μη λήΰει τις αυτόν ευχόμενος μεγάλα κατιά, 
δοκών δ* άγα&ά , οίδε ϋ'εοϊ τύχωΰιν έν ταύττι οντες τ^ 
?ξίί, ίν 'η διδόαβιν αύτοϊ α τις. ευχόμενος τυγχάνει; ωβπερ 
τόν Οίδίπονν αύτίκα φαΰΐν εϋξααϋ'αι χαλκω διελέαϋ'αί τά 
πατρφα τους υιεΐς' ^ξόν αύτώ τών παρόντων αύτώ -κακών 
άπυτροπήν τίνα εϋξαΰϋ'αι, ^ερα προς τοις ύπάρχουαι 
"κατηράτο, τοιγαρούν ταϋτά τε έξετελέΰϋτ] καϊ έκ τούτων 
άλλα πολλά καϊ δεινά, α τί δει κα^' ^καατα λέγειν; 

ΑΛ. Άλλα βυ μεν, ω Σωκρατες, μαινόμενον αν^ρω- 
πον εΐρηκας' ίπεϊ τις αν αοι δοκεΐ τολμήααι ύγιαίνων ^ 
τοιαϋτ ευξαα^αι; 



' 



4 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 189* 

II. ΣίΙ. Τ6 μαΐνεο^αι αρα νχενειντίον αοι δο%ίΐ τω 
φοσνεΐν; 

ΑΛ, Πάνυ ιάνονν, 

ΣίΙ. "Αφρονες δΐ %αΙ φρόνιμοι δοηοϋαιν ονΌ'ρωχοι 
ΒΪναί τινές ύοι ; 

ΑΛ. Είναι μέντοι. 

ΣίΙ. Φέρε δή, έηιβ%&ρώμε9'α τίνες ποτ εΐαϊν οντοι. 
οτι μ^ γάρ είαί τίνες ^ ώμοΧόγψυα, ας[>ρον£$ νε και φρό- 
νιμοι, ηαΐ μαινόμενοι έτεροι. 

ΑΛ. 'ΛμολόγΊγται γάρ. 

ΣΩ,. "Ετι δΐ νγιαίνοντές είβί τίνες; 

ΑΛ. Είαίν. 

ΣίΙ. Ον%ονν χαΐ άο&ενονντες έτεροι; 

Ι ΑΛ. Πάνυ γε. 

ΣΛ. Ουκονν ούχ οΐ αυτοί; 

ΑΛ. Ου γάρ. 

Σ£1. ^Αρ' ουν χαϊ ίτεροί τινές εΙαιν, οΊ μ7)δ έτερα 
τούτων πεπόν&αβιν; 

ΑΛ. Ου δήτα. 

Σϋ. Άνάγ%7ΐ αρ' έΰτϊν αν&ρωπον οντά η νοοεϊν ^ 
μη νοβεΐν. 

ΑΛ. "Εμοιγε δοκεϊ. 

ΣΛ. Τι δε; ηερϊ φρονηαεως χαϊ αφροσύνης αρά γε 
την αύτην ^χεις γνώμην; 

ΑΛ. Πώς λέγεις ; 

ΣΛ. Ει δοχεΐ αοι οϊόν τε είναι η φρόνιμον η άφρονα, 
η ϊύτι τι ^&ά μέοον τρίτον «ά&Ός , ο ποιεϊ τον αν^ρωπον 
μήτε φρόνιμον μήτε άφρονα; 

ΑΛ. Ου δήτα. 

ΣΩ.. Ανάγκη αρα έϋτϊ το έτερον τούτων πεπορ^έναι. 

ΑΛ. ^Εμοιγε δοαεί. 

ΣίΙ. Ούκοϋν μέμνηΰαι όμολογήαας ύπεναντίον είναι 
μαν/αν φρονήβει; 



139. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ. 5 

ΑΛ. "Ε/ωγε. 

Σ£1, Ουχονν παϊ μη^ίν εϊναι 6ια μέαου τρίτον πά&ος^ 
ο ποιεί τον αν%•ρωηον μήτε φρόνιμον μήτε άφρονα εϊναι; 

ΑΛ. ^ίΐμολόγηαα γάρ, 

Σ£1. ΚαΙ μην δύο γε νηεναντία Μ πράγματι πώς 
αν εί^η; 

ΑΛ. Ουδαμώς. 

ΣΛ. Άφρούννη αρα ιιαϊ μανία %ινδννενεί ταύτόν 
είναι. 

ΑΛ. Φαίνεται. 

III• ΣίΙ. Πάντας ονν &ν φάντες^ ω Αλκιβιάδη, 
τους άφρονας μαίνεβ&αι όρ^ώς αν φαίημεν' αντ/χιχ των 
αών ήλΜίίοτών εί^ τίνες τνγχάνουβιν άφρονες οντες, ωαπερ 
εΐαί, %αΙ τών ϊτι πρεββυτέρων, έπεϊ φέρε προς Διός, ουη 
οΙ^ει τών ίν τ^ πόλει ολίγους μ^ είναι τσυς φρόνιμους χ 
άφρονας δΐ δή τους πολλούς, ους δη συ μαινόμενους χαλεΐς; 

ΑΛ. "Εγοαγε. 

ΣΛ. Οί^ει αν ουν χαίροντας ημάς είναι μετά τοΰού- 
των μαινόμενων πολιτευόμενους, χαΐ ονχ άν παιομένους 
τίάί βαλλόμενους χαΐ άηερ είω9•αύιν οΐ μαινόμενοι δια- 
πράττεοΟ'αι, πάλαι δη δί%ην δεδωτιέναι; άλλ' ορα, ω μα- 
τίάριε, μή ουχ ούτω ταύτ %χει. 

ΑΛ. Πώς αν ουν ποτ ^χοι, ω Σώκρατες; κινδυνεύει 
γάρ ουχ όντως ϊχειν ωβπερ ωή&ην. 

ΣΆ. Ουδ' §μοϊ δοτιεϊ. άλλα τ'ηδέ πγ/ άϋ'ρήτέον. 

ΑΛ. Πη ποτΐ λε/εις; 

Σ£1. Ί^ώ δή ύοί γε ίρώ . ύπολαμβάνομέν ηι^ας είναι 
νοαοϋντας, η ου; 

ΑΛ. Πάνυ μίν ουν, 

ΣίΙ, Αρ ουν δο%εϊ βοι άναγααϊον είναι τδν νοΰοϋντα 
ηοδαγρξίν τ] πυρέττειν τ] όφ^'αλμιαίν; η ουχ αν δοχει ΰοι 
τιαι μηδϊν τούτων π^ιον&ώς ^έρειν νόβον νοαεΐν; πολλαι 
γάρ δήπου γε εΐαι, παϊ ουχ αύται μόναι. 



6 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΚΡΟΣ. 140* 

ΑΑ. "ΕμοιγΈ δοτιοναν. 

2ϋί2. 'ΟφΟΌλμία οντ βοί Οομά 9ύΛα νόόος ύ^ϋο.; 

ΑΛ. ΝαΙ 

ΣΆ. Α^ ΟΌΨ χαΐ ΐίάύα νοδος όφ^αλμία ; 

ΑΛ. Ον δηνα ίμοιγί. άπορω μεττοι πως λέγω. 
. κ,ΧΧ^. •5*7''''^'^'-2•β• '-'^' ^^ Ι ^ί*οιγΒ προαέχι^ς τον ψοόψ^ βύν « 9νο 
^^9^ βτΐίπζομένω τνχον ενρηόομερ. 

ΑΛ. 'Αλλά προαέχω^ ω .£οήι^ιηΐ9> ^9 δνναμι» τψ 
ίμήν. 

2Ά. Οντίονν ώμοΐογήϋτ] ημΐν όφ9'αΙμ£α μεν πάΰα 
νόθος ΒΪναι^ ν06ος μέννοι ονπ είναι πάϋα οφ^αΧμία; 

ΑΛ. 'ίΐμοΐογη&η. 

ΣίΙ. Καί όρ^ως γέ μοι δοχεϊ όμοΙογηΟ^αι. . χαΐ γά(ί 
οΐ πνρέζτοντες πάντες νοαονβιν, ου μεντοι οϊ νούονντίς 
Τίάντες τρορέττονοιν ονδε ποδαγρωβιν ονδέ γε οφΟ-ίχλμιωβιν, 
οΐμαΐ' άΧΧά ν06ος μεν παν το τοιοντόν ίσνι^ διάφεραν 
δέ φααιν ονς δη Χίχλονμεν ίοετρονς την άπεργαΰίαν αντών. 
ον γαρ πάβαι ούτε ομοιαι οντε ομοίως διοηιράττονται, 
άΐλα ταχτά την αντης δνναμιν ίτίάατη' νόθοι μεντοι πάΰαι 
είύιν. ωύπερ δημιουργούς τινας νποΐίψβάνομεν' η ον; 

ΑΛ, ΤΙάνυ μίν ουν, 

Σ£1. Ουτίονν τονς ατνοτοτόμονς χαΐ τέκτξ)νας χαϊ άν- 
δριαντοποίους χαΐ ετέρους παμπλη^εΐς, ονς τέ δει χαθ' 
ίχα<Ττοί λεγΒΐν; Εχονβι ^ ονν δίΒίληφότες δημιουργίας 
μέρη, ιιαΐ πάντες οντοί είαι δημιουργοί, ου μεντοι είδΐ 
τέκτονές γε ούδε ΰχντοτόμοι ονδ* άνδριαντοποιοί, ο2 |νμ- 
παντές είβι δημιουργοί, 

ΑΛ. Ου δήτα. 

ΣίΙ. Ούτω μεν τοίνυν ααΐ την άφροούνην διειληφότΒξ 
είαί, %αι τους μεν πλεΐατον αυτής μέρος Εχοντας μαινό- 
μενους ααλουμεν, τους δ* ολίγον Ιλαττον ηλιθίους τε καΙ 
εμβρόντητους* οΐ δϊ ίν ευφημοτάτοις όνόμαβι βουλόμενοι 
κατονομάζειν οΐ μϊν μεγαΐο'ψύχους , οΐ δ^ ενή^εις, &;εζθΐ 



141. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 7 

άΙ άαάκους καΐ άπείρονς καϊ ένεούς . ενρήβεις δε κάϊ έτερα 
ηολλά αναζητών ονόματα, ηάντα δε ταντ(^ άφροαύνη 
έατί' διαφέρει δε, ωβπερ τέχνη τέχνης ημΐν χατεφαίνετο 
χαΐ νόβος νόαου, η πώς αοι δοχεϊ; 

ΛΛ, ΈμοΙ μίν ούτως. 

IV• ΣίΙ, Ούκονν απ ίτίΒίνου πάλιν έπανέλ&ωμεν. 
-ην γαρ δήπου %αΙ έν άρχ^ του λόγου, βγ,&ιτέον είναι 
τους άφρονας τε ηαϊ φρόνιμους, τίνες ποτ είαίν. ώμολό- 
γτμο γαρ εΙναί τ ίνας ' η γαρ ου; 

ΑΛ, Ναι, ωμολόγηται, 

ΣΩι, Αρ' ουν τούτους φρόνιμους ύπολαμβάνεις , οϊ 
αν είδώαιν αττα δεϊ πράττειν χαΐ λέγειν; 

ΑΛ, 'Έ/γωγε. 

ΣΩι, ^Αφρονας δ\ ποτέρους; αρά γε τους μηδ έτερα 
τούτων είδότας; 

ΑΛ, Τούτους, 

ΣίΙ. Ουηουν οΐ γε μή είδότες μηδέτερα τούτων λήαου- 
ύιν αυτούς %α\ λέγοντες ααϊ πράττοντες οίττο; μί] δει; 

ΑΛ, Φαίνεται, 

ΣΩ,, Τούτων μέντοι ϊλεγον, ω Αλκιβιάδη, τιαΐ τόν 
ΟΙδίπουν εΧναι των ανθρώπων, \ εύρήαεις δ* Ετι και των 
νυν πολλούς ουκ όργτ] κεχρημένους, ωαπερ έκεΐνον, ούδ* 
οίομένους κακά αφιΰιν εύχεβ^αι, αλλ* άγαϋ'ά, εκείνος μεν 
ωαπερ ού^ ηυχετο, ούδ' φετο' ^τίροί 5ε τινές είαιν οΐ 
τάναντία τούτων πεπόν^ααιν . ^7^ /^^^ 7^9 οΐμαί σε πρώ- 
τον, «Γ ΰοι εμφανής γενόμενος 6 &ε6ς προς ον τυγχάνεις 
πορ^όμενος, έρωτήαειε, πρΙν οτιούν εϋξαβϋ'αί αε, ει έξαρ- 
κέοει αοι τύραννον γενέβ^αι της Ά&ηναίων πόλεως ' ει δϊ 
τούτο φαΰλοΐ' ήγηϋαιο καϊ μή μέγα τι^ προαϋ'είη και πάν- 
των των ^Ελλήνων ει δέ σε όρωη Ετι Ελαττον δοκοϋντα 
Εχειν, ει μή καϊ πάαης Ευρώπης ύποβταίη βοι, καϊ τούτο 
μή μόνον ύποοταίη, αύ^μερόν βον βουλομένου ώς πάν- 
τας αίΰ^έαϋ'αι οτι Αλκιβιάδης ο Κλεινίου τύραννος έατιν * 



8 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟϋ 149. 

αντοψ οϊμβα αν β£ άπιίνία πίΟίχβφη γετόμίρον^ ώς των 
μ^ίηωψ αγαπάν πετεν^μρίσνα. 

ΑΛ. Έγω μίψ ο^ρΜΕί, ω Σβηξίσης, παρ άλλον άντινονν, 
ίίπίρ τοαητα ξρμβίάη βητώ. 

ΣίΙ. 'Αλλα μέττοι άττί γε της βής ψνχης ουί^ αν τψ 
πάντων 'ΕΙληψων τι ηαί βαρβά^Φν ΐ'Ηίον χέ ηαλ τνρα^νίϋα 
βουλη^ίίης 6θί γεν&ί^αι. 

ΑΑ. Ον* οΙμοΛ Ιχατχ£. πώς γαρ αν^ μη9'έν γέ τι 
μέλλων αντοις χρή6ε^€α; 

2Ι$2. Τί β' βΙ μέλλοίς ΜοΛς τε *αί βλεφερως χρη- 
όΟ^αι; ουί* αν όντως; 

ΑΛ. Οό δήτα. 

V. ΣίΙ. *Ορας ονν ώς ονχ άύφείΐ^ οντε τα διδό- 
μενα είχ^ δέχεό^αί [6ε] ούτε αυτόν ευχεβΟ'αι γενέΐί^αι, ^ 
γέ τις βλάπζεοΟ'αι μελλοι δια τίχντα η το παράχαν τον 
βίο/Ό άπαλλαγηναι , πολλούς ^ αν Εχοψεν εΙπεΐν οϋοι τυ- 
ραννίδος ίπί/&νμήβ€ίντες ηδη ηαί οπουδάαχνιες τοντ αυτοϊς 
παραγενέό9^(ΐι, (ος άγα^'άν τι πράζαντες^ δια την τν^ατ- 
νίδα επιβονλεΌ^έντες τον βίον άψτιρέΟιι^αν , οΐμαι δε 0( 
ου% άνη-κοον είνεα ίνιά γε χΌΊζά τε χαί πρωί'ζα γεγενη- 
μένα , οτε Άρχέλαον τον ΜαΛεδόνων τνραννον τα πεαδιχά^ 
έραα^έντα της τυραννίδος ον&εν ήττον ηπερ ίχεϊνος των 
παιδιχων, άπέχτεινε τον έραοτην ώς τνραι^ό$ τε χαι ευ- 
δαίμων άνηρ έΰόμενος' χίχταοχών δε τρεις η τέτταρας 
ημέρας ττγν τυραννίδα πάλιν αντος έπιβονλευ^ΊΪς νφ* 
ίτέρααν τινών έτελευτηβεν. οράς δη χαΐ των ημετέρα^ν πο- 
λιτών — ταντα γαρ ονκ αλλ/ον άκηηόαμεν, αλλ* οεντοι 
παρόντες οίδαμεν — οαοι ΰτρατηγίας έπιί&νμηοαντες \ ηδη 
ηαϊ τυχόντες ίχυτης οΐ μεν ίτι χαλ νυν φυγάδες τηαδε της 
πόλεως είβιν, οϊ δΐ τον βίον έτελεύτηΰίχν ' οϊ δ^ άριατα 
δοχονντες αυτών πράττΒΐν δια πολλών χινδΰνων έλΟ'όντες 
χαι φόβων ου μόνον έν ταύτη τη στρΰετηγία, άλλ' έπείείς 
την εαυτών ΗατήλϋΌν, ύηο τών ουχοφαντών πολιορχού- 



143* ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 9 

μΒνοι «ολίορκίΰίν ούδΐν §λάττω της ύηό των πολΐμίίον 
διετέΐεααν, ωατε ένίονς αντών Βνχεβ&αι άβτρατηγήτονς 
εϊναι μάΐλον η έατροινηγητιέναι , εί μεν ουν ηβαν οΐ τιίν- 
δννοί τε καΐ πόνοι φέροντες εις ώφέλειαν, εϊχεν αν τίνα 
λόγον' ννν δϊ καϊ πολύ τουναντίον, ενρήαείς δΐ χαΐ περί 
τέανων τον ίχντόν τρόηον, ενζαμένους τινας ηδη γενέΰ&αι 
%αΙ γενομένων εις ξρμψοράς τε χαΐ λύηας τάς μεγίβτας 
%αταύτάντας. οΐ μεν γαρ μοχ^ρών δια τέλους όντων των 
τέκνων όλον τον βίον λυπόνμενοι διήγαγον' τους δϊ χρη- 
στών μεν γενομένων, ανμφοραϊς δΐ χρηΰαμένων ωατε ατε- 
ρη&ήναι, καϊ τούτους ούδΐν εις έλάττονας δυατυχίας κα- 
&εβτιγκότας ηηερ έηείνους^ βουλομένους αν άγένητα μάλ- 
λον εΐναί η γενέα&αι. άλλ' όμως τούτων τε %αϊ ίτέρα>ν 
ηολλων ομοιότροπων τούτοις ούτω ΰφόδρα καταδήλων 
όντων, οηάνΐ/ον εύρεΐν οατις αν ^ διδομένων άηόαχοιτο 
η μέλλων δι. ευχής τεύξεα^αι πανβαιτο αν ευχόμενος * οΐ 
δϊ πολλοί οντε αν τυραννίδος διδομένης άπόΰχοιντο οίν 
ούτε ΰτρατηγίας ούδί* Ηέρων ποΧλών, α παρόντα βλάπτει 
μάλλον η ωφελεί ' άλλα καν ευξαιντο αν γενέα&αι, εϊ τφ 
μη παρόντα τυγχάνει, ολίγον δ\ έπιαχόντες ενίοτε παλινφ- 
δοϋαιν, άνευχόμενοι αττ αν το πρώτον ^ζωνται, έγώ 
μίν ουν απορώ, μη ως αληθώς μάτην θεούς άνθρωποι 
αίτιώνται, έζ εκείνων φάμενοι κακά αφιβιν εϊναΐ' οΐ δΐ 
καϊ αυτοί ϋφ^ΰιν εϊτε άτααθαλίαΐΰιν είτε άφροβύναις χρη 
ειπείν, ύπερ μόρον αλγε ϊχονβι, κινδυνεύει γουν, ω ^Αλ- 
κιβιάδη, φρόνιμος τις εϊναι εκείνος ο ποιητής, ος δοκεΐ 
μοι φίλοις άνοήτοις τιαϊ χρηαάμενος, ορών (χντους καϊ 
πράττοντας καϊ ευχόμενους απερ ου βέλτιον ην, έκείνοις 
δΐ έδόκει, κοινή ύπίρ απάντων αυτών εύχ;ί]ν τίοιήΰααθαι. 
λέγει δέ πως ώδί, 

Ι Ζευ βααιλεϋ, τα μίν έ<ίθλά, φηαί, καϊ ευχομένοις 

καϊ άνεύκτοις 
άμμι δίδου, τα δ^ δείνα καϊ εύχομένοις άπαλέξειν 



10 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ, 143« 

'κβΧ^βι. ίμοί μ^ ονν ΐί<χΧως ^οχ^Γ τιαΐ άβφειΧώς ΙεγΒΐν ο 
ηοιητής' ΰν ^ εί τι ίρ νω ϊχπς ηρος τ^χΰτα, μή ϋιωηαι, 

νΐ• Α Α. ΧαΙεπόν^ ω Σώκρειτες, έΰτίν άντιλέγειν 
προς τά καλώς Βίρημένα, ίχΒΪνο ^ ονν εννοώ, οα(ον χα- 
χών αίτια η άγνοια τοις άν^'ρώηοις, όηότε, ως ΙοίΧ£, 
λελη^αμεν ήμας αντονς δια ταννην %αϊ πράττοντες χαΐ 
το γ' ίύχατον ευχόμενοι ημΐν ίχντοϊς τά ηάχιατα. όπερ 
ονν ονδεϊς αν οίη&είη, άλλα τοντό γε πάς αν οίοιτο 
ϊτίανός εϊναι, αντος αντω τά βέλτϊΰτα εϋξααΟ•αι άλΙ* ον 
τά κάκίΟτα. νοντο μ^ γαρ ώς οίλη^ώς κατάρα τινι αλλ* 
ονχ ενχ^ ομοιον αν εί^η, 

Σ£1, Άλλ' Γσω^, ω βέλτιΰτε, φαίη αν τις άνηρ ος 
έμοΰ τε καΙ οοϋ αοφώτερος ων τυγχάνει , ονχ όρ9'ώς 'ημάς 
λέγειν, ούτως είκ^ -ψεγοντας αγνοιαν, εΖ γε μη ηροο&εί- 
ημεν την ϊατιν ων τε αγνοιαν χαΐ ϊατιν οΐς %αί ϊχονΰι 
πως άγαΟ'όν, ωβπερ έτιείνοις Χ(χχ6ν, 

ΑΛ, Πώς λέγεις; Εατι γαρ ότιονν πράγμα οτφδη 
όπωβονν ϊχοντι αμεινον άγνοειν η γιγνώΰϋΒΐν ; 

ΣΩ,, "Εμοιγε δοτιεΐ' ύοΐ δ' ον; 

ΑΑ. Ον μέντοι μά Δία, 

ΣΟ., ΆΐΧά μην ονδ* έτιεΐνό αου ηαταγνώΰομαι , έ^έ- 
λειν αν ΰε προς την ^αντον μητέρα διαπεπράχ&αι απερ 
Όρέΰττιν φααΐ τίαϊ τον Άλ%μαίωνα •αα\ εΐ δη τίνες αίλοι 
έαείνοις τνγχάνουαι ταντά διαπεπραγμένοι, 

ΑΑ. Ενφήμει προς Διός, ω Σώπροετες, 

ΣΛ. Οντοι τον λέγοντα, ω Αλκιβιάδη, ως ονχ αν 
§&έλοις βοι ταντα πεπράχ%•αι, ενφημεΐν δει αε κελενειν, 
αλλά μάλλον πολύ, εϊ τις τά Ιι/αιτ/α λ^οι, έπειδη οντω 
001 δοτιεΐ ΰφόδρα δεινόν είναι το πράγμα, ωύτ ονδ\ ^ 
τέον εΧναι όντως εΙκη, δοκεΐς ^ αν τον 'Ορέατην, εΐ 
ετύγχανε φρόνιμος ων και είδώς ο τι βέλτιατον ην αντω 
πράττειν, τολμήααι αν τι τούτων διαπράξαο^αι; 

ΑΛ, Ον δήτα. 



ί 



144* ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 11 

Σ£1. Ονδέ γε άλλον οϊμαι ουδένα, 

ΑΛ, Ον μέντοι, 

ΣΆ. Κακόν αρ\ οος ^ο<χεν, έατιν ή του βελτίβτον 
άγνοια παΐ το αγνοεϊν τό βέλτιΰτον. 

ΑΛ. ^Εμοιγε δοαεΐ. 

ΣίΙ. Ουκουν τιαΐ ίκείνφ %αί τοϊς άλλοις απαβιν; 

ΑΛ. Φημί. 

VII• ^1^. *Έτι τοίννν τιαΐ τόδε έπΐΰτιε'ψώμεϋ'α ' εΐ 
αοι αντίκα μάλα παραΰταίη, οίηΟ'έντι βέλτιον εϊναι, Πε- 
ρικλέα τον βεαντον έπίτροπόν τε καϊ φίλον, έγχειρίδιον 
λαβόντα, έλϋ'όντα ίπϊ τας ^νρας, εΐηεΐν εΐ Ενδον έΰτΐ, 
Ι βουλόμενον άηοκτεΐναι αντον εκείνον, άλλον δΐ μηδένα' 
οΐ δΐ φαΐεν Ενδον εϊναι. καΐ ον λέγω έ^έλειν αν ΰε τού- 
των τι ηράττειν' άλ)^ εΐ, οίμαι, δόζειέ ΰοι οηερ ον&Ιν 
κωλύει δήηον τω γε άγνοονντι το βελτίβτον Λαραοτήναι 
ηοτε δόζίχν ώστε οίηϋ^ναι καϊ το κάκιβτόν ποτέ βέλτιβτον 
εϊναι. η ονκ αν δοκεΐ αοι; 

ΑΛ. Πάνυ μίν ονν, 

ΣΩ,, Εί ονν ηαρελ%•ών εϊβω καϊ Ιδών αντ6ν εκείνον 
άγνοήΰαις τε καϊ οίηϋ'είης οίν άλλον είναί τίνα, αρ' Ετι 
αν αντον τολμήααις άποκτεΐναι; 

ΑΛ. Ον μά τον Δία [ονν, αν μοι δοκω\. 

ΣΩι. Ον γαρ δήηον τον έντνχόντα, άλλ' αντον εκεί- 
νον ον ήβονλον. η γάρ; 

ΑΛ. Ναι. 

ΣΩ,. Ονκονν καϊ εί πολλάκις έγχειροΐς, αίεϊ δΐ άγνοοΐς 
τον Περικλεα, όποτε μέλλοις τοντο πράττειν, ονποτε αν 
έπί&οιο αντψ. 

ΑΛ. Ον δήτα. 

ΣΆ. Τι δε; τόν 'Ορέατην δοκεΐς αν ποτέ τ^ μητρϊ 
έπιϋ'έΰ^αι , εί γε ώααύτως ήγνόηΰεν ; 

ΑΛ. Ονκ οϊμαι ϊγωγε. 

ΣΛ. Ον γαρ δήπον ονδ* εκείνος την προοτυχονΰαν 



12 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 145. 

γνναϊαα ούδ^ την ότονονν μητέρα διενοΒΪτο άποατηναι, 
άλλα την αντος αντον. 

ΑΛ. "Εΰτι ταντα, 

ΣΛ, Άγνοεΐν αρα τά γε τοιαύτα βέλτιον τοις οντω 
διακειμένοις ααϊ τοιαύτας δόξας ϊχονΰιν. 

ΑΛ, Φαίνεται, 

ΣΆ. ^Ορας ουν οτι η ϊΰτιν ών τε άγνοια καϊ ϊβτιν 
οίς %άί ^χουβέ πως άγαϋ'όν , αλλ* ου κακόν , ωαπερ άρτι 
βοι έδόκει; 

ΑΛ, ^Έοιπεν. 

VIII. Σ£1. *Έτι τοίννν ει βονλει το μετά τούτο 
^πιοϋοηεΐν άτοπον αν Τβως βοι δόξειεν εϊναι. 

ΑΛ. Τι μάλιατα , ω Σωκρατες ; 

ΣίΙ. ^Οτι, ώς ^πος εΙπεΐν, κινδυνεύει το γε των άλ- 
λων έπιύτημών κτήμα, ίάν τις άνευ τον βελτίύτον κεκτη- 
μένος τ) , όλιγάκις μίν ωφελεΐν, βλάπτειν δ^ τα πλείω 
τον έχοντα αυτό. ΰκόπει δε ώδε, αρ' ουκ άναγκαΐόν ΰοι 
δοκεΐ εΓι;ο;&, όταν τι μέλλωμεν ήτοι πράττειν η λ^ειν, 
οίη^ναι δεΐν πρώτον ημάς είδενα^ η τφ οντι είδέναι 
τού^' ο αν προχειροτέρως μέλλωμεν η λέ/ειν η πρξχττειν; 

ΑΛ. "Εμοιγε δοκεΐ, 

ΣίΙ. Ούκονν οΐ Ρήτορες αύτίκα ήτοι είδότες ξυμβου- 
λεύειν η οίη^έντες εΐδέναι ξυμβονλεύουαιν ήμϊν ^άατοτε, 
οΐ μεν περϊ πολέμου τε και ειρήνης, οΐ δΐ περϊ τειχών 
οίκοδομίας ή λιμένων καταΰκευής * Μ δε λόγφ , οαα δή 
ποτέ ή πόλις πράττει Ι προς αλλην πόλιν ή αυτή κα&' εεν- 
τήν, άπο της τών Ρητόρων Συμβουλής άπαντα γίγνεται. 

ΑΛ. 'Αλη^ λέγεις. 

ΣίΙ. "Ορα τοίνυν καϊ τά έπϊ τούτοις, οίν δυνηθώ, 
καλείς γαρ δήπον φρόνιμους τε καϊ άφρονας; 

ΑΛ. ^Έ^ωγε. 

ΣΆ. Ονκούν τους μϊν πολλούς άφρονας, τους δ' 
ολίγους φρόνιμους; 



145. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 13 

ΑΑ. Οντως. 

ΣίΙ. Ουκονν προς τι αποβλέπων αμφότερους; 

ΑΑ. Ναι. 

ΣΛ. ^Αρ' ονν τον τουοντον, ξυμβουίίΒυΒιν Βίδότα χω- 
ρίς του πότερον βέλτιον παϊ οτΒ βέλτιον , φρόνψον 
'Η.αλΒΐς ; 

ΑΛ* Ου δήτα. 

Σ£1. Ουδέ γΒ, οϊμαι, οΰτις το πολΒμΒΪν αυτό οίδε 
χωρϊς του οπότε βέλτιον τιαϊ τοΰουτον χρόνον οΰον βέλ- 
τιον. η γάρ; 

ΑΑ. ΝαΙ. 

ΣΛ. Ουτίουν ούδΐ βΪ τίς τίνα άποτιτινύναι οίδεν ονδΐ 
χρήματα άφαιρεΐΰ&αι καϊ φυγάδα ποιεϊν της πατρίδος, 
χωρϊς του οπότε βέλτιον χαΐ οντινα βέλτιον. 

ΑΑ. Ου μέντοι. 

Σ£1. "Οοτις αρα τι των τοιούτων οΐδεν , έίιν μ^ παρ- 
έπηται αύτφ η του βελτίΰτου έπΐΰτήμη, — αυτή ^ ην 
ή αυτή δήπου ηπερ καϊ ή του ωφελίμου . η γάρ ; 

ΑΑ. Ναι. 

ΣΛ. Φρόνιμον δέ γε αύτον φηΰομεν καΙ άποχρώντα 
ξυμβουλον τιαΐ τζ πόλει καϊ αυτόν αύτφ * τον δΐ μη ποι- 
οϋντα τάναι^/οί τούτων, τ] πώς δοαεϊ; 

ΑΑ. Έμοϊ μ^ν ούτως. 

IX. Σ£1. Τι δ" ει τις Ιππεύειν η τοξεύειν οΐδ^, η 
αυ πυτιτεύειν η παλαίειν η τι της άλλης ά^ων/ας ^ κα^ 
αίλο τι των τοιούτων οαα τέχνγ^ οί^δαμεν, τι καλείς ος 
αν είδη τό κατά ταύτην τήν τέχνην βέλτιον γιγνόμενον; 
ου τον κατά την Ιππικην Ιππιτιόν; 

ΑΑ. "Εγωγε. 

Σ£1. Τον δέ γε, οΐμαι, τκχτά την πυκτιχην πυπτι- 
%όν, τον δΐ αατ αύλητιχην αύλητιαόν, •ααϊ ταλλα δηπου 
ανά λόγον τούτοις, η άλλως πως; 

ΑΑ. Ουκ, άλλ' οντω^. 



14 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 146. 

ΣίΙ, ΔοκΒΪ ουν βοί άνίχγχΛχΐον είναι τον ηΒρϊ τούτων 
ίπιατήμονα οντά αρα τιαΐ ανΒ^α φρόημον ΒΪναι; ^ τηλ- 
λον φήΰομεν §νδεΐν ; 

ΑΛ. Πολλού μέντοι νη Δία, 

ΣΩ,. Ποίαν ουν οΐει πολιτείαν είναι τοξοτών τε άγα- 
9'ών ηαϊ αυλψών, ^τι 61 ά^λψών χαΐ των αΧλων τεχνι- 
τών, αναμεμιγμένων ^ έν τοιοντοις οϊς άρτι εέρητια- 
μεν τών τε αυτό το πολεμεΐν είδότων καΙ ετΰτο τό άηο- 
ατινννναι, ηρός δί χαΐ ανδρών Ρητορικών πολιτιηον φν- 
ΰημα φνΰώντων, άηάντων δ\ τούτων όντων ανεν της τον 
βελτίατον επιστήμης ιιαϊ τον είδότος οπότε βέλτιον ^ι 
^άΰτω τούτων | χρηο^αι χαί προς τίνα; 

ΑΛ. Φαύλην τινά ^γαογε, ω Σοάχρατες. 

ΣίΙ. Φαίης γε αν, οΐμαι, οπόταν όρωης ενα ξτια- 
βτον αντών φιλοτιμούμενόν τε χαϊ νέμοντα το ηλεΐατον 
της πολιτείας τούτφ μέρος, 

ΐν αύτος αντον τυγχάνει 'κράτιβτος ων 
λέγω δε τό αατ αύτην την τέχνην βέλτίΰτον γιγνόμενον' 
τον δε τη πόλει τε χαΐ αυτόν αύτω βελτίατον οντος τα 
πολλά διημαρτηΐίότα , ατε, οΐμαι, ανεν νον δόξ^^ πεπι- 
ΰτενκότα. οντω δε τούτων εχόντων, αρ' ονχ αν όρ^ώς 
λέγοιμεν φάντες πολλής ταραχής τε ιιαϊ ανομίας μεϋτψ 
εϊναι την τοιαντην πολιτείαν; 

ΑΛ. 'Ορ&ώς μέντοι νή Δία. 

ΣΟι. Ούτίούν άναγτίαϊον ήμΐν έδόαει, οίηϋτίναι δεϊν 
πρώτον ημάς εΐδέναι ή τω οντι είδέναι τούτο ο αν προ• 
χείρως μέλλωμεν ή πράττειν ή λέγειν; 

ΑΛ. Έδόαει. 

ΣίΙ. Ούτιονν ηαν μεν πράττη α τις οϊδεν η α δοχεϊ 
είδέναι, παρέπηται δΐ το ώφελίμως, τιαΐ λνσιτελούντως 
ημάς εξειν και τή πόλει ααΐ <χυτί)ν (χυτω; 

ΑΛ. Πώς γαρ ου; 



1«. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 15 

ΣίΙ, Έάν δέ γ', οϊμαι, τάναντία τούτων ^ οντε τγι 
πάλει οϋτ αντον αύτω; 

ΑΛ. Ου δήτα, 

ΣίΙ. τι δέ; καΐ νυν έτι ωααύτως ΰοι δο-κεϊ η αΐ- 
λως πως; 

ΑΛ, Ουκ, αλλ' ούτως. 

ΣίΙ. ' ^Αρ ουν ^φηα^α παλεΐν τους μεν πολλούς άφρο- 
νας , τους δ* ολίγους φρόνιμους; 

ΑΛ. "Εγωγε. 

ΣΆ. Ουτιοΰν φαμίν πάλιν τους πολλούς δνημαρτηαε- 
ναι του βελτίύτου^ ώς τα. πολλά γε, οΐμαι^ ανεν του δόξή 
πεπιατευκότας. 

ΑΛ. Φαμεν γάρ. 

ΣΩι. Λυαιτελεΐ αρο; τοις πολλοίς μήτ είδέναι μηδίν 
μήτ' ο^εύ&αι είδέναι, ει^περ γε μάλλον προΟνμήβονται 
πράττειν μίν ταύτα αττ άν είδώαιν η οίη^ώαιν είδέναι, 
πράττοντες δΐ βλάπτεαϋ'αι τα πλείω μάλλον η ώφελεΐβ&αι. 

ΑΛ. 'Αληϋ'έΰτατα λέγεις. 

Χ. ΣίΙ. 'Οράς ουν, οτε ϊφην %ινδυν&όειν το γε 
των άλλων έπιοτημών ατημα, έάν τις άνευ της του βελ- 
τίΰτου έπιατήμης κεκτημένος ^, όλιγάκις μίν ωφελεΐν, 
βλάπτειν δΐ τα πλείω τον ϊχοντ αυτό, αρ' ονχϊ τω οντι 
ορΟ'ώς έφαινα μην λέγων; 

ΑΛ. Κάί εΐ μη τότε, άλλα νυν μοι δοκεΐ, ω Σω- 
χρατες. 

ΣίΙ. Δει όϋρα καϊ πόλιν καϊ ψοχην την μέλλουΰαν 
όρ^ώς βιώοεοΟ-αι ταύτης της έπιατήμης άντέχεβϋ'αι, άτε- 
χνώς ωαπερ άΰ^ενοϋντα ιατρού η τίνος κυβερνήτου τον άαφα- 
λώς μέλλοντα πλεΐν. άν^ν γαρ ταύτης ΐούφπερ άν μη πρότερον 
έπουρίοη το της ψυχής ή περί χρημάτων κτήοιν ή σώμα- 
τος ^οόμην ή καΙ άλλο τι των τοιούτων, τούούτφ μείζω 
αμαρτήματα απ αυτών άναγκαΐόν έβτιν, ώς εοικε, γι- 
γνεαΟ'αι. ο άΙ δη τήν καλουμένην φιλομα^ίαν τε Ι^ίί*^.* "^ 

V 



;*:» 



\ ^ 



16 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 1«• 

ι 

ηολντεχ^ί^ίαν κεανημένος, 6ρφοίν6ς δε ων ταύτης της έπι- 
ατήμης, αγόμενος δε νπο μιας ^-κάονηςτών αΙΧων, αρ' ονχϊ 
τω οντι δικαίως πολλω χειμώνι χρήαεται , ατ, οΐμοει , άνευ 
"κυβερνήτον διατελίΒν έν πελάγει, χρόνον ου μακρόν βίον 
^έων; ωϋτε ξρμβαίνειν μοι δοχεΐ καϊ έντανϋ'α το τον 
ποιητον, ο λέγει κατηγορών που τίνος ^ ως α^α πολλά 
μϊν ηπιΰτατο ^ργα, κ(χκώς δε, φησίν, ηπίατατο ηάντα. 

ΑΛ. Και τι δη ποτέ ξνμβαίνει το του ποιητοΰ, ω 
Σωκρατες; ίμοϊ μίν γαρ ούδ* ότιουν δοκεΐ προς λόγον 
είρηκέναι, 

ΣίΙ, ΚαΙ μάλα γε προς λόγον άλλ' αίνίττεται, ω 
βέλτίΰτε, καϊ οντος και οΐ άλλοι δΐ ποιηταϊ αχεδόν τι 
πάντες, ϊοτι τε γαρ φνοει ποιητική η ξύμηαΰα αίνιγμα- 
τώδης και ου του προατυχόντος ανδρός γνωρίααι • ^τι δε 
προς τφ φυαει τοιαύτη εϊναι , όταν λάβηται ανδρός φθο- 
νερού τε καϊ μη βουλομένου ημϊν ένδείκνυΰ&αι άλλ' άπο- 
κρυπτεΰθαι ο τι μάλιατα την αύτοϋ αοφίαν, ύπερφυώς 
δη το χρημοί (ος δύΰγνωΰτον φαίνεται, ο τι ποτέ νο- 
οναιν ^καΰτος αυτών, ου γαρ δήπου '^Ομηρόν γε τον 
^θειότατόν τε καϊ αοφώτατον ποιητήν άγνοείν δοκεΐς, ως 
ούχ οΐόν τε ην έπΙϋταύΟ'αι κοεκώς, εκείνος γαρ έστιν ο 
λέγων τον 'Μαργίτην ποΗά μεν έπίαταοθαι, χ<ηςώς ^ε, 
φηαί, πάντα ηπιότατο. άΧλ' αΐνίττεται^ οϊμαι, παράγων 
το κακώς μΙν άντϊ του χαχον, τό δ^ ηπίατατο άντϊ τον 
έπίατααϋ'αι. γίγνεται ουν αυντεθεν Εξω μεν του μέτρου, 
^ύτι δ* ο γε βούλεται, ως πολλά (άν ηπίατατο ϊργα, κα- 
κόν δ\ ην έπίατααϋ'αι αυτώ πάντα ταύτα, δήλον ουν οτι 
εΓπερ ην αυτώ χοηιόν τό πολλά είδέναι, φαϋλός τις ών 
έτύγχανεν , εΙ!περ γε πιατεύειν δέοι τοις προειρημένοις 
λόγοις. 

ΑΛ. Άΐλ' έμοϊ μεν δοκεϊ, ω Σώκρατες. η χαλεπώς 
γ αν άλλοις τιαΧ πιατεύααιμι λόγοις, εΙ^περ μηδΐ τούτοις. 

ΣΩ,. Καϊ 6ρ%ώς γέ αοι δνκει. 



1^9* ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 17 

ΑΛ. Πάλιν αν μοι ^οκεΓ. 

XI. ΣίΙ. Άΐλά φέρξ ηρος Διός. όρας γάρ δήπου 
την άπορίαν δοη τε χαΐ οΐα' ταύτης βη καΙ αύ μοι δο- 
αεΐς κΒτιοινωνηιιιέναι * μεταβαλλόμενος γέ τοι ανω καί τιάτω 
ονδ' ότιοϋν παύει , άλλ' ο τι οίν μάλιοτά ΰοι δό^ , τοϋτο 
χοίΐ ί^δεδυτίέναι αν ^αΐ ονκέτι ωβαύτως δοκεΐν. εϊ \ τι ονν 
ύοί / ϊτι %άί νυν εμφανής γενόμενος 6 ^εός, προς ον 
τυγχάνεις πορενόμενος, έρωτήαειε, πρΙν ότιοϋν εϋξαα&αί 
45ε, ει έξαρκέβει ΰοι ίγ,είνων τι γενέαϋ'αι ώνπερ καΐ ίν 
άρχη έλέγετο, «Γτε αύτω αοι ^ηιτρει^ειεν εν^α6%•αι, τι 
ηοτ αν οϊει η των παρ* εκείνου διδομενων λαμβάνων η 
αυτός εύξάμενος γενέοϋ'αι του τιαιροΰ τνχεΐν ; 

ΑΛ. Άλλα μα τους ^εούς, έγώ μίν ού^εν αν ^χοιμί 
αοι ειπείν, ω Σωκρατες, ουτως' άΐλά μάργον τί μοι δο- 
κεΓ εϊναι τιαΐ ως άλη&ώς πολλής φυλακής, όπως μη λήβει 
τις αυτόν ευχόμενος μ\ν κακά, δοκών δε τα άγαϋ'ά, ϊπειτ 
ολίγον έπιβχών, όπερ καϊ αϊ έλεγες, παλινφδή, άνευχό- 
μενος αττ αν το πρώτον εϋξηται. 

ΣΆ, ^Αρ' ουν ουχί είδώς τι πλέον ημών ο ποιητής , 
ου καϊ ίν αρχή του λόγου έπεμνήα^ην, τά δείνα καϊ εύ- 
χομένοις άπαλεξειί' έκέλευεν; 
ΑΛ. "Εμοιγε δοκεΐ. 

ΣΩ». Τούτον μ\ν τοίνυν, ω Αλκιβιάδη, καϊ Λακεδαι- 
μόνιοι τον ποιη^ήν έξηλωκότες, είτε καϊ αύτοϊ ούτως 
έπεακεμμένοι , ίδια καϊ δημοαία ^κάατοτε παραπληβίαν 
εύχήν εύχονται, τα κάλο: ίπϊ τοις άγα&οΐς τους ϋ'εους 
διδόναι κελεύοντες αυ ΰφίαιν αύτοΐς' πλεΐον δ* ούδεϊς αν 
ίκ,είνων εύξαμένων άκούαειε . τοιγαροϋν εις το παρήκον 
του χρόνου ούδένων ήττον ευτυχείς εΐβϊν αν&ρωποί. ει 
δ' αρα καϊ ξυμβέβηκεν αύτοΐς ωατε μή πάντα εντυχεΐν, 
άλλ' ουν ου δια την εκείνων εύχήν • έπϊ τοις ^εοΐς δ* ίοτίν , 
οΐμαι, ωατε καϊ διδόναι αττ αν τις ευχόμενος τυγχάνη 
καϊ τάναντία τούτων. 

ΡίΑΤΟ χ. *! 



18 ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 149. 

XII. Βούλομαι δε ϋοι καϊ έτερον τι ^ΐ'ηγήβαΰΟ'αι, 
ο ηοτε η%ονΰα των ηρεαβντέρων τινών ^ ώς Ά^ναίοις 
•καΙ Λακεδαιμονίοις διαφοράς γενομένης ξ;υνέβαινεν άεϊ ττ] 
πόλει ημών ωατε τιαΐ "κατα γήν καΙ χίχτά %'άλατταν , οπότε 
μάχη γένοιτο, δνΰτνχεΐν και μηδέηοτε δνναβ^αι χρατη- 
ααι. τονς ονν Ά&ηναίους άγανακτοϋντας τω πράγματι 
γ.αϊ άηορουμένονς τίνι χρη μηχανή τών παρόντων τιακών 
άποτροπήν ενρεΐν , βονλενομενοις αύτοΐς δοκεΐν τιράτιατον 
είναι πέμιραντας προς "Αμμωνα, έκεΐνον έπερωταν Ετι 
δε προς τούτοις τάδε, και άν^' οτον Λακεδαιμονί- 
οις οΐ &εοϊ μάλίον νίκην διδόαΰιν η βφίϋιν ίχυτοΐς, οϊ 
πλείατας, φάναι, μεν ^νβίας καϊ καλλίβτας τών ^ΕλΙ,ψ 
νων αγομεν, άνα^ήμααί τε κεκοΰμήκαμεν τά Ιερά αυτών 
ώς.ούδένες άλλοι, πομπάς τε πολυτελεΰτάτας καϊ ΰεμνο- 
τάτας έδωρονμεϋ'α τοις &εοΐς άν %%α6τον ϊτος, κα« ^ε- 
λοϋμεν ;|^ρΐ7ματοί | οαα ονδ* οΐ άλλοι ξνμπαντες '^ Ελληνες. 
Αακεδαιμονιοις δε, φάναι, ονδεπώποτ έμέληαεν ούδεν 
τούτων, άλλ' όντως όλιγώρως διάκεινται προς τοίίς ^εονς, 
ώατε καϊ «χι/άτττ^ρο; ^ύουΰιν ^κάατοτε καϊ ταλλα πάντα 
ουκ όλίγω ίνδεεΰτέρως τιμώΰιν ηπερ ημεΐς , χρήματα νδδεν 
ίλάττω κεκτημένοι της ημετέρας πόλεως, επειδή είρηκέ- 
ναι ταντα καϊ έπερωτηΰαι τέ χρη πράττοντας οιντονς 
τών παρόντων κακών άπαλλαγήν ενρεΐν, άλλο μεν ον^εν 
άποκριϋ'ήναι τον προφήτην — τον γαρ &εόν ονκ έαν δή- 
λον οτι — καλέααντα δε αυτόν, Ά&ηναίοις, φάναι, τάδΐ 
λέγει ^Άμμων φηΰϊν αν βούλεα&αι αύτώ την Λακεδαιμο- 
νίων εύφημίαν είναι μάλλον η τά Ινμττο^ι/τα τών *ΕΙΧη- 
νων Ιερά. τούαϋτα είπεΐν , ούκέτι περαιτέρω, την γοϋν 
εύφημίαν ουκ άλλην τινά μοι δοκεΐ λέγειν 6 ϋ'εος η την 
εύχην αυτών έ'ση γαρ τω οντι πολύ διαφέρουΰα τών 
άλλων, οΐ μίν γαρ άλλοι "Ελληνες οΐ μίν χρυΰόκερως βονς 
παραατηΰάμενοι, έτεροι δ' άνα^ήμαοι δωρούμενοι τονς 
&εονς εύχονται αττ αν τύχη ταντα, αν τε άγα^α αν 



ΙδίΟ. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ. 19 

τε χακά' βλαϋφημονντων ονν αυτών άτίονοντες οΐ &βοΙ 
ουκ αποδέχονται τάς πολυτελείς ταυταβϊ πομπάς τε "καϊ 
%ΐ}6ίαζ. άλλα δοαεΐ μοι πολλής φυλακής $εΐθ&αι χαι ακέ- 
'ψεως, ο τι ποτέ ^ητέον έΰτΐ "καΙ μή. 

XIII. Εύ^ήβεις δε χαϊ πα^' 'ΟμήίΛω έτερα παρα- 
πλήΰια τούτοις είρημένα. φηαΐ γαρ τους Τρώας ϊπαυλιν 
ηοιουμένους 

ερδειν ά^ανάτοιαι τεληέΰΰας ^κατόμβας' 
την δΐ ν,νϊϋαν έκ του πεδίον τους άνεμους φερειν 

ονρανον ειΰω, 
ήδεΐαν της δ* ου τι ΰ^εους μάκαροίρ δατέεΰϋ'αι, 
ούδ' έ&έλειν ' μάλα γάρ βφιν άπήχ&ετο ^Ιλιος Ιρή 
τιαι Πρίαμος ααΐ λαός ^ϋμμελίω Πριάμοιο, 
ωϋτε ούδεν αντοΐς ην προϋργου ^ύειν τε καϊ δώρα τε- 
λεϊν μάτην, ϋ'εοΐς άπηχ%•ημένονς . ου γαρ, οϊμαι, τοιού- 
τον έΰτι το των %'εών , ώστε νπο δώρων παράγεα&αι οίον 
καχοΐ' τοτίΐΰτήν' άλλα τιαι ημείς εύή&η λόγον λέγομεν, 
άξιοϋντες Λακεδαιμονίων ταύτη περιεΐναι, καΙ γαρ αν 
δεινδν εΓη, εΐ προς τα δώρα κεά τάς ϋνβίας αποβλέπον- 
ϋΐν ημών οϊ &εοί, άλλα μή προς την ιρυχήν, αν τις οΰιος 
και δίκαιος Ι ων τνγχάνη . πολλφ γε μάλλον, οίμαι , ή προς 
τας πολυτεΧεΐς ταντα^ πομπάς τε καϊ Ονοίας, ας ούδεν 
κωλύει ποΧλά μεν εις %'εούς, πολλά δ* εις ανθρώπους 
ήμαρτηκότας καϊ Ιδιώτην και πάλιν ^χειν αν εκαατον έτος 
τελεΐν. οΐ δε, άτε ού δωροδόκοι οντες, καταφρονοϋαιν 
απάντων τούτων-, ώς φηαιν ο ^εος και &εών προφήτης, 
κινδυνεύει γοϋν και παρά ^εοΐς και παρ* άν&ρώποις το^$ 
νουν ^χουΰΐ δικαιοαύνη τ ε καϊ φρόνηαις διαφερόντως τε- 
τιμήΰ^αι. φρόνιμοι δε καϊ δίκαιοι ουκ άλλοι τινές είοιν 
ή τών είδότων α δει πράττειν καΐ λέγειν προς &εους 
καϊ προς άν&ρώπους. βονλοίμην δ' αν καϊ οον πυϋ'έο^αι 
ο τι ποτέ έν νώ ^χεις προς ταντα. 

ΑΛ. 'ΑλΧ* έμοί, ω Σώκρατες, ουκ άλλη πη δοκεΐ ή 



-20 ΑΛΚΙΒΙΑάΗΣ ^ΕΤΤΕΡΟΣ. ΙΜ« 

Τ^κ^ €οί τε νύ τω ^εω' ον6ε γαρ α9 είΛος είτ] άντί- 
ψηφορ ίρί τψ 9ίώ γεψέύ'^αί, 

ΣΆ, ΟνχθΌ9 μίμΛπ^όαι ίν «οΙΙ§ άχορία φά(ηιων ζΐ- 
νβα, όπως μη Ιά^ζ ύΗππορ ίνιόμενος χαχά, δοχών δ( 
άγα^ά ; 

ΑΛ. "Ε/γατ^ί, 

ΣΆ. Όράς ονν ώς ο ν* άύφίΐλές 6θ£ ^στιτ έ19•Ην 
προς τον ^εον Βνξομένω, ΐνα μηδ* αν οντω τνχτι, βΙα- 
οφημονντός βου άχουων ον^ϊν άποδέξηται της ^Οναίας 
ταύτης, τνχον δϊ χαΐ ετερόν τι προβαπολαναι^ς . έμοι μ^ν 
ονν δοχεϊ βέλτιατον είναι ησυχίαν ^χειν, τ^ μ^ γαρ Λα- 
κεδαιμονίων ενχζ δια την μεγαίιτψυχίίτρ — τοντο γαρ 
χάΧλιατον των ίν άφροϋννη ονομάτων — ονη αν οΐμαί 
οε έϋ'έίειν χρησ&αι, άνΰτ/χαΐον ονν έατί περιμενειν, εως 
αν τις μά%^ ώς δεΐ προς Ο^ονς χαίί προς ανθρώπους 
διακεΐΰ^αι. 

XIV. Α Α. Πότε ονν παρέοται 6 χρόνος ούτος, ω 
Σωηρατες; χαϊ τις ο παιδεύύων; ηδιατα γαρ αν μοι δοχώ 
Ιδειν τούτον τον αν^ρωπον τις έ6τιν. 

ΣΛ, Οντος ω μέλει περϊ ύον. άλλα δοτιεί μοι, ωα- 
περ τω ^ιομήδίΐ φηαϊ την 'Α^νάν '*Ομηρσς άπδ των 
όφ&αλμών άφ(λεΐν την άχλνν, 

οφρ^ εν γιγνώοκοι ήμεν 9'εόν ήδΐ χαϊ αι^^ροτ, 
οντω καΐ αοϊ δείν από της ψυχής πρώτον την άχλνν 
άφελόντα, η ννν παρονοα τνγχάνει, το ττμ/ιχαντ ηδη 
προαφερειν δι ων μέλλεις γνώαεα^αι ήμεν χαχόν ήδε 
-και έα^λόν. ννν μεν γαρ ον% αν μοι δοκεϊς δνντ^^ηναι, 

ΑΛ. 'Αφαιρείτω, εΓτε βουλεται την άχλ'ύν είτε άλλο 
τι . ώς; έγώ παρεακευααμαι μη^Ιν αν φϋγεϊν των νη' εκεί- 
νον προοταττομενων , οατις ποτ έΰτίν 6 ανϋ'ρΐύπος, ει 
γε μέλλοιμι βελτίων γενέαϋ'αι. 

Ι ΣΆ. Άλλα μην έπεϊνος 9•ανμαατήν οαην περϊ αϊ 
προ^νμίαν ϊχει. 



151. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΔΕΤΤΕΡΟΣ 21 

ΑΑ. Εις τότε τοίννν %οΛ την Οναίαν άναβάλλίβ^αι 
αράτΐΰτον είναι μοι δοκεϊ. 

ΣίΙ, ΚαΙ όρ^ώς γέ ΰοι δοκεϊ' άΰφαλέΰτερον γάρ έοτιν 
η 7((χρακινδυνεύειν τοαοντον τιίνδυνον. 

ΑΛ, *Αλλα. ηώς, ω Σών,ρατες; χαΐ μην τοντονι τον 
ατέφανον, επειδή μοι δοχεΐς χαλώ^ ξνμβεβονλεντιέναι , 
ϋοϊ ηερι%^6ω * τοις &εοϊς δ\ %αί ατεφάνονς και ταΐλα 
ηάντα τα νομιζομενα τότε δώΰομεν, όταν ίηείνην την 
ιγμέραν έλϋΌϋΰαν ί^δω, ηξει δ' ου δια μακρού τούτων &ε- 
λόντων, 

ΣΛ, Άΐλα δέχομαι και τοντο, καϊ άλλο δΐ αν τι 
των παρά 6οϋ δο&έντων ηδέως ϊδοιμι δεξάμενον έμαν- 
τον . ωβπερ δΐ καϊ 6 Κρέων Εύριπίδ-η πεποέηται τόν Τει- 
ρεαίαν ίδών έχοντα τα ΰτέφη καϊ άχονσας άπο των πο- 
λεμίων άπαρχάς αύτον είληφέναι δια την τέχνην, 
Οίωνόν έ&έμην, φηΰΐ, καΐλίνικα ΰά ΰτέφη ' 
έν γάρ κλνδωνι κείμε&\ ωβπερ οϊΰ&α ΰν ' 
οντω δΐ κάγώ παρά αοΰ την δόξαν ταντην οίωνόν τίθεμαι . 
δοκώ δέ μοι ουκ έν ίλάττονι κλύδωνι τον Κρέοντος είναι, 
καϊ βουλοίμην αν καλλίνικος γενέα^αι των βών έραΰτών. 



'Ι^ΙΦ— 



δ € Η ο £ Ι Α. 



7, 1. ένεονς] άφωνους, κωφούς, έξΒβτηηότας , νωδονς, 
νωχείπς, μΒΤΒώρους. 

15, 30. ^πον^^α^}] άποπέμψτ], η ώς ννν, έφορμΎ^αη. 

16, 15. φθονερός ο §πϊ τοΐς ευπραγοναιν άχ^όμενος κα^' 
εαυτόν, ^ΰτι δΐ καΙ ο έπίφϋΌνος φθονερός, διαφέρει 
δε βααιάνου' ο γαρ βάοκανος υπό φϋ'όνον κοτΐ ϋυ- 
τιοφαντεΐ ν,αϊ κακηγορεΐ, άπο του βαβάχτον Ι^οως. 
εατι δε βαβάκτης 6 κράκτης καΐ μανιώδης. 

16, 28. το φαϋλον έηι τεααάρων εννοιών τάασεται, κατ' 
ίναντιότητα ηαραλαμβανομένων . έηΐ απλότητας ααΐ 
εύη^είας ^ημοΰϋ'ένης „ ου γαρ ει φαύλοις ύμεΐς προ- 
ατάταις χρηΰ^ε**' έπΙ δΐ του επαίνου Ευριπίδης 

φαϋλον, ακομ'ψον, τα μεγιβτ άγαϋ'όν 
επϊ δε μεγέϋΌυς, φαϋλον ατόμα άντϊ τον μέγα' έπϊ 
δε μιτιρότητος εύ&έως έν άρχ'η του κατ' Άριατοχρά- 
τους . λέγουΰι δε χαϊ την φαυλ/αν ^λα/ο^ν μικρόπαρπον 
ονΰαν ούτως όνομάξεαϋ'αι . έκνενίχηκε μέντοι την πά- 
λαιαν χρήοιν ή εις το κακόν μετάληι^ις' φαϋλον γαρ 
οΐ πλεϊϋτοι το κακόν έζακούουύιν. 

19 , 25. δωροδόκοι καϊ οΐ δώρα λαμβάνοντες καϊ οΐ δώρα 
δίδοντες . ^ημοα&ένης έν Φιλιππικφ έπΙ του Ζελείτου 
Άρ&μίου ϊφη δωροδόκοξ,, όπερ έν ΐαω κείται τω 
δώρα διδούς. ^π^ δε του δώρα λαμβάνειν πολλή η 
παρά&εΰις , ωΰπερ καϊ ίνταϋΟ'α, 



ΧΑΡΜΙΔΗ 2. 



^ 



Τ^ί ΤΟΤ ^IΑΛΟΓΟΤ ΠΡΟΣαΠΑ 

2.ΩΚΡΑΤΗ2, ΧΑΙΡΕΦΩΝ, ΚΡΙΤΙΑ2, 

ΧΔΡΜΙΔΗ2. 



δ(. ρ. 
153. 

1• ^Ηκον μεν τ^ προτ€ραί(^ Παπάρας έτι Ποτίδαιας από 
τον ΰτρατοπέδον , οίον δϊ δια χρόνου άψίγμένος άσμε-^λ^^ΜΜ^*^^ 
νως ^α έπΙ τάς ξννη&Βΐς δι ατρφά ς, κα* δη καΐ εις ^^^2^^]^έ^^^ 
Ταυρέον ηαλαίβτραν την "ααταντνκρν τον της βαβιλικής χλ,^μ. 
^!££^ β/ίίήλ^Οί/, χαϊ αύτόϋΊ κο;τ^λΑ(]?οΐ' πάνυ πολλούς, ^ονς*^^ ^^^^^^ 
μ^ν •ααϊ άγνφτας έμοί, τους δΐ πλείβτονς γνωρίμους, και^'^^ 
με ώς είδον είαιόντα έ| άηροβδο•κητον , εν&νς πά^^ωΟ'εν 
ηοπάζοντο άλλος ο^ο^&/' Χαιρεφών δε, ατε και μανικός ^4^*^*^/,/^ 
ων, αναπτ^άι^σα^ ^κ μέαων Ε0•ει προς με, καΙ μου λαβό- ^/Α*^;/•^"^»* 
μένος της χειρός, 'Λ Σώκρατες, η δ^ ος, πως έαω^ς λ^'^'^^^- 
ία της μάχης; Όλίγον δΐ πρϊν ημάς άπιέναι μάχη έγεγ6Ά^-Α^:ΐ'^^'''^• 
νει ίν τ'η Ποτιδαίί^, ην άρτι ηααν οΐ τηδε πεπυαμένοι.'^^"^^'^^* 
Καί έγώ προς αύτον άποκρινόμενος , ΟντωβΙ, ϊφην , ώς 
χ. αύ όρ^ς. Καϊ μην ηγγελταί γε δευρο, ^φη , η τε μάχη 

πάνυ ίαχνρά γεγονέναι καΐ έν αύτ^ τνολλους των γνωρί- /^ο ο;/ην^ 
μων τε&νάναι. Και επιεικώς, ην 5* ^γώ, άλη&η άπήγ- .^ι»^•.!/"^. 
γελται, Παρ&^ένου μεν, η ά* ος, τ^ Ι^άχη; Παρεγενό- 
μην, ^ευρο δη, ^φη , ηαΰ'εζόμενος ημίν διήγηααι* ον 
γάρ τΐ πω πάντα οαφώς πεπνομε^α. Καϊ οί/[Μ)ί με κα- 
θίζει άγων παρά Κριτίαν τον ΚαΙλαίβχρον . παρακαι^εξό- 
μένος ουν ηαπαζόμην τον τε Κριτίαν καΐ τους άλλους, 
χαϊ διηγονμην αύτοΐς τα από βτρατοπέδου, ο τι με τις 
άνέροιτο ' ήρώτων δΐ άλλος αίλο. 

II. * Επειδή δ^ των τοιούτων αδην είχομεν, ονϋΊς 
ίγώ αυτούς άνηρώτων τα τ^δε , περϊ φιλοβοφίας όπως 



26 ΠΛΑΤΩ.ΝΟΣ ΧΑΡΜΙΔΗΣ. 154. 

ίχοι τα ννν , ηερί τε των νέων , £? τίνες έν αντοΐς δια- 
φέροντες η αοφία η κάλλεί η άμφοτέροις ίγγεγονότες εΪΒν. 
και ο Κριτίας άποβλέιρας ηρος την %νραν , Ι ί8ών τιναξ Χ 
νεανίΰχους είαιόντας και λοιδορουμένονς άλληλοις και άλ- 
λον οχλον οπια^εν ^πόμενον , Περϊ μ\ν των χαλόαν, Εφη, 
ω Σώκρατες^ αντίκα μοι δοκεΐς ε^ϋεαϋ'αΐ' ούτοι γαρ τνγ- 
χάνουβιν οΐ είοιόντες ηρόδρομοί τε καϊ έραβταϊ οντες 
του δοκοϋντος καλλίατον είναι τά γε δη ννν • φαίνεται δε 
μοι και αντος έγγνς ηδη πον είναι προβιών, 'Έΰτι δέ, 
ην δ* έγώ^ τις τε καϊ τον; Οϊα&ά ηου αν γε, ^ΨΉ^ ^^^' 
ονηω έν τ^^^κ/α ην πριν αε άπιέναι, Χαρμίδην τον τον 
Γλανκωνος τον ημετέρου &είον νΐόν, έμον δ\ άν^ιόν. 
Οίδα μέντοι νη ^ία, ην ^ έγώ' ον γάρ τι φανλος ονδε 
τότε ην Ιτι ίταίς ων, ννν ^ οΊμαί πον εν μάλα αν ηδη 
μειράκιον εϊη. Αντίκα, εφη, εϊβει καϊ ηλίκος καΐ οίος γέ- 
γονε. Καϊ αμα ταΰτ αυτόν λέγοντος ο Χαρμίδης είβέρχεται. 
, ^^_ 111. Έμοϊ μ^ν ονν , ω εταίρε, ονδϊν βτα^μητόν 
^^^ ^ι„/<γ /τίί'(^τεχνώς γάρ λε νκη ατά ϋ'μη είμΙ προς τονς καλούς* σ^^ε- 
ι,ίίψιαί^'^^' δ6ν γάρ τι μοι πάντες οΐ έν τη ηλικία καλοί φαίνονται" 
^' , άτάρ ονν δη καϊ τότε έκεΐνος έμοϊ ^ανμαβτος έφάνη τό **• 

"''"'' τε μέγεϋΌς καϊ το κάλλος , οί δε δη άλλοι πάντες έραν 
'έμοιγε έδόκονν αντον' όντως έκπεπληγμένοι τε καΐ τε^ο- 
ρνβημένοι ηβαν , ηνίκ είΰηεί' πολλοί δΐ δη άλλοι έρα- 
οταί καϊ έν τοις οπιβϋ'εν εΐποντο. και τό μεν ήμέτερον 
τό των ανδρών ήττον %'ανμαβτόν ην άλλ' έγώ καϊ τοις 
παιΰϊ προοέβχον τον νονν, ως ονδεις αλλο(^ Εβλ^ιεν αυ- 
τών, ονδ* οβτις βμικρότατος ην, άλλα πάντες ωβπερ 

^^η^Τίη^.ρ•^* ^7^^ έ^εώντο αντον, 

Καϊ 6 Χαιρεφών καλέβας με, Τι αοι φαίνεται ο νεα- 
νίακος, ϊφη, ω Σωκρατες; ονκ ενπρόΰωπος; 'Τπερφυώς, 
ην δ* έγώ. Ούτος μέντοι , Εφη^, ει έ%έλοι άποδνναι , δό- 
ξει 601 άπρόΰωπος είναΐ' όντως τό είδος πάγκαλος έΰτιν. 
Σννέφαααν ουν καϊ οί αΧλοι ταύτα ταύτα τφ Χαιρεφώντι. 



ϊ 



1β5« ΠΛΑΤαΝΟΣ ΧΑΡΜΙΔΗΣ. 27 

Κάγώ, ^Η^άτύ,Βΐς! ^φην, ως αμαχον λέγετε τον άνδρα, 
ει έτ* αύτφ ^ν δη μόνον τυγχάνει προΰον βμιγ,ρόν τι. Τι; 

^. εφη 6 Κριτίας. Ει την ψυχήν, ην δ* έγώ, τυγχάνει εν 
ηεφυτιώς, ηρέπει δε πον, ω Κριτία, τοιούτον αυτόν εί- 
ναι της γε υμετέρας οντά οίτιίας. Άλλ', έφη, ηάνυ γ,οί- 
λός %α\ αγαθός έατι κο;1 ταϋτα. Τι ουν, ^φην , ονχ 
άηεδυοαμεν αύτοϋ οιυτό τούτο ν,άί έ&εααάμεϋ'α πρότερον 
του είδους; πάντως γάρ που τηλιποϋτος ων ηδη έ^έλει 
διαλέγεαΰ'αι, ΚαΙ πάνυ γε, ϊφη 6 Κριτίας, έπεί τοι τιαΐ 
ϊοτι φιλόαοφός τε \ και, ώς δοηεΐ άλλοις τε καΙ εαντφ, ηάνυ 
ηοιητικός. Τούτο μέν, ην ά* έγω , ω φίλε Κριτία, πόφ- 
^ωΟ'εν ύμΐν το ηαλον υπάρχει άπο της Σόλωνος αυγγε- 
νείας, άλλα τι ονκ έπέδειξάς μοι τον νεανίαν %αλέοας 
δεϋρο; ουδί γαρ αν που ει ετύγχανε νεώτερος ων, αΐ- 
βχρον αν ην αντφ διαλέγεΰ&αι ημϊν εναντίον γε ΰου, έπι- 

ό' τρ&Λου τε αμα %αί άνε'ψιον οντος. Άλλα καλώς, ^φη, 
λέγεις, ηαϊ παλοϋμεν αυτόν. Καϊ αμο; προς τον άκόλου- 
^ον, Παϊ, ^φη, ααλει Χαρμίδην, ειπών οτι βούλομαι 
αντόν ίατρφ βυΰτήΰαι περϊ της άα&ενείας ης πρώην προς 
με ^λεγεν οτι άβ^ενοΐ. Προς ουν έμΐ 6 Κριτίας, "Εναγ- 
χός τοι ^φη βαρννεΰΟ'αί τι την τιεφαλήν ^ω&εν άνιοτά- 
μενος, άλλα τι αε τίωλύει προαποιήοααϋ'αι προς αυτόν έπί- 
αταΰ^αί τι χεφαλής φάρμακον; Ουδέν, ην ά* έγώ' μόνον 
έλ&έτω, 'Αλλ* ηξει, ϊφη. 

IV. **0 ουν •καϊ έγέν^ο. ηκε γάρ, %αϊ έποίηαε γέ- 
λωτα πολύν ' ^καΰτος γάρ ημών τών ααΟ^μένων ^υγχω- 
ρών τόν ηληαίον ω&ει απουδη, ΐνα παρ αυτώ κα&έξοιτο, 
^ως τών έπ έαχάτω χαΟ^^μένων τον μίν άνεβτηβαμεν, 
τόν δϊ πλάγιον αατεβάίομεν, 6 ^ έλ&ών μεταξύ έμοϋ ' 

γ, τε ίΐαϊ του Κριτίου έχα&έζετο. ^ταν'9'α μέντοι, ω φίλε, 
έγώ ηδη ηπόρουν, και μου ή πρόα^εν ϋ'ραΰύτης έξειιέ- 
τιοπτο, ην εϊχον έγώ ώς πάνυ ^αδίως αύτφ διαλεξόμενος. 
έπ%ιδη δέ, φράβαντος του Κ^ιτίον οτι έγώ εΐη^ 6 το φάρ- 



28 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΧΑΡΜΙΔΗΣ. Μβ. 

ματιον ίπιατάμΒνοζ^ ένέβλε'ψέ τέ μοι τοΙς οφΌ-αΧμοΐς άμή- 

ίψ4%.^»**^«''^ χανόν τι οΐον κο;2 άνηγβτο ώς έρωτήαων, χαϊ οΐ έν τ^ 

*^^^• ^^^^ ηοίλαίβτ^α άπαντες περιέ^^εον ημάς κναλφ κομιδ'η, τότΒ 

δ'ή^ ω γεννάδα^ εϊδόν τε τά έντος τον Ιματίου τιαΐ έφλε- 

^ομτγν χαΐ ουαέτ έν έμαυτον ην και Μμυβα ϋοφώταχον 

•ί 7ον Κ'^^' €» ^η,ςιι γ^^; Κυδίαρ τα ^ρ&ιτίί^ά , δ^ ε&τίν ί ηί κ αλόν λέγϋαν 

^\,^^^^ παίδόδ, αλλβίϊ ύηοτι^έμενος, ενλαβεΐΰ^αι μ ή χατέ- 

^ ναντα λέοντος νεβρον έλϋ'όντα μοΐριχν αίρει- 

0&αι ηρεών αντος γαρ μοι έδ-όκονν νπο τον τοιοντου • 
&•ρέμματος ^αλωκεναι, όμως δΐ αυτόν έρωτήοεαττος ^ έπι- 
ΰταΐμην το της κεφαλής φάρμακον , μόγις πως -άηεκρινά- 
μην οτι έπιΰταίμην. Τι ονν^ η δ^ δ§, έΰτίν; Καϊ έγώ $. 
ύπον οτι αντό μεν ^η φνλλον τι, έπφδή δέ τις έπϊ 
τφ φαρμάκφ εϋη, ην ει μεν τις έπφδοι αμα χο^Ι Χ9φ^ο 
αντω, ηαντάηαβιρ νγια τιοιοΐ το φάρμακον ανεν δε της 
^ηφδή$ ονδεν ζφελος ι^η τον φνλλον, Κοα Ός , Άπογρά- 
'ψομαι Ι τοίρυν , .^φη , 9αρά οον την έπωδήν, Πότερον , 
/- ! ην ^ εγώ, έάν με ηεί&τ]ς η καν μη; Γελάΐίας ουν , Έάν 
βε πεί&ίο, ϊφη , ω Σώκρατες, Εΐεν, ην δ^ ^ώ * καϊ του- 
<^Ήψ νομά μον ΰν άκριβοΖς; Ει μη άδιτκϋ γε, εφη* ον γαρ τι 
αον ολίγος λόγος έατίν έν τοις ημετέρους ηλικιώτοα^, μέ- 
μνημαι δε ίγωγε καϊ ηαϊς ων Κριτίί^ τφδε ^νόντα ύε. 
Καλώς γε ου, ην ^ έγώ, ποιών μάλλον γάρ βοι ηα^- 
^ηΰιάβομαι περί της έπφδής, ο7α τνγχάνπ ονβα' άρτι 
δ' ήπόρουν, τίνι τρόπφ ΰοι ένδειξαίμην την δνναμιν αυ- 
τής, ϊατι γάρ, ω Χαρμίδη, τοιαύτη οΐα μη δνναα^αι 
την κεφαλήν μόνον ύγιά ποιεΐν, άλΐ' ωσπερ ίαως ηδη χαι 
αν άκήκοας των άγα%'ών ιατρών, έπειδάν τις αντοΐς προΰ- 
έλ&ι^ τον ς όφΟ'αλμονς αλγών, λέγονϋί που, οτι ονχ οϊόν 
τε αύτονς μόνους έπιχειρεΐν τους όφ^'αλμονς ίάο^αι, άλλ' 
άναγκαϊον εϊη αμα καϊ τήν κεφαλήν &εραπεύειν , ει μέλ- 
λοι καϊ τά των ομμάτων ευ ^χειν καϊ αν τ6 τήν κεφα- 
λήν οϊεβ^αι αν ποτέ ^εραπενΰαι αυτήν έφ* εαυτής ανεν 



1Λ%. ΠΛΑΤεΐΝΟΣ ΧΑΡΜΙΔΗΣ. 29 

^. ολοη) τον αώμανος πολλην ανοιαν εϊναι . ίκ δή τούτον τον 
λόγον διαίταις έπϊ ηάν το αώμα τρεπόμενοί μετά τον 
οΧον το μέρος ^ηιχειροναι ϋ'εραηενειν τε τιαϊ ίάα&αι. η 
οϋχ ^σ<9^σαι οτι ταντα οντω λέγονβί τ ε τιαΐ ^χει; Πάνν 
γε, ^φη- Οναονν ααλως αοι δοτιεΐ λέγεβ^αι τιαϊ άποδεχει 
τον λόγον; Πάντων μάλιβτα, ίφη. 

V. Κάγώ άκοναας αντον έπαίνέΰαντος άνε^ά^^αά 
τε , καΐ μοι αατά βμίκρον πάλιν ή ^ραβντης ξννηγείρετο , 

- καΐ άνεξωπνρονμην . καΐ εΐηον Τοιοντον τοίννν έβτίν , Ι&ί^τ•^»^••^*^- 
ω Χαρμίδη, κα* τό ταύτης της έηωδής. ίμαΟΌν ^ αύ' ^^'^' 
την έγώ έκεΐ έπϊ βτρατείας παρά τίνος των Θρατιών των 
ΖΜμόλξιδος ιατρών, οϊ λέγονται %αϊ άπα%^ανατίζειν . ίλεγε ^'^•^*9*^^^ 
δε 6 Θραξ οντος, οτι Γοτίίτα μεν ιατρ οί οΐ "Ε λληνες, α Λτ'•^* ^^• '** 
ννν_δή έγώ έ'λί^ον, καλοί^ λέγοιεν άλλα Ζάμολξις, ϊφη , \^*^*^Ι^/ ' 
λ^ει ο ημέτερος βαΰΐλεύς, &ε6ς ων, οτι ωΰπερ οφϋ'αλ- 
μονς ανεν κεφαλής ον δει έπιχειρεΐν ίάα^αι ονδε κεφα- 
λήν ανεν αώματος, όντως ονδ\ ΰώμα ανεν "ψνχής, αλλά 
τοντο καΐ αίτιον εϊη τον διαφεύγειν τονς παρά τοις '^Ελ- 
ληαιν ιατρούς τά πολλά νοαήματα , οτι το όλον άγνοοΐεν 
ον δέοι την έπιμέλειαν ποιεΐβ&αι, ον μη τιαλώς έχοντος 

ία, αδύνατον εΐη το μέρος εν ϊχειν. πάντα γαρ ϊφη ία της 
ψνχής ωρμήΰ&αι ηαΐ τά κακά τιάί τά άγα&ά τφ ΰωματι 
καΙ παντϊ τω άν&ρώπω, καΐ έκεΐ^εν έπιζ^εΐν ωϋπερ έκ 
της κεφαλής έπϊ τά όμματα . δεϊν | ονν εκείνο και πρώτον 
και μάλιατα &εραπεύειν, ει μέλλει καϊ τά της κεφαλής ^^'^^^'- 
καϊ τά τον άΐλον βώματος καλώς ϊχειν. ΰ'εραπεύεα&αι^^'" 
δΐ την ψυχην ϊφη, ω μακάριε, έπφδαΐς τιβί' τάς δ* έηω- 
δάς ταύτας τονς λόγονς είναι τονς καλούς, έκ δ% τών 
τοιούτων λόγων έν ταΐς ι/ίΐ;;ΐ5αΓ5 βωφροβύνιγΰ έγγίγνεαΰ•αι , 
ης έγγενομένης κ<ά παρούαης ^άδιον ήδη είναι την νγίειαν 
καϊ τή κεφαλή καϊ τω αΧλω αώματι πορίζειν. διδάΰκων 
ονν με τό τε φάρμακον καϊ τάς έπωδάς, "Οπως, ^φη, τω 
φαρμάκια τούτω μηδείς ΰε πείαει τήν αντον κεφαλήν ^ε- 



30 ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΧΑΡΜΙΔΗΣ. 1Μ« 

ραηεύειν, ος αν μη την ψνχήν Λρώτον παράσχι^ νη ίΐΐφδτ] 

νηό οον ϋΈραπευ&ήναί . και γαρ ννν, ^φη, τοντ Μ<5τι το 

τ/;ΐιας^ '^'^ί^^,άμάρτημα ηερί τονς άν&ρωπονς, οτι χωρίς Πάτερου Ια- 

)β^¥ΐμ "^^^«^ρο/ τίνες έπιχειρονΰΐν είναι, και μοι πάνυ ύφόδρα ένε- //. 

' ^* τέλλξτο μήτε ηΧονοιον οντω μηδένα είναι μήτε γενναΐον 

μήτε καλόν, ος έμΐ πείβει αλίως ηοιεΐν, έγώ ονν — 

ωμοοα γαρ αντφ, και μοι άνο^/κτ; πεί^εβ^αι — πείύομαι 

ονν. καϊ οοί, έάν μεν βούλτ] κατά τάς τον ξένον έντολας 

την 'ψνχην πρώτον ηαρααχεΐν ^η^ααι ταΐς τον Θρακός 

ίπφδαΐς, τΐροβοίΰω το φάρμακον τη. κεφαλτ}* εί 8ε μη, 

ονκ αν ϊχοιμεν ο τι ηοιοΐμέν ΰοι, ω φίλε Χαρμίδη. 

VI. Άκοναας ονν μον 6 Κριτίας ταντ είπόντος, "Ερ- 
μαιον, ^φη, ω Σώκρατες, γεγονός αν εΐη ή της κεφα- 
λής άο&ένεια τω νεανίακω , ει άναγκαα^ήαεται καΐ την 
/^Λί^Αα^γΑ-^^' διάνοιαν δια την κεφαλήν βελτίων γενέα&αι. λέγω μεν- 
τοι αοι οτι Χαρμίδης των ήλικιωτών ον μόνον ττ} ιδέα 
έδόκει διαφέρειν, αλλά καϊ αντφ τοντφ ον 6ν φης την 
έπωδήν ^χειν φης δΐ ΰωφρ οβννης . η γαρ; Πάνυ γε, ην 
δ' έγώ. Εν τοίννν Ιΰ&ι, εφη, οτι πάνν πολν δοκεΐ ΰω- 
φρονέβτοίτος εϊναι των νννί, καϊ ταλλα πάντα, εις οαον 
ηλικίας ηκει, ονδενός χειρών ων. Καϊ γάρ, ην ^ έγώ, /Λ. 
καϊ δίκαιον, ω Χαρμίδη, διαφέρειν αε των άλλων πάΰι 
τοις τοιοντοις' ον γάρ οϊμαι αΧλον ονδένα των έν&άδε 
^αδίως αν ίχειν έπιδεΐξαι, ποΐαι δύο οίκίαι βννελ&ονΰαι 
εις ταντόν των Ά&ηνηαιν έκ των εικότων καλλίω άν τιαϊ 
άμείνω γεννήαειαν η έξ ων 6ν γέγονας . η τε γάρ πατρώα 
νμιν οικία , ή Κριτίον τον ^ρωπίδον , καϊ νπ Ανακρέον- 
τος καϊ νττο Σόλωνος καϊ νπ άλλων πολλών ποιητών έγκε- 
κωμιααμένη παραδέδοται ήμΐν, ώς διαφέρουΰα κάΐλει τε 
καϊ άρετη καϊ Ι τη άλλη λεγομένη ευδαιμονία, καϊ αν ή 
προς μητρός ώβαντως' Πνριλάμπονς γάρ τον αοϋ ^Ο^είου 
, ηπ',Μ^. /ίία^η•^ ονδεϊς των έν τη ήπείρω λέγεται καλλίων καϊ μείζων ανηρ ^ 
'^^'^^'^^^'δόίαι είναι, όοάκιςΤιεινος η παρά μέγαν |3ασ^λ€α η παρ 



158• ΠΛΑΤΟ,ΝΟΣ ΧΑΡΜυΗΣ, 31 

αΧΙον τινά των ίν τ^ ήπεί^ω πρεΰβεύων άφΐηετο . βνμ- 
σζααα δε αυτή η οίχία ονδεν της ετέρας νποδεεατέρα. έκ, 
δη τοιούτων γεγονότα εΙκός ΰε εις ηάντα ηρώτον είναι, 
τα μεν ονν όρώμενα της ίδέας, ώ φίλε παϊ Γλανκωνος, 
δοτιεΐς μοι ονδένα των προγόνων τιαταιαχννειν ' ει δε δη 
χαϊ ηρός ϋωφροβύνην τιαϊ προς ταΗο; κατά τον τοϋδε 
λόγον Ικανώς πεφνκο;^ , μα ηάριόν αε , ην δ' ίγώ , ω φίΐε (^^•^^^'ζ-^-β'• 

/Λ Χαρμίδη, ν μήτηο ϊτι χτεν. ϊχει δ\ ονν όντως, ει μεν ΰοι'^'^ζ^ 
ηδη πάρεβτιν, ώς λέγει Κριτίας οδε, αωφροαννη κα* ει 
βώφρων Ιηανώς^ ονδίν ϊτι αοι ^δει οντε των Ζαμόλξιδος 
οντε των Άβάριδος τον ^Τπερβορέον έπφδών , άλλ' αντό Λ^^^'^^/•^^•**^ 
ΰοι αν ηδη δοτέον εϊη το της κεφαλής φάρματιον ^/Λ^^Λβί-τ^'-^Λτ. 
^ ^τι τούτων έπιδεης είναι δοαεις , έπαΰτέον προ της τον 
φαρμάκου δόΰεως. αυτός ουν μοι εΙπέ, πότερον ομολο- 
γείς τωδε ηαι φτ^ς Ικανώς ηδη οωφροΰύνης μετέχειν η εν- 
δεής είναι; Άνερν&ριάαας ουν 6 Χαρμίδης πρώτον μεν 
ϊτι καλλίων ίφάνη — καΐ γαρ το αίβχυντηλόν αύτοΰ τ^ 
ηλιτιίί^ ϊπρε^εν — , ϊπειτα %αί ονκ άγεννώς άπεγ,ρίνατο' ^ιηρ^$7'^' 
είπε γαρ οτι ου ^άδιον εϊη ίν τφ παρόντι οϋ&' όμολο- 
γείν οντε έξάρνφ είναι τα ερωτώμενα, Ιάν μεν γάρ^ η 
δ" ος , μη φώ είναι ϋώφρων , αμα μεν άτοπον αύτον -καΟ•^ 
ϊαντοϋ τοιαύτα λέγειν^ α/ι^α ^^ καϊ Κριτίαν τόνδε ψίυδή 
ίπιδεί^ω %αΙ άλλους πολλούς^ οϊς δοκώ είναι αώφρων^ 
ώς 6 τούτου λόγος ' έάν δ' αυ φώ καϊ έμαυτον επαινώ^ 
Ιΰως έπαχ&Ις φανεϊται, ώΰτε ούτι ^χω ο τι ΰοι άπον,ρίνω- 

/^^. μαι. Και έγώ είπον οτι μοι εικότα φαίνει λέγΈΐν, α 

Χαρμίδη, καί μοι δοκεΐ^ ην δ' έγώ^ κοιν^ αν εϊη σκδπΓδον, •%}λ ίΛί^. Ι^λ^τ 

εϊτε κέκτηααι εϊτε μη ο πυν%'άνομαι, ΐνα μήτε αυ άναγκάζ'η^*^^- 

λέγειν α μη βούλει, μήτ αυ έγώ άΰκέπτως έπΙ την ίατρι- 

χήν τρέπωμαι, ει ουν οοι φίλον, έ&έλω ακοπεΐν μετά αοϋ' 

εΐ δε μη, έαν. Άλλα πάντων μάλιοτα, ϊφη, φίλον, ώΰτε 

τούτου γε ένεκα, οπτι αυτός οϊει βέλτιον ακέ'ψαο&αι, 

ταύτ'ΐι ακόπει. 



/Μ^^^^* 



32 ΠΛΑΤαΝΟΣ ΧΑΡΜΙΔΗΣ. ΙΜ« 

νΐ1• Τύι8β τοίνυν, Εφην ίγώ^ δοκεΖ μοι βελτίατη 
είναι η αηέ'ψις περί αντον, δήλον γαρ οτι, εϊ αοι ηάρ^τι 
ΰωφροαννη, ^εις τι περί \ αντής δοξάξειν, ανάγκη γάρ 
που ένοϋΰαν αυτήν, εΐ^περ ϊνεατιν, αίβ^αίν τίνα παρά- 
\ χειν, έξ ης δόξα αν τις αοι ηερϊ αυτής εΙ^η, ο τ£ εβτι 
καΐ οηοίάν τι ή αωφροΰννη, η ονκ οί^ει; "Ε^ωγε, Ιφι/, 
οϊμαι. Οόκονν τοντό γε, ^φην, ο οΐ^ει, έπειδήπερ ^λλψ 
νίξειν έηιΰταΰαι, χοίΐ' ε^ποις δήηον αύτο ο τι σοι φαί- 
νεται; *Ίοως, ϊφη. "ίνα τοίνυν τοηάβωμεν είτε ύοι ^νε- 
ατιν εϊτε μη, είηε, ην ^ ^70ΐ>, τ£ φης εϊναι βωφροαυνψ 
αατα την ΰήν δόξαν, ΚαΙ δς το μεν ηρώτον ώτινει τε ίί 
τίαΐ ον ηάνν ηΟ'έΙεν άηον,ρίναβ^αΐ' ίήειτα μέντοι εΐηεν 
' οτι οΐ δοτιοΐ βωφροαννη εϊναι το κοβμίως ηάντα πράττειν 
•και ήρν^^, ϊν τε ταΐς όδοΐς βαδίξειν παϊ διαλέγεαΟ•αι, 
καϊ τα αλΙα πάντα ώβαντως ποιεΐν . ααί μοι δοκεΐ, ϊφη, 
αυλλήβδην ηΰνχιότης τις είναι ο έρωτας, /^ /^, ^^^ 
'ΛΓ'^ν./ν, ίίΟ- ^ Αρ ον ν, ην ^ έγώ, Βυ Χέζεις; φααί γέ τοι, ω Χαρ- 
^ ^Λτ. μίδη, τονς ήβνχίους ΰωφρονας είναι, ϊδωμεν δη «Γ τ* 

λέγουαιν. είπ^ γαρ μοι, ον των καλών μέντοι ή αωφρο- 
αύνη έΰτί; Πάνυ γε, ϊφη, Πότερον ουν κάλλιστον έν 
ν/» •*»**^^^ γραμματιοτοϋ τα όμοια γράμματα γράφειν ταχύ ηηουχ^; - 
\;/{. 2 Ταχύ. Τι δ* άναγιγνωΰκειν; ταχέίος η βραδέως; Ταχέως. 

Καϊ μεν δη καϊ το αι^αρίζειν ταχέως ααϊ το ήαλαίειν 
οξέως πολν κάλλιον του γιουχη τε καϊ βραδέως; Ναι. Τι 
δέ; πυτίτενειν τε καϊ ηαγαρατιάξειν ούχ ώΰαύτως; Πάνυ 
γε. Θεΐν δϊ και αλλεβ&αι καΐ τα του οώματος άπαντα 
ϊργα, ου τα μίν οξέως και ταχύ γιγνάμενα τα τοί> καΐον 
έβτί, τα δΐ βραδέως μόγις τε και ήΰυχτί τά του αισχρού; 
Φαίνεται, Φαίνεται αρα ήμΐν, ^φην έγώ, κατά γε το /ί- 
αώμα ου τ6 ήΰύχιον, άΐλ^ το τάχιατον και ο^ντι^ον 
κάλλιβτον ον. η γάρ; Πάνν γε. *ίί ίβ γε βωφροαννη 
καλόν τι ην; Ναί. Ου τοίννν κατά γε τό βώμα η ήαν- 
χιότης αν άλλ' ή ταχντής ΰωφρονέβτερον εΐη, επειδή κα- 



1βΟ• ΠΑΑΤίΙΝΟΣ ΧΑΡΜΙΔΗΣ, 33 

λόν η ύωφροσύνη, *ΈθΐΗΒν, Εφη, Τι δέ; ην δ' ίγώ, εν- 
μά^Βία κάλλιον η δνϋμ,ά^Βία; Ευμά&Βία. "Εβτί δέ γ\ 
^φην, ή μίν εύμά&Βία ταχέως μαν&άνΒΐν ^ ή δΐ δυσμά9•Βία 
ηανχη τίαΐ βραδέως; Ναι, ^ίδάαχΒΐν δΐ άλλον ον τα- 
χέως τιάλλιον παΐ βφόδρα, μάλλον η ηΰυχΊί τΒ %αϊ βρα- 
δέως; Ναι, Τι δέ; άναμιμνήααΒΦαι %αΙ μΒμΛτηα^αι 
η4ίυχα ΤΒ ηαΐ βραδέως ιιάλλίον η αφόδρα τίαϊ ταχέως; 
Σφόδρ% ϊψη^ καΐ ταχέως, \^Η ^ άγχίνοια ούχϊ ό^ότης 1;Μ^^^.^>λ 
τις έατι της ψνχης, άλλ' ούχϊ ηϋυχία; 'Αλη^η. Ούκουν 
χαϊ το ξρνιέναι τοί λεγόμενα, χαϊ έν γραμματιατον παϊ 
• ΐίΐ^αριατον χαϊ αλλο&ι πανταχού, ούχ ώς ήαυχαίτατα 
άλλ' ως τάχίΰτά έΰτι χάλλίοτα; Ναι, 'ΑΧλα μήν Εν γε 
ταΤς ζητηαεβί της ψνχης χαΐ τφ βονλενεΰ^αι ουχ 6 ηανχώ- 
τατος, ώς έγώ οϊμαι, χαϊ μόγις βονλευόμενός τε χαϊ άνευ- 
ρίαχων έηαίνου δοχεΐ αξίος είναι, αλλ* ο ^^ΰτά τε χαϊ 
' Τ τάχιατα τοντο δρων. 'Έατι ταντα , ϊφη, Ουχονν ηάντα, 
ην δ* έγώ, ω Χαρμίδη, ημΧν χαϊ τα ΐίερί τ^ν ιρνχη^ χαϊ 
τά περϊ τδ βώμα, τά του τάχους τε χαϊ της όξύτητος 
χαλλίω φαίνεται η τά της βραδύτητας τε χαϊ ηβυχιότητος ; 
Κινδυνεύει, ϊφη, Ουχ αρα ήαυχιότης τις ή οωφροϋύνψ 
&ν εϊη, οΰδ' ηαύχιος ο βωφροίν βίος Ικ γε τούτου του 
λόγου, έηειδή χ(χλ6ν αντδν δεϊ εϊναι οωφρονα οντά , δυοΐν 
γαρ δη τά ^τερα, η ουδαμου ήμϊν η ηάνυ ηου ολνγαχου 
αΙ ηαύχιοι πράξεις έν τφ βΐφ χοί/υΐ/ονβ έφάνηβαν η αΐ 
ταχείαί τε χαϊ ίαχρραΐ, εί ^ ουν, ω φίλε, ο τι μάλιατα 
μηδίν έλάττους αΐ ηαύχιοι των αφοδρών τε χαϊ ταχειών 
πράξεων τυγχάνουβι χΰίλλίους ουβαι, ουδί ταύτη οωφρο- 
βύνη άν εϊη μάλλον τι το ήουχη πράττειν η το σφόδρα 
. τ ε χαϊ ταχέως, οϋτε έν βαδιαμω ούτε έν λέξει ούτε 
άλλο9•ι ούδαμοϋ, ούδΐ 6 ήΰύχιος βίος [χόΰμιος] του μη 
ήαυχίου ΰωφρονέοτερος άν εϊη, επειδή έν τω λόγω των 
χαλών τι ήμϊν ή αωφροούνη ύπετέ%η , χαλά δ\ ουχ ήττον 
ΡΙ.ΑΤΟ χ. 3 



34 ΠΛΛΤΛΝΟΣ ΧΑΡΜΙΔΗΣ. 161. 

τα ταχέα των ήΰνχίων ηέφανται, Όρϋ'ώς μοι δοτκϊ^, 
^φη, ω Σωπρατ^ς, Βίρτρίέναι, 

VIII• Πάλιν τοίννν^ ην ^ ίγώ^ ω Χαρμίδη^ μάλλον /3. 
Λρούέχων τον νονν χαϊ Βίς ΟΒοντον άτίοβλέφας, έννοηαας 
όποιον τινά οβ »ο&£7 ή βωφροαννη ηαρουβα ααΐ ηοία τις 
ουϋα τοιοντον άτιεργάζοιτο αν, πάντα ταντα ανλλογίΰά- 
μενος είπΐ εν χαΙ ανδρείως,^ τι αοι φαίνεται είναι; Και 
ος έπιβχών καΐ πάνυ άνδριτιως προς εαυτόν διαβηεψά- 
μένος, ^οαεΐ τοέννν μοι, ^φη, αίβχννεαϋ'αι ποιεΐν η αω- 
φρούύνη χαϊ αίΰχοντηλον τον ανΟ'ρωπον, χαί εϊναι οπίρ 
αΙδως ή αωφροαύνη. Εΐεν, ην δ' ίγώ ' ου κειλον άρτι 
ώμολόγεις την αωφροαύνην είναι; Πάνυ γ\ ϊφη. Ονχονν 
χαϊ άγα^ΌΪ άνδρες οΐ αώφρονες; ΝαΙ. ^Λρ ουν αν είη 
αγαθόν, ο μη άγαΟΌυς απεργάζεται; Ου δητα. Ου μό- 
νον ουν άρα χαλόν , άλλα χαϊ οί^^αθόΐ' έατιν. | "Εμοιγε 
δοχεΐ, Τί ουν; ην δ' ίγώ' ^Ομήρφ ου πιατενεις χαάώς 
ξ. 3^7. ψ. ^Λ^»^, χέγξΐΡ^ λεγοντι οτι 

'* αιδώς δ* ονχ άγαϋ'ή χεχρημενφ άνδρϊ πειρείναι, 

"Έγίογ', Εφη, "Εστίν αρα, ώς §οιχεν, αΙδώς ονκ άγαΟ'ον 
χαϊ άγα^ον. Φαίνεται. Σωφροβυνη δε γε άγα&όν^ ε^πίρ 
άγα^θΌυς ποιεΐ οίς αν ποιρ^, χαχονς δε μη, Άλλα μην 
οντω γε δοχΒΪ μοι ^